Πόρισμα Συνεδρίου ΣΑΔΑΣ τμ. Αττικής : Η Αττική σε κρίση

ΠΟΡΙΣΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΑΔΑΣ ΤΜΗΜΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

20-21-22 Οκτώβρη 2017

Η ΑΤΤΙΚΗ ΣΕ ΚΡΙΣΗ: Όψεις της Κρίσης στην Πόλη και την Κατοικία και οι Αρχιτέκτονες. Μεταλλαγές στις διαδικασίες χωρικής παραγωγής και σχεδιασμού

Κατά την τελική συνεδρίαση της, την Κυριακή 22.10.207, ώρα 6 έως 9 μμ, η ΕΕ του Συνεδρίου του ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής, κατέληξε ομόφωνα στο Πόρισμα του Συνεδρίου που ακολουθεί.

ΠΟΡΙΣΜΑ

Το Δ.Σ του ΣΑΔΑΣ-Τμήμα Αττικής αποφάσισε τον Μάρτιο 2017 την διοργάνωση του Συνεδρίου αυτού και το Τμήμα το πραγματοποίησε, κρίνοντας ότι στην δημόσια συζήτηση ο κυρίαρχος λόγος προβάλλει σχεδόν αποκλειστικά τις οικονομικές πτυχές της 8ετους πλέον Κρίσης ενώ «παραλείπονται» οι επιπτώσεις και οι μεταλλαγές στην κοινωνία. Μεταξύ αυτών, κεντρική θέση έχουν τα ζητήματα που αναφέρονται στον σχεδιασμό, παραγωγή, ιδιοκτησία και ιδιοποίηση του χώρου, πεδία βασικά για την κοινωνική ζωή και κατεξοχήν αντικείμενα της Μελέτης της πόλης και της Αρχιτεκτονικής. Το επιστημονικό αντικείμενο του σώματος των αρχιτεκτόνων συρρικνώνεται. Ο ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής έκρινε επίσης ότι τόσο η θεσμική εκπροσώπηση του κλάδου μας, όσο και η αναγνώριση της συνεισφοράς του στο κοινωνικό γίγνεσθαι περιθωριοποιείται.

Το παρόν πόρισμα αποτελεί μια πρώτη θέση – με βάση τις ανακοινώσεις που κατατέθηκαν και τα θέματα που συζητήθηκαν – η οποία επιχειρεί να ανοίξει και όχι να κλείσει τον διάλογο μεταξύ των συναδέλφων και γενικότερα στη κοινωνία.

Ένα από τα Πορίσματα όλων των διεργασιών που περιέλαβε το Συνέδριο θα μπορούσε να συνοψιστεί ως εξής:

«Αν αναιρεθεί η ανθρωποκεντρική οπτική και ανταπόκριση από τα πιο πάνω ζητήματα, καθώς και από τις Επιστήμες και τα Επαγγέλματα του χώρου, αναιρείται μαζί και η επιστημονική τους υπόσταση.»

Βασική συνιστώσα του Συνεδρίου ήταν οι τοπικές προσυνεδριακές Ημερίδες, οι περισσότερες των οποίων αποτέλεσαν σημαντικό γεγονός στην πόλη που πραγματοποιήθηκαν. Οργανώθηκαν σε έξι περιοχές της Αττικής, με πρωτοβουλία από επιτροπές αρχιτεκτόνων και πολιτών, καθώς και από τοπικούς συλλόγους μηχανικών. Σημαντικές υπήρξαν και οι θεματικές ημερίδες, τρεις στο ΕΜΠ και μια στο Σύλλογο Αρχαιολόγων, καθώς και οι αρχιτεκτονικές εκθέσεις, τα εργαστήρια και οι πολιτιστικές δράσεις, ανοιχτές σε συμμετέχοντες και σε μορφές συμμετοχής/δημιουργίας και με ελεύθερη προσέλευση. Συνολικά, στις τελικές εργασίες του Συνεδρίου πήραν μέρος πάνω από 500 συνάδελφοι και μη, επιστήμονες – με κάθε ιδιότητα – του χώρου και ευαισθητοποιημένοι πολίτες της Αττικής, καταθέτοντας θέσεις, μαρτυρίες, αναλύσεις και προτάσεις. Στο κεντρικό τριήμερο πραγματοποιήθηκαν σχεδόν 140 εισηγήσεις, από επιστήμονες όλων των γενεών και πολλών ειδικοτήτων, με σημαντική συμμετοχή γυναικών συναδέλφων που αποτέλεσαν την πλειονότητα όσων παρουσίασαν εισηγήσεις.

Η θεματολογία περιλαμβάνει μεγάλο εύρος ζητημάτων, που σύμφωνα με την ομαδοποίηση των εισηγήσεων και του συνεδριακού διαλόγου σε θεματικές ενότητες, συνοψίζονται ως εξής:

Πανελλαδική κινητοποίηση κατά των πλειστηριασμών

ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ 4 ΝΟΕΜΒΡΗ

12:30 συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία προς τη Βουλή

15:00 πανελλαδική συνέλευση

(στην αίθουσα εκδηλώσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος

(ΤΕΕ), Νίκης 4, 1ος όροφος)

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Μετά από τη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων, την εκτίναξη της ανεργίας και το χτύπημα των βασικών εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, κυβέρνηση, Ε.Ε., ΔΝΤ, τράπεζες, funds, κοράκια ετοιμάζονται να πέσουν σαν ακρίδες στη λαϊκή περιουσία. Μέσα στους επόμενους μήνες σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου από τα λαϊκά στρώματα στο κεφάλαιο μέσα από τη διαδικασία των πλειστηριασμών. Από τη μια νέα κέρδη, από την άλλη ξεσπίτωμα, χάσιμο των κόπων μιας ζωής. 

Για τη χιονοστιβάδα των “κόκκινων δανείων” δεν ευθύνονται οι λαϊκές οικογένειες που πήραν στεγαστικά ή καταναλωτικά δάνεια, ούτε οι αυτοαπασχολούμενοι, οι αγρότες που δανείστηκαν για τη δουλειά τους. Ευθύνονται οι τράπεζες με την τοκογλυφική πολιτική τους και τα μνημόνια διαρκείας που επιβάλλουν κυβερνήσεις–ΕΕ–ΔΝΤ για χάρη ντόπιων και ξένων συμφερόντων.

Σήμερα δεν υπάρχει καμιά προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. Καμιά διάταξη δεν απαγορεύει τον πλειστηριασμό ακόμη και της πρώτης κατοικίας. Ο υπουργός Δικαιοσύνης και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψεύδονται ασύστολα. Με το 3ο μνημόνιο, που μαζί με τη Ν.Δ. και τα άλλα μνημονιακά κόμματα, ψήφισε το 2015, γίνεται πολύ πιο εύκολη η αρπαγή της από τις τράπεζες, το κράτος και τα κερδοσκοπικά funds. Με το 4ο μνημόνιο εισάγει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για να ξεπεράσουν, όπως νομίζουν, τον “σκόπελο” του κινήματος, να διασφαλίσουν τις τράπεζες και να ανοίξουν ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για τις αγορές.

Απέναντι σ’αυτήν τη λαίλαπα, έχει αναπτυχθεί πια σε όλη τη χώρα ένα κίνημα αντίστασης και αλληλεγγύης. Παρά την κατασυκοφάντηση, τις διώξεις και την καταστολή που δέχεται, δεν έχει επιτρέψει την αρπαγή λαϊκών σπιτιών και περιουσίας.

Το Ελληνικό. Κανόνες και ιδεοληψίες

25.10.2017 | από Μαρία Μάρκου

της Μαρίας Θ. Μάρκου

Το Ελληνικό δε θα πάψει να έρχεται στην επικαιρότητα, μέχρι να μάθουμε ότι η λέξη αρπαγή κλίνεται όπως η λέξη απορρύθμιση. Η σύμπτωση της κινητοποίησης της «Ελληνικός Χρυσός» για τις «γραφειοκρατικές της ταλαιπωρίες» ήταν ιδιαίτερα εύγλωττη. Για κάμποσες μέρες, μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης, όλα τα ελληνικά νοικοκυριά έπρεπε να βγάλουν μια κόλλα χαρτί και ν’ απαντήσουν στο ερώτημα: «Σε τι μας χρειάζεται η νομιμότητα όταν μιλάμε για μια μεγάλη επένδυση»;

Στην περίπτωση του Ελληνικού, η απάντηση είχε να κάνει με την υπόσχεση της ευημερίας και της κοσμοπολίτικης λάμψης στις φουτουριστικές εικόνες από Ντουμπάι και Λας Βέγκας που μας βομβάρδισαν με τη φροντίδα της ενδιαφερόμενης αναπτυξιακής εταιρείας. Κάτι θα περισσέψει και για μας, το δίχως άλλο, από το χρήμα που θα ρέει δίπλα μας. Γιατί να σκαλίζουμε λεπτομέρειες με την ιστορική κληρονομιά μας; Στην περίπτωση της Χαλκιδικής, η απάντηση είχε να κάνει με την απειλή της ανεργίας. Κάποια προνόμια αξίζει, ασφαλώς, αυτός που μας δίνει δουλειά σε τόσο δύσκολους καιρούς. Γιατί να σταθούμε σε ιδεοληψίες πολεοδομικές και περιβαλλοντικές; Σκληρό το μάθημα του αδιεξόδου και της ταπείνωσης που πήραμε από τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, η εμπέδωση της υπόθεσης ότι δεν υπάρχει άλλη λύση στη γενικευμένη καταστροφή που κάθε κοινωνία βιώνει σήμερα με τον δικό της τρόπο από την προσαρμογή κάθε κοινωνίας, με τον δικό της τρόπο, στους κανόνες της αγοράς.

