Δεν ξεχνάμε την υπόθεση της Attica Bank

Με αφορμή το σχέδιο συγχώνευσης Attica και Παγκρήτιας Τράπεζας καθώς και την εξαϋλωση της συμμετοχής του Δημοσίου, υπενθυμίζουμε στους συναδέλφους ότι τουλάχιστον 1 δις ευρώ από τις εισφορές τους, έχουν δαπανηθεί για τη μεγαλειώδη επένδυση στην "Τράπεζα των Μηχναικών". Επένδυση από την οποία δεν έμεινε τίποτε. Να το θυμούνται όταν βλέπουν τις συντάξεις τους και όποτε πηγαίνουν στις εκλογές του ΤΕΕ

Άρθρα από το μπλογκ σχετικά με την Άττικα

Της Αγγελικής Βελεσιώτη

Το τέλος μιας ταραχώδους περιόδου, στη διάρκεια της οποίας, μεταξύ άλλων, βρέθηκε υπόλογη για τη χορήγηση δανείων με αδιαφανείς διαδικασίες που είχαν ως συνέπεια την εκτίναξη των "κόκκινων" ανοιγμάτων της και τη συσσώρευση τεράστιων ζημιών που με τη σειρά τους, χρειάστηκε να καλυφθούν με απανωτές κεφαλαιακές ενισχύσεις, σηματοδοτεί για την Attica Bank η συγχώνευσή της με την Παγκρήτια Τράπεζα και η δημιουργία του 5ου τραπεζικού πόλου.

Το κρίσιμο διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) αναμένεται να "σφραγίσει" και επισήμως τη συμφωνία με τη Thrivest, συμφερόντων Εξάρχου – Μπάκου – Καϋμενάκη, η οποία, σύμφωνα με την κυβέρνηση θα είναι προς το συμφέρον του Δημοσίου, των καταθετών, του τραπεζικού συστήματος και την ενίσχυσή του με όρους διαφάνειας.

"Θεωρώ ότι εάν δει κανείς τη συμφωνία, από τα πρώτα στοιχεία – χωρίς να γνωρίζω τα τελικά δεδομένα – θα καταλάβει, εάν τη συγκρίνει με προηγούμενες, ότι προφανώς δεν υπήρξε ποτέ περίπτωση, επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης, να υπογραφεί κάτι, το οποίο δεν θα είναι προς το συμφέρον των πολιτών, των φορολογουμένων, του δημοσίου συμφέροντος", σχολίασε σχετικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Παύλος Μαρινάκης.

Οι πρώτες πληροφορίες θέλουν τους δύο μετόχους να έχουν συμφωνήσει για τη στήριξη του νέου σχήματος, προχωρώντας το προσεχές φθινόπωρο σε μία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, ύψους πέριξ των 650 εκατ. ευρώ. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής θα καλύψει το ΤΧΣ, το ποσοστό του οποίου θα υποχωρήσει σχεδόν στο μισό από 72,5% που είναι σήμερα, ενώ η Thrivest φέρεται να επενδύει περί τα 200 εκατ. ευρώ. Συνολικά, η συμμετοχή του ιδιώτη μετόχου θα "αγγίξει" τα 340 εκατ. ευρώ, δεδομένου ότι έχει ήδη καταβάλλει 140 εκατ. ευρώ σε Attica Bank και Παγκρήτια Τράπεζα. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, θα είναι μία "καθαρή" νέα τράπεζα (σ.σ. κάτι που δεν επετεύχθη στην περίπτωση της Αττικής, παρά τις αλλεπάλληλες ΑΜΚ τα τελευταία χρόνια), με καταθέσεις 10 δισ. ευρώ, μηδενικό αναβαλλόμενο φόρο, κεφαλαιακό δείκτη 15% και μη εξυπηρετούμενα δάνεια κάτω του 3%.

Το ύψος των νέων κεφαλαίων που καλείται να εισφέρει το ΤΧΣ, σε συνδυασμό με την απομείωση της συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο της Attica Bank, αποτέλεσε την αφορμή για να ξεσπάσει πολιτική κόντρα. Μετά τις διαδοχικές αναρτήσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Στέφανου Κασσελάκη, στις οποίες κατηγορεί την κυβέρνηση ότι δημιουργεί ιδιωτική τράπεζα με δημόσιο χρήμα (σ.σ. παραβλέποντας, ωστόσο, το γεγονός ότι με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται ο κίνδυνος "κουρέματος" των καταθέσεων), προστέθηκαν και οι δηλώσεις της εκπροσώπου Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κυρίας Βούλας Κεχαγιά.

"Πρέπει το Δημόσιο που έχει καταβάλει 800 εκατ. ευρώ για την Τράπεζα Αττικής, να απωλέσει το πλειοψηφικό πακέτο και αυτό να περάσει σε ιδιώτες που θα καταβάλλουν μόλις 300 εκατ. ευρώ", απηύθυνε ερώτημα στην κυβέρνηση, ζητώντας, παράλληλα, απάντηση για το εάν τηρείται ο Νόμος, σύμφωνα με τον οποίο σε κάθε ΑΜΚ που μετέχει το ΤΧΣ πρέπει να διασφαλίζεται διατήρηση, προστασία ή βελτίωση της αξίας της υφιστάμενης συμμετοχής του Δημοσίου στο κεφάλαιο της τράπεζας.

"Ένεση" 1,5 δισ. ευρώ την τελευταία 10ετία

Κεφάλαια, ύψους 1,5 δισ. ευρώ, έχουν κατευθυνθεί στην Attica Bank την τελευταία 10ετία, ως συνέπεια της σοβαρής επιδείνωσης που κατέγραψαν τα μεγέθη της και δη, την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Ήταν τότε που υψηλόβαθμα στελέχη της "Πρώτη Φορά Αριστερά" εμφανίζονταν υπέρμαχα μιας ενδεχόμενης απορρόφησης της Τράπεζας Αττικής από την Εθνική Τράπεζα, προκειμένου να δημιουργηθεί ένας ισχυρός κρατικός πυλώνας ή σχεδίαζαν τη λειτουργία ενός παράλληλου τραπεζικού συστήματος, προκαλώντας εντέλει με την πολιτική τους το κλείσιμο των συστημικών τραπεζών.

Ήταν τότε που η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) με πόρισμά της διαπίστωνε ένα απίστευτο "πάρτι" χορηγήσεων με αδιαφανείς διαδικασίες και που με μηνυτήρια αναφορά της η Εισαγγελία Διαφθοράς άσκησε ποινικές διώξεις.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το Capital.gr:

* Στην ΑΜΚ του 2015, ύψους 681 εκατ. ευρώ, το ΤΣΜΕΔΕ συμμετείχε με 384 εκατ. ευρώ, ενώ το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από ιδιωτικά και κεφάλαια από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου.

* Στην ΑΜΚ του 2017, ύψους 89 εκατ. ευρώ, ο e-ΕΦΚΑ συμμετείχε με 70 εκατ. ευρώ, με τους ιδιώτες να αναλαμβάνουν την κάλυψη του εναπομείναντος ποσού.

* Συνολικά, το ΤΧΣ και ο e-ΕΦΚΑ έχουν επενδύσει περίπου 600 εκατ. ευρώ στην τράπεζα. Το ΤΧΣ, μάλιστα, έχει συμμετάσχει μόνο στις δύο τελευταίες ΑΜΚ της Attica Bank - το 2021, ύψους 240 εκατ. ευρώ και το 2023, ύψους 473 εκατ. ευρώ – καθώς νωρίτερα εντός του 2021 είχε καταστεί για πρώτη φορά μέτοχος της τράπεζας, με ποσοστό συμμετοχής 68,2% επί του συνόλου των μετοχών, λόγω της ενεργοποίησης για πρώτη φορά των διατάξεων του άρθρου 27Α του Ν.4172/ (DTC), βάσει των οποίων προέκυψε το ποσό της οριστικής και εκκαθαρισμένης φορολογικής απαίτησης έναντι του Ελληνικού Δημοσίου.

"Τα κεφάλαια των δύο τελευταίων ΑΜΚ ενίσχυσαν σημαντικά την κεφαλαιακή επάρκεια και το επίπεδο προβλέψεων της τράπεζας, ώστε να είναι σε θέση σήμερα να μπορεί να υλοποιήσει τη συναλλαγή (τιτλοποιήσεις ‘κόκκινων’ δανείων και νέα κεφαλαιακή ενίσχυση) που θα της επιτρέψει να απαλλαχθεί οριστικά από τα βάρη του παρελθόντος", σχολιάζουν στο Capital.gr αρμόδιες πηγές.

Πέραν της συμμετοχής του ΤΧΣ στις ΑΜΚ του 2021 και του 2023, με τις οποίες ενισχύθηκαν τα ίδια κεφάλαια της Attica Bank, το ΤΧΣ απέκτησε επιπλέον μετοχές της τράπεζας συνολικά τρεις φορές (το 2021, το 2022 και το 2023), λόγω της ενεργοποίησης του νόμου για την αναβαλλόμενη φορολογική απαίτηση (DTC). Ειδικότερα, η τράπεζα είχε προχωρήσει στην ενεργοποίηση του νόμου για το DTC και στην είσπραξη από το Ελληνικό Δημόσιο της αναβαλλόμενης φορολογικής απαίτησης, λόγω των ζημιών που κατέγραψε στις χρήσεις 2020, 2021, 2022, καθώς και στη μετατροπή των αντίστοιχων ποσών σε κοινές μετοχές υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Η συμμετοχή του ΤΧΣ στην Attica Bank σε αυτές τις περιπτώσεις υλοποιήθηκε μέσω της αυτόματης μεταβίβασης - χωρίς αντάλλαγμα - στο ΤΧΣ μετοχών της τράπεζας, τις οποίες κατείχε τότε το υπουργείο Οικονομικών, μετά τη μετατροπή των Warrants που είχαν προκύψει από την ενεργοποίηση του Νόμου για το DTC.

Πιο αναλυτικά, τα ποσά που κατέβαλε στην Attica Bank το Ελληνικό Δημόσιο και μετατράπηκαν στη συνέχεια, σε κοινές μετοχές υπέρ του ΤΧΣ, έχουν ως εξής:

* Για τη χρήση 2020 (είσπραξη 6 Αυγούστου 2021): 152 εκατ. ευρώ.

* Για τη χρήση 2021 (είσπραξη 18 Ιουλίου 2022): 23 εκατ. ευρώ.

* Για τη χρήση 2022 (είσπραξη 24 Ιουλίου 2023): 64 εκατ. ευρώ.

Με την τελευταία είσπραξη και τη μετατροπή σε κοινές μετοχές επήλθε για την τράπεζα η οριστική εξάλειψη της εγγυημένης αναβαλλόμενης φορολογικής απαίτησης από το Ελληνικό Δημόσιο.

