Η ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Η περίπτωση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αρχαιολογικό Μουσείο-λαδοπαστέλ σε χαρτί

Η ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Η περίπτωση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου

ΤΕΧΝΕΣ 08.05.25 18:26Τάσης Παπαϊωάννου*

Σταδιακά όσοι χώροι είχαν απομείνει ανέπαφοι, μεταλλάσσονται προς το χειρότερο ή εξαφανίζονται διά παντός από τη ζωή της πόλης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο δημόσιος χώρος μπροστά από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου δρόμος και πλατεία αλληλομπλέκονται και οι λειτουργίες του ενός διοχετεύουν ζωή στην άλλη. Πρόκειται για έναν σημαντικό χώρο αναπνοής για την περιοχή και τους κατοίκους της κι όχι μόνον για τους τουρίστες και τους επισκέπτες του μουσείου, έναν κεντρικό χώρο πολλαπλών χρήσεων, έναν σημαντικό κόμβο συνάντησης και επαφής.

Αν κάτι χαρακτηρίζει την Αθήνα, αλλά και γενικότερα τις νεοελληνικές πόλεις, είναι η ανυπαρξία υπαίθριων χώρων. Τα πάρκα είναι ελάχιστα, ό,τι απέμεινε από τη διαχρονική επέλαση του χτισμένου πάνω στο φυσικό ανάγλυφο. «Η διαφορά μεταξύ τεχνητού και φυσικού εξέλιπε, το φυσικό το κατάπιε η σφαίρα του τεχνητού» 1, σημειώνει εύστοχα ο Hans Jonas. Το αστικό πράσινο μοιάζει με τις οάσεις της ερήμου, μέσα στο υπερκορεσμένο σώμα των πόλεων που πνίγεται από τις πυκνοδομημένες πολυκατοικίες, οι οποίες έχουν κατακυριεύσει κάθε σπιθαμή ελεύθερης γης.

Το χειρότερο όμως είναι η αλλοίωση και ο κατακερματισμός όσων υπαίθριων δημόσιων χώρων γλίτωσαν από την κερδοσκοπική λαίλαπα στο παρελθόν κι έφτασαν σχετικά αλώβητοι ώς εμάς σήμερα. Στο στόχαστρο τελευταία έχουν μπει οι πλατείες των γειτονιών, απ’ όπου θα περάσει η Γραμμή 4 του μετρό: Γαλάτσι, Κυψέλη, Εξάρχεια, Κολωνάκι, Ευαγγελισμός... Θα μετατραπούν κι αυτές από ζωντανούς χώρους ανάπαυσης και αναψυχής σε πολυσύχναστους χώρους διέλευσης και κίνησης διερχομένων: διαλύεται η προηγούμενη χρήση τους, ως μοναδικών κοινωνικών πυκνωτών των περιοχών τους. Σήμερα ψάχνεις μάταια να βρεις ένα παγκάκι να ξαποστάσεις, όμως θα βρεις τα χιλιάδες τραπεζοκαθίσματα των καταστημάτων που απλώνονται παντού, όντας ο εν δυνάμει πελάτης που θα πληρώσει το τσουχτερό αντίτιμο για να καθίσεις.

Σταδιακά όσοι χώροι είχαν απομείνει ανέπαφοι, μεταλλάσσονται προς το χειρότερο ή εξαφανίζονται διά παντός από τη ζωή της πόλης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο δημόσιος χώρος μπροστά από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου δρόμος και πλατεία αλληλομπλέκονται και οι λειτουργίες του ενός διοχετεύουν ζωή στην άλλη. Πρόκειται για έναν σημαντικό χώρο αναπνοής για την περιοχή και τους κατοίκους της κι όχι μόνον για τους τουρίστες και τους επισκέπτες του μουσείου, έναν κεντρικό χώρο πολλαπλών χρήσεων, έναν σημαντικό κόμβο συνάντησης και επαφής. Ο δημόσιος αυτός χώρος σήμερα λειτουργεί διπλά: ως ελεύθερος χώρος-πλατεία σε άμεση σχέση με τη λεωφόρο Πατησίων, αλλά κυρίως ως ο απαραίτητος ανοιχτός υπαίθριος χώρος ανάδειξης του εμβληματικού νεοκλασικού κτιρίου. Γιατί δεν πρέπει να ξεχωρίζουμε και να απομονώνουμε το νεοκλασικό κτίριο από τον σημαντικό χώρο που βρίσκεται μπροστά του και ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της συνολικής σύνθεσής του. Αντίστοιχος με αυτόν που υπάρχει μπροστά από την τριλογία (Βιβλιοθήκη, Πανεπιστήμιο, Ακαδημία) στη λεωφόρο Πανεπιστημίου. Δεν έχουμε διατηρήσει δα και πολλά νεοκλασικά κτίρια σε τούτη τη δύσμοιρη πόλη!

Στο μέλλον, με την ισόγεια (και όχι υπόγεια!) επέκταση των νέων κοινόχρηστων χώρων του μουσείου, η δημόσια αυτή πλατεία θα υπερυψωθεί αρκετά μέτρα πάνω από τη στάθμη της Πατησίων και θα αποκοπεί οριστικά από τη ζωή της γειτονιάς και των γύρω δρόμων. Στο μέτωπο της λεωφόρου, οι Αθηναίοι θα αντικρίζουν πλέον τους τοίχους και την υαλόφρακτη είσοδο της νέας επέκτασης που θα αποκόπτουν την οπτική επαφή με το υφιστάμενο ιστορικό κτίριο, όπως το βλέπουμε σήμερα, ενώ μια σκάλα θα σε οδηγεί πλέον απ’ ευθείας από τον δρόμο στο υπερυψωμένο επίπεδο της ταράτσας-πλατείας.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η επέκταση του «κορεσμένου» μουσείου ήταν απολύτως αναγκαία και επιβεβλημένη. Ενα δύσκολο αρχιτεκτονικό πρόβλημα που ζητούσε μια ιδιαίτερη επίλυση, αλλά όχι με τον τρόπο (και κυρίως τη διαδικασία, για να μην το ξεχνάμε) που τελικά ακολουθήθηκε. Μια επίλυση η οποία θα διατηρούσε την υφιστάμενη νεοκλασική πλατεία και θα σεβόταν τον ιστορικό χαρακτήρα της, με την υπόγεια (κυριολεκτικά) επέκταση των νέων χώρων του μουσείου κάτω από την επιφάνειά της. Αντίστοιχη λύση επελέγη, ως γνωστόν, και στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, όπου δεν πειράχτηκε ο τεράστιος δημόσιος χώρος μπροστά του.

Η σπουδαία αρχιτεκτονική δεν είναι αξιομνημόνευτη μόνο για τα εντυπωσιακά νεωτερικά επιτεύγματά της – μπορεί να είναι σπουδαία όταν στέκεται με σεβασμό και ταπεινότητα απέναντι σε σημαντικά έργα του παρελθόντος και στην ιστορική μνήμη της πόλης. Οταν παραμένει σε δεύτερο πλάνο και υποχωρεί διακριτικά, δίχως να θυσιάσει τίποτε από τον σύγχρονο χαρακτήρα της, προκειμένου να μην τραυματίσει με την παρουσία της αυτό που προϋπήρχε και αποτελούσε στολίδι του κτιριακού πολιτισμού μιας χώρας.

Η υπερυψωμένη φυτεμένη ταράτσα και οι τοίχοι-μέτωπο στην Πατησίων, αλλά και στους παράπλευρους δρόμους Τοσίτσα και Βασ. Ηρακλείου που θα δημιουργηθούν εκεί, δεν θα επηρεάσουν αρνητικά μόνο το Αρχαιολογικό Μουσείο, αλλά και το γειτονικό συγκρότημα του Πολυτεχνείου που κι αυτό χρόνια τώρα το εποφθαλμιούν διάφοροι «επενδυτές». Και τα δύο ιστορικά συγκροτήματα συναποτελούν ένα ενιαίο νεοκλασικό σύνολο, συνδεδεμένο με την παλαιότερη, αλλά και τη νεότερη ιστορία της πόλης. Κύριο χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας τους, η κεντρική και ανεμπόδιστη θέαση από την Πατησίων, απ’ όπου γίνεται και η κύρια πρόσβαση: πρώτα στον αύλειο χώρο και μετά στο βάθος στα ίδια τα κτίρια.

Η πλήρης απουσία διαλόγου, σε σχέση με τη βραβευθείσα πρόταση του γνωστού Αγγλου αρχιτέκτονα David Chipperfield (με συνεργάτη το ελληνικό γραφείο Τομπάζη) η οποία έλαβε θριαμβευτική επικοινωνιακή δημοσιότητα από το ΥΠΠΟ πριν από δύο χρόνια, είναι χαρακτηριστική. Η προσβολή είναι διπλή: Απέναντι στον αρχιτεκτονικό κόσμο της χώρας, ο οποίος αποκλείστηκε σύσσωμος μέσω της απαράδεκτης «διαγωνιστικής» διαδικασίας που ακολουθήθηκε. Αλλά και απέναντι στους πολίτες της Αθήνας, οι οποίοι ουδέποτε ενημερώθηκαν και ούτε κλήθηκαν να συμμετάσχουν στην αναγκαία δημόσια συζήτηση-κριτική για τη μελέτη και την κατασκευή ενός τόσο σημαντικού έργου στο κέντρο της πρωτεύουσας. Αλλη μια προσβολή ανάμεσα σε τόσες άλλες που μας επιφύλαξαν οι κυβερνώντες, «αποφασίζοντας και διατάσσοντας» για το τι μέλλει γενέσθαι στην πόλη, ερήμην των κατοίκων της! Ενέργειες που δυστυχώς θυμίζουν αυταρχικά καθεστώτα και όχι δημοκρατικά πολιτεύματα.

Κάπως έτσι αλλάζει η φυσιογνωμία της Αθήνας και μαζί μ’ αυτήν και η καθημερινότητά μας. Ετσι συρρικνώνεται μέρα τη μέρα ο δημόσιος χώρος, εξαφανίζονται σημαντικοί πνεύμονες πρασίνου, απομειώνονται οι χώροι εκτόνωσης και αναπνοής της πόλης, με αποτέλεσμα οι κάτοικοί της να αποδιώχνονται από αυτό που συνιστά τον ενεργό κοινωνικό χώρο της πόλης. Η συρρίκνωση δεν αφορά, φυσικά, μόνο τον δημόσιο χώρο, αλλά και την εξαφάνιση των πολλαπλών κοινωνικών δράσεων που συμβαίνουν σ’ αυτόν. Ο κοινωνικός χώρος γίνεται ολοένα και πιο συμπιεσμένος, άχρωμος, ουδέτερος, φτωχός. Οι χώροι της συνάθροισης, της συνάντησης και της επαφής σταδιακά αλλοιώνονται και αλλάζουν χαρακτήρα, ενώ κατοπτεύονται και ελέγχονται πλέον διαρκώς από τις κάμερες του «Μεγάλου Αδελφού». Αλλοτριωμένοι και αποστειρωμένοι χώροι, που απευθύνονται περισσότερο στους τουρίστες, παρά στους πολίτες της Αθήνας. Εκείνοι κλείνονται ολοένα και περισσότερο στα ιδιωτικά τους διαμερίσματα-κελιά, μακριά από τους ζωντανούς δημόσιους χώρους, αυτούς, δηλαδή, που συγκροτούν την ουσιαστική συνθήκη μιας δημοκρατικής πόλης. Μήπως τελικά αυτός είναι ο βαθύτερος στόχος αυτών των επεμβάσεων στο κέντρο της πρωτεύουσας; Να αποδυναμωθούν οι κοινωνικοί δεσμοί, οι άνθρωποι να κλειστούν ακόμη περισσότερο στο μοναχικό Εγώ τους και να επικρατήσει η σιωπή;

1. Hans Jonas, Η αρχή της ευθύνης, Αρμός, Αθήνα 2018

*Αρχιτέκτων-ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Ημερίδα: Το Μητροπολιτικό πάρκο Γουδή ως Δημόσιος χώρος

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΗ

Τηλ. Επικοιν : 696048790, 6944914529, 6948080518, 6974888323, 6944335215

Email: ep.ag.goudi@gmail.com

Αθήνα, 3.2.2024



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Έχουν περάσει 47 χρόνια από τη στιγμή που, με το νόμο 732/1977, παραχωρήθηκαν στους Δήμους Αθηναίων και Ζωγράφου 965 στρέμματα στην περιοχή Γουδή με σκοπό τη δημιουργία χώρου πρασίνου (άλσους).

Στη συνέχεια με το Ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας (1985), το νέο Ρυθμιστικό σχέδιο (2014) και το Προεδρικό Διάταγμα του 2011 (ΦΕΚ Δ’187) τεκμηριώνεται η πρόθεση, αλλά και η υποχρέωση της Πολιτείας να δημιουργήσει στο Γουδή Μητροπολιτικό Πάρκο.

Ωστόσο μέχρι σήμερα η Πολιτεία, η Περιφέρεια και ο Δήμος Αθηναίων δεν έχουν προχωρήσει στην υλοποίηση των Νόμων και των Αποφάσεών τους και συχνά πράττουν αντίθετα σε αυτά.

Η Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή (ΕΑΜΠΓ), για τρείς δεκαετίες αγωνίζεται για την επίτευξη του στόχου, κινούμενη με κάθε νόμιμο τρόπο προς τους εκπροσώπους των αρχών, όλων των βαθμίδων, αλλά και ενημερώνοντας συνεχώς τους πολίτες με έκδοση ανακοινώσεων, διοργάνωση ημερίδων και αγωνιστικών κινητοποιήσεων.

Στα πλαίσια αυτά σας προσκαλούμε στην ΗΜΕΡΙΔΑ με θέμα,

Το ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΗ ως ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

την ΤΕΤΑΡΤΗ 28.2.2024 στις 6 μ.μ.

στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Άνω Αμπελοκήπων

Λάκωνος 9 (Πάρκο ΚΑΠΑΨ, στάση Μετρό Πανόρμου)



Οι ενότητες του θέματος και οι ομιλητές:

1. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΗ

· Εμπορευματοποίηση/ασύμβατες χρήσεις,

· Θέσεις ΕΑΜΠ ΓΟΥΔΗ , Δράσεις (αγώνες)

· Ενημέρωση για τις τελευταίες εξελίξεις

Ομιλητής: Δημήτρης Κλεφτοδήμος, Αρχιτέκτων Μηχανικός– μέλος της Γραμματείας ΕΑΜΠΓ



2. Δημόσιος Χώρος – Σχεδιασμός και κοινωνικές πρακτικές

· Διάκριση Νόμων με Προεδρικά Διατάγματα και Υπουργικές Αποφάσεις

· Ο ρόλος του Πανεπιστημίου στο Δημόσιο Σχεδιασμό σύμφωνα με τις ανάγκες της

Κοινωνίας και όχι της Αγοράς.

· Ο σχεδιασμός του ΜΠΓ στα πλαίσια των αποφάσεων της ΕΑΜΠΓ και των απόψεων

αντίστοιχων ομάδων και επιτροπών πολιτών.

Ομιλητής: Σταύρος Σοφιανόπουλος, Αρχιτέκτων Μηχανικός - Μέλος της Ερευνητικής Ομάδας

του ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΡΑΚΗΣ για το ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΗ



3. Η συμβολή των αστικών πάρκων στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.

· Αστικά, περιαστικά, μητροπολιτικά πάρκα στην Αττική

· Κλιματικά στοιχεία

· Χώροι πράσινου (έδαφος, βλάστηση, γεωλογικό υπόβαθρο)

· Μορφές χρήσης του χώρου.

Ομιλητής: Ιωσήφ Σινιγάλιας, Μηχανολόγος-Μηχανικός- μέλος της Γραμματείας ΕΑΜΠΓ



4. ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΗ – Επιθυμίες και πραγματικότητα σήμερα

Παρουσίαση του πάρκου της πόλης μας με τη ματιά των νέων ανθρώπων

από την: Περιβαλλοντική Ομάδα Μαθητών του 56ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ



Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Στηρίζουμε το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, υπερασπιζόμαστε το πάρκο μαζί με τους κατοίκους

Στηρίζουμε το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, υπερασπιζόμαστε το πάρκο μαζί με τους κατοίκους

Το αρχαιολογικό άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνα κινδυνεύει!

Στηρίζουμε το δικαστικό αγώνα των κατοίκων ενάντια στα σχέδια καταστροφής του αρχαιολογικού άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνα, που περιλαμβάνουν την απομάκρυνση 580 μεγάλων δέντρων και την αποκοπή 60 στρεμμάτων δημόσιας χρήσης από τα 100 στρέμματα του πάρκου. Ενός από τα τελευταία της Αθήνας.

Υπερασπιζόμαστε το πάρκο μαζί με τους κατοίκους, διαδίδουμε, προωθούμε!

Υπερασπιζόμαστε το πάρκο ΕΔΩ:

https://www.firefund.net/akadimiaplatona

Βίντεο 4 λεπτών για το τι συμβαίνει στο Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα

Η απάντηση των κατοίκων στην επικείμενη ανάπλαση του αρχαιολογικού άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνα

Η φωνή των κατοίκων στα Εξάρχεια

Η φωνή των κατοίκων στα Εξάρχεια

ART - ΝΕΑ 15.11.23 17:29

Τάσης Παπαϊωάννου*

Καμιά αρχιτεκτονική πρόταση, κανένας πολεοδομικός σχεδιασμός δεν έχει νόημα, αν γίνεται ερήμην των κατοίκων στους οποίους αναφέρεται. Αρχιτεκτονική και καταστολή δεν συμβιβάζονται!

Το ένα μετά το άλλο τα δέντρα της πλατείας κόβονται και σωριάζονται κάτω. Πριονίζονται, γίνονται κούτσουρα, συνθλίβονται μέσα στις μηχανές θρυμματισμού του εργολάβου και μετατρέπονται σε πριονίδι. Οι εργάτες κάθε πρωί, στα κλεφτά, με σκυφτά τα κεφάλια, χώνονται στα μουλωχτά πίσω από τις λαμαρίνες.

Κρύβονται από τους κατοίκους που βρίσκονται εκεί και τους φωνάζουν ότι η εργασία που έχουν αναλάβει οδηγεί στην καταστροφή της μοναδικής πλατείας που έχει η γειτονιά τους. Τους φωνάζουν με όση δύναμη διαθέτουν, ότι αυτό που κάνουν είναι παράνομο, ότι αφανίζουν έναν από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου που έχει απομείνει ανέγγιχτος από τη βουλιμία των αρπακτικών.

Ενα τείχος από λαμαρίνες και ψηλά συρματοπλέγματα προστατεύει τη βίαιη και αδιανόητη υπό άλλες συνθήκες κοπή. Κι απ’ έξω, η πάνοπλη αστυνομία προστατεύει την ανομία, σε πλήρη αντίθεση με τον ρόλο που της επιτάσσει το Σύνταγμα της χώρας. Αν κάποιος κόψει ένα δέντρο στο οικόπεδό του, την άλλη κιόλας μέρα η Πολεοδομία, μαζί με την Αστυνομία, θα έρθει να ελέγξει (και σωστά) αν υπήρχε άδεια για την κοπή. Εδώ που κόβονται πάνω από 70 μεγάλα δέντρα, τηρήθηκαν οι νομότυπες διαδικασίες που ισχύουν για όλους τους Ελληνες πολίτες; Ρητορικό φυσικά το ερώτημα…

Κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, μήνες τώρα, οι κάτοικοι των Εξαρχείων, γυναίκες, άντρες, οικογένειες με τα παιδιά τους, με σθένος κι αποφασιστικότητα, αντιστέκονται. Παλεύουν με κάθε μέσον, με ό,τι τους έχει απομείνει, να σταματήσουν τη βάναυση μετάλλαξη της γειτονιάς τους. Με αλληλεγγύη, συντροφικότητα, αξιοπρέπεια. Να διασώσουν αυτό που είναι ευθύνη και αρμοδιότητα της πολιτείας να διαφυλάξει. Αντ’ αυτού όμως τη βρίσκουν απέναντί τους. Να τους κατασυκοφαντεί, να τους προπηλακίζει, να τους χτυπά, να τους πνίγει στα χημικά, να τους συλλαμβάνει. Τοπική Αυτοδιοίκηση σημαίνει (αν έχουν νόημα πια οι λέξεις σε τούτη τη χώρα) οι κάτοικοι να έχουν λόγο για την πόλη τους, να συμμετέχουν ενεργά στον σχεδιασμό και στις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή τους. Να διεκδικούν, κοντολογίς, το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην πόλη.

Καμιά αρχιτεκτονική πρόταση, κανένας πολεοδομικός σχεδιασμός δεν έχει νόημα, αν γίνεται ερήμην των κατοίκων στους οποίους αναφέρεται. Αρχιτεκτονική και καταστολή δεν συμβιβάζονται! Οσο φανταχτερά κι αν είναι τα ιλουστρασιόν φωτορεαλιστικά, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι μακέτες που δημοσιεύονται τελευταία στα ΜΜΕ, αν δεν έχουν την αποδοχή και τη στήριξη των πολιτών, γίνονται αυτοστιγμεί άχρηστα σχέδια δίχως σκοπό. Οι κάτοικοι, οι αποδέκτες των αρχιτεκτονικών προτάσεων, γνωρίζουν πολύ καλά μέσα από την καθημερινότητά τους τι είναι αυτό που χάνουν και τι σημαίνουν στην πράξη οι ωραιοποιημένες πλασματικές εικόνες, οι πλημμυρισμένες με ψηλά fake δέντρα, με τις οποίες μάταια προσπαθούν να τους πείσουν.

Πόσο μάλλον όταν αποτελούν και βραβεύσεις σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, όπως αυτοί που προκηρύχτηκαν εσπευσμένα από την Ανάπλαση Α.Ε., με αντικείμενο τους σταθμούς του Μετρό της γραμμής 4. Είναι δε χαρακτηριστική η μηδαμινή συμμετοχή συναδέλφων αρχιτεκτόνων σ’ αυτήν την κατά τα άλλα κορυφαία διαδικασία, που βέβαια θα έπρεπε να προβληματίσει πολύ σοβαρά τους ιθύνοντες. Γιατί άραγε τόσο λίγες συμμετοχές; Αλήθεια, θα φέρει η Ανάπλαση Α.Ε. προς συζήτηση, κριτική και διαβούλευση με τους πολίτες τις βραβευμένες προτάσεις, όπως επιτάσσει ο θεσμός των αρχιτεκτονικών διαγωνισμών κι όταν έχει πια ολοκληρωθεί η κρίση τους;

Ο αρχιτεκτονικός χώρος δεν είναι εικόνα. Είναι πρωτίστως χώρος ζωής ή όπως τόνιζε σοφά ο Αρης Κωνσταντινίδης, «δοχείο ζωής»! Δοχείο, όμως, που παίρνει τη μορφή του από τη ζωή την ίδια και όχι να έχει ήδη μια προκατασκευασμένη μορφή που έρχεται να υποτάξει στανικά τη ζωή σ’ αυτό. Πώς είναι δυνατόν να κάνεις αρχιτεκτονική, δίχως να ’χεις κατά νου τους ανθρώπους που θα κατοικήσουν σ’ αυτήν; Κι ακόμα, όταν δεν έχεις εξαντλήσει όλες τις εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες πιθανόν να ήταν πολεοδομικά και κοινωνικά πιο σωστές, έλυναν καλύτερα τα συγκοινωνιακά προβλήματα, χωροθετούσαν τους σταθμούς σε καταλληλότερα σημεία μέσα στην πόλη, έτσι ώστε να μη δημιουργούν περισσότερα προβλήματα απ’ αυτά που, υποτίθεται, έρχονται να λύσουν; Ας προσέξουμε: οι κάτοικοι δεν λένε εν γένει όχι στο Μετρό, λένε: «Οχι Μετρό στην πλατεία»!

Σε μια ευνομούμενη χώρα ο δημόσιος χώρος της πόλης ανήκει στους πολίτες. Ζούμε σε μια υπερ-κορεσμένη, άναρχα χτισμένη πόλη, με τη μικρότερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο στην Ευρώπη. Μια πόλη που ολοένα και περισσότερο πνίγεται και δεν μπορεί να ανασάνει. Εναλλακτικές λύσεις φυσικά υπήρχαν και είχαν από καιρό δημοσιοποιηθεί, χωρίς να θυσιαστούν δέντρα για το «δημόσιο όφελος», όπως προσχηματικά κάποιοι σπεύδουν να υποστηρίξουν. Ομως μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και να μιλήσουμε ειλικρινά, όταν απευθυνόμαστε στους συμπολίτες μας. Καθαρά πολιτικοί ήταν οι λόγοι της απόφασης για τη χωροθέτηση του σταθμού στην πλατεία Εξαρχείων, όπως άλλωστε προκλητικά υποστήριξε ο προηγούμενος υπουργός Μεταφορών. Και πίσω από τις πολιτικές αποφάσεις κυβέρνησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης βρίσκονται τα επιχειρηματικά συμφέροντα που πιέζουν, περιμένοντας πώς και πώς τον εξευγενισμό των Εξαρχείων για ίδιον όφελος. Τα οικονομικά συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών – και όχι το συμφέρον των κατοίκων.

Οταν κάποιος, λοιπόν, επικαλείται ως επιχείρημα το «δημόσιο συμφέρον», οφείλει να λέει και το ποιος ωφελείται από την όποια ανάπλαση σχεδιάζεται και υλοποιείται μέσα στο ταλαιπωρημένο σώμα της πρωτεύουσας. Από ποιον, για ποιον και με ποιον τρόπο υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Γιατί αυτό που γίνεται χρόνια τώρα στα Εξάρχεια, είναι η εκτίναξη των τιμών ενοικίων και ακινήτων, που έχει αποτέλεσμα την αναγκαστική απομάκρυνση των πιο ευάλωτων (και όχι μόνο) κοινωνικών ομάδων από τις εστίες τους, τη βίαιη «τουριστικοποίηση» της γειτονιάς, το κλείσιμό της μέσα στα κρύσταλλα μιας θλιβερής και αποπνικτικής βιτρίνας. Ας ακούσουμε όλοι μας προσεκτικά τη φωνή απόγνωσης των κατοίκων στα Εξάρχεια. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που διακυβεύεται, γιατί ίσως να αφορά κι όλους εμάς.

Η πόλη, άλλωστε, είμαστε ΟΛΟΙ εμείς!

*Αρχιτέκτων-ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Κοινόχρηστοι χώροι για τις ανάγκες των κατοίκων - όχι εμπορευματοποίηση τους

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΩΝ και ΟΜΟΡΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ -ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ

Ακόμη και προεκλογικά γίναμε μάρτυρες της χωρίς προσχήματα στάσης της απερχόμενης δημοτικής αρχής του Δήμου Αθηναίων που στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο (28/8) έφερε -ψηφίστηκε (μετά από μια παρωδία συζήτησης του θέματος διάρκειας ούτε τριών λεπτών!!!) από τους 28 παρόντες δημοτικούς συμβούλους το ζήτημα της άρσης απαλλοτρίωσης σε ιδιοκτησία κειμένης μεταξύ των οδών Γρ. Ξενοπούλου, Ερ. Εμπράρ και Δ. Καμπούρογλου, έκτασης 1.160 τ.μ. περίπου , η οποία έχει προ ετών (αρχικά το 1981 και εν συνεχεία το 2006 και το 2020) χαρακτηριστεί(και επαναχαρακτηριστεί) ως κοινόχρηστος χώρος πρασίνου.

Έτσι , ενώ κάθε τ.μ. κοινόχρηστου χώρου είναι ζωτικό για την πόλη και τους κατοίκους της και όχι για τα επιχειρηματικά σχέδια της ΤΡΑΠΕΖΑΣ της ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. , απαξιώθηκε η προ 3 ετών απόφαση(210/13-04-2020) των 39 δημοτικών συμβούλων (επανυποβολή της απαλλοτρίωσης).

Ενώ η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. με την από 17/05/2023 νεότερη αίτηση της προς τον Δήμο Αθηναίων εμμένει στη θέση της και ζητά ‘’να τροποποιηθεί το ρυμοτομικό σχέδιο ώστε να καταστεί οικοδομήσιμο το ακίνητο’’, είναι πλέον ολοφάνερο ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσει με οποιαδήποτε πρόταση του Δήμου για εξαγορά της ιδιοκτησίας σύμφωνα με τις αντικειμενικές αξίες της περιοχής , αφού δεν το δέχτηκε προ 3ετίας (μετά την απόφαση 210/13-04-2020) και την εγγραφή σε κωδικό του προϋπολογισμού του Δήμου ποσού μεγαλύτερου κατά 500.000 € περίπου, σε σχέση με του 2023 .

Ταυτόχρονα απαξιώθηκε από τη δημοτική αρχή η τεκμηρίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Δήμου για την επανεπιβολή της απαλλοτρίωσης , την οποία ορθά είχε αποδεχθεί το 2020:

‘’…θετική θα είναι η συμβολή του ως νησίδα πρασίνου στην αναχαίτιση των επιπτώσεων από τους υψηλούς συγκοινωνιακούς ατμοσφαιρικούς ρύπους της ήδη βεβαρημένης περιβαλλοντικά, παρακείμενης Λεωφόρου Μεσογείων… Τυχόν αποχαρακτηρισμός θα καταστήσει δυνατή την ανέγερση πολυώροφων κτιρίων ωφέλιμης επιφάνειας 3.023,15 τ.μ. …Θα διακοπεί η διαμπερότητα του χώρου και κυρίως θα στερηθεί η τριγωνική χαρακτηρισμένη έκταση πρασίνου το μεγαλύτερο τμήμα της και …κρίνεται σκόπιμη η εξασφάλιση του εξεταζόμενου χώρου’’.

Όταν όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει (και λόγω της κλιματικής αλλαγής, των πυρκαγιών κλπ), την τεράστια σημασία των χώρων πρασίνου και σε επίπεδο γειτονιάς (επικοινωνία, αναψυχή, πολιτιστική δημιουργία, καταφυγή σε περίπτωση φωτιάς, σεισμού κλπ) είναι απαράδεκτο να χάνονται οι τελευταίοι χαρακτηρισμένοι κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου.

Οι ευθύνες της Δημοτικής αρχής , της Περιφέρειας αλλά και της εκάστοτε Κυβέρνησης είναι φανερές, αφού αντίστοιχα δεν μερίμνησαν:

●Να προωθήσουν νομοθετικές ρυθμίσεις επί το ευμενέστερον και όχι επί το δυσμενέστερον για το περιβάλλον και την πόλη .

●Να οριστικοποιηθεί η απαλλοτρίωση του ζωτικού για τη περιοχή χώρο, από την αρχική πολεοδομική ρύθμιση (το 1981 και εν συνεχεία το 2006 και το 2020) και να διατεθούν οι αναγκαίοι προς τούτο πόροι.

●Να ενταχθεί ,από το ΥΠΕΧΩΔΕ( νυν ΥΠΕΝ),στη μελέτη για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή (όπως προέβλεπε και η αρχική μελέτη του ΕΜΠ το 1999) ο ακριβώς απέναντι χώρος (19 περίπου στρεμ.) του Στρατοπέδου Μιχ.Πλέσσα με χρήση πρασίνου και αθλητικών εγκαταστάσεων, αντί να νοικιαστεί από το Ταμείο Εθνικής Άμυνας (ΤΕΘΑ) στη ΔΕΗ για 50 χρόνια, όπου θα κατασκευαστεί μεγαθήριο των κεντρικών υπηρεσιών της, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο την ήδη βεβαρημένη περιοχή.

ΚΑΛΟΥΜΕ τις αυτοδιοικητικές παρατάξεις να προβούν άμεσα σε ενέργειες ανάκλησης της με αρ.1415/ 28-8-2023 απόφασης του απερχόμενου Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Αθηναίων και την διάσωση του παραπάνω, ζωτικού για την περιοχή και την πόλη, κοινόχρηστου χώρου πρασίνου.

ΚΑΛΟΥΜΕ τους κατοίκους της περιοχής και συλλογικότητες της περιοχής (κι όχι μόνο) να αγωνιστούν μαζί μας στον κοινό αγώνα για τη διάσωση του χώρου αυτού. ΟΧΙ στην ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ του.

Την Τετάρτη 04/10 πραγματοποιήθηκε ανοικτή συντονιστική με την συμμετοχή δεκάδων κατοίκων. Αποφασίστηκε η κλιμάκωση των προσπαθειών ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των συμπολιτών μας, ώστε να προσχωρήσουμε άμεσα σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις και αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Νέα Συντονιστική θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη 11/10 στις 7.00 μ.μ. στο μικρό πάρκο των οδών Δ.Καμπούρογλου και Γρ. Ξενόπουλου

Γουδή: Τα πάρκα είναι η ανάσα της πόλης

Η υλοποίηση του Μητροπολιτικού πάρκου Γουδή, παρά το ισχυρότατο θεσμικό πλαίσιο (Ρυθμιστικά της Αθήνας, ν. 732/77, ΠΔ187/Δ/2011) και τους πολύχρονους αγώνες των κατοίκων, της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή όπως και πολλών κοινωνικών φορέων, μένει ακόμη στα χαρτιά και υπονομεύεται διαρκώς από τις επιλογές των κυβερνήσεων αλλά και την αδιαφορία διαχρονικά των διοικήσεων των όμορων Δήμων.

Ασύμβατες χρήσεις όπως το Μπάτμιντον, η ΕΠΟ, η Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας κατακερματίζουν και συρρικνώνουν τις ελεύθερες και κοινόχρηστες εκτάσεις τού Πάρκου. Επιπλέον το τελευταίο διάστημα η έκταση του Πάρκου παραδίνεται για εκμετάλλευση σε ιδιωτικά συμφέροντα. Παραβιάζονται οι διατάξεις του Π.Δ.187/Δ/2011 και ο χώρος αυτός, ανάσα για τους κατοίκους της πόλης μας, έχει μεταβληθεί σε απέραντο πάρκιγκ. Η διαμπερής κυκλοφορία κυριαρχεί, επιβαρύνοντας την ποιότητα του περιβάλλοντος και κάνοντας δύσκολη τη ζωή όποιου θέλει να επισκεφτεί το Πάρκο.

Είναι ανεπίτρεπτο να ακυρώνονται οι προβλέψεις του παραπάνω Προεδρικού Διατάγματος αλλά και της Μελέτης του ΕΜΠ και του Σχεδίου Γενικής Διάταξης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, χωρίς καμιά αντίδραση από τους υπεύθυνους φορείς (Δήμους, ΥΠΕΝ).

Θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο να συνεχιστεί ο αγώνας για τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή, αστικού κοινόχρηστου πνεύμονα ψηλού και πυκνού πρασίνου. Ιδιαίτερα σήμερα με την καταστροφή του περιαστικού πρασίνου

από τις πρόσφατες πυρκαγιές και παραπάνω από ορατές τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης, την οποία οι πάντες επικαλούνται.

Για τους παραπάνω λόγους καλούμε σε ενημερωτική συγκέντρωση- περιοδεία στο Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή ΟΛΕΣ-ΟΥΣ που ζουν στο Λεκανοπέδιο Αττικής και αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια αδιαφορίας στην κοινή προσπάθεια διάσωσης και ανάπτυξης του πράσινου.

Περιμένουμε με ενδιαφέρον τους υποψηφίους Δημάρχους Αθήνας, Ζωγράφου, Χολαργού-Παπάγου, υποψηφίους Περιφερειάρχες καθώς και υποψηφίους συμβούλους στους Δήμους και την Περιφέρεια Αττική να παραβρεθούν και γνωρίσουν από κοντά το χώρο, να δουν την κατάσταση που επικρατεί και να τοποθετηθούν σχετικά με το αίτημα της δημιουργίας του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή στον τελευταίο μεγάλο ελεύθερο χώρο στην πυκνοδομημένη πόλη μας.

Η συνάντησή μας θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2023 και ώρα 11π.μ. Σημείο συνάντησης και εκκίνησης θα είναι στο πάρκο Γουδή (στέγαστρο του Δήμου Ζωγράφου στο τέρμα των οδών Γ. Παπανδρέου και Μ. Αλεξάνδρου).

Η Γραμματεία της Επιτροπής

Οι ελεύθερες παραλίες ως ύστατες ετεροτοπίες

ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΥΨΑΝΗΣ

Οι ελεύθερες παραλίες ως ύστατες ετεροτοπίες

ΑΠΟΨΕΙΣ 11.08.23 16:21Παναγιώτης Τριτσιμπίδας*

Είναι πιθανό —βέβαιο θα ήθελα να μπορώ να γράψω— σε μια μελλοντική εποχή οι άνθρωποι να βλέπουν τις «οργανωμένες» παραλίες όπως βλέπουμε εμείς σήμερα τα τσίρκο με ζώα: ως κάτι απαράδεκτο, ξεπερασμένο και ευλόγως απαγορευμένο. Θα είναι αυτονόητο ότι οι παραλίες —όπως και το σύνολο του φυσικού περιβάλλοντος— πρέπει να είναι ελεύθερες ως κοινά αγαθά και όχι οργανωμένες ως εμπορεύματα. Άλλωστε, το συγκεκριμένο πρόβλημα (όπως και το γενικότερο) από εκεί ξεκινάει και όχι από το ότι οι ξαπλώστρες είναι υπερβολικά πολλές, ακριβές ή ακαλαίσθητες. Από τη στιγμή που οι παραλίες προσφέρονται κάθε χρόνο από το Δημόσιο για «αξιοποίηση» μέσω δημοπρασιών, και μετατρέπονται έτσι σε τόπους παραγωγής και κυκλοφορίας ανταλλακτικής αξίας (κοντολογίς, χρήματος), επόμενο είναι: α) να καταλαμβάνονται από τον αντίστοιχο εξοπλισμό (ξαπλώστρες, ομπρέλες, πολυθρόνες, κρεβάτια με ουρανούς και κουρτίνες, πουφ, ηχεία), β) την αντίστοιχη κοινωνική σχέση (πελάτες που καταναλώνουν, εργαζόμενους που υπηρετούν, ιδιοκτήτες που πλουτίζουν), γ) και να περιφράσσονται από όσους και όσες, επειδή δεν πληρώνουν, δε χωρούν σε αυτές.

Ωραία αυτά τα μαρξιστικά, θα πει κανείς: το γεγονός όμως ότι η έκταση αυτής της κατάληψης/αξιοποίησης, ή ακόμα και η ίδια η ύπαρξη της, είναι στο 99% των περιπτώσεων παράνομη, δε σημαίνει άραγε ότι το πρόβλημα καθ' αυτό βρίσκεται στην παρανομία και την ασυδοσία των επιχειρηματιών σε σχέση με τα όσα προβλέπουν οι νόμοι και οι συμβάσεις τους, καθώς και στην αδράνεια των δημοτικών αρχών και των ελεγκτικών μηχανισμών που κάνουν τα στραβά μάτια; Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν το πρόβλημα είναι η εμπορευματοποίηση (ο καπιταλισμός!), δεν επαρκεί η νομιμότητα για να το λύσει ή έστω να το περιορίσει σημαντικά; Στο μέτρο που οι πράξεις των επιχειρηματιών και οι παραλήψεις των κρατικών αρχών είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες με τον νόμο της κερδοφορίας και της ανάπτυξης (της), όχι, η νομιμότητα από μόνη της δεν αρκεί. Όπως μας έδειξε το φετινό καλοκαίρι, σε σύγκριση πχ. με το περσινό που ίσχυε η ίδια κατάσταση, για να μπει κάποιο όριο στην παράνομη αξιοποίηση των παραλιών από τις επιχειρήσεις χρειάζεται να αναδυθεί ένα κίνημα που αποφασίζει να της αντιταχθεί και να τις επανοικειοποιηθεί επικαλούμενο αυτή τη νομιμότητα, διεκδικώντας την εφαρμογή της από τις κρατικές αρχές, αλλά και πραγματώνοντάς τη στο εδώ και το τώρα με τον δικό του τρόπο και τις δικές του δυνάμεις (μέσα από συλλογικό μπάνιο στις κατειλημμένες παραλίες που περιλαμβάνει εκτόπιση ξαπλωστρών και κατάληψη χώρου μπροστά και ανάμεσα τους).

Παράνομες καταλήψεις παραλιών - 11 σημεία που πρέπει να γνωρίζετε για την κατάληψη της παραλίας από ξαπλώστρες

11 σημεία που πρέπει να γνωρίζετε για την κατάληψη της παραλίας από ξαπλώστρες26 Ιουλίου 2023/0 Comments/in Κοινωνία /by antapocrisis

Υπό ποιους όρους επιτρέπεται να τοποθετούνται ομπρέλες και ξαπλώστρες;

Η απόφαση του τότε Υπουργείου Οικονομικών και Εσωτερικών το 2015, ορίζει τον τρόπο παραχώρησης των παραλιών όπου σύμφωνα με αυτόν, οι ενοικιαζόμενες ξαπλώστρες θα πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 5 μέτρα από το κύμα, αφήνοντας ελεύθερο χώρο για όλους τους λουόμενους που επιθυμούν να απολαύσουν το μπάνιο τους χωρίς να πληρώνουν το αντίστοιχο αντίτιμο.

Τι απαγορεύεται και τι επιτρέπεται

Απαγορεύεται ρητώς η τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων στις παραλίες, καθώς και η τοποθέτηση ξύλινων δαπέδων, με εξαίρεση τους ξύλινους διαδρόμους.

Αυξάνεται από 3 μέτρα σε 5 μέτρα η απόσταση που πρέπει να διατηρείται ελεύθερη ανάμεσα στην όποια χρήση (λ.χ. ξαπλώστρες) και στο κύμα.

Οι τροχήλατες καντίνες μπορούν να μισθώσουν τον μισό χώρο από πέρυσι (έως 15 τ.μ., έναντι 30 τ.μ. που ίσχυε μέχρι και το 2014), ενώ απαγορεύεται να έχουν ηχητικές εγκαταστάσεις.

Παράλληλα, απαγορεύονται οι «αφαιρούμενες σκιάδες» (τέντες ή κατασκευές σκίασης) στις παραλίες (πέρυσι επιτρεπόταν να καταλαμβάνουν έως 20 τ.μ. εκάστη) και η μίσθωση ακτών με αυθαίρετες κατασκευές (πέρυσι αρκούσε να έχει υποβληθεί αίτημα νομιμοποίησης, ανεξαρτήτως της τύχης του).

Εκτός από τις υπέρ των λουομένων (και κατά του χάους) τροποποιήσεις, η απόφαση περιλαμβάνει και μερικές οικονομικού ή διοικητικού τύπου βελτιώσεις.

Η πιο σημαντική, σύμφωνα με την Καθημερινή, είναι ότι αυξάνει το ποσοστό του μισθώματος που αποδίδεται στο Δημόσιο από 20% σε 30%. Επίσης, δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα υπογραφής διετούς σύμβασης, καθώς η ΚΥΑ έχει διάρκεια μέχρι τον Μάρτιο του 2017.\r\n\r\nΠαρά τις σημαντικές βελτιώσεις της, όμως, η κοινή απόφαση των Υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών διατηρεί τη φιλοσοφία της άνευ εξαιρέσεων παραχώρησης όλων των παραλιών (η εξαίρεση κάποιων εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των Δήμων), κάτι που είναι αντίθετο με την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Επίσης, η απόφαση δεν συνυπογράφεται από τον υπουργό Περιβάλλοντος.

