Ζημίες 42-43 δισ. ευρώ για το ΤΧΣ εκτιμά το ΚΕΠΕ μετά την αποεπένδυση από τις τράπεζες

Ζημίες 42-43 δισ. ευρώ για το ΤΧΣ εκτιμά το ΚΕΠΕ μετά την αποεπένδυση από τις τράπεζες

Το ΚΕΠΕ υπογραμμίζει τον υπερβολικό βαθμό κάλυψης των ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών από αναβαλλόμενες φορολογικές πιστώσεις

Ευγενία Τζώρτζη03.11.2023 • 08:40

Χαμένο από χέρι είναι το ελληνικό Δημόσιο από την επένδυσή του στις τέσσερις συστημικές τράπεζες, σύμφωνα με ανάλυση του ΚΕΠΕ που υπολογίζει τη ζημία που θα υποστεί το ΤΧΣ από την αποεπένδυση των 46 δισ. ευρώ μεταξύ 42-43 δισ. ευρώ, με βάση τη σημερινή κεφαλαιοποίηση των τραπεζών Alpha Bank, Εθνική Τράπεζα, Eurobank και Τράπεζα Πειραιώς.

Οι απώλειες αυτές καθιστούν την Ελλάδα για άλλη μία φορά «εξαιρετική περίπτωση» έναντι άλλων χωρών που ανακεφαλαιοποίησαν τις τράπεζές τους με δημόσιο χρήμα και οι οποίες κατέγραψαν είτε κέρδη, όπως οι ΗΠΑ, είτε πολύ μικρότερες ζημίες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, κατά τη μεταπώλησή τους. Το ΚΕΠΕ παραπέμπει στην περίπτωση των ΗΠΑ, όπου προέκυψαν κέρδη για το Δημόσιο τόσο από τις συνολικές επενδύσεις του προγράμματος TARP (κέρδη 15,3 δισ. δολ. επί της αρχικής επένδυσης των 426,4 δισ. δολ. ή απόδοση +3,6%), όσο και από τις επενδύσεις του TARP στον τραπεζικό τομέα (κέρδη 30,4 δισ. δολ. επί της αρχικής επένδυσης των 245,5 δισ. δολ. ή απόδοση +12,4%). Στο Ηνωμένο Βασίλειο προέκυψαν σχετικά μικρές ζημίες από την επένδυση-στήριξη στον τραπεζικό τομέα και συγκεκριμένα ζημίες 23,2 δισ. λιρών επί της αρχικής επένδυσης των 136,6 δισ. λιρών ή εναλλακτικά απόδοση -17%.

Το ΤΧΣ έχει ενισχύσει σωρευτικά τις ελληνικές τράπεζες με 46 δισ. ευρώ από το 2011, σημειώνει το ΚΕΠΕ, και με βάση το επίπεδο κεφαλαιοποίησής τους στις 6 Οκτωβρίου, που διαμορφώθηκε στα 16,03 δισ., τα δυνητικά έσοδα που θα μπορούσε να ανακτήσει το Ταμείο αγγίζουν το ποσό των 3,10 δισ. ευρώ και άρα η ζημία ανέρχεται σε 43 δισ. Το ποσό αυτό έχει υπολογιστεί από τη διάθεση των ποσοστών που διαθέτει το Ταμείο με μηδενικό premium, ενώ όπως σημειώνει το ΚΕΠΕ ακόμη και στην εξεζητημένη περίπτωση με υποθετικό 80% premium, το ποσό της ανάκτησης θα μπορούσε να ανέλθει στα 5,58 δισ. και άρα η ζημία θα παρέμενε πάνω από τα 40 δισ. ευρώ. Να σημειωθεί ότι με βάση πρόσφατη έκθεση της Moody’s, τα αναμενόμενα έσοδα του ΤΧΣ από την αποεπένδυση των ελληνικών τραπεζών είναι 3-4 δισ. και άρα με βάση το ποσό της συνολικής επένδυσης των 46 δισ. από το ΤΧΣ, οι υπαινισσόμενες ζημίες (implied losses) ανέρχονται σε 42-43 δισ. ή, εναλλακτικά, η υπαινισσόμενη απόδοση (implied return) κυμαίνεται μεταξύ -91,3% και -93,5%.

Πυροτέχνημα το «ρεκόρ» των ξένων επενδύσεων

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 03.05.2023, 15:18

Πυροτέχνημα το «ρεκόρ» των ξένων επενδύσεων

Θάνος Μωραΐτης*, Γιάννης Μπουγιατιώτης**

Σε αντίθεση με τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, οι Αμεσες Ξένες Επενδύσεις αυξήθηκαν κατά σχεδόν 300% την περίοδο 2015-2019, έναντι 49% την τετραετία 2019-2022 ● Η εισροή επενδύσεων είχε σχεδόν μηδενική επίδραση στην απασχόληση ● Ομως, καθώς το μεγαλύτερο μέρος τους (61%) αφορά την αγορά ακινήτων, με κίνητρο και τη «χρυσή βίζα», και τις ροές από funds για αγορά «κόκκινων» δανείων, η υποτιθέμενη έκρηξη των ΑΞΕ ευθύνεται άμεσα για την εκρηκτική διόγκωση του στεγαστικού προβλήματος.

Ενα από τα στοιχεία που προτάσσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. για να υποστηρίξει το επιχείρημα της επιτυχημένης οικονομικής της πολιτικής –κυρίως μέσω του υπουργού Ανάπτυξης– είναι το λεγόμενο «ρεκόρ σε Αμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ) στην Ελλάδα αυτή την τετραετία».

Το επιχείρημα ξεκάθαρο: βελτιώνοντας το περιβάλλον για τις επιχειρήσεις (μειώνοντας τη φορολογία και απορρυθμίζοντας την αγορά εργασίας), το ξένο κεφάλαιο βρίσκει μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα, επενδύει και επιταχύνει τη μεγέθυνση της οικονομίας.

Αντίθετα με τις τυμπανοκρουσίες της κυβέρνησης, η νηφάλια ανάλυση των δεδομένων για την πορεία των ΑΞΕ αναδεικνύει μια ριζικά διαφορετική εικόνα.

Σε πρώτο επίπεδο, το προαναφερθέν ρεκόρ δεν μοιάζει να είναι αποτέλεσμα κάποιας καινοτόμας οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, παρά μια συνέχεια των εξελίξεων από το 2010.

Σε δεύτερο επίπεδο, οι ροές δεν αντικατοπτρίζουν καμία επιτάχυνση της πραγματικής οικονομίας, ενώ η σύνθεση των ΑΞΕ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την όξυνση του εγχώριου στεγαστικού προβλήματος. Τα συμπεράσματα αυτά αντλούνται από την ανάλυση των ΑΞΕ κατά κλάδο και τη σύγκριση των αποτελεσμάτων με την περίοδο συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ.

Η γενική εικόνα

Η προεκλογική αντιπαράθεση και η αλήθεια

Η προεκλογική αντιπαράθεση και η αλήθεια

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2023

18:35

Οικονομία

ΟΟΣΑ: «Βουτιά» 7,4% το 2022 του μέσου πραγματικού μισθού στην Ελλάδα λόγω πληθωρισμού

Στην Ελλάδα, ο μέσος ονομαστικός μεικτός μισθός το 2022 αυξήθηκε κατά 1,5% αλλά ο μέσος πραγματικός μισθός μειώθηκε κατά 7,4% λόγω του πληθωρισμού 9,7%, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ που «αδειάζει» το αφήγημα της κυβέρνησης.

Τη μείωση των πραγματικών μισθών και την αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης είχε ως συνέπεια ο υψηλός πληθωρισμός στις χώρες του ΟΟΣΑ το 2022, διαπιστώνει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης σε έκθεσή του (Taxing Wages).

Στην Ελλάδα, ο μέσος ονομαστικός μεικτός μισθός το 2022 αυξήθηκε κατά 1,5% αλλά ο μέσος πραγματικός μισθός μειώθηκε κατά 7,4% λόγω του πληθωρισμού 9,7%, σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ.

Η συνολική φορολογική επιβάρυνση των μισθωτών στην Ελλάδα – δηλαδή το ποσό του φόρου εισοδήματος και των ασφαλιστικών εισφορών των μισθωτών, αφού αφαιρεθούν τα επιδόματα, ως ποσοστό στο συνολικό κόστος εργασίας – μειώθηκε οριακά κατά 0,02 ποσοστιαίες μονάδες για τους άγαμους μισθωτούς χωρίς παιδιά με μέσο εισόδημα και διαμορφώθηκε στο 37,1%.

Η οριακή υποχώρηση της επιβάρυνσης (tax wedge) προέκυψε κυρίως από τη μείωση των εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών για την επικουρική ασφάλιση, η οποία μείωσε συνολικά την επιβάρυνση κατά 0,21 ποσοστιαίες μονάδες. Η μείωση αυτή υπερκάλυψε την αύξηση της επιβάρυνσης από τη φορολογία εισοδήματος κατά 0,18 ποσοστιαίες μονάδες, λόγω της αύξησης των ονομαστικών εισοδημάτων.

Για το σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ, ο μέσος συντελεστής για την παραπάνω κατηγορία νοικοκυριών παρέμεινε αμετάβλητος στο 34,6%.

Για τα ζευγάρια με δύο παιδιά και έναν εργαζόμενο με μέσο μισθό, η συνολική επιβάρυνση αυξήθηκε οριακά κατά 0,03 ποσοστιαίες μονάδες στο 33,7%, ενώ στον ΟΟΣΑ αυξήθηκε κατά μέσο όρο κατά 1,05 ποσοστιαίες μονάδες στο 25,6%.