Ο "λογαριασμός" της διάσωσης των τραπεζών

"Τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), παρουσιάστηκαν στοιχεία που δείχνουν ότι το πραγματικό όφελος από τη διαδικασία διάσωσης και ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ήταν τέσσερα δισ. ευρώ, χωρίς να συνυπολογιστούν τα μερίσματα 2013 – 2023, ύψους 5,5 δισ. ευρώ που κατέβαλε η κεντρική τράπεζα στο Δημόσιο". Αυτό αναφέρουν κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών, παραπέμποντας στη σχετική συζήτηση που έγινε στη Βουλή, παρουσία και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

Βάσει αυτής, στις ανακεφαλαιοποιήσεις που έγιναν την περασμένη 10ετία το Δημόσιο κατέβαλε συνολικά 30,9 δισ. ευρώ και έχει εισπράξει 25,2 δισ. ευρώ από μείωση του δημόσιου χρέους, λόγω κουρέματος των ομολόγων, 3,8 δισ. ευρώ από τα λεγόμενα "COCOs" και 2,75 δισ. ευρώ από την αποεπένδυση, μέχρι στιγμής (100 εκατ. ευρώ από τη Eurobank για την επαναγορά του 1,4% των μετοχών που κατείχε το ΤΧΣ, 300 εκατ. ευρώ από τη UniCredit για την απόκτηση του 9% της Alpha Bank, πάνω από ένα δισ. ευρώ από πληθώρα επενδυτών που συμμετείχαν στη διάθεση του 22% της Εθνικής Τράπεζας και 1,35 δισ. ευρώ από την επιτυχημένη προσφορά του 27% της Τράπεζας Πειραιώς), καθώς εκκρεμεί η διάθεση του υπόλοιπου 18% της ΕΤΕ.

Ξενοδοχεία σε προστατευόμενες περιοχές και ακατοίκητη νησιά (!) προβλέπει το Νέο Χωροταξικό για τον Τουρισμό

Ξενοδοχεία σε προστατευόμενες περιοχές και ακατοίκητη νησιά (!) προβλέπει το Νέο Χωροταξικό για τον Τουρισμό

ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2024

Σε διαβούλευση μέχρι τις 15 Σεπτέμβρη το σχετικό νομοσχέδιο

Το «πράσινο φως» για την ανάπτυξη μεγάλων τουριστικών εγκαταστάσεων με ξενοδοχεία και τουριστικά χωριά με βίλες, ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές και ακατοίκητες νησίδες, δίνει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για το νέο Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό, που βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με όσα καταγράφονται στο νομοσχέδιο, δεν προβλέπεται κανένας ουσιαστικός περιορισμός στη δημιουργία νέων τουριστικών μονάδων στις κορεσμένες τουριστικά περιοχές, ενώ οι ποσοστώσεις που υπήρχαν για τις μεγάλες τουριστικές μονάδες στα νησιά έχουν «εξαφανιστεί». Βέβαια, ήδη υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο ιδιαίτερα ευνοϊκό για τις τουριστικές επενδύσεις και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έρχεται να φέρει τις απαραίτητες προσαρμογές για να ικανοποιήσει τις νέες ανάγκες των ομίλων του Τουρισμού και των επενδυτών.

Το νέο χωροταξικό χωρίζει την Ελλάδα σε πέντε κατηγορίες, ανάλογα με την τουριστική ανάπτυξη. Η κατηγοριοποίηση γίνεται μόνο στη βάση της σχέσης τουριστικών κλινών προς μόνιμο πληθυσμό, χωρίς δηλαδή να συνυπολογίζονται οι βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου AirBnb. Γίνεται σε επίπεδο δημοτικής ενότητας και χωρίζεται σε: Κορεσμένες περιοχές, ανεπτυγμένες, αναπτυσσόμενες, περιοχές με δυνατότητες ανάπτυξης και τις μη ανεπτυγμένες.

Στο νέο πλαίσιο, κορεσμένες τουριστικά χαρακτηρίζονται ελάχιστες περιοχές. Για παράδειγμα, στις Κυκλάδες ολόκληρη η Μύκονος και η Σαντορίνη, δύο μικρές ενότητες στη Σύρο και στην Τήνο, αλλά όχι η Πάρος, η Αντίπαρος και το Κουφονήσι. Στα Δωδεκάνησα, μόνο δύο δημοτικές ενότητες στη Ρόδο και μία στην Κω. Σε όλη την Κεντρική Μακεδονία μόνο η δημοτική ενότητα Παραλίας Κατερίνης, αλλά όχι σημεία της Χαλκιδικής. Σε όλη την Κρήτη μόνο δύο ενότητες στο Ηράκλειο και μία στα Χανιά. Επίσης, ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι στην Πελοπόννησο όχι μόνο δεν υπάρχουν «κόκκινες» περιοχές, αλλά και οι ανεπτυγμένες είναι ελάχιστες (γύρω από το Ναύπλιο), ενώ η περιοχή της Μεσσηνίας δείχνει παρθένα (με την Καλαμάτα και τη Μεθώνη στις αναπτυσσόμενες περιοχές και την Πύλο στις μη ανεπτυγμένες)!

Στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας (δηλαδή στις περιοχές που έχουν τοποθετηθεί στην τελευταία κατηγορία, τις μη ανεπτυγμένες) προτείνεται όχι μόνο να ενισχυθούν οι οργανωμένες τουριστικές αναπτύξεις, αλλά και να δοθούν ευνοϊκοί όροι δόμησης.

Τα νησιά (πλην Κρήτης και Εύβοιας) χωρίζονται σε τρεις ομάδες: Η πρώτη περιλαμβάνει σχεδόν όλα τα μεσαία νησιά (46 στον αριθμό) και δεν περιέχει κανέναν περιορισμό πλην μιας αόριστης αναφοράς, υπέρ του καθορισμού ζωνών τουριστικών αναπτύξεων ή ζωνών προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και του τοπίου. Αντιθέτως, επιτρέπονται μεγάλες τουριστικές εγκαταστάσεις (αλλά «ήπιας ανάπτυξης») σε όλα τα νησιά, πλην Κέρκυρας και Ρόδου.

Τέλος, μεγάλες τουριστικές μονάδες επιτρέπονται και σε ακατοίκητα νησιά, άνω των 300 στρεμμάτων («ήπιας ανάπτυξης») και εφόσον βρίσκονται σε απόσταση μεγαλύτερη των 10 ν.μ. από τα θαλάσσια σύνορα της χώρας. Η μόνη κατηγορία στην οποία απαγορεύεται ρητώς η τουριστική ανάπτυξη είναι οι βραχονησίδες. Τέλος, μεγάλες τουριστικές εγκαταστάσεις (ξενοδοχεία με τουριστικά χωριά κ.ο.κ.) επιτρέπονται και σε όλες τις προστατευόμενες περιοχές, αλλά αφού ολοκληρωθούν τα σχέδια διαχείρισής τους (τα οποία καρκινοβατούν εδώ και μία πενταετία).

ΠΗΓΗ: 902.gr

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Ο μαρτυρικός τόπος της Γυάρου

Ο μαρτυρικός τόπος της Γυάρου

του Τάση Παπαϊωάννου

(Αρχιτέκτων, ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ)

[10.7.2024]

Οι τόποι έχουν μνήμη. Θραύσματα αυτής της μνήμης βρίσκονται θαρρείς διάσπαρτα πάνω στους τοίχους των κτιρίων, πάνω σε βράχια, σε πέτρες, σε μονοπάτια, πλάι στο κύμα. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις έναν τόπο από τις μνήμες που αυτός εμπεριέχει, οι οποίες αποτελούν αλληλένδετο και αναπόσπαστο στοιχείο της υπόστασής του. Συμβάντα του παρελθόντος σφραγίζουν μια για πάντα τη φυσιογνωμία των τόπων. Δεν είναι μόνο οι προσωπικές μνήμες όσων έζησαν στον καιρό τους τα γεγονότα, αλλά κι εκείνες που «αιωρούνται» στο χώρο και στο χρόνο και στοιχειώνουν ένα τόπο μ’ αυτά που συνέβησαν εκεί στο παρελθόν. Κι όσο πιο τραγικές και συγκλονιστικές είναι οι στιγμές αυτές τόσο πιο βαθιά είναι ριζωμένες στη συλλογική μνήμη μιας κοινωνίας. Ρίζες που όσο κι αν κάποιοι κάθε τόσο επιχειρούν μάταια να τις κόψουν, αυτές θα πολλαπλασιάζονται και θα συνεχίζουν να τροφοδοτούν με τις ιστορικές αλήθειες το παρόν.

Ο διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός που διοργανώθηκε πρόσφατα από ιδιωτική εταιρεία, υπό την εποπτεία του ΤΕΕ(!), για την «αναβίωση και αξιοποίηση» του μαρτυρικού τόπου της Γυάρου, κινδυνεύει να οδηγήσει στην αλλοίωση της ιστορικής, πολιτικής και συμβολικής φυσιογνωμίας του ερημικού νησιού, όπως αυτή έχει καταγραφεί –δεκαετίες τώρα- στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Στόχος των διοργανωτών είναι «ένα βιώσιμο μέλλον και η δημιουργία νέας ζωής(;)», στο εγκαταλελειμμένο και ανεμοδαρμένο ξερονήσι των Κυκλάδων. Μια πραγματικά προκλητική ενέργεια της “ιδιωτικής πρωτοβουλίας” που τόσο προπαγανδίζεται και πριμοδοτείται από την κυβέρνηση της ΝΔ, λες και θέλει μ’ αυτόν τον τρόπο να ξεπλύνει το ένοχο παρελθόν της. Ενέργεια η οποία δικαίως ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων, με πρώτη αυτή του ΣΦΕΑ, ο οποίος κατήγγειλε ευθύς εξ αρχής τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις.

[Λάδι σε καμβά]

Οι αγωνιστές που “πέρασαν” μέσα από το κολαστήριο της Γυάρου, αλλά και της Μακρονήσου που κυνηγήθηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, από τα φασιστικά καθεστώτα στα πιο σκοτεινά και στυγνά χρόνια της σύγχρονης ιστορίας μας, στάθηκαν οι ίδιοι, άντρες και γυναίκες, μπροστά από το Μέγαρο Μουσικής. Στάθηκαν με τα σώματά τους, ως άλλο τείχος απέναντι στις επικίνδυνες προσπάθειες παραχάραξης και νόθευσης του μαρτυρικού τόπου, εκεί όπου έγινε με κάθε επισημότητα και πρωτοφανή δημοσιότητα, η ημερίδα ανακοίνωσης της διαγωνιστικής διαδικασίας,. Κι έτσι όπως στάθηκαν έξω από το κτίριο, κρατώντας το πανό που έγραφε «Κάτω τα χέρια από τη Γυάρο» ήταν σαν να μας έλεγαν: είμαστε ακόμη εδώ, να σας διηγηθούμε εμείς τι σημαίνει η Γυάρος!

Η Γυάρος, η Μακρόνησος και τα χτίσματα της φρίκης που βρίσκονται πάνω τους, είναι οι αδιάψευστοι μάρτυρες των εγκλημάτων και των διώξεων που υπέστη ένα τμήμα του ελληνικού λαού για τις δράσεις και τις πολιτικές πεποιθήσεις του. Είναι τόποι “προσκυνήματος” και απόδοσης τιμής στη μνήμη εκείνων που έφυγαν από τη ζωή κι ως τέτοιους οφείλουμε να τους προστατεύουμε και να τους διατηρούμε μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Για να θυμίζουν στις επερχόμενες γενιές τον αγώνα για την ελευθερία, τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη. Κανείς, μα κανείς δεν δικαιούται να ακουμπήσει, πόσο μάλλον να αλλοιώσει ή να “ωραιοποιήσει” τον ιστορικό και πολιτικό χαρακτήρα τους!