11 σημεία που πρέπει να γνωρίζετε

1. Πώς παραχωρείται η χρήση αιγιαλού και παραλίας;

Αιγιαλοί και παραλίες είναι, βάσει του Συντάγματος, δημόσιοι (εκτός συναλλαγής) και κοινόχρηστοι. Κάθε χρόνο, το υπουργείο Οικονομικών εκδίδει μια απόφαση με την οποία παραχωρεί το δικαίωμα απλής χρήσης τους στους δήμους, που με τη σειρά τους μπορεί να το παραχωρήσουν σε ιδιώτες ή δημοτικές επιχειρήσεις. Η παραχώρηση της εκμετάλλευσης χώρου μπροστά από μια τουριστική επιχείρηση (λ.χ. ένα ξενοδοχείο) μπορεί να γίνεται απευθείας, ενώ στις υπόλοιπες περιπτώσεις μέσω δημοπρασίας από τον δήμο.

2. Υπάρχουν ιδιωτικές παραλίες στη χώρα μας;

Οχι. Ακόμα κι αν μια επιχείρηση (λ.χ. ένα ξενοδοχείο) βρίσκεται ακριβώς μπροστά από μια παραλία, οφείλει υποχρεωτικά να διατηρεί ελεύθερη την πρόσβαση των λουομένων (αν η μόνη δίοδος είναι μέσω των εγκαταστάσεών του).

3. Υπό ποιους όρους επιτρέπεται να τοποθετούνται ομπρέλες και ξαπλώστρες;

Η μέγιστη παραχωρούμενη επιφάνεια δεν μπορεί να ξεπερνά το 50% μιας παραλίας. Και η μέγιστη κάλυψη της χρήσης δεν μπορεί να υπερβαίνει το μισό της έκτασης που παραχωρήθηκε: πρέπει να υπάρχουν οριζόντιοι και κάθετοι διάδρομοι μήκους ενός μέτρου. Επιπλέον, οι ξαπλώστρες δεν επιτρέπεται… να είναι «η μία επάνω στην άλλη»: ένα τυπικό σετ (ξαπλώστρα – ομπρέλα – τραπεζάκι) πρέπει κατ’ ελάχιστον να έχει χώρο 5 τετραγωνικών μέτρων.

4. Μπορούν οι ξαπλώστρες να φθάνουν στο κύμα;

Οχι. Υποχρεωτικά πρέπει να διατηρείται απόσταση 5 μέτρων από την τελευταία σειρά από ξαπλώστρες μέχρι τη θάλασσα.

5. Σε μια μεγάλη παραλία μπορούν να υπάρχουν πολλές παραχωρήσεις σε «ομπρελάδες»;

Πάρος: Το «Κίνημα της Πετσέτας» διεκδικεί πίσω τις παραλίες – «Κάποιος νοικιάζει 16 τ.μ. και καταλαμβάνει 500 τ.μ.»

Πάρος: Το «Κίνημα της Πετσέτας» διεκδικεί πίσω τις παραλίες – «Κάποιος νοικιάζει 16 τ.μ. και καταλαμβάνει 500 τ.μ.» (Video)

Φωτογραφία:Faceook.com/@ΚίνησηΠολιτών Πάρου για Ελεύθερες Παραλίες | Save Paros Beaches/Ronit Nesher

Υπέρ του δικαιώματος να υπάρχει ελεύθερος χώρος για όλους στις παραλίες, λέγοντας παράλληλα «όχι» στον παράνομο εκτοπισμό των πολιτών από ξαπλώστρες, διαδηλώνουν οι πολίτες στην Πάρο.

Συγκεκριμένα, ταχύτατη διάδοση γνωρίζουν κινητοποιήσεις πολιτών στην Πάρο, που χρησιμοποιώντας τη δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τις πετσέτες θαλάσσης διεκδικούν την ελεύθερη πρόσβαση σε παραλίες που έχουν καταλάβει παρανόμως ιδιοκτήτες τουριστικών επιχειρήσεων. Το λεγόμενο «Κίνημα της Πετσέτας».

Πολίτες με τις πετσέτες στον ώμο δημιούργησαν ένα κίνημα και ζητούν ελεύθερη επιστροφή τους στις παραλίες και παράλληλα την απομάκρυνση επιχειρήσεων που κατέχουν παράνομα μέρος της παραλίας. Σε αυτό το μήκος κύματος, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διέταξε έρευνα για το θέμα ζητώντας να ερευνηθούν δημοσιεύματα που αφορούν την Πάρο στο θέμα των καταλήψεων τμημάτων του αιγιαλού και τη Σέριφο στο ζήτημα της λειτουργίας καταστήματος που λειτουργεί σε παραλία και έχει σφραγιστεί.Φωτογραφία: Faceook.com/@Κίνηση Πολιτών Πάρου για Ελεύθερες Παραλίες | Save Paros Beaches/Efi Petra

«Κάποιος νοικιάζει 16 τετραγωνικά και καταλαμβάνει 500 τετραγωνικά»

«Η Πάρος τα τελευταία χρόνια είχε μια ιδιαίτερη πίεση από μια ανάπτυξη του τουρισμού που βρίσκουμε σχεδόν αρπακτική. Η κοινωνία των πολιτών αισθάνεται ότι σπρώχνεται απέξω από το ίδιο το νησί της και από τις παραλίες» σημείωσε ο Νικόλας Στεφάνου, μέλος της Κίνησης Πολιτών για Ελεύθερες Παραλίες.

«Αυτό που έκανε η Κίνηση είναι ότι μάζεψε από τη Διαύγεια όλες τις παραχωρήσεις και τις συμβάσεις τις περσινές. Και φάνηκε εκεί από τις ακριβείς συντεταγμένες της ζώνης που παραχωρείται βρήκαμε κάτι τεράστιες αποκλίσεις. Δηλαδή κάποιος νοικιάζει 16 τετραγωνικά και καταλαμβάνει 500 τετραγωνικά», τόνισε στην ΕΡΤ ο κ. Στεφάνου.

Παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου

Στο μεταξύ, με παραγγελία της προς την Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη, ζητεί να ερευνήσει το θέμα των καταλήψεων τμημάτων του αιγιαλού και τη Σέριφο στο ζήτημα της λειτουργίας καταστήματος που λειτουργεί σε παραλία και έχει σφραγιστεί.

Συγκεκριμένα, στην Πάρο, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι κάτοικοι του νησιού διαμαρτύρονται καθώς δεν υπάρχει ελεύθερη παραλία, δηλαδή παραλία που δεν έχει καταληφθεί από ξαπλώστρες και άλλου είδους εγκαταστάσεις, ενώ κάποιοι επιχειρηματίες που έχουν μισθώσει από τον Δήμο τμήμα των παραλιών, επεκτείνουν αυθαίρετα τις άδειες που έχουν για ομπρέλες και ξαπλώστρες. Παράλληλα, στην Πάρο έχει δημιουργηθεί με την πρωτοβουλία των κατοίκων η “Κίνηση Πολιτών Πάρου για Ελεύθερες Παραλίες”.

Φωτογραφία: Faceook.com/@Κίνηση Πολιτών Πάρου για Ελεύθερες Παραλίες | Save Paros Beaches/Efi Petra

Η κ. Αδειλίνη στην παραγγελία της προς την Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου Ολυμπία Λαμπροπούλου, αναφέρει: «Ως προς τις καταγγελίες εξάλλου που αναφέρονται σε κατάληψη τμημάτων του αιγιαλού στην Πάρο, χωρίς τις προϋποθέσεις του νόμου και την παρεμπόδιση της ελεύθερης πρόσβασης του κοινού στις παραλίες, σας υπενθυμίζουμε τη με αριθμό 10/4-5-2023 εγκύκλιό μας και παρακαλούμε για την πιστή εφαρμογή της».

Ακόμη, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του Τύπου, ο δήμαρχος Σερίφου, Κωνσταντίνος Ρεβίνθης, σφράγισε επιχείρηση beach bar, η οποία όπως ισχυρίζεται λειτουργεί παράνομα.

Η κ. Αδειλίνη στην παραγγελία της προς την εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου σχετικά με την Σέριφο αναφέρει: «Σας αποστέλλουμε δημοσιεύματα του ηλεκτρονικού Τύπου προκειμένου να διερευνήσετε τις αναφερόμενες σ’ αυτά καταγγελίες του Δημάρχου Σερίφου για τη συνέχιση, με την ανοχή των αρμόδιων υπηρεσιών, λειτουργίας επιχείρησης, το κατάστημα της οποίας είχε σφραγιστεί, προς διακρίβωση τυχόν αυτεπαγγέλτως διωκομένων αξιοποίνων πράξεων».

ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής: Ψήφισμα για το Κτήμα Δρακόπουλου

Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗ  ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ  ΔΗΜΟΣΙΩΝ  ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ  ΑΝΩΤΑΤΩΝ  ΣΧΟΛΩΝ

ΠΑΝΟΡΜΟΥ 2, 11523 ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ:210 64.64.282  FAX:210 64.61.296  e-mail: emdydasattikis@tee.gr URL: www.emdydas-attikis.gr

                                                                                 Αθήνα, 24 Ιουλίου 2023

Αρ.Πρωτ.:5294                                            

Ψήφισμα για το κτήμα Δρακόπουλου

Το ΔΣ της ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής εκφράζει τη συμπαράσταση του στις διεκδικήσεις των κατοίκων των Άνω Πατησίων για τη σωτηρία και την ανάδειξη του κτήματος Δρακόπουλου. Συντάσσεται με τα αιτήματα τους για:

– Χαρακτηρισμό όλου του κληροδοτήματος ως χώρο Κοινόχρηστου Πράσινου: Επαναφορά σε ισχύ του ρυμοτομικού του ‘81 που καταπατήθηκε από την επιβολή όρων δόμησης στο κτήμα.

– Συντήρηση και καθαρισμό του από την υπηρεσία πρασίνου του Δήμου: Εδώ και χρόνια οι κάτοικοι προσπαθούν να συντηρήσουν το πράσινο και ο Δήμος αντί να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του κόβει το νερό του πάρκου.

– Προστασία όλων των Δέντρων, όχι στις κοπές που προβλέπει το σχέδιο ανάπλασης.

– Αναστήλωση των Διατηρητέων – Διατήρηση της Ιστορικής Μνήμης: Τα εναπομείναντα χαρακτηρισμένα κτίρια από το ΥΠΠΟΑ είναι εκτός μελέτης, ενώ αποτελούν τοπόσημα της περιοχής των Πατησίων με μεγάλη ιστορική και αισθητική αξία και κινδυνεύουν με οριστική κατάρρευση, λόγω χρόνιας εγκατάλειψης τους

– Ακύρωση της οκταετούς σύμβασης μεταξύ Δήμου και Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού γιατί είναι επιζήμια για το πάρκο και τους κατοίκους, παραχωρεί μόλις για 8 χρόνια το πάρκο στο Δήμο, με κίνδυνο αυτό μετά να επιστρέψει ανακαινισμένο και έτοιμο προς οικοδόμηση από τον Ερυθρό Σταυρό ή άλλον. Απαλλοτρίωση του χώρου από το Δήμο ή απόκτηση της κυριότητας του με χρησικτησία μια και ο Δήμος το αξιοποιεί ως πάρκο από το 1987.

