4η Αναλογιστική Μελέτη για το ΤΣΜΕΔΕ

Σε συνέχεια παλαιότερης ανάρτησης μας, δημοσιεύουμε την 4η Τεχνική Αναφορά για το ΤΣΜΕΔΕ, η οποία επιