Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αλληλεγγύη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αλληλεγγύη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Μαΐου 2024

11χρονα γενέθλια της ΒΙΟΜΕ, διήμερο 17-18/5 στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο

11χρονα γενέθλια της ΒΙΟΜΕ, διήμερο 17-18/5 στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο
ΕΝΔΕΚΑΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΒΙΟΜΕ – 2024

Το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της Συνεργατικής ΒΙΟΜΕ έκλεισε τα έντεκα χρόνια συνεχούς λειτουργίας.
Στις 17 και 18 Μαΐου σας καλούμε να γιορτάσουμε ολοι μαζί την συνέχεια ενός εγχειρήματος μοναδικού στην Ευρώπη.
Στηρίζουμε την απεξάρτηση των εργαζομένων από αφεντικά, απαγκίστρωση από ιεραρχίες και ανισότητες στην εργασία.
Χρησιμοποιούμε φυσικά και οικολογικά καθαριστικά και προϊόντα περιποίησης που φτιάχνονται με μεράκι και συνέπεια 11 χρόνων από τους εργάτες της.

Γιορτάζουμε τα 11α γενέθλια στις 17-18 Μαΐου.
Όλες όλοι

17 Μαΐου:
• Σπύρος Γραμμένος, Grup Yorum, Θάνος Σαρίγγελος & Qualia, Χρήστος Σαββάκης

18 Μαΐου:
• 15.00 – 17.00 συνέλευση για τη δημιουργία υπερσυνεταιρισμού διακίνησης προϊόντων
• Φωτεινή Βελεσιώτου, Στέλλα Χαρινά & Γυρολόγοι, ρεμπέτικα με τη Νεφέλη Λιάκου, ΑΧ ΡΕ Betty σε ένα λαϊκό γλέντι που θα αφήσει ιστορία.
• Προβολή της ταινίας – ντοκιμαντέρ “Έβρος – Θολό τοπίο” του Γιώργου Κεραμιδιώτη.

• Καθ΄όλη τη διάρκεια θα είναι στο χώρο παραγωγοί με τους πάγκους τους, όπου μπορείτε να ψωνίσετε, στηρίζοντας τις ανεξάρτητες αγορές.

Στο χώρο θα υπάρχουν και πάγκοι με φαγητό (+ vegan επιλογές)

>Τετάρτη 8/5 στις 19.00 στο Infolibre, θα γίνει η τελευταία συνέλευση
πριν τα γενέθλια της ΒΙΟΜΕ.



Καλούμε τον κόσμο της αλληλεγγύης για την τελική οργάνωση των γενεθλίων.
Οργανωτικά και επικοινωνιακά θέματα.

Αλληλέγγυα,
εργαζόμενες και εργαζόμενοι στη Συνεργατική ΒΙΟΜΕ
Σ.Ε.ΒΙΟ.ΜΕ. ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.
*ΕΔΡΑ:ΠΑΡΟΔΟΣ Γ.ΣΧΟΛΗΣ 79, 55535, Πατριαρχικό Πυλαίας, Θεσσαλονίκη
*Διευθυνση αλληλογραφίας: Τ.θ.:4567 Τ.Κ.:57001
*Υποκ. Παραγωγής: Λαέρτου 21-23-25, 55535, Πατριαρχικό Πυλαίας, τηλ: 23130 31154
*Πρατήριο Αθήνας: Ψαρών 33, Αγ.Αντωνιος, τηλ: 2130 437163
*e-shop: www.viomecoop.com
*FΒ: www.facebook.com/SEVIOME
*blog: www.biom-metal.blogspot.com

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2024

Το δικαίωμα στη στέγη



Υδατογραφία σε χαρτί - Τ.Παπαϊωάννου
Το δικαίωμα στη στέγη

Στις κεντρικές περιοχές της Αθήνας τα κτίρια, το ένα μετά το άλλο, αλλάζουν χρήση, οι πολυκατοικίες εξαφανίζονται και μετατρέπονται σε ξενοδοχεία, Airbnb, εμπορικά πολυκαταστήματα.

Ενα χαρτοκιβώτιο, ένα πάπλωμα, λίγα ρούχα και μερικά σκεύη, στριμωγμένα στη γωνία μιας σκοτεινής στοάς στο κέντρο της Αθήνας. Τέσσερις πλάκες πεζοδρομίου, όλες κι όλες, το δάπεδο του «σπιτιού» του άστεγου συμπολίτη. Εκεί στον τοίχο που τελειώνει η στοά κι είναι κάπως προφυλαγμένη η γωνιά της από τη βροχή και τον αέρα, βρήκε ένα πρόχειρο αποκούμπι, για να μπορέσει να κοιμηθεί. Εγκαταλειμμένος απ’ όλους, στην απελπιστική μοναξιά του κι ας περνούν από δίπλα του εκατοντάδες αδιάφοροι περαστικοί, δίχως να του ρίχνουν μια ματιά.

Λίγο πιο κάτω ένα παλιό σπίτι, κλειστό, σκονισμένο, με ερμητικά σφαλισμένα παράθυρα κι απέναντι, άλλο ένα διώροφο νεοκλασικό, σφραγισμένο κι αυτό, με τσιμεντόλιθους στις πόρτες, στέκει σκοτεινό, απροσπέλαστο, νεκρό. Και τα δύο, χωρίς κανένα άνοιγμα, μέσα στη μελαγχολική ερημιά τους, περιμένουν μάταια τον μελλοντικό τους ένοικο. Μέσα σε δέκα βήματα, αντικρίζεις όλη την αντίφαση της σύγχρονης μεγαλούπολης, όλη τη σκληρότητα, όλη την παράνοια: ο άστεγος να κοιμάται έξω στον δρόμο, δίπλα ακριβώς στις κλειδαμπαρωμένες κατοικίες. Τα ακατοίκητα σπίτια, απέναντι στο «κατοικημένο» πεζοδρόμιο.

Σε μια πόλη που μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ολοένα και περισσότερο αλώνεται από τον μαζικό τουρισμό, δίπλα στα υπερπολυτελή ξενοδοχεία και τις αστραφτερές τράπεζες, δείγματα –όπως επαίρονται οι κυβερνώντες– μιας πολυδιαφημισμένης ανάπτυξης, οι άστεγοι της Αθήνας που χρόνο τον χρόνο πολλαπλασιάζονται, αποδομούν και καταρρίπτουν τον επικοινωνιακό μύθο του success story της κυβέρνησης. Θαμπώνουν και χαλάνε, με την «ενοχλητική παρουσία» τους, την καλογυαλισμένη βιτρίνα. Οι περιπλανώμενοι ρακένδυτοι που ψάχνουν στα σκουπίδια της πλεονεξίας μας, συντρίβουν τα φανταχτερά σκηνικά μιας κοινωνίας που αποστρέφει το βλέμμα από τον καθρέφτη, μη θέλοντας να αντικρίσει το αληθινό της πρόσωπο.

Το πρόβλημα στέγης στις πόλεις της χώρας μας μέρα τη μέρα διογκούται και αποκτά διαστάσεις χιονοστιβάδας, με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι τιμές των ακινήτων είναι απλησίαστες για την πλειονότητα των πολιτών. Τα ενοίκια έχουν εκτιναχτεί σε δυσθεώρητα ύψη και μεγάλα τμήματα του πληθυσμού εκτοπίζονται από τις γειτονιές τους, αφού αναγκάζονται να καταφύγουν αλλού, προκειμένου να βρουν φτηνότερη στέγη. Η πόλη μεταλλάσσεται με βίαιο και ανεξέλεγκτο τρόπο, με θύματα χιλιάδες συμπολίτες μας, οι οποίοι ασφυκτιούν μέσα σε συνθήκες αυξανόμενης ακρίβειας, αγωνιώντας για το αύριο που ξημερώνει.

Η στέγη από κοινωνικό αγαθό κατάντησε στις μέρες μας κοινό καταναλωτικό προϊόν που το εμπορεύονται αδίστακτοι κερδοσκόποι. Στις κεντρικές περιοχές της Αθήνας τα κτίρια, το ένα μετά το άλλο, αλλάζουν χρήση, οι πολυκατοικίες εξαφανίζονται και μετατρέπονται σε ξενοδοχεία, Airbnb, εμπορικά πολυκαταστήματα. Το ίδιο και ο δημόσιος χώρος, «ευπρεπίζεται», εκσυγχρονίζεται, αποκτά μια γυαλιστερή, κοσμοπολίτικη δήθεν όψη, ενός κακόγουστου και αρχοντοχωριάτικου, κατά τα άλλα, lifestyle. Πλατείες, πεζοδρόμια γεμίζουν τραπεζοκαθίσματα, καταλαμβάνονται από απίστευτης ασχήμιας στέγαστρα που σταδιακά κλείνονται με τζαμαρίες και άθλιες ζελατίνες. Το ιδιωτικό τείνει να απλωθεί παντού και να πνίξει κάθε ελεύθερο υπαίθριο δημόσιο χώρο, έτσι που να μη βρίσκεις χώρο να καθίσεις δίχως να πληρώσεις.

Η Αθήνα εκποιείται και μετατρέπεται σ’ ένα τεράστιο ξενοδοχείο. Οι μόνιμοι κάτοικοι εκδιώκονται από το επιθετικό real estate προς τις φτωχότερες λαϊκές γειτονιές της περιφέρειας, ενώ πολλές δημόσιες υπηρεσίες και υπουργεία ετοιμάζονται να μεταφερθούν στην ΠΥΡΚΑΛ, προκειμένου να αφήσουν ελεύθερα τα κτίριά τους στο κέντρο, για κερδοσκοπική τουριστική εκμετάλλευση. Την ίδια ώρα, όλα τα υπόλοιπα παλιά ακατοίκητα κτίρια στέκουν –χρόνια τώρα– σαν φαντάσματα μέσα στον αστικό ιστό, περιμένοντας τη μελλοντική τους «αξιοποίηση».

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φρόντισε βίαια να επιτεθεί και να εκκενώσει κάθε κατειλημμένο κτίριο που συμβόλιζε στην πόλη μια άλλη αντίληψη κατοίκησης, ένα άλλο όραμα για την πόλη. Μια διαφορετική προσέγγιση συλλογικής διαχείρισης –από τα κάτω– των εγκαταλελειμμένων κτιρίων που αναζωογονούσε τις γειτονιές της Αθήνας, την οποία προφανώς ούτε ήθελε ούτε και θα μπορούσε ποτέ να κατανοήσει ο σημερινός πρωθυπουργός. Σήμερα, τα κτίρια αυτά στέκουν πάλι ακατοίκητα, νεκρά, ανθυγιεινές εστίες συσσώρευσης σκουπιδιών, σαν πυρήνες «θανάτου» μέσα στον ζωντανό κοινωνικό ιστό.

Το ακραίο νεοφιλελεύθερο μοντέλο διακυβέρνησης αφήνει πάνω στην πόλη τα σημάδια του πιο απάνθρωπου και στυγνού προσώπου του. Η πλήρης αδιαφορία για τον αδύναμο είναι πρωτοφανής, σ’ ένα κράτος που έχει απολέσει κάθε ίχνος πρόνοιας. Η κοινωνική κατοικία δεν αποτελεί προτεραιότητα σε μια πολιτεία που βαυκαλίζεται πως είναι τάχατες πολιτισμένη και δημοκρατική. «Η δημοκρατία δεν είναι νόμος της πλειονότητας, αλλά η προστασία της μειονότητας»1, έγραφε πριν από χρόνια ο Αλμπέρ Καμί. Στη χώρα μας, αντιθέτως, καταστρατηγούνται τα πάντα στο όνομα του κέρδους και της αρπαχτής, υποθηκεύοντας, για άλλη μία φορά, το μέλλον των επόμενων γενιών. Θαρρείς και δεν διδαχτήκαμε τίποτα από τις προηγούμενες κρίσεις, την οικονομική καταβαράθρωση και τα μνημόνια.

Η πόλη διαμελίζεται έτσι σε μικρές και ασύνδετες μεταξύ τους επικράτειες, με διαφορετικά ταξικά χαρακτηριστικά. Η κυβέρνηση εντείνει και πολλαπλασιάζει τις κοινωνικές-οικονομικές ανισότητες, αδιαφορεί προκλητικά για την καθημερινότητα των πολιτών και οδηγεί με τις αδίστακτες και καταστροφικές πολιτικές της τη συσσώρευση του πλούτου στα χέρια των ολίγων και ισχυρών, εις βάρος των πολλών αλλά και της χώρας της ίδιας. Η κοινωνία κονιορτοποιείται και σπρώχνεται, μέρα τη μέρα, στη φτωχοποίηση και την ανέχεια. Ανθρωποι κάθε ηλικίας οδηγούνται στο περιθώριο, στην επισφάλεια, στην απόγνωση. Η ζωή γίνεται για τους πολλούς ακόμη πιο δυσβάσταχτη, ανυπόφορη, ζοφερή.

Η πόλη αποδιώχνει, δεν προσκαλεί! Οι πολίτες προσπαθούν μέσα σ’ αυτή την αστική ζούγκλα να επιβιώσουν ο καθένας μόνος του, ακολουθώντας τον αδιέξοδο δρόμο του ατομικισμού και της ιδιώτευσης, αλλά όπως είναι φυσικό συντρίβονται, αφού μόνοι τους είναι ανίσχυροι να παλέψουν για το δίκιο τους. Η μοιρολατρία έχει απλωθεί στην ελληνική κοινωνία και η πεποίθηση ότι «τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει» τείνει να εδραιωθεί, οδηγώντας στην απομόνωση και την παραίτηση.

«Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι μια ιστορία συλλογικότητας. (…) Αυτό που μας βοήθησε να επιβιώσουμε ώς σήμερα είναι η αίσθηση της κοινότητας που μας διακατέχει»2, σημειώνει ο Σεμπαστιάο Σαλγάδο. Ετσι, ακόμη και μέσα σ’ αυτήν τη σκοτεινιά, αναδύονται εκεί που δεν το περιμένεις φωτεινές εστίες ελπίδας και αντίστασης. Είναι οι συλλογικότητες των ενεργών πολιτών που στηρίζονται στη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη και αυτο-οργανώνονται από τα κάτω, σε μικρές, ακηδεμόνευτες ομάδες σε κάθε γειτονιά. Τους φέρνουν κοντά και τους ενώνουν τα κοινά προβλήματα, οι κοινοί αγώνες, το ίδιο όνειρο. Σιγά σιγά συνδέονται μεταξύ τους κι όλοι μαζί διεκδικούν το αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμά τους στην πόλη. Το μεγάλο στοίχημα είναι, στη βάση ακριβώς των κοινών διεκδικήσεων, να αποτελέσουν ένα παλλαϊκό κίνημα που θα απαιτήσει και θα κατορθώσει να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για τις γειτονιές τους. Να πάρουν, κοντολογίς, τη ζωή στα χέρια τους!

Οι λύσεις, γνωστές από καιρό. Τα χιλιάδες ακατοίκητα σπίτια που τα περισσότερα έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα και με τα χρόνια καταρρέουν, πρέπει επειγόντως να επισκευαστούν (με την αρωγή του κράτους) και να αποδοθούν με ευνοϊκούς όρους χαμηλής μίσθωσης στους ανθρώπους που δεν έχουν στέγη. Μόνον έτσι θα συντηρηθούν και θα διασωθούν, αποτελώντας πάλι ενεργά και ζωντανά κύτταρα του αστικού ιστού. Οταν γκρεμιστούν οι τσιμεντόλιθοι που τα φράζουν, αποξηλωθούν οριστικά οι λαμαρίνες που τα πνίγουν, ανοίγοντας διάπλατα τα παράθυρά τους και πλημμυρίζοντάς τα πάλι με φως και φρέσκο αέρα. Οταν, δηλαδή, φωλιάσει ξανά η ζωή μέσα στους χώρους τους.
1. Αλμπέρ Καμί, Σημειωματάρια 1951-1959, Πατάκης, Αθήνα 2022
2. Σεμπαστιάο Σαλγάδο, Από τη γη μου στη γη, Στερέωμα, Αθήνα 2016


*Αρχιτέκτων-ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2024

Δεκάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι, έχασαν προχθές την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.


Δεκάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι, έχασαν προχθές την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κοινωνική αναλγησία...
Κόβεται από σήμερα η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε 400.000 επαγγελματίες!
09:57, 01 Μαρτίου 2024

Τέλος η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για εκατοντάδες χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, οι οποίοι δεν πλήρωσαν ή δεν ρύθμισαν τα χρέη τους προς τον ΕΦΚΑ μέχρι χθες, 29 Φεβρουαρίου.

Με τροπολογία του υπουργείου Εργασίας που κατατέθηκε στη Βουλή δεν δόθηκε νέα παράταση όπως ήλπιζαν οι περισσότεροι. Ετσι, από σήμερα 1η Μαρτίου όσοι έχουν αρρύθμιστα χρέη προς τον ΕΦΚΑ, μένουν απλά χωρίς περίθαλψη.

Με βάση τα στοιχεία των προηγούμενων ημερών υπολογίζεται ότι οι μη μισθωτοί που μένουν εκτός περίθαλψης ανέρχονται σε 400.000, νούμερο τεράστιο, που δείχνει και το οξύ πρόβλημα που υπάρχει.

Οι συγκεκριμένοι ασφαλισμένοι την τελευταία διετία είχαν λάβει παράταση, δηλαδή αναστολή της εφαρμογής του μέτρου της απώλειας της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, η οποία εξέπνευσε χθες.

Από σήμερα πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα έχουν μόνο όσοι πληρώσουν ή ρυθμίσουν τις οφειλές τους.

Οι υπόλοιποι θα αντιμετωπίζονται όπως οι ανασφάλιστοι, οι οποίοι θα έχουν περίθαλψη μόνο στις κρατικές υγειονομικές δομές.
Μόνο 24 δόσεις

Η τακτοποίηση των οφειλών προς τον ΕΦΚΑ δεν είναι εύκολη υπόθεση, για την οποία απλά αδιαφορούν οι οφειλέτες, ρισκάροντας την περίθαλψη των ίδιων και των οικογενειών τους.

Σήμερα, η μοναδική δυνατότητα για τη ρύθμιση των χρεών που έχουν οι οφειλέτες του ΚΕΑΟ είναι οι 24 δόσεις για τα τρέχοντα χρέη. Για τις έκτακτες οφειλές οι δόσεις φτάνουν μέχρι και τις 48. Ομως αυτές αντιπροσωπεύουν μικρό τμήμα των συνολικών χρεών.

Ακόμη πιο δύσκολη γίνεται η κατάσταση για τους οφειλέτες, καθώς παράλληλα με την ένταξη στη ρύθμιση των παλαιών χρεών, για να είναι ταμειακά τακτοποιημένοι πρέπει να πληρώνουν εμπρόθεσμα και τις τρέχουσες εισφορές.

Δεκάδες - αν όχι εκατοντάδες - χιλιάδες αδυνατούν να πληρώνουν ταυτόχρονα δόσεις ρυθμίσεων και τρέχουσες εισφορές. Το αποδεικνύει η συνεχιζόμενη άνοδος των χρεών προς το ΚΕΑΟ, τα οποία έχουν ξεπεράσει τα 47 δισ. ευρώ, εκ των οποίων μάλιστα, σε ρυθμίσεις είναι λιγότερα από το 10%.
Οριστικά εκτός...

Η τροπολογία της υπουργού Εργασίας, Δόμνας Μιχαηλίδου προβλέπει, ότι τελικά χάνουν την ασφαλιστική ενημερότητα, όσοι δεν ρυθμίσουν τις εκκρεμείς οφειλές τους πλην ορισμένων εξαιρέσεων και έτσι παρέχεται η κατ’ εξαίρεση ασφαλιστική ικανότητα για την περίοδο 2024-2025:Στους πληγέντες από φυσικές καταστροφές. Δηλαδή στους ασφαλισμένους του e-Ε.Φ.Κ.Α. που διατηρούν επαγγελματική εγκατάσταση ή ασκούν δραστηριότητα ή εργάζονται σε πληγείσες περιοχές από θεομηνίες ή άλλες φυσικές καταστροφές, καθώς και στους ανέργους των ανωτέρω περιοχών που είναι εγγεγραμμένοι στη ΔΥΠΑ.
Στους εργοδότες και ασφαλισμένους που έχουν επαγγελματική εγκατάσταση ή δραστηριότητα σε περιοχές της Περιφέρειας Αττικής που επλήγησαν από τις πυρκαγιές της 23ης και 24ης Ιουλίου 2018, και στους εγγεγραμμένους στα μητρώα του e-Ε.Φ.Κ.Α. άμεσα ασφαλισμένους που επλήγησαν από τις πυρκαγιές της 23ης και 24ης Ιουλίου 2018 και υπάγονται αντίστοιχα στο πεδίο εφαρμογής της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 26ης Ιουλίου του 2018 που κυρώθηκε με το άρθρο 3 του ν. 4576/2018.
Στους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και στα Ναυπηγεία Ελευσίνας.


Τι πρέπει να κάνουν οι «κομμένοι»

Στο ερώτημα, γιατί δεν μπορεί να παραταθεί για όλους η κατ’ εξαίρεση ασφαλιστική ικανότητα, το υπουργείο Εργασίας, απαντά πως «δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη a la carte» και προσθέτει ότι «οι ασφαλιστικές εισφορές είναι υποχρεωτικές για όλους» και πως «δεν μπορεί να καταβάλλουν μόνο ορισμένοι εισφορές και να λαμβάνουν όλοι τις ίδιες παροχές από τον ΕΟΠΥΥ».
Παράλληλα θέτει και απαντά στα ακόλουθα ερωτήματα:

Τι είναι η ασφαλιστική ικανότητα;

Η ασφαλιστική ικανότητα στην ουσία παρέχει στους άμεσα και τους έμμεσα ασφαλισμένους (μέλη οικογένειας), πέραν της δωρεάν πρόσβασης στα δημόσια νοσοκομεία που δίνει ο ΑΜΚΑ, επιπλέον πρόσβαση με δαπάνη του ΕΟΠΥΥ σε ιδιωτικές δομές υγείας, κάλυψη παροχών υγειονομικής περίθαλψης σε είδος από τον ΕΟΠΥΥ, όπως ενδεικτικά, ιδιωτική συνταγογράφηση για ιατρικές ή άλλες θεραπευτικές πράξεις, διαγνωστικές εξετάσεις, νοσήλια, φάρμακα κ.λπ.

Τι ισχύει από σήμερα, 1η Μαρτίου;

Με τη λήξη της κατ’ εξαίρεση χορήγησης ασφαλιστικής ικανότητας, εφαρμόζεται ο γενικός κανόνας, δηλαδή: για τους μισθωτούς: απαιτείται η πραγματοποίηση τουλάχιστον 50 ημερών εργασίας κατά το προηγούμενο έτος,
για τους μη μισθωτούς: απαιτείται η συμπλήρωση 2 τουλάχιστον μηνών ασφάλισης κατά το προηγούμενο έτος, η καταβολή των απαιτητών εισφορών μέχρι το τέλος του προηγούμενου έτους και, αν υπάρχει οφειλή, πρέπει να έχει ρυθμιστεί και να τηρείται η ρύθμιση.

Τι πρέπει να κάνουν για να μην χάσουν την ασφαλιστική τους ικανότητα όσοι έλαβαν κατ’ εξαίρεση παράταση μέχρι και 29.02.24;

Οι οφειλέτες θα πρέπει να διευθετήσουν το σύνολο των υποχρεώσεών τους προς τον ΕΦΚΑ, όσον αφορά τις εισφορές για το 2023, είτε αποπληρώνοντας το σύνολό τους, είτε ρυθμίζοντάς τις οφειλές σε έως 24 δόσεις.
Εφόσον κάποιος εξοφλήσει πλήρως το ποσό που οφείλει θα πάρει ετήσια ασφαλιστική ικανότητα, ενώ εάν το ρυθμίσει θα πάρει μηνιαία. Τονίζεται για μια ακόμη φορά ότι όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα από την ασφαλιστική τους ικανότητα, εφόσον διαθέτουν ΑΜΚΑ έχουν πρόσβαση στις δημόσιες δομές υγείας.

Τι ισχύει για τους εργαζομένους των οποίων οι εργοδότες δεν έχουν καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές;

Για όσους εργαζομένους έχει υποβληθεί ΑΠΔ για τον απαιτούμενο χρόνο των 50 ημερών, η ασφαλιστική τους ικανότητα ανανεώνεται αυτόματα ανεξαρτήτως του αν ο εργοδότης έχει καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές.
Σε περίπτωση μη υποβολής ΑΠΔ τότε ο εργαζόμενος μπορεί να υποβάλλει καταγγελία στα αρμόδια ελεγκτικά όργανα του ΕΦΚΑ προκειμένου να προσμετρηθεί ο χρόνος ασφάλισης.

Τι πρόβλεψη υπάρχει για τα παιδιά και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες;

Από τον Ιούλιο του 2022, η συνταγογράφηση φαρμάκων, θεραπευτικών πράξεων και διαγνωστικών εξετάσεων γίνεται από όλους τους πιστοποιημένους στο Σύστημα Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης (Σ.Η.Σ.) ιατρούς, δηλαδή και ιδιώτες, για τις πιο κάτω κατηγορίες ανασφάλιστων πολιτών:
α. ανήλικοι έως 18 ετών.
β. ασθενείς με νοητική ή ψυχική αναπηρία, αυτισμό, σύνδρομο down, διπολική διαταραχή, κατάθλιψη με ψυχωσικά συμπτώματα, εγκεφαλική παράλυση ή βαριές και πολλαπλές αναπηρίες, ακρωτηριασμένοι που λαμβάνουν το εξωϊδρυματικό επίδομα με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, όπως και όσοι έχουν πιστοποιημένη αναπηρία από ΚΕΠΑ 80% και άνω, για οποιαδήποτε πάθηση.
γ. ασθενείς με παθήσεις, τα φάρμακα των οποίων χορηγούνται με μηδενική συμμετοχή του ασφαλισμένου καθώς και οι ανασφάλιστοι ασθενείς που πάσχουν από το σύνδρομο ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS)
Επιπλέον, για όλους τους ανασφάλιστους πολίτες προβλέπεται η συνταγογράφηση όλων ανεξαιρέτως των εμβολίων.

Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2024

Πώς καμιά κυβέρνηση δεν τολμά να γκρεμίσει τα αυθαίρετα (κι εκείνα πολλαπλασιάζονται)

Πώς καμιά κυβέρνηση δεν τολμά να γκρεμίσει τα αυθαίρετα (κι εκείνα πολλαπλασιάζονται)

Η αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα είναι μια σουρεαλιστική πραγματικότητα. Ανθεί μέσα από τους πολλούς νόμους που ψηφίστηκαν για να την περιορίσουν, οι οποίοι δημιούργησαν ακόμη περισσότερα αυθαίρετα.
16 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ Facebook


Ηιστορία της κατεδάφισης των αυθαιρέτων θυμίζει τη «Μέρα της Μαρμότας» στην κινηματογραφική εκδοχή του Χάρολντ Ράμις: Οι κατεδαφίσεις μοιάζουν να είναι εγκλωβισμένες σε μια «χωροχρονική φούσκα». Ξεκινούν, αλλά τα αυθαίρετα παραμένουν στη θέση τους. Και πάντα η ιστορία επαναλαμβάνεται, δεκαετίες τώρα…

Πρόσφατα το υπουργείο Περιβάλλοντος προανήγγειλε νέες αλλαγές για τον εντοπισμό και την κατεδάφιση των αυθαιρέτων. Πρόκειται για ένα δύσκολο στοίχημα, που καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν το κέρδισε ή, για την ακρίβεια, όπως τουλάχιστον δείχνουν τα πράγματα, δεν ήθελε να το κερδίσει.



Αντίθετα, οι νόμοι που ψηφίστηκαν για την «τακτοποίηση» και τη «νομιμοποίηση» της αυθαίρετης δόμησης δημιουργούσαν κάθε φορά την επόμενη γενιά αυθαιρέτων.



Είναι χιλιάδες τα πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων που έχουν εκδώσει οι αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες σε δάση και αιγιαλούς. Ελάχιστα από αυτά όμως έχουν εκτελεστεί, έχουν δηλαδή γκρεμιστεί τα αυθαίρετα.










Τα τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης, δηλαδή τα πρωτόκολλα στα οποία έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των δικαστικών και διοικητικών προσφυγών από τους αυθαιρετούχους και τα αυθαίρετα μπορούν να γκρεμιστούν, ξεπερνούν τα 800 για αυθαίρετα που βρίσκονται σε παραλίες και τα 2.500 για αυθαίρετα που βρίσκονται μέσα σε δάση.

Κανείς δεν ξέρει πόσα είναι τα αυθαίρετα στην πραγματικότητα, όπως θα φανεί παρακάτω. Αν και έχουν ψηφιστεί νόμοι και ρυθμίσεις για τον εντοπισμό και εν συνεχεία την κατεδάφισή τους, δεν έχουν εφαρμοστεί. Παρά τις εξαγγελίες και τις φωτογραφίες των εκάστοτε υπουργών με φόντο την μπουλντόζα που ρίχνει τα αυθαίρετα, συνήθως περνάνε δεκαετίες για να γκρεμιστούν, αν γκρεμιστούν.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι η υπόθεση των κατεδαφίσεων αυθαιρέτων είναι εξαιρετικά περίπλοκη και γι’ αυτό έχουν βάλει τα δυνατά τους όλες οι κυβερνήσεις, με «εξαιρετικά» αποτελέσματα.
Μπουλντόζα μετά από 30 χρόνια

Στο πρόγραμμα των 16 κατεδαφίσεων που ανακοίνωσε πανηγυρικά το υπουργείο Περιβάλλοντος τον περασμένο Νοέμβριο περιλαμβάνονταν κάποιες που εκκρεμούσαν ακόμη και 30 χρόνια. Ένα άλλο κραυγαλέο παράδειγμα που δείχνει τους ρυθμούς με τους οποίους κινούνται οι κατεδαφίσεις αυθαιρέτων είναι οι οκτώ ταβέρνες στον Σχινιά που είχαν κριθεί κατεδαφιστέες από το 1999, αλλά τελικά γκρεμίστηκαν σταδιακά μεταξύ 2016 και 2017, λίγο πριν οδηγηθεί η χώρα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για αυτό το ζήτημα.

Στο Εθνικό Πάρκο Σχινιά-Μαραθώνα, που προστατεύεται από το 2000 με Προεδρικό Διάταγμα, συντελείται σταδιακά από το 2018 μια νέα αυθαιρεσία, για την οποία επί μακρόν δεν είχε ανοίξει ρουθούνι. Ξεκίνησε το 2014 ως κάμπινγκ με τροχόσπιτα, το 2018 άρχισαν οι εργασίες ανέγερσης και τον Ιούνιο του 2023 ολοκληρώθηκαν.


Όλα αυτά τα χρόνια συστηματική κινητοποίηση υπήρξε μόνο από τη Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Αττικής (ΟΦΥΠΕΚΑ), η οποία όμως δεν είχε την αρμοδιότητα να σταματήσει τα έργα, παρά μόνο να ενημερώνει τις αρμόδιες κατασταλτικές αρχές. Σήμερα στη ζώνη Α3 του Εθνικού Πάρκου, στο πευκοδάσος με τις κουκουναριές, που αποτελεί και οικότοπο προτεραιότητας για την Ε.Ε., υπάρχουν 13 προκατασκευασμένα σπιτάκια που νοικιάζονται ως τουριστικά ακίνητα και τα οποία μπορεί να βρει κανείς στην πλατφόρμα Airbnb με χρέωση προς 180 ευρώ την ημέρα.

Το έγγραφο που έστειλε στην Εισαγγελία η αρμόδια μονάδα διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ τον περασμένο Ιούνιο κινητοποίησε τελικά το δασαρχείο Καπανδριτίου ώστε να κινήσει τη διαδικασία απομάκρυνσης αυθαιρέτου με πρωτόκολλο κατεδάφισης και την Πολεοδομία Μαραθώνα, που επέβαλε πρόστιμο για την αυθαίρετη δόμηση. Πότε θα μπουν οι μπουλντόζες; Ίσως σε καμιά δεκαετία, αν σκεφτεί κανείς τι έχει συμβεί στην αντίστοιχη περίπτωση των ταβερνών, αλλά και τι συμβαίνει σχεδόν παντού στη χώρα.Facebook Twitter Φωτoγραφία από το Airbnb. «Αυτά τα σπιτάκια τώρα έχουν χτιστεί και νοικιάζονται κανονικότατα, παραβιάζοντας τους όρους προστασίας του Εθνικού Πάρκου Σχινιά, ενώ θα έπρεπε να κατεδαφιστούν αμέσως».
Η αρμοδιότητα των κατεδαφίσεων στον πιο αδύναμο κρίκο

Η κατεδάφιση των αυθαίρετων έχει αφεθεί εδώ και χρόνια στον πιο αδύναμο κρίκο των δημόσιων υπηρεσιών, στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις. Οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις είναι οι πιο υποστελεχωμένες υπηρεσίες του Δημοσίου και δεν διαθέτουν μηχανικά μέσα. Κι αφού οι κατεδαφίσεις πήγαν σε υπηρεσίες χωρίς μηχανήματα, αυτές θα πρέπει κάπως να τα βρουν για να κάνουν τη δουλειά με την οποία είναι επιφορτισμένες.

Η γραφειοκρατία της διαδικασίας που προβλέπει την προκήρυξη διαγωνισμού για να βρεθεί εργολάβος που θα γκρεμίσει το αυθαίρετο σε συνδυασμό με τις διοικητικές και δικαστικές προσφυγές των αυθαιρετούχων που θέλουν να γλιτώσουν την κατεδάφιση καθιστούν τις κατεδαφίσεις έναν εξωπραγματικό και ανέφικτο στόχο. Αλλά ακόμη κι αν όλα αυτά έχουν γίνει, και πάλι τα αυθαίρετα δεν πέφτουν εύκολα.


Στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις στέλνονται όλα τα τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης των αυθαιρέτων από τις πολεοδομίες των δήμων, την Κτηματική Υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών που είναι υπεύθυνη για τα αυθαίρετα στον αιγιαλό, τις δασικές υπηρεσίες, όταν πρόκειται για αυθαίρετα που βρίσκονται μέσα σε δασικές εκτάσεις, και τις αρχαιολογικές υπηρεσίες, όταν το αυθαίρετο βρίσκεται σε αρχαιολογικό χώρο.

Η μεταβίβαση της αρμοδιότητας για τις κατεδαφίσεις των αυθαιρέτων στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις υπήρξε μια μεταβατική λύση το 2013, αλλά, από ό,τι φαίνεται, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού. Είχε προηγηθεί η δημιουργία Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεώρησης και Κατεδάφισης Αυθαιρέτων, ενώ με νόμο του 2017 θεσμοθετήθηκαν τα Παρατηρητήρια Δομημένου Περιβάλλοντος που θα λειτουργούσαν στις Περιφέρειες. Τα παρατηρητήρια αυτά, στα οποία θα περνούσε η αρμοδιότητα των κατεδαφίσεων και παράλληλα ο έλεγχος της αυθαίρετης δόμησης, δεν ενεργοποιήθηκαν ποτέ, ούτε από αυτή ούτε από την προηγούμενη κυβέρνηση.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Νησιά Αιγαίου: Πάνω από χίλια πρωτόκολλα κατεδάφισης

Στα νησιά του Αιγαίου οι πιέσεις του real estate για νέες τουριστικές επενδύσεις είναι αφόρητες και είναι κοινό μυστικό ότι η αυθαίρετη δόμηση ανθεί. Ωστόσο, στο τμήμα των κατεδαφίσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης του Αιγαίου απασχολούνται τρεις εργαζόμενοι συν τον διευθυντή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που μεταφέρει η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΑΔΕ) για τα νησιά του Αιγαίου πλην Κρήτης και Σποράδων, ο αριθμός των πρωτοκόλλων κατεδάφισης που εκκρεμούν ξεπερνά τα 1.000 πρωτόκολλα, ενώ αυτά που έχουν εκτελεστεί, δηλαδή έχουν προχωρήσει οι κατεδαφίσεις, είναι μόνο μερικές δεκάδες. «Το γεγονός ότι ο σοφός, κατά τα άλλα, νομοθέτης επέλεξε να αναθέσει την ειδικής σημασίας αρμοδιότητα της εκτέλεσης των πρωτοκόλλων κατεδάφισης σε υπηρεσίες που δεν διαθέτουν ούτε μέσα (μηχανήματα) ούτε κατάλληλο ή επαρκές προσωπικό, ενώ είναι υποχρεωμένες να διενεργούν διαγωνισμούς για την ανάθεση σε ιδιώτες εργολάβους, με όλη τη γραφειοκρατία που αυτό συνεπάγεται, αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις τόσο των κυβερνήσεων όσο και της τοπικής διοίκησης», λέει στη LiFO o Χάρης Ζεπάτος, ηλεκτρολόγος μηχανικός και γενικός γραμματέας της ΟΣΕΑΔΕ.

Για την Αττική η εικόνα είναι ακόμη χειρότερη. Σύμφωνα με πληροφορίες της LiFO, τα τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης, δηλαδή τα πρωτόκολλα στα οποία έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των δικαστικών και διοικητικών προσφυγών από τους αυθαιρετούχους και τα αυθαίρετα μπορούν να γκρεμιστούν, ξεπερνούν τα 800 για αυθαίρετα που βρίσκονται σε παραλίες και τα 2.500 για αυθαίρετα που βρίσκονται μέσα σε δάση.
Facebook Twitter Αεροφωτογραφία με αυθαίρετα κτίσματα στη Μύκονο. Φωτ.: Eurokinissi
Κατεδαφίσεις ή η «μέρα της μαρμότας»

Ακόμη όμως και αν υπάρχουν τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης, το γκρέμισμα των αυθαιρέτων δεν πραγματοποιείται. Ακόμη και αν προχωρήσουν κανονικά οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που απαιτούνται −γίνουν δηλαδή ομαδοποιήσεις των αυθαιρέτων τα οποία είναι διασκορπισμένα στην Αττική ή στα 60 νησιά του Αιγαίου ή αλλού, πραγματοποιηθεί η προβλεπόμενη τεχνική εκτίμηση των εργασιών με αυτοψίες, προχωρήσει η προκήρυξη διαγωνισμού και βρεθεί ο εργολάβος που θα τα γκρεμίσει− τα αυθαίρετα είναι πολύ πιθανό να μείνουν στη θέση τους.

Αυτό συμβαίνει γιατί ο αυθαιρετούχος μπορεί να παρουσιάσει την τελευταία στιγμή χαρτί με αποφάσεις τακτοποίησης αυθαιρέτου μέσων των δύο νόμων που έχουν θεσπιστεί (4178/13 και 4495/17) ή δικαστικές προσφυγές της τελευταίας στιγμής για την αναστολή της κατεδάφισης.

Μπορεί ακόμη, όταν φτάσει το συνεργείο εκεί, να βρει μεγαλύτερες αυθαιρεσίες από αυτές που περιγράφονται στο πρωτόκολλο κατεδάφισης. Για τα παράνομα κτίσματα με τις νέες αυθαιρεσίες η παραπάνω διαδικασία θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή.