– Οι αναπλάσεις δε γίνονται με ΜΑΤ και αδιαφανείς διαδικασίες, αλλά με διάλογο και σεβασμό στις τοπικές κοινωνίες.

Είμαστε στο πλευρό των κατοίκων και της νεολαίας της περιοχής που ψάχνουν μια ανάσα ξενοιασιάς σε έναν από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους πρασίνου μέσα σε μια πυκνοκατοικημένη γειτονιά. Το πάρκο και κάθε τέτοιος χώρος αποτελεί συνδετικό κρίκο της κάθε γειτονιάς, σημείο συνάντησης των ανθρώπων της όλων των ηλικιών, χώρος επικοινωνίας των γονιών και παιχνιδιού για τα παιδιά μας.

Οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί έχοντας διαχρονική ευαισθησία σε θέματα προστασίας του Περιβάλλοντος και των ελεύθερων Δημόσιων χώρων, στηρίζουμε τις αντίστοιχες διεκδικήσεις και παλεύουμε μαζί με τους κατοίκους για έργα που να προστατεύουν την δημόσια πρόσβαση σε ποιοτικούς ελεύθερους χώρους με σύγχρονες υποδομές και διασφάλιση του Δημοσίου Συμφέροντος.

Από μια βουτιά, στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας…

Από μια βουτιά, στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας… 

Είναι πραγματικά κατάντια αυτό που συμβαίνει πλέον με τις ξαπλώστρες, και τις άπειρες κακόγουστες κατασκευές και είναι ντροπή για τις υπηρεσίες που το επιτρέπουν - και στην πράξη το υπερασπίζονται. Parallaxi 20 Ιουλίου 2023 Λέξεις: Βασίλης Τσαουσίδης Στη διαδρομή μας χθες το απόγευμα για Δράμα, με την Ανθή και την Αγγελική, αποφασίσαμε να κάνουμε μια σύντομη μικρή παράκαμψη και να θυμηθούμε τους αμμόλοφους στη Νέα Πέραμο της Καβάλας. Σκοπός μας ήταν μια γρήγορη βουτιά, μισή-μια ώρα, το πολύ. 

Το μπαρ στο οποίο πήγαμε, δεν είχε αφήσει καθόλου χώρο για ελεύθερους λουόμενους. Αν και σχεδόν όλες οι ξαπλώστρες ήταν άδειες, είχε δεσμευτεί ολόκληρος ο χώρος της παραλίας από άδειες ξαπλώστρες – όπως φαίνεται και από τη φωτογραφία. Το ίδιο συνέβαινε και στη συνέχεια, στα επόμενα μπαρ. Η αναγραφόμενη τιμή για τη χρήση του χώρου 7 ευρώ το άτομο. Αναγκαστήκαμε να βολευτούμε στη μοναδική ελεύθερη γωνιά, κοντά στα βράχια. 

Σύντομα, λίγο μετά τη βουτιά μας, εμφανίστηκε ο πρώτος εργαζόμενος που μας ζήτησε (με σπαστά ελληνικά) να φύγουμε. Του εξήγησα ευγενικά ότι δεν επιτρέπεται να μας παρενοχλεί και έφυγε. 

Σε λίγο, εμφανίστηκε ο δεύτερος υπάλληλος, ο οποίος μάζευε αποτσίγαρα· όταν έφτασε στο μέρος μας, μας ζήτησε να αποχωρήσουμε. Του εξήγησα ότι εφόσον το επιθυμεί μπορεί να φωνάξει την αστυνομία ή να μας κάνει μήνυση – αυτός αποχώρησε πιο εξοργισμένος. 

Στη συνέχεια, εμφανίστηκε μια κυρία· μας ενημέρωσε ότι δεν είναι το αφεντικό άλλα το κατάστημα έχει άδεια από το Δήμο, πληρώνει ένα κάρο λεφτά και πρέπει ή να πληρώσουμε ή να αποχωρήσουμε διότι αδικούμε τους πελάτες που πλήρωσαν. Αποχωρήσαμε λίγο μετά, όταν η καθυστέρησή μας άρχισε ήδη να μας βγάζει εκτός προγράμματος για το ταξίδι μας στη Δράμα. 

Το πρωί πήρα τηλέφωνο στον Δήμο Παγγαίου. Ο υπάλληλος με ενημέρωσε ότι δεν έχει εκδώσει ο Δήμος καμία άδεια μέχρι να παραχωρήσει την αρμοδιότητα της αδειοδότησης για χρήση του αιγιαλού στην Κτηματική Υπηρεσια Καβάλας. 

 Η Κτηματική Υπηρεσία Καβάλας με ενημέρωσε ότι δεν απαντάει σε “πολίτες”, όταν δήλωσα ότι την πληροφορία σχετικά με την παραχώρηση άδειας χρήσης αιγιαλού την ζητώ ως απλός πολίτης. Τελικά, μου έκλεισε το τηλέφωνο. 

Στο επόμενο τηλεφώνημα, μετά την επιμονή μου, με παρέπεμψε στην αρμόδια υπάλληλο. Η αρμόδια υπάλληλος, αφού μου είπε ότι η προηγούμενη (σ.σ. η διπλανή της) μπορεί και να μη μου έκλεισε το τηλέφωνο και πώς ξέρω ότι μου το έκλεισε και ότι δεν έπεσε η γραμμή, αρνήθηκε να με εξυπηρετήσει. Αρνήθηκε να μου πει αν έχει εκδώσει η υπηρεσία της άδεια χρήσης του αιγιαλού, αρνήθηκε να μου πει γιατί δεν υπάρχει καμία άδεια στη Διαύγεια, με παρέπεμψε στον δήμο Παγγαίου, στη συνέχεια δέχτηκε ότι δεν είναι αρμόδιος πλέον ο Δήμος Παγγαίου και μου είπε να κάνω αν θέλω καταγγελία ώστε να έχω έννομο συμφέρον. Ότι τα πράγματα είναι μπερδεμένα και μπορει να μην έχει άδεια κάποιος αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει ζητηθεί άδεια ή ότι δεν εμπλέκονται πολλοί φορείς – ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ βέβαια, οι επιχειρήσεις λειτουργούν. Όταν της εξήγησα ότι για να κάνω καταγγελία πρέπει να γνωρίζω αν και πού ακριβώς εγινε η παράβαση, ποιος την έκανε (θα μπορουσε π.χ. να την έχει κάνει η κτηματική υπηρεσία) αν δηλ. έχει δοθεί άδεια και ποιον χώρο ακριβώς αφορά, μου απάντησε οτι δεν θα απαντήσει σε καμία άλλη ερώτησή μου. Επέμενε να κάνω καταγγελία, αν θέλω στοιχεία. Και έκανα. Η καταγγελία μου αφορά την Κτηματική Υπηρεσία Καβάλας, η οποία αρνείται επίμονα να εξυπηρετήσει τους πολίτες, των οποίων τα δικαιώματα είναι αρμόδια να προστατεύει. Περιέγραψα το ιστορικό με τον αιγιαλό, τον εκφοβισμό στον αιγιαλό, την άρνηση εξυπηρέτησης από την Κτηματική Υπηρεσία – στην Αρχή Διαφάνειας. Είναι πραγματικά κατάντια αυτό που συμβαίνει πλέον με τις ξαπλώστρες, και τις άπειρες κακόγουστες κατασκευές και είναι ντροπή για τις υπηρεσίες που το επιτρέπουν – και στην πράξη το υπερασπίζονται. Άλλο πράγμα η υγιής επιχειρηματικότητα και άλλο η παντελής έλλειψη αισθητικής και η παραβίαση ακόμα και των στοιχειωδών δικαιωμάτων των πολιτών. 

*Ο Βασίλης Τσαουσίδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών Δ.Π.Θ. 

Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://parallaximag.gr/parallax-view/apo-mia-voytia-stin-ethniki-archi-diafaneias

ΣτΕ: νέο αυθαίρετο στην καρδιά της Αθήνας, με άδειες πολεοδομίας και δασαρχείου

του Αργύρη Δεμερτζή

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε παράνομες και αυθαίρετες τις κατασκευές του υπαίθριου θεάτρου «Άλσους» για 2000 θεατές στο Πεδίο του Άρεως, επισημαίνοντας ότι η διοίκηση δεν έκανε σωστά τη δουλεία της. Ρίχνει ηχηρό χαστούκι προς την Περιφέρεια και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, την Πολεοδομία και τη Διεύθυνση Δασών Αθήνας.

Στην απόφαση του ΣτΕ, σχετικά με τις αιτιάσεις, που πρόβαλλε στο δικαστήριο η πλευρά του ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος έχει μισθώσει την έκταση, πήρε τις άδειες και έφτιαξε τις κατασκευές του θεάτρου στο Πεδίο του Άρεως γίνονται αναφορές: «σε τυχόν υποχρέωση αποζημιώσεως του καλόπιστου δικαιούχου των οικοδομικών αδειών, αδειών εγκατάστασης, ίδρυσης ή λειτουργίας επιχειρήσεων» αλλά και ότι «δεν τίθεται στην προκειμένη περίπτωση ζήτημα εφαρμογής των αρχών της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της σταθερότητας των διοικητικών καταστάσεων».

Από τα ταλέντα του Οικονομίδη στην εποχή της αυθαιρεσίας

Από τη δικαστική απόφαση προκύπτει ότι κάθε συνέχιση της λειτουργίας του περιβάλλοντος χώρου του θεάτρου Άλσους, ως χώρου δημοσίων θεαμάτων είναι καταφανώς παράνομη, δεδομένου ότι δεν έχει ελεγχθεί αρμοδίως η συμβατότητα της συγκεκριμένης χρήσης με τον κοινόχρηστο δασικό χαρακτήρα του Πεδίου του Άρεως αλλά ούτε και η νομιμότητά της, αφού το υπαίθριο αυτό θέατρο, δυναμικότητας 2000 θεατών, ουδέποτε αδειοδοτήθηκε περιβαλλοντικά.

Το ΣτΕ επι της ουσίας ζητά να γίνει ξανά από την αρχή νέα διαδικασία μελέτης διαχείρισης του πάρκου, με όλες τις περιβαλλοντικές δικλείδες της εγχώριας και ευρωπαϊκής νομοθεσίας και υπογραμμίζει ότι:

-«Bάση των προβλέψεων της διαχειριστικής μελέτης, όπως αυτή θα διαμορφωθεί μετά το πέρας της προμνησθείσας διαδικασίας, θα κριθεί στη συνέχεια κατά την κείμενη νομοθεσία αν κάποιες και ποιες από τις υφιστάμενες, εντός τον χώρο» τον Πεδίου του Άρεως χρήσεις ή κατασκευές είναι αυθαίρετες και πρέπει, για τον λόγο αυτόν, να απομακρυνθούν ή κατεδαφιστούν».