Για παντρεμένους με δύο παιδιά, εκ των οποίων ο ένας έχει μέσο μισθό και ο άλλος το 67% του μέσου μισθού, το tax wedge αυξήθηκε κατά 1,52 ποσοστιαίες μονάδες στο 35,7%. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η αύξηση οφείλεται στο γεγονός ότι τα νοικοκυριά της κατηγορίας αυτής δεν δικαιούνταν επιδόματα παιδιών λόγω της αύξησης του μέσου μισθού. Στις χώρες του ΟΟΣΑ η μέση αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης για την κατηγορία αυτή ήταν 0,45 ποσοστιαίες μονάδες στο 29,4%.

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού για το α’ τρίμηνο του 2023, το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 16.842 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 2.281 δισ. ευρώ ή 15,7% έναντι του στόχου.

Τη μερίδα του λέοντος έχουν τα έσοδα από τους άδικους έμμεσους φόρους που πλήττουν τα λαϊκά στρώματα.

Ετσι, για ΦΠΑ και Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης ο λαός πλήρωσε συνολικά 7,1 δισ. ευρώ.

Συγκεκριμένα:

Τα έσοδα από ΦΠΑ ανήλθαν σε 5,6 δισ. ευρώ και είναι αυξημένα έναντι του στόχου κατά 417 εκατ. ευρώ.

Τα έσοδα των ΕΦΚ ανήλθαν σε 1,522 δισ. ευρώ και είναι μειωμένα έναντι του στόχου κατά 34 εκατ. ευρώ.

Τα έσοδα των φόρων εισοδήματος ανήλθαν σε 4.137 δισ. ευρώ και είναι αυξημένα έναντι του στόχου κατά 488 εκατ. ευρώ.

Τα έσοδα των φόρων ακίνητης περιουσίας ανήλθαν σε 282 εκατ. ευρώ και είναι μειωμένα έναντι του στόχου κατά 67 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα έρχεται η ώρα καταβολής του ΕΝΦΙΑ, αυτόν που θα καταργούσαν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Νέα Δημοκρατία. το συνολικό ποσόν ανέρχεται στα 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ για 7,3 εκατομμύρια φορολογούμενους.

Τα παραπάνω αποτελούν ένα ελάχιστο κριτήριο των οικονομικών επιτυχιών της που παρουσιάζει η κυβέρνηση κατά την προεκλογική περίοδο και αφετέρου δείχνουν πόσο απασχολούν η αλήθεια και τα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού λαού

3η από το τέλος η Ελλάδα σε αγοραστική δύναμη

Ποια η αγοραστική δύναμη της Ελλάδας σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, ποιο το κόστος ζωής στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, ποιο το κόστος κατοχής αυτοκινήτου στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες

Χαμηλή η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων το 2022 σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Eurostat και επεξεργάστηκε το Pricefox.

Στη μελέτη του 2022 του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μετρημένο στη Μονάδα Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ), παρατηρούμε σημαντικές διαφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Η ΜΑΔ είναι μια μονάδα μέτρησης χρήματος που εξαλείφει τις διαφορές στα επίπεδα τιμών μεταξύ των χωρών, επιτρέποντας την ουσιαστική σύγκριση μεταξύ τους. Ως σημείο αναφοράς ορίζεται ο μέσος όρος της Ε.Ε. ο οποίος ισούται με 100. Οι χώρες με υψηλότερες τιμές από το 100 ξεπερνούν τον μέσο όρο, ενώ αυτές με χαμηλότερες, δεν το φτάνουν.

Δείτε παρακάτω αναλυτικά τα στοιχεία και που ακριβώς βρίσκεται η Ελλάδα.

Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία, με 261 και 234 μονάδες αντίστοιχα, ξεχωρίζοντας αισθητά από τις υπόλοιπες χώρες και ξεπερνώντας στο υπερδιπλάσιο το μέσο όρο της Ε.Ε.

Ακολουθούν η Δανία (136), η Ολλανδία (130) και η Αυστρία (125). Οριακή απόκλιση από το μέσο όρο παρουσιάζουν η Γαλλία και η Μάλτα με 101 και 102 μονάδες αντίστοιχα.

Στο άλλο άκρο του φάσματος, οι χώρες με τη μικρότερη αγοραστική δύναμη είναι η Σλοβακία (67) και η Βουλγαρία (59).

Η Ελλάδα καταγράφει μόλις 68 μονάδες αγοραστικής δύναμης, τοποθετούμενη στις χαμηλότερες θέσεις της λίστας, πάνω μόνο από τη Σλοβακία και τη Βουλγαρία. Σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ε.Ε., η Ελλάδα καταγράφει σημαντικά χαμηλότερη αγοραστική δύναμη.

Τα ηθελημένα νεφελώδη funds και servicers

Τα ηθελημένα νεφελώδη funds και servicers

ΑΠΟ ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ) ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2023

Η πρόσβαση στις νόμιμες ευκαιρίες για την επίτευξη κοινωνικών και οικονομικών στόχων δεν είναι ιδία για όλους. Οι νομικές διακρίσεις..

Ηπρόσβαση στις νόμιμες ευκαιρίες για την επίτευξη κοινωνικών και οικονομικών στόχων δεν είναι ιδία για όλους. Οι νομικές διακρίσεις παράγονται με πολιτικούς όρους και με κυβερνητικές νομοθετικές πρωτοβουλίες. Άλλωστε η «νομιμότητα», ως βασική λειτουργεία σε τούτο το πολιτικό και οικονομικό σύστημα, έχει μια λειτουργία: να κρύβει τον μεροληπτικά ταξικό της ρόλο ώστε η πραξικοπηματική αυθαιρεσία της κυρίαρχής τάξης να λογίζεται ως νομιμότητα. Γι αυτό υπάρχει η προθυμία της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ως αποκλειστικός κάτοχος των μηχανισμών καταναγκασμού, να διευκολύνει τους κατεστημένους και ισχύοντες οικονομικούς θεσμούς.

Για πρώτη φορά, σε χρόνο ρεκόρ, μέσα σε εννιά μέρες, με συντριπτική πλειοψηφία 59 ψήφων υπέρ έναντι 9 κατά η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, δεχόμενη την εισήγηση της αρεοπαγίτου Κανέλλας Τζαβέλα, αποφάνθηκε, ότι οι servicers, δηλαδή οι εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις που εδρεύουν στην Ελλάδα, μπορούν να προβαίνουν σε πλειστηριασμούς με τη δική τους επωνυμία και όχι ως πληρεξούσιοι των funds τα οποία εδρεύουν σε post restant κάποιου χωριού της Ιρλανδίας. Πρόκειται δηλαδή για διεθνείς αμφιλεγόμενες οικονομικές επιχειρήσεις της αδιαφάνειας, την ανωνυμίας και της ανομίας.

Όταν ο «εισαγόμενος πληθωρισμός» έπεσε από τον ουρανό και χτύπησε επιλεκτικά τους μισθωτούς

Όταν ο «εισαγόμενος πληθωρισμός» έπεσε από τον ουρανό και χτύπησε επιλεκτικά τους μισθωτούς

Είναι γενικά γνωστό, ως φαινόμενο που μπορεί να επαναλαμβάνεται στο διηνεκές, ότι οι μισθωτοί αντιδρούν πολύ έντονα όταν μειώνεται ο τρέχων μισθός τους, αυτός δηλαδή που μετριέται σε χρήμα, ο χρηματικός μισθός. Αντιδρούν δε λιγότερο έντονα όταν ο πληθωρισμός συρρικνώνει την αγοραστική δύναμη του μισθού τους (που μετριέται, αυτή, με τα εμπορεύματα τα οποία μπορεί να αγοράσει ο χρηματικός μισθός). Αυτή μάλιστα η αντίδραση είναι ακόμα πιο ασθενική όταν οι ανατιμήσεις προέρχονται από εξωγενείς παράγοντες, όπως συμβαίνει τώρα, που έχουν εμφανιστεί μεγάλες ανατιμήσεις προερχόμενες «από έξω», από τις ακριβότερες εισαγωγές. Αυτή η διαφοροποίηση των αντιστάσεων των μισθωτών (άλλη όταν πρόκειται για μείωση του ονομαστικού μισθού και άλλη όταν πρόκειται για μείωση του πραγματικού μισθού λόγω ανατιμήσεων των εισαγομένων προϊόντων) ανάγεται στο γεγονός ότι η μείωση του χρηματικού μισθού είναι ενέργεια του εργοδότη, της επιχείρησης, ή πολιτική απόφαση της εξουσίας, με προφανή σκοπό το κέρδος, ενώ ο «εισαγόμενος πληθωρισμός» εμφανίζεται ως φαινόμενο που δεν προκαλείται σκόπιμα αλλά παράγεται ως το αποτέλεσμα μιας ουδέτερης διαδικασίας η οποία δεν προκλήθηκε σκόπιμα· μιας ουδέτερης διαδικασίας όπως για παράδειγμα η βροχή ή όπως έρχεται ένα τσουνάμι, ένα κάποιο φυσικό φαινόμενο τέλος πάντων.

Από τον Ηλία Ιωακείμογλου

για το Commune

Πρόκειται όμως για πλάνη: ο «εισαγόμενος πληθωρισμός» δεν είναι μια ουδέτερη διαδικασία, είναι φαινόμενο του ταξικού ανταγωνισμού και αυτός· θα δούμε σε ένα λεπτό γιατί και πώς.

Οι εργοδότες, οι διευθυντές επιχειρήσεων, και οι πολιτικοί που τους εκπροσωπούν όταν δεν είναι άχρηστοι στην τάξη τους, συμμετέχουν ενεργητικά και όποτε τους δοθεί η ευκαιρία στην συντήρηση αυτής της πλάνης, διότι αυτή τους προσφέρει έναν βελούδινο τρόπο να αναλάβουν οι μισθωτοί ολόκληρο το κόστος της ανατίμησης των εισαγομένων.