Όπως εξηγούν οι Peck και Tickell (1), ο νεοφιλελευθερισμός παράγει πολλαπλούς «τοπικούς νεοφιλελευθερισμούς», μέσα από την επίθεση στα εργαλεία με τα οποία κάθε κοινωνία αμύνεται στη μετατροπή της σε κοινωνία της αγοράς. Τέτοια εργαλεία είναι οι κανόνες δικαίου, οι αναδιανεμητικοί μηχανισμοί, ο σχεδιασμός του χώρου, η πολεοδομία. Με τη διατύπωση του Harris (2), «σ’ ένα κράτος με κυρίαρχο καθοδηγητικό ρόλο στην κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη, η πολεοδομία δίνει έμφαση σε υποχρεωτικούς ελέγχους ενσωματωμένους σε ότι πρέπει να αλλάζει σε προβλέψιμη κατεύθυνση. Σήμερα, όμως φαίνονται αναπόφευκτες οι σχεδόν διαρκείς “δομικές προσαρμογές” της οικονομίας και της διακυβέρνησης σε ολοένα και πιο απαιτητικές και μεταβλητές εξωτερικές περιστάσεις». Η ευελιξία γίνεται το πιο κρίσιμο χαρακτηριστικό της οικονομίας, των θεσμών, των ίδιων των ανθρώπων. Τίποτε επομένως δεν θα είναι πια κανονικό, τίποτε δεν θα είναι γνωστό ή προβλέψιμο στην πολεοδομική ατζέντα. Η εξειδικευμένη διάγνωση των προβλημάτων δεν θα οδηγεί σε προτάσεις για δράση. Ο σχεδιασμός του χώρου δεν θα δίνει στο Δημόσιο οποιονδήποτε ρόλο είτε στην παροχή και διανομή αγαθών, είτε στην εγγύηση δικαιωμάτων και κανόνων. Η κατεύθυνση είναι προς «στρατηγικές» με αόριστα και ευέλικτα «σενάρια» χωρίς συγκεκριμένους στόχους, κανόνες ή ελέγχους, προς ποικίλα «προγράμματα» που απορρέουν από έναν απίστευτο λαβύρινθο χρηματοδοτικών ροών και διακρατικών δεσμεύσεων. Αρκεί, να εκμεταλλευόμαστε απροσδόκητες ευκαιρίες, όπως δείχνει η τόσο δημοφιλής (και ήδη αυτονόητη) ιδέα της «επιχειρηματικής πόλης». Πρωταγωνιστές οι επιχειρήσεις, διάφορες τοπικές και υπερτοπικές συμμαχίες και συμπράξεις, η κοινωνία των πολιτών χωρίς πολιτική, η καρικατούρα της διαβούλευσης στη θέση της δημοκρατίας.

Μια πόλη άνω – κάτω. Οι επιπτώσεις από μια υπογειοποίηση 275 μέτρων

http://www.politisfx.gr/2017/09/26/mia-poli-ano-kato-epiptoseis-apo-mia-ypogeiopoiisi/

Η υπογειοποίηση λίγων μέτρων των οδών Πατριάρχου Κωνσταντίνου και Φωκών, οι παρεπόμενες κυκλοφοριακές αλλαγές σε κομβικές οδούς, όπως η Χρυσοστόμου Σμύρνης και η Ιωνίας και οι μετατροπές δυο κεντρικών σημείων της Νέας Φιλαδέλφειας -της Πλατείας Πατριάρχου και του «τριγώνου» στην Δεκελείας και Πίνδου- σε κυκλικούς κόμβους είναι ένα σχέδιο που τυπικά βρίσκεται στη φάση της διαβούλευσης. Ελάχιστοι είναι όμως οι κάτοικοι που γνωρίζουν τις επιπτώσεις που αυτό το έργο (εάν προχωρήσει το σχέδιο όπως είναι) θα φέρει στη ζωή και την κυκλοφορία της πόλης. Το άρθρο που ακολουθεί επιχειρεί μια πρώτη καταγραφή των επιπτώσεων.

Υπογειοποίηση Πατριάρχου Κωνσταντίνου – Φωκών: ένα ιδιωτικό σχέδιο με μεγάλες επιπτώσεις

Η ιστορία του σχεδίου που προβλέπει την βύθιση ενός μικρού τμήματος των οδών Πατριάρχου Κωνσνταντίνου – Φωκών – Χρ.Σμύρνης, είναι τυπικό δείγμα του τρόπου με τον οποίο ένα ιδιωτικό σχέδιο επιβάλλεται με τη βοήθεια της Πολιτείας κατά παράβαση όχι μόνο του δημόσιου οφέλους αλλά και της κοινής λογικής. Ο φορέας υλοποίησης του έργου, δηλαδή η Περιφέρεια Αττικής, είχε δεσμευτεί ότι θα αναλάβει σχέδιο ευρείας διαβούλευσης ώστε να «διασφαλιστεί αξιόπιστα η παρέμβαση της Περιφέρειας Αττικής στην περιοχή προς όφελος του Δήμου, των δημοτών αλλά και του κοινωνικού συνόλου»*. Αντί γιαυτό επέλεξαν την περίοδο του Αυγούστου ως προθεσμία για την υποβολή απόψεων (που είναι υποχρεωτική από το νόμο) και δεν παρουσίασαν ούτε μια ενέργεια διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία.

Τι προβλέπεται;

Το σχέδιο προβλέπει ότι ένα τμήμα μήκους μόλις 275 μ. που βρίσκεται στην πρόσοψη της υπό ανέγερση αρένας επαγγελματικού ποδοσφαίρου της ΑΕΚ, θα βυθιστεί, ώστε το επίπεδο που βρίσκεται σήμερα ο δρόμος να πεζοδρομηθεί για να διευκολύνει την προσέλευση και την αποχώρηση των οπαδών. Από αυτό το υπογειοποιημένο τμήμα θα γίνεται η είσοδος και η έξοδος των οχημάτων των VIP και των συντελεστών των αγώνων. Ένας ακόμη δρόμος, η Χρ. Σμύρνης, θα χάσει ένα τμήμα του, που θα μετατραπεί σε ράμπα εισόδου της αρένας, αφού πρώτα βυθιστεί κάτω από την υπογειοποιημένη Πατριάρχου Κωνσταντίνου για να αναδυθεί μέσα στο υπόγειο της.

Επιπλέον των παραπάνω, το έργο προβλέπει παρεμβάσεις όπως:

Κατάργηση της σύνδεσης με τις οδούς Χρ. Σμύρνης και Ιωνίας

Μετατροπή της κεντρικής Πλατείας (Πατριάρχου) της Ν. Φιλαδέλφειας σε κυκλικό κόμβο χωρίς σηματοδότες για τους πεζούς

Μετατροπή της διασταύρωσης Φωκών- Δεκελείας- Πίνδου – Τρυπιά σε κυκλοτερή κόμβο χωρίς σηματοδότες για τους πεζούς

Το εκβιαστικό δίλημμα, νέο αεροδρόμιο Καστελίου μέσω ΣΔΙΤ ή λοξός Α/Δ Καζαντζάκη

ΤΟ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΝΕΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΚΑΣΤΕΛΙΟΥ ΜΕΣΩ ΣΔΙΤ Η ΛΟΞΟΣ Α/Δ Ν.ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Υφιστάμενη κατάσταση

Το αεροδρόμιο "Ν. Καζαντζάκης" (ΚΑΗΚ) βρίσκεται Ανατολικά της πόλης του Ηρακλείου και εξυπηρετεί πολιτικές και στρατιωτικές πτήσεις. To αεροδρόμιο είναι κατηγορίας 4D και διαθέτει τρεις τεμνόμενους διαδρόμους (βλ. Σχήμα 4): τον 09-27 που αποτελεί τον κατ' εξοχήν χρησιμοποιούμενο σήμερα διάδρομο του αεροδρομίου, τον 13-31 που χρησιμοποιείται από μικρά α/φ σε περιπτώσεις που λόγω πλαγίων ανέμων ο 09-27 δεν προσφέρεται και τον 18-36 που είναι εκτός ενεργείας και χρησιμοποιείται μόνο για στάθμευση μικρών αεροσκαφών.

Το τροχοδρομικό σύστημα του Α/Δ είναι περιορισμένο και επιβάλλει διαδικασίες αναστροφής (back-track) στα άκρα του διαδρόμου.