Ακόμη όμως κι αν όλα πάνε καλά, τελικά πολύ λίγες κατεδαφίσεις μπορούν να γίνουν. Γιατί υπάρχει και άλλη μία πρόβλεψη του νόμου που βάζει έξτρα εμπόδια. Οι εργασίες κατεδάφισης πρέπει να ολοκληρωθούν το αργότερο μέχρι το τέλος Νοέμβρη, γιατί θα πρέπει να πληρωθούν οι εργολάβοι πριν κλείσει η χρονιά. Το πρόβλημα όμως είναι ότι συνήθως ο διαγωνισμός για την επιλογή του εργολάβου που θα βάλει μπρος τα έργα της κατεδάφισης ολοκληρώνεται προς το τέλος του καλοκαιριού ή ακόμη και τον Σεπτέμβρη.


Οπότε ο χρόνος που απομένει μέχρι τα τέλη Νοέμβρη είναι πολύ λίγος και δεν φτάνει για την κατεδάφιση μεγάλου αριθμού αυθαιρέτων. Για όσα αυθαίρετα δεν κατεδαφιστούν όλα ξαναρχίζουν από την αρχή.

Τα κονδύλια που πήρε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση για τις κατεδαφίσεις επιστρέφονται. Ο νόμος προβλέπει ξανά αίτηση για χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις θα πρέπει να εκκινήσουν τις διαδικασίες από την αρχή για νέο διαγωνισμό, για να φτάσουν πάλι στο τέλος Σεπτέμβρη να ξαναξεκινήσουν τις κατεδαφίσεις ως τον Νοέμβρη, και πάλι να μη φτάσει ο χρόνος κ.ο.κ. Έτσι επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο μια βαριά γραφειοκρατική διαδικασία με φτωχά αποτελέσματα.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΕΛΛΑΔΑ
Όταν δεν βρίσκονται αυτοί που θα γκρεμίσουν

Σε πολλά νησιά του Αιγαίου δύσκολα θα βρεθούν εργολάβοι που θα αναλάβουν τη διαδικασία της κατεδάφισης, γιατί δεν θέλουν να έρθουν αντιμέτωποι με τα επιχειρηματικά συμφέροντα αυθαιρετούχων. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση σε νησί του Αιγαίου, όπου η Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν έβρισκε ενδιαφερόμενους εργολάβους να αναλάβουν το έργο της κατεδάφισης μετά από σχετικό διαγωνισμό που είχε προκηρύξει. Ο διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος. Επαναλήφθηκε και δόθηκε με απευθείας ανάθεση στον έναν και μοναδικό εργολάβο που συμμετείχε.


Σε πολλά νησιά του Αιγαίου δύσκολα θα βρεθούν εργολάβοι που θα αναλάβουν τη διαδικασία της κατεδάφισης, γιατί δεν θέλουν να έρθουν αντιμέτωποι με τα επιχειρηματικά συμφέροντα αυθαιρετούχων.

Ήταν ένας εργολάβος από την Αθήνα, ο οποίος τελικά δεν ανέλαβε το έργο γιατί, όπως μεταφέρουν στη LiFO άνθρωποι που γνωρίζουν την υπόθεση, «δέχτηκε απειλές και πιέσεις». Ανάμεσα στα αυθαίρετα που έπρεπε να κατεδαφιστούν ήταν και μια τουριστική επιχείρηση, η οποία είχε καταλάβει περιοχή αιγιαλού, δασικό και αρχαιολογικό χώρο. Για την επιχείρηση αυτή είχαν εκδοθεί τρία πρωτόκολλα κατεδάφισης από τις αντίστοιχες υπηρεσίες που είχαν την ευθύνη για την παράνομη κατάληψη της δημόσιας έκτασης. Όλα τα πρωτόκολλα κατεδάφισης αναφέρονταν όμως σε άγνωστο ιδιοκτήτη. Όταν είχαν ξεκινήσει οι θηριώδεις κατασκευές στην παραλία το 2021, οι εργάτες που περνούσαν αυτόφωρο για τις κατασκευές δεν είχαν κατονομάσει τον ιδιοκτήτη. Τελικά το αυθαίρετο κάηκε εξαιτίας μιας μεγάλης πυρκαγιάς που ξέσπασε στην περιοχή και όχι γιατί εφαρμόστηκαν οι νόμοι που προέβλεπαν την κατεδάφισή του. Και κανείς ποτέ δεν έμαθε το όνομα του ιδιοκτήτη ο οποίος τσιμέντωσε συνολική έκταση 1.500 τ.μ.
Facebook Twitter Mπορεί σε μία πολεοδομία να φτάσουν 800 ή και 1.000 καταγγελίες. Το θέμα είναι ποιος ελέγχει αυτές τις καταγγελίες, αφού οι πολεοδομίες είναι τραγικά υποστελεχωμένες. Φωτ.: Eurokinissi
Χιλιάδες τακτοποιήσεις αυθαιρέτων χωρίς έλεγχο

Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει πόσα είναι τα αυθαίρετα. Δεν υπάρχει κάποια υπηρεσία που να ελέγχει και να εντοπίζει την αυθαίρετη δόμηση. Τα Παρατηρητήρια Περιβάλλοντος που θεσμοθετήθηκαν με νόμο του 2017 ποτέ δεν συστάθηκαν. Όλες οι υπηρεσίες που σχετίζονται με την αυθαίρετη δόμηση ενεργοποιούνται κατόπιν καταγγελιών: «Η διαδικασία για τον έλεγχο της αυθαίρετης δόμησης είναι ότι πάει η καταγγελία στην πολεοδομία ή στην αστυνομία και αυτή τη μεταβιβάζει στην πολεοδομία. Η πολεοδομία βγάζει κλιμάκιο μηχανικών που κάνει έλεγχο των καταγγελλόμενων αυθαιρεσιών. Βγάζει πόρισμα, εφόσον υπάρχει αυθαιρεσία επιβάλλει πρόστιμα και αν κριθεί κατεδαφιστέο πάει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση», λέει στη LiFO o Δημήτρης Πετρόπουλος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μηχανικών του Δημοσίου (ΠΟ-ΕΜΔΥΔΑΣ).

Ο Δημήτρης Πετρόπουλος υποστηρίζει ότι «υπάρχει ένα τεράστιο απόθεμα ελέγχου αυθαιρεσιών που είναι χαώδες». Μας εξηγεί ότι, βάσει της νομοθεσίας, οι πολεοδομίες θα έπρεπε να είχαν κάνει δειγματοληπτικούς ελέγχους στα ακίνητα που είχαν αυθαιρεσίες και τακτοποιήθηκαν με την υπαγωγή τους στους νόμους για τα αυθαίρετα. Κανένας όμως τέτοιος έλεγχος δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα: «Όλες οι τακτοποιήσεις γίνονταν με ευθύνη ιδιωτών. Δηλαδή πήγαινε ο ιδιώτης μηχανικός, κατέγραφε τις αυθαιρεσίες που υπήρχαν, ο ιδιοκτήτης πλήρωνε με βάση τις αυθαιρεσίες που κατέγραφε ο ιδιώτης μηχανικός και το ακίνητο θεωρείτο τακτοποιημένο. Ο νόμος σωστά έλεγε ότι θα πρέπει να γίνει ένας έλεγχος από τις πολεοδομίες για να δούμε, αυτά που δηλώθηκαν είναι τα σωστά; Ή δηλώθηκαν λάθος πράγματα;».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αυτός ο έλεγχος δεν έγινε ποτέ και στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει πόσα από τα «τακτοποιημένα» ακίνητα που έχουν νομιμοποιηθεί μπορεί να μην επιτρεπόταν να νομιμοποιηθούν και πόσα από αυτά μπορεί να βρίσκονται σε δάση, σε αιγιαλούς, ακόμη και σε ρέματα. Ομοίως οι πολεοδομίες θα έπρεπε να είχαν πραγματοποιήσει δειγματοληπτικό έλεγχο και για το 30% των αδειών που εκδίδονται από το 2017 μέσα από το ηλεκτρονικό σύστημα e-adeies: «Ούτε αυτός ο έλεγχος έχει γίνει ποτέ. Γι’ αυτό και έχουμε υποστηρίξει ότι κινδυνεύουμε να πάμε σε μια νέα γενιά αυθαιρέτων, τα e-αυθαίρετα», αναφέρει.

Όσο για τις καταγγελίες, όπως λέει στη LiFO o Δημήτρης Πετρόπουλος, μπορεί σε μία πολεοδομία να φτάσουν 800 ή και 1.000 καταγγελίες. Το θέμα είναι ποιος ελέγχει αυτές τις καταγγελίες, αφού οι πολεοδομίες είναι τραγικά υποστελεχωμένες. Τα δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα που μας δίνει ο Δ. Πετρόπουλος είναι ο δήμος Πειραιά και ο δήμος Μαρκοπούλου-Μεσογαίας.

«Έξι υπάλληλοι του ελέγχου κατασκευών, που έχουν ως αρμοδιότητα τον έλεγχο των αυθαιρέτων, των επικινδύνων και των ετοιμόρροπων, θα πρέπει να ασχολούνται με ελέγχους στον δήμο Πειραιά και σε εννέα ακόμη δήμους: Κορυδαλλού, Περάματος, Αίγινας, Αγκιστρίου, Σπετσών, Ύδρας, Κυθήρων, Τροιζηνίας/Μεθάνων και Πόρου. Μια συνολική έκταση που είναι 80 φορές μεγαλύτερη από την έκταση του δήμου Πειραιά!». Αντίστοιχη, όπως ισχυρίζεται, είναι και η κατάσταση στον δήμο Μαρκοπούλου-Μεσογαίας: «Δεν υπάρχει καν διοικητικός υπάλληλος για την τήρηση του αρχείου αυθαιρέτων/ημιυπαιθρίων και τακτοποιήσεων, ενώ το προσωπικό στο τμήμα αυθαιρέτων δεν επαρκεί, με συνέπεια να εκκρεμούν χιλιάδες αιτήσεις, καταγγελίες, εισαγγελικές παραγγελίες για αυθαίρετες κατασκευές».

Για τον πρόεδρο της ΠΟ-ΕΜΔΥΔΑΣ η τραγική αυτή υποστελέχωση «ευνοεί τους παρανομούντες, οι οποίοι κερδοσκοπούν σε βάρος του δομημένου περιβάλλοντος αλλά και του δημόσιου συμφέροντος, με ενδεικτικό παράδειγμα αυτό της Μυκόνου αλλά και άλλων περιοχών της χώρας».Facebook Twitter Αυθαίρετα σε παραλία της Πελοποννήσου. Φωτ.: Konstantinos Tsakalidis / SOOC
Τα «σπιτάκια» του Εθνικού Πάρκου στον Σχινιά

Για την ανέγερση των 13 κτισμάτων στο Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά υπάρχουν πολλές απορίες. Η έκταση στην οποία έχουν ανεγερθεί αυτά τα κτίσματα είναι δίχως αμφιβολία ιδιωτική. Ταυτόχρονα όμως είναι και δασική και τυχαίνει μάλιστα τα επίμαχα κτίσματα να έχουν ανεγερθεί στη ζώνη ύψιστης προστασίας του Εθνικού Πάρκου. Πέραν τούτου, στα αυθαίρετα, παρά την πολυπλοκότητα της νομοθεσίας, τα παραθυράκια και τις πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες διατάξεις, υπάρχει μια κόκκινη γραμμή. Τα αυθαίρετα που «τακτοποιήθηκαν» ή μπορούν να τακτοποιηθούν με τους υπάρχοντες νόμους είναι αυτά που ανεγέρθηκαν μέχρι την 27η Ιουλίου του 2011.

Τα αυθαίρετα που χτίζονται μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν. Όπως εξηγεί στη LiFO η Ελένη Κατσιρώδη, προϊσταμένη της Μονάδας Διαχείρισης Εθνικών Πάρκων Πάρνηθας, Σχινιά και Προστατευόμενων Περιοχών Σαρωνικού Κόλπου, σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα του 2000 με το οποίο ο Σχινιάς χαρακτηρίστηκε Εθνικό Πάρκο, «στη ζώνη Α3, όπου ανεγέρθηκαν τα συγκεκριμένα κτίσματα, δεν επιτρέπεται η δόμηση και εξαιρείται ό,τι είχε χτιστεί πριν την ανακήρυξη της περιοχής ως Εθνικού Πάρκου με Προεδρικό Διάταγμα».

Η πρώτη αναφορά για παράτυπες ενέργειες στο Εθνικό Πάρκο έγινε το 2014 από τον τότε φορέα διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Σχινιά-Μαραθώνα, σημερινή Μονάδα Διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ και αφορούσε την ύπαρξη τροχόσπιτων στον προστατευόμενο χώρο. Τότε ειδοποιήθηκε η αστυνομία από τους φύλακες/επόπτες του φορέα, αλλά δεν είχε γίνει τίποτα.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΕΛΛΑΔΑ

Τέσσερα χρόνια μετά, το 2018, ο φορέας διαπίστωσε στο ίδιο σημείο της ιδιόκτητης δασικής έκτασης εντός Εθνικού Πάρκου οικοδομική δραστηριότητα, η οποία συνεχίστηκε και το 2019. Τότε ο φορέας, που περιπολεί καθημερινά σε 16ωρη βάση το πάρκο, είχε ενημερώσει το Δασαρχείο και την Πολεοδομία Παλλήνης. Δεν υπήρξε καμία διακοπή εργασιών, ούτε το 2018 ούτε και το 2019. Οικοδομικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν και τον Μάιο του 2022, τον Φλεβάρη του 2023, όπως επίσης και τον Ιούνιο του 2023. Τον περασμένο Ιούνιο ο ιδιοκτήτης έβαλε θερμοσυλλέκτες, διαμόρφωσε όπως ήθελε το ανάγλυφο, έκανε κοπές κλάδων δέντρων, ίσιωσε τις αμμοθίνες, οι οποίες εκτός από το γεγονός ότι αποτελούν ευαίσθητα οικοσυστήματα εμποδίζουν τη διάβρωση και την εξαφάνιση των παραλιών με άμμο, άνοιξε πόρτα από την πλευρά της θάλασσας και έφτιαξε μονοπάτι.