Η αρχιτεκτονική δε μπορεί να γίνεται το όχημα νομιμοποίησης της αλλοίωσης της φυσιογνωμίας των τόπων, ιδίως των ιστορικών τόπων. Η σύγχρονη αρχιτεκτονική αντλεί από τη μνήμη και την ιστορία του κάθε τόπου τα στοιχεία εκείνα πάνω στα οποία θα βασιστεί για να υπάρξει. Όμως σε κάποιους άλλους τόπους, φορτισμένους με μνήμες, η αρχιτεκτονική οφείλει να σκύψει με σεβασμό και να “υποχωρήσει” διακριτικά μπροστά στον συμβολισμό που εμπεριέχει ο μνημειακός ή ο μαρτυρικός χαρακτήρας τους. Ο διαγωνισμός που προκηρύχτηκε, παρά τις όποιες προθέσεις (σκόπιμες ή όχι) των διοργανωτών του, παραβλέπει (παρά τις -εκ των υστέρων- συμπληρωματικές “προσθήκες”) ακριβώς το πιο σημαντικό και κύριο στοιχείο του χαρακτήρα του νησιού: το τι πραγματικά ήταν η Γυάρος και πως πρέπει σήμερα –αλλά και πάντα- να σταθούμε απέναντι στην ιστορική μνήμη της.

Με πρόσχημα τον ευπρεπισμό, την ανάδειξη και την αξιοποίηση και με οικολογικές –τάχατες-πρωτοβουλίες αναβάθμισης(;) του φυσικού προστατευόμενου περιβάλλοντος, επιχειρείται μέσω του ιδιωτικού διαγωνισμού και με τις ευλογίες φυσικά της κυβέρνησης, η απονεύρωση του τόπου, η πλήρης αποϊδεολογικοποίησή του, η διαστρέβλωση της ιστορίας και η λήθη. Αντιθέτως, απέναντι στην συνειδητή εγκατάλειψή του όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης θα έπρεπε να συντηρηθούν προσεκτικά, ως σημαντικά μνημεία της νεοελληνικής ιστορίας, και να γίνουν επισκέψιμοι δημόσιοι χώροι για όλες και όλους, μακριά από κάθε μορφή τουριστικής και κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης. Τόσα νησιά κατέστρεψε το αδηφάγο real estate. Τώρα οι “ευαίσθητοι επενδυτές” θέλουν να “βάλουν χέρι” και στη Γυάρο, να βεβηλώσουν τον τόπο της, να φυτέψουν κι εδώ ανεμογεννήτριες (;), στο όνομα πάντα της “πράσινης ανάπτυξης”. Ας αφήσουμε, λοιπόν, ήσυχα τα “Γιούρα”, με τις διαχρονικές εφιαλτικές τους μνήμες να τριγυρνάνε σαν φαντάσματα μέσα στα στοιχειωμένα σκονισμένα κελιά και τους σκοτεινούς διαδρόμους της “πειθαρχημένης διαβίωσης”. Ο άνυδρος, άγονος, πυρωμένος βραχότοπος, μαζί με τα κτίρια της ντροπής, πρέπει να παραμείνουν ανέγγιχτα εκεί, in situ, ως άλλα μνημεία της φασιστικής θηριωδίας, για να θυμίζουν στις νεότερες γενιές, τις συνθήκες ζωής των πολιτικών κρατούμενων της επτάχρονης στρατιωτικής δικτατορίας (κι όχι μόνο).

Ο λαός που ξεχνάει την ιστορία του και λησμονά τις πιο τραυματικές στιγμές της, κινδυνεύει να ξαναζήσει στο μέλλον τις ίδιες ή και χειρότερες τραγωδίες που πέρασε στο παρελθόν. Τα κτίρια και τα ντουβάρια που στέκουν ακόμη όρθια από το στρατόπεδο-φυλακή-κάτεργο της ανθρώπινης εξαθλίωσης και του θανάτου, έχουμε ιστορικό χρέος να τα διατηρήσουμε ως έχουν, μαζί με ολόκληρο το φυσικό περιβάλλον (στεριανό και θαλάσσιο), ως χώρους εγκλεισμού και βασανισμού ανθρώπων που οραματίστηκαν, πάλεψαν και πολλοί έδωσαν και τη ζωή τους ακόμη, για έναν καλύτερο και δικαιότερο κόσμο. Αυτό το όραμα για έναν άλλο κόσμο, με καλύτερες συνθήκες ζωής για τους πολλούς και τους αδύναμους, με άλλες αξίες και αρχές, προσπαθούν χρόνια τώρα, (ιδίως τα τελευταία), να το σβήσουν από τη συλλογική μνήμη. Να το ταυτίσουν με την ουτοπία επιχειρώντας να μας πείσουν ότι ένας τέτοιος κόσμος είναι ανέφικτος. Η Γυάρος, η Μακρόνησος, η Λέρος, αλλά και ο Αη Στράτης, η Ικαρία, η Φολέγανδρος, η Ανάφη…, θα στέκουν όμως για πάντα εκεί, καταμεσής στο Αιγαίο, να μνημονεύουν εσαεί τον ακατάβλητο αγώνα του ανθρώπου για ένα καλύτερο αύριο. Τα νησιά της εξορίας είναι ένας ύμνος για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και για την αντίστασή του απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης. Η λήθη δεν θα μπορέσει εδώ να σκεπάσει τη μνήμη!

Η ιστορία εξαπάτησης ενός διαμερίσματος Golden Visa

09 / 07 / 2024

Η ιστορία εξαπάτησης ενός διαμερίσματος Golden Visa

Ένα ζευγάρι Κινέζων αγόρασε ένα διαμέρισμα στην Καλλιθέα. Ήρθαν αντιμέτωποι με μια μεσιτική εταιρεία που έχει κατηγορηθεί για απάτες και μια αμφιλεγόμενη ΜΚΟ.

Written by: Σταύρος Μαλιχούδης

Credits

Έρευνα:Σταύρος Μαλιχούδης

Εικονογράφηση:Γαλάτεια Ιατράκη

Tags:Golden Visa

Hopeland

Ήθελαν να ζήσουν στην Ελλάδα. Πίστευαν πως θα μπορούν να έχουν μια ευχάριστη ζωή, να ταξιδεύουν με ευκολία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έτσι, πούλησαν το διαμέρισμά τους στην Κίνα για να συγκεντρώσουν τα χρήματα.

Στο Πεκίνο, ήρθαν σε επαφή με μια εταιρεία που λειτουργούσε ως αντιπρόσωπος ελληνικής εταιρείας ακινήτων. Έκαναν μαζί τους μια συνάντηση και εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για την αγορά ενός διαμερίσματος στην Αθήνα.

Οι Κινέζοι αντιπρόσωποι τους έδειξαν φωτογραφίες διαμερισμάτων που πρόσφερε η ελληνική εταιρεία. Μια μοντέρνα κουζίνα. Μια άνετη κρεβατοκάμαρα. Ένα μπάνιο στο οποίο οι μαρμάρινες επιφάνειες έλαμπαν. Έτσι θα ήταν και το δικό τους διαμέρισμα!Φωτογραφίες από διαμερίσματα που επιδεικνύουν οι αντιπρόσωποι της DESTINY στην Κίνα.

Τον Αύγουστο του 2018, το ζευγάρι υπέγραψε την αγορά ενός διαμερίσματος τριών υπνοδωματίων στην Καλλιθέα έναντι ποσού άνω των 330.000 ευρώ.

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: «Καθορισμός επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας του άρθρου 18 του ν. 4354/2015 (Α’ 176) των υπαλλήλων των Υπηρεσιών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας»

https://www.emdydas.gr/ekdothike-i-kya-kathorismos-epidomatos-epikindynis-kai-anthygieinis-ergasias-tou-arthrou-18-tou-n-4354-2015-a-176-ton-ypallilon-ton-ypiresion-tou-ypourgeiou-ethnikis-amynas/

Εκδόθηκε η ΚΥΑ «Καθορισμός επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας του άρθρου 18 του ν. 4354/2015 (Α’  176) των υπαλλήλων των Υπηρεσιών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας»

 

Συνάδελφοι/σες

Ενημερώνουμε ότι την 5/7/2024 εκδόθηκε η ΚΥΑ Υπ’ Αριθμ. 2/58469/ΔΕΠ με τίτλο «Καθορισμός επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας του άρθρου 18 του ν. 4354/2015 (Α’  176) των υπαλλήλων των Υπηρεσιών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.) και της Δημόσιας Επιχείρησης «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ Α.Β.Ε.Ε.», την οποία και αναρτούμε.

Η ΚΥΑ εν μέρει αποκαθιστά την άδικη εξαίρεση του κλάδου των Διπλωματούχων Μηχανικών από την καταβολή του εν λόγω επιδόματος, η οποία μάλιστα έφτανε στο σημείο στα Εργοστάσια, Ναυστάθμους και Αεροδρόμια οι Μηχανικοί να είναι οι μόνοι Υπάλληλοι που δεν ήταν δικαιούχοι του εν λόγω επιδόματος.

Η Ομοσπονδία μας αλλά και το Τμήμα Εθνικής Άμυνας της ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής εδώ και χρόνια, είχαν αναδείξει το τεράστιο αυτό ζήτημα, διεκδικώντας την ισότιμη αντιμετώπιση κλάδων και ειδικοτήτων, τη διεύρυνση του καταλόγου των δικαιούχων και την αύξηση των σχετικών αποζημιώσεων.

• Υπόμνημα σχετικά με την Γνωμοδότηση της Διυπουργικής Επιτροπής για την ”Μεταρρύθμιση καθεστώτος χορήγησης επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας”  .pdf
• ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής Τμήμα Εθνικής Άμυνας : Επίδομα Ανθυγιεινής Εργασίας  .pdf
• Επανυποβολή αιτημάτων σχετικά με το Επίδομα Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας στο Υπ. Υγείας – Αίτηση Θεραπείας  .pdf
• Διαβίβαση Πινάκων με τη Βαθμολόγηση Ειδικοτήτων ανά Φορέα για τη χορήγηση Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας  .pdf
• Δε θα ανεχθούμε άλλη άδικη εξαίρεση κατηγοριών Διπλωματούχων Μηχανικών από το Ανθυγιεινό Επίδομα  .pdf
• ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής / Τμήμα Υπ. Εθνικής Άμυνας – Επίδομα Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας.pdf

Αυτό επετεύχθη εν μέρει μόνο, για συγκεκριμένες ειδικότητες και συγκεκριμένους χώρους. Δυστυχώς συνεχίζεται η εσφαλμένη λογική που ακολούθησε και η ΚΥΑ του Υπουργείου Υγείας για τα Νοσοκομεία, όπου εξαιρούνται οι Πολιτικοί, Μηχανικοί, Αρχιτέκτονες, Τοπογράφοι, Μεταλλειολόγοι, ενώ εντάσσονται οι υπόλοιπες ειδικότητες. Οι δικαιούχοι εντάσσονται αναδρομικά από 1/1/204 στη Γ’ κατηγορία Επιδόματος (150 € το μήνα), πλην του ΣΔΑΜ (Στρατηγείο Διοικήσεως Ανατολικής Μεσογείου), όπου αδικαιολόγητα εντάσσονται στην Ε’ Κατηγορία (70 € το μήνα).

