15-09-2017
“Φέτο δεν έχομε θέρος, δεν έχομε τρύγος. Καλό ξεγλύτωμα, γιατί φέτο, έχομε πόλεμο!”
Οι Μεγαρίτες ξεσηκώνονται ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή της περιοχής τους και τα απειλητικά σχέδια του ομίλου Μυτιληναίου.
Θέρος, τρύγος, πόλεμος. Τρεις λόγοι που οι Μεγαρίτες ξεσηκώνονται κι η λαϊκή σοφία δεν μένει από το να επιβεβαιωθεί μιας και φέτο δεν έχομε θέρος, δεν έχομε τρύγος.
Καλό ξεγλύτωμα, γιατί φέτο, έχομε πόλεμο!
Στα τέλη του περασμένου Ιούνη δημοσιοποιήθηκε η πρόθεση της ανώνυμης μεταλλευτικής εταιρείας του όμιλου Μυτιληναίου “ΔΕΛΦΟΙ-ΔΙΣΤΟΜΟΝ Α.Μ.Ε.” -με την υποβολή Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ)- για διενέργεια ερευνητικών γεωτρήσεων για κοιτάσματα βωξίτη στα Γεράνεια Όρη, στα διοικητικά όρια του Δήμου Μεγαρέων και σε έκταση 50.000 στρεμμάτων.
Τα Γεράνεια Όρη είναι το δυτικό φυσικό σύνορο της Αττικής με την Κορινθία και από τις παρυφές τους εκτείνεται, ανατολικά μέχρι το Θριάσιο Πεδίο, η περιοχή της Μεγαρίδας. Η Μεγαρίδα συμπιεσμένη από τη βαριά βιομηχανία του Θριασίου, τα διυλιστήρια Αγίων Θεοδώρων, την Ολυμπία Οδό και απειλούμενη βορειοδυτικά από την λυμματολάσπη των ορυχείων βωξίτη στην Αντίκυρα, αποτελεί μία από τις πλέον προσοδοφόρες αγροτικές περιοχές της χώρας με σημαντικά ποσοστά στην εγχώρια παραγωγή κελυφωτού φιστικιού (ΠΟΠ), αβγών και λαχανοκηπευτικών προϊόντων. Την αγροτική οικονομία συμπληρώνουν παραδοσιακά η αμπελουργία-οινοπαραγωγή, η ελαιοκομία, η κτηνοτροφία και σε μικρότερη κλίμακα η ρητινοκαλλιέργεια, τα σιτηρά, η μελισσοκομία και η αλιεία. Οι χιλιάδες οικογένειες που βιοπορίζονται διαχρονικά από αυτές τις δραστηριότητες βρίσκονται πλεόν κάτω από την απειλή της πλήρους καταστροφής όλου αυτού του πλούτου. Η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα αρκεί για τη ραγδαία, μέχρι αφανισμού, υποβάθμιση όλης αυτής της παραγωγής.
Τα Μέγαρα είναι ένας προνομιακός τόπος που απλώνονται από τα Γεράνεια Όρη μέχρι τον Κορινθιακό κόλπο (Αλεποχώρι, Μάζι), τα παράλια του Σαρωνικού (Νέα Πέραμος, Κινέτα, Πάχη, Βαρέα) και το όρος Πατέρας. Αυτό το φυσικό περιβάλλον, με τα ενδημικά φυτά, τον υδροβιότοπο του Βουρκαρίου, τις παραλίες και τους ορεινούς προορισμούς απειλείται από τα καταστροφικά σχέδια του όμιλου Μυτιληναίου που επιδιώκει να βάλει στο χέρι επιπλέον μέρος του ορυκτού πλούτου της χώρας σε βάρος μιας ακόμα τοπικής κοινωνίας και όπως έχει αποδείξει η πείρα άλλων περιοχών, με ίδιες ή παρόμοιες εξορυκτικές δραστηριότητες, σε βάρος του περιβάλλοντος. Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας δραστηριότητας, είναι γνωστές και μια ματιά στο τί συμβαίνει στην Φωκίδα είναι αρκετή για να πειστει κανείς για τη βλαπτικότητά της.
Το επιτακτικό είναι το πώς αυτή η απειλούμενη κοινωνία οφείλει να εμποδίσει αυτά τα επιχειρηματικά σχέδια.