Αν και σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας του πάρκου η πολεοδομική υπηρεσία οφείλει να ενημερώσει τη διοίκηση της μονάδας του πάρκου σχετικά με την έγκριση κάθε οικοδομικής άδειας και να προχωρά στην έγκρισή της μόνο με τη γνώμη του φορέα, που πρέπει να παρέχεται εντός 20 ημερών, ο φορέας βρέθηκε μάλλον αρκετές φορές προ τετελεσμένων. Τον Φεβρουάριο του 2023 ο ιδιοκτήτης γνωστοποίησε στον φορέα ότι είχε κάνει αίτημα για τακτοποίηση αυθαιρέτου, ενώ νωρίτερα, τον Μάιο του 2022, υπέβαλε και έγγραφο εκτέλεσης εργασιών ενεργειακής αναβάθμισης των κτισμάτων.

Η Ελένη Κατσιρώδη υποστηρίζει ότι «η μονάδα διαχείρισης και ο πρώην φορέας από το 2014 και μετά πάντα ενημέρωνε πολεοδομικές και δασικές υπηρεσίες για τη δραστηριότητα και τις παρεμβάσεις στην επίμαχη περιοχή του Εθνικού Πάρκου. Τον Ιούνιο του 2023 έστειλε επιστολή στην Εισαγγελία και στους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος με το πλήρες ιστορικό καθώς και στις καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες». Facebook Twitter Φωτ.: Αλέξανδρος Μπελτές/ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ουσιαστικά τότε ξεκίνησε και η ενεργοποίηση του Δασαρχείου Καπανδριτίου, το οποίο, αν και είχε κάνει αυτοψία τον Ιούνιο του 2022, ξεκινάει τη διαδικασία απομάκρυνσης αυθαιρέτου μετά την επιστολή στην Εισαγγελία. Σύμφωνα με πληροφορίες της LiFO, το Δασαρχείο έχει εκδώσει πρωτόκολλα κατεδάφισης. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι αύριο θα γκρεμιστούν οι αυθαίρετες κατασκευές. Το πρωτόκολλο βρίσκεται σε αναστολή, καθώς ο ιδιοκτήτης έχει προσφύγει στα δικαστήρια για να γλιτώσει την κατεδάφιση των κτιρίων. Σε κάθε περίπτωση, και μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση, τα αυθαίρετα δεν θα απομακρυνθούν. Τουλάχιστον με βάση τα ισχύοντα έως σήμερα.

Λίγες μέρες μετά την επιστολή από την αρμόδια Μονάδα Διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ στην Εισαγγελία, ενεργοποιήθηκε και η Πολεοδομία Μαραθώνα, η οποία έκανε αυτοψία και υπέβαλε πρόστιμο για τις αυθαίρετες κατασκευές. Ο Κωνσταντίνος Ρέλιας, διευθυντής της Πολεοδομίας Μαραθώνα, λέει στη LiFO ότι «την αποκλειστική ευθύνη για τη συγκεκριμένη περιοχή, επειδή είναι υψηλής προστασίας ζώνη και δασική περιοχή, την έχει το Δασαρχείο. Η πολεοδομία, επειδή υπήρξαν αυθαιρεσίες, κατέγραψε τις όποιες παραβάσεις βρήκε και επέβαλε ένα πρόστιμο», για το οποίο, όπως μας είπε ο Κ. Ρέλιας, «ο ιδιοκτήτης έχει προσφύγει στο Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥΠΟΘΑ)».

Όσο ο ιδιοκτήτης έχει βάλει μπρος όλες τις διαδικασίες για να καταφέρει να ακυρώσει το πρόστιμο και να κερδίσει τη νομιμοποίηση των ακινήτων του μέσω διοικητικών και δικαστικών προσφυγών, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα. Πώς από το 2018 κανείς δεν σταμάτησε την ανέγερση των κτιρίων αυτών; Ο Κ. Ρέλιας θα μας πει ότι «η πολεοδομία ενεργεί κατόπιν καταγγελιών ή εάν πέσει στην αντίληψή της». Ο ίδιος μάλιστα διερωτάται «πώς η μονάδα διαχείρισης, που φυλάει τον χώρο 24 ώρες το 24ωρο, δεν αντελήφθη τίποτα για να ειδοποιηθούν οι αρμόδιες αρχές. Από τη στιγμή που εμείς αναλάβαμε εδώ, καμία όχληση από τον φορέα δεν υπήρχε, πλην μιας επιστολής που μας ήρθε τον Ιούνιο, δύο, τρεις ή τέσσερις μέρες πριν γίνει η αυτοψία».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ

Τα ερωτήματα όμως είναι πολλά. Γιατί το Δασαρχείο δεν σταμάτησε νωρίτερα τις οικοδομικές εργασίες, καθώς, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται ο ΟΦΥΠΕΚΑ, είχε ενημερωθεί; Ζήτημα είναι επίσης πώς ο ιδιοκτήτης εμφάνισε πράξη νομιμοποίησης αυθαιρέτου, αφού τα κτίσματα ήταν μέσα σε δασική περιοχή και μάλιστα μέσα στο Εθνικό Πάρκο. Η ανέγερση των κτισμάτων δεν απασχόλησε ούτε τον δήμο. Ρωτήσαμε τον Στέργιο Τσίρκα, δήμαρχο Μαραθώνα από το 2019, και μας είπε ότι μία πενταετία που σταδιακά εξελίσσεται η οικοδόμηση στο Εθνικό Πάρκο «ο δήμος δεν αντιλήφθηκε τίποτα». Ανέφερε ότι «πρόκειται για καμιά δεκαριά τροχόσπιτα στα οποία μπήκαν στέγες από πάνω». Ο Στ. Τσίρκας είπε στη LiFO ότι το θέμα το πληροφορήθηκε από τον Τύπο και αμέσως μετά πήγε η πολεοδομία για αυτοψία και πως «το πευκοδάσος Σχινιά το ελέγχει ο ΟΦΥΠΕΚΑ με δικές του φυλάξεις και οχήματα».

Για το ζήτημα αυτό η Θεοδότα Νάντσου, επικεφαλής πολιτικής του WWF, είχε προχωρήσει σε δημόσια καταγγελία πριν από μερικούς μήνες. Υποστηρίζει ότι οι λόγοι που τα αυθαίρετα δεν πέφτουν είναι γιατί καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να θέσει εμπόδια στην παρανομία εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος: «Αντί να δημιουργηθεί μια κεντρική υπηρεσία κατεδάφισης, έχουν πετάξει το μπαλάκι στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, οι οποίες ποτέ δεν κάνουν τίποτα, επικαλούμενες την έλλειψη μέσων και χρημάτων». Στον Σχινιά, όπως λέει, θα έπρεπε να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου και το Δασαρχείο θα έπρεπε να σταματήσει τις εργασίες πριν ολοκληρωθεί η κατασκευή των κτισμάτων. «Αυτά τα σπιτάκια τώρα έχουν χτιστεί και νοικιάζονται κανονικότατα, παραβιάζοντας τους όρους προστασίας του Εθνικού Πάρκου Σχινιά, ενώ θα έπρεπε να κατεδαφιστούν αμέσως». Και θα συνεχίσουν να νοικιάζονται, όπως μας λέει, για καμιά δεκαριά χρόνια ίσως, μέχρις ότου τελεσιδικήσουν οι διοικητικές και δικαστικές προσφυγές.

Για τη Θεοδότα Νάντσου οι κυβερνητικές εξαγγελίες για τα μέτρα στα αυθαίρετα, που συνοδεύτηκαν και από τις μεταβατικές διατάξεις για την εκτός σχεδίου δόμηση, αποτελούν στην ουσία προφάσεις εν αμαρτίαις: «Κάθε φορά, όταν θέλουν να αλλάξουν το θεσμικό πλαίσιο, να τακτοποιήσουν, να ενισχύσουν την εκτός σχεδίου δόμηση, κάθε φορά λένε ότι θα γκρεμίσουν αυθαίρετα. Και βρίσκουν κάτι άκυρα. Κάτι τοίχους, κάτι παρατημένα κτίσματα και γκρεμίζουν. Αυτό είναι εξοργιστικό. Το Προεδρικό Διάταγμα λέει ρητά ότι απαγορεύεται η δόμηση στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά και κάποιος πήγε και έχτισε μπανγκαλόου, τα νοικιάζει ανερυθρίαστα και βγαίνει ο υπουργός και λέει ότι θα γκρεμίσει αυθαίρετα».
Μετά το φούντωμα της αυθαιρεσίας, τώρα νέα μέτρα

Τα δύο τελευταία χρόνια, από το 2021 έως το 2023, με τροπολογίες που πέρασε η κυβέρνηση είχαν ανασταλεί όλες οι κατεδαφίσεις αυθαιρέτων σε δάση και αιγιαλούς λόγω κορωνοϊού. Το αποτέλεσμα ήταν να φουντώσει ακόμη περισσότερο η αυθαίρετη δόμηση, καθώς «υπήρχε διάχυτη η εντύπωση της ατιμωρησίας», λένε στη LiFO υπηρεσιακοί παράγοντες και μηχανικοί που ασχολούνται με το θέμα.

Η κατεδάφιση των 16 αυθαιρέτων λίγο πριν εκπνεύσει το 2023, κατά το υπουργείο, όπως έμαθε η LiFO, ενείχε και μία κίνηση συμβολισμού ότι τα πράγματα αλλάζουν. Σε κοντινό διάστημα ο Θόδωρος Σκυλακάκης, υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ανακοίνωσε ότι «θεσμοθετείται σύστημα πλήρους παρακολούθησης του δομημένου περιβάλλοντος, διαδικασία εντοπισμού και καταγραφής της αυθαίρετης δόμησης με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα (δορυφόρους, drones, τεχνητή νοημοσύνη κ.λπ.), διασύνδεση συστήματος με το σύστημα ηλεκτρονικής έκδοσης αδειών (e-adeies) και πλατφόρμα καταγγελιών».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανάμεσα στα μέτρα που ανακοίνωσε ότι θα νομοθετήσει το υπουργείο είναι και η μεταφορά των αρμοδιοτήτων για τις κατεδαφίσεις από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις στην κεντρική διοίκηση. Ανακοινώθηκε ακόμη ότι θα κατεδαφίζονται κατά προτεραιότητα όλες οι νέες αυθαίρετες κατασκευές και ότι θα υλοποιούνται ετησίως «επιπρόσθετες κατεδαφίσεις, που αντιστοιχούν σε παλαιότερα αυθαίρετα, για τα οποία υπάρχουν οριστικά πρωτόκολλα κατεδάφισης, με πολεοδομικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, σε αριθμό που αντιστοιχεί κατ’ ελάχιστον στα πρωτόκολλα κατεδάφισης που οριστικοποιήθηκαν το 2023». Το υπουργείο δεσμεύτηκε και για την αύξηση των κυρώσεων και των προστίμων. Όλα αυτά βέβαια μένει να φανεί αν θα γίνουν πραγματικότητα.

Για τη Μαργαρίτα Καραβασίλη, αρχιτέκτονα/πολεοδόμο και χωροτάκτη, τα μέτρα που έχουν ληφθεί δεν θα φέρουν κανένα αποτέλεσμα εάν δεν υπάρξει ισχυρή πολιτική βούληση για να εφαρμοστούν.

Η Μαργαρίτα Καραβασίλη ήταν η ειδική γραμματέας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας που το 2011 ναύλωσε με δικά της έξοδα αεροπλάνο και πήγε στη Μύκονο με τους επιθεωρητές περιβάλλοντος για να πιάσει επ’ αυτοφώρω την παράνομη οικοδόμηση. «Εάν πηγαίναμε με πλοίο ή αεροπλάνο της γραμμής, η άφιξή μας θα διέρρεε και δεν θα βρίσκαμε κανέναν. Το σχέδιο ήταν να γίνει έλεγχος, με επ’ αυτοφώρω συλλήψεις και άμεση κατεδάφιση των αυθαιρέτων όπως προέβλεπε ο νόμος. Μόλις όμως ειδοποιήθηκε από τους επιθεωρητές η αστυνομία για τις συλλήψεις, διέρρευσε ότι ήμασταν εκεί και εξαφανίστηκαν όλοι», λέει.

Για όσους έπιασαν επ’ αυτοφώρω, κανένας εργολάβος δεν δεχόταν να έρθει να κατεδαφίσει τα παράνομα γιαπιά «γιατί όλοι ήταν μέσα στο σύστημα. Υπήρχε ομερτά», αναφέρει.