Επίσης δίχως καμία επιστημονική τεκμηρίωση διαχωρίζει τους τεχνικά εργαζόμενους σε χώρους ως εξής: «Υπάλληλοι που απασχολούνται στα στρατιωτικά εργοστάσια, στρατιωτικά αεροδρόμια και ελικοδρόμια, στους ναυστάθμους, στο Στρατηγείο Διοικήσεως Ανατολικής Μεσογείου (ΣΔΑΜ), στα συνεργεία επισκευής εγκαταστάσεων, στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και σχηματισμούς, στα πλωτά μέσα και λιμενικές εγκαταστάσεις.» που αφορά όλους τους Κλάδους και ειδικότητες του Υπουργείου και σε «Υπάλληλοι των παρακάτω Κλάδων και Ειδικοτήτων που απασχολούνται στα στρατιωτικά εργοστάσια, στρατιωτικά αεροδρόμια και ελικοδρόμια, στους ναυστάθμους και εργαστήρια των υπηρεσιών Χημείου των Ενόπλων Δυνάμεων», που αφορά μόνο τους Διπλωματούχους Μηχανικούς. Βάσιμα φοβόμαστε ότι η διάκριση αυτή θα οδηγήσει ξανά σε διακριτή αντιμετώπιση Υπαλλήλων που εργάζονται ακριβώς στις ίδιες στρατιωτικές εγκαταστάσεις και σχηματισμούς, όπως συνέβαινε έως και σήμερα. Επίσης με τον τρόπο αυτό χωρίς καμία τεκμηρίωση εξαιρούν το σύνολο των Διπλωματούχων Μηχανικών που  ασχολούνται με την Επίβλεψη, Έργων και Μελετών από τη χορήγηση του Ανθυγιεινού επιδόματος, έστω σε χαμηλότερη κατηγορία. H πρόταση μας ήταν για όλους όσους απασχολούνται σε «έλεγχος και καταγραφή επικίνδυνων κατασκευών, επιβλέψεις και αυτοψίες εργολαβικών έργων, επιβλέψεις αυτεπιστασίας έργων οδοποιίας (πλακοστρώσεις, κατασκευές πεζοδρομίων, ασφαλτοστρώσεις, διαγραμμίσεις κλπ), έργων ηλεκτροφωτισμού και εκτάκτων συμβάντων, Πολιτική Προστασία, διαχείριση Φυσικών Καταστροφών, Τοπογραφικές εργασίες στο πεδίο». Για τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία συνεχίζεται η εξαίρεση των Μηχανικών Πληροφορικής, όπως ακριβώς και στην ΚΥΑ του Υπ. Υγείας.

Καλούμε τους συναδέλφους μας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας να στείλουν σχετικές παρατηρήσεις μέχρι την Παρασκευή 12/7, ώστε εμπρόθεσμα η Ομοσπονδία μας να καταθέσει Αίτηση Θεραπείας προς τα Συναρμόδια Υπουργεία (Άμυνας, Οικονομικών, Εργασίας). Αν δεν υπάρξουν οι αναγκαίες διορθώσεις, θα εξετάσουμε σοβαρά το ενδεχόμενο να καταθέσουμε Αίτηση Ακυρώσεως στο ΣτΕ, όπως ακριβώς κάναμε και για αυτή του Υγείας.

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Αλληλεγγύη στους συναδέλφους μας για τη δίκη της Μάνδρας

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ στη δίκη Μάνδρας: ανεξέλεγκτες 2 εκατ. υπαγωγές αυθαιρέτων

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΕΡΓΑΟΙΚΙΣΤΙΚΑΟΙΚΟΝΟΜΙΑΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΥΠΟΔΟΜΕΣΦΥΣΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙΧΩΡΟΤΑΞΙΑ 4 Ιουλίου 2024

΄ΤΕΕ181 ΑΚΙΝΗΤΑ4300 ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ5319 ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ981 Δημήτρης Πετρόπουλος37 δίκη6 κατηγορούμενοι1 ΜΑΝΔΡΑ ΑΤΤΙΚΗΣ3 ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ89 πλημμύρες20 ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ115 ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ7 ΥΔΟΜ159 ΥΠΕΝ3944 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ345

ShareTweetEmail

«Οι περίπου 2.000.000 υπαγωγές στο Σύστημα Αυθαιρέτων του ΤΕΕ έχουν μείνει ανέλεγκτες μια και ουδέποτε εκδόθηκε η προβλεπόμενη ΚΥΑ για δειγματοληπτικό έλεγχο στο 10% αυτών».

Το επιχείρημα αυτό, μεταξύ πολλών άλλων για να καταδείξει ότι οι υπάλληλοι στις Υπηρεσίες Δόμησης επωμίζονται ευθύνες που δεν τους αναλογούν ανέφερε στο δικαστήριο την Τετάρτη 3 Ιουλίου 2024, ο πρόεδρος της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ Δημήτρης Πετρόπουλος, στη δίκη για τις φονικές πλημμύρες της Μάνδρας του 2017, υπερασπιζόμενος τους κατηγορούμενους στελέχη και υπαλλήλους στην ΥΔΟΜ Δ. Ελευσίνας και στη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής.

Πρωτόδικα στη δίκη του Σεπτεμβρίου 2021 αθωώθηκαν οι μηχανικοί δημόσιοι υπάλληλοι και καταδικάστηκαν οι δύο διευθυντές των σχετικών υπηρεσιών. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο, στις 3/7/2024 ο πρό­εδρος ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ παρέστη ως μάρτυρας υπεράσπισης του Διευθυντή της ΥΔΟΜ Ελευσίνας και μετέτρεψε την κατάθεση του σε δριμύ κατηγορώ κατά του κράτους και των αρμοδίων υπουργείων, για τη διάλυση και αποδιοργάνωση των Υπηρεσιών Δόμησης και των Τεχνικών Υπηρεσιών.

Δριμύ κατηγορώ στο δικαστήριο για τη διάλυση ΥΔΟΜ και τεχνικών υπηρεσιών

Συγκεκριμένα σε ανακοίνωση της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ, σημειώνεται ότι ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δ. Πετρόπουλος στη δίκη για τις φονικές πλημμύρες της Μάνδρας, ως μάρτυρας υπεράσπισης του Διευθυντή της ΥΔΟΜ Ελευσίνας τόνισε ότι εδώ και 11 χρόνια αδυναμία ορθής λειτουργίας του Υ­ΔΟΜ από τον Ν.3852/10 και έκτοτε:

-Από τους 332 Δήμους της Χώρας (μέσω της Ε.Ε.Τ.Α.Α.), οι 168 μόλις Δήμοι (51%) διαθέτουν Υπηρεσία Δόμησης ενώ οι 164 (49%) όχι. Από τις 168 ΥΔΟΜ, οι 16 (10%) λειτουργούν μερικώς, λαμβάνοντας υποστήριξη από άλλες ΥΔΟΜ. Από αυτές (168) 4 δε διαθέτουν καθόλου προσωπικό, 22 δεν έχουν καθόλου 2 Μηχανικό ΠΕ, 28 απασχολούν μόνο 1 μηχανικό ΠΕ ή ΤΕ, άλλες 28 μονάχα 2 και 16 απασχολούν 3. Οι 96 από τις 168 (ποσοστό μεγαλύτερο του 57%) δηλαδή λειτουργούν με ελλιπέστατο προσωπικό πολύ κάτω ακόμη και από τα ελάχιστα κριτήρια του Νόμου.

-Η Διοικητική Υποστήριξη των υπολοίπων Δήμων παρατείνεται στο διηνεκές (είναι ενδεικτικό ότι σήμερα 1/1/2021 λήγει ακόμη μία προθεσμία).

-Απουσιάζουν από τις ΥΔΟΜ και οι απαιτούμενες ειδικότητες καθώς 20 από αυτές δεν διαθέτουν Πολιτικό Μηχανικό, 76 δεν διαθέτουν Αρχιτέκτονα Μηχανικό, 74 δεν διαθέτουν Τοπογράφο Μηχανικό και 94 δεν διαθέτουν Ηλεκτρολόγο ή Μηχανολόγο Μηχανικό.

-Τα Παρατηρητήρια Δόμησης τα οποία ακόμη αγνοείται η τύχη τους (και πρόσφατα καταργήθηκαν πριν καν συσταθούν)

-Η Νομοθεσία σε όλα τα επίπεδα αλλάζει με τρομακτικούς ρυθμούς.

-Οι περίπου 2.000.000 υπαγωγές στο Σύστημα Αυθαιρέτων του ΤΕΕ έχουν μείνει ανέλεγκτες μια και ουδέποτε εκδόθηκε η προβλεπόμενη ΚΥΑ για δειγματοληπτικό έλεγχο στο 10% αυτών.

-Τα ρέματα που η Περιφέρεια Δυτικής Αττικής έχει στην αρμοδιότητα της ανέρχονται στα περίπου 500 χιλιόμετρα, με απουσία οριοθέτησης τους, χωρίς Μητρώο και μέσα για την αστυνόμευση τους και όλα αυτά με ελάχιστους Υπαλλήλους.

-Οι Τεχνικές Υπηρεσίες και οι ελάχιστοι εναπομείναντες μηχανικοί που εργάζονται σε αυτές, καλούνται να εκτελέσουν μια πληθώρα καθηκόντων (συντήρηση, εποπτεία, μελέτη, επίβλεψη, αστυνόμευση, σχεδίαση ΟΛΩΝ των τεχνικών έργων, στελέχωση πάσης φύσεως επιτροπών, εξυπηρέτηση κοινού, αυτοψίες, εισηγήσεις, κλπ), που αντικειμενικά, είναι αδύνατον να ανταπεξέλθουν σε όλες και ολοκληρωμένα.

-Οι συνάδελφοι μας με ευσυνειδησία ανταποκρίθηκαν στις εκατοντάδες καταγγελιών για αυθαίρετα που ήρθαν στην Υπηρεσία, συντάσσοντας περίπου 700 εκθέσεις αυτοψίας.

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: μόνιμα εξι­λαστήρια θύματα οι μηχανικοί του δημοσίου

-«Το ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ από την πρώτη στιγμή είχε εκφράσει την συμπαράστασή του, αλλά και την έντονη διαμαρτυρία του για τις ποινικές ευθύνες που αποδίδονται στους συνάδελφους εργα­ζόμενους στην ΥΔΟΜ Δ. Ελευσίνας και στη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής, που ως εξιλαστήρια θύματα διώκονται για τις πλημμύρες του 2017 στη Μάνδρα Ατ­τικής. Για το λόγο αυτό και είχε προκηρύξει Παναττική Στάση Εργασίας την Παρασκευή 24/1/2021, όπου ξεκίνησε η εκδίκαση της υπόθεσης και πρωτόδικα παρεστήκαμε το Σεπτέμβριο 2021 στο σχετι­κό δικαστήριο προς υπεράσπιση των κατηγορούμενων συναδέλφων μας» τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση και σημειώνεται ότι:

-«Η τραγική υποστελέχωση την οποία έχουμε αναδείξει πολλαπλά, η υποχρηματοδότηση των ΟΤΑ Α’ και Β’, ο τεράστιος όγκος δουλειάς που έχουν να υλοποιήσουν, οι απαράδεκτες συνθήκες εργασίας από τον ελλιπή εξοπλισμό και την απαρχαιωμένη νομοθεσία, κλπ, είναι η καθημερινότητά τους, στην οποία περιλαμβάνεται και η υποχρέωση να καλούνται συνεχώς σε απολογία – και τις πε­ρισσότερες φορές χωρίς νομική κάλυψη από την υπηρεσία τους – για όλα αυτά που εκ των πραγμά­των δεν είναι στο χέρι τους να υλοποιήσουν, αλλά διατηρούν όλο το μερίδιο ευθυνών για την πραγ­ματοποίησή τους. Οι Μηχανικοί των Υπηρεσιών πρέπει να σταματήσουν να αποτελούν τα μόνιμα εξι­λαστήρια θύματα για ότι συμβεί και να πληρώνουν την αδράνεια και τις ελλείψεις της Πολιτείας».