Παραπέμπει παράλληλα στη νέα διαδιακασία περιβαλλοντικής αδειοδοτήσης που θα ακολουθηθεί για την τύχη του ιστορικού θεάτρου, με νέες κατασκευές, σε κάθε περίπτωση με ανοιχτή πρόσβαση σημειώνοντας σχετικά όιι:

-«Στο πλαίσιο αυτό πρέπει ειδικώς να ληφθεί υπόψη ότι το «Θέατρο Άλσους Πεδίον Άρεως – Οικονομίδη», το οποίο καθορίσθηκε ως χώρος όπου επιτρέπεται η κατ’ εξαίρεση λειτουργία δημοσίων θεαμάτων, διαμορφώθηκε κατά την αρχική δημιουργία του Πεδίου Άρεως προοριζόμενο έκτοτε ως κυλικείο, εστιατόριο καθώς και κέντρο αναψυχής προς εξυπηρέτηση του κοινού, οπότε η συνέχιση της λειτουργίας του ως χώρου δημοσίων θεαμάτων, όπως η έννοια αυτή έχει εξελιχθεί στη σύγχρονη εποχή, δεν επιφέρει, καταρχήν, μεταβολή του προορισμού του Πεδίου του Άρεως ως χώρου με δασικό χαρακτήρα. Προϋπόθεση όμως για τη νόμιμη λειτουργία του αποτελεί η διασφάλιση της κοινοχρησία με την παροχή της δυνατότητας ελεύθερης προσπελάσεως των χρηστών του πάρκου».

Παραβιάστηκε η εθνική και κοινοτική νομοθεσία

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την απόφασή του 1110/28.6.2023, δικαίωσε την προσφυγή περιβαλλοντικών φορέων και κατοίκων και έκρινε παράνομη τη Διαχειριστική Μελέτη για το Πεδίο του Άρεως, επισημαίνοντας ότι εγκρίθηκε από την Περιφέρεια Αττικής το 2019, χωρίς να έχει τηρηθεί η διαδικασία του περιβαλλοντικού προελέγχου, ώστε να διαπιστωθεί αν έπρεπε να συνταχθεί Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, και, πάντως, χωρίς να εξετασθεί αν πρόκειται για «έργο αστικής ανάπτυξης» κατά την έννοια της Οδηγίας 2011/92/ΕΕ, υπαγόμενο σε περιβαλλοντική εκτίμηση ενόψει της επιβάρυνσης που συνεπάγεται σε έναν από τους ελάχιστους χώρους αναψυχής της πρωτεύουσας που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και έχει υπερτοπική σημασία.

Με την ίδια απόφαση το ΣτΕ ακύρωσε την πράξη με την οποία ανακλήθηκε η απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής περί κατεδάφισης-απομάκρυνσης αυθαιρέτων κατασκευών στη δημόσια – αναδασωτέα έκταση του άλσους του Πεδίου του Άρεως.

Οι εγκρίσεις απο την Περιφέρεια Αττικής

Κτήμα Δρακόπουλου - Ούτε ένα δέντρο κομμένο

dpenef · Παρέμβαση Δ. Πετρόπουλου για κτήμα Δρακόπουλου στο "Με καφέ διπλό και μάτι ανοιχτό"

Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω από τις διεκδικήσεις μας:Χαρακτηρισμός όλου του κληροδοτήματος ως Κοινόχρηστο Πράσινο: Επαναφορά σε ισχύ του ρυμοτομικού του ‘81 που καταπατήθηκε από την επιβολή όρων δόμησης στο κτήμα.

Συντήρηση πάρκου: Συντήρηση και καθαρισμός του πάρκου από την υπηρεσία πρασίνου όπως είναι αυτονόητο.

Εδώ και χρόνια οι κάτοικοι προσπαθούν να συντηρήσουν το πράσινο και ο Δήμος αντί να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του, κόβει το νερό του πάρκου.

Αναστήλωση των Διατηρητέων – Διατήρηση της Ιστορικής Μνήμης: Τα εναπομείναντα χαρακτηρισμένα κτίρια είναι εκτός μελέτης.

Ακύρωση της σύμβαση μεταξύ Δήμου και Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Να παρθεί πίσω. Το πάρκο ανήκει στους κατοίκους.

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΘΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΟΝΑΧΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ

Ανοιχτή Συνέλευση Υπεράσπισης Πάρκου Δρακόπουλου

Απόφαση-ανακοίνωση του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων-Τμήμα Αττικής για το Πεδίο του Άρεως και την πλατεία Πρωτομαγιάς

Απόφαση-ανακοίνωση του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων-Τμήμα Αττικής για το Πεδίο του Άρεως και την πλατεία Πρωτομαγιάς

Ψήφισμα του Τμήματος Αττικής ΣΑΔΑΣ–ΠΕΑ για το Πεδίο του Άρεως και την

Πλατεία Πρωτομαγιάς

Το Πεδίον του Άρεως αποτελεί έναν ελεύθερο χώρο πρασίνου και αναψυχής με τοπική και μητροπολιτική σημασία. Πρόκειται για έναν δημόσιο χώρο τον οποίο οικειοποιούνται σε καθημερινή βάση οι κάτοικοι των όμορων στο πάρκο γειτονιών, διαμορφώνοντας μέσα από καθημερινές πρακτικές κατοίκησης ένα πραγματικά προνομιακό πεδίο συνύπαρξης, συνάντησης και στάσης για τους κατοίκους της Κυψέλης, του Γκύζη, του Πολυγώνου, της Βικτώριας και των Εξαρχείων. Παράλληλα, σε μητροπολιτική κλίμακα ανάγνωσης, το Πεδίον του Άρεως συνιστά σημαντικό θύλακα πρασίνου για ολόκληρο το λεκανοπέδιο, λαμβάνοντας ως δεδομένη και την ασφυκτική κατάσταση που διαμορφώνει η απουσία μεγάλων ελεύθερων χώρων στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Το γεγονός μάλιστα ότι αποτελεί το μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου στα γεωγραφικά όρια του Δήμου Αθηναίων, προσδίδει στο Πεδίον του Άρεως έναν κομβικό, υπερτοπικό χαρακτήρα, ως μια πραγματική «ανάσα πρασίνου» που συμβάλλει στη βελτίωση των κλιματικών συνθηκών στον αστικό ιστό της πόλης. Η συμβολή του στη συγκρότηση του αστικού χώρου δεν περιορίζεται μόνο στη χρήση του ως χώρου αστικού πρασίνου, αλλά έγκειται και στη λειτουργία του ως χώρου αναψυχής, αθλητισμού και πολιτισμού. Ωστόσο, αυτός ο δημόσιος πολυλειτουργικός χαρακτήρας τίθεται υπό διαρκή διακύβευση, σε διάφορα τμήματα του Πεδίου του Άρεως. Η πλήρης παραχώρηση χρήσεων εντός του πάρκου σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι πιθανές καταπατήσεις δημόσιων εκτάσεων και η «ανάδυση» αυθαίρετων κατασκευών, αποτελούν βασικούς άξονες στις κατά καιρούς κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες κατοίκων και συλλογικοτήτων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Η σταδιακή διεύρυνση και εν τέλει η κυριαρχία οχλουσών δραστηριοτήτων και χρήσεων στάθμευσης αυτοκινήτων εντός του πάρκου φαίνεται να ενισχύει τις επιφυλάξεις και τους φόβους των κατοίκων για μια τάση διαρκούς μείωσης των ελεύθερων προσβάσιμων χώρων εντός του πάρκου. Σε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και ένας σχεδιασμός κατακερματισμού των χρήσεων του πάρκου, με κριτήριο την επιχειρηματική ανταποδοτικότητα, που έχει οδηγήσει μεγάλα τμήματα να είναι έμμεσα αποκομμένα από τη δυνατότητα ουσιαστικής δημόσιας χρήσης τους.

Από τις αρχές Μαΐου οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από την πλατεία Πρωτομαγιάς ήρθαν αντιμέτωποι με την αιφνιδιαστική περίφραξη του μεγαλύτερου τμήματος της με μπετονένιες βάσεις και προσωρινό πλαστικό πλέγμα. Η περίφραξη αφορά την «κατάληψη χώρων της πλατείας Πρωτομαγιάς από την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. για το έργο επέκταση της Γραμμής 4, Σταθμός «ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ» (ΦΕΚ Δ’306/2021), οι οποίοι προβλέπεται να αξιοποιηθούν για την τοποθέτηση γραφείων και αποθηκών που θα εξυπηρετούν τις ευρύτερες ανάγκες της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. Ο εκτιμώμενος χρόνος της εργοταξιακής περίφραξης ταυτίζεται με την τελική αποπεράτωση του έργου, όπως αναφέρεται στο ΦΕΚ, με τις μέχρι στιγμής προβλέψεις από τους αρμόδιους φορείς να μιλάνε για παράδοση της γραμμής το 2030.

Παρότι ιδιοκτήτης της πλατείας Πρωτομαγιάς φέρεται να είναι ο Δήμος Αθηναίων, αρμόδια για τη διαχείρισή της, όπως αντίστοιχα και για το γειτονικό Πεδίο του Άρεως, είναι η Διεύθυνση Πάρκων και Αλσών της Περιφέρειας Αττικής. Ωστόσο, οι υπηρεσίες της Περιφέρειας Αττικής φαίνεται πως δεν είχαν καν ενημερωθεί για την έναρξη των εργασιών και την τοποθέτηση της περίφραξης. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι είχαν ήδη παραχωρήσει το χώρο για εκδηλώσεις μέσα στην καλοκαιρινή περίοδο, κατά την οποία η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. σχεδίαζε να έχει τοποθετήσει μόνιμη περίφραξη από λαμαρίνες.