Η Μαργαρίτα Καραβασίλη υποστηρίζει ότι τότε είχε γίνει μια πολύ σοβαρή δουλειά για να μπει τέλος στη «γάγγραινα» της αυθαίρετης δόμησης. «Και τότε υπήρξε μια πλήρης διαδικασία εντοπισμού και καταγραφής της αυθαίρετης δόμησης με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, με δορυφόρους και drones. Δώσαμε προτεραιότητα σε 1.500 αυθαίρετα και βρήκαμε και τα λεφτά για να κατεδαφιστούν». Η ίδια παραδέχεται ότι «δεν υλοποιήθηκαν οι αναμενόμενες κατεδαφίσεις και δεν περιορίστηκε η αυθαίρετη δόμηση, αλλά με τον χρόνο ξεχάστηκαν όλα, και τα παράνομα γιαπιά που είχαν εντοπιστεί, τα οποία τελικά μετατράπηκαν σε μεγαλοπρεπείς βίλες, κυρίως στα νησιά, όπως και στην περίπτωση της Μυκόνου», με ευθύνη της τότε πολιτικής ηγεσίας που δεν ήθελε να δημιουργήσει καμία ρήξη, αφού υπήρχαν πολλά οριστικοποιημένα πρωτόκολλα κατεδάφισης από ακίνητα πάνω στην παραλία, τα οποία ανήκαν, όπως αναφέρει, σε μεγαλοσχήμονες.
  Facebook Twitter Η κυβέρνηση υπόσχεται ένα νέο τοπίο νομιμότητας για την αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα, με τη χρήση τεχνολογιών, όπως λέει. Ο νέος νόμος θα έρθει στη Βουλή σύντομα. Μένει να δούμε αν θα εφαρμοστεί. Γιατί νόμοι ψηφίστηκαν πολλοί, παρέμειναν όμως γράμμα κενό. Φωτ.: Συμέλα Παντζαρτζή/ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Αγόρι μου...»

Με αφορμή τη δολοφονική επίθεση εναντίον του Μανώλη Ψαρρού, αρχαιολόγου, που προσπαθώντας να κάνει τη δουλειά του στη Μύκονο βρέθηκε αντιμέτωπος με παράνομα επιχειρηματικά συμφέροντα, η κυβέρνηση πέρασε έναν νόμο με τον οποίο προβλέπεται το ακαταδίωκτο για τους δημοσίους υπαλλήλους που θα συμμετέχουν στα μεικτά κλιμάκια τα οποία θα κάνουν πολεοδομικούς ελέγχους για την αυθαίρετη δόμηση είτε αυτεπάγγελτα είτε κατόπιν καταγγελιών.

Η ρύθμιση ήρθε ως συνέχεια ενός νόμου που πέρασε η κυβέρνηση πριν από μερικούς μήνες, μετά το επεισόδιο της Μυκόνου, βάσει του οποίου ελεγκτές από τα συναρμόδια υπουργεία θα πραγματοποιούν αυτούς τους ελέγχους και θα μπορούν να επισπεύδουν τις διαδικασίες για την επιβολή τσουχτερών προστίμων και την εκτέλεση των κατεδαφίσεων.

Με την ίδια ρύθμιση θεσπίζεται αντίστοιχο ακαταδίωκτο για τον γενικό γραμματέα Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος, τον προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης του Σώματος Επιθεωρητών και Ελεγκτών του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τους γραμματείς των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Πλην του προϊσταμένου του Σώματος Επιθεωρητών, όλες οι υπόλοιπες είναι πολιτικές θέσεις. Η ρύθμιση προκάλεσε αντιδράσεις στους εργαζόμενους των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, που υποστηρίζουν ότι έμειναν «εντελώς ακάλυπτοι οι υπάλληλοι που εκτελούν τις κατεδαφίσεις».

Είναι χαρακτηριστική η φράση επιχειρηματία σε υπάλληλο ελεγκτικής υπηρεσίας που προσπάθησε να κάνει τη δουλειά του σε ένα νησί στο οποίο οι αξίες γης έχουν εκτιναχτεί: «Αγόρι μου, θα σου φέρω δύο δικηγόρους από την Αθήνα και θα πληρώνεις και μετά τη σύνταξη»

Υποστηρίζουν ότι το παραθυράκι της απευθείας μήνυσης στον υπάλληλο για παράβαση καθήκοντος έχει χρησιμοποιηθεί από αρκετούς που ασκούν εκδικητικές δικαστικές διώξεις. Βεβαίως κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι αθώοι του αίματος και είναι προφανές ότι υπάρχει διαφθορά: «Εμείς δεν λέμε να μην εξεταστεί ο υπάλληλος για παράβαση καθήκοντος. Υπάρχουν όμως και οι εκδικητικές διώξεις, ειδικά σε περιοχές όπως στην Αττική και τα νησιά, όπου είναι γνωστό ότι οικονομικά συμφέροντα αντιμετωπίζουν τις χρήσεις γης ως εμπόρευμα», λένε.

Είναι χαρακτηριστική η φράση επιχειρηματία σε υπάλληλο ελεγκτικής υπηρεσίας που προσπάθησε να κάνει τη δουλειά του σε ένα νησί στο οποίο οι αξίες γης έχουν εκτιναχτεί: «Αγόρι μου, θα σου φέρω δύο δικηγόρους από την Αθήνα και θα πληρώνεις και μετά τη σύνταξη», αφού όταν ο υπάλληλος σύρεται στα δικαστήρια πληρώνει από την τσέπη του. Για όσους προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους εντίμως, μας λένε, είναι πολλοί εκείνοι οι υπάλληλοι που έχουν ακούσει παρόμοιες απειλές. Αλλά και οι υπάλληλοι των πολεοδομιών πολύ συχνά μπορεί να βρεθούν στις δικαστικές αίθουσες αντιμετωπίζοντας εκδικητικές δικαστικές διώξεις ή πιέσεις.

Η μεγάλη παραίτηση

Ο Δημήτρης Πετρόπουλος λέει στη LiFO ότι την τελευταία τριετία, για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια, υπήρχε συμπερίληψη αρκετών διπλωματούχων μηχανικών στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, οι επιτυχόντες του οποίου διορίζονται στο Δημόσιο. Ωστόσο, υποστηρίζει ότι από τα στοιχεία των διαγωνισμών των τριών τελευταίων χρόνων φαίνεται ότι το Δημόσιο δεν είναι πια ελκυστικό: «Ο συνδυασμός των τεράστιων ευθυνών που αναλαμβάνουν σε ένα υποστελεχωμένο και δυσλειτουργικό περιβάλλον με τις εξευτελιστικές αποδοχές των νεοδιόριστων, της τάξης των 850 ευρώ τον μήνα, λειτουργεί αποτρεπτικά για την προσέλκυση επιστημόνων με διάθεση και όρεξη προσφοράς».

Η κυβέρνηση υπόσχεται ένα νέο τοπίο νομιμότητας για την αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα, με τη χρήση τεχνολογιών, όπως λέει. Ο νέος νόμος θα έρθει στη Βουλή σύντομα. Μένει να δούμε αν θα εφαρμοστεί. Γιατί νόμοι ψηφίστηκαν πολλοί, παρέμειναν όμως γράμμα κενό.


Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2023

Η φωνή των κατοίκων στα Εξάρχεια



Η φωνή των κατοίκων στα Εξάρχεια

ART - ΝΕΑ 15.11.23 17:29

Τάσης Παπαϊωάννου*

Καμιά αρχιτεκτονική πρόταση, κανένας πολεοδομικός σχεδιασμός δεν έχει νόημα, αν γίνεται ερήμην των κατοίκων στους οποίους αναφέρεται. Αρχιτεκτονική και καταστολή δεν συμβιβάζονται!

Το ένα μετά το άλλο τα δέντρα της πλατείας κόβονται και σωριάζονται κάτω. Πριονίζονται, γίνονται κούτσουρα, συνθλίβονται μέσα στις μηχανές θρυμματισμού του εργολάβου και μετατρέπονται σε πριονίδι. Οι εργάτες κάθε πρωί, στα κλεφτά, με σκυφτά τα κεφάλια, χώνονται στα μουλωχτά πίσω από τις λαμαρίνες.

Κρύβονται από τους κατοίκους που βρίσκονται εκεί και τους φωνάζουν ότι η εργασία που έχουν αναλάβει οδηγεί στην καταστροφή της μοναδικής πλατείας που έχει η γειτονιά τους. Τους φωνάζουν με όση δύναμη διαθέτουν, ότι αυτό που κάνουν είναι παράνομο, ότι αφανίζουν έναν από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου που έχει απομείνει ανέγγιχτος από τη βουλιμία των αρπακτικών.

Ενα τείχος από λαμαρίνες και ψηλά συρματοπλέγματα προστατεύει τη βίαιη και αδιανόητη υπό άλλες συνθήκες κοπή. Κι απ’ έξω, η πάνοπλη αστυνομία προστατεύει την ανομία, σε πλήρη αντίθεση με τον ρόλο που της επιτάσσει το Σύνταγμα της χώρας. Αν κάποιος κόψει ένα δέντρο στο οικόπεδό του, την άλλη κιόλας μέρα η Πολεοδομία, μαζί με την Αστυνομία, θα έρθει να ελέγξει (και σωστά) αν υπήρχε άδεια για την κοπή. Εδώ που κόβονται πάνω από 70 μεγάλα δέντρα, τηρήθηκαν οι νομότυπες διαδικασίες που ισχύουν για όλους τους Ελληνες πολίτες; Ρητορικό φυσικά το ερώτημα…

Κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, μήνες τώρα, οι κάτοικοι των Εξαρχείων, γυναίκες, άντρες, οικογένειες με τα παιδιά τους, με σθένος κι αποφασιστικότητα, αντιστέκονται. Παλεύουν με κάθε μέσον, με ό,τι τους έχει απομείνει, να σταματήσουν τη βάναυση μετάλλαξη της γειτονιάς τους. Με αλληλεγγύη, συντροφικότητα, αξιοπρέπεια. Να διασώσουν αυτό που είναι ευθύνη και αρμοδιότητα της πολιτείας να διαφυλάξει. Αντ’ αυτού όμως τη βρίσκουν απέναντί τους. Να τους κατασυκοφαντεί, να τους προπηλακίζει, να τους χτυπά, να τους πνίγει στα χημικά, να τους συλλαμβάνει. Τοπική Αυτοδιοίκηση σημαίνει (αν έχουν νόημα πια οι λέξεις σε τούτη τη χώρα) οι κάτοικοι να έχουν λόγο για την πόλη τους, να συμμετέχουν ενεργά στον σχεδιασμό και στις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή τους. Να διεκδικούν, κοντολογίς, το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην πόλη.

Καμιά αρχιτεκτονική πρόταση, κανένας πολεοδομικός σχεδιασμός δεν έχει νόημα, αν γίνεται ερήμην των κατοίκων στους οποίους αναφέρεται. Αρχιτεκτονική και καταστολή δεν συμβιβάζονται! Οσο φανταχτερά κι αν είναι τα ιλουστρασιόν φωτορεαλιστικά, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι μακέτες που δημοσιεύονται τελευταία στα ΜΜΕ, αν δεν έχουν την αποδοχή και τη στήριξη των πολιτών, γίνονται αυτοστιγμεί άχρηστα σχέδια δίχως σκοπό. Οι κάτοικοι, οι αποδέκτες των αρχιτεκτονικών προτάσεων, γνωρίζουν πολύ καλά μέσα από την καθημερινότητά τους τι είναι αυτό που χάνουν και τι σημαίνουν στην πράξη οι ωραιοποιημένες πλασματικές εικόνες, οι πλημμυρισμένες με ψηλά fake δέντρα, με τις οποίες μάταια προσπαθούν να τους πείσουν.

Πόσο μάλλον όταν αποτελούν και βραβεύσεις σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, όπως αυτοί που προκηρύχτηκαν εσπευσμένα από την Ανάπλαση Α.Ε., με αντικείμενο τους σταθμούς του Μετρό της γραμμής 4. Είναι δε χαρακτηριστική η μηδαμινή συμμετοχή συναδέλφων αρχιτεκτόνων σ’ αυτήν την κατά τα άλλα κορυφαία διαδικασία, που βέβαια θα έπρεπε να προβληματίσει πολύ σοβαρά τους ιθύνοντες. Γιατί άραγε τόσο λίγες συμμετοχές; Αλήθεια, θα φέρει η Ανάπλαση Α.Ε. προς συζήτηση, κριτική και διαβούλευση με τους πολίτες τις βραβευμένες προτάσεις, όπως επιτάσσει ο θεσμός των αρχιτεκτονικών διαγωνισμών κι όταν έχει πια ολοκληρωθεί η κρίση τους;

Ο αρχιτεκτονικός χώρος δεν είναι εικόνα. Είναι πρωτίστως χώρος ζωής ή όπως τόνιζε σοφά ο Αρης Κωνσταντινίδης, «δοχείο ζωής»! Δοχείο, όμως, που παίρνει τη μορφή του από τη ζωή την ίδια και όχι να έχει ήδη μια προκατασκευασμένη μορφή που έρχεται να υποτάξει στανικά τη ζωή σ’ αυτό. Πώς είναι δυνατόν να κάνεις αρχιτεκτονική, δίχως να ’χεις κατά νου τους ανθρώπους που θα κατοικήσουν σ’ αυτήν; Κι ακόμα, όταν δεν έχεις εξαντλήσει όλες τις εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες πιθανόν να ήταν πολεοδομικά και κοινωνικά πιο σωστές, έλυναν καλύτερα τα συγκοινωνιακά προβλήματα, χωροθετούσαν τους σταθμούς σε καταλληλότερα σημεία μέσα στην πόλη, έτσι ώστε να μη δημιουργούν περισσότερα προβλήματα απ’ αυτά που, υποτίθεται, έρχονται να λύσουν; Ας προσέξουμε: οι κάτοικοι δεν λένε εν γένει όχι στο Μετρό, λένε: «Οχι Μετρό στην πλατεία»!