Συμπαράσταση από τη Διοικούσας Επιτροπή ΤΕΕ

Σημειώνεται ότι συμπαράσταση στους κατηγορούμενους μηχανικούς του δημοσίου για τις πλημμύρες στη Μάνδρα έχει εκφράσει η Διοικούσας Επιτροπή του ΤΕΕ, σε παλαιότερη ανακοίνωση της, τονίζοντας ότι:

-«Με απόφασή της, η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ εκφράζει τη συμπαράστασή της στους συναδέλφους μηχανικούς εργαζόμενους στην ΥΔΟΜ Δ. Ελευσίνας και στη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής, για τις ποινικές ευθύνες που διερευνώνται από τη δικαιοσύνη και τους αποδίδονται για τις πλημμύρες του 2017 στη Μάνδρα Αττικής.

Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ιδίως στις τεχνικές υπηρεσίες, αλλά και ο τεράστιος όγκος δουλειάς που καλούνται να εκτελέσουν οι μηχανικοί του δημοσίου, αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι ευθύνες για τις δυσλειτουργίες είναι επιτελικές, διαχρονικές και σε υψηλότερο επίπεδο από τους υπαλλήλους.

Οι Τεχνικές Υπηρεσίες και οι ελάχιστοι εναπομείναντες τεχνικοί υπάλληλοι που εργάζονται σε αυτές, καλούνται να εκτελέσουν μια πληθώρα καθηκόντων (συντήρηση, εποπτεία, μελέτη, επίβλεψη, αστυνόμευση, σχεδίαση των τεχνικών έργων, στελέχωση πάσης φύσεως επιτροπών, εξυπηρέτηση κοινού, αυτοψίες, εισηγήσεις, κλπ), που αντικειμενικά, είναι αδύνατον να ανταπεξέλθουν σε όλες και ολοκληρωμένα. Το ΤΕΕ έχει καταθέσει πληθώρα προτάσεων για να βελτιωθούν οι συνθήκες άσκησης του επαγγέλματος στη δημόσια διοίκηση αλλά και για τη γενικότερη βελτίωση του συστήματος παραγωγής έργων – μελετών αλλά και ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων από το ελληνικό κράτος.

Οι υπάλληλοι των υπηρεσιών δεν μπορούν να αποτελέσουν εξιλαστήρια θύματα για τις ανεπάρκειες της Πολιτείας. Το ΤΕΕ συμπαρίσταται στους διωκόμενους συνάδελφους για τις πλημμύρες στη Μάνδρα».

Αν θες να ξέρεις τι σημαίνει νεοφιλευθερισμός, διάβασε την ιστορία της ΛΑΡΚΟ

Αν θες να ξέρεις τι σημαίνει νεοφιλευθερισμός, διάβασε την ιστορία της ΛΑΡΚΟ

Σήμερα ολοκληρώνεται το έγκλημα της παραχώρησης άλλης μιας δημόσιας εταιρίας σε ιδιώτες από τη κυβέρνηση

Share

Tweet

Pin

Email

ΠΡΟΒΟΛΗ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΚΕΦΑΛΑ

05.07.2024 - 18:02

Το ωραίο πλιάτσικο του δημόσιου θησαυρού, ολοκληρώνεται. Απλά και όμορφα η ΛΑΡΚΟ περνάει στην κοινοπραξία ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ – AD Holdings που συνέστησε την Hellenic Nickel, μια εταιρεία 3 μόλις ημερών, στην οποία θα μεταβιβαστούν τα περιουσιακά στοιχεία της μεταλλουργίας ΛΑΡΚΟ που βρίσκονται σε έξι νομούς της Ελλάδας, εφόσον απορριφθεί η προσφυγή της ιρλανδικής CMI στο ΣτΕ.

Η κυβέρνηση παραχωρεί στην εταιρία, που συστάθηκε για αυτό τον σκοπό, την ΛΑΡΚΟ την ίδια στιγμή που αναμένονται δύο δικαστικές αποφάσεις που θα καθορίσουν τις επόμενες εξελίξεις: Η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθήνας επί της προσφυγής των εργαζομένων για παράταση των συμβάσεών τους μέχρι να περάσει η μεταλλουργία στον νέο ιδιοκτήτη, αλλά και η απόφαση του ΣτΕ επί της προσφυγής της ιρλανδικής Commodity & Mining Insight Ireland Ltd, η οποία ήταν αρχικά προτιμητέος επενδυτής, με τίμημα 1,5 εκατ. ευρώ.

Να θυμίσουμε ότι οι νομικοί που ανέλαβαν να εξετάσουν το αίτημα της κοινοπραξίας με βασικό επιχείρημα στο ότι η εγγυητική που προσκόμισε η ανταγωνίστρια της δεν ήταν από την ίδια, αλλά από συνδεδεμένη εταιρία αποφάνθηκαν ότι πράγματι υπήρχε σύγκρουση με τους όρους του διαγωνισμού και έδωσαν το πράσινο φως για την κατακύρωση του διαγωνισμού στην κοινοπραξία ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ-AD Holdings.

Ω! τι ωραίο πλιάτσικο!

Η Hellenic Nickel συστάθηκε στις 26 Ιουνίου και τα στοιχεία της αναρτήθηκαν στο ΓΕΜΗ μόλις, την περασμένη Δευτέρα 1η Ιουλίου.

Το κεφάλαιό της είναι 50.000 ευρώ (που αντιστοιχούν σε ισάριθμες μετοχές αξίας 1 ευρώ), έδρα της είναι η έδρα του Ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στη Μεσογείων και ως σκοποί της περιγράφονται όλες οι δραστηριότητες που είχε η ΛΑΡΚΟ σε όλους τους νομούς όπου διαθέτει περιουσιακά στοιχεία.

Οι δραστηριότητεςΕξόρυξη νικελίου,

παραγωγή προϊόντων νικελίου,

εξόρυξη λιγνίτη,

άλλες εξορυκτικές και λατομικές δραστηριότητες,

εμπορία προϊόντων μεταλλουργίας,

πώληση, εκμίσθωση, μίσθωση και χρήση ακινήτων.

Το μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας καταβλήθηκε εξ ημισείας από την AD Holdings με έδρα το Λιχτενστάιν και τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, το καταστατικό έχει τις τυπικές διατάξεις μιας Α.Ε.

Το πρώτο Δ.Σ. της εταιρείας, με τριετή θητεία, συγκροτείται από τους Πέτρο Σουρέτη ως πρόεδρο (νυν εντεταλμένο σύμβουλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) και εκτελεστικά μέλη τους Εμμανουήλ Μουστάκα (στέλεχος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ), τον Βασίλειο Χονδρό και τον Βρετανό Joseph Hurry Plumbly (και οι δύο ορίστηκαν από την AD Holdings).

Να θυμίσουμε ότι η κυβέρνηση, με τροπολογία που έχει ισχύ από τις 17 Ιουνίου 2022, έχει θέσει στο τελικό στάδιο τη διαδικασία παύσης των δραστηριοτήτων της ΛΑΡΚΟ, δίνοντας στον ειδικό διαχειριστή πρόσθετες αρμοδιότητες και εξουσίες:Δυνατότητα του ειδικού διαχειριστή να προχωρήσει στην απόλυση και των 1.060 εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και στον προσδιορισμό των αποζημιώσεών τους που θα καλυφθούν από το Δημόσιο.

Δυνατότητα του ειδικού διαχειριστή να προβεί στη σύναψη μηνιαίων ή διμηνιαίων συμβάσεων ορισμένου χρόνου όσο συνεχίζεται η ειδική διαχείριση και για διάστημα μέχρι πέντε μηνών. Οι δαπάνες πάλι θα καλυφθούν από το Δημόσιο.

Ένταξη των απολυόμενων της ΛΑΡΚΟ άνω των 55 ετών σε ειδικά προγράμματα απασχόλησης, συγχρηματοδοτούμενα ή από εθνικούς πόρους, σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μέχρι τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος και για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα επτά χρόνια.

Κατάρτιση ειδικών προγραμμάτων στήριξης για ευάλωτους απολυόμενους που δεν εντάσσονται στην παραπάνω κατηγορία, με χρηματοδότηση από πόρους του «Ευρωπαϊκού Ταμείου Παγκοσμιοποίησης για απολυμένους».

Στον διαχειριστή δόθηκε με τη νομοθετική ρύθμιση η εξουσία να προχωρά στον «περιορισμό ή τη διακοπή της λειτουργίας της λειτουργικών συνόλων της (κλάδων) ή περιουσιακών της στοιχείων που δεν αποτελούν κλάδους».

Επιπλέον, ο ειδικός διαχειριστής δύναται σε περίπτωση διακοπής της λειτουργίας της υπό ειδική διαχείριση επιχείρησης, να μεταβιβάσει το ενεργητικό της, συμπεριλαμβανομένης της επιχείρησης ως συνόλου, σε κατάσταση παύσης λειτουργίας.

Η ιστορία της ΛΑΡΚΟ

Κατασπατάληση των κεφαλαίων της, κάκιστη διαχείριση, διορισμούς «δικών» μας παιδιών, συστηματική απαξίωση και ευκαιρίες που δεν αξιοποιήθηκαν.

Από το 2014, επί κυβέρνησης Σαμαρά -μικρή παύση επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- και με την επαναφορά της Νέας Δημοκρατίας το 2019 που αναλαμβάνει την υπόθεση (ω! τι έκπληξη), ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης, η ιστορία της είναι αυτή. Πωλείται ή κλείνει.

Λίγο πριν από την καραντίνα, η ΛΑΡΚΟ μπαίνει σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Τον Φεβρουάριο του 2020 ψηφίζεται ο νόμος 4664 με ρυθμίσεις για την εταιρεία και μετά τις απαραίτητες «διορθώσεις» που περνούν μέσα στην τροπολογία στον νόμο για τα πλαστικά μιας χρήσης, ξεκινάει η πιο σαθρή διαδικασία διαγωνισμού πώλησης στην ιστορία της ελληνικής βιομηχανίας.

Τον Ιανουάριο του 2023 με αντίτιμο 6 εκατομμύρια ευρώ η κοινοπραξία ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ-AD Holdings εξαγοράζει και επίσημα το συγκρότημα της ΛΑΡΚΟ αφού ανακηρύχθηκε προτιμητέος (όχι μειοδότης) επενδυτής και στην β΄φάση του διαγωνισμού για την μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της που διενεργήθηκε από τον ειδικό διαχειριστή. Στη σχετική ανακοίνωση διαβάζουμε: «Κατόπιν κοινοποίησης στους αρμόδιους Υπουργούς Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας της έκθεσης αξιολόγησης και κατακύρωσης της Β’ Φάσης του Δημόσιου Διεθνούς Ανοικτού Διαγωνισμού, και παρέλευσης της εκ του νόμου τασσόμενης προθεσμίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 8 (γ) του Ν. 4664/2020, η Β’ Φάση του Διαγωνισμού της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «Γενική Μεταλλευτική και Μεταλλουργική Ανώνυμη Εταιρία Λάρκο» υπό ειδική διαχείριση του άρθρου 21 του Ν. 4664/2020 (ΛΑΡΚΟ) κατακυρώνεται στην ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ – AD HOLDINGS, η οποία αναδεικνύεται ως Προτιμητέος Επενδυτής για τη μεταβίβαση των σχετικών περιουσιακών στοιχείων».