Όπως το Πεδίο του Άρεως, έτσι και η πλατεία Πρωτομαγιάς αποτελεί μέχρι και σήμερα έναν ζωτικό δημόσιο χώρο για τους κατοίκους των ασφυκτικά πυκνοδομημένων γύρω περιοχών. Την επισκέπτονται εντατικά και σε καθημερινή βάση, ενώ αποτελεί σημαντικό σημείο συνάντησης ειδικά για τους μετανάστες, οι οποίοι κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή, καθώς τμήμα της έχει καθιερωθεί και ως ένας αυτοσχέδιος χώρος παιχνιδιού κρίκετ. Την περίοδο της πανδημίας, η πλατεία αποτέλεσε σημαντική ανάσα και σημείο συνεύρεσης, γεγονός που έδωσε νέα ζωή σε μια πλατεία που για χρόνια οι αρμόδιοι φορείς είχαν παραμελήσει επιδεικτικά. Χαρακτηριστικό στοιχείο, άλλωστε, της απόλυτης αδιαφορίας των αρμόδιων φορέων για την κατάσταση της πλατείας είναι το γεγονός πως τμήμα της επιτρέπεται να μετατρέπεται παράνομα σε πάρκινγκ για τις ανάγκες καταστηματαρχών της περιοχής, παρά τις επίμονες καταγγελίες των κατοίκων. Σήμερα, μετά και την πρόβλεψη κατάληψης της πλατείας για τις ανάγκες της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε., η πλατεία Πρωτομαγιάς κινδυνεύει να εξαφανιστεί ολοκληρωτικά για ένα «προσωρινό» αλλά αόριστα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το τμήμα Αττικής του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ συμπαραστέκεται στις κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής ενάντια στην συγκεκριμένη πρόβλεψη χωροθέτησης και στην μετατροπή της πλατείας σε χώρο αποθηκών και γραφείων. Θεωρεί ζωτικής σημασίας την προσπάθεια διασφάλισης του κοινόχρηστου και κοινωφελούς χαρακτήρα της. Εκτιμά πως η γενικότερη καταστρατήγηση ενός συνολικού σχεδιασμού για την πλατεία και για το γειτονικό της Πεδίο του Άρεως, καθώς και η συνεχής συρρίκνωση των δημόσιων ελεύθερων χώρων εντός του πάρκου διαμορφώνουν ένα δυσμενές πλαίσιο. Προτάσσει την ανάγκη διατήρησης της πλατείας και του χαρακτήρα της και προτείνει την αναζήτηση εναλλακτικής χωροθέτησης των προβλεπόμενων χώρων αποθήκευσης και γραφείων της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. και σε κάθε περίπτωση την μείωση της επιφάνειας της κατάληψης. Στην κατεύθυνση αυτή θα αναζητήσει από τους αρμόδιους φορείς τις μελέτες για τις εργασίες και χρήσεις που προβλέπονται, καθώς και το σκεπτικό που οδήγησε στην απόφαση για την αδειοδότηση της κατάληψης του χώρου, θέτοντας επιπλέον τα ερωτήματα: Υπάρχει μελέτη για την αναγκαιότητα κατάληψης των χώρων αλλά και της λειτουργίας των χώρων της κατάληψης; Εξετάστηκαν εναλλακτικές λύσεις και ποιες; Υπάρχει μελέτη κυκλοφοριακών επιπτώσεων;

Εδώ μπορείτε να βρείτε το αρχείο της απόφασηςΛΗΨΗ

Για τις παρεμβάσεις στο Πάρκο Τρίτση

https://www.facebook.com/groups/2181950845323053/

Παλαιότερη φωτογραφία του πάρκου από το Google Maps και δίπλα ο χάρτης του σχεδίου ανάπλασης και το υπόμνημα, όπως υπάρχουν στο σχέδιο που έχει δωθεί για διαβούλευση από την Περιφέρεια Αττικής και τον Φορέα Διαχείρισης του Π.Τρίτση. Προσέθεσα ετικέτες με αυτά που προβλέπονται στο κείμενο και τον χαρτη με το υπόμνημα του σχεδίου.

Με κόκκινο βέλος ο χώρος πρασίνου με τους ευκαλυπτους και τις βελανιδιές που θα γίνει Parking (με κίτρινο στο σχέδιο, αναγραφεται και στο υπόμνημα). Φωτογραφίες και συζήτηση για τη χλωρίδα σε αυτόν το χώρο μπορείτε να βρειτε στο προηγούμενο post του Λάμπρου. Η πλάκα είναι οτι υπάρχει ήδη ένα Parking στα 50 μέτρα, έξω απο το πάρκο (δες φωτό), κι άλλο ένα στα 100 μέτρα έξω από το γήπεδο Ιλίου (μεσα στο παρκο το 2ο). Ήμαρτον !!!!

Στο χώρο με τις φυστικιές προβλέπεται η δημιουργία ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΥ !!! Θα ίπταται πανω απο τις φυστικίες, στη μεση του πουθενα, χωρίς να συνδέεται με κάποιο δικτυο ποδηλατόδρομων ...

Πάμε στο Κανάλι το οποίο θα μετατραπεί σε ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΡΟΜΟ με Καταστήματα ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ, ενώ στο τέλος του καναλιού προβλέπεται ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ. Και για 'κερασάκι', αυτό που έλειπε από τους Αθηναίους ... ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΔΕΝΤΡΟΣΠΙΤΩΝ στο λόφο του πάρκου !!!

Για δεντροφύτευση, κλιματική αλλαγή, το ρολο που θα παιξουν οι δασωμενοι ελευθεροι χωροι, κουβέντα στο σχέδιο. Αφέλεια, Ανικανότητα, Αδιαφορία, Αμορφωσιά, Αθλιότητα, όλα μαζί σε μια φωτό.

Να προσθέσουμε οτι δεν υπάρχει κάποια επίσημη μελέτη, οτι το σχέδιο ανάπλασης ειναι ΑΝΥΠΟΓΡΑΦΟ και οτι προέρχεται από ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής !!! του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΑΔΑ). Η προχειρότητα σε όλο το μεγαλείο της.

Το σχέδιο έχει ΚΥΡΙΟ στόχο την απορρόφηση χρηματοδότησης μέσω σταθερών κατασκευών που θα καταναλώσουν ελεύθερο δημόσιο χώρο.

Περιφερειάρχης: Γεώργιος Πατούλης

Πρόεδρος Φορεα Διαχείρισης Π.Τρίτση: Σοφία Μαυρίκου, Επικ. Καθ. ΓΠΑ

Είναι ένα κακό, κρύο, αστείο που του αξίζει το χαμόγελο του Joker. Είναι στο χέρι των πολιτών της Αθήνας να ακυρώσουν αυτά τα σχέδια.

Mπορείτε να διαβάσετε το σχέδιο εδώ (σύνδεσμος σε αρχείο pdf)

https://parkotritsis.gr/.../%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF...

#saveparkotritsi

ΨΗΦΙΣΜΑ του Τμήματος Αττικής ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ για τη Χωροθέτηση του «Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών» στο Αρχαιολογικό Άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος

ΑΠ 4029 Αθήνα 4 Απριλίου 2023

Προς

τα μέλη του ΣΑΔΑΣ ΠΕΑ

τους Συλλόγους Αρχιτεκτόνων Περιφέρειας και τα Τμήματα ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ

τα ΜΜΕ

ΨΗΦΙΣΜΑ του Τμήματος Αττικής ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ για τη Χωροθέτηση του «Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών» στο Αρχαιολογικό Άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος

Το αρχαιολογικό άλσος Ακαδημίας Πλάτωνος, αποτελεί σήμερα έναν απαραίτητο ελεύθερο δημόσιο χώρο πράσινου, σε μια περιοχή με πολλά πολεοδομικά προβλήματα, ο οποίος χρησιμοποιείται εντατικά από τους κατοίκους των γύρω περιοχών και της υπόλοιπης πόλης. Η ευρύτερη περιοχή του άλσους χαρακτηρίζεται σήμερα από την ύπαρξη οχλουσών ρυπογόνων δραστηριοτήτων, ασύμβατων με την κατοικία, εκτάσεις εγκαταλελειμμένες και εν μέρει εκτός σχεδίου, με αδιάνοικτες οδούς και έλλειψη δικτύου ομβρίων υδάτων και αποχέτευσης. Το ίδιο το αρχαιολογικό άλσος κατακερματίζεται από τη διέλευση διαμπερών οδικών αξόνων.

Η πολιτεία, αντί για την αναβάθμιση των βασικών υποδομών του άλσους, την άρση του κατακερματισμού του, τη διεύρυνσή του με απαλλοτριώσεις στο πλαίσιο και της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων και της πολεοδομικής βελτίωσης του περιβάλλοντα αστικού ιστού, χωροθέτησε το 2002, με τροποποίηση ρυμοτομικού στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Έργων (παρ. 2, άρθρ. 80, ν.3057/2002 – ΦΕΚ Α’239) «χώρο ανέγερσης του Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών» εντός της έκτασης του πάρκου. Σήμερα, αντί για την άρση της απαράδεκτης αυτής χωροθέτησης, επιχειρείται η υλοποίησή της και μάλιστα με την πραγματοποίηση «Ανοιχτού Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού Ιδεών», ο οποίος, σε ένα περιβάλλον περιορισμού των αρχιτεκτονικών διαγωνισμών και ιδιωτικοποίησης του σχεδιασμού, χρησιμοποιείται ως πρόσχημα, με στόχο την αποδοχή από την αρχιτεκτονική κοινότητα της συγκεκριμένης χωροθέτησης. Χωροθέτηση που είναι μάλιστα αμφιβόλου νομιμότητας, καθώς γίνεται μέσω τροποποίησης ρυμοτομικού εντός αρχαιολογικού χώρου χωρίς Προεδρικό Διάταγμα.

Όμως η χωροθέτηση αυτή αφαιρεί 30 στρέμματα ζωτικού χώρου ελεύθερης χρήσης του πάρκου και αθλητικές εγκαταστάσεις λαϊκού αθλητισμού. Παράλληλα προϋποθέτει την κοπή εκατοντάδων δέντρων, τα οποία δεν αντικαθίστανται με «πράσινα κτίρια» και φυτεμένα δώματα. Οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι πρασίνου, λείπουν έντονα από το μητροπολιτικό συγκρότημα της Αθήνας και ειδικά από τις περιοχές κατοικίας των χαμηλότερων οικονομικών στρωμάτων. Πρέπει να επιδιώκεται η αύξησή και όχι η μείωσή τους.

Είναι σαφές ότι η ανάπλαση που επιχειρείται, δεν γίνεται με στόχο την εξυπηρέτηση των κατοίκων και των σημερινών χρηστών του άλσους και της ευρύτερης πόλης, αλλά για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων στους κλάδους του τουρισμού και των ακινήτων. Μεγάλες εταιρείες έχουν ήδη τοποθετηθεί στον υποβαθμισμένο σήμερα περιβάλλοντα χώρο, διαθέτοντας μεγάλα αχρησιμοποίητα οικόπεδα πλησίον του πάρκου και περιμένουν την «αναβάθμιση» και την τουριστικοποίηση. Ο Δήμος Αθηναίων έχει ήδη προχωρήσει σε προγραμματική σύμβαση για την ανάπλαση της Ακαδημίας Πλάτωνος, με την γνωστή πλέον μέθοδο της δωρεάς εφοπλιστικού ιδρύματος.

Το τμήμα Αττικής του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ συμπαραστέκεται στις κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής ενάντια στην συγκεκριμένη χωροθέτηση, στην υλοποίηση του μουσείου εντός του αρχαιολογικού άλσους και στα δίκαια αιτήματά τους. Προτάσσει την ανάγκη ενός σχεδιασμού για το αρχαιολογικό άλσος και τον περιβάλλοντα αστικό ιστό προσανατολισμένη κατ’ αρχήν στην εξυπηρέτηση των αναγκών των κατοίκων και των σημερινών χρηστών του. Προτείνει την αναζήτηση εναλλακτικής χωροθέτησης του μουσείου, αν η ύπαρξη του κρίνεται απαραίτητη στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης δημόσιας μουσειολογικής πολιτικής, σε δημόσια ιδιοκτησία ή με απαλλοτρίωση ιδιωτικής έκτασης και πάντως εκτός του χώρου του πάρκου.

Απόφαση του ΔΣ του Τμήματος Αττικής του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ.

Το Διοικητικό Συμβούλιο Τμήματος Αττικής ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