Σχήμα 1: Απεικόνιση συστήματος διαδρόμων –τροχοδρόμων Α/Δ Ηρακλείου

Κατά κανόνα, οι αναστροφές που επιβάλλει η έλλειψη τροχοδρομικού συστήματος μειώνουν την ικανότητα του διαδρόμου (Αμπακούμκιν [5], ICAO [6], Ashford

. Συγκεκριμένα για το ΚΑΗΚ, η έλλειψη πλήρους τροχοδρομικού συστήματος περιορίζει την ικανότητα του διαδρόμου 09-27 στα επίπεδα των 15-18 κινήσεων ανά ώρα. Όμως η ζήτηση για εξυπηρέτηση 8.000.000 επιβατών ετησίως απαιτεί ικανότητα 30-32 κινήσεων ανά ώρα. Κύριο χαρακτηριστικό του υφιστάμενου συστήματος είναι ότι οι “μισές” πτήσεις παρενοχλούν την οικισμένη περιοχή της Αλικαρνασσού, σε μεγάλη έκταση, γεγονός που προκαλεί συνεχείς διαμαρτυρίες συχνά οξυμένης εκδήλωσης.

Η ολοκλήρωση του τροχοδρομικού συστήματος λύνει για αρκετά χρόνια το πρόβλημα της χωρητικότητας (αν συνδυασθεί και με βελτιώσεις του αεροναυτιλιακού εξοπλισμού στον εναέριο χώρο). Όμως δεν λύνει το πρόβλημα της όχλησης της παρακειμένης οικισμένης περιοχής.

3. Διερεύνηση χωρητικότητας υφιστάμενου διαδρόμου 09-27

Η διερεύνηση της χωρητικότητας του συστήματος διαδρόμου/τροχοδρόμων έγινε με την βοήθεια κατάλληλου αναλυτικού προτύπου στο οποίο λαμβάνεται υπόψη η συνήθης πρακτική του Πύργου Ελέγχου αλλά και η μη ύπαρξη επαρκών εναερίων………

Εικοσαετής παραγραφή για μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές

Έχουν αναγκαστεί λόγω αποφάσεων του ΣτΕ να διαγράφουν οφειλές σε ασφαλιστικά Ταμεία, πέρα των 20 ετών. Το ζήτημα είναι τι γίνεται με τις πιο πρόσφατες, ειδικά αυτές των ανέργων ή αυτές λόγω των ληστρικών αυξήσεων...

Περί ζητημάτων παραγραφής αξιώσεων του ΕΦΚΑ από μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές

Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, οι απαιτήσεις των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης που εντάσσονται στον ΕΦΚΑ από μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές υπόκεινται σε εικοσαετή παραγραφή, που αρχίζει από την πρώτη μέρα του επόμενου έτους εντός του οποίου παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία ή υπηρεσία.

Η ρύθμιση αυτή δεν εφαρμόζεται στις ήδη παραγεγραμμένες, κατά τις ισχύουσες, κατά την έναρξη του παρόντος διατάξεις, απαιτήσεις. Η παραγραφή των απαιτήσεων που έχουν γεννηθεί έως την έναρξη ισχύος της παρούσας διάταξης αλλά δεν έχουν υποπέσει σε παραγραφή κατά την έννοια του προηγούμενου εδαφίου, ορίζεται εικοσαετής και άρχεται από την πρώτη μέρα του επόμενου έτους εντός του οποίου παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία ή υπηρεσία.

ΕΔΩ για να διαβάσετε το πλήρες κείμενο της εγκυκλίου (ΑΔΑ: 9ΟΟ8465ΧΠΙ-ΘΦΙ).

Ένας αντάρτης ΕΛΑΣίτης, πώς έγινε αρχιτέκτονας

Ο Αργύρης Πετρονώτης αφηγείται την ζωή του και τις σχέσεις του με την Αριστερά

(κλικ στην εικόνα για να δείτε το video)

(ένας αντάρτης ΕΛΑΣίτης, πώς έγινε αρχιτέκτονας)

Ο Αργύρης Πετρονώτης, γεννηθείς 1924 στην Τρίπολη, αφηγείται τις σχέσεις του με την Αριστερά στην τιμητική εκδήλωση για σπουδαστές της κατοχής και αρχιτέκτονες του 50 και 60 που οργανώθηκε στα πλαίσια του συνεδρίου του συλλόγου Αρχιτεκτόνων τμήματος Αττικής.

«Ελληνικό - Υμηττός - Γουδή: Λεηλασία των ελεύθερων - δημόσιων - δασικών χώρων και αντιστάσεις των πολιτών»

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΑΔΑΣ (Τμήμα Αττικής) : AΤΤΙΚΗ ΣΕ ΚΡΙΣΗ

ΕΜΠ, 20-22 Οκτωβρίου 2017

«Ελληνικό - Υμηττός - Γουδή:

Λεηλασία των ελεύθερων - δημόσιων - δασικών χώρων και αντιστάσεις των πολιτών».

Πάνος Τότσικας, Αρχιτέκτονας

μέλος της Διαδημοτικής Επιτροπής για την προστασία του Υμηττού

και της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό πάρκο στο Ελληνικό.

Οι ελεύθεροι – δημόσιοι χώροι, κοινά αγαθά.

Το νερό, ο ήλιος, ο αέρας, τα ποτάμια, η θάλασσα, θεωρούνται σήμερα «κοινά αγαθά». Τα βουνά, οι ακτές, οι παραλίες, η γη, ήταν κάποτε «κοινά αγαθά». Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος τους, δεν είναι πλέον.

Η συγκέντρωση πληθυσμού, παραγωγικών και εμπορικών δραστηριοτήτων στις πόλεις, είχε ως αποτέλεσμα την ιδιωτικοποίηση ενός μεγάλου μέρους του «χώρου της πόλης». Στην αρχική περίοδο αστικοποίησης, η χωροθέτηση των δημόσιων κτηριακών εγκαταστάσεων (π.χ εκκλησία, σχολεία) και οι δημόσιοι χώροι (πλατείες, δρόμοι), προέκυψαν με βάση τις συλλογικές ανάγκες και ως αποτέλεσμα συλλογικής συμμετοχής των κατοίκων στον σχεδιασμό τους.

Σήμερα, ο χώρος της πόλης περιλαμβάνει δομημένους, αδόμητους και ελεύθερους χώρους που ανήκουν είτε στο κράτος και σε φορείς του δημοσίου, είτε σε ιδιώτες, άτομα ή επιχειρήσεις. Σήμερα, όπου, το κράτος έχει αναλάβει, θεωρητικά, τον σχεδιασμό και την οργάνωση του χώρου των πόλεων, οι χρήσεις γης και οι όροι δόμησης του αστικού χώρου αποτελούν πεδίο ανταγωνισμού όπου συγκρούονται πολλαπλά συμφέροντα, δημόσια και ιδιωτικά.

Οι ελεύθεροι, οι αδόμητοι χώροι σε μια πόλη, αποτελούν συστατικά και σημαντικότατα στοιχεία κοινωνικού εξοπλισμού, όπως και οι κτιριακές εγκαταστάσεις που διατίθενται για χώρους εκπαίδευσης υγείας, πολιτισμού, αθλητισμού, κοινωνικής πρόνοιας κλπ. Μια πλατεία, μια παιδική χαρά, ένα πάρκο, αποτελούν απαραίτητα στοιχεία, ανάσες μιας περιοχής στην οποία κατοικούν χιλιάδες άνθρωποι. Αυτό σημαίνει ότι η «αξιοποίηση» δεν συνδέεται οπωσδήποτε με την δόμηση, το χτίσιμο, το μπετόν και το τσιμέντο, αλλά και με την διατήρηση, το μη χτίσιμο, το πρασίνισμα των ελεύθερων χώρων.

«Στην Ελλάδα της κρίσης, οι πολίτες ξαναανακαλύπτουν τον δημόσιο ελεύθερο χώρο και τον διεκδικούν ως κοινωνικό αγαθό. Ομάδες πολιτών, πρωτοβουλίες γειτονιάς, τοπικές συλλογικότητες οικειοποιούνται το δημόσιο χώρο και αναπτύσσουν τη δράση τους σε αυτόν. Μέσα από συλλογικές πρακτικές αναδεικνύεται ένα πλήθος δυνατοτήτων και προοπτικών για το δημόσιο χώρο που βασίζεται σε ένα άλλο μοντέλο κοινωνικών σχέσεων, παραγωγικών διαδικασιών και οργάνωσης του αστικού χώρου. Ένα μοντέλο στο οποίο οι δημόσιοι ελεύθεροι χώροι είναι κοινά αγαθά» (1).

ΣΜΤ: καταγγελία για παράνομη και καταχρηστική απόλυση εργαζόμενης μητέρας

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καταγγέλλει την εταιρεία NETSCOPE SOLUTIONS για την παράνομη και καταχρηστική απόλυση εργαζόμενης τεχνικού. Η συνάδελφος εργαζόταν στην εταιρεία από το 2013, με το άθλιο καθεστώς του Δελτίου παροχής υπηρεσιών, ελαστική μορφή εργασίας που επιτρέπει στην εργοδοσία να συγκαλύπτει την εξαρτημένη σχέση εργασίας και να στερεί από τους εργαζόμενους επιδόματα, άδειες, παροχές μητρότητας, δώρα κλπ που κανονικά δικαιούνται.