Η σύνταξη των δύο συμβάσεων μεταβίβασης του εργοστασίου και των μεταλλείων ξεκινά και ακολουθεί πολύμηνη διαδικασία. Η ειδική διαχείριση της ΛΑΡΚΟ κοινοποιεί στα υπουργεία, Οικονομικών και Ενέργειας, την εισήγηση της για την ανάδειξη της κοινοπραξίας ως προτιμητέου επενδυτή. Μετά από την παρέλευση πέντε ημερών, όπως ορίζει ο νόμος, κατά τη διάρκεια των οποίων δεν υπήρξε άλλη γνώμη από τα καθ’ ύλην αρμόδια υπουργεία, ο διαγωνισμός για την πώληση των μεταλλείων κατακυρώθηκε στην κοινοπραξία. Είχε προηγηθεί η ανάδειξή της ως προτιμητέου επενδυτή και στον διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ για την μακροχρόνια μίσθωση του εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ. Στον διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ είχε προσφέρει 5 εκατ. ευρώ ενώ σύμφωνα με πληροφορίες ζητήθηκε από την κοινοπραξία να βελτιώσει το αρχικό τίμημα.

Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;

Σήμερα ολοκληρώνεται το έγκλημα της παραχώρησης άλλης μιας δημόσιας εταιρίας σε ιδιώτες από τη κυβέρνηση. Στην εταιρεία ΤΕΡΝΑ, του ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, πρόεδρος είναι ο Μιχαήλ Γουρζής, ο οποίος είναι επίσης αντιπρόεδρος στην μητρική εταιρεία.

Το αναρτημένο στο site της εταιρείας ΤΕΡΝΑ το βιογραφικό του Μιχαήλ Γουρζή, τα λέει όλα εκτός από μια μικρούτσικη λεπτομέρεια: Η κόρη του δικηγόρος Αλεξάνδρα Γουρζή, είναι σύζυγος του υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη. Και τι με αυτό θα μας πείτε. Απαγορεύεται;

Φυσικά κι όχι. Όπως και δεν απαγορεύεται να γράψουμε και εμείς για τη στενή οικογενειακή σχέση του με την εταιρεία του και τη διακυβέρνηση της χώρας μέσω του… επιτελικού κράτους που εμπνεύστηκε και εφαρμόζει ο Γιώργος -όποια πέτρα και να σηκώσεις θα βρεις από κάτω- Γεραπετρίτης.

4,5 χρόνια αγώνα

Χθες οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ αντάμωσαν ξανά με τους συναδέλφους τους, τους βιοπαλαιστές αγρότες και επαγγελματίες, όλους όσοι τους στέκονται δίπλα τους στα 4,5 χρόνια στον δίκαιο αγώνα που δίνουν ενάντια στους εγκληματικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης.

Εκπρόσωποι Εργατικών Κέντρων, Συνδικάτων από την Στερεά και Εύβοια, την Αττική, αγρότες, επαγγελματίες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, νέοι, εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων κατέφθασαν στον οικισμό της Λάρυμνας ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των Σωματείων και των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και δίνουν μαζικό και δυναμικό «παρών» στη μεγάλη σύσκεψη συλλαλητήριο στο εργοστάσιο της Λάρυμνας.

Η αλήθεια για τη #ΛΑΡΚΟ με αριθμούς και επιχειρήματα

Αλληλεγγύη στους εργάτες της ΛΑΡΚΟ#κυβερνηση_Μητσοτακη pic.twitter.com/wbY31Ddl85— Π.Α.ΜΕ (@PAMEhellas) July 4, 2024

Ενώνουν τη φωνή τους και απαιτούν «δουλειά, καμίνια μηχανές να ανάψουνε ξανά». Στέλνουν ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης και συντονίζουν τα επόμενα αγωνιστικά βήματα τους απέναντι στην αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική που τσακίζει τα λαϊκά νοικοκυριά.

Στη σύσκεψη παραβρέθηκε και ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Η ιστορία μιας διαχρονικής λεηλασίας όπως την κατέγραψε το https://efodos.net/Το 1963 η πλούσια σε κοιτάσματα νικελίου περιοχή της Λάρυμνας στη Φθιώτιδα παραχωρείται προς αξιοποίηση στο ίδρυμα Μποδοσάκη, ένα από τα πιο βαριά ονόματα της ελληνικής αστικής τάξης με δραστηριότητες σε μια ευρεία γκάμα οικονομικών πεδίων και με στενές σχέσεις με το βαθύ ελληνικό κράτος- ο Μποδοσάκης ήταν από τους ένθερμους υποστηρικτές της χούντας του Μεταξά.

Για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της περιοχής, εξασφάλισε από το κράτος πρωτοφανείς εγγυήσεις και προνόμια, ενώ συνεργάστηκε στενά με το μονοπωλιακό γερμανικό κολοσσό Krup. Αξίζει να σημειώσουμε ότι κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής τα μεταλλεύματα νικελίου από τη Λάρυμνα διοχετεύονταν από τις κατοχικές δυνάμεις στη Γερμανία για την παραγωγή βιομηχανικών ειδών και όπλων, παραγωγή στην οποία η Κrup διαδραμάτιζε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Tο ίδρυμα Μποδοσάκη θησαύρισε από την παραγωγή και την πώληση του νικελίου σε ξένους μονοπωλιακούς ομίλους, εκμεταλλευόμενο άγρια τους μεταλλεργάτες και προκαλώντας μεγάλες οικολογικές καταστροφές. Ο Μποδοσάκης πουλούσε φθηνά το υψηλής ποιότητας νικέλιο της περιοχής στο ξένο κεφάλαιο για να είναι ανταγωνιστικός, και το ξένο κεφάλαιο με πολύ μικρό κόστος αγόραζε το πολύτιμο αυτό μέταλλο -συστατικό στοιχείο της παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα και της βαριάς βιομηχανίας κατά προέκταση-, για να πουλήσει στη συνέχεια πανάκριβα -και- στο ελληνικό κράτος τα προϊόντα του, το οποίο μην έχοντας τα οικονομικά μέσα για να τα αγοράσει, αναγκαζόταν στο δανεισμό από το ξένο κεφάλαιο, σε ένα φαύλο κύκλο οικονομικής εξάρτησης που διεύρυνε σε συνδυασμό με τόσα άλλα αντίστοιχα παραδείγματα το δημόσιο χρέος.

Το 1983 κι αφού ο Μποδοσάκης είχε σχεδόν χρεοκοπήσει τη ΛΑΡΚΟ - έχοντας παράλληλα υποβαθμίσει στο έπακρο οικολογικά την περιοχή και δολοφονήσει και σακατέψει στα κάτεργα του δεκάδες εργάτες- με δάνεια που κατέληγαν στις τσέπες του κι όχι στην τεχνολογική αναβάθμιση της παραγωγής,η εταιρεία περνά στις τράπεζες, οι οποίες την απομυζούν εξίσου αποσπώντας επίσης τεραστία κέρδη, ενώ λίγα χρόνια αργότερα ύστερα από μια φαινομενική εξυγίανση της, περνά στο έλεγχο του Δημοσίου, της Εθνικής τράπεζας και της ΔΕΗ. Η νέα ΛΑΡΚΟ θα συνεχίσει ουσιαστικά στα βήματα των προκατόχων της, προσφέροντας αμύθητα κέρδη στο ελληνικό κεφαλαίο άλλα και τα ξένα μονοπώλια, για να μπει στα μνημονιακά χρόνια σε τροχιά ιδιωτικοποίησης σύμφωνα με τις ντιρεκτίβες της ΕΕ, προκειμένου να γίνει ανταγωνιστική στις νέες οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνονταν παγκόσμια.

Σήμερα ύστερα από αλλεπάλληλες προσπάθειες όλων των μνημονιακών και μεταμνημονικαών κυβερνητικών σχημάτων, η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται να βάλει το οριστικό τέλος στη ΛΑΡΚΟ προωθώντας την ιδιωτικοποίηση της και την ουσιαστική της διάλυση καθότι κρίνεται από κεφάλαιο και ΕΕ ως μη ανταγωνιστική. Στην πραγματικότητα εγκαταλείπεται μια τεράστια πλουτοπαραγωγική πηγή – το νικέλιο που παράγει η ΛΑΡΚΟ είναι ανώτερης ποιότητας, ενώ η παραγωγή του από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη- που θα μπορούσε να αποτελέσει βάση για την ανάπτυξη βαριάς βιομηχανίας και πετιούνται στο δρόμο πάνω από 800 εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους.

Το οικονομικό σκάνδαλο σε τρία σημείαΣε κανονικές συνθήκες παράγει 1500 τόνους μεταλλεύματος το μήνα.

Η τρέχουσα μέση τιμή τόνου είναι 20.000 ευρώ, 30 εκατομμύρια μηνιαίως.

Πουλήθηκε στην ΤΕΡΝΑ για 5 εκατομμύρια.

Το 20/20 ήταν δίπλα στους συνεχείς αγώνες του σωματείου της εταιρείας, με απανωτά δημοσιεύματα που περιέγραφαν, εξηγούσαν και προειδοποιούσαν για την φριχτή κατάληξη.Η εμβληματική μάχη της ΛΑΡΚΟ - Ούτε βήμα πίσω

ΛΑΡΚΟ: Ξεκίνησαν οι απολύσεις - Συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις οι εργαζόμενοι

Εργασιακό, κοινωνικό και οικονομικό έγκλημα - Ξεπουλάνε τη ΛΑΡΚΟ σε μία νύχτα

Γαλάζια κοράκια: Και η ΛΑΡΚΟ στα χέρια της ΤΕΡΝΑ του πεθερού του Γεραπετρίτη

Η τελική μάχη για την ΛΑΡΚΟ

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Τυχόν περαιτέρω μειώσεις συντάξεων των Διπλωματούχων Μηχανικών δε μπορούν να γίνουν ανεκτές

 

Τυχόν περαιτέρω μειώσεις συντάξεων των Διπλωματούχων Μηχανικών δε μπορούν να γίνουν ανεκτές

 

Η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ αποτελεί την Ομοσπονδία που εκπροσωπεί το σύνολο των Διπλωματούχων Μηχανικών, οι οποίοι υπηρετούν στη Δημόσια Διοίκηση (Υπουργεία, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού) με συνδικαλιστικό αλλά και επιστημονικό χαρακτήρα.

Με αγωνία και εύλογη ανησυχία αναμένουμε τις ενέργειες της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εργασίας, αναφορικά με το ζήτημα του υπολογισμού της προσαύξησης της κύριας σύνταξης των διπλωματούχων Μηχανικών του Δημοσίου για το χρόνο υπαγωγής τους στον πρ. Ειδικό Λογαριασμό Πρόσθετων Παροχών και μετέπειτα Ειδική Προσαύξηση του πρ. ΕΤΑΑ ΤΣΜΕΔΕ. Πληθαίνουν διαρκώς τα δημοσιεύματα που αναφέρονται σε προθέσεις αλλαγής του τρόπου υπολογισμού της εν λόγω προσαύξησης που θα οδηγήσει σε ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΜΕΙΩΣΗ (!) της σύνταξης που προσδοκούν τα ως άνω μέλη μας, αλλά και εκείνης που έχουν δικαιωθεί ήδη χιλιάδες συνταξιούχοι που έχουν αποχωρήσει από την υπηρεσία τους μετά την έκδοση του ν. 4387/2016, εδώ και 8 και πλέον έτη.