Η δύναμη της πλάνης προέρχεται από την μίξη μιας αλήθειας που είναι μισή με ένα ψέμα που είναι ολόκληρο: ο «εισαγόμενος πληθωρισμός» προφανώς έχει ως σημείο εκκίνησης το εξωτερικό, πλην όμως στη συνέχεια μεταφέρεται στην εγχώρια οικονομία επειδή οι επιχειρήσεις επιδίδονται σε ένα παιχνίδι αναδιανομής του εισοδήματος σε βάρος της εργασίας υπό την προστασία της κυβέρνησης. Ας δούμε όμως πώς γίνεται αυτό.

Το εισόδημα που προκύπτει από την παραγωγή μιας χώρας (δηλαδή το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) πριν από την φορολόγηση διατίθεται με τον εξής τρόπο: ένα μέρος του αποπληρώνει τις εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, και το υπόλοιπο επιμερίζεται σε εισόδημα της εργασίας και εισόδημα του κεφαλαίου. Όταν αυξάνεται το κόστος που πρέπει να καταβάλει μια χώρα για τις εισαγωγές της, όπως συμβαίνει τώρα, το ποσό που απομένει για να επιμεριστεί μεταξύ επιχειρήσεων και εργαζομένων μειώνεται, και αυτομάτως προκύπτει το ζήτημα ποιος θα επωμισθεί αυτήν την μείωση ή πώς θα κατανεμηθεί αυτή στα δύο μέρη.

Οι επιχειρήσεις στην παρούσα συγκυρία διατηρούν άθικτο το εισόδημά τους αυξάνοντας τις τιμές τους -επειδή έχουν το κίνητρο, έχουν και την ευκαιρία[1]– έτσι ώστε ολόκληρη η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος να μεταφερθεί στους μισθωτούς. Καλούνται επομένως οι μισθωτοί να αναλάβουν ολόκληρο το κόστος της ανατίμησης των εισαγομένων. Υπέστησαν στα χρόνια των μνημονίων δραματική απαξίωση, στην οποία προστίθεται τώρα και μια δεύτερη, αυτή τη φορά μέσω των ανατιμήσεων, όχι μόνο των εισαγομένων, αλλά και των εγχωρίως παραγόμενων προϊόντων.

Με αυτά τα δεδομένα, καταλαβαίνουμε ότι ο «εισαγόμενος πληθωρισμός» είναι εισαγόμενος επειδή οι επιχειρήσεις επιλέγουν να τον εισαγάγουν. Καταλαβαίνουμε έτσι πώς γίνεται να έχει αυτός ο πληθωρισμός την μυστηριώδη ιδιότητα να επιλέγει ως θύματά του μόνο τους μισθωτούς[2] παρόλο που πέφτει από τον ουρανό: Δεν αρκεί να αυξήσουν τις τιμές τους οι παραγωγοί του εξωτερικού, αυτοί που εξάγουν στην Ελλάδα, πρέπει να τις αυξήσουν και οι ντόπιοι παραγωγοί ή εισαγωγείς επειδή θέλουν να προστατεύσουν τα περιθώρια κέρδους τους, όσο υψηλά κι αν είναι αυτά. Αυτοί οι ίδιοι μετακυλούν τις αυξήσεις στους μισθωτούς, ο ουρανός παραμένει αμέτοχος. Ας το πούμε και αλλιώς: Οι ανατιμήσεις των εξαγωγών με προορισμό την Ελλάδα είναι αναγκαία, όχι όμως ικανή συνθήκη, του «εισαγόμενου» πληθωρισμού. Χρειάζεται και η απληστία του κεφαλαιοκράτη, που τον ακολουθεί σαν τη σκιά του.

Ιδού και το αποτέλεσμα στο διάγραμμα 1: Αφού στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν ο κόσμος της μισθωτής εργασίας είχε μερίδιο 54,8% το 2012, και μετά τα μνημόνια (2019) είχε 50,4%, χάνει τώρα εν ριπή οφθαλμού δύο ακόμη ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και θα φτάσει στο τέλος του 2022 σε 48,5% του προϊόντος. Έχασε δηλαδή 4 μονάδες του ΑΕΠ με τα μνημόνια και χάνει τώρα 2 ακόμη μονάδες.

Υποσημειώσεις

[1] Όσο για το κίνητρο δεν χρειάζεται εξήγηση: είναι στην φύση της ύπαρξής τους το κέρδος. Όσο για την ευκαιρία, το παραγωγικό κενό της ελληνικής οικονομίας είναι τώρα μόλις 2% και έτσι ο ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων με όπλο τις τιμές είναι εξασθενημένος.

[2] Αυτή η περίεργη βροχή δεν θίγει όσους έχουν εισοδήματα από κέρδη, διότι ό,τι χάνουν από το ένα χέρι, ως καταναλωτές, το κερδίζουν με το άλλο, με τις ανατιμήσεις των προϊόντων τους.

Είκοσι χρόνια ευρώ: τραγωδία εντός, φιάσκο εκτός

Πηγή: ECB, The international role of the euro, The interim report, σελ. 5

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Περίσσευαν τα μεγαλόπνοα σχέδια και οι υπερφίαλες εξαγγελίες 20 χρόνια πριν, όταν το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα έκανε το ντεμπούτο του σε λογιστική μορφή την 1η Ιανουαρίου 1999, για να ακολουθήσει τρία χρόνια μετά κι η έκδοσή του σε φυσική μορφή χαρτονομισμάτων και κερμάτων.Κοινός παρονομαστής των δηλώσεων που έκανε η πολιτική και οικονομική ελίτ της Ευρώπης ήταν πώς το ευρώ θα ενισχύει τις τάσεις σύγκλισης εντός της Ευρώπης, που σήμαινε ότι τα φτωχότερα κράτη μέλη θα έρθουν πιο κοντά στα πλουσιότερα. Ποιος δε θυμάται άλλωστε εκείνα τα χρόνια τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Κ. Σημίτη να ανακοινώνει κάθε τρεις και λίγο το ποσοστό σύγκλισης που επιτεύχθηκε μεταξύ Ελλάδας και ΕΕ, δημιουργώντας την προσδοκία ότι σε 10-20 χρόνια θα φτάσουμε το μέσο ευρωπαϊκό όρο;

Είκοσι χρόνια μετά, η σιωπή που επέλεξαν να ακολουθήσουν οι ευρωπαίοι ηγέτες, αποφεύγοντας πομπώδεις εορτασμούς δείχνει τουλάχιστον ότι έχουν συναίσθηση της κατάστασης. Εν ολίγοις, της όξυνσης των αντιθέσεων που δημιούργησε το ενιαίο νόμισμα στις 19 χώρες της ευρωζώνης. Αυτή η εξέλιξη ήταν προβλέψιμη και αναμενόμενη για μια ένωση που περιείχε στους κόλπους της τόσο διαφορετικές οικονομίες όπως από τη μια την Ολλανδία και τη Γερμανία με το ήμισυ και πλέον του ΑΕΠ τους να εξάγεται κι από την άλλη χώρες όπως οι μεσογειακές με ασθενείς κι ευάλωτες παραγωγικές δομές όπου οι εξαγωγές μόλις και μετά βίας φτάνουν το ένα τρίτο του προϊόντος τους.

Η ένταση των αντιθέσεων ήταν προβλέψιμη κι αναμενόμενη από τη στιγμή που τα φτωχότερα κράτη μέλη της Ευρωζώνης έχασαν το όπλο της υποτίμησης, το οποίο επί δεκαετίες τους επέτρεπε να βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητά τους έναντι των γερμανικών επιχειρήσεων. Επρόκειτο για εργαλείο που προφανώς συνοδευόταν από κοινωνικό κόστος, υπό τη μορφή των ανατιμήσεων στα εισαγόμενα προϊόντα το οποίο κατέβαλλαν τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Επ’ ουδενί όμως το κόστος δεν ανήλθε στο ύψος που έφτασε με την κρίση χρέους του 2010-2011, όταν οι περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης και δη Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος πετάχτηκαν στα βράχια με τα χέρια δεμένα, χωρίς δηλαδή εργαλεία για να διαχειριστούν μια κρίση. Έτσι τάχιστα μια κρίση πιθανά ρουτίνας έλαβε τη μορφή χιονοστιβάδας. Το ευρώ επομένως έκανε τις πλούσιες χώρες πλουσιότερες και τις φτωχές φτωχότερες μαζί φυσικά με όλους τους εργαζόμενους από το βορά μέχρι το …νότο. Οι δε εξαγγελίες της πολιτικής ηγεσίας αποδείχθηκαν ψέματα που μοναδικό σκοπό είχαν να αποσπάσουν τη συναίνεση των λαών για ένα ολέθριο οικονομικό πείραμα που θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε για πολλά χρόνια ακόμη, με τη μορφή της λιτότητας διαρκείας (βλέπε ευρωπαϊκό εξάμηνο) και των αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις και το συνταξιοδοτικό σύστημα.