Σε μια ευνομούμενη χώρα ο δημόσιος χώρος της πόλης ανήκει στους πολίτες. Ζούμε σε μια υπερ-κορεσμένη, άναρχα χτισμένη πόλη, με τη μικρότερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο στην Ευρώπη. Μια πόλη που ολοένα και περισσότερο πνίγεται και δεν μπορεί να ανασάνει. Εναλλακτικές λύσεις φυσικά υπήρχαν και είχαν από καιρό δημοσιοποιηθεί, χωρίς να θυσιαστούν δέντρα για το «δημόσιο όφελος», όπως προσχηματικά κάποιοι σπεύδουν να υποστηρίξουν. Ομως μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και να μιλήσουμε ειλικρινά, όταν απευθυνόμαστε στους συμπολίτες μας. Καθαρά πολιτικοί ήταν οι λόγοι της απόφασης για τη χωροθέτηση του σταθμού στην πλατεία Εξαρχείων, όπως άλλωστε προκλητικά υποστήριξε ο προηγούμενος υπουργός Μεταφορών. Και πίσω από τις πολιτικές αποφάσεις κυβέρνησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης βρίσκονται τα επιχειρηματικά συμφέροντα που πιέζουν, περιμένοντας πώς και πώς τον εξευγενισμό των Εξαρχείων για ίδιον όφελος. Τα οικονομικά συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών – και όχι το συμφέρον των κατοίκων.

Οταν κάποιος, λοιπόν, επικαλείται ως επιχείρημα το «δημόσιο συμφέρον», οφείλει να λέει και το ποιος ωφελείται από την όποια ανάπλαση σχεδιάζεται και υλοποιείται μέσα στο ταλαιπωρημένο σώμα της πρωτεύουσας. Από ποιον, για ποιον και με ποιον τρόπο υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Γιατί αυτό που γίνεται χρόνια τώρα στα Εξάρχεια, είναι η εκτίναξη των τιμών ενοικίων και ακινήτων, που έχει αποτέλεσμα την αναγκαστική απομάκρυνση των πιο ευάλωτων (και όχι μόνο) κοινωνικών ομάδων από τις εστίες τους, τη βίαιη «τουριστικοποίηση» της γειτονιάς, το κλείσιμό της μέσα στα κρύσταλλα μιας θλιβερής και αποπνικτικής βιτρίνας. Ας ακούσουμε όλοι μας προσεκτικά τη φωνή απόγνωσης των κατοίκων στα Εξάρχεια. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που διακυβεύεται, γιατί ίσως να αφορά κι όλους εμάς.

Η πόλη, άλλωστε, είμαστε ΟΛΟΙ εμείς!

*Αρχιτέκτων-ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2023

ΒΙΟΜΕ Ανακοίνωση εργαζομένων



BIOME ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕΒΙΟΜΕ





ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕΒΙΟΜΕ
Σήμερα το πρωί αιφνιδιαστικά ήρθε η νέα ιδιοκτησία, παρουσία εισαγγελέα, με υπεράριθμες αστυνομικές δυνάμεις (ΟΠΚΕ, ΜΑΤ ασφάλεια), μας εγκλώβισαν στο κατειλημμένο κτίριο του ακινήτου 60 αναγκάζοντάς μας να μεταφέρουμε τα πράγματα και περιέφραξαν το χώρο. Μας απείλησαν ότι θα έρθουν με περισσότερες δυνάμεις για να μας εκδιώξουν και από τον χώρο που μας περιόρισαν. Απέκλεισαν όλους τους δρόμους της γύρω περιοχής που οδηγούν στο εργοστάσιο, απαγορεύοντας την πρόσβαση σε εργαζόμενους, αλληλέγγυους, κατοίκους της περιοχής και όποι@ περνούσε. Απαντάμε ότι με φράχτες ή χωρίς εμείς συνεχίζουμε τη λειτουργία του εργοστασίου με αυτοδιαχείριση και γι αυτό σας καλούμε όλους αύριο να έρθετε στο φεστιβάλ από τις 16.00. Θυμίζουμε ότι οι εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι της ΣΕΒΙΟΜΕ έχουν διοργανώσει και φιλοξενήσει εκατοντάδες εκδηλώσεις με δεκάδες χιλιάδες κόσμου και έχουν περιφρουρήσει τον χώρο χωρίς να προκληθεί ποτέ καμιά ένταση, συνεπώς οποιαδήποτε επίθεση στο φεστιβάλ μας θα προέρχεται από την άλλη πλευρά.



Το CoOpenAir festival 2.5, το φεστιβάλ του συνεργατισμού και των συνεργατικών εγχειρημάτων της πόλης, θα πραγματοποιηθεί κανονικά στο οικόπεδο του κατειλημμένου 60. Η πρόσβαση θα γίνεται από την οδό Λητούς (φανάρι Ανωτέρας Σχολής Πολέμου και Σχολείου Ειδικής Αγωγής - Στάση ΒΙΑΜΥΛ / επισυνάπτεται χάρτης).

Πέμπτη 28 Σεπτεμβρίου 2023

Οι πιο κρίσιμες ώρες για ΒΙΟΜΕ και αλληλέγγυους

Φιλίπ Μπαζέν
Οι πιο κρίσιμες ώρες για ΒΙΟΜΕ και αλληλέγγυους

Δέκα χρόνια μετά τη φιλόδοξη γέννηση του αυτοδιαχειριζόμενου εγχειρήματος της ΒΙΟΜΕ μέσα απ’ το «κουφάρι» της Φιλκεράμ - Τζόνσον, το εργοστάσιο έχει περικυκλωθεί ασφυκτικά από την αστυνομία και τους δικηγόρους τού Ελληνο-Νοτιοαφρικανού επιχειρηματία Κυριάκου Αναστασιάδη ο οποίος έδωσε διορία δύο ημερών στους συνεταιριστές για να αποχωρήσουν ● Ομως ούτε οι ίδιοι ούτε οι χιλιάδες άνθρωποι που τους στηρίζουν τόσα χρόνια προτίθενται να υπακούσουν στα τελεσίγραφα.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ηρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα! Με ΜΑΤ σχεδιάζει η κυβέρνηση να διαλύσει ένα από τα ελάχιστα επιτυχημένα συνεταιριστικά εργατικά εγχειρήματα, αυτό της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη, για λογαριασμό… Νοτιοαφρικανού επιχειρηματία ελληνικής καταγωγής.

Χθες, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έκαναν την επανεμφάνισή τους έξω από την οικοπεδική έκταση της πτωχευμένης Φιλκεράμ - Τζόνσον, σε κομμάτι της οποίας δραστηριοποιούνται εδώ και δέκα χρόνια οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της οικογένειας Φιλίππου. Συνόδευαν εργολάβο και δικηγόρο του νέου ιδιοκτήτη, Κυριάκου Αναστασιάδη, με στόχο να περιφράξουν τον χώρο, αδιαφορώντας για το μέλλον των συνεταιριστών της ΒΙΟΜΕ και την επιβίωση των οικογενειών τους.

Δεν ήταν η πρώτη φορά. Πριν από λίγες ημέρες, στις 20 Σεπτεμβρίου, το ίδιο αστυνομικό εγχείρημα είχε επαναληφθεί, αλλά εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι συγκεντρώθηκαν γρήγoρα εμποδίζοντας τις εργασίες. Ενα σκαπτικό μηχάνημα μόνο πρόλαβε να ανοίξει μια δίοδο στο οικόπεδο - μια χαρακιά στις ποτισμένες με ιδρώτα προσπάθειες των εργατών να συνεχίσουν να δουλεύουν και να βγάζουν τίμια το ψωμί τους μια δεκαετία τώρα… Περίπου το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και χθες. Και θα επαναληφθεί ξανά μία από τις επόμενες μέρες, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Γιατί τα κέρδη των αφεντικών και του κεφαλαίου δεν νοιάζονται για το μεροκάματο του βιοπαλαιστή. Το υποτιμούν!

Παρασκευή 25 Αυγούστου 2023

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Ψήφισμα για την ανάκληση της παραχώρησης του κτιρίου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στην Ερμού


Ψήφισμα για την ανάκληση της παραχώρησης του κτιρίου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στην Ερμού




Το ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία και τη βαθιά μας ανησυχία για την πρόσφατη (11.8.2023) απόφαση της υπουργού Πολιτισμού με την οποία ανακαλείται η παραχώρηση του κτιρίου της οδού Ερμού στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ). Το κτίριο δεν αποτελεί μόνο έδρα του Συλλόγου και χώρο επιστημονικών εκδηλώσεων, αλλά για δεκαετίες λειτουργεί ως ζωντανός χώρος πολιτισμού, ιδεών και ελεύθερης έκφρασης. Πέρα από τις δραστηριότητες του Συλλόγου (σεμινάρια, ομάδα παραδοσιακών χορών, βιβλιοθήκη, κινηματογραφική ομάδα, λέσχη ανάγνωσης), έχει φιλοξενήσει εκατοντάδες βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές, συζητήσεις, φεστιβάλ τέχνης, εκδηλώσεις σχολείων κ.ά. Πολλοί από εμάς γνωρίζουμε καλά τη δράση αυτή, καθώς την έχουμε παρακολουθήσει ή και συμμετάσχει σε πολλές από αυτές.

Η ρητή αναφορά στο σκεπτικό της Υπουργικής Απόφασης ότι μια πρόσφατη εκδήλωση για το ναυάγιο της Πύλου αντίκειται στους καταστατικούς σκοπούς του Συλλόγου και τους όρους παραχώρησης του κτιρίου, αποτελεί επικίνδυνη και αντιδημοκρατική πρακτική: εισάγει καθεστώς λογοκρισίας, με την υπουργό στον ρόλο εκείνου που ελέγχει και εγκρίνει το περιεχόμενο των εκδηλώσεων ενός συνδικαλιστικού και επιστημονικού φορέα, ενώ στερεί από τους πολίτες της Αθήνας έναν χώρο πολιτισμού, καλλιέργειας και προβληματισμού.

Η απόφαση, η οποία μπορεί να εκληφθεί μόνο ως «τιμωρία» του Συλλόγου για τη δράση του, πέραν της αυταρχικότητας και της αντιδημοκρατικότητάς της, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για τον ρόλο του Υπουργείου. Ως εργαζόμενοι στο Δημόσιο επιστήμονες οι οποίοι έχουμε συνεργαστεί με το Σύλλογο Αρχιτεκτόνων (όπως στην πρόσφατη επίθεση στη Μύκονο και στις κατά τόπους κινητοποιήσεις) ζητάμε την άμεση ανάκληση της απόφασης, ώστε ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων να εξακολουθήσει να στεγάζει τις δράσεις του στην επί 41 έτη έδρα του, και ο χώρος να συνεχίσει να συμβάλλει στην προαγωγή της επιστήμης, του πολιτισμού και στη διάδοση ιδεών, όπως αποτυπώθηκε και στην πρώτη απόφαση παραχώρησης του χώρου από την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη το 1982.

Τρίτη 15 Αυγούστου 2023

Οι ελεύθερες παραλίες ως ύστατες ετεροτοπίες





ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΥΨΑΝΗΣ
Οι ελεύθερες παραλίες ως ύστατες ετεροτοπίες
ΑΠΟΨΕΙΣ 11.08.23 16:21Παναγιώτης Τριτσιμπίδας*

Είναι πιθανό —βέβαιο θα ήθελα να μπορώ να γράψω— σε μια μελλοντική εποχή οι άνθρωποι να βλέπουν τις «οργανωμένες» παραλίες όπως βλέπουμε εμείς σήμερα τα τσίρκο με ζώα: ως κάτι απαράδεκτο, ξεπερασμένο και ευλόγως απαγορευμένο. Θα είναι αυτονόητο ότι οι παραλίες —όπως και το σύνολο του φυσικού περιβάλλοντος— πρέπει να είναι ελεύθερες ως κοινά αγαθά και όχι οργανωμένες ως εμπορεύματα. Άλλωστε, το συγκεκριμένο πρόβλημα (όπως και το γενικότερο) από εκεί ξεκινάει και όχι από το ότι οι ξαπλώστρες είναι υπερβολικά πολλές, ακριβές ή ακαλαίσθητες. Από τη στιγμή που οι παραλίες προσφέρονται κάθε χρόνο από το Δημόσιο για «αξιοποίηση» μέσω δημοπρασιών, και μετατρέπονται έτσι σε τόπους παραγωγής και κυκλοφορίας ανταλλακτικής αξίας (κοντολογίς, χρήματος), επόμενο είναι: α) να καταλαμβάνονται από τον αντίστοιχο εξοπλισμό (ξαπλώστρες, ομπρέλες, πολυθρόνες, κρεβάτια με ουρανούς και κουρτίνες, πουφ, ηχεία), β) την αντίστοιχη κοινωνική σχέση (πελάτες που καταναλώνουν, εργαζόμενους που υπηρετούν, ιδιοκτήτες που πλουτίζουν), γ) και να περιφράσσονται από όσους και όσες, επειδή δεν πληρώνουν, δε χωρούν σε αυτές.