Αφορμή (και όχι ασφαλώς αιτία, όπως κατωτέρω αναπτύσσουμε) φαίνεται πως αποτελεί η έκδοση της με αριθμό 2037/2023 απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (Α Τμήμα), με την οποία γίνεται δεκτό ότι η υπουργική πράξη (της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ), που περιλαμβάνει τον τρόπο υλοποίησης της διάταξης του άρθρου 94 παρ. 4 του ν. 4387/2016 (αναφορικά με την προσαύξηση της κύριας σύνταξης για το χρόνο υπαγωγής στον ΕΛΠΠ και στην Ειδική Προσαύξηση του πρ. ΤΣΜΕΔΕ), η οποία, σημειωτέον, έχει καθολικά εφαρμοστεί σε όλες ανεξαιρέτως τις συνταξιοδοτικές περιπτώσεις μετά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού αλλά και σε όλους τους έως 12-5-2016 συνταξιούχους μέσω της διαδικασίας του επανυπολογισμού του άρθρου 33 του ν. 4387/2016, δεν έχει νόμιμα δημοσιευτεί και είναι ως εκ τούτου ανυπόστατη.

Ο υπολογισμός της προσαύξησης αυτής βάσει του συντάξιμου μισθού όπως διαχρονικά είχε καθοριστεί για τον εν λόγω κλάδο, και όχι βάσει του μέσου συντάξιμου μισθού που προκύπτει από το 2002 έως το χρόνο συνταξιοδότησης για τον υπολογισμό της ανταποδοτικής σύνταξης, όπως ακριβώς έχει καθολικά έως σήμερα εφαρμοστεί σε όλες ανεξαιρέτως τις αποφάσεις συνταξιοδότησης, οδηγεί σε μείωση των απονεμηθεισών συντάξεων από 13-5-2016 (!) έως και σήμερα. Επηρεάζει και επιδρά αρνητικά ακόμα και στον επανυπολογισμό όλων των έως 12-5-2016 κύριων συντάξεων, αφού και κατά τη διαδικασία του επανυπολογισμού του άρθρου 33 του ν. 4387/2016 αυτός ο τρόπος υπολογισμού εφαρμόστηκε.

Πέραν των νομικών επιχειρημάτων ως προς το εύρος και τη φύση των υποχρεώσεων που η ως άνω απόφαση του ΣτΕ γεννά για τον ΕΦΚΑ και το Ελληνικό Δημόσιο (μιας και, μεταξύ άλλων νομικών δεδομένων που δεν χρειάζεται να αναπτυχθούν στην παρούσα, έχει εκδοθεί στο πλαίσιο άσκησης αγωγής και όχι προσφυγής και ως εκ τούτου έχει προηγηθεί μόνο παρεμπίπτων έλεγχος της νομιμότητας της υπουργικής πράξης και δεν μπορεί να διαπλαστεί η ακύρωσή της) γεγονός αδιαμφισβήτητο, το οποίο δύναται να επιβεβαιωθεί ανά πάσα στιγμή από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΦΚΑ, παραμένει ότι ο περιγραφόμενος εκεί τρόπος έχει καθολικά εφαρμοστεί σε όλες τις αποφάσεις συνταξιοδότησης του πρ. ΤΣΜΕΔΕ.

Το πραγματικό αυτό γεγονός έχει δύο πολύ σημαντικές συνέπειες και οδηγεί σε δύο πολύ βασικά συμπεράσματα: α) τυχόν αναδρομική εφαρμογή άλλου τρόπου υπολογισμού της προσαύξησης αυτής επηρεάζει, σε αντίθεση με τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, μεγάλο αριθμό συνταξιούχων, ενώ άλλωστε ακόμα και τυχόν διαφοροποίηση του τρόπου υπολογισμού μόνο για τις από εδώ και πέρα εξεταζόμενες περιπτώσεις προσβάλλει κατάφωρα την αρχή της ίσης μεταχείρισης, και β) δημοσιονομικά, ουδεμία ζημία επέρχεται στον ασφαλιστικό φορέα και στο δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης καθόσον αυτός ήταν ο προβλεπόμενος τρόπος υπολογισμού της προσαύξησης λόγω υπαγωγής στον πρ. ΕΛΠΠ και μετέπειτα Ειδική Προσαύξηση του ΤΣΜΕΔΕ, όλες οι αποφάσεις έχουν εκδοθεί βάσει αυτού και οι συνταξιούχοι έχουν λάβει τις δικαιούμενες παροχές υπολογιζόμενες με αυτόν τον τρόπο, ενώ άλλωστε και οι σχετικές δαπάνες για τις μελλοντικές σχετικές απαιτήσεις έχουν υπολογιστεί με τον τρόπο αυτό.

Ως εκ τούτου, ενόψει των ανωτέρω αδιαμφισβήτητων δεδομένων, ο ισχυρισμός ότι δήθεν η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της προσαύξησης του άρθρου 94 παρ. 4 του ν. 4387/2016 απορρέει υποχρεωτικά από τη συνταγματική υποχρέωση του ΕΦΚΑ και του Δημοσίου να συμμορφώνεται στις δικαστικές αποφάσεις και εν προκειμένω στην προαναφερθείσα απόφαση του ΣτΕ είναι καθόλα αβάσιμος: το Ανώτατο Ακυρωτικό διέγνωσε μόνο την μη τήρηση των όρων που προβλέπονται για την έκδοση νόμιμων διοικητικών πράξεων και σε καμία περίπτωση δεν έκρινε ότι ο εφαρμοζόμενος έως σήμερα τρόπος υπολογισμού της προσαύξησης αυτής αντίκειται στο Σύνταγμα ή σε άλλες αρχές και διατάξεις.

Είναι προφανές λοιπόν ότι εάν πράγματι σκοπός της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου είναι να εφαρμόσει τη δικαστική απόφαση, προασπιζόμενη τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των Μηχανικών τότε η λύση είναι απλή, γρήγορη και άμεση: να προβεί άμεσα σε πρόβλεψη νομοθετικής εξουσιοδότησης στην επίμαχη διάταξη και σε έκδοση υπουργικής απόφασης, δημοσιευτέας σε ΦΕΚ, με βελτιωμένο και πάντως περιεχόμενο με το έως σήμερα εφαρμοζόμενο πλαίσιο.

Τυχόν επιλογή άλλου δρόμου, τυχόν προσκόλληση στην κακή ή εσφαλμένη διατύπωση της ισχύουσας ρύθμισης (μολονότι, ως γνωστόν, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας διαθέτει τη νομοθετική πρωτοβουλία) αναπόδραστα σηματοδοτεί ότι πραγματική και μόνη στόχευση αποτελεί η ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ είτε λόγω δημοσιονομικών αδυναμιών για τις οποίες δεν ευθύνονται οι συνταξιούχοι είτε λόγω γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής. 

Οι Μηχανικοί έχουν συνεισφέρει δυσανάλογα στο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης ως ένας κλάδος, ο οποίος είχε υψηλή συνεισφορά μέσω διαφόρων πόρων, χαμηλές συντάξεις και διατήρησε μεγάλα αποθεματικά με τα οποία συνεισέφερε στο κοινό κεφάλαιο. Κάθε σκέψη για περιορισμό των συνταξιοδοτικών παροχών είναι εκτός συζήτησης και θα βρει την ομόθυμη αντίδραση του Τεχνικού κόσμου. Είναι ευθύνη της κυβέρνησης συνεπώς να βρει τρόπους βελτίωσης των συνταξιοδοτικών παροχών και επίσπευσης απονομής τους, αντί να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους.

Είμαστε στη διάθεση σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Η αρχιτεκτονική της ακατάσχετης επιδειξιμανίας

Η εικόνα: Τάση Παπαϊωάννου, Τοπίο της φαντασίας, ακρυλικό σε χαρτί

Η αρχιτεκτονική της ακατάσχετης επιδειξιμανίας

του Τάση Παπαϊωάννου

(Αρχιτέκτων, ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ)

[4.7.2024]

«Πες μου ποιος είσαι να σου πω πώς κτίζεις – πες μου πώς κτίζεις να σου πω ποιος είσαι».

Άρης Κωνσταντινίδης

Ζούμε σε μια εποχή όπου ο άκρατος καταναλωτισμός αποτελεί τη νέα παγκόσμια θρησκεία. Ο άνθρωπος έχει συνδέσει την ευημερία και την ευτυχία του, αποκλειστικά με το πόσα αγαθά καταναλώνει, ανεξάρτητα αν αυτά του είναι απαραίτητα ή όχι για τη διαβίωσή του. Έχει κατισχύσει σχεδόν παντού, ως κυρίαρχη κουλτούρα των κοινωνιών μας, το δόγμα: «καταναλώνω, άρα υπάρχω».

Σταδιακά οι κοινωνίες μας μεταλλάσσονται σε ασύνδετα μεταξύ τους σύνολα, ανικανοποίητων ατόμων ή όπως έλεγε ο Οκτάβιο Πας σε «συνάξεις μοναχικών ανθρώπων». Ανθρώπων οι οποίοι διακατέχονται από τη μανία της αγοράς καινούργιων προϊόντων, προϊόντων τα οποία κάνουν σχεδόν καθημερινά την εμφάνισή τους και προβάλλονται ως τα νέα πρωτοποριακά και επαναστατικά επιτεύγματα της τεχνολογίας. Κάποιοι που έχουν την οικονομική άνεση τα αγοράζουν, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν σε όλους τους υπόλοιπους, το σύνδρομο της στέρησης και της επιτακτικής “ανάγκης” να τα αποκτήσουν πάση θυσία κι αυτοί. Η αγορά του αχρείαστου αντικειμένου, δημιουργεί αντίθετα απ’ ότι θα περίμενε ίσως κανείς, την αύξηση της καταναλωτικής μανίας, συνθλίβοντας τον άνθρωπο μέσα στα γρανάζια ενός φαύλου κύκλου διαρκώς νέων αγορών, δημιουργώντας εν τέλει απολύτως εξαρτημένα και χειραγωγούμενα άτομα. Άτομα που βυθίζονται μέσα σ ’έναν ολέθριο ατομικισμό και εγκλωβίζονται, ολοένα και περισσότερο, στα ασφυκτικά και περιχαρακωμένα όρια ενός μοναχικού Εγώ.

Η καταναλωτική ανεξέλεγκτη βουλιμία, ως αυτοσκοπός, έχει καθορίσει εδώ και χρόνια και την αρχιτεκτονική πρακτική. Η κατοικία (και όχι μόνο) έχει μετατραπεί σε εμπόρευμα και αντιμετωπίζεται ως κοινό καταναλωτικό προϊόν. Αρκεί να επισκεφτεί κανείς τα νότια και βόρεια προάστια της Αττικής (Γλυφάδα, Βούλα – Βριλήσσια, Χαλάνδρι), για να διαπιστώσει το είδος της αρχιτεκτονικής που χτίζεται στις περιοχές αυτές τα τελευταία χρόνια. Απίθανες πολυκατοικίες, γεμάτες στολίδια και περιττά επιθέματα, όπου η μια ανταγωνίζεται την άλλη σε κακογουστιά και εκζήτηση. Δεν υπάρχει κανένας κανόνας που στοιχειωδώς να συγκροτεί και να προδιαγράφει τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό τους. Τα κτίρια πια μοιάζουν με παχύρευστες τούρτες, όπου το μόνο που ενδιαφέρει τους σχεδιαστές τους, είναι η επιδειξιμανία του φανταχτερού, του πομπώδους, του κραυγαλέου και του προκλητικού.