Το ευρώ αποδείχθηκε επίσης μεγαλειώδες φιάσκο στο εξωτερικό, εκτός δηλαδή της γηραιάς ηπείρου. Το κοινό νόμισμα που ήταν θέμα χρόνου να αντικαταστήσει το δολάριο, σύμφωνα με τις εξαγγελίες των Ευρωπαίων ηγετών στο τέλος του προηγούμενου αιώνα, 20 χρόνια μετά καταλαμβάνει μόνο το 20% των διεθνών αποθεμάτων σε συνάλλαγμα, όταν το δολάριο καταλαμβάνει το 63%. Ακόμη δε χειρότερα, τίποτε δεν προμηνύει ότι το ευρώ θα κατακτήσει στο ορατό μέλλον ακόμη κι εκείνη την αίγλη που είχε το 2008 πριν το ξέσπασμα της κρίσης, όταν καταλάμβανε το 28% στα συναλλαγματικά αποθέματα και μουσικοί και μοντέλα όπως ο JayZ και η Giselle Bundschen ζητούσαν να πληρώνονται σε ευρώ κι όχι σε δολάρια. Αυτοί τουλάχιστον συνεχίζουν να πληρώνονται, αντίθετα με χιλιάδες ανέργους…

Τα μεγάλα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ και η χρεοκρατία

Από Κώστας Παπουλής -17/02/2018

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πέρα από το ότι αποδεικνύεται η πιο καταστροφική για τον τόπο και τον λαό από οποιαδήποτε κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, αποδεικνύεται και μια κυβέρνηση μικρών και θλιβερών Γκαιμπελίσκων. Ας δούμε πέντε, από τα πολλά «μαργαριτάρια – παραμύθια» της ομάδας Τσίπρα και των βουλευτών του που ακούμε τελευταία:

Παραμύθι πρώτο: «Το επιτόκιο 3,5% που δανείστηκε η χώρα το τελευταίο της ομόλογο, είναι χαμηλότερο, και από αυτό που δανειζόταν η χώρα όταν δεν είχε χρεοκοπήσει-μπει στα μνημόνια»

Η Αλήθεια: Σημασία δεν έχει το ονομαστικό επιτόκιο, αλλά τοπραγματικό (ονομαστικό επιτόκιο αφαιρούμενου του πληθωρισμού). Το πραγματικό επιτόκιο που δανείστηκε η χώρα είναι μεγαλύτερο και από αυτό του Φεβρουαρίου του 2010. (Εφόσον βέβαια, ο Γ. Παπανδρέου επέλεγε να δανειστεί 20 και πλέον δις για το 2010 -όσα χρειαζόταν η χώρα για όλο το έτος-, και να καθυστερήσει την χρεοκοπία, αντί να φέρει το Δ.Ν.Τ. και τα μνημόνια).

Για να είμαστε σαφείς: η Ελλάδα ακόμη και λίγο πριν την χρεοκοπία (το 2007-2008-2009), δανειζόταν με ένα χαμηλό ονομαστικό επιτόκιο περίπου ίδιο με την Γερμανία, γιατί ως χώρα της ΟΝΕ, είχε την εμπιστοσύνη των αγορών (οι χώρες της ΟΝΕ δεν χρεοκοπούν έλεγαν οι αγορές). Μόνο που ο πληθωρισμός της χώρας, ήταν όλα αυτά τα χρόνια περί το 3,5%- 4%. Εν ολίγοις η χώρα δανειζόταν με ελάχιστα, μηδενικά έως και αρνητικά πραγματικά επιτόκια. Τον Νοέμβρη του 2009 η ονομαστική απόδοση του δεκαετούς ομολόγου του ελληνικού δημοσίου ήταν ακόμη 4,84%, για να φτάσει τον Φεβρουάριο του 2010 στο 6% και κάτι, και τελικά, τον Μάιο του 2010 στο 7,94%.

Η χώρα σήμερα ακολουθεί (ή ορθότερα, της επιβάλλεται) πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή αποπληθωρισμού για να αυξήσει την διεθνή ανταγωνιστικότητά της, αφού δεν μπορεί (εντός ευρώ) να κάνει εξωτερική υποτίμηση. Για αυτό ο πληθωρισμός τα τελευταία χρόνια ήταν αρνητικός, είχαμε αποπληθωρισμό. Ανέκαμψε σε θετικό πρόσημο το 2017 (πέριξ της μονάδας), για να επανέλθει σε αρνητικό πρόσημο τον Ιανουάριο του 2018 (-0,2%). Άρα, με τα τελευταία δεδομένα (Ιανουάριος), το πραγματικό επιτόκιο δανεισμού ήταν 3,7% και άρα πολύ μεγαλύτερο από τον Φεβρουάριο του 2010 και περίπου ίσο με τον Μάιο του 2010 που μπήκαμε στα μνημόνια. Άρα κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ μην «παίζετε» με τα νούμερα.

Παραμύθι νο 2: «Αυτοδύναμη και καθαρή Έξοδος».

Η Αλήθεια: «Ακόμη και αν η χώρα βγει βραχυχρόνια στις αγορέςσύντομα, ή θα χρεοκοπήσει και τυπικά, ή θα επιστρέψει στην αγκαλιά των επίσημων δανειστών».

Τα 82 βαριά προαπαιτούμενα του επικαιροποιημένου μνημονίου - Όλο το κείμενο της συμφωνίας

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Και η οριστική απώλεια της Άττικα, είναι προαπαιτούμενο...

Αποφασισμένοι να μην υπάρχει στη λήξη του προγράμματος καμία εκκρεμότητα σε οποιονδήποτε τομέα της κυβερνητικής πολιτικής είναι οι πιστωτές, όπως προκύπτει από το κείμενο του επικαιροποιημένου μνημονίου, που συμφωνήθηκε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου με τους θεσμούς και αποκαλύπτει η «Κ».

Στο συμπληρωματικό μνημόνιο (Supplemental Memorandum of Understanding) και στο τεχνικό μνημόνιο που το συνοδεύει, καθορίζονται λεπτομερώς όχι μόνον όσα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση για να κλείσει η τρέχουσα αξιολόγηση, αλλά και όσα –πολλά– δεσμεύεται να υλοποιήσει προκειμένου να ολοκληρωθεί η τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση: από την περιώνυμη επενδυτική τράπεζα –που δεν είναι τελικά τράπεζα αφού δεν θα χορηγεί δάνεια– έως τη φορολογική πολιτική, από τις αλλαγές στους νόμους για τις ανώνυμες εταιρείες και για τις συγχωνεύσεις επιχειρήσεων έως την πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, από τη συμμετοχή του ΕΦΚΑ στην αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής έως τις νέες περικοπές των συντάξεων, από το ποιος, πότε και με ποιον τρόπο θα αποφασίσει την επίσπευση της μείωσης του αφορολογήτου ορίου μέχρι το τι θα γίνει με τις κλαδικές συμβάσεις εργασίας και τη διαιτησία, από τη χρηματοδότηση του ΟΑΣΘ και τα διόδια της Εγνατίας έως την πώληση των συμμετοχών του Δημοσίου σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις και από το χρονοδιάγραμμα στο Ελληνικό έως την παραχώρηση του Θριασίου. Κοινός τόπος σε όλα σχεδόν είναι η ρητή αναφορά πως οτιδήποτε θα γίνει ύστερα από διαβούλευση και έγκριση από τους θεσμούς, ειδικά σε ό,τι αφορά το τραπεζικό σύστημα, τα κόκκινα δάνεια, τον νόμο Κατσέλη, την πώληση των μονάδων της ΔΕΗ.

Ουσιαστικά, το μνημόνιο περιγράφει ένα καυτό τετράμηνο μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2018, στη διάρκεια του οποίου η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει έναν τεράστιο όγκο προαπαιτουμένων, προκειμένου να κηρύξει το... τέλος των μνημονίων.

Τον Μάιο θα κριθεί η επίσπευση μείωσης του αφορολόγητου ορίου

Δέκα "κόφτες" αφήνουν εκτός μερίσματος εκατοντάδες χιλιάδες κοινωνικά αδύναμους

Του Δημήτρη Κατσαγάνη

Σχεδιασμένα με τρόπο που αποκλείει εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικά αδύναμους πολίτες είναι τα κριτήρια που έχει θεσπίσει η κυβέρνηση για την παροχή του φετινού "Κοινωνικού Μερίσματος".

Η ηλεκτρονική πλατφόρμα για την υποβολή των αιτήσεων άνοιξε χθες (www.koinonikomerisma.gr) και έχει δοθεί προθεσμία υποβολής έως τις 12/12.

Ωστόσο, πολλοί φορολογούμενοι βλέπουν ήδη τις αιτήσεις τους να απορρίπτονται από το αυτόματο ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου που έχουν εγκαταστήσει τα Υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας. Έτσι, ακόμα και αν πολλοί μισθωτοί, συνταξιούχοι και επαγγελματίες είδαν το 2016 τα εισοδήματα τους να μειώνονται κατακόρυφα και να μην ανακάμπτουν φέτος, δεν θα λάβουν ούτε σεντ οικονομικής ενίσχυσης.

Πιο συγκεκριμένα, δέκα είναι οι "κόφτες" που έχει ενσωματώσει η κυβέρνηση στην παροχή του "Κοινωνικού Μερίσματος".

1) Στο συνολικό εισόδημα της ωφελούμενης μονάδας συμπεριλαμβάνεται το σύνολο των επιδομάτων (π.χ οικογενειακό επίδομα) τα οποία έλαβε το 2016

Έτσι, αν για παράδειγμα μία οικογένεια με 2 ανήλικα και φορολογητέο ετήσιο εισόδημα 17500 ευρώ λαμβάνει οικογενειακό επίδομα 640 ευρώ, αποκλείεται από το "Κοινωνικό Μέρισμα" γιατί το συνολικό εισόδημα φτάνει τα 18140 και έτσι ξεπερνά το πλαφόν των 18000 ευρώ που ισχύει για αυτού του τύπου τα νοικοκυριά.

2) Για να λάβει ένας εγγεγραμμένος στον ΟΑΕΔ άνεργος "Κοινωνικό Μέρισμα" θα πρέπει να έχει κλείσει τουλάχιστον 6 μήνες ανεργίας έως τις 31/10/2017

Έτσι όποιος άνεργος με εισόδημα έως 9000 ευρώ το 2016 έχει έως την παραπάνω ημερομηνία 5 μήνες ανεργίας δεν θα λάβει το "Κοινωνικό Μέρισμα".

3) Για να λάβει ένα νοικοκυριό "Κοινωνικό Μέρισμα" πρέπει να έχει δηλώσει το 2016 εισόδημα κάτω από 9000 ευρώ

Έτσι, αν ένα μονοπρόσωπο νοικοκυριό, δηλαδή ένα νοικοκυριό με ένα μόνο μέλος, έχει εισόδημα 9.100 ευρώ, δεν δικαιούται να λάβει "Κοινωνικό Μέρισμα". ακόμα και αν πληροί όλα τα άλλα κριτήρια.