Ωραία αυτά τα μαρξιστικά, θα πει κανείς: το γεγονός όμως ότι η έκταση αυτής της κατάληψης/αξιοποίησης, ή ακόμα και η ίδια η ύπαρξη της, είναι στο 99% των περιπτώσεων παράνομη, δε σημαίνει άραγε ότι το πρόβλημα καθ' αυτό βρίσκεται στην παρανομία και την ασυδοσία των επιχειρηματιών σε σχέση με τα όσα προβλέπουν οι νόμοι και οι συμβάσεις τους, καθώς και στην αδράνεια των δημοτικών αρχών και των ελεγκτικών μηχανισμών που κάνουν τα στραβά μάτια; Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν το πρόβλημα είναι η εμπορευματοποίηση (ο καπιταλισμός!), δεν επαρκεί η νομιμότητα για να το λύσει ή έστω να το περιορίσει σημαντικά; Στο μέτρο που οι πράξεις των επιχειρηματιών και οι παραλήψεις των κρατικών αρχών είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες με τον νόμο της κερδοφορίας και της ανάπτυξης (της), όχι, η νομιμότητα από μόνη της δεν αρκεί. Όπως μας έδειξε το φετινό καλοκαίρι, σε σύγκριση πχ. με το περσινό που ίσχυε η ίδια κατάσταση, για να μπει κάποιο όριο στην παράνομη αξιοποίηση των παραλιών από τις επιχειρήσεις χρειάζεται να αναδυθεί ένα κίνημα που αποφασίζει να της αντιταχθεί και να τις επανοικειοποιηθεί επικαλούμενο αυτή τη νομιμότητα, διεκδικώντας την εφαρμογή της από τις κρατικές αρχές, αλλά και πραγματώνοντάς τη στο εδώ και το τώρα με τον δικό του τρόπο και τις δικές του δυνάμεις (μέσα από συλλογικό μπάνιο στις κατειλημμένες παραλίες που περιλαμβάνει εκτόπιση ξαπλωστρών και κατάληψη χώρου μπροστά και ανάμεσα τους).

Τρίτη 4 Ιουλίου 2023

Το «μεγάλο καψώνι» με την οδό Πανεπιστημίου



Ενα μόνιμο εργοτάξιο παραμένει εδώ και δύο χρόνια η Πανεπιστημίου με την τελευταία εκδοχή της δημοτικής αρχής Μπακογιάννη να θέλει την ολοκλήρωση των έργων τον ΑύγουστοΚΩΣΤΑΣ ΤΖΟΥΜΑΣ/EUROKINISSI, ΑΡΓΥΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ/EUROKINISSI ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 04.07.2023, 13:17
Το «μεγάλο καψώνι» με την οδό Πανεπιστημίου

Ο Κ. Μπακογιάννης παραδέχτηκε μόνο επικοινωνιακά λάθη και μεγάλες καθυστερήσεις στα έργα του Μεγάλου Περίπατου που ταλαιπωρούν επί 3 χρόνια τους Αθηναίους, οι οποίοι έχουν βαθμολόγησει το πρότζεκτ πολύ κάτω από τη βάση (2,72 με άριστα το 10) σε πανεπιστημιακή έρευνα ● Στον βρόντο αποδεικνύεται ότι πήγε μεγάλο μέρος από τα εκατομμύρια που δαπανήθηκαν.

Σε ένα καθυστερημένο -και με λάθος αφετηρία- «mea culpa» για το πρότζεκτ του Μεγάλου Περίπατου προχώρησε ο δήμαρχος Αθηναίων. Το έργο, που έχει ταυτιστεί με τη δημαρχιακή θητεία του Κ. Μπακογιάννη, πήγε λάθος παραδέχτηκε ο ίδιος, ειδικά για την περίπτωση της Πανεπιστημίου.

Οι αστοχίες, κατά τον δήμαρχο, εντοπίζονται στην επικοινωνιακή διαχείριση (!) του πρότζεκτ, αλλά και στις -μεγάλες αναμφίβολα- καθυστερήσεις ολοκλήρωσης των εργασιών στην κεντρική λεωφόρο της πρωτεύουσας.

ADVERTISING



Επειτα από την καταιγιστική κριτική που έχει δεχτεί ο Μεγάλος Περίπατος και ειδικά οι παρεμβάσεις στην Πανεπιστημίου για ζητήματα κόστους, απουσία διαβούλευσης και άστοχους χειρισμούς -και έπειτα από την παλαιότερη δήλωση του ίδιου του δημάρχου για πείραμα που «βγήκε και δεν βγήκε»- ο κ. Μπακογιάννης ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι το έργο απέτυχε και εάν γύριζε τον χρόνο πίσω «θα το ξανασχεδιάζαμε διαφορετικά».


Το πρότζεκτ του Μεγάλου Περίπατου εμφανίστηκε πριν από 3 χρόνια με εισήγηση του δημάρχου στο δημοτικό συμβούλιο της 11ης Μαΐου 2020. Η βασική ιδέα της απόδοσης περισσότερου χώρου σε πεζούς και ποδήλατα στο αθηναϊκό κέντρο έμοιαζε προφανώς ελκυστική.

Συνοδεύτηκε δε από δεσμεύσεις για παρεμβάσεις «χαμηλού κόστους» και διαβούλευση για κάθε επιμέρους έργο του πρότζεκτ. Ολα όμως πήγαν… περίπατο. Το πρότζεκτ εξελίχθηκε στη λογική «βλέποντας και κάνοντας», με σπάταλα «ράβε-ξήλωνε» και με επιδείνωση των κυκλοφοριακών συνθηκών στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας.

● Η πιλοτική φάση του έργου κόστισε περίπου 2 εκατ. ευρώ προκειμένου να αγοραστούν οι «θρυλικές» ζαρντινιέρες (που απομακρύνθηκαν προσφάτως) και τα υλικά σήμανσης (βαφές) που θα οριοθετούσαν στο οδόστρωμα το εύρος των μόνιμων παρεμβάσεων. Οι προμήθειες έγιναν με φαστ-τρακ διαδικασίες, με επίκληση τις τότε έκτακτες διατάξεις της πανδημίας και την ανάγκη ταχύτατης παράδοσης του εξοπλισμού – με τον έναν από τους δύο αναδόχους ωστόσο να ζητά και να παίρνει παράταση στην προθεσμία παράδοσης επικαλούμενος «την καθυστέρηση έναρξης των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων».
Αναίρεση πεζοδρομήσεων

● Διαβούλευση ουδέποτε έγινε με ανοιχτό και τεκμηριωμένο τρόπο, ούτε προχώρησε η ανοιχτή έρευνα που θα έδινε την ευκαιρία στους άμεσα ενδιαφερόμενους να πουν τη γνώμη τους. Παρ’ όλα αυτά η δημοτική αρχή, κατόπιν αντιδράσεων, έκανε σταδιακά πίσω από κάποιες από τις αρχικές διευρυμένες πεζοδρομήσεις που είχε εξαγγείλει: άφησε ελεύθερες στην κυκλοφορία Ι.Χ. την Αθηνάς και την Ερμού (από Αθηνάς έως πλ. Αγ. Ασωμάτων) έπειτα από αντιδράσεις μικρομεσαίων επιχειρήσεων που προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο «λουκέτων», αφαίρεσε την περιοχή της Πλάκας από τους κυκλοφοριακούς περιορισμούς που επέβαλε Κοινή Υπουργική Απόφαση, επέστρεψε στην κυκλοφορία μία από τις λωρίδες της Πανεπιστημίου (σήμερα τα Ι.Χ. κινούνται σε 3 λωρίδες και σε 1 τα λεωφορεία), υιοθετώντας πρόταση της παράταξης του Π. Γερουλάνου πριν από κρίσιμη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου στην οποία θα κρινόταν η εξέλιξη του έργου.

● Αντί του δήμου, έρευνα κοινού πραγματοποίησαν το ΑΠΘ και το Πάντειο (με επικεφαλής τους καθηγητές Διον. Λατινόπουλο και Κ. Μπίθα). Τα αποτελέσματα; Περίπου 9 στους 10 συμμετέχοντες στην έρευνα (συγκεκριμένα το 87,8%) δήλωσαν καθόλου έως λίγο ικανοποιημένοι από τον Μεγάλο Περίπατο, δίνοντας στο πρότζεκτ συνολική βαθμολογία 2,72 με άριστα το 10! Επιπλέον το 75% συμφώνησε ότι το κοινωνικό κόστος της πιλοτικής εφαρμογής ήταν μεγαλύτερο από το κοινωνικό όφελος.

● Οι μόνιμες παρεμβάσεις του πρότζεκτ ξεκίνησαν από την ανάπλαση της κάτω πλευράς της πλ. Συντάγματος. Από το σημείο εκείνο αρχίζει και φαίνεται ότι η δημοτική αρχή επιλέγει την τμηματική προώθηση των έργων του πρότζεκτ, αποσυνδέοντάς τα από τον τίτλο του «Μεγάλου Περιπάτου». Σε δημόσιες τοποθετήσεις του ο δήμαρχος προτιμά να μιλά για την «ανάπλαση της κάτω πλ. Συντάγματος» και την «ανάπλαση της Πανεπιστημίου», επιβεβαιώνοντας ότι το μεγάλο πρότζεκτ του έχει κοστίσει πολιτικά. Τρανή επιβεβαίωση η χθεσινή αναφορά του ότι οι παρεμβάσεις στην Πανεπιστημίου δεν έπρεπε να συνδεθούν με τον Μεγάλο Περίπατο, αλλά να επικοινωνηθούν το πράσινο και η δροσιά που υπόσχεται η ανάπλαση.

● Το έργο στην κάτω πλευρά του Συντάγματος έδειξε πόσο εύκολα ξεχειλώνονται τα χρονοδιαγράμματα: αντί για τους «5-6 μήνες» που προέβλεπε το αρχικό πλάνο, οι εργασίες συμπλήρωσαν το ένα έτος - με το αποτέλεσμα να μην ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πολιτών για μια πράσινη και δροσερή πλατεία, αντιθέτως να ευνοεί την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων. Τα δε μόνιμα έργα διαπλάτυνσης πεζοδρομίων στην Πανεπιστημίου ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2021 με την υπόσχεση να ολοκληρωθούν το αργότερο στις αρχές του 2023. Εξελίσσονται ακόμη και σήμερα, με τη δημοτική αρχή να αναφέρει τώρα ότι θα ολοκληρωθούν εντός του Αυγούστου. Στο μεσοδιάστημα η Πανεπιστημίου ήταν ένα διαρκές και ανοιχτό εργοτάξιο, δυσχεραίνοντας -έως και καθιστώντας επικίνδυνη- την κίνηση των πεζών, στο όνομα των οποίων αναπτύχθηκε το έργο.

● Το μέχρι στιγμής αποτέλεσμα των εργασιών της Πανεπιστημίου; Οι πεζοί ναι μεν έχουν παραπάνω χώρο να κινηθούν, χωρίς να τον αξιοποιούν, καθώς τα πεζοδρόμια της λεωφόρου παρείχαν ούτως ή άλλως άπλετο χώρο για κάποιον περιπατητή. Χαρακτηριστικό είναι ότι κάποιος που περπατά στην Πανεπιστημίου δύσκολα εντοπίζει κάποιον πεζό να κινείται στα νέα, διευρυμένα πεζοδρόμια και εξίσου δύσκολα κατανοεί τη χρησιμότητα του έργου. Από την άλλη, η μείωση των λωρίδων της Πανεπιστημίου έχει ταλαιπωρήσει οδηγούς και επιβάτες Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, με την κίνηση να «χτυπά» και γύρω δρόμους. Ο δε ποδηλατόδρομος… εξαφανίστηκε.
Η Βασιλίσσης Ολγας

● Επόμενο «σταθμό» του πρότζεκτ αποτελεί η ανάπλαση/πεζοδρόμηση της Βασιλίσσης Ολγας. Η εκκίνηση δόθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο, με τη δημοτική αρχή να υπόσχεται ολοκλήρωση των εργασιών σε 12 μήνες. Η πρότερη εμπειρία δεν προδιαθέτει για τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων…

Προσώρας στον δημόσιο διάλογο έχει κυριαρχήσει η κριτική κατά του αμφιλεγόμενου πρότζεκτ, που έχει παρομοιαστεί από τη δημοτική αντιπολίτευση ως το «μεγάλο καψόνι» των επισκεπτών και εργαζομένων του κέντρου. Κι όλα αυτά χωρίς από πλευράς δημοτικής αρχής να υπάρχει ένας συνολικός απολογισμός του κόστους όσων εργασιών έχουν γίνει ή πρόκειται να γίνουν (π.χ. στην Ερμού).

Σύμφωνα με ανακοινώσεις του Δήμου Αθηναίων, η ανάπλαση της κάτω πλευράς του Συντάγματος έχει κοστίσει 1,3 εκατ. ευρώ, η ανάπλαση της Πανεπιστημίου 3 εκατ. ευρώ, ενώ η ανάπλαση της Βασ. Ολγας έχει συμβατικό προϋπολογισμό περίπου 5,7 εκατ. ευρώ (πόροι του Τομεακού Προγράμματος Ανάπτυξης του υπουργείου Υποδομών). Και οι πολίτες ακόμη αναρωτιούνται ποια είναι η χρησιμότητα των έργων...