Με το άλλοθι του δελτίου, η συνάδελφος αναγκάστηκε να πάρει άδεια μητρότητας χωρίς καταβολή μισθού καθ’ όλο το διάστημα της απουσίας της! Ταυτόχρονα για όλο το διάστημα, η συνάδελφος πλήρωνε κανονικά ασφαλιστικές εισφορές σύμφωνα με το νέο αντιασφαλιστικό νόμο και μάλιστα αυξημένες, ενώ ο εργοδότης της δεν της κατέβαλε καμία εισφορά και ταυτόχρονα παρέμενε απλήρωτη για όλους αυτούς τους μήνες! Σε αυτό το πλαίσιο, και κατόπιν συνεχών και αμοιβαίων συνεννοήσεων με τον εργοδότη, η εργαζόμενη παρέτεινε το διάστημα της άδειας, φυσικά και πάλι άνευ αποδοχών. Το αφεντικό, μάλιστα, συνέχισε εντέχνως να παροτρύνει τη συνάδελφο να καθυστερήσει την επιστροφή της, με πρόσχημα μειωμένο φόρτο εργασιών κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Ωστόσο, όταν πλέον, έφτασε η, κοινώς συμφωνημένη, ώρα της επιστροφής της συναδέλφου στη δουλειά, ο εργοδότης άρχιζε να σφυρίζει αδιάφορα. Ενημέρωσε τη συνάδελφο πως δεν υπάρχει «δυνατότητα» επιστροφής της στην εργασία. Όταν η εργαζόμενη του αντέτεινε ότι πρόκειται για αναίτια απόλυση και ότι θα πρέπει να καταβληθεί τουλάχιστον η νόμιμη αποζημίωση, εκείνος, με περίσσιο θράσος, ισχυρίστηκε ότι «δε σε απέλυσα, εσύ δεν επέστρεψες στην ώρα σου στη δουλειά»! Οι ευφάνταστοι αυτοί ισχυρισμοί, διανθίζονται και με μια προκλητικότατη επιχειρηματολογία, που κινείται στη λογική «κανονικά δε θα έπρεπε οι γυναίκες να βρίσκονται στον κλάδο, αφού όταν προκύψει εγκυμοσύνη δημιουργούνται προβλήματα στη λειτουργία των μικρών εταιρειών».

Το συγκεκριμένο περιστατικό έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο εργοδοτικής αυθαιρεσίας, που έχει γίνει πλέον κανόνας. Στον κλάδο μας όπου οι εργαζόμενοι βαφτίζονται «συνεργάτες», εργάζονται υπό το καθεστώς συνεχούς φόβου. Η κυβέρνηση ως πιστός υπηρέτης του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ υλοποίει και προωθεί τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα που ανοίγουν τις ορέξεις στον εργοδοτών. Έτσι αντί να καταργήσει το μπλοκάκι ως μορφή εξαρτημένης σχέσης εργασίας, προχωρά στη θεσμική του αναγνώριση μέσω του νόμου Κατρούγκαλου.

Ειδικά για την περίπτωση εγκύων και γυναικών με μικρά παιδιά, τα φαινόμενα εργοδοτικού δεσποτισμού, κάθε είδους, δεν έχουν τελειωμό. Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα βρίσκονται στο στόχαστρο της εργοδοσίας. Αν θέλετε δουλειά, μην κάνετε παιδιά είναι το δόγμα των εργοδοτών.

Μνήμη Μακρονήσου

2 κείμενα και μια γελοιογραφία …..

αντί για σχόλιο στην επιδεικτική μαζική επίσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

στη Μακρόνησο , που αποτύπωσαν και με φωτογραφίες ενσταντανέ 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εποχή,5/9/2003

ΜΝΗΜΗ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΥ

της Ελένης Πορτάλιου

Η πνευματική διάσταση του ιστορικού υλισμού συνίσταται στη μνήμη των βασάνων της ανθρωπότητας και όχι στην επαγγελία ενός λαμπρού μέλλοντος, στην εκδίκηση και όχι στην εσχατολογία.

Αυτά γράφει ο Γ. Φαράκλας στο κείμενό του στον Πολίτη με τίτλο «Η Επανάσταση ως Εκδίκηση» που αποτελεί παρουσίαση και σχολιασμό του τελευταίου κειμένου του Βάλτερ Μπένγιαμιν «Για την Έννοια της Ιστορίας» .

Η επανάσταση ως πρόταγμα κάθε παρούσας γενιάς είναι στραμένη στην εικόνα των σκλαβωμένων προγόνων είναι η ευθύνη έναντι των ταπεινωμένων του παρελθόντος, στη λύτρωση των οποίων αποσκοπεί. Με τα λόγια του δικού μας ποιητή Ο. Ελύτη, που το «Άξιον Εστί» του ακούστηκε στις τριήμερες εκδηλώσεις της Μακρονήσου από τη μαγνητοφωνημένη φωνή του Μακρονησιώτη Μάνου Κατράκη, η επανάσταση θ’ αποσκοπούσε να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση.

Ο άγγελος της ιστορίας έχει το πρόσωπο στραμένο στο παρελθόν. Ο άγγελος θα ήθελε να σταθεί, ν’ αναστήσει τους νεκρούς και να επανενώσει τα συντρίμμια αλλά η καταιγίδα της προόδου τον σπρώχνει ασυγκράτητα στο μέλλον.

Η άρνηση του μέλλοντος που ονομάζουν πρόοδο και η κατάφαση σ’ ένα κόσμο ειρήνης, δικαιοσύνης, ελευθερίας και αξιοπρέπειας ριζώνουν στα έργα των προγόνων μας : αυτά που η σκαπάνη των ίδιων και της αριστεράς ανέσυρε και αποκατέστησε, μελετώντας την ιστορία και ενεργοποιώντας ζωντανές ατομικές και συλλογικές μνήμες και αυτά που παραμένουν ακόμα στο υπέδαφος της ιστορίας και του συλλογικού ασυνείδητου, περιμένοντας να λυτρωθούν και να διαυγάσουν το παρόν μας.

Τα είδα όλα στη Χιροσίμα

Δεν είδες τίποτα στη Χιροσίμα

Τ’ όνομά μου είναι Χιροσίμα

Τ’ όνομά σου είναι Νεβέρ

Υπάρχει, ενδεχομένως, μιά παραλληλία με τη Μακρόνησο στην ταινία του Αλαίν Ρενέ γιά τη Χιροσίμα σε κείμενα της Μαργκερίτ Ντιράς, μιά ταινία πάνω στην ατομική και συλλογική μνήμη. Στα συντρίμμια που άφησε η τερατωδία της ατομικής βόμβας πάνω στους ανθρώπους και τους τόπους κι ενώ η φρίκη συλλέγεται – αν μπορεί να συλλεχθεί - σε κείμενα, ταινίες, μουσική, μουσεία, διαδηλώσεις, ομιλίες, χωρίς να μπορεί παρ’ όλ’ αυτά να σκουπιστεί όπως και η θανατηφόρα σκόνη από τα σώματα και τις ψυχές των επιζώντων, ένας άνδρας και μιά γυναίκα καταφέρνουν να δουν τη Χιροσίμα με οδηγό τη μνήμη της εσωτερικής τους πληγής.

Στη Μακρόνησο ήρθαν πολλοί, πάρα πολλοί άνδρες και γυναίκες : οι επιζώντες, τα παιδιά τους, τα παιδιά των παιδιών τους και οι γενιές των αριστερών που ακολούθησαν τη γενιά της Ρωμιοσύνης. Άλλοι έμειναν πίσω γιατί ο τόπος δεν τους χωρά ή γιατί η πολιτική τύρβη αυτής της δημοσιότητας εξανεμίζει τα δάκρυα και τα όνειρά τους.

«Περίεργες» εκπτώσεις σε έργα και μελέτες

23.10.2017 | από Γιώργος Θεοδωρόπουλος

Ως και το 87% φτάνουν οι «μειώσεις» στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

Tου Γιώργου Θεοδωρόπουλου

Τους τελευταίους 6 μήνες διαπιστώνονται, ασυνήθιστα μεγάλες έως υπέρογκες εκπτώσεις στα δημόσια έργα και τις μελέτες που γίνονται με ευθύνη της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΚΜ). Οι εκπτώσεις αυτές στις περιπτώσεις των μελετών φτάνουν έως και το 87% ενώ στα έργα κυμαίνονται από 55% έως και 75%.

Την περασμένη Τρίτη 17/10 η Οικονομική Επιτροπή ενέκρινε την ανάθεση μελέτης «Μελέτη Οδικού Άξονα Εγνατία Οδός-Βέροια-Νάουσα-Σκύδρα-Ε.Ο. Θεσσαλονίκης-Έδεσσας, τμήμα Εγνατίας Οδού-Πατρίδα», αρχικού προϋπολογισμού 2.300.000€ με ΦΠΑ, με έκπτωση 86,36% δηλαδή 316.313€.