4) Δικαιούχος του "Κοινωνικού Μερίσματος" είναι όποιος (πέραν των άλλων κριτηρίων ) έχει ακίνητη περιουσία αξίας κάτω των 120.000 ευρώ

Αυτό σημαίνει πως αν ένας πολίτης είχε δηλώσει στην εφορία μηδενικό εισόδημα για το 2016, αλλά έχει ακίνητα αξίας 120.000 ευρώ, δεν θα λάβει την εν λόγω ενίσχυση.

5) Δεν μπορεί να λάβει κάποιος πολίτης το "Κοινωνικό Μέρισμα" αν έχει καταθέσεις πάνω από 9000 ευρώ

Η ελληνική οικονομία χωρίς παρωπίδες

Γιώργος Διαγουρτάς

Κώστας Λαπαβίτσας

Επικοινωνιακή καταιγίδα δημιούργησε η κυβέρνηση, με αποκορύφωμα την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, για να πείσει τον ελληνικό λαό ότι η χώρα «έχει γυρίσει σελίδα», περνάμε σε «νέο αναπτυξιακό μοντέλο» και αφήνουμε πίσω τη σκληρή εποχή των μνημονίων.

Οι πολιτικοί στόχοι του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ειδικεύεται στη δημιουργία εικονικής πραγματικότητας, είναι προφανείς. Ταυτόχρονα φτιάχνεται και ένα νέο προφίλ για τον Αλέξη Τσίπρα, του «σοβαρού» πρωθυπουργού που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και ανοίγει το δρόμο της «δίκαιης» ανάπτυξης.

Αμήχανη και ενοχλημένη παρακολουθεί η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία δεν έχει τίποτε ουσιαστικό να πει και αποδεικνύεται σαφώς κάτω των περιστάσεων. Αντίστοιχα αμήχανη είναι και η «κεντροαριστερά», η οποία ανασυντάσσεται χωρίς να έχει κάτι διαφορετικό να προτείνει.

Με ελαφριά ειρωνεία παρακολουθούν οι ηγετικοί κύκλοι της χώρας, οι οποίοι είναι πλήρως ικανοποιημένοι από τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν τον θέλουν στην κυβέρνηση.

Πιο αμήχανος από όλους παρακολουθεί ο ελληνικός λαός, ο οποίος δεν βλέπει πουθενά στην πραγματική ζωή την «αλλαγή σελίδας», ίσα-ίσα το αντίθετο, αλλά μετά από εφτά χρόνια μνημονιακού ολέθρου θέλει να ελπίσει σε κάτι καλύτερο.

Επείγει, λοιπόν, να γίνει μια σύντομη ακτινογραφία της ελληνικής οικονομίας για να δούμε που πραγματικά βρισκόμαστε.

Συνοπτικά μιλώντας, η ελληνική οικονομία έχει σταθεροποιηθεί σε πολύ χαμηλή βάση μέσω της φτώχειας και της καταστροφής του παραγωγικού ιστού που επέβαλαν τα μνημόνια. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη, ή σοβαρός λόγος, για να περιμένουμε ταχύρρυθμη ανάπτυξη, όσο η χώρα θα λειτουργεί μέσα στο σκληρό μνημονιακό πλαίσιο, είτε υπάρχουν τυπικά τα μνημόνια, είτε όχι. Η κρίση της Ευρωζώνης έχει ουσιαστικά τελειώσει, αλλά οι συνθήκες που αφήνει πίσω της είναι εξαιρετικά δύσκολες για τη χώρα μας.

Εξανεμίσθηκαν εισοδήματα 18,54 δισ. ευρώ τα τελευταία 7 χρόνια

Στην ίδια ακριβώς μνημονιακή κατεύθυνση συνεχίζει πιστά και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ...

Χάθηκαν εισοδήματα 18,54 δισ. ευρώ κατά τη διάρκεια της "μαύρης" επταετίας 2010-2016, που εφαρμόστηκαν οι ... «μεταρρυθμίσεις» Παπανδρέου, Σαμαρά και Βενιζέλου.

Μισθωτοί, μικρομεσαίοι και συνταξιούχοι τα θύματα της σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας. Κατά 56,2% ή κατά 1.286.595 αυξήθηκαν τα νοικοκυριά με ετήσια εισοδήματα κάτω από 10.000 ευρώ.

Κατά 25% μειώθηκε το μέσο ετήσιο εισόδημα κάθε νοικοκυριού, εξαιτίας των καταστροφικών φοροεισπρακτικών και περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.

Το μέγεθος των απωλειών που υπέστησαν τα εισοδήματα εκατομμυρίων ελληνικών νοικοκυριών από το 2009 έως το 2015, εξαιτίας της υπερφορολόγησης των εισοδημάτων, των περιουσιών και των καθημερινών συναλλαγών τους αλλά και των περικοπών σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα, που επιβλήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία με τα «Μνημόνια» Ι και ΙΙ, αποκαλύπτει η σύγκριση των δεδομένων των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, οι οποίες υποβλήθηκαν το 2016 (για το 2015) και το 2010 (για το 2009).

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τη σύγκριση αυτή δείχνουν ότι, εξαιτίας της εφαρμογής της άδικης και καταστροφικής δημοσιονομικής πολιτικής των «Μνημονίων», μέσα στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από το 2009 έως και το 2015, τα ετήσια εισοδήματα 1.286.595 οικογενειών και αγάμων φορολογουμένων υποχώρησαν κάτω από το όριο των 10.000 ευρώ και ο αριθμός των νοικοκυριών που δηλώνουν κάτω από το όριο αυτό αυξήθηκε κατά 56,2%.

Επιπλέον σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, την περίοδο 2009-2015, εξανεμίστηκαν φορολογητέα εισοδήματα συνολικού ύψους 18,54 δισ. ευρώ, ενώ το μέσο ετήσιο φορολογούμενο εισόδημα κάθε ελληνικού νοικοκυριού συρρικνώθηκε κατά 25%, από 17.652,65 σε 13.254,36 ευρώ.

Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Το αποκορύφωμα της λιτότητας

Από Κώστας Λαπαβίτσας

Σήμερα ανακοινώθηκαν τα δημοσιονομικά στοιχεία του 2013-2016 από την ΕΛΣΤΑΤ. Η εικόνα είναι καταλυτική για την «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση που «θα κρατήσει την κοινωνία όρθια»:

Δηλαδή:

Ο βασικός μοχλός μνημονιακής «προσαρμογής» ήταν και παραμένει η συντριβή των δημοσίων δαπανών. Αυτή είναι η κύρια μορφή λιτότητας και όχι η αύξηση της φορολογίας για την οποία δικαιολογημένα διαμαρτύρονται και οι μνημονιακοί, αλλά το κάνουν γιατί τώρα χτυπήθηκαν και οι ίδιοι. Η συντριβή των δημοσίων δαπανών συνεχίστηκε ασμένως από την κυβέρνηση Τσίπρα το 2016. Κυβέρνηση λιτότητας με παράσημο.

Η λιτότητα πήρε βεβαίως και βαριά φορολογική μορφή το 2016 διότι ανέβηκε κατά πολύ το φορολογικό εισόδημα της κυβέρνησης σε σχέση με το 2014-15, φτάνοντας σχεδόν το 50% του ΑΕΠ. Κυβέρνηση λιτότητας με δεύτερο παράσημο.

Μετά τη βίαιη αυτή επίθεση στη συνολική ζήτηση, το ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος του ρυθμού ανάπτυξης 0% το 2016 και όχι τα φληναφήματα περί «καθυστέρησης» στην αξιολόγηση που δήθεν προκαλούν αβεβαιότητα και δεν αφήνουν την οικονομία να εκτιναχθεί. Δεν υπάρχουν ελατήρια που εκτινάσσονται όταν ο δημόσιος τομέας υιοθετεί τέτοια λιτότητα.

Το δημόσιο χρέος διογκώθηκε την ίδια περίοδο, ανεβαίνοντας ξανά στο 179% του ΑΕΠ. Αντί για διαγραφή, έχουμε χρέος που γίνεται βαρύτερο. Κυβέρνηση λιτότητας με τρίτο παράσημο.

Και πώς πέτυχε τον περιορισμό των δαπανών το 2016 η «αριστερή» μας κυβέρνηση; Ένας από τους τρόπους ήταν ο περιορισμός των δημοσίων επενδύσεων:

Προϋπολογισμός 2017 υπερφορολόγησης και ξεπουλήματος

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Προϋπολογισμός ντροπής είναι αυτός που κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και πρόκειται να ψηφιστεί στις 10 Δεκεμβρίου στη Βουλή.

Είναι ένας προϋπολογισμός αυξημένων φόρων (και ξέρουμε μάλιστα ότι θα αυξηθούν κι άλλο), μειωμένων δαπανών (και ξέρουμε επίσης ότι θα μειωθούν κι άλλο) και αλλεπάλληλων ιδιωτικοποιήσεων. Τέτοιο πάρτι επί της δημόσιας περιουσίας θα το ζήλευαν κι οι νεοφιλελεύθεροι! Θα υλοποιηθεί όμως με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, που στην προμετωπίδα του είχε το αίτημα ακύρωσης όλων των ιδιωτικοποιήσεων.

Στον κρατικό προϋπολογισμό του 2017 έχουν ενσωματωθεί όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2016 προκειμένου να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος. Πρόκειται για έναν καταιγισμό νέων φόρων που θα πλήξουν κάθε οικογένεια, ακόμη και τις ποιο φτωχές. Τσιγάρα, πετρέλαιο και αέριο κίνησης, κινητή τηλεφωνία, ηλεκτρονικά τσιγάρα και καλωδιακή τηλεόραση θα αυξηθούν μόνο και μόνο για να εμφανιστεί το πλεόνασμα και να μπορούν οι δανειστές να κοιμούνται ήσυχοι ξέροντας ότι το χρέος θα αποπληρωθεί ακέραιο και στην ώρα του.