Η προσπάθεια είναι το νέο κτίριο να διαφοροποιηθεί με κάθε τρόπο από τα γειτονικά του και να μη θυμίζει σε τίποτε αυτά που προϋπήρξαν, αφού ο μοναδικός στόχος είναι να «πουλήσει» (και μάλιστα πολύ ακριβά) στον μελλοντικό καταναλωτή-ιδιοκτήτη. Ακατανόητες και άχρηστες καμπύλες, εμφανίζονται πάνω στις όψεις των νεότευκτων «αρχιτεκτονημάτων». Ένα θλιβερό δειγματολόγιο από κάθε είδους καμπύλες, κυρτές ή κοίλες, συνεχόμενες ή διακοπτόμενες, περιστρέφονται γύρω από τα κτίρια, χωρίς κανένα απολύτως νόημα. Συστρέφονται σαν σερπαντίνες πάνω σε αποκριάτικα σκηνικά, καλύπτοντας εξωτερικά τα αδιάφορα, κατά τα άλλα, ορθογώνια και βαρετά παραλληλεπίπεδα του χτισμένου αχταρμά.

Άλλα κτίρια πάλι, αποτελούν το απόγειο του τριγωνισμού τόσο σε οριζόντιο όσο και σε κατακόρυφο επίπεδο. Θηριώδη δοκάρια δίχως να επιτελούν καμιά στατική λειτουργία εκτείνονται στο πουθενά, πλάκες και πρόβολοι όλων των δυνατών μορφών πετάγονται δεξιά και αριστερά δίχως σκοπό, ενώ κάθε νέα πολυκατοικία που “σέβεται” τον αγοραστή και φυσικά στοχεύει στο πορτοφόλι του, διαθέτει ιδιωτικές πισίνες (-μπανιέρες) στα παραφουσκωμένα μπαλκόνια της. Τι αξίζει άραγε σήμερα ένα σπίτι δίχως την πισίνα του; Τα inox και τα κρυστάλλινα στηθαία που γυαλίζουν ενοχλητικά, είναι πλέον κανόνας για μια “πολυτελή” κατασκευή που εναρμονίζεται με τα πρότυπα του life style της εποχής μας, στα πλούσια, αλλά αβαθή και κενού περιεχομένου προάστια των μικροαστικών φαντασιώσεών μας.

Η αρχιτεκτονική της άσπρης στιλπνής φούσκας, αποτελεί την αποθέωση της αυτοαναφορικότητας και αυταρέσκειας. Συμβατικά κτίρια, ως προς τη συνθετική τους δομή, ντύνονται με τα ρούχα της εκζήτησης και της φιγούρας, μιας κίβδηλης επένδυσης προκειμένου να εντυπωσιάσουν και να καταπλήξουν με την αυθάδη και προκλητική παρουσία τους, το μάτι του ακόρεστου και αδαή νεόπλουτου (έλληνα ή ξένου). Τα φθηνά και ευτελή υλικά πλασάρονται στην αγορά του real estate ως υπερπολυτελής κατασκευή. Γυψοσανίδες κάθε είδους που επικαλύπτουν απίθανες μεταλλικές κατασκευές, καλύπτουν σαν χοντροκομμένο μασκάρεμα τις όψεις, των παχύσαρκων και ψηλών (σύμφωνα με τα περιβαλλοντικά bonus του ΝΟΚ) πολυκατοικιών. Σε άλλες, βλέπεις πάνω στις επιφάνειές τους ακατανόητες διακοσμητικές τρύπες, στρογγυλές ή οβάλ, πάνω σε πλάκες ή σε τοίχους, να θυμίζουν σκοροφαγωμένες επιφάνειες σε μεγέθυνση.

Το πρόβλημα όμως είναι πιο σοβαρό, απ’ ότι θα υπέθετε κανείς σε μια πρώτη, πρόχειρη θεώρηση. Τα κτίρια αυτά, αρχίζουν σιγά- σιγά να αποτελούν υποδείγματα σύγχρονης –τρομάρα μας!- αρχιτεκτονικής. Φαντάζουν στα μάτια πολλών, ως πρωτοποριακά επιτεύγματα αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και ορισμένα εξ αυτών βραβεύονται κιόλας από αρχιτεκτονικά ινστιτούτα και περιοδικά. Προβάλλονται πονηρά και συστηματικά από συγκεκριμένους μάνατζερς και διαφημιστές στα ΜΜΕ που τα διατυμπανίζουν ως τα νέα δήθεν πρότυπα της κατοίκησης. Καθιερώνεται έτσι μια εμπορική-εργολαβική αρχιτεκτονική της απόλυτης φαντασμαγορίας και κενότητας που παραπέμπει –πάντα- σε μια ανώτερη κοινωνικά τάξη, υποσχόμενη την πολυπόθητη κοινωνική ανέλιξη στα μικροαστικά όνειρα των καταναλωτών.

Απέναντι σ’ αυτή τη ρηχή αρχιτεκτονική της αστείρευτης ματαιοδοξίας, περιμένει κανείς (ίσως μάταια;) να υπάρξει μια απάντηση από την αρχιτεκτονική κοινότητα. Η ελευθερία της αρχιτεκτονικής έκφρασης είναι προφανώς αδιαπραγμάτευτη, όπως και ο πλουραλισμός των διαφορετικών απόψεων, την ίδια στιγμή όμως, είναι επιβεβλημένη και η κριτική αποτίμησή τους. Ο δημόσιος, ανοικτός προς την κοινωνία αρχιτεκτονικός και όχι μόνο διάλογος, είναι στις μέρες μας, περισσότερο από ποτέ, αναγκαίος! Μόνο θετικά αποτελέσματα θα έχει αυτή η συζήτηση και η κριτική, για την ποιότητα του αστικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούμε και τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας.

Το κτισμένο περιβάλλον εκφράζει στο χώρο και στο χρόνο τον πολιτισμό μας, τις ταξικές αντιθέσεις, τις κοινωνικές ανακατατάξεις, κοντολογίς, το ποιοι πραγματικά είμαστε. Από τη μια χτίζονται τα τερατουργήματα της φλυαρίας και επιδειξιμανίας και από την άλλη, τεράστια τμήματα του πληθυσμού πασχίζουν να βρουν μάταια κάποιο σπίτι για να ζήσουν. Κι όλα αυτά, σε μια χώρα όπου η πολιτεία αγνοεί επιδεικτικά, δεκαετίες τώρα, την επιτακτική ανάγκη δημιουργίας συγκροτημάτων κοινωνικής κατοικίας, προκειμένου να αντιμετωπιστεί στοιχειωδώς, το τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία. Η αρχιτεκτονική, εκτός από επάγγελμα, τέχνη, επιστήμη ή ότι άλλο χαρακτηρισμό της προσδώσουμε, επιτελεί ή θα όφειλε να επιτελεί και έναν διδακτικό ρόλο στην κοινωνία. Προτείνει πάντοτε έναν τρόπο ζωής και μ’ αυτή την έννοια: «Κάθε γραμμή που τραβάμε [οι αρχιτέκτονες] δεν είναι ουδέτερη. Έχει χρώμα και μάλιστα έντονο!» Άρα εμμέσως, πλην σαφώς, επιτελεί έναν κρίσιμο κοινωνικό, πολιτισμικό και πολιτικό εν τέλει ρόλο, απέναντι στον οποίο θα πρέπει να στεκόμαστε και να δίνουμε καθημερινά απαντήσεις αφουγκραζόμενοι τις πραγματικές ανάγκες της ζωής μας.

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Στάση Εργασίας για τους εργαζόμενους της ΓΔΑΕΦΚ, Δευτέρα 1/7/2024 – Να εξοφληθούν άμεσα τα χρωστούμενα από τις εκτός έδρας μετακινήσεις

 

Στάση Εργασίας για τους εργαζόμενους της ΓΔΑΕΦΚ, Δευτέρα 1/7/2024 – Να εξοφληθούν άμεσα τα χρωστούμενα από τις εκτός έδρας μετακινήσεις

 

Συνάδελφοι/σες,

Το ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ προκηρύσσει Στάση Εργασίας τη Δευτέρα 1/7/2024 από την έναρξη του ωραρίου έως τη 1μμ, για τα μέλη μας Διπλωματούχους Μηχανικούς της Γενικής Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών (ΓΔΑΕΦΚ), ώστε να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση που έχει προκηρύξει ο Σύλλογος Εργαζομένων  Αντιμετώπισης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών (Σ.Ε.Α.Ε.Φ.Κ.) στις 12μμ στο κτίριο «Άτλαντας».

          Όπως έχουμε επισημάνει με αντίστοιχα έγγραφα μας:

o   οι συνάδελφοι μας παραμένουν απλήρωτοι –με διάφορες δικαιολογίες - για Εκτός Έδρας Μετακινήσεις που έχουν πραγματοποιήσει από τον Οκτώβριο του 2023 (!) στα πλαίσια αντιμετώπισης των πλημμυρών της Θεσσαλίας

o   οι διαδικασίες και το ελάχιστο ύψος των αποζημιώσεων για τις εκτός έδρας μετακινήσεις καταλήγουν στο να χρηματοδοτούν από την τσέπη τους οι συνάδελφοι μας τις υπηρεσιακές μετακινήσεις τους

o   η χορήγηση των αναγκαίων Μέσων Ατομικής Προστασίας συνεχίζει να γίνεται αποσπασματικά και με ελλείψεις

o   εκκρεμεί το μείζον θέμα των εργασιακών σχέσεων εκατοντάδων Υπαλλήλων με Συμβάσεις Ορισμένου χρόνου, ενώ η Υπηρεσία –λόγω πύκνωσης των σχετικών φαινομένων – έχει την ανάγκη στελέχωσης με προσωπικό με μόνιμες και σταθερές σχέσεις εργασίας, αξιοποιώντας την τεράστια πείρα που έχει αποκτηθεί από τους Συμβασιούχους συναδέλφους μας

o   εκκρεμεί η αναμόρφωση του Οργανισμού του Υπουργείου Πολιτικής Προστασίας, ώστε να μπορέσει να συμπεριλάβει όλο το αναγκαίο προσωπικό

 

Απαιτούμε λύσεις στα παραπάνω φλέγοντα θέματα ώστε η κρίσιμη αυτή Υπηρεσία να λειτουργεί απρόσκοπτα υπέρ του Δημοσίου Συμφέροντος και των πληγέντων πολιτών που χρειάζονται τη συνδρομή της Πολιτείας.

 

Σχετικές ανακοινώσεις μας:

https://www.emdydas.gr/wp-content/uploads/2024/04/1.4.2024_pol_prostasia_metakiniseis_9327-.pdf

https://www.emdydas.gr/wp-content/uploads/2024/02/6.2.2024_pol_prostasia_9274.pdf

https://www.emdydas.gr/wp-content/uploads/2024/06/9386-%CE%A3-%CE%9D-%CE%A6%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AD%CF%82-.pdf