Ενδεικτικά αναφέρουμε πρόσφατα δημοπρατηθέντα έργα με τις αντίστοιχες εκπτώσεις: 1) «Παρέμβαση για τη διατήρηση της διοχετευτικότητας και συντήρηση των αντιπλημμυρικών έργων Λουδία και Τάφρου Τ 66», προϋπολογισμός 300.000€, έκπτωση 75,26%, δηλαδή 74.231€. 2) «Βελτίωση καταστρώματος οδού κατά τμήματα στην 5η ΕΠΟ, Κ10 και Δ6 οδούς αρμοδιότητας Π.Ε. Πιερίας», προϋπολογισμός 380.300€, έκπτωση 65,99%, δηλαδή 104.879€. 3) «Αποκατάσταση και καθαρισμός τάφρων Αρτζάν, Αματόβου και ΚΑΔ Λιμνότοπου», προϋπολογισμός 300.000€,έκπτωση 76%, δηλαδή 72.000€.

Η κατάσταση αυτή έχει γίνει καθεστώς σε όλη τη χώρα κυρίως μετά την εφαρμογή του Ν. 4412/2016 που ισχύει από τις 8/8/2016. Ο προηγούμενος νόμος Ν.3669/2008 όριζε μεγαλύτερες εγγυήσεις καλής εκτέλεσης σε περίπτωση μεγάλων εκπτώσεων. Οι εγγυήσεις αυτές υπολογίζονταν τουλάχιστον στο 5% του προϋπολογισμού της υπηρεσίας, ενώ με τον Ν.4412/2016 υπολογίζονται στο 5% της προς υπογραφή σύμβασης (δηλαδή μετά την έκπτωση). Η ρύθμιση αυτή διευκολύνει τον εργολάβο γιατί του δεσμεύει πολύ μικρότερα ποσά, αλλά δε διασφαλίζει το έργο σε περίπτωση αστοχίας της σύμβασης.

Για την αντιμετώπιση των «ασυνήθιστα χαμηλών προσφορών» το άρθρο 88 του Ν.4412/2016 προβλέπει ότι «μπορεί να εκδίδονται εγκύκλιοι που να καθορίζουν και να εξειδικεύουν τον χαρακτηρισμό της προσφοράς ως ασυνήθιστα χαμηλή». Οι εγκύκλιοι αυτές δεν έχουν εκδοθεί και κατά την εκτίμηση του γράφοντα δεν πρόκειται να εκδοθούν διότι δεν εναρμονίζονται με τη φιλοσοφία των εργαλειοθηκών του ΟΟΣΑ και συνεπώς των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Vresnet: οι μισάνθρωπες εργοδοσίες θα μας βρουν μπροστά τους

https://www.radicalit.gr/2017/10/24/vresnet-ergodotikh-tromokratia-anakoinwsh/

Κι εκεί που νομίζαμε ότι η απόλυση μιας εγκύου γυναίκας στον έβδομο μήνα εγκυμοσύνης είναι ό,τι χειρότερο μπορούμε να δούμε, ο “κύριος” Μπάμζας Ηρακλής, ιδιοκτήτης της vresnet, εταιρείας τηλεφωνικού καταλόγου στην Καλλιθέα, μας φύλαγε ακόμα μεγαλύτερες εκπλήξεις. Το ιστορικό έχει ως εξής:

Η συνάδελφος Α.Μ. βρίσκεται στον έβδομο μήνα εγκυμοσύνης, και ο γιατρός της είχε χορηγήσει μερικές ημέρες αναρρωτική άδεια. Όταν επέστρεψε για δουλειά, ο εργοδότης της δεν αναγνώρισε τα χαρτιά της αδείας και εκτός αυτού, μέσα σε απειλές και φωνές της απαγόρευσε την εργασία της και την είσοδό της στην εταιρεία, φέρνοντάς την σε αδιέξοδο. Η εγκυμοσύνη ήταν δηλωμένη εδώ και μήνες.

Παράλληλα με αυτό, ο “κύριος” Μπάμζας καλεί τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε συνάντηση, και τους επιβάλλει να συμπληρώσουν ένα χαρτί το οποίο θα αναφέρει ρητά αν είχαν στο παρελθόν κάποιο διάλογο με την εν λόγω συνάδελφο και τι ακριβώς ειπώθηκε (!!!). Όταν λοιπόν τρεις ακόμα συνάδελφοι αρνήθηκαν να συμπληρώσουν αυτό το χαρτί ή σήκωσαν κεφάλι κάνοντας την αυτονόητη κριτική για αυτή τη στάση στο αφεντικό τους, τότε εκείνος τις απέλυσε αμέσως! Απόλυτος, ωμός εκβιασμός.

Ως Radical I.T. ήρθαμε σε επαφή με τη διωκόμενη συνάδελφο από την πρώτη στιγμή. Μετά από αυτά τα γεγονότα, επιλέξαμε, μαζί με μέλη και εκπροσώπους από το κλαδικό σωματείο, το ΣΕΤΗΠ, αλλά και με συναγωνιστές από εργατικές συλλογικότητες και συλλογικότητες γειτονιάς (Attack, εργατική λέσχη Καλλιθέας, εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης, σύλλογος γυναικών Καλλιθέας) να πραγματοποιήσουμε κινητοποίηση και παράσταση διαμαρτυρίας την επιχείρηση του “κυρίου” Μπάμζα.

Σκοπός μας ήταν εξ’ αρχής, να ενημερώσουμε τον κύριο αυτόν σχετικά με την εργατική νομοθεσία, σχετικά με την υποχρέωσή του να καλύψει ως οφείλει την έγκυο καταβάλλοντας όλα όσα προβλέπει ο νόμος, και φυσικά να ενημερωθεί πως η απόλυση εγκύου είναι κατάφωρη παραβίαση των εργατικών δικαιωμάτων, και πως οφείλει να την ανακαλέσει.

Αυτό που είδαμε μπροστά μας, έμοιαζε να είναι βγαλμένο από τις πιο σκοτεινές εποχές. Το αφεντικό που κάνει πως δε γνωρίζει, αλλά στην πραγματικότητα καταπολεμά οτιδήποτε μπορεί να θυμίζει εργατικό δικαίωμα, που απολύει όποτε γουστάρει όποιον σηκώνει κεφάλι, και αντιμετωπίζει με περιφρονητικό, “μαγκιόρικο” και “τσαμπουκαλεμένο” ύφος όποιον έρχεται να του τα θυμίσει.

Είδαμε ένα μαινόμενο αφεντικό να ξεστομίζει απειλές προς όλες τις κατευθύνσεις, να λέει με περίσσια μισανθρωπιά “και τι με νοιάζει εμένα που είναι έγκυος”, να υψώνει τον τόνο της φωνής του απέναντι σε συνδικαλιστές. Δεν είχε καμία διάθεση να συζητήσει το οτιδήποτε, αντιθέτως, απαντούσε συνεχώς με “εξυπνάδες” και υπεκφυγές για τα καμώματά του.

Πρώτη μας κίνηση ήταν να πάμε και να καταγγείλουμε το περιστατικό στην επιθεώρηση εργασίας, η οποία θα συνεδριάσει στις 3 Νοέμβρη για αυτό το θέμα. Φυσικά και θα υπάρξει συνέχεια από πλευράς μας τις επόμενες μέρες.

Η συνάδελφος έπραξε το αυτονόητο: ειδοποίησε το σωματείο της και αγωνίστηκε, και γι’ αυτό είχαμε μία πρώτη νίκη, με την άδειά της τελικά να αναγνωρίζεται. Φυσικά μένει ακόμα πολύς δρόμος, να της καταβληθούν τα επιδόματα μητρότητας από ΙΚΑ και ΟΑΕΔ, και να συνεχίσει να εργάζεται ξανά στην επιχείρηση μετά το πέρας της άδειας εγκυμοσύνης. Ο εργοδότης βέβαια, αν δεν αναλάβει τις ευθύνες του, πρέπει να του αποδοθούν οι ανάλογες ποινές.

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν καθημερινά πολλά ακόμα αντίστοιχα περιστατικά. Έτσι συμπεριφέρονται οι εργοδότες αν ξέρουν ότι δεν πρόκειται να τους πειράξει ποτέ κανείς! Αν αγνοούμε ή δεν σηκώνουμε το κεφάλι απέναντί τους, τότε όλο και περισσότεροι θα αντιμετωπίζουν εργαζόμενους με αυτόν τον τρόπο, όλο και περισσότερες επιχειρήσεις θα έχουν εργαζόμενους στο “σκοτάδι” της ανασφάλειας και της τρομοκρατίας.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να καταγγέλλουν αυτά τα περιστατικά στο κοντινότερο σωματείο, στην κοντινότερη εργατική συλλογικότητα! Δεν έχει έρθει ακόμα η μέρα που θα υποχωρήσουμε. Αντιθέτως, είμαστε εδώ. Είναι πάμπολλες οι περιπτώσεις όπου το εργατικό κίνημα και οι κινητοποιήσεις των αλληλέγγυων συναδέλφων έχουν ανακόψει την επίθεση της εργοδοσίας, έχουν κερδίσει προς όφελος της εργασίας. Πρέπει να το σκέφτονται δυο και τρεις φορές παραπάνω πριν πειράξουν εργαζόμενο! Πρέπει να ξέρουν ότι με κάθε τους αντεργατική κίνηση θα βρίσκουν απέναντί τους το σωματείο και τη συναδελφική μας αλληλεγγύη!