Το σύνολο των φορολογικών εσόδων θα ανέλθει στα 46,86 δισ. ευρώ, θα αυξηθεί δηλαδή κατά 2,1 δισ. σε σχέση με όσα προέβλεπε ο κρατικός προϋπολογισμός του 2016 (44,77 δισ. ευρώ). Η μεγαλύτερη αύξηση θα προέλθει από τους έμμεσους φόρους που πλέον θα αποτελούν το 56,4% των συνολικών φορολογικών εσόδων. Ποτέ άλλοτε από το 2012 οι έμμεσοι φόροι που επιβαρύνουν δυσανάλογα τα λαϊκά στρώματα (και θα άπρεπε να καταργηθούν ώστε η φορολογία να είναι συνάρτηση του εισοδήματος και μόνον) δεν αποτελούσαν ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της φορολογίας!

Σημαντικά μειωμένες είναι και οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού, προς διάψευση των κατηγοριών της ΝΔ ότι δεν περιορίζονται τα έξοδα του κράτους. Στα 49,54 δισ. θα φτάσουν οι δαπάνες όταν στον προϋπολογισμό του 2016 έφταναν τα 50,43 δισ. Σχεδόν 2% δηλαδή θα μειωθούν μέσα σε ένα έτος, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην επίτευξη του δημοσιονομικού πλεονάσματος, που αναμένεται ότι θα διαμορφωθεί στα 1,907 δισ. ευρώ ή 1,09% του ΑΕΠ, αυξημένο έναντι του στόχου κατά 1,032 δισ. ευρώ ή 0,59% του ΑΕΠ.

Με άλλα λόγια ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ξεπέρασαν ακόμη και τους εαυτούς τους σε νεοφιλελευθερισμό, για πολλοστή φορά. Η κυβέρνηση μάλιστα είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει ακόμη και τα κολπάκια που χρησιμοποίησε ο Σαμαράς το 2014 με το περίφημο «κοινωνικό μέρισμα» για να καταφέρει να κάνει πιο φιλική προς το λαό την πολιτική της.

Αναφέρει χαρακτηριστικά η εισηγητική έκθεση: «Λόγω της υπέρβασης του στόχου, θα εξεταστεί άμεσα η δυνατότητα εφάπαξ διάθεσης μέρους της υπέρβασης σε δράσεις για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και προστασίας». Σε κάθε περίπτωση θα πρόκειται για εξαπάτηση καθώς μόνο για τους επιπλέον φόρους το 2017 (αφήνοντας δηλαδή εκτός υπολογισμών τους επιπλέον φόρους που πληρώσαμε το 2016 και το 2015 με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ) ο κάθε πολίτης θα καταβάλλει πάνω από 200 ευρώ. Εφ’ όσον το μπαξισάκι του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μικρότερο, είναι εμφανές πως μοναδικός του στόχος είναι η διαχείριση της συντριβής της δημοσκοπικής ήττας της κυβέρνησης. Επικοινωνιακά κολπάκια, με άλλα λόγια…

Ρεκόρ θα καταγράψουν το 2016 και τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, που αναμένεται να φθάσουν τα 2,03 δισ. ευρώ. Για ρεκόρ πάει η «κοινωνικά ευαίσθητη» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που υποτίθεται δεν θέλει, αλλά είναι αναγκασμένη, να ξεπουλήσει ό,τι πουλιέται. Αρκεί μια μικρή αναφορά στα ετήσια έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις ώστε να φανεί γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο φιλική κυβέρνηση απέναντι στους δανειστές και την αστική τάξη και γιατί Μέρκελ και ΣΕΒ δεν αλλάζουν με τίποτε τον Τσίπρα. 2011: 1.166 εκ. ευρώ, 2012: 5,2 εκ. 2013: 1.040 εκ, 2014: 394 εκ. 2015: 261 εκ. 2016: 500 εκ. ευρώ. Πρέπει να προσπαθήσει πολύ ο Κ. Μητσοτάκης για να πάρει το δαχτυλίδι…

Παρότι όμως οι ΣΥΡΙΖΑίοι θα πουλήσουν τα πάντα το 2017 θα καταφέρουν να αυξήσουν το δημόσιο χρέος. Ενώ το 2017 θα δοθούν 5,55 δισ. ευρώ για τόκους (όταν τα ληξιπρόθεσμα χρέη της γενικής κυβέρνησης έφθαναν τα 4,78 δισ. ευρώ!) την ίδια ώρα το χρέος από 311,67 δισ. το 2015 και 315,4 δισ. το 2016 τον επόμενο χρόνο θα φτάσει τα 319,2 δισ. ευρώ. Σε απόλυτους αριθμούς θα αυξηθεί. Η μείωση που θα εμφανιστεί αφορά στην έκφρασή του ως ποσοστό και θα προέλθει από την πρόβλεψη για άνοδο του ΑΕΠ κατά 2,7%. Μια πρόβλεψη που είναι παντελώς αυθαίρετη, καθώς η κατανάλωση κι άλλα κρίσιμα μεγέθη θα μειωθούν!

Συνολικά είναι ένας αντιλαϊκός προϋπολογισμός, που με αγώνες πρέπει να ανατραπεί!

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΠΡΙΝ

Oι 42 σελίδες του προσχεδίου συμφωνίας με τους δανειστές, για φόρους, τράπεζες, capital controls, NPLs

«Μαχαίρι» σε κοινωνικά επιδόματα, φοροαπαλλαγές, αλλαγές στα πρόστιμα της εφορίας και στον κανόνα των προσλήψεων στο Δημόσιο, προβλέπει το προσχέδιο συμφωνίας για τη δεύτερη αξιολόγηση που παρέδωσαν οι δανειστές στην κυβέρνηση, το οποίο θα συζητηθεί στο EuroWorkingGroup (EWG) που θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 28 Νοεμβρίου. Δημιουργούν οδικό χάρτη για την άρση των capital controls χωρίς καθυστερήσεις και προστασία των τραπεζών από το κράτος

Το κείμενο αφορά 42 σελίδες. 

Από τις περικοπές δεν θα γλιτώσουν οι δαπάνες του ΕΟΠΥΥ και των υπουργείων, προκειμένου να επιτευχθεί η εξοικονόμηση των 600 - 650 εκατ. ευρώ  μέσω των οποίων θα καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό του 2018. 

Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται με το κείμενο να παρακολουθεί τα δημοσιονομικά ρίσκα, περιλαμβανομένων των δικαστικών αποφάσεων, και να λάβει άμεσα διορθωτικά μέτρα, αν χρειαστεί, για την επίτευξη των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων, στη βάση και του νέου Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2018-2021, το οποίο θα πρέπει να ψηφιστεί έως τον Μάιο του 2017, καθώς και κατά την ετήσια επικαιροποίησή του.

Στο τεχνικό κείμενο με ημερομηνία παράδοσης 22 Νοεμβρίου στην Αθήνα δεν γίνεται καμία αναφορά για νέες μειώσεις στο αφορολόγητο ποσό και τις συντάξεις. Παραμένει όμως η έμμεση αναφορά που προτρέπει την κυβέρνηση να βασιστεί στις προτάσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί για το 2018 το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης (οι δανειστές έχουν εντοπίσει δημοσιονομικό κενό 800 εκατ. ευρώ για το 2018), με το επίδομα θέρμανσης των 105 εκατ. ευρώ να είναι πρώτο στη λίστα των υποψήφιων περικοπών επιδομάτων. 

Η Παγκόσμια Τράπεζα άλλωστε είχε ζητήσει, μεταξύ άλλων, και μείωση του αφορολόγητου ορίου των 8.600 ευρώ στις 5.000 ευρώ.

Άλλα επιδόματα που μπαίνουν στο στόχαστρο των δανειστών είναι: το οικογενειακό, οι παροχές διακοπών σε ανέργους, τα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού και το κατασκηνωτικό πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, οι δωρεάν κάρτες μεταφοράς οικογενειών μέσω των ΚΤΕΛ, οι χρηματικές παροχές διακοπών συνταξιούχων Δημοσίου, τα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού και τα αντίστοιχα για την τρίτη ηλικία, τα προγράμματα του ΟΑΕΔ για την ενίσχυση των συνδικαλιστικών οργανώσεων, τα προγράμματα διακοπών για άτομα με ειδικές ανάγκες και οι διευκολύνσεις για την είσοδο στην αγορά εργασίας.

Επιπλέον, το προσχέδιο προβλέπει ότι, μετά την επίτευξη συμφωνίας για τη δεύτερη αξιολόγηση, η κυβέρνηση δεσμεύεται να υλοποιήσει έναν μακρύ κατάλογο προαπαιτούμενων. 

Τα κυριότερα εξ αυτών είναι:

Προϋπολογισμός 2017: «Κόφτης» 780 εκατ. ευρώ σε συντάξεις και επιδόματα, αλλά και αυξήσεις εισφορών

Μπορεί η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι δεν έχει ενεργοποιηθεί κανένας κόφτης ή ότι δεν πρόκειται να το κάνει, ωστόσο, το προσχέδιο του Προϋπολογισμού 2017 άλλα εγγράφει. Και τι εγγράφει; Παρεμβάσεις ύψους 780 εκατομμυρίων ευρώ σε συντάξεις, εισφορές και κοινωνικά επιδόματα, δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Πρόκειται κυρίως για «εξοικονομήσεις» (έτσι ονομάζονται οι περικοπές) δαπανών και πρόσθετα έσοδα από αυξήσεις εισφορών. Τα κονδύλια αυτά έρχονται να προστεθούν στα 767,7 εκατομμύρια που εξασφαλίστηκαν από το στύψιμο των συνταξιούχων από την προσαρμογή του 2016 (μέτρα που ψηφίστηκαν στο ασφαλιστικό κ.λπ.), ώστε να προκύψει το συνολικό κονδύλι των 1,54 δισ. που αντιστοιχεί στην διετία 2016-2017.

