Από την «τρύπα του Κούβελα» στις ράγες των 9,6 χλμ. και των 3 δισεκατομμυρίων

EUROKINISSI

Από την «τρύπα του Κούβελα» στις ράγες των 9,6 χλμ. και των 3 δισεκατομμυρίων

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.» 01.12.24 12:10Απόστολος Λυκεσάς

Ο συγκοινωνιακός μεγαλοϊδεατισμός που επιβλήθηκε στη Θεσσαλονίκη πριν από 30 χρόνια σήμερα είναι γεγονός! Δυστυχώς απλώνεται σε ένα μικρό κομμάτι της πόλης, δυστυχέστερα τριπλασίασε τον προϋπολογισμό του και δυστυχέστατα κατάπιε ένα μοναδικό αρχαιολογικό εύρημα και το «έφτυσε» σε κομμάτια

Πάει μήνας που πάνω στα κυβερνητικά μεγάφωνα κουρδίζονται τα επικοινωνιακά όργανα για τη συμφωνία της χαράς, την οποία όλοι οι Θεσσαλονικείς πρέπει να εκδηλώνουμε διότι στις 30 Νοεμβρίου του 2024, εγκαινιάστηκε και αποδόθηκε στους πολίτες το έργο του μετρό. Κανείς φυσικά δεν μπορεί να είναι λυπημένος όταν έχει ολοκληρωθεί ένα έργο που θα βοηθά στις μετακινήσεις στη Θεσσαλονίκη. Η κυβέρνηση όμως υπαγορεύει να δείχνουμε τη χαρά μας. Και για να συμβεί αυτό, η κυβερνητική χορωδία μάς καλεί να πιούμε το νερό της λήθης, να ξεχάσουμε όσα προηγήθηκαν τα τελευταία τριάντα χρόνια στην πόλη, να βρεθούμε στη φαρσικής εκδοχής αλεγρία αναφωνώντας «ουάου»(!) όπως ρητά μας υπέδειξε ο υφυπουργός Νίκος Ταχιάος.

Χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις με τους επικοινωνιακούς τροχονόμους τους μας καλούσαν να «κάνουμε ταμείο» όταν το έργο θα τελείωνε. Τώρα μας ανακατευθύνουν: λένε ότι το «ταμείο» αυτό είναι... άχρηστο, επιπλέον μπορεί να μας στερήσει τη... χαρά. Ευτυχώς γλιτώσαμε βασανιστικές γιορτές, συναυλίες, πανηγύρια, αφού φοβήθηκαν ότι θα πάθαιναν ό,τι και με το περίφημο λογότυπο του έργου, για το οποίο η καζούρα ακόμη συνεχίζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η ιστορία του Μετρό Θεσσαλονίκης είναι το στέμμα μιας ακατανόητης και καταστροφικής μεγαλομανίας. Η πόλη νόμιζε ότι είχε σωθεί όταν ο Σωτήρης Κούβελας εγκατέλειπε το 1989 τη δημαρχία προκειμένου να βάλει υποψηφιότητα για βουλευτής της Ν.Δ. και να γίνει ακολούθως -μεταξύ άλλων- και υπουργός Πολιτισμού! Ολοι γελούσαν τότε με το ανέκδοτο της τρύπας που είχε αφήσει μπροστά στα πανεπιστήμια (σ.σ. υφίσταται μέχρι σήμερα). Η πόλη όμως ηττήθηκε! Στην όποια, λιγοστή, συζήτηση έγινε για το τι μέσο σε σταθερή τροχιά θέλει η πόλη, η πρόταση του Σπύρου Βούγια για τραμ χάθηκε μέσα στους αλαλαγμούς ότι το τραμ ήταν για φτωχοδιάβολους και όχι για πόλη με Ιστορία σαν της Θεσσαλονίκης. Εννοείται ότι αν είχαμε δεχτεί εκείνη την πρόταση, το τραμ θα είχε καλύψει εδώ και χρόνια με πυκνό δίκτυο και τις δυτικές συνοικίες. Σήμερα ποιος τολμά άραγε να ζητήσει από τον κάτοικο Ευόσμου να πανηγυρίσει γιατί υπάρχει μια γραμμή μετρό από Χαριλάου μέχρι τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό;

Οι γαλαντομίες του Υπ. Υποδομών

Αναδημοσιεύουμε από την ΕφΣυν τρία άρθρα σχετικά με τον τρόπο που χειρίζεται το Υπ. Υποδομών κρίσιμα έργα όπως του Ελληνικού και της επέκτασης του Μετρό. Πάντα θετικά προς τους εργολήπτες

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Από την ξενάγηση του Ομίλου AVAX στους εκπροσώπους του Τύπου στη σήραγγα του μετρό στην Κατεχάκη, όπου πραγματοποιούνται τα έργα του μετροπόντικα για τη Γραμμή 4 | EUROKINISSI/ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Συγχωροχάρτι» Σταϊκούρα στην ΑΒΑΞ για τη γραμμή 4 του Μετρό

ΚΟΙΝΩΝΙΑ04.10.24 11:26Άρης Χατζηγεωργίου

Ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών έκανε εν μέρει δεκτή την ένσταση που είχε καταθέσει τον περασμένο Μάιο η κατασκευαστική κοινοπραξία κατά της «Ελληνικό Μετρό».

Τέλος δεν έχουν τα «ρουσφέτια» της κυβέρνησης στους μεγαλοεργολάβους. Η κοινοπραξία υπό την εταιρεία ΑΒΑΞ που εκτελεί το μεγαλύτερο δημόσιο έργο, τη νέα γραμμή 4 του Μετρό (Αλσος Βεΐκου-Γουδή), έλαβε από τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Χρήστο Σταϊκούρα ένα μεγαλοπρεπές «συγχωροχάρτι» για τον τρόπο με τον οποίο έχει έως σήμερα διαχειριστεί την προκαταβολή των 128 εκατομμυρίων ευρώ που έλαβε το 2021 για να ξεκινήσει τις εργασίες.

Ο κ. Σταϊκούρας έκανε εν μέρει δεκτή την ένσταση που είχε καταθέσει τον περασμένο Μάιο η κατασκευαστική κοινοπραξία ΑΒΑΞ-GHELLA-ALSTOM. Με τις ενστάσεις της, η κοινοπραξία στρεφόταν κατά της «Ελληνικό Μετρό» η οποία είχε θέσει συγκεκριμένα ζητήματα, απορρίπτοντας χρηματοδοτικά πρωτόκολλα του εργολάβου. Υπενθυμίζεται ότι η σύμβαση για τη γραμμή 4 υπεγράφη το καλοκαίρι του 2021 με προϋπολογισμό 1,3 δισεκατομμύριο ευρώ και χρόνο περαίωσης το καλοκαίρι του 2029. Το έργο έχει ήδη καθυστέρηση που ξεπερνά τον έναν χρόνο, αλλά η κατασκευαστική δεν αξιοποιεί μόνο την προκαταβολή των 128 εκατομμυρίων, αλλά και «μπόνους έγκαιρης παράδοσης» ύψους 57 εκατομμυρίων που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση το καλοκαίρι του 2022 και ο εργολάβος εισέπραξε επικαλούμενος την ουκρανική και ενεργειακή κρίση. Η διαχείριση των χρημάτων της προκαταβολής, όμως, πρέπει να γίνει με συγκεκριμένο τρόπο

1) Τα χρήματα πρέπει να κατατεθούν σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της κοινοπραξίας, αλλά, όπως διαπίστωσε η «Ελληνικό Μετρό», «είναι κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς ορισμένων εκ των κοινοπρακτούντων μελών».

2) Η κοινοπραξία είναι υποχρεωμένη κάθε μήνα να καταθέτει απολογισμό και στοιχεία ώστε να πιστοποιούνται συγκεκριμένες δαπάνες που έχει υλοποιήσει αξιοποιώντας τα χρήματα της προκαταβολής. Με αυτόν τον τρόπο, η «Ελληνικό Μετρό» ελέγχει εάν οι δαπάνες είναι αυτές που προβλέπονται από το νομοθετικό πλαίσιο και αφαιρεί τα πιστοποιημένα ποσά από την προκαταβολή. Ομως, η κοινοπραξία ΑΒΑΞ-GHELLA-ALSTOM, από τον Ιούνιο του 2021 έως τον Απρίλιο του 2024, επί σχεδόν τρία χρόνια, δεν υπέβαλλε τα στοιχεία που της ζητούσε η «Ελληνικό Μετρό». Στη Διαύγεια της «Ελληνικό Μετρό» είναι αναρτημένες 24 τέτοιες πιστοποιήσεις και πάντοτε αναφέρεται ότι πρέπει να υποβληθούν τα απαραίτητα δικαιολογητικά, ενώ σε παλαιότερες αποφάσεις τονιζόταν ότι οι εργολάβοι δεν τα προσκόμιζαν όπως υποχρεούνται. Το αποτέλεσμα ήταν να υποβάλει η κοινοπραξία αίτημα για πιστοποίηση, π.χ., 5 εκατομμυρίων ευρώ και να γίνονται δεκτά τα 3 εκατομμύρια.

Πόρισμα «φωτιά» για το σκάνδαλο με τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης»

Πόρισμα «φωτιά» για το σκάνδαλο με τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης»

Η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου επέβαλλε ποινή 3 εκατομμυρίων ευρώ στον φορέα που διαχειρίζεται τα σκουπίδια της Αττικής.

by Data Journalists

– Ολόκληρο το έγγραφο με τις κραυγαλέες παραβάσεις που διαπιστώθηκαν ύστερα από αίτημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

– Φωτογραφικές διαδικασίες και σοβαρές παρατυπίες προκειμένου να αγοραστούν τα πανάκριβα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» της εταιρείας ΤΕΧΑΝ

– Προβληματικές και οι προμήθειες της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του φορέα της Κρήτης ΕΣΔΑΚ

– Η προώθηση της εταιρείας από τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ, το υπερβολικό (και αδικαιολόγητο) κόστος, οι κόντρες των υπουργών που έφεραν καρατομήσεις και τα μεγάλα διαπλεκόμενα συμφέροντα

Του Άρη Χατζηγεωργίου

Ποινή επιστροφής 3 εκατομμυρίων ευρώ, με τη μορφή δημοσιονομικής διόρθωσης, επέβαλε αρχικά η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου (ΕΔΕΛ) στον φορέα που διαχειρίζεται τα σκουπίδια της Αττικής (ΕΔΣΝΑ) μετά από την διαπίστωση πλήθους παραβάσεων σε συγχρηματοδοτούμενες προμήθειες και φωτογραφικές διαδικασίες προκειμένου να επιλεγούν τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης», της εταιρείας ΤΕΧΑΝ.

Ο ΕΔΣΝΑ είναι ο φορέας διαχείρισης απορριμμάτων στον οποίο συμμετέχουν οι δήμοι της Αττικής αλλά ουσιαστικά διοικείται από την Περιφέρεια Αττικής. Οπως πρόσφατα έγραψαν οι Data Journalists (200 εκατομμύρια ευρώ η «μαύρη τρύπα» Πατούλη και ΕΔΣΝΑ: Ομολογούν τη «μαύρη τρύπα» Πατούλη και την αδυναμία εξόφλησης χρεών – Παρέμβαση της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας), η διοίκηση του Γιώργου Πατούλη έχει αφήσει «τρύπα» 200 εκατομμυρίων ευρώ στα ταμεία του συνδέσμου ενώ, υποτίθεται, πως την υπόθεση ερευνά η Εθνική Αρχή Διαφάνειας.

Σήμερα, οι Data Journalists αποκαλύπτουν ότι έχει προηγηθεί έλεγχος από την Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου (ΕΔΕΛ) σε συγκεκριμένες προμήθειες ύστερα από αίτημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που τις χρηματοδότησε.

Παραθέτουμε ολόκληρο το πόρισμα της ΕΔΕΛ που διαπίστωσε πλήθος παραβάσεων όχι μόνο στις προμήθειες του ΕΔΣΝΑ αλλά και σε εκείνες δύο ακόμη φορέων: του φορέα διαχείρισης απορριμμάτων (ΦΟΔΣΑ) της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του φορέα της Κρήτης ΕΣΔΑΚ (Ενιαίος Σύνδεσμος Διαχείρισης Απορριμμάτων Κρήτης). Στους δύο αυτούς φορείς, όμως, η ΕΔΕΛ δέχεται ότι δεν υπήρξαν εκταμιεύσεις για τις συγκεκριμένες προμήθειες οπότε δεν επιβάλλει, προς το παρόν, δημοσιονομική διόρθωση.

Υπενθυμίζεται ότι η ΕΔΕΛ πραγματοποιεί ελέγχους στις διαδικασίες των συγχρηματοδοτούμενων έργων. Ένα από τα πιο γνωστά «πρόστιμα» που επέβαλε η ΕΔΕΛ είναι εκείνο των 2,4 εκατομμυρίων ευρώ εις βάρος της ΕΡΓΟΣΕ για την διαβόητη σύμβαση 717 που αφορούσε σε έργα διαχείρισης της κυκλοφορίας των τρένων. Πρόκειται για την σύμβαση που εάν είχε ολοκληρωθεί, θα είχε αποτρέψει το έγκλημα των Τεμπών, ενώ η ΕΔΕΛ είχε βγάλει το πόρισμά της από το 2019.

Μάλιστα, το πόρισμα αυτό σχετίζεται και με τις ποινικές διώξεις που ασκήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εις βάρος στελεχών της ΕΡΓΟΣΕ, της ειδικής υπηρεσίας διαχείρισης (ΕΥΔ) των ευρωκονδυλίων ΥΜΕΠΕΡΑΑ και των εμπλεκομένων προμηθευτών. Με καθυστέρηση πέντε ετών, το Ελεγκτικό Συνέδριο ακύρωσε τον Μάιο του 2024 το πόρισμα της ΕΔΕΛ και αυτό προκάλεσε πανηγυρισμούς στην κυβέρνηση και δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι η δίωξη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έμεινε χωρίς νομιμοποιητική βάση.

Το ενδιαφέρον είναι, πάντως, ότι στην υπόθεση των προμηθειών του ΕΔΣΝΑ, του ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου και του ΕΣΔΑΚ, η ΕΔΕΛ εντοπίζει συγκεκριμένες αβλεψίες εις βάρος και του Ελεγκτικού Συνεδρίου…Ας γυρίσουμε όμως στις πλατείες της Αττικής αλλά και πλήθους άλλων περιοχών που έχουν γεμίσει με «Σπιτάκια Ανακύκλωσης».

Τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» είναι εγκαταστάσεις που μοιάζουν με τεράστια περίπτερα τα οποία πρωτοέκαναν την εμφάνισή τους σε κεντρικά σημεία της Αθήνας στην δεκαετία του 2000 και στα οποία μπορεί κάποιος να πετάει υλικά συσκευασιών παίρνοντας ένα υποτυπώδες αντίτιμο με κουπόνι που μπορεί να εξοφλεί σε συνεργαζόμενα σουπερ μάρκετ (1 ευρώ για 33 συσκευασίες). Τα τελευταία χρόνια και ειδικά μετά το 2019, οι ογκώδεις κατασκευές κατέκλυσαν τις πλατείες σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά η ΕΔΕΛ αναφέρει πως αυτό έγινε σε πολύ υψηλό κόστος.

Λίγο μετά την ανάδειξη του Κυριάκου Μητσοτάκη ως πρωθυπουργού, στις 5 Δεκεμβρίου 2019 έγιναν από τον ίδιο και τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ, τα επίσημα εγκαίνια της «Μονάδας Παραγωγής Μηχανημάτων Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης στην Ελλάδα».

Τα δελτία τύπου της εταιρείας (https://recycling-center.gr/basiki-selida/1i-monada-paragogis-mihanimaton) βροντοφώναζαν τότε ότι «αποτελεί την 1η Μονάδα Παραγωγής εκτός των συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η οποία δημιουργήθηκε από το joint venture της αμερικάνικης εταιρίας ENVIPCO και της ελληνικής εταιρίας ΤΕΧΑΝ Περιβαλλοντική Διαχείριση».

Δύο χρόνια αργότερα, όπως διαπίστωσε ο έλεγχος της ΕΔΕΛ, οι ΤΕΧΑΝ και ENVIPCO θα καταθέσουν σε διαγωνισμό, υποτίθεται, ανταγωνιστικές προσφορές και έτσι θα δικαιολογηθεί το κόστος των 300.000 ευρώ για κάθε ένα «σπιτάκι» που θα αγοράζεται με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Και αυτό, την ώρα που από έρευνα της ΕΔΕΛ διαπιστώθηκε ότι υπήρχε άλλη εταιρεία που προμήθευε αντίστοιχη εγκατάσταση έως και με σχεδόν το 1/5 του κόστους (66.000 ευρώ)

Περιφέρειες και δήμοι προμηθεύτηκαν δεκάδες τέτοια σπιτάκια ως «Πολυκέντρα Ανακύκλωσης» για την χωριστή συλλογή μετάλλων, πλαστικών γυαλιού και χαρτιού. Ομως, η ΕΔΕΛ αναφέρει ότι τα «σπιτάκια» αφορούν υλικά συσκευασίας και αυτό σημαίνει πως η προμήθειά τους θα έπρεπε να γίνει με βάση την «ευθύνη του παραγωγού» και μέσω των συστημάτων που έχουν δημιουργηθεί για αυτόν τον σκοπό. Ενα από αυτά τα συστήματα είναι η «Ανταποδοτική Ανακύκλωση» που τοποθετούσε εδώ και μια 20ετία τέτοια «σπιτάκια» σε προφανή συνεργασία με τις εταιρείες ΤΕΧΑΝ και ENVIPCO. Ενα άλλο είναι οι «μπλε κάδοι» της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (ΕΕΑΑ) που υπάρχουν επίσης τοποθετημένοι με δικά της έξοδα σε χιλιάδες σημεία της επικράτειας.

Πριν μπούμε στις διαπιστώσεις του πορίσματος της ΕΔΕΛ, ας θυμίσουμε ένα ακόμη επεισόδιο γύρω από την μάχη που δόθηκε για να επικρατήσουν τα «σπιτάκια». Το 2020, εν μέσω πανδημίας, ο Παναγιώτης Θεοδωρικάκος ως υπουργός Εσωτερικών εγκαινίαζε κάθε λίγο ένα «σπιτάκι» σε κάποιον δήμο της Αττικής, παρέα με τον Τζέφρι Πάιατ.

Την ίδια εποχή, ο Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) – υπαγόμενος στον τότε υπουργό Περιβάλλοντος Κ.Χατζηδάκη- δεν ενέκρινε το Επιχειρησιακό Σχέδιο της Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης. Σε μερίδα του Τύπου εμφανίστηκαν οξύτατα δημοσιεύματα κατά Χατζηδάκη και ΕΟΑΝ, ενώ άλλα μέσα ενημέρωσης που έγραφαν για τις εισηγήσεις του ΕΟΑΝ κυνηγήθηκαν με αγωγές. Η μάχη έληξε στον ανασχηματισμό των αρχών του 2021 όταν ο κ. Θεοδωρικάκος έφυγε για λίγο από την κυβέρνηση και ο Κ. Χατζηδάκης «εξορίστηκε» στο υπουργείο Εργασίας, ενώ ο ΕΟΑΝ ενέκρινε την συνέχιση λειτουργίας του συστήματος. Μέσα στο 2022 εξελίχθηκαν οι προμήθειες για τις οποίες η ΕΔΕΛ αναφέρει στο πόρισμά της ως «Σημαντικά ευρήματα»:Την «μη Επαρκή Αξιολόγηση από την Ε.Υ.Δ. του ΥΜΕΠΕΡΑΑ των υποβληθεισών για Ένταξη Πράξεων»

Την «μη τεκμηρίωση από την αναθέτουσα αρχή ΕΔΣΝΑ του εύλογου της εκτιμώμενης αξίας της σύμβασης».

Την «μη επαρκή τεκμηρίωση από τις αναθέτουσες αρχές ΦΟΔΣΑ Π. Πελοποννήσου και ΕΣΔΑΚ, καθώς και την ΕΥΔ του ΕΠ ΥΜΕΠΕΡΑΑ του εύλογου της εκτιμώμενης αξίας έκαστης των δύο αντίστοιχων συμβάσεων».

Το ότι «ο προσδιορισμός των τεχνικών προδιαγραφών δεν διασφάλισε την ισότιμη πρόσβαση όλων των υποψηφίων και τη μη δημιουργία εμποδίων στην ανάπτυξη υγιούς ανταγωνισμού»

Την «μερική διαφοροποίηση του προκηρυγμένου και παραληφθέντος φυσικού αντικειμένου των ελεγχόμενων πράξεων με κωδ. ΟΠΣ 5179757, 5179765, 5179770, 5179776 και 5179778 σε σχέση με την πρόσκληση αρ. 4572/04.05.2022 της ΕΥΔ του ΕΠ ΥΜΕΠΕΡΑΑ και τις αντίστοιχες αποφάσεις ένταξης».

Την «μη τήρηση των Ειδικών Όρων της Έκθεσης Τεκμηρίωσης της Υπηρεσίας Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος (ΥΓΟΣ) από τον ΕΣΔΝΑ».

Πόρισμα ΕΔΕΛ (PDF εδώ)Πόρισμα ΕΔΕΛ

Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, η ΕΔΕΛ προχωρά σε συστάσεις:Επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης και ανάκτησης σε βάρος του δικαιούχου ΕΔΣΝΑ των ελεγχόμενων υποέργων σε ποσοστό 25% των συνολικών δαπανών που έχουν τεθεί σε αποδεκτό διαχείρισης από την ΕΥΔ του ΕΠ ΥΜΕΠΕΡΑΑ και τελούν σε εξαίρεση από την Αρχή Πιστοποίησης των ελεγχόμενων πράξεων ύψους 2.961.120,00 ευρώ. Δηλαδή το ποσό των σχεδόν 3 εκατομμυρίων ευρώ είναι το 25% των δαπανών (11.844.480) που έχουν εγκριθεί.

Στο μικροσκόπιο να μπουν από την ΕΥΔ του ΥΜΕΠΕΡΑΑ και οι δαπάνες που τυχόν δηλωθούν στο εξής από τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου και τον ΕΣΔΑΚ με στόχο να μειώνεται και εκεί το 25% των δαπανών.

Απειλείται, μάλιστα, να επιστραφεί το σύνολο των δαπανών 11.844.480 ευρώ του ΕΔΣΝΑ εφόσον δεν ακολουθηθούν συγκεκριμένες συστάσεις.

Συστάσεις απευθύνονται και στον ΕΟΑΝ που, όπως πρόσφατα αποκάλυψαν οι Data Journalists (https://www.datajournalists.co.uk/2024/08/15/moirazoyn-pali-chrima-sta-mme-10-000-000-eyro-gia-provoli-tis-anakyklosis/) ετοιμάζει «λίστα Πέτσα» ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ για να προβάλει τα επιτευγματα της ανακύκλωσης. Του ζητά «να διασφαλίσει για λόγους διαφάνειας ότι τα πολυκέντρα ανακύκλωσης που παρουσιάζει στην ιστοσελίδα της η ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕ δεν αποτελούν πολυκέντρα ανακύκλωσης συγχρηματοδοτηθέντα από το ΕΠ του ΥΜΕΠΕΡΑΑ».

1 of 8

-+

Για τις φωτογραφικές προμήθειες των πολυκέντρων ανακύκλωσης, οι διαπιστώσεις της Ομάδας Ελέγχου (ΟΕ) της ΕΔΕΛ είναι καταιγιστικές:Στον ΕΔΣΝΑ, το έργο αφορούσε στην προμήθεια και εγκατάσταση «πολυκέντρων ανακύκλωσης με ενσωματωμένη κονσόλα αναγνώρισης – ζύγισης – καταγραφής», εκτιμώμενης αξίας 27.000.000,00 € πλέον ΦΠΑ 24%. Ηταν μέρος μιας συμφωνίας-πλαίσιο για διάφορες προμήθειες συνολικού ύψους 111.747.560 ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ. Το αντικείμενο μπορούσε να διπλασιαστεί με άσκηση προαίρεσης κατά 100%.

Οι επιμέρους εκτελεστικές συμβάσεις δεν είχαν καν καταχωρηθεί στο κεντρικό σύστημα ΚΗΜΔΗΣ, όπως επιτάσσει το άρθρο 38 του ν.4412/2016.

Με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΕΔΣΝΑ τον Ιούνιο του 2022 εγκρίθηκε η άσκηση δικαιώματος τμηματικής προαίρεσης και η υπογραφή αντίστοιχων εκτελεστικών συμβάσεων με προσαύξηση οικονομικού αντικειμένου κατά 11.940.000,00 ευρώ.

Το αίτημα για τον έλεγχο των συγκεκριμένων συμβάσεων υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς την ΕΔΕΛ, με την αριθμ. Ref.Ares (2023) 3170705- 05/05/2023 επιστολή της με θέμα «Αίτημα προς την ΕΔΕΛ σχετικά με τα “σπιτάκια ανακύκλωσης” που συγχρηματοδοτούνται από το Πρόγραμμα “Υποδομές Μεταφορών, Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη 2014-2020, CCI2014GR16M1OP001”».

Σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) που υιοθέτησε αυτή η κυβέρνηση το 2020, έπρεπε να αναπτυχθούν αμέσως «νέα δίκτυα χωριστής συλλογής», με διαλογή στην Πηγή (ΔσΠ) για τέσσερα κύρια υλικά-εμπορεύματα, «χαρτί, πλαστικό, γυαλί, μέταλλο, πλην συσκευασίας». Στόχος, «η σημαντική αύξηση των ποσοστών ανακύκλωσης και παράλληλα η σημαντική μείωση των αποβλήτων που οδηγούνται προς επεξεργασία σε μονάδες υπολειμματικών συμμείκτων και κατ’ επέκταση σε ταφή». Μάλιστα, τέθηκε στόχος η ανακύκλωση να αυξηθεί από το 20% τώρα, στο 55% το 2025 (!) και 60% μέχρι το 2030.

Οι προσκλήσεις βάσει των οποίων ξεκίνησαν οι ελεγχόμενες προμήθειες ανέφεραν καθαρά πως ΔΕΝ αφορούν «υλικά συσκευασίας» αλλά εμπορεύματα όπως «ενδεικτικά έντυπο χαρτί, πλαστικά παιχνίδια, μεταλλικά εξαρτήματα και σκεύη, υαλοπίνακες».

Ομως, «οι προδιαγραφές που προσκομίσθηκαν αφορούν μηχανήματα της κατηγορία reverse vending machines (RVMs) τα οποία με εύλογη βεβαιότητα διαπιστώνεται ότι αποτελούν μηχανήματα καταρχήν προορισμένα για την ανακύκλωση μπουκαλιών (bottles) και κονσερβών (cans), αντικειμένων δηλαδή που ανήκουν στην κατηγορία υλικά συσκευασίας και κατ’ επέκταση εμπίπτουν στην διευρυμένη ευθύνη παραγωγού σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία». Δηλαδή, όσοι παράγουν συσκευασμένα προϊόντα, είναι υποχρεωμένοι να στήσουν δίκτυο συλλογής των υλικών συσκευασίας ενώ για τον σκοπό αυτόν προσθέτουν συγκεκριμένο κόστος στην αγορά κάθε προϊόντος. Αντί λοιπόν τα «πολυκέντρα»-«σπιτάκια» να λειτουργούν με βάση την ευθύνη του παραγωγού, το Δημόσιο πλήρωσε υπέρογκα ποσά για την προμήθειά τους.

«Δεν είχε υποβληθεί προϋπολογισμός με τεκμηρίωση κόστους από ευρεία έρευνα αγοράς. Ειδικότερα, δεν υποβλήθηκαν αποτελέσματα έρευνας αγοράς και σχετική τεκμηρίωση για την προμήθεια των πολυκέντρων».

«Όι Προγραμματικές Συμβάσεις οι οποίες υπεβλήθησαν ήταν ανυπόγραφες».

«Δεν υποβλήθησαν ΤΣΔΑ (Τοπικά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων) τα οποία να τεκμηριώνουν την αναγκαιότητα προμήθειας πολυκέντρων». «Τα ΤΣΔΑ που δόθηκαν κατά την διάρκεια του ελέγχου είχαν ημερομηνίες μεταγενέστερες της υποβολής της αίτησης χρηματοδότησης». «Με άλλα λόγια προηγήθηκε η απόφαση απόκτησης των πολυκέντρων της διαπίστωσης της αναγκαιότητάς τους».

Ο ΕΔΣΝΑ ξεκίνησε για προμήθεια 90 πολυκέντρων με προϋπολογισμό 27 εκατομμύρια, ο ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου για 58 τεμάχια με 17,4 εκατομμύρια και ο ΕΔΣΑΚ για 60 τεμάχια με 18 εκατομμύρια ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Παντού δηλαδή μπήκε ως βάση το κόστος των 300.000 ευρώ ανά «σπιτάκι» ενώ στις τελικές προσφορές η έκπτωση ήταν ελάχιστη.

Η ΕΔΕΛ επικρίνει και το Ελεγκτικό Συνέδριο καθώς διαπιστώνει ότι «με την υπ’ αρ.76/2023 Πράξη του ΣΤ΄ Τμήματος αποφάνθηκε ότι δεν κωλύεται η υπογραφή της ελεγχόμενης σύμβασης, διαλαμβάνοντας για τη τεκμηρίωση του προϋπολογισμού τη με αρ.544/2-8-2022 βεβαίωση έρευνας αγοράς που κατατέθηκε ως δικαιολογητικό για την ένταξη της προμήθειας». «Ωστόσο, συνεχίζουν οι ελεγκτές, το εν λόγω έγγραφο, που φέρει τον τίτλο ‘ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΕΡΕΥΝΑΣ ΑΓΟΡΑΣ’ και απευθύνεται προς την Διαχειριστική Αρχή, δεν περιέχει έρευνα αγοράς».

«Δεν επιβεβαιώνεται ότι η αναθέτουσα αρχή ΕΔΣΝΑ ερεύνησε κατ’ ουσίαν το εύλογο του προϋπολογισμού των πολυκέντρων ανακύκλωσης, δεδομένου ότι η έρευνα αγοράς που διενήργησε και επικαλέστηκε στην ΟΕ δεν αφορούσε σε τουλάχιστον δύο ανεξάρτητους οικονομικούς φορείς, αλλά σε δύο οικονομικούς φορείς κοινού συμφέροντος με σχέση αποκλειστικότητας, που στη συνέχεια βέβαια υπέβαλαν στον υπόψη διαγωνισμό τη μοναδική προσφορά και ανέλαβαν την εκτέλεση της σύμβασης η μεν ΤΕΧΑΝ ως ανάδοχος, η δε ENVIPCO ως κατασκευάστρια και τούτο σε συνδυασμό ότι άλλη εταιρία που εμπορεύεται παρόμοιο εξοπλισμό κατά δήλωσή της προσφέρει παρεμφερές προϊόν σε τιμή έως 97.000 ευρώ έναντι 300.000€ που λήφθηκε υπόψη για την τεκμηρίωση του προϋπολογισμού στον υπόψη διαγωνισμό της Αττικής».

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Σχετικά με τη Σύμβαση Παραχώρησης της Αττικής Οδού. Κέρδη για τους ιδιώτες, επιβαρύνσεις στους πολίτες και στο Δημόσιο Συμφέρον

 

Π.Ο.   Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.   ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ  ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ  ΔΗΜΟΣΙΩΝ  ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ  ΑΝΩΤΑΤΩΝ  ΣΧΟΛΩΝ

Χαρ. Τρικούπη 7α,  106 78  Αθήνα

τηλ: 210-88.16.583  fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr

                                                                                                           

                                                                                                 Αθήνα,  4/9/2024

Αρ. Πρωτ. : 9429

Σχετικά με τη Σύμβαση Παραχώρησης της Αττικής Οδού. Κέρδη για τουςιδιώτες, επιβαρύνσεις στους πολίτες και στο Δημόσιο Συμφέρον

 

Με αφορμή τη λήξη της Σύμβασης Παραχώρησης της Αττικής Οδού, αλλά και της νέας που αναμένεται να υπογραφεί σύντομα, υπενθυμίζουμε μερικά στοιχεία που αποδεικνύουν την πάγια θέση μας, ότι οι Συμβάσεις Παραχώρησης λειτουργούν σε βάρος του Δημοσίου Συμφέροντος και των κοινωνικών αναγκών. Ειδικά αυτή της Αττικής οδού –πιλότος για πολλές που ακολούθησαν- δικαίως αποκαλείται ως «λεόντειος»

Ο διαγωνισμός για το έργο «Παραχώρησης της Μελέτης, Κατασκευής, Αυτοχρηματοδότησης και Εκμετάλλευσης της Ελεύθερης Λεωφόρου Ελευσίνας – Σταυρού – Α/Δ Σπάτων και Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού» ξεκίνησε το 1992 και ολοκληρώθηκε το Μάιο του 1996. Ο διαγωνισμός για την επιλογή του Αναδόχου έγινε με το σύστημα της Μελέτης – Κατασκευής – Αυτοχρηματοδότησης – Λειτουργίας – Εκμετάλλευσης, ένα σύστημα που δεν είχε εφαρμοστεί ξανά στην Ελλάδα στον τομέα των δημοσίων έργων. Ο διαγωνισμός έγινε σε δύο φάσεις και από την αξιολόγηση κρίθηκε ότι η κοινοπροπαξία της Αττικής Οδού υπέβαλλε την πιο συμφέρουσα προσφορά και ως εκ τούτου αναδείχτηκε ανάδοχος.

Η Σύμβαση Παραχώρησης για την Αττική Οδό υπογράφηκε μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου της τότε κυβέρνησης Σημίτη και της παραχωρησιούχου κοινοπραξίας τον Μάιο του 1996 και κυρώθηκε από τη Βουλή με τον Νόμο 2445/1996. Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ τότε ήταν ο Κώστας Λαλιώτης. Στο αρχικό σχήμα λοιπόν που πήρε την Αττική Οδό συμμετείχαν οι ελληνικές εταιρείες: Ακτωρ, Αβαξ, ΑΛΤΕ, ΑΤΕΜΚΕ, Αττικάτ, Ελληνική Τεχνοδομική, Εργάς, ΕΤΕΘ, Ζευς, Μέτων, Παντεχνική, Κ.Ι. Σαραντόπουλος, ΤΕΒ, ΤΕΓΚ, Transroute. Βέβαια στην πορεία η μετοχική σύνθεση της κοινορπαξίας Αττική Οδός, άλλαξε. Προηγήθηκαν αγοραπωλησίες μεριδίων, πτωχεύσεις εταιρειών (όπως η ΑΤΤΙΚΑΤ, ΕΡΓΑΣ), με αποτέλεσμα η μετοχική σύνθεση της παραχώρησης και εκμετάλλευσης του οδικού άξονα να απαρτίζεται από τις: «Ελλάκτωρ» 65,75%, «Αβαξ» (πρώην «J&P Αβαξ») 34,21% και “Egis Projects” (γαλλική) 0,04%.

Και φτάνουμε στο θέμα της απόσβεσης των κεφαλαίων που τοποθετήθηκαν για την κατασκευή της Αττικής Οδού και ως εκ τούτου την επιστροφή του οδικού άξονα στο ελληνικό Δημόσιο. H παραχωρησιούχος κοινοπραξία ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει (5ετή διάρκεια κατασκευής) και στη συνέχεια να λειτουργήσει το έργο (18 χρόνια κατά ανώτατο), με αντάλλαγμα την είσπραξη διοδίων στη διάρκεια της περιόδου παραχώρησης.

Το κόστος κατασκευής της Αττικής οδού, κατανεμήθηκε ως εξής: Το 32% (420 εκατομμύρια ευρώ) κατέβαλε το Δημόσιο μαζί με τη συγχρηματοδότηση της Ε.Ε., δηλαδή το πληρώσαμε εμείς οι πολίτες. Γύρω στα 675 εκατ. ευρώ ήταν τα δάνεια που εξασφάλισε η κοινοπραξία με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Περίπου 175 εκατ. ευρώ ήταν η ίδια συμμετοχή της κοινοπραξίας που την εκμεταλλεύεται. Στο συγκεκριμένο κόστος πρέπει να προστεθεί για το Δημόσιο το κόστος που απαιτήθηκε για τις απαλλοτριώσεις και που στοίχισαν πάνω από 1 δισ. Ευρώ και το κόστος κατασκευής του προαστιακού σιδηροδρόμου που ανατέθηκε στις εταιρείες που συγκροτούσαν την κοινοπραξία Αττική Οδός Α.Ε, με συνολικό προϋπολογισμό 600 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με τη σύμβαση, η περίοδο παραχώρησης λήγει τον Οκτώβριο του 2024, μπορούσε όμως να διακοπεί όταν επιτευχθεί η προβλεπόμενη στη σύμβαση μέγιστη απόδοση του μετοχικού κεφαλαίου της παραχωρησιούχου. Η απόδοση αυτή υπολογίζεται επί των καθαρών κερδών του, με βάση τις οικονομικές καταστάσεις που υποβάλλει στις πιστώτριες τράπεζες και το Ελληνικό Δημόσιο στο τέλος κάθε οικονομικού έτους. Σύμφωνα με σχετικό άρθρο της Σύμβασης Παραχώρησης του 1996, συμφωνήθηκε ότι η απόδοση του μετοχικού κεφαλαίου δεν μπορεί να ξεπεράσει το 13%. Αν η παραχωρησιούχος το ξεπεράσει, τότε ήταν υποχρεωμένη να επιστρέψει το έργο στο ελληνικό Δημόσιο.

Πώς γίνεται από το 2006 όμως (που άρχισε να διανέμει μέρισμα στους μετόχους της η Αττική οδός καθώς μέχρι τότε αποπληρωνόταν τα δάνεια) και μέχρι σήμερα (μετά από 18 ολόκληρα έτη) ο οδικός άξονας των 70 χιλιομέτρων να έχει εισπράξεις από τα διόδια πολλών δισ ευρώ (άνω των 4) και καθαρά κέρδη μετά από πολλών εκατομμυρίων ευρώ και να μην έχει επιτευχθεί ακόμη η μέγιστη απόδοση του μετοχικού κεφαλαίου της παραχωρησιούχου;

Εδώ είναι και το μεγάλο σκάνδαλο της σύμβασης. Σύμφωνα με τη σύμβαση, η απόδοση του μετοχικού κεφαλαίου στηρίζεται στα καθαρά κέρδη, δηλαδή στη διαφορά εσόδων-εξόδων της παραχωρησιούχου και όχι σε ένα εύκολα ελέγξιμο μέγεθος, όπως είναι τα ακαθάριστα έσοδα από τα διόδια. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η κοινοπραξία φρόντιζε να εμφανίζει υπέρογκα έξοδα και δαπάνες, μειώνοντας έτσι στο ελάχιστο τα καθαρά της κέρδη. Έτσι έφτασαν χρονιές που η συντήρηση του αυτοκινητόδρομου έφτανε να στοιχίζει ακόμη και 1 εκατ. Ευρώ ανά χιλιόμετρο για έναν αυτοκινητόδρομο μόλις 70 χιλιομέτρων. Η σύμβαση της Αττικής Οδού άλλωστε δεν προέβλεπε κανένα πλαφόν στο κόστος συντήρησης του αυτοκινητοδρόμου. Οπότε στοίχιζε όσο ήθελαν οι εργολάβοι.

Από την πρώτη ημέρα λειτουργίας της, το 1996, μέχρι και το 2011, η Αττική Οδός Α.Ε. είχε παρουσιάσει αθροιστικό κύκλο εργασιών 1,8 δισ. ευρώ, αλλά τα συνολικά της κέρδη ήταν μόλις 64,8 εκατ. ευρώ. Αυτό γινόταν καθώς στην πραγματικότητα, ένα μεγάλο μέρος των εσόδων της Αττικής Οδού μεταφερόταν σε όλη τη διάρκεια της παραχώρησης στην “αδελφή εταιρεία” Αττικές Διαδρομές, μια κατασκευαστική εταιρεία λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης του οδικού άξονα. Από τους ισολογισμούς της Αττικές Διαδρομές προκύπτει ότι τα συνολικά έσοδα από το 1999 μέχρι και το 2011 ήταν άνω των 500 εκατ. ευρώ, με τα αθροιστικά κέρδη στα 145 εκατ. ευρώ. Την ίδια περίοδο η εταιρεία μοίρασε στους μετόχους της μερίσματα συνολικού ύψους 94,2 εκατ. ευρώ.

Με αυτόν τον τρόπο η εκμετάλλευση της Αττικής Οδού προσέφερε μερίσματα στους εργολάβους μέσω των Αττικών Διαδρομών. Τα ποσά αυτά ουσιαστικά πηγαίνουν «από τη μία τσέπη στην άλλη», δεδομένου ότι το 80% της εταιρείας συντήρησης ανήκει στους δύο κατασκευαστικούς ομίλους («Ελλάκτωρ»- «Αβαξ») που κατέχουν και το 99,96% της Αττικής Οδού: Ο,τι ξόδευαν ως ιδιοκτήτες της μιάς εταιρείας, το έπαιρναν ως μέτοχοι της άλλης.

Η τρίτη εταιρεία που δημιουργήθηκε και αποτελούσε το δαιδαλώδες σύστημα, η Αττικά Διόδια, είναι η μητρική της Αττικές Διαδρομές. Από το 2001, οπότε δημοσίευσε τον πρώτο ισολογισμό, μέχρι το 2011 είχε συνολικά κέρδη (από μερίσματα της θυγατρικής) 62.4 εκατ. Ευρώ, ενώ η ίδια μοίρασε συνολικά μερίσματα περί τα 49,4 εκατ. Ευρώ στους μετόχους της.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της χρυσοφόρου όρνιθας για τους μετόχους, είναι τα όσα έχει αναφέρει ο Όμιλος Ελλάκτωρα για τη σύμβασης της Αττικής Οδού στο πρόσφατο ενημερωτικό της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου: “Ο Όμιλος βασίζεται σε σημαντικό βαθμό στην κερδοφορία της παραχώρησης της Αττικής Οδού και τυχόν μη ανανέωση της παραχώρησης αυτής μετά το 2024 ενδέχεται να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στα αποτελέσματα του Ομίλου”.

Η παραχώρηση της Αττικής Οδού παράγει ένα σημαντικό τμήμα των λειτουργικών ταμειακών ροών του Ομίλου. Για τη χρήση του 2020, η παραχώρηση της Αττικής Οδού Α.Ε. συνεισέφερε 151,6 εκατ. στα συνολικά έσοδα του Ομίλου ύψους 892,3 εκατ και 105,6 εκατ. στα συνολικά κέρδη προ φόρων, τόκων, και αποσβέσεων (EBITDA) του Ομίλου ύψους 30 εκατ. Και όλα αυτά σε μία χρονιά που είχε επιβληθεί περιορισμός στην κυκλοφορία των οχημάτων λόγω πανδημίας.

Αντίστοιχα για τη χρήση του 2019 η παραχώρηση της Αττικής Οδού Α.Ε. συνεισέφερε 192,7 εκατ. στα συνολικά έσοδα του Ομίλου ύψους 1.273,6 εκατ και 134,0 εκατ σε συνολικά κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) Ομίλου ύψους 80 εκατ.

Επιπρόσθετα, για την περίοδο 01.01- 31.03.2021, η παραχώρηση της Αττικής Οδού Α.Ε. συνεισέφερε 30,6 εκατ. στα συνολικά έσοδα του Ομίλου ύψους 193 εκατ και 18,6 εκατ. στα συνολικά κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) του Ομίλου ύψους 40 εκατ.

Το 2020 η Αττική Οδός εμφάνισε έσοδα από την εκμετάλλευση του αυτοκινητόδρομου 151,5 εκατ. ευρώ έναντι 192,7 εκατ. ευρώ το 2019. Τα κέρδη προ φόρων, χρηματοδοτικών, επενδυτικών αποτελεσμάτων και αποσβέσεων έχουν μειωθεί σε 106,2 εκατ. ευρώ από 134 εκατ. ευρώ, τα κέρδη μετά από φόρους τοποθετούνται σε 48,7 εκατ. ευρώ από περίπου 72 εκατ. ευρώ, ενώ τα κέρδη προ φόρων ανέρχονται σε 63,3 εκατ. ευρώ από 91.5 εκατ. ευρώ.

Επίσης τα έσοδα της χρήσης από την εκμετάλλευση του αυτοκινητοδρόμου το 2021 έφτασαν τα 176,77 εκατ. ευρώ έναντι 151,5 εκατ. ευρώ το 2020. Τα κέρδη προ φόρων ανήλθαν στα 71 εκατ. ευρώ από 63,29 εκατ. ευρώ το 2020, ενώ τα μετά από φόρους σε 56,3 εκατ. ευρώ έναντι 48,75 εκατ. ευρώ. Ακόμη και εκείνη την χρονιά της πανδημίας το διοικητικό συμβούλιο της Αττικής Οδού διένειμε ως μέρισμα το ποσό των 82,6 εκατ. ευρώ.

Με κέρδη-ρεκόρ έκλεισε και η χρήση του 2023 για την Αττική Οδό, ανταμείβοντας τους μετόχους της (ΕΛΛΑΚΤΩΡ 65,7%, Άβαξ 34,2%, Egis 0,04%) με τη διανομή συνολικού μερίσματος -μεικτού- ποσού 82 εκατ. ευρώ (34,65 ευρώ ανά μετοχή). Τα έσοδα από την εκμετάλλευση του αυτοκινητοδρόμου ανήλθαν, πέρσι, σε 215 εκατ. ευρώ καθώς η κυκλοφορία αυξήθηκε κατά 9,5%, έναντι της προηγούμενης χρονιάς

Παράλληλα η εταιρία έλαβε υπέρογκες αποζημιώσεις την περίοδο της πανδημίας λόγω διαφυγόντων κερδών από τους περιορισμούς στην κίνηση των οχημάτων λόγω κορωνοϊού και διεκδικεί δικαστικά ακόμα περισσότερα. Τέλος όσον αφορά τη διαχείριση του δρόμου, ποιος μπορεί να ξεχάσει τον αποκλεισμό εκατοντάδων οχημάτων εντός της Αττικής Οδού κατά τη διάρκεια κακοκαιρίας το 2022 και την προβληματική διαχείριση από πλευράς παραχωρησιούχου ή τις περιπτώσεις φυσικών καταστροφών όπου συνεχίζουν να ζητούνται διόδια από τα διερχόμενα οχήματα?

Δυστυχώς όλες οι εισαγγελικές παραγγελίες και διερευνήσεις της Σύμβασης μπήκαν τελικά στο αρχείο και δεν ολοκληρώθηκαν, ενώ και η απόπειρα το 2020 του Υπουργείου Υποδομών να διερευνήσει τη Σύμβαση μέσω της Hill International έπεσε φυσικά ξανά στο κενό.

Οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις, ουδέποτε κατήγγειλαν/τροποποίησαν την σύμβαση παραχώρησης, ούτε δε, ως όφειλαν, προσέφυγαν στα πολιτικά Δικαστήρια, προκειμένου να αποδείξουν ότι η προπεριγραφείσα «επιχειρηματική» δραστηριότητα που μετονομάζει «νομότυπα» τα έσοδα σε έξοδα, είναι καταχρηστική τουλάχιστον και υπερβαίνει τα όρια της καλής πίστης, αλλά και αυτής της σύμβασης. Ουδέποτε κατέφυγαν στα πολιτικά Δικαστήρια για να αναγνωριστεί αυτό που πλέον γνωρίζουν οι πάντες ότι η εταιρία πλουτίζει Αδικαιολόγητα. Αντ’ αυτού, όλες οι κυβέρνησεις, ήλθαν εκ νέου ως αρωγός της εταιρίας και ενάντια στο κοινό όφελος και θέσπισαν διάταξη νόμου με την οποία ορίζεται ως παράβαση του Κ.Ο.Κ. η παράλειψη καταβολής διοδίων.

Πλέον προ των πυλών βρίσκονται οι υπογραφές για την νέα περίοδο παραχώρησης της Αττικής Οδού για άλλα 25 έτη. Από την ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (νέο Παραχωρησιούχο) ιδρύθηκαν ξανά δύο εταιρείες που είναι η Νέα Οδός Παραχώρηση ΜΑΕ και η νέα εταιρεία που αναλαμβάνει τη διαχείρισης ονομάζεται “ΝΕΑ ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΕ”, επαναλαμβάνοντας το προηγούμενο δοκιμασμένο σχήμα. Ο Πρωθυπουργός μάλιστα έσπευσε να προαναγγείλει μείωση της τάξης του 10% στα διόδια (από 2,8 € στα 2,5 €) αποκρύπτοντας ότι αυτό προβλεπόταν στη Σύμβαση, αφορά μόνο πέντε (5) έτη και ότι υπάρχει η δυνατότητα – πιθανότητα αμέσως μετά να εκτοξευθούν στα 3,25 € ανά διέλευση.

Όλα τα παραπάνω δικαιώνουν τις πάγιες θέσεις της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ, ότι οι Συμβάσεις Παραχώρησης και οι Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα, λειτουργούν πάντα σε βάρος του Δημοσίου Συμφέροντος και των κοινωνικών αγαθών και επ’ ωφελεία των επιχειρηματικών ομίλων, προσφέροντας στην κερδοφορία τους κρίσιμες Υποδομές για τις κοινωνίες μας.

Ατελείωτο πάρτι απευθείας αναθέσεων!

Ατελείωτο πάρτι απευθείας αναθέσεων!

27-05-2024 - Πηγή: sofokleousin.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ατελείωτο πάρτι απευθείας αναθέσεων έργων από το Κράτος, τις Περιφέρειες και τους Δήμους αποκαλύπτουν τα επίσημα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων.

Η ροπή της δημόσιας διοίκησης προς τις απευθείας αναθέσεις των δημοσίων έργων ήρθε ξανά στην επικαιρότητα από την υπόθεση της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ) η οποία έδωσε με τη συγκεκριμένη διαδικασία πέντε συμβάσεις σε μια εταιρεία, η οποία, όπως κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι στη ΔΥΠΑ, δεν είχε δημοσιοποιημένα τα στοιχεία της.

Σύμφωνα με τον απολογισμό της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΑΑΔΗΣΥ) για το 2023, από το σύνολο 252.799 συμβάσεων, που υπογράφηκαν, οι 184.757 δόθηκαν με απευθείας ανάθεση!

Πρόκειται για το 73% του συνόλου των συμβάσεων που επιλέχθηκε η… εύκολη και αμφιλεγόμενη διαδικασία, ποσοστό που αποτελεί διαχρονικό ρεκόρ, γεγονός που έχει προκαλέσει και τις σφοδρές επικρίσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Σημειώνεται, ότι η διαδικασία της απευθείας ανάθεση ενισχύθηκε από την κυβέρνηση, με την αύξηση του ορίου από 20.000 σε 30.000 ευρώ, μέχρι του οποίου μπορεί να δίδεται ένα έργο με απευθείας ανάθεση χωρίς κανέναν διαγωνισμό.

Επίσης, στις περισσότερων των περιπτώσεων, ένα έργο με προϋπολογισμό 70.000 ή 100.000 ευρώ, «κόβεται» σε κομμάτια έως του ποσού των 30.000 ευρώ και δίδεται με απευθείας ανάθεση σε ημετέρους γνωστούς και φίλους.

Αλλεργία στους διαγωνισμούς

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΗΣΥ, το 2023 υπογράφηκαν συνολικά 252.890 συμβάσεις συνολικού ύψους 17,44 δισ. ευρώ, ένα από τα υψηλότερα όλων των εποχών. Εξ αυτών:Οι 37.562 συμβάσεις ύψους 12,2 δισ. ευρώ υπογράφηκαν κατόπιν ανοιχτής διαδικασίας αφού δεν γινόταν κατάτμηση σε μικρότερα έργα.

Οι 184.757 ήταν απευθείας αναθέσεις με το συνολικό ποσό να ανέρχεται σε 2,59 δις. ευρώ.

Οι 1.227 συμβάσεις ήταν «συμβάσεις με τη διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου» και το ύψος τους ήταν 1,07 δισ. ευρώ.

Οι 8.102 συμβάσεις υπογράφηκαν κατόπιν διαπραγμάτευσης, αλλά χωρίς προηγούμενη δημοσίευση. Το ύψος τους ήταν 861,5 εκατ. ευρώ.

Οι 1.959 συμβάσεις υπογράφηκαν με κλειστή διαδικασία και ήταν ύψους 396,8 εκατ. ευρώ.

Οι 4.215 συμβάσεις υπογράφηκε με τη διαδικασία του άρθρου 128 του ν. 4412/2016 και ήταν ύψους 89,6 εκατ. ευρώ.

Οι 5.048 συμβάσεις υπογράφηκαν με τη διαδικασία «συνοπτικού διαγωνισμού» και ήταν ύψους 69,6 εκατ. ευρώ.

Οι 5.047 συμβάσεις αξίας 60,4 εκατ. ευρώ, υπογράφηκαν με «ανταγωνιστική διαδικασία με διαπραγμάτευση».

Οι 2.218 συμβάσεις αξίας 43,54 εκατ. ευρώ, με διαπραγμάτευση με προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού.

Οι 1.539 συμβάσεις ύψους 25,02 εκατ. ευρώ υπογράφηκαν με απευθείας ανάθεση για την κάλυψη αναγκών που προέκυψαν λόγω του covid-19.

Οι 82 συμβάσεις δόθηκαν με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση, στο πλαίσιο του covid 19.

Οι 23 συμβάσεις υπογράφηκαν με τη διαδικασία σύμπραξης καινοτομίας, και ήταν ύψους 3 εκατ. ευρώ.

Έργα και… ημέρες

Σχετικά με την κατανομή των συμβάσεων ανά είδος προκύπτει ότι στην πρώτη θέση βρίσκονται οι συμβάσεις για έργα με 6,4 δισ. ευρώ και ποσοστό 36,8% και στη δεύτερη θέση βρίσκονται οι συμβάσεις για υπηρεσίες με 5,7 δισ. ευρώ και ποσοστό 32,8%.

Στην τρίτη θέση ήταν οι συμβάσεις για προμήθειες με ποσό ύψους 4,9 δισ. ευρώ και ποσοστό 28,2%. Έπονται οι συμβάσεις για μελέτες με 243 εκατ. ευρώ και ποσοστό 1,39%, ενώ στην τελευταία θέση βρίσκονται οι συμβάσεις για τεχνικές, λοιπές συναφείς υπηρεσίες με 153,5 εκατ. ευρώ και ποσοστό επί της συνολικής αξίας 0,88%.

Ποιοι «τρέχουν» τα έργα

Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Περιφέρειες και Δήμοι, έχουν την πρωτοκαθεδρία στην υπογραφή και στις αναθέσεις των συμβάσεων, με κανονική διαδικασία και με απευθείας αναθέσεις. Ειδικότερα:Οι ΟΤΑ το 2023 υπέγραψαν 111.664 συμβάσεις αξίας 6,76 δισ. ευρώ που αποτελεί το 38,8% της συνολικής αξίας.

Οι φορείς της κεντρικής διοίκησης (κράτος) υπέγραψαν 32.103 συμβάσεις, αξίας 4,86 δισ. ευρώ που ανέρχεται στο 27,9% του συνόλου.

Οι λοιποί δημόσιοι φορείς γενικής κυβέρνησης υπέγραψαν 30.827 συμβάσεις αξίας 4,38 δισ. ευρώ που καλύπτει το 25,1% της συνολικής αξίας.

Οι φορείς υγείας υπέγραψαν 78.205 συμβάσεις αξίας 1,44 δισ. ευρώ, εμ το ποσοστό επί του συνόλου να ανέρχεται στο 8,24%.

Φάγανε, φάγανε, φάγανε

Στην τελευταία έκθεσή του, το Ελεγκτικό Συνέδριο μετά από έρευνα που διενήργησε κατέγραψα τα ακόλουθα συμπεράσματα, για τη διαχείριση των δημοσίων συμβάσεων και του δημοσίου χρήματος:Οι δημόσιοι φορείς δεν προγραμματίζουν εγκαίρως και ορθολογικά την κάλυψη των αναγκών τους. Προσαρμόζουν τις ανάγκες τους στο όριο των απευθείας αναθέσεων καλύπτοντας αυτές αποσπασματικά και προβαίνοντας σε κατατμήσεις.

Δεν αιτιολογείται επαρκώς ο απρόβλεπτος και επείγων χαρακτήρας των αναγκών που καλύπτονται με προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση. Οι αναθέτοντες φορείς ταυτίζουν το «απρόβλεπτο» με το «επείγον».

Σημαντικά περιθώρια ενίσχυσης υφίστανται στην ουσιαστική συμμετοχή των διοικητικών υπηρεσιών του φορέα κατά τη διαδικασία που προηγείται της τελικής απόφασης ώστε να μην δημιουργούνται υπόνοιες αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας.

Σε πολλές περιπτώσεις δεν καθορίζεται με σαφήνεια το αντικείμενο της σύμβασης ούτε προκύπτει ο τρόπος υπολογισμού της εκτιμώμενης δαπάνης. Δεν αποδεικνύεται προηγούμενη έρευνα αγοράς.

Δεν παρέχονται εχέγγυα διαφάνειας ως προς την επιλογή του αναδόχου και τον καθορισμό του τιμήματος ιδίως όταν διενεργούνται επανειλημμένες αναθέσεις στον ίδιο ανάδοχο. Δεν υφίστανται προκαθορισμένα και επομένως επαληθεύσιμα κριτήρια επιλογής όσων καλούνται να υποβάλουν προσφορά. Δεν γίνεται διαπραγμάτευση του τιμήματος. Προσφέρονται χαμηλά έως μηδενικά ποσοστά έκπτωσης. Συστήματα ηλεκτρονικής αγοράς δεν εφαρμόζονται ευρέως.

Το υψηλότερο ποσοστό απευθείας αναθέσεων παρατηρήθηκε στα νοσοκομεία. Μικρό ποσοστό των συμβάσεών τους ανατίθεται μέσω διαγωνιστικών διαδικασιών λόγω χρόνιων συστημικών αδυναμιών σε συνδυασμό με τις επιτακτικές ανάγκες προμήθειας φαρμάκων και λοιπών αναλωσίμων. Προσφυγή σε νομιμοποιητικές διατάξεις.

Οι δημόσιοι φορείς δεν διαθέτουν σύστημα αξιολόγησης των καταγγελιών και αξιοποίησης αυτών για τη βελτίωση της ακεραιότητας της διαδικασίας των απευθείας αναθέσεων.

Μηνύσεις Εργολάβων κατά Υπαλλήλων της Τεχνικής Υπηρεσίας της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής

Εκτεθειμένοι σε δικαστικές περιπέτειες είναι οι υπάλληλοι των τεχνικών υπηρεσιών από εργολάβους που ενδιαφέρονται για τη μέγιστη αποκόμιση κέρδους, μέσα από την σύμβαση που έχουν υπογράψει, ακόμα κι όταν δεν έχουν ολοκληρώσει το έργο τους επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Μηχανικών Δημοσίων Υπαλλήλων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών (ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ), καταγγέλλοντας μήνυση κατά έξι μηχανικών από εργολάβο για ανολοκλήρωτο έργο στην Αττική.

-«Η υπόθεση αφορά το αντιπλημμυρικό έργο «Διευθέτηση ρέματος Κόρμπι από Λ. Βάρης-Κορωπίου μέχρι εκβολή», όπου μετά από 3 χρόνια, μετά από μεγάλη πίεση της υπηρεσίας, μετά από 24 ενστάσεις και 13 προσφυγές του εργολάβου και αφού εκτέλεσε μόνο το 10% του έργου, η σύμβαση διαλύθηκε με πρωτοβουλία του εργολάβου και τώρα διεκδικεί υπέρογκες αποζημιώσεις τις οποίες η υπηρεσία δεν αποδέχεται. Με άλλα λόγια επειδή δεν εισέπραξε αυτά που ήθελε από την υπηρεσία, μήνυσε όποιον είχε κάποια σχέση με την εκτέλεση του έργου!!!» σημειώνει η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ σε ανακοίνωση της και τονίζει ότι:

-«Για την προστασία του Δημοσίου Συμφέροντος και των κοινωνικών αναγκών απαιτούνται σύγχρονες Τεχνικές Υπηρεσίες επαρκώς στελεχωμένες με Μηχανικούς, σύγχρονα μέσα και εξοπλισμό, αξιοπρεπή Νομική κάλυψη και αποδοχές που να ανταποκρίνονται στα αυξημένα τους καθήκοντα», επισημαίνοντας ότι:

-«Αλλιώς δυστυχώς καταλήγουν υπηρεσίες «ηλεκτρικές καρέκλες» για τους Υπαλλήλους και τροχονόμοι συμφερόντων κατασκευαστικών εταιρειών, που ενδιαφέρονται για τη μέγιστη αποκόμιση κέρδους μέσα από την σύμβαση που έχουν υπογράψει ακόμα κι όταν δεν έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, οπότε γίνονται και πιο επιθετικοί απέναντι στους υπαλλήλους που τους ελέγχουν, όπως έκανε και ο εργολάβος της συγκεκριμένης υπόθεσης στην Ανατολική Αττική».

Η ανακοίνωση της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ

Στην ανακοίνωση της με θέμα: «Μηνύσεις Εργολάβων κατά Υπαλλήλων της Τεχνικής Υπηρεσίας της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής», που υπογράφουν ο πρόεδρος Δημήτρης Πετρόπουλος και η γενική γραμματέας Πλουμίτσα Τριανταφυλλόπουλου σημειώνονται αναλυτικά τα ακόλουθα:

-«Λάβαμε υπόψη μας αναφορά των υπαλλήλων της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων ΠΕΑΑ με την οποία έρχεται στην επιφάνεια για άλλη μια φορά το καθεστώς υλοποίησης δημόσιων έργων: το καθεστώς ασυδοσίας που υφίσταται από το υπάρχον νομικό πλαίσιο, τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Τεχνικές υπηρεσίες και οι μηχανικοί που τις στελεχώνουν. Στην αναφορά την οποία έχει υπογράψει το σύνολο των υπαλλήλων της ΔΤΕ-ΠΕΑΑ ενημερωθήκαμε ότι εργολάβος κατέθεσε μήνυση σε 6 υπαλλήλους της υπηρεσίας!!!

Η υπόθεση αφορά το αντιπλημμυρικό έργο «Διευθέτηση ρέματος Κόρμπι από Λ. Βάρης-Κορωπίου μέχρι εκβολή», όπου μετά από 3 χρόνια, μετά από μεγάλη πίεση της υπηρεσίας, μετά από 24 ενστάσεις και 13 προσφυγές του εργολάβου και αφού εκτέλεσε μόνο το 10% του έργου, η σύμβαση διαλύθηκε με πρωτοβουλία του εργολάβου και τώρα διεκδικεί υπέρογκες αποζημιώσεις τις οποίες η υπηρεσία δεν αποδέχεται. Με άλλα λόγια επειδή δεν εισέπραξε αυτά που ήθελε από την υπηρεσία, μήνυσε όποιον είχε κάποια σχέση με την εκτέλεση του έργου!!!

Είναι δυστυχώς συνηθισμένο φαινόμενο αυτό της άσκησης διώξεων κατά των Τεχνικών ειδικά Υπαλλήλων, που ασκούνται στα πλαίσια άσκησης των Υπηρεσιακών τους καθηκόντων ειδικά στις περιπτώσεις που προκαλούνται ατυχήματα στους δρόμους που αυτοί εποπτεύουν. Το πρόβλημα της ποινικής και αστικής ευθύνης των τεχνικών υπαλλήλων έχει αναδειχτεί πολλές φορές και η αντιμετώπισή του αποτελεί σημαντική διεκδίκηση της Ομοσπονδίας μας, με ειδικές προτάσεις που έχουμε καταθέσει στα συναρμόδια Υπουργεία (Δικαιοσύνης και Εσωτερικών).

Δυστυχώς φαίνεται ότι οι συνάδελφοι μας δεν κινδυνεύουν μόνο από διώξεις λόγω ατυχημάτων, αλλά και από διώξεις εργολάβων, που δεν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις τους. Με τον τρόπο αυτό ποινικοποιείται η έκφραση τεκμηριωμένης Υπηρεσιακής άποψης, από πλευράς υπαλλήλων και Υπηρεσιών, η οποία σε κάθε περίπτωση κρίνεται και ελέγχεται από τα αρμόδια όργανα. Δε μπορούμε να φανταστούμε υπηρεσίες – ειδικά Τεχνικές – όπου οι επιβλέποντες και οι εμπλεκόμενοι σε ένα έργο θα ζουν υπό τη συνεχή απειλή μηνύσεων για κάθε πράξη τους η οποία δε θα είναι αρεστή στους εμπλεκόμενους αναδόχους έργων.

Οι συνάδελφοι έχουν μπει στην διαδικασία αντιμετώπισης της μήνυσης, εξεύρεσης του κατάλληλου δικηγόρου που θα τους υπερασπιστεί, σύνταξης των σχετικών Υπομνημάτων προς τον Εισαγγελέα. Σαν να μην ήταν αρκετή η καθημερινή ανάθεση πολλών και διαφορετικών καθηκόντων, η έλλειψη σύγχρονων μέσων για να κάνουν την δουλειά τους, σαν να μην ήταν αρκετό το να χρηματοδοτούν τις εκτός έδρας μετακινήσεις τους, ή που τόσα χρόνια προσπαθούσαν να τελειώσει ένα έργο με έναν εργολάβο που σκοπός του ήταν η μεγιστοποίηση του κέρδους, τώρα έχουν και το βάρος να τρέχουν στα δικαστήρια για να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες.

Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές και σε όλα τα επίπεδα, για την προστασία του Δημοσίου Συμφέροντος και των κοινωνικών αναγκών απαιτούνται σύγχρονες Τεχνικές Υπηρεσίες επαρκώς στελεχωμένες με Μηχανικούς, σύγχρονα μέσα και εξοπλισμό, αξιοπρεπή Νομική κάλυψη και αποδοχές που να ανταποκρίνονται στα αυξημένα τους καθήκοντα. Αλλιώς δυστυχώς καταλήγουν υπηρεσίες «ηλεκτρικές καρέκλες» για τους Υπαλλήλους και τροχονόμοι συμφερόντων κατασκευαστικών εταιρειών, που ενδιαφέρονται για τη μέγιστη αποκόμιση κέρδους μέσα από την σύμβαση που έχουν υπογράψει ακόμα κι όταν δεν έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, οπότε γίνονται και πιο επιθετικοί απέναντι στους υπαλλήλους που τους ελέγχουν, όπως έκανε και ο εργολάβος της συγκεκριμένης υπόθεσης στην Ανατολική Αττική.

Εξάλλου δεν είναι η μοναδική περίπτωση διάλυσης σύμβασης ούτε του συγκεκριμένου εργολάβου, ούτε γενικότερα.

Διεκδικούμε:Την πλήρη νομική κάλυψη όλων των συναδέλφων, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας και την πλήρη αποζημίωση των δικαστικών τους εξόδων,

Την άμεση στελέχωση των τεχνικών υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό και την κατάλληλη ειδίκευση σε τεχνικούς και νομικούς επιστήμονες.

Τον σύγχρονο εξοπλισμό και προγράμματα, που χρειάζεται μία τεχνική υπηρεσία με τόσο ευρύ φάσμα αρμοδιοτήτων».

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Ισχυρά Δημόσια Εργαστήρια – Δημόσιος Έλεγχος στα Δημόσια Έργα

Θέμα: Ισχυρά Δημόσια Εργαστήρια – Δημόσιος Έλεγχος στα Δημόσια Έργα

Τα Δημόσια Εργαστήρια Ελέγχου Δομικών Υλικών (ΚΕΔΕ, Τμήματα Ελέγχου Υλικών & Ποιότητας των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, Εργαστήρια Περιφερειών), από την ίδρυση τους έως σήμερα, ασχολούνται με τον ποιοτικό έλεγχο των υλικών που ενσωματώνονται στα Δημόσια Έργα (σκυρόδεμα, εδαφικά υλικά, αδρανή, ασφαλτομίγματα, άλλα δομικά υλικά) και την εκτέλεση αμερόληπτων ελέγχων στα εκτελούμενα έργα.

Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες (κλιματική αλλαγή, περιορισμένοι πόροι, αναπτυξιακό ζήτημα της Χώρας κλπ.) είναι επιτακτική η ύπαρξη ισχυρών δημόσιων εργαστηρίων :

Α. Με τον άρτιο αξιόπιστο δημόσιο έλεγχο των έργων επιτυγχάνεται η ασφάλεια των έργων αλλά και των υφιστάμενων υποδομών. Είναι πλέον αναγνωρισμένο από όλους ότι σε συνθήκες κλιματικής κρίσης η ανθεκτικότητα των έργων και των υποδομών είναι κρίσιμη για την ελαχιστοποίηση των δυσμενών επιπτώσεων στις ζωές και τις περιουσίες των πολιτών.

Β. Ο επαρκής ποιοτικός έλεγχος διασφαλίζει ότι οι περιορισμένοι πόροι αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την επίτευξη των απαιτούμενων τεχνικών προδιαγραφών των έργων ή των υποδομών.

Γ. Η βέλτιστη αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών κονδυλίων με τις παραπάνω προϋποθέσεις συμ- βάλει τα μέγιστα στο αναπτυξιακό αποτύπωμα της Χώρας.

Ειδικά για τα έργα που χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ, το κράτος αναθέτει στον εξωτερικό σύμβουλο ΕΣΠΕΛ (Ειδικός Σύμβουλος Ποιοτικού Ελέγχου) εργαστηριακούς ελέγχους με πολύ υψηλό τίμημα. Η σύμβαση με τον EΣΠΕΛ έληξε στις 31-12-2023.

Σε αυτή την συγκυρία και βιώνοντας δυστυχώς τον εκμηδενισμό των ποιοτικών ελέγχων από τα Δημόσια Εργαστήρια, υπενθυμίζουμε ότι το κράτος έχει ιδρύσει τα Δημόσια Εργαστήρια για να εκτελούν τους απαιτούμενους εργαστηριακούς ελέγχους για λογαριασμό του Δημοσίου. Όμως, παρ’ όλη την προσφορά των Δημόσιων Εργαστηρίων επί σειρά δεκαετιών, στην

Ελλάδα του σήμερα, που όλες οι Δημόσιες ελεγκτικές αρχές βρίσκονται υπό διωγμό, συμβαίνουν τα εξής παράλογα:Το ΚΕΔΕ που ανέκαθεν ήταν το Κέντρο Αναφοράς και Καθοδήγησης για όλα τα Εργαστήρια αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα όπως η υποστελέχωση και το κτηριακό.

Αντίστοιχα προβλήματα έχουν τα Εργαστήρια των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων και των Περιφερειών, με ελάχιστο πλέον προσωπικό προσπαθούν να επιτελέσουν το σημαντικότατο έργο τους.

Έχουμε φτάσει λοιπόν στο σημείο μηδέν, τα έργα να ελέγχονται από τους ίδιους τους εργολάβους, με δικά τους ιδιωτικά ή εργοταξιακά εργαστήρια, και με τον δημόσιο έλεγχο στις περισσότερες περιπτώσεις ανύπαρκτο, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, και πολλές φορές με τραγικές συνέπειες.

ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ :ΑΜΕΣΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ (ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ, ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ, ΕΡΓΑΤΕΣ), με ελάχιστο προσωπικό 10 άτομα ανά εργαστήριο (Βόλος, Λαμία, Αθήνα, Ιωάννινα, Πάτρα, Τρίπολη, Κοζάνη, Κομοτηνή, Σύρος, Μυτιλήνη). Για τα μεγάλα εργαστήρια: ΚΕΔΕ, Θεσσαλονίκης, Κρήτης οι απαιτήσεις είναι σαφώς μεγαλύτερες.

Να μην επιβαρύνονται οι λίγοι υπάλληλοι των Δημόσιων Εργαστηρίων με άσχετες αρμοδιότητες πέραν των εργαστηριακών, για να καλύπτονται άλλες ανάγκες της διοίκησης.

Όλοι οι φάκελοι Ποιότητας των Δημόσιων Έργων να κλείνουν υποχρεωτικά με ένα ελάχιστο ποσοστό Εργαστηριακών Ελέγχων (π.χ. 5%) από Δημόσια Εργαστήρια.

ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΣΗ ώστε κατά περίπτωση να μπορούν να ικανοποιούν /επεκτείνουν /ολοκληρώνουν τις απαιτήσεις του προγράμματος ποιότητάς τους (προμήθεια σύγχρονου εξοπλισμού, διακριβώσεις, διεργαστηριακά σχήματα, αναλώσιμα, έξοδα διαπίστευσης κ.α.)

Να αναβαθμιστεί το Κεντρικό Εργαστήριο Δημοσίων Έργων (ΚΕΔΕ). Να γίνει η επανασύνδεση του με τα Περιφερειακά εργαστήρια των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων ώστε να μην χάνεται η αποκτηθείσα τεχνογνωσία, εμπειρία και ο εργαστηριακός εξοπλισμός, ο οποίος παραμένει αναξιοποίητος τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Να επιλυθεί άμεσα το κτιριακό.

Να δοθεί το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας σε όλους τους εργαζόμενους στα εργαστήρια.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΣ!!!

Τέμπη: Η εταιρεία ΚΟΜΕΛ από τον Βόλο στεγάζεται σε σπίτι και κατέβασε την ιστοσελίδα της

Τέμπη: Η εταιρεία ΚΟΜΕΛ από τον Βόλο στεγάζεται σε σπίτι και κατέβασε την ιστοσελίδα της

31 ΜΑΡΤΙΟΥ, 2024 - 10:11

Σε μονοκατοικία μιας απομακρυσμένης γειτονιάς του Βόλου στεγάζονται τα γραφεία της ΚΟΜΕΛ ΑΕ , που εμπλέκεται στην σύμβαση 717 , ενώ “κατέβασε” και την ιστοσελίδα της. Εκτός λειτουργίας είναι και τα τηλέφωνα που επίσης έχει καταχωρήσει. Εάν δεν πρόκειται για εταιρική συνωνυμία, η αναζήτηση στους χάρτες εμφανίζει την εταιρεία να έχει έδρα- σύμφωνα με όσα έχει η ίδια έχει προβάλει στις καταχωρήσεις της- κατοικία σε συνοικία του Βόλου.

“H ΚΟΜΕΛ ΑΕ” δηλώνει σε διαφημιστικές προβολές ότι είναι μια πρωτοπόρος & εξειδικευμένη τεχνική εταιρεία Η/Μ εγκαταστάσεων και αυτοματισμών με άριστη τεχνογνωσία και εξειδικευμένο δυναμικό. Website: www.komel.gr

Η θυγατρική της ΑΚΤΩΡ εταιρεία ΤΟΜΗ, ανέθεσε την εκπόνηση των τεχνικών μελετών σχετικά με τα συστήματα σηματοδότησης του σιδηροδρομικού τμήματος Αθήνα – Πλατύ σε μια τρίτη εταιρεία από τον Βόλο, την KOMEL ΑΕ, η οποία, ωστόσο, δεν κατείχε το αντικείμενο της σηματοδότησης και δεν είχε καμία ειδική τεχνογνωσία σχετικά, όπως απαιτούσε ο νόμος και οι όροι της διακήρυξης του έργου. Καθώς η KOMEL δεν διέθετε την απαιτούμενη από την σύμβαση «717» ειδική εμπειρία δεν νομιμοποιούνταν να υποβάλλει μελέτες σε έργο ειδικής φύση, όπως το συγκεκριμένο. Έτσι, το έργο καθυστέρησε σημαντικά.

Στο κατηγορητήριο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων αναδεικνύεται μεταξύ άλλων πως αν και για τη συμμετοχή της στον διαγωνισμό για το έργο της τηλεδιοίκησης, η ανάδοχος κοινοπραξία ΤΟΜΗ – Alstom επικαλέστηκε, την ειδική τεχνική ικανότητα και εμπειρία της ιταλικής εταιρείας Alstom Ferrovaria Spa, ωστόσο αμέσως μετά την υπογραφή της σύμβασης «717», οι εταιρείες ΤΟΜΗ και Alstom διαχώρισαν αυθαίρετα το έργο μεταξύ τους. Η μία από τις εταιρείες ανέλαβε να εκτελέσει το βόρειο τμήμα του έργου, ενώ η δεύτερη εταιρεία ανέλαβε να εκτελέσει το έργο στο μεγαλύτερο τμήμα της σιδηροδρομικής διαδρομής Αθήνα – Θεσσαλονίκη μέχρι το Πλατύ, συμπεριλαμβανομένου του τμήματος κοντά στα Τέμπη, όπου σημειώθηκε η θανατηφόρα σιδηροδρομική σύγκρουση στις 28 Φεβρουαρίου 2023.

Παράνομη τροποποίηση σύμβασης

Αλλά και για το κόστος της συμπληρωματικής σύμβασης οι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς μιλούν για σκοπιμότητες και μεθοδεύσεις. Η κοινοπραξία ΤΟΜΗ-Alstom φέρεται να πρότεινε η επέκταση της σύμβασης να συνοδευθεί με την κατασκευή ενός εντελώς νέου συστήματος σηματοδότησης με νέες μονάδες τηλεμετρίας.

Η ενέργεια αυτή κατά τους Ευρωπαίους Εισαγγελείς συνιστούσε παράνομη τροποποίηση της αρχικής σύμβασης, και τελικά οδήγησε σε αδικαιολόγητη αύξηση της αξίας του έργου, που δεν δικαιολογείται από απρόβλεπτες περιστάσεις. Κατά τους Εισαγγελείς, η σύμβαση «717» προέβλεπε ήδη, τόσο τεχνικά όσο και οικονομικά, τη δυνατότητα κάλυψης τυχόν ελλείψεων των πιστοποιητικών ασφαλείας, των ανταλλακτικών των μονάδων τηλεμετρίας, τη διόρθωση ύπαρξη προβλημάτων που σχετίζονταν με την αδυναμία διασύνδεσης καινούργιου με υφιστάμενο εξοπλισμό και την μη συμβατότητα μεταξύ αναλογικών και ψηφιακών πρωτοκόλλων μετάδοσης, καθώς και τις πρόσθετες εργασίες στην τηλεδιοίκηση Αθηνών και στην τηλεδιοίκηση Λάρισας για απαίτηση πρόσθετου εξοπλισμού για την δημιουργία εφεδρικού βρόγχου.

«Όλα τα ανωτέρω, εφόσον κρινόταν αναγκαίο να πραγματοποιηθούν, αποτελούσαν ευθύνη της αναδόχου κοινοπραξίας χωρίς επιπρόσθετη αμοιβή», αναφέρει το κατηγορητήριο, επικαλούμενο την σχετική τεχνική περιγραφή της σύμβασης.

Δηλώνουν αθώοι

Στη βάση του κατηγορητηρίου πέντε νόμιμοι εκπρόσωποι και υπάλληλοι της αναδόχου κοινοπραξίας ΤΟΜΗ-Alstom θα απολογηθούν στην ανακρίτρια στις 28 Φεβρουαρίου, για ηθική αυτουργία σε απάτη σχετική με τις επιχορηγήσεις και για ηθική αυτουργία σε ψευδή βεβαίωση.

Σε αυτούς περιλαμβάνονται ο Δημήτρης Κούτρας, διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της κοινοπραξίας από την 26-09-2014 έως την 21-07-2019, ο Αλέξανδρος Εξάρχου διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της κοινοπραξίας από την 22-07-2019 έως την 02-03-2021, ο Σταύρος Βλάχος, διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της κοινοπραξίας από την 26-09-2014 μέχρι και σήμερα, ο Σπυρίδων Καραβάκης, διευθυντής έργου από την 24- 10-2014 έως την 18-06-2020 και η Σπυριδούλα Πετροπούλου, διευθύντριας έργου από την 19-06-2020 έως την 10-03-2021. Τα εν λόγω στελέχη της κοινοπραξίας ΤΟΜΗ-Alstom διατρανώνουν την αθωότητά τους και εκφράζουν την πεποίθηση πως αυτό θα αποδειχθεί από την δικαστική διαδικασία.

Δελτίο Τύπου Συλλόγου Εργαζομένων Εγνατίας Οδού ΑΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ Α.Ε.

Το υπουργικό συμβούλιο με το ΦΕΚ 24/16.02.2024 εξουσιοδότησε τον Υπουργό Οικονομικών και τον υπουργό Υποδομών να συνυπογράψουν εκ μέρους του δημοσίου την σύμβαση παραχώρησης της Εγνατίας Οδού και των τριών κάθετων αξόνων. Αυτό ήρθε ως επακόλουθο του «προσυμβατικού» ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο και την αποδοχή του παρόλο που έγιναν ουσιαστικές τροποποιήσεις στην σύμβαση μετά την κατάθεση προσφορών. Αναρωτιέται κανείς αν αυτό, ακόμη και αν προβλέπεται στην διακήρυξη, αποτελεί διαδικασία εξασφάλισης των συμφερόντων του δημοσίου και ποιος είναι τελικά ο ρόλος του «ελευθέρου» ανταγωνισμού και της διαφάνειας όταν κάνεις δεν γνωρίζει επίσημα ποιοι είναι οι όροι της σύμβασης ακόμη και μετά την κατάθεση των προσφορών. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ενώ αρχικά ανακοίνωσε το ΤΑΙΠΕΔ ότι το εφάπαξ τίμημα θα είναι €1.496.100.000 (1,496 δισ.€) λίγο πριν την κατάθεση ή και κατά την φάση κατάθεσης των τευχών στο ελεγκτικό ανακοινώθηκε από το ΤΑΙΠΕΔ μείωση του τιμήματος κατά 170εκ € κάτι που επιβεβαιώθηκε και από της εγγραφές του στον προϋπολογισμό του 2024. Επίσης η εκτίμηση με βάση τα ετήσια έσοδα που θα εισπράξει το Δημόσιο κατά τα 35 έτη ανέρχονταν αρχικά σε €850.000.000 σύμφωνα με την πρόβλεψη της σύμβασης για επιστροφή του 7,5% των ετήσιων ακαθάριστων εσόδων. Σύμφωνα δε με πληροφορίες, τα έσοδα αυτά ενδέχεται να μειωθούν αφού το επιτρέπουν οι τροποποιήσεις της σύμβασης μετά την κατάθεση προσφορών και ανακήρυξη πλειοδότη.

Όσοι πανηγύριζαν με τις ανακοινώσεις των δισεκατομμυρίων, τώρα δεν μιλούν με τέτοια ζέση αλλά συνεχίζουν να βλέπουν το δέντρο και να χάνουν το δάσος. Σημειώνουμε λοιπόν ότι:Με βάση τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν (€850.000.000 από το 7,5% των ετήσιων ακαθάριστων εσόδων σε 35 χρόνια), το ΤΑΙΠΕΔ επιλέγει να εκχωρήσει στον παραχωρησιούχο δημόσια έσοδα ύψους €11.350.000.000 (11,35δισ.€) και αντ’ αυτού να εισπράξει πλέον €2.180.000.000 (κατά την προσφορά ήταν 2,35 δισ.€) στη διάρκεια των 35 ετών. Το υπόλοιπο ανέρχεται σε 9 δισ.€ (257εκ.€ ανά έτος) όταν τα πραγματικά ετήσια κόστη συντήρησης, λειτουργίας και νέων έργων δεν υπερβαίνουν κατά μέσο όρο τα 100εκ.€. Η διαφορά των 157εκ.€ θα αποτελεί καθαρό ετήσιο κέρδος του παραχωρησιούχου και των τραπεζών χρηματοδοτών του για 35 έτη! Αυτά τα χρήματα δεν φτάνουν στα δημόσια ταμεία αλλά στα ταμεία των λίγων.

Η παραχώρηση της Εγνατίας Οδού δεν έχει ουδεμία σχέση με διεθνείς ή εγχώριες επενδύσεις. Το εφάπαξ ποσό των 1,326 δισ.€ που πρόκειται να κατατεθεί για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους αποτελεί κεφαλαιοποίηση μόνο μικρού ποσοστού εξασφαλισμένων μελλοντικών εσόδων, με επιτόκιο υπερπολλαπλάσιο από το τρέχον επιτόκιο δημόσιου δανεισμού της χώρας. Επιπλέον, θεωρείται βέβαιο ότι το εφάπαξ ποσό που καταβάλει ο «επενδυτής» παραχωρησιούχος θα αποτελεί εξολοκλήρου δανεισμό από τις Ελληνικές συστημικές τράπεζες, τις οποίες ο ελληνικός λαός χρηματοδότησε με την αύξηση του δανεισμού της χώρας.

Η τεράστια αύξηση στα προβλεπόμενα έσοδα (11,35δισ.€) από τη διαχείριση της Εγνατίας Οδού, όπως προκύπτει από το χρηματοοικονομικό μοντέλο του παραχωρησιούχου που ανακοινώθηκε από το ΤΑΙΠΕΔ, οφείλεται αποκλειστικά στην υπέρογκη αύξηση του κόστους διοδίων που θα πληρώνουν οι χρήστες της Εγνατίας Οδού. Η οικονομική επιβάρυνση θα είναι άμεση για τους χρήστες της οδού και αποτυπώνεται στον αρχικό πίνακα. Σε αντιπαραβολή με την προβλεπόμενη παραχώρηση, εάν ο δρόμος παραμείνει υπό δημόσια διαχείριση, το κόστος για τους χρήστες της οδού μπορεί να παραμείνει στα σημερινά χαμηλά επίπεδα των 0,03 ευρώ/χλμ. Ταυτόχρονα, τα εκτιμώμενα κέρδη θα φτάσουν στα 3 δις ευρώ στον ορίζοντα 35ετίας (σύμφωνα με τη μελέτη του ΣΕΤΕΟ η οποία μέχρι στιγμής έχει επαληθευτεί από το χρηματοοικονομικό μοντέλο της προσφοράς του παραχωρησιούχου), δηλαδή θα ξεπεράσουν τα προσδοκώμενα ποσά που ανακοινώθηκαν με περισσή υπερηφάνεια από το ΤΑΙΠΕΔ και τον Υπουργό Υποδομών!Λαμβάνοντας υπόψη την εξαιρετικά γενναιόδωρη σύμβαση του ΤΑΙΠΕΔ, το πραγματικό τίμημα της παραχώρησης προκύπτει, εφόσον αφαιρεθεί:Η μείωση του τιμήματος και η τροποποίηση της σύμβασης ώστε να μπορεί να μειωθεί και η ετήσια αποζημίωση (μετά την προσφορά).Το ποσό των 60 εκ.€ που πρόκειται να καταβληθεί από το Δημόσιο στον παραχωρησιούχο για εκτέλεση εργασιών, καθώς επίσης και με την αφαίρεση των αποζημιώσεων που θα καταβάλλονται σε περίπτωση γεωτεχνικών προβλημάτων (κατολισθήσεις, πλημμύρες κτλ.) που είναι βέβαιο ότι θα συμβούν σε έναν οδικό άξονα δυσχερούς και ορεινής γεωμορφολογίας.

Όπως συμβαίνει και στις άλλες παραχωρήσεις, οι περιορισμοί της κυκλοφορίας για την προστασία της δημόσιας υγείας θεωρήθηκαν γεγονότα ευθύνης του Δημοσίου καθιστώντας υποχρεωτική την αποζημίωση του παραχωρησιούχου. Παρότι η πανδημία του COVID19 ήταν σε εξέλιξη πριν την ολοκλήρωση της κατάρτισης των όρων της σύμβασης παραχώρησης της Εγνατίας Οδού και επίσης ήταν γνωστά τα ζητήματα που ανέκυπταν από τις υπέρογκες αποζημιώσεις στις λοιπές συμβάσεις παραχώρησης, δεν λήφθηκε μέριμνα στη σύμβαση για την προάσπιση των οικονομικών συμφερόντων του δημοσίου με αποτέλεσμα να παρέχονται και στον παραχωρησιούχο της Εγνατίας Οδού δικαιώματα τεράστιων αποζημιώσεων σε οποιαδήποτε αντίστοιχη κατάσταση που αφορά την προστασία της δημόσιας υγείας.

Η σύμβαση παραχώρησης της Εγνατίας Οδού προβλέπει την άμεση κατάργηση απαλλαγών διοδίων για τους τοπικούς χρήστες (Θεσπρωτία, Ιωάννινα, Ξάνθη, Ροδόπη, Έβρος) που είναι σήμερα σε ισχύ.

Επίσης, η σύμβαση παραχώρησης της Εγνατίας Οδού προβλέπει την άμεση κατάργηση απαλλαγών διοδίων για τους ανέργους όπως είναι σήμερα σε ισχύ.

Εν κατακλείδι τις επόμενες μέρες περιμένουμε από την κυβέρνηση να αυξήσει τα διόδια από 0,03€/χλμ σε 0,04€/χλμ , να βγάλει ενάριθμο για τα 60 εκ. προίκα στον παραχωρησιούχο (το τίμημα πάει στο δημόσιο χρέος).

Ως εργαζόμενοι είμαστε:Ενάντια στην προβλεπόμενη αύξηση των διοδίων.

Ενάντια στην επικείμενη παραχώρηση που δεν εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.

Θεσσαλονίκη, 12.03.2024

Λεφτά για τους παραχωρησιούχους υπάρχουν...

Πληρώσαμε 91,6 εκατ. για διόδια που δεν έγιναν

Αποζημιώσεις σε Νέα Οδό για τους πλευρικούς σταθμούς σε Βαρυμπόμπη, Αγιο Στέφανο και τον μετωπικό στην έξοδο Χαλκίδας

Γιώργος Λιάλιος07.02.2024 • 13:01

Κοινοποίηση

0 ΣχόλιαΣχόλια

Ανοιχτό αφήνει το υπουργείο Υποδομών το ενδεχόμενο κατασκευής των πλευρικών διοδίων σε Βαρυμπόμπη και Αγιο Στέφανο, καθώς και των μετωπικών διοδίων στην έξοδο προς Χαλκίδα, αλλά μόνο εφόσον δημιουργηθούν «υβριδικά» διόδια.

Οπως προκύπτει, το υπουργείο έχει ήδη καταβάλλει σε αποζημιώσεις στη Νέα Οδό 91,6 εκατ. ευρώ για τη μη λειτουργία των τριών σταθμών. Το «πάγωμα» των τριών σταθμών αποφασίστηκε το 2017 με μυστική συμφωνία ανάμεσα στον παραχωρησιούχο και το Δημόσιο, η οποία ανανεώθηκε το 2021 έως το τέλος του 2024.

Η συμφωνία του 2017 με τον παραχωρησιούχο ανανεώθηκε το 2021 και ισχύει έως τα τέλη του 2024.

Τα ενδιαφέροντα στοιχεία έρχονται στο φως από την απάντηση του υπουργείου Υποδομών σε ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή βουλευτές του ΚΚΕ. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά την ανακατασκευή της γέφυρας, «στον βασικό σχεδιασμό του έργου προβλέπεται η ανακατασκευή του τεχνικού (γέφυρα Βαρυμπόμπης) με διεύρυνση του πλάτους της υφιστάμενης γέφυρας με εξυπηρέτηση των κινήσεων αυτής, καθώς και αναμόρφωση του κόμβου Βαρυμπόμπης. Η έναρξη και ολοκλήρωση των εργασιών είναι στον άμεσο σχεδιασμό του υπουργείου Υποδομών», αναφέρει έγγραφο της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου (Ειδική Υπηρεσία Δημοσίων Εργων με σύμβαση παραχώρησης). Οπως διευκρινίζει, οι εργασίες μπορούν να ξεκινήσουν μετά την ενημέρωση των κατοίκων και την εφαρμογή κυκλοφοριακών μέτρων.

4,5 δις € σε απευθείας αναθέσεις σε 2 χρόνια

4,5 ΔΙΣ ΣΕ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ ΕΔΩΣΕ ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

NEWSROOM·

ΕΙΔΗΣΕΙΣ·08/11/2023

Το «πάρτι» δισεκατομμυρίων ευρώ με απευθείας αναθέσεις απ’ το δημόσιο επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη επιβεβαιώνει με έκθεσή του το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, που έχει αντλήσει απ’ την Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων μόνο για τα έτη 2021 – 2022 έγιναν 314.006 συμβάσεις με απευθείας ανάθεση ή με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκήρυξης, με το κόστος να ανέρχεται σε σχεδόν 4,5 δισ. ευρώ.

Απ’ τον έλεγχο προέκυψε ότι οι περισσότερες απευθείας αναθέσεις έγιναν στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφού έλεγξε 64 δημόσιους φορείς και ένα δείγμα 5.073 συμβάσεων, στηλιτεύει την τακτική και απευθύνει σειρά συστάσεων.

ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ 7 ΣΗΜΕΙΩΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ :Οι δημόσιοι φορείς δεν προγραμματίζουν εγκαίρως και ορθολογικά την κάλυψη των αναγκών τους. Προσαρμόζουν τις ανάγκες τους στο όριο των απευθείας αναθέσεων καλύπτοντας αυτές αποσπασματικά και προβαίνοντας σε κατατμήσεις.

Δεν αιτιολογείται επαρκώς ο απρόβλεπτος και επείγων χαρακτήρας των αναγκών που καλύπτονται με προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση. Οι αναθέτοντες φορείς ταυτίζουν το «απρόβλεπτο» με το «επείγον».

Σημαντικά περιθώρια ενίσχυσης υφίστανται στην ουσιαστική συμμετοχή των διοικητικών υπηρεσιών του φορέα κατά τη διαδικασία που προηγείται της τελικής απόφασης ώστε να μην δημιουργούνται υπόνοιες αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας.

Σε πολλές περιπτώσεις δεν καθορίζεται με σαφήνεια το αντικείμενο της σύμβασης ούτε προκύπτει ο τρόπος υπολογισμού της εκτιμώμενης δαπάνης. Δεν αποδεικνύεται προηγούμενη έρευνα αγοράς.

Δεν παρέχονται εχέγγυα διαφάνειας ως προς την επιλογή του αναδόχου και τον καθορισμό του τιμήματος ιδίως όταν διενεργούνται επανειλημμένες αναθέσεις στον ίδιο ανάδοχο. Δεν υφίστανται προκαθορισμένα και επομένως επαληθεύσιμα κριτήρια επιλογής όσων καλούνται να υποβάλουν προσφορά. Δεν γίνεται διαπραγμάτευση του τιμήματος. Προσφέρονται χαμηλά έως μηδενικά ποσοστά έκπτωσης. Συστήματα ηλεκτρονικής αγοράς δεν εφαρμόζονται ευρέως.

Το υψηλότερο ποσοστό απευθείας αναθέσεων παρατηρήθηκε στα νοσοκομεία. Μικρό ποσοστό των συμβάσεών τους ανατίθεται μέσω διαγωνιστικών διαδικασιών λόγω χρόνιων συστημικών αδυναμιών σε συνδυασμό με τις επιτακτικές ανάγκες προμήθειας φαρμάκων και λοιπών αναλωσίμων. Προσφυγή σε νομιμοποιητικές διατάξεις.

Οι δημόσιοι φορείς δεν διαθέτουν σύστημα αξιολόγησης των καταγγελιών και αξιοποίησης αυτών για τη βελτίωση της ακεραιότητας της διαδικασίας των απευθείας αναθέσεων.

ΟΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣΣύσταση πρώτη: Οι δημόσιοι φορείς οφείλουν να παρακολουθούν συστηματικά τα αποθέματά τους και την εκτέλεση των τρεχουσών συμβάσεων ώστε να είναι σε θέση να γνωρίζουν τις πραγματικές ανάγκες τους και να προγραμματίζουν εγκαίρως την κάλυψή τους με την κατάλληλη διαδικασία. Οφείλουν να εγκαταστήσουν σύστημα καταγραφής των αναγκών τους αξιοποιώντας και τις δυνατότητες που πλέον παρέχονται από τα πληροφοριακά συστήματα. Για πάγιες, περιοδικές και επαναλαμβανόμενες συμβάσεις, θα μπορούσε να εξετασθεί η λύση του διαγωνισμού με ορίζοντα υλοποίησης πέραν του ενός οικονομικού έτους. Θα μπορούσαν επίσης να αξιοποιηθούν τα συστήματα ηλεκτρονικών αγορών και η δυνατότητα σύναψης συμφωνιών – πλαίσιο.

Σύσταση δεύτερη: Η προκήρυξη των διαγωνισμών πρέπει να γίνεται προ ευλόγου χρονικού διαστήματος ανάλογα με τον μέσο όρο διάρκειας αντίστοιχων διαγωνισμών στο παρελθόν, ώστε να καταλείπεται ο αναγκαίος χρόνος για την ολοκλήρωσή τους. Οι καθυστερήσεις που οφείλονταν σε δικαστικές προσφυγές πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν

Σύσταση τρίτη: Να ακολουθούνται αυστηρά οι εσωτερικές διαδικασίες για την ολοκλήρωση της σύμβασης και να τηρείται ο διακριτός ρόλος κάθε οργάνου. Να ανατίθενται στο υπηρετούν προσωπικό διακριτά και συγκεκριμένα καθήκοντα κατά τρόπο ώστε να μην εμπλέκεται με όλα τα αντικείμενα εργασίας το ίδιο πρόσωπο. Γενικώς επιβάλλεται να ενσωματώνονται στο σύστημα θεσμικά αντίβαρα που να αποκλείουν την κυριαρχία επί της όλης διαδικασίας από ένα και μόνο πρόσωπο.

Σύσταση τέταρτη: Να λαμβάνεται μέριμνα για τη διαρκή ενημέρωση και εκπαίδευση του αρμόδιου προσωπικού σε θέματα που άπτονται των δημοσίων συμβάσεων με συστηματική παρακολούθηση της νομολογίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και έμφαση στις έννοιες του «απροβλέπτου και του επείγοντος».

Σύσταση πέμπτη: Να καθορίζονται εκ των προτέρων σαφή και αντικειμενικά κριτήρια για την επιλογή του αναδόχου ανάλογα με τη φύση της σύμβασης και να αποδεικνύεται ότι η επιλογή έγινε βάσει των κριτηρίων αυτών. Σύσταση έκτη: Να αιτιολογείται ειδικώς η εκτιμώμενη δαπάνη της σύμβασης και να τεκμηριώνεται η προηγούμενη διενέργεια έρευνας αγοράς. Να υφίσταται διακριτή φάση διαπραγμάτευσης ως προς το τίμημα και να φυλάσσονται τα σχετικά στοιχεία.

Σύσταση έβδομη: Να αναπτυχθεί σύστημα ενδογενούς ελέγχου εντός του οποίου θα αξιοποιούνται και τυχόν καταγγελίες και να υιοθετηθούν οι ασφαλιστικές δικλίδες για την ακεραιότητα της διαδικασίας των απευθείας αναθέσεων, ώστε και να αξιοποιηθεί η δυνατότητα που παρέχεται από το άρθρο 4 της ΦΓ8/55081 Κανονιστκής Απόφασης της Ολομέλειας του Ελεκγτικού Συνεδρίου (Β΄ 4938/2020), για τη συνδρομή του αρμόδιου Επιτρόπου του Ελεγκτικύυ Συνεδρίου σε περίπτωση εμπλοκής.

Η Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων καταγγέλλει «πρωτοφανή στρέβλωση ανταγωνισμού» σε έργο 250 εκατ. ευρώ της ΤΕΡΝΑ

Η Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων καταγγέλλει «πρωτοφανή στρέβλωση ανταγωνισμού» σε έργο 250 εκατ. ευρώ της ΤΕΡΝΑ
Απόφαση - καταπέλτης ζητά ακύρωση του διαγωνισμού. Τι συμβαίνει με την εταιρεία που έχει σωρεύσει «ανεκτέλεστα» που ξεπερνούν τα 5,7 δισ. ευρώ.
by Data Journalists

Οι Data Journalists φέρνουν στο φως την απόφαση της Αρχής που περιγράφει μεθοδεύσεις «νόθευσης του ανταγωνισμού» υπέρ της συγκεκριμένης επιχείρησης από τον διαδημοτικό φορέα της Κεντρικής Μακεδονίας που αναθέτει το έργο.
Του Άρη Χατζηγεωργίου

Πώς γίνεται ένας «ανταγωνιστικός διάλογος» να οδηγεί σε «πρωτοφανή κατάσταση στρέβλωσης του ανταγωνισμού» (ΕΔΩ) υπέρ της πανίσχυρης κατασκευαστικής ΤΕΡΝΑ; Την απάντηση στο ερώτημα δίνει απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σε έργο διαχείρισης σκουπιδιών αξίας 250 εκατομμυρίων ευρώ, κοντά στην Θεσσαλονίκη. Η απόφαση της Αρχής είναι καταπέλτης κατά του διαδημοτικού φορέα της Κεντρικής Μακεδονίας που αναθέτει το έργο καθώς περιγράφει μεθοδεύσεις «νόθευσης του ανταγωνισμού» (ΕΔΩ) υπέρ της συγκεκριμένης επιχείρησης η οποία, με την γενικότερη κυριαρχία της σε κάθε μορφής αναθέσεις, έχει φτάσει να σωρεύσει ένα τεράστιο ανεκτέλεστο συμβάσεων έργου και επενδύσεων (επισήμως 5,7 δισ. ευρώ) που απειλεί ακόμη και την υλοποίησή τους.

Η απόφαση της ΕΑΔΗΣΥ την οποία αποκαλύπτουν οι Data Journalists ζητά την ακύρωση της συγκεκριμένης διαδικασίας του διαγωνισμού μέσω «ανταγωνιστικού διαλόγου» που ξεκίνησε το 2021 με φορέα υλοποίησης τον Περιφερειακό Σύνδεσμο Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ) Κεντρικής Μακεδονίας. Ο ΦΟΔΣΑ ανέλαβε την ανάθεση και υλοποίηση ενός έργου που έχει ανακοινωθεί πολλάκις από την κυβέρνηση και είναι η Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ) Δυτικού Τομέα Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Η μονάδα θα κατασκευαστεί έξω από την Θεσσαλονίκη, κοντά στον ΧΥΤΑ Μαυροράχης και είναι μία από τις δεκάδες εγκαταστάσεις στις οποίες η κυβέρνηση υπόσχεται να γίνεται η επεξεργασία των απορριμμάτων. Διακηρυγμένος στόχος, όπως λέει σε κάθε ευκαιρία ο αρμόδιος Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μανώλης Γραφάκος (σταθερός στην θέση παρά τις αλλαγές τριών υπουργών από το 2019), είναι αυτή η επεξεργασία να παράγει ανακυκλώσιμα υλικά, κομπόστ (βιοαπόβλητα) αλλά και υλικά που θα οδηγούνται σε καύση – ή όπως προτιμά να το λέει η κυβέρνηση, «ενεργειακή αξιοποίηση».