Κανένας συνάδελφος μόνος του

Καμία εργοδοτική αυθαιρεσία να μη μείνει αναπάντητη

Ο αγώνας για ζωή με αξιοπρέπεια παραμένει καθήκον

Τα Νέα, ο Τραμπ, ο Τσίπρας και το Ελληνικό…

Τα Νέα, ο Τραμπ, ο Τσίπρας και το Ελληνικό…

ΠΙΕΖΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ!

Πέρασαν ήδη πάνω από δύο βδομάδες από τις αποφάσεις του ΚΑΣ για την κήρυξη του αρχαιολογικού χώρου στο Ελληνικό και την υπό όρους έγκριση ΣΟΑ και ΣΜΠΕ του έργου, και οι αποφάσεις δεν έχουν ακόμη υπογραφεί από την υπουργό Λυδία Κονιόρδου. Κατά τα άλλα, είχαν βάλει εσπευσμένα στο ΚΑΣ την έγκριση ΣΟΑ-ΣΜΠΕ γιατί… κινδύνευε η γ’ αξιολόγηση από τις «καθυστερήσεις» με τις αρχαιότητες και το δάσος.

Τι συμβαίνει; Δεν του αρέσει καθόλου, καθώς φαίνεται, του «επενδυτή» ούτε η (ακόμη και μειωμένη) κήρυξη, ούτε οι όροι που μπήκαν από το ΚΑΣ στο ΣΟΑ και τη ΣΜΠΕ. Τώρα ξαφνικά στο στόχαστρο μπήκε και η… Ακρόπολη, γιατί το ΚΑΣ έβαλε ως όρο να επανεξεταστούν τα ύψη των κτιρίων (δηλαδή να κατεβάσει τους ουρανοξύστες που θέλει να φυτέψει ο Λάτσης στο Ελληνικό).

Και ο Λάτσης δεν είναι μόνος του!

Εντελώς … συγκεκριμένα «μέσα ενημέρωσης» (Τα Νέα, η Δημοκρατία, το newmoney , το capital, το liberal, Η Καθημερινή, το vimaonline και συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι του οικονομικού ρεπορτάζ), τα ίδια που μέχρι πρότινος λοιδορούσαν το ΥΠΠΟ και τα γνωμοδοτικά του όργανα ότι «καθυστερούν να πάρουν απόφαση με κίνδυνο για το έργο», τώρα έχουν αναλάβει μια νέα εκστρατεία: να διασφαλίσουν ότι η απόφαση του ΚΑΣ θα… αλλάξει και θα γράφει τα «σωστά»!

Με δημοσιεύματα που ξεκίνησαν στις 19/10/2017 και πολλαπλασιάζονται μας πληροφορούν(;), εμπλέκοντας και τη Νομική Υπηρεσία του ΥΠΠΟ, ότι αναζητούνται άλλες «διατυπώσεις» για την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης! Εντάξει, προφανώς, οι οδηγίες που εκπορεύονται από τον επενδυτή, το ΤΑΙΠΕΔ και την Ελληνικό ΑΕ έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση. Καλό θα ήταν, όμως, να πληροφορηθούν οι εν λόγω δημοσιογράφοι (κι οι λοιποί ενδιαφερόμενοι φυσικά…) ότι οι αποφάσεις των ανώτατων επιστημονικών συμβουλίων του ΥΠΠΟ, οι συνεδριάσεις των οποίων μαγνητοφωνούνται και υπάρχουν πλήρη πρακτικά, δεν μπορούν να αλλάξουν μέσω «διατυπώσεων». Ο Αρχαιολογικός Νόμος είναι σαφής όπου αναφέρει «απόφαση Υπουργού μετά από γνώμη του Συμβουλίου», με πολύ χαρακτηριστική την περίπτωση κηρύξεων αρχαιολογικών χώρων, που συνοδεύονται από τοπογραφικό διάγραμμα –αυτό που έχει εγκρίνει το Συμβούλιο. Σε διαφορετική περίπτωση, οι υπουργικές αποφάσεις είναι άκυρες.

Μαδρίτη: Κινήματα Πόλης, Αστικός Σχεδιασμός & Δημόσιος Χώρος

http://www.babylonia.gr/2017/10/17/madriti-kinimata-polis-astikos-schediasmos-dimosios-choros

Raphaël Besson*

Μετάφραση: Δημήτρης Πλαστήρας

Από την οικονομική κρίση του 2008, η Μαδρίτη έχει γίνει το επίκεντρο μεγάλων πολιτικών και αστικών αλλαγών. Οι Indignados της πόλης επέστρεψαν, διεκδικώντας το δικαίωμα των κατοίκων της στην πόλη καθώς και στην «κατοικία, εργασία, πολιτισμό, υγεία, παιδεία, πολιτική συμμετοχή, ελευθερία της προσωπικής ανάπτυξης και το δικαίωμα σε αγαθά πρώτης ανάγκης», όπως αναφέρουν στο μανιφέστο του κινήματος ¡Democracia real YA!1. Αυτοί και άλλες ομάδες έχουν αναγεννήσει έτσι ένα παραδοσιακό κίνημα των Μαδριλένων πολιτών, το οποίο βασίζεται εν μέρει στην αυτοδιαχείριση.

Αυτό συναντάται σήμερα στο φαινόμενο τωνlaboratorios ciudadanos(εργαστήρια πολιτών) που δημιουργήθηκαν σε κενούς αστικούς χώρους. Χωρίς να αποτελούν αποτέλεσμα κάποιου στρατηγικού αστικού σχεδιασμού, μοιάζουν να υλοποιήθηκαν από την αυθόρμητη παρόρμηση καθημερινών ανθρώπων και εξειδικευμένων ομάδων που εργάζονται μαζί σε τομείς όπως η συνεργατική οικονομία, η ψηφιακή τεχνολογία, η αστική οικολογία ή η κοινωνική αστικοποίηση. Αυτά τα εργαστήρια αποτελούν το γόνιμο έδαφος για έναν αστικό σχεδιασμό ανοιχτού κώδικα (urbanismo de codigo abierto)και για να ξανασκεφτούν συλλογικά τα αστικά κοινά. Η πρόκληση είναι να (ξανα)φτιάξουν την πόλη in situ2, χρησιμοποιώντας πόρους της γειτονιάς αντί του να λειτουργούν σαν δημόσιες υπηρεσίες ή σαν καθιερωμένες δημοτικές οργανώσεις.

Χακεύοντας: ένα Κοινό Μαδριλένικο Παραγωγικό Μοντέλο

Τα εργαστήρια των πολιτών χρησιμοποιούν ψηφιακά εργαλεία και τη «χάκερ δεοντολογία» για να ανακτήσουν και να συνδημιουργήσουν στους άδειους χώρους της Μαδρίτης. Περίπου 20laboratorios ciudadanosέχουν ξεπηδήσει τα τελευταία χρόνια, ανάμεσά τους τα La Tabacalera3, Esta es une plaza4και Campo de la Cebada5. Κάθε ένα από αυτά ειδικεύεται σε ένα συγκεκριμένο πεδίο, όπως η γεωργία και η αστική οικονομία, η κοινωνική και πολιτιστική ενσωμάτωση, η συλλογική τέχνη ή η ψηφιακή οικονομία.

Η Campo de la Cebada δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2010, όταν η πόλη αποφάσισε να κατεδαφίσει ένα αθλητικό κέντρο στην περιοχή La Latina. Οι κάτοικοι και οι ομάδες γειτονιάς εργάστηκαν από κοινού για να δημιουργήσουν και να διαχειριστούν μία περιοχή αφιερωμένη στις κοινωνικές και πολιτιστικές πρωτοβουλίες των πολιτών, με κοινόχρηστους κήπους και γήπεδα. Παγκάκια και εξέδρες σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από ανακυκλωμένα υλικά χρησιμοποιώντας ελεύθερα σχέδια και εργαλεία που έφτιαξαν στο εργαστήριο. Οι συμμετέχοντες δημιούργησαν ακόμη έναν θόλο διαμέτρου 14 μέτρων για την φιλοξενία διάφορων πολιτιστικών και κοινωνικών εκδηλώσεων.

Τα μεγαλύτερα έξοδα κατοικίας στην Ευρώπη οι Έλληνες

ΝΙΚΟΣ ΡΟΥΣΑΝΟΓΛΟΥ

Τέσσερις φορές περισσότερα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη είναι τα νοικοκυριά στην Ελλάδα τα οποία υφίστανται υπερβολική επιβάρυνση αναφορικά με τις δαπάνες στέγασης.

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Housing Europe, της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας για τη Δημόσια, Συνεταιριστική και Κοινωνική Στέγη, η Ελλάδα έχει τα μεγαλύτερα έξοδα κατοικίας ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών της, συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το ποσοστό των νοικοκυριών τα οποία δαπανούν περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για την κάλυψη αναγκών στέγασης έχει εκτιναχθεί σε σχεδόν 41%, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος δεν ξεπερνάει το 11,3%. Μάλιστα, η τάση είναι διαρκώς επιδεινούμενη, δεδομένου ότι πριν από δύο χρόνια το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα διαμορφωνόταν σε 33%.

Ως έξοδα στέγασης υπολογίζονται το ενοίκιο για τους ενοικιαστές ή η δόση του στεγαστικού δανείου για τους ιδιοκτήτες, όπως επίσης και οι δαπάνες θέρμανσης, ύδρευσης, ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεφωνίας και κοινοχρήστων. Αν όμως συνυπολογίσει κανείς και την εκτόξευση της φορολογικής επιβάρυνσης, αντιλαμβάνεται ότι η κατοχή κατοικίας στην Ελλάδα συνιστά πλέον ένα κόστος το οποίο λίγα νοικοκυριά μπορούν πλέον να καλύψουν, χωρίς να προβούν σε σοβαρές περικοπές άλλων εξόδων. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 2010 μέχρι το 2015, οι φόροι κατοχής ακινήτων αυξήθηκαν έξι φορές, από τα 500 εκατ. ευρώ σε 3 δισ. ευρώ, ενώ το 2016 αυξήθηκαν εκ νέου σε 3,5 δισ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, τα έσοδα των νοικοκυριών υποχώρησαν σημαντικά (π.χ. μειώσεις μισθών και συντάξεων), ενώ άνοδο καταγράφουν και άλλες δαπάνες που συνδέονται με το ακίνητο, όπως ρεύμα, πετρέλαιο θέρμανσης. Το αποτέλεσμα είναι να έχει διευρυνθεί ακόμα περισσότερο το χάσμα σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, όπου κατά το συγκεκριμένο διάστημα η οικονομική επιβάρυνση για δαπάνες κατοικίας δεν παρουσίασε ιδιαίτερη μεταβολή.

Ελληνικό: Η «ανάπτυξη» αντεπιτίθεται

Γράφει ο Γιώργος Παπαχριστοδούλου, δημοσιογράφος

Η ομοβροντία δηλώσεων και δημοσιευμάτων εναντίον όσων εκφράζουν έστω την παραμικρή αντίρρηση στην σχεδιαζόμενη επένδυση στο παλιό αεροδρόμιο στο Ελληνικό είναι αποκαλυπτική για το πώς κινείται η αντιπαράθεση στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Κυβερνώσα αριστερά και αντιπολίτευση, ιδιαίτερα η αξιωματική, διαγκωνίζονται για το ΠΟΙΟΣ είναι ο κατάλληλος εκφραστής των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Γιατί τι άλλο να υποθέσει κανείς όταν ο αναπληρωτής υπουργός περιβάλλοντος Σωκράτης Φάμελλος δηλώνει ότι «το να ολοκληρωθούν όλες οι αδειοδοτήσεις και γνωμοδοτήσεις εντός εξαμήνου θα είναι ένα επίτευγμα της κυβέρνησης, δε θα το χαρίσουμε στη ΝΔ και θα το κάνουμε εμείς» ή όταν η συντηρητική παράταξη μετατρέπεται σε άτυπο γραφείο Τύπου του επενδυτή.

Οποιαδήποτε γνώμη επιχειρεί να αμφισβητήσει τον οδοστρωτήρα της «ανάπτυξης», αυτής της σύγχρονης θεότητας στην οποία ομνύει σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της χώρας, ακόμη κι εκείνο που κοινοβουλευτικά υποδύεται το αντισυστημικό, λοιδορείται, καταδικάζεται ως αναχρονισμός, γραφειοκρατία, οπισθοδρόμηση.

Δεν απέχουμε πολύ από την ημέρα που οι εραστές των μεγάλων επενδύσεων, θα ζητήσουν την κατάργηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και όποιων άλλων κρατικών θεσμών λειτουργούσαν, παλαιότερα, ως ένα ελάχιστο θεσμικό αντίβαρο στην άνευ όρων παράδοση της φύσης και του δημόσιου χώρου στα ιδιωτικά συμφέροντα και τις κομματικές συντεχνίες που τα υποστηρίζουν.

Θυμόμαστε ίσως την σφοδρή επίθεση που δεχόταν, την περασμένη δεκαετία, το Συμβούλιο της Επικρατείας επειδή με την φιλοπεριβαλλοντική του νομολογία αντιστρατευόταν σε φιλεργολαβικούς σχεδιασμούς του τότε υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γιώργου Σουφλιά, με κορυφαίο παράδειγμα την πολλαπλή ακύρωση του σχεδίου εκτροπής των νερών του ποταμού Αχελώου προς τη Θεσσαλία.

Σωματείο ΕΛΙΝΥΑΕ: Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τον αγώνα μας

Από τη συνάντηση αντιπροσωπείας του ΜΕΤΑ με μέλη του προεδρείου του Σωματείου ΕΛΙΝΥΑΕ. Από πλευράς ΜΕΤΑ εκφράστηκε η αλληλεγγύη στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων και του Σωματείου να κρατήσουν το Ίδρυμα «ζωντανό» σε όφελος του κόσμου της εργασίας και των διεκδικήσεών του για καλύτερες συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους δουλειάς

Το σωματείο μας πραγματοποίησε τις προηγούμενες ημέρες 24ωρη και 48ωρη απεργία και ολοκλήρωσε ένα γύρο συναντήσεων με ΓΣΕΕ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ και Υπουργείο Εργασίας, στις οποίες ανέπτυξε τις θέσεις της γενικής μας συνέλευσης ενάντια στις απολύσεις και την απαξίωση του επιστημονικού έργου του Ινστιτούτου, καθώς και για τις δυνατότητες αύξησης της χρηματοδότησής του από το ΛΑΕΚ, το κράτος και άλλες πηγές.

Από τις συναντήσεις αυτές προκύπτει ότι ο κίνδυνος μεγάλου αριθμού απολύσεων που ξεπερνούν το 50% του επιστημονικού δυναμικού, διακοπής λειτουργίας 5 παραρτημάτων και απαξίωση του επιστημονικού έργου του Ινστιτούτου παραμένει, χωρίς να αποκλείεται ακόμη και το συνολικό λουκέτο.

Οι διεργασίες μεταξύ των φορέων συνεχίζονται, ενώ από την πλευρά του Υπουργείου Εργασίας μάςανακοινώθηκε ότι θα λάβει κάποια πρωτοβουλία για να διατηρηθεί το Ινστιτούτο για την παραγωγή επιστημονικού έργου, στο πλαίσιο της πολιτικής του για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων. Ειδικότερα, από τον Γ. Γραμματέα του Υπουργείου αναφέρθηκε ότι θα επιδιωχθούν συναντήσεις με τους ιδρυτικούς φορείς του ΕΛΙΝΥΑΕ σχετικά με το μέλλον του Ινστιτούτου, που θα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και το ζήτημα της αύξησης της χρηματοδότησής του από τον ΛΑΕΚ.

Το σημαντικό είναι ότι ήδη έχει εκφραστεί αλληλεγγύη στον αγώνα μας από εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες, σωματεία και άλλους φορείς, ενώ η προσπάθεια συντονισμού των αγωνιστικών μας πρωτοβουλιών με άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων συνεχίζεται και θα ενισχυθεί το επόμενο διάστημα.

Στο 30,5 δισ. τα χρέη στο ΚΕΑΟ – Το 81% των οφειλετών χρωστάει έως 30.000 ευρώ

Εδώ η πιο πρόσφατη έκθεση 

Η προσθήκη 413.114 οφειλετών, με χρέη έως 5.000 ευρώ έκαστος και συνολική οφειλή 7,13 δισ. ευρώ είχε ως αποτέλεσμα να εκτιναχθεί το χρέος που έχει συσσωρευτεί στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) στα 30,52 δισ. ευρώ. 

Η τριμηνιαία έκθεση του ΚΕΑΟ δείχνει ανάγλυφα το μέγεθος των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την Κοινωνική Ασφάλιση και την προέλευσή τους. Όπως γίνεται σαφές, πάνω από το 21% της οφειλής (6,66 δισ. ευρώ) αφορά χρέη άνω του 1 εκατ. ευρώ που έχουν δημιουργήσει μόλις 1.671 οφειλέτες. Επίσης, σχεδόν το 81% των οφειλετών (961.683 άτομα) χρωστούν ποσά έως 30.000 ευρώ έκαστος. Συνολικά, το ΚΕΑΟ έχει καταφέρει να εισπράξει από την αρχή του έτους περισσότερα από 734 εκατ. ευρώ. Εάν συνεχιστεί ο ίδιος ρυθμός είσπραξης το τελικό ποσό θα είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με τα 820 εκατ. ευρώ που είχαν εισπραχθεί πέρσι και ίσως υπερβεί ακόμα και το 1 δισ. ευρώ που ήταν ο αρχικός στόχος. Από την έναρξη λειτουργίας του, το ΚΕΑΟ έχει εισπράξει περισσότερα από 2,54 δισ. ευρώ. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο εξωδικαστικός μηχανισμός δεν έχει αποφέρει ακόμα τα αναμενόμενα αποτελέσματα, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται εν ισχύ από τον Μάιο. Μάλιστα, δεν είναι μόνο οι μόλις 43 αιτήσεις που έχουν γίνει έως τώρα, αλλά ακόμα χειρότερα ότι κανείς από όσους οφείλουν ποσά άνω των 500.000 ευρώ δεν συγκαταλέγεται σε αυτές… Πιο αναλυτικά από την γ’ έκθεση του ΚΕΑΟ προκύπτουν τα εξής ενδιαφέροντα στοιχεία:

• Μόνο το γ’ τρίμηνο του τρέχοντος έτους εντάχθηκαν στο ενιαίο ηλεκτρονικό μητρώο οφειλετών του ΚΕΑΟ, 34.947 οφειλέτες του ΙΚΑ με χρέη έως 5.000 ευρώ έκαστος. Μαζί τους άλλοι 377.817 οφειλέτες από τον πρώην ΟΑΕΕ, 264 οφειλέτες από το πρώην ΕΤΑΑ και 86 οφειλέτες από το πρώην ΕΤΑΠ – ΜΜΕ.

• Από το 2013 μέχρι σήμερα, έχουν ενταχθεί στο ΚΕΑΟ 1.284.589 οφειλέτες. Από αυτούς, 534.505 προέρχονται από το πρώην ΙΚΑ, 514.495 από τον πρώην ΟΑΕΕ, 232.105 από τον ΟΓΑ, 3.398 από το πρώην ΕΤΑΑ και 86 από το πρώην ΕΤΑΠ – ΜΜΕ.

• Μόνο από τους οφειλέτες του πρώην ΟΑΕΕ, το τελευταίο τρίμηνο εντάχθηκαν στο ΚΕΑΟ επιπλέον οφειλές ύψους 7,06 δισ. ευρώ.

Δύο φορές πάνω στην Ελλάδα η τιμή στις δημοπρασίες φωτοβολταϊκών σε σχέση με τη Γερμανία

Στα 0,0491 ευρώ η τιμή στο νέο διαγωνισμό φωτοβολταϊκών της Γερμανίας

Η δημοπρασία για φωτοβολταϊκά που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Γερμανία για έργα με ισχύ 750 κιλοβάτ έως 10 μεγαβάτ, είχε ως αποτέλεσμα νέο ρεκόρ χαμηλής τιμής στα 0,0491 ευρώ/κιλοβατώρα, όπως ανακοινώθηκε.

Η χαμηλότερη προσφορά στο διαγωνισμό ήταν 0,0429 ευρώ και η υψηλότερη 0,0506 ευρώ. Συνολικά επιλέχθηκαν 20 έργα με συνολική ισχύ 222 μεγαβάτ. 

Στην Ελλάδα η τιμή στον τελευταίο διαγωνισμό ήταν κοντά στα 0,1 ευρώ/kWh, δες εδώ :

ΡΑΕ: Τα αποτελέσματα των δημοπρασιών για φωτοβολταικά

Εξαντλήθηκαν οι Δημοπρατούμενες ποσότητες κατά την διαδικασία υποβολής προσφορών για φωτοβολταικά τονίζει η ΡΑΕ. Σημειώθηκε μείωση τιμών από τις τιμές εκκίνησης της τάξης του 15%. Τα αποτελέσματα ανά κατηγορία.

Ολοκληρώθηκε με η πρώτη Πιλοτική Ανταγωνιστική Διαδικασία υποβολής προσφορών για φωτοβολταικές εγκαταστάσεις, σύμφωνα με ανακοίνωση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.

Τα αποτελέσματα ανά κατηγορία

Κατηγορία Ι (Φ/Β εγκαταστάσεις ισχύος ≤1MW)

Σήμερα, 12 Δεκεμβρίου 2016 και από τις 10:00 π.μ έως τις 10:30 π.μ. διενεργήθηκε η Ηλεκτρονική Δημοπρασία μεταξύ των έργων της Κατηγορίας Ι για Δημοπρατούμενη Ισχύ 4,8MW και τιμή εκκίνησης τα 104 €/MWh.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της ΡΑΕ, συμμετείχαν συνολικά 13 έργα και υποβλήθηκαν συνολικά 35 προσφορές που έγιναν αποδεκτές από το σύστημα της Ηλεκτρονικής Δημοπρασίας. Οι Τιμές Αναφορές κυμάνθηκαν από 94,97 €/MWh έως 104 €/MWh.

Με βάση τους Κανόνες της Προκήρυξης, η συνολική Ισχύς που κατακυρώθηκε στους συμμετέχοντες ανήλθε σε 4,797190 MW, δηλαδή η αδιάθετη ισχύς ήταν μόλις 0,00281MW (ή 2,81kW).

Τα έργα που επιλέχθηκαν είναι τα εξής:

Πώς μεθοδεύτηκε ο αποχαρακτηρισμός και της τελευταίας δασικής έκτασης στο Ελληνικό

Ερωτηματικά προκαλεί το δημοσίευμα της εφημερίδας «ΚΟΝΤΡΑ» (14.10.2017, αρ.φύλλου 934) σε σχέση με το αν ασκήθηκαν πιέσεις προς τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες για την υποβολή αντιρρήσεων κατά της πράξης χαρακτηρισμού του Δασαρχείου Πειραιά για την έκταση του Ελληνικού, με την οποία χαρακτηρίστηκαν ως δασική έκταση 36,9 στρ. από τα συνολικά 6.205 στρ. Ακολουθεί εκτενές απόσπασμα του δημοσιεύματος καθώς και η εισήγηση του τότε προϊστάμενου της Διεύθυνσης Συντονισμού και Επιθεώρησης Δασών ο οποίος στην συνέχεια μετακινήθηκε στην Διεύθυνση Αναδασώσεων.

«Στις 2 Οκτώβρη του 2017 συνεδρίασε η Τεχνική Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΤΕΕΑ) Πειραιά και αποφάσισε κατά πλειοψηφία (με ψήφους 2 προς 2, αλλά με διπλή την ψήφο του προέδρου της Επιτροπής) να αποχαρακτηρίσει δάσος στο Ελληνικό, έκτασης 36,92 στρεμμάτων. Η απροκάλυπτη αυτή απόφαση, που υπαγορεύτηκε από τον Φλαμπουράρη και τον Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί στη Διαύγεια. Αυτή η καθυστέρηση δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά.

Οι δασολόγοι της πράξης, που έχουν μεγάλη εμπειρία από αυτοψίες και Πράξεις Χαρακτηρισμού και έχουν επισκεφτεί τόσο το συγκεκριμένο δάσος όσο και όλη την περιοχή απόρησαν και αναρωτήθηκαν ποια ήταν η σκοπιμότητα αυτής της απόφασης. Δυστυχώς εκ των υστέρων, μάθαμε ότι υπήρξε μεγάλο παρασκήνιο και ασκήθηκαν φοβερές πιέσεις και από τον Συντονιστή της ΑΔΑ σε υπηρεσιακούς παράγοντες της Διεύθυνσης Δασών Πειραιά και στον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Συντονισμού και Επιθεώρησης Δασών (ΔΣΕΔ) της ΑΔΑ, προκειμένου να εισηγηθούν την υποβολή αντιρρήσεων κατά της Πράξης Χαρακτηρισμού του Δασάρχη Πειραιά, με την οποία χαρακτηρίστηκε η έκταση των περίπου 37 στρεμμάτων ως δάσος που δεν προήλθε από Τεχνητή Δασική Φυτεία.

Θεωρητικά, οι προϊστάμενοι της Διεύθυνσης Δασών του νομού και των ΔΣΕΔ των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων έχουν το δικαίωμα να κρίνουν τις Πράξεις Χαρακτηρισμού και να προσφεύγουν στη συνέχεια στις ΤΕΕΑ υποβάλλοντας αντιρρήσεις. Οταν όμως οι προϊστάμενοι των Διευθύνσεων αυτών κρίνουν ότι δε συντρέχουν λόγοι υποβολής αντιρρήσεων, οι Συντονιστές των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων δε συνεχίζουν να επιμένουν για την υποβολή αντιρρήσεων. Και βέβαια, δεν είναι και τόσο… σύνηθες να χρησιμοποιούν νομικούς για να τους συντάξουν ατομική εισήγηση. Αυτή η διαδικασία είναι παράνομη, γιατί δεν προβλέπεται από το Διοικητικό Δίκαιο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Συντονιστής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής επέμενε φορτικά, προφανώς γιατί είχε συνταχθεί με τις κυβερνητικές επιδιώξεις για τον ολοκληρωτικό αποχαρακτηρισμό όλων των δασικών εκτάσεων της περιοχής Ελληνικού – Αγίου Κοσμά. Με αίτησή μας στις 6 Οκτώβρη ζητήσαμε τα σχετικά έγγραφα, τα οποία παραλάβαμε στις 9 Οκτώβρη.