Ειδικότερα, για το 2017 προϋπολογίζεται νέα, μεγαλύτερη μείωση στα κονδύλια για το ΕΚΑΣ της τάξης των 439,2 εκατομμυρίων ευρώ, που έρχεται να προστεθεί στα 130,1 εκατομμύρια που κόπηκαν φέτος. Όπως αναφέρεται στο προσχέδιο, η δαπάνη για το ΕΚΑΣ μειώνεται κι άλλο στο πλαίσιο της σταδιακής περικοπής του επιδόματος μέχρι το 2019, μέσω της αναπροσαρμογής των κριτηρίων χορήγησης ή αναθεώρησης του ύψους των παροχών (δηλαδή το ίδιο επίδομα για λιγότερους δικαιούχους ή μικρότερο επίδομα για περισσότερους).

Άλλα 117,3 εκατομμύρια προϋπολογίζονται το 2017 από τις μειώσεις των επικουρικών συντάξεων, που έρχονται να προστεθούν στα 174,2 εκατομμύρια που «ψαλιδίστηκαν» εντός του 2016. Υπενθυμίζεται πως για το 2016 οι νέες, μειωμένες επικουρικές πληρώθηκαν μόνο για 6 μήνες και το 2017 πηγαίνουμε σε ωρίμανση του νέου συστήματος (12μηνο με νέες συντάξεις) ενώ θεωρείται εξαιρετικά πιθανό πως οι δόσεις των παρακρατήσεων για τα αναδρομικά θα επεκταθούν και εντός του 2017. Άλλα 22,1 εκατομμύρια αναμένεται να εξοικονομηθούν από τις νέες συντάξεις του ΕΤΕΑ, που θα ακολουθούν πλέον το νέο σύστημα.

Από τα μέτρα που λήφθηκαν με το νέο ασφαλιστικό αναμένεται επίσης εντός του 2017 να εξοικονομηθούν οι εξής πόροι:

Τράπεζες: Κακουργηματική απάτη σε βάρος του δημοσίου από το ΣΥΡΙΖΑ

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ένα από τα ερωτήματα που δημιουργούνται μετά την ολοκλήρωση της τρίτης (και φαρμακερής) ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών είναι το εξής: Αν Τσακαλώτος, Σταθάκης και Δραγασάκης είχαν επενδύσει δικά τους λεφτά στις τέσσερις συστημικές τράπεζες θα επέτρεπαν να εξελιχθεί μια τέτοια κλοπή σε βάρος του δημοσίου, όπως αυτή που εν κρυπτώ ενορχήστρωσαν και υλοποίησαν με τη βοήθεια του Κολλεγίου Αθηνών που διοικεί κυκλικά και κληρονομικώ δικαίω τις ελληνικές τράπεζες με αφορμή την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση που ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2015; Οι συγκεκριμένοι υπουργοί, που χειρίζονται κατ’ αποκλειστικότητα τα οικονομικά θέματα, δεν έχουν διαπρέψει μόνο στη θεωρητική ενασχόληση με την οικονομία. Μια ματιά στο χαρτοφυλάκιο των δύο πρώτων εξ αυτών, όπως αποκαλύφθηκε το Δεκέμβριο του 2013 περιλαμβάνοντας ποσά της τάξης του μισού εκ. ευρώ τοποθετημένα στην JPMorgan και την Blackrock ή στις επιχειρηματικές περιπέτειες του τρίτου της παρεούλας δείχνει πως κανείς τους δεν μπορεί να επικαλεστεί ως τεκμήριο αθωότητας την άγνοια. Ήξεραν πολύ καλά το μέγεθος του οικονομικού εγκλήματος που διέπραξαν σε βάρος της δημόσιας περιουσίας, σε τέτοιο βαθμό ώστε να διεκδικούν τα πρωτεία ακόμη κι από τον Γέλτσιν στη καταλήστευση της δημόσιας περιουσίας.

Το οικονομικό έγκλημα Τσακαλώτου – Σταθάκη – Δραγασάκη ήταν προμελετημένο! Από τη στιγμή που επέλεξαν τη μέθοδο του «βιβλίου προσφορών» για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (σα να λέμε «πόσα δίνετε για να τις ξεφορτωθώ;») άφηναν τις ελληνικές τράπεζες στο έλεος των πιο επικίνδυνων κερδοσκόπων που κυκλοφορούν στο διεθνές οικονομικό στερέωμα, όπως η Blackrock και ο Σόρος, που τελικά τις αγόρασαν.

Η ζημιά είναι πολλαπλή. Πρώτ’ απ’ όλα το ελληνικό δημόσιο έχασε σχεδόν το σύνολο των χρημάτων που είχε τοποθετήσει, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στην πρώτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (Μάιος – Ιούνιος 2013) κι ανέρχονταν συνολικά σε 40 δισ. ευρώ (25 δισ. για ανακεφαλαιοποίηση και 15 δις. για κάλυψη του funding gap). Οι αριθμοί που βεβαιώνουν την απαξίωση της δημόσιας περιουσίας είναι εντυπωσιακοί: Η μετοχή της Eurobank κατρακύλησε στα 0,01 ευρώ από 0,31 ευρώ που είχε μετά την ανακεφαλαιοποίηση του 2014. Να σημειωθεί δε, πως ακόμη κι εκείνη η τιμή ήταν σκανδαλωδώς χαμηλή. Μάλιστα, ο ραδιοσταθμός Στο Κόκκινο, εκφράζοντας τη γραμμή του κόμματος προφανώς είχε βγάλει στον αέρα κι ένα σποτάκι που έλεγε: «0,30 λεπτά η μετοχή της Eurobank, 0,30 λεπτά το sms στο Κόκκινο. 1055 κενό το μήνυμά σας και αποστολή στο 54045 …να αγοράσουμε τη Eurobank!». Τώρα που η μετοχή της Eurobank μειώθηκε κατά 31 φορές σε σχέση με το 2014, η οποιαδήποτε κριτική θα μπορούσε να ασκηθεί στη Eurobank χάνεται στις διαφημίσεις του ευαγούς ιδρύματος που φιλοξενεί ο ραδιοσταθμός… Ίδια λίγο – πολύ είναι η κατάσταση και στις άλλες τράπεζες. Η τιμή της μετοχής της Εθνικής από 0,30 ευρώ μειώθηκε σε 0,02 (15 φορές μείωση), της Alpha Bank από 0,65 ευρώ σε 0,04 (16 φορές μείωση) και της Πειραιώς από 1,70 σε 0,03 ευρώ (μείωση κατά 56 φορές!). Τη δική του σημασία μάλιστα έχει το γεγονός πως η καταβαράθρωση της τιμής της μετοχής μέσω των προσφορών που εγγράφονταν στο σχετικό βιβλίο παρέσυρε και την τιμή της μετοχής στο χρηματιστήριο Αθηνών η οποία, παρά τις απώλειες που είχε δεχτεί, έμοιαζε με …blue chip. Με τη δική τους ορολογία επομένως ούτε η αγορά δεν είχε προεξοφλήσει ένα ξεπούλημα σαν κι αυτό που έστησαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι για να διεκδικήσουν ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη από την αστική τάξη και την εύνοιά της. Οι απώλειες που προκάλεσε στο δημόσιο το τρίδυμο της συμφοράς των Τσακαλώτου – Σταθάκη – Δραγασάκη δεν περιορίζεται μόνο στην εξαΰλωση των ποσών που διατέθησαν το 2014. Περιλαμβάνουν ακόμη τα 14,5 δισ. ευρώ του αναβαλλόμενου φόρου και τα 7-8 δισ. ευρώ που θα είναι η επιπλέον συμβολή του δημοσίου μέσω μετατρέψιμων ομολογιών ώστε Εθνική και Πειραιώς να καλύψουν τις κεφαλαιακές τους ανάγκες.

Κρίση υπερσυσσώρευσης και καπιταλιστική κυριαρχία

Γιάννης Μηλιός από εδώ

1. Η νέα τραπεζική κρίση

Στις 10/2/2016, ο Kyle Bass, ιδρυ­τής ενός από τα με­γα­λύ­τε­ρα Hedge Funds στον κόσμο, του Hayman Capital, και ένας από τους λί­γους ανα­λυ­τές που το 2008 είχαν προει­δο­ποι­ή­σει για τη ση­μα­σία της κρί­σης των ενυ­πό­θη­κων δα­νεί­ων χα­μη­λής εγ­γύ­η­σης (subrimes), υπο­στή­ρι­ξε ότι η χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κρίση που κυο­φο­ρεί­ται στην Κίνα θα έχει για τις τρά­πε­ζες πε­ντα­πλά­σια έντα­ση συ­γκρι­τι­κά με εκεί­νην του 2008. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο Bass υπο­στή­ρι­ξε ότι οι κι­νε­ζι­κές τρά­πε­ζες αντι­με­τω­πί­ζουν σή­με­ρα απώ­λειες πολ­λα­πλά­σιου ύψους συ­γκρι­τι­κά με τις αμε­ρι­κα­νι­κές το 2008 (3,5 τρις δο­λα­ρί­ων ένα­ντι 650 δις των αμε­ρι­κα­νι­κών τρα­πε­ζών το 2008), ίσως μά­λι­στα και υψη­λό­τε­ρες.

Στον Bass απά­ντη­σε την επό­με­νη μέρα (11/2/2016) η μο­νά­δα ανά­λυ­σης του κι­νε­ζι­κού τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος της Deutsche Bank, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι ισχυ­ρι­σμοί του απη­χούν ένα ακραίο σε­νά­ριο «στο οποίο οι οι­κο­νο­μο­λό­γοι μας απο­δί­δουν μόνο 20% πι­θα­νό­τη­τες για την πε­ρί­ο­δο 2017-19». «Η ανά­λυ­σή μας εκτι­μά» συ­νέ­χι­σαν οι ανα­λυ­τές της Deutsche Bank, ότι οι κι­νε­ζι­κές τρά­πε­ζες «έχουν ανά­γκες ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης 500 δις δο­λα­ρί­ων (3,2 τρις γουάν)».[1]

Όμως ποια είναι η κα­τά­στα­ση της Deutsche Bank, που έσπευ­σε να κα­θη­συ­χά­σει τους επεν­δυ­τές για την κυο­φο­ρού­με­νη τρα­πε­ζι­κή κρίση στην Κίνα, η οποία αναμ­φί­βο­λα θα έχει πα­γκό­σμιες επι­πτώ­σεις; Μια τρά­πε­ζα σε βαθιά κρίση η ίδια!

Η Deutsche Bank ήταν από τις λίγες με­γά­λες τρά­πε­ζες που το 2008 δεν χρειά­στη­κε να «δια­σω­θούν» με δη­μό­σιο χρήμα. Σή­με­ρα όμως βρί­σκε­ται σε δεινή θέση. Το 2015 εμ­φά­νι­σε ζη­μί­ες 6,8 δις ευρώ, ενώ στο άμεσο μέλ­λον αντι­με­τω­πί­ζει ση­μα­ντι­κά πρό­στι­μα, δις ευρώ, για χει­ρα­γώ­γη­ση αγο­ρών, και έχει τε­ρά­στια έκ­θε­ση στην Κίνα και σε άλλες ανα­δυό­με­νες αγο­ρές. Η ίδια η τρά­πε­ζα εκτι­μά ότι το 2016 θα έχει ζη­μί­ες 6,7 δις ευρώ. Η με­το­χή της κα­τρα­κύ­λη­σε από την αρχή του έτους κατά 30% και σε χρο­νι­κό διά­στη­μα ενός έτους κατά 50%, ενώ ο Οίκος Αξιο­λό­γη­σης Standard & Poor’s υπο­βάθ­μι­σε την πι­στο­λη­πτι­κή της ικα­νό­τη­τα σε ΒΒΒ+ από ΑΑ-. Ο νέος της γε­νι­κός διευ­θυ­ντής, ο Βρε­τα­νός John Cryan, υπο­σχέ­θη­κε να «στα­θε­ρο­ποι­ή­σει» την τρά­πε­ζα μέσα από τη συρ­ρί­κνω­σή της, και ήδη δη­μο­σιο­ποί­η­σε τα σχέ­διά του για τη μεί­ω­ση του προ­σω­πι­κού από τις 100 χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους πα­γκο­σμί­ως στις 75 χι­λιά­δες. Μια γερ­μα­νι­κή τρά­πε­ζα σε βαθιά κρίση λοι­πόν, μας βε­βαιώ­νει, «σαν το πουλί της κα­ται­γί­δας που μη­νά­ει την κρίση», ότι δεν υπάρ­χει κρίση!

Η τρα­πε­ζι­κή κρίση που εκτυ­λίσ­σε­ται συ­νι­στά νέα φάση όξυν­σης της βα­θιάς συ­στη­μι­κής κρί­σης υπερ­συσ­σώ­ρευ­σης κε­φα­λαί­ου στην οποία ει­σήλ­θε ο κα­πι­τα­λι­σμός σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο πριν οκτώ χρό­νια. Εντού­τοις δεν προ­οιω­νί­ζει το «τέλος του κα­πι­τα­λι­σμού». Ο κα­πι­τα­λι­σμός δεν θα πέσει αν δεν τον ρί­ξου­με!

2. Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή σφαί­ρα, κρίση και ανα­πα­ρα­γω­γή της κα­πι­τα­λι­στι­κής κυ­ριαρ­χί­ας

Οι τραπεζικές μετοχές σε ρόλο σεισμογράφου

Στη δίνη μαζικών πωλήσεων βρέθηκαν οι τραπεζικές μετοχές τη δεύτερη εβδομάδα του Φεβρουαρίου στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Αρνητικός πρωταγωνιστής των ημερών ήταν ο γερμανικός χρηματοπιστωτικός κολοσσός της Ντόιτσε Μπανκ, που η έκθεσή της σε παράγωγα φτάνει το ασύλληπτο πόσο των 55 τρισ. ευρώ! Ή, 20 φορές το ΑΕΠ της Γερμανίας, 5 φορές το ΑΕΠ ολόκληρης της ευρωζώνης και κάτι παραπάνω από τα δύο τρίτα (69%) του παγκόσμιου ΑΕΠ, που ανέρχεται περίπου σε 80 τρισ.! Αν αναλογισθεί ο καθένας πόσο θα στοίχιζε η διάσωση της…

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ωστόσο, αν το ξεπούλημα της Ντόιτσε Μπανκ υποκινήθηκε από φόβους για την υπερβολική της έκθεση σε παράγωγα (και δη πετρελαίου και άλλων ενεργειακών προϊόντων), το μαζικό ξεπούλημα των περισσότερων άλλων τραπεζικών μετοχών σε ΗΠΑ και Ευρώπη υποκινήθηκε από πιο «κανονικές» αιτίες. Και γι’ αυτό το λόγο η μέση μείωση που καταγράφουν οι τραπεζικές μετοχές από την αρχή του χρόνου κατά 20% είναι πολύ πιο ανησυχητική.

Η κάθετη πτώση των τιμών του πετρελαίου, που προκαλεί σοβαρότατες απώλειες εσόδων κι η επιβράδυνση της οικονομίας των πετρελαιοεξαγωγικών κρατών, και η συρρίκνωση των ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης της Κίνας είναι δύο σημαντικοί λόγοι που προεξοφλούν μείωση κερδών για τις τράπεζες. Το νεώτερο ωστόσο στοιχείο που δρα στην ίδια κατεύθυνση δεν αφορά την περιφέρεια, αλλά το κέντρο του καπιταλισμού. Κι είναι το περιβάλλον αρνητικών επιτοκίων που έχουν διαμορφώσει οι σημαντικότερες κεντρικές τράπεζες: Ιαπωνίας, ΕΚΤ, Ελβετίας, Δανίας και τελευταία της Σουηδίας. Ενώ η πρόεδρος της αμερικάνικης κεντρικής τράπεζας, έχοντας μετανιώσει προφανώς για την πρώτη αύξηση των επιτοκίων που ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο, άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να ακολουθήσει κι αυτή τη μείωση, για να συμπληρωθεί έτσι το παζλ των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών κρατών.

Τα αρνητικά επιτόκια, ποιοτική εξέλιξη και τομή του περιβάλλοντος μηδενικών επιτοκίων που κληροδότησε η κρίση του 2008, διαμορφώνουν μια κατάσταση που σε τέτοια έκταση δεν έχει προηγούμενο. Κίνητρο των διοικήσεων των κεντρικών τραπεζών είναι να διευκολυνθεί η χρηματοδότηση της οικονομίας (νοικοκυριών και επιχειρήσεων) ώστε οι ρυθμοί μεγέθυνσης να ξεκολλήσουν από τη ζώνη του μηδέν και να επέλθει η ανάπτυξη. Η συνέχεια μπορεί να προβλεφθεί όχι μόνο από την αρνητική εμπειρία της εκμηδένισης του κόστους του χρήματος που ήδη υφίσταται. Οι μηδενικές έως πολύ μειωμένες προσδοκίες που δημιουργούν τα μηδενικά επιτόκια προοικονομούνται εύκολα από την υπερχρέωση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι αναχρηματοδότηση υπαρχόντων δανείων κι όχι ανάληψη νέων. Φέρνουν ωστόσο στην επιφάνεια τη δομική κρίση που διέρχεται ο καπιταλισμός με τη συνεχή συρρίκνωση των επενδύσεων και τις εκρηκτικές αντιθέσεις που συσσωρεύει…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016

Τα οικονομικά του χορού της φωτιάς

Πηγή

Την αρχή την έκανε ο Πρωθυπουργός στο Νταβός: Η ελληνική οικονομία θα είναι η έκπληξη του 2016. Ακολούθησε ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού που μας διαβεβαίωσε ότι όλα βαίνουν καλώς, μάλιστα διαπίστωσε ιστορικά ρεκόρ στη βιομηχανία και τις εξαγωγές το 2015, πράγμα που σύντομα θα φανεί και στις λιανικές πωλήσεις. Τη σκυτάλη πήρε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας που ψύχραιμα μας ενημέρωσε ότι τα πράγματα έχουν πλέον αλλάξει και η ανάπτυξη είναι σίγουρη για το δεύτερο μισό του 2016, αρκεί να εφαρμόσουμε το νέο Μνημόνιο. Επίσης, για να μην ανησυχούμε, η έξοδος από το ευρώ είναι αδύνατη.

Που τα βρίσκουν όλα αυτά; 

Το Διάγραμμα 1 δείχνει τη βιομηχανική παραγωγή το 2015. Είναι περίπου 15% χαμηλότερα από το 2010, δεν υπάρχει καμία αυξητική δυναμική και από το καλοκαίρι του 2015 η τάση είναι μάλλον πτωτική. Η ελληνική βιομηχανία έχει συντριβεί και βρίσκεται σε κώμα.

Διάγραμμα 1

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Το Διάγραμμα 2 δείχνει τον κύκλο εργασιών στο λιανικό εμπόριο. Είναι περίπου 30% χαμηλότερα από το 2010, δεν υπάρχει καμία αυξητική δυναμική και από το καλοκαίρι του 2015 η τάση είναι μάλλον πτωτική. Το ελληνικό λιανεμπόριο είναι επίσης σε κώμα.

Διάγραμμα 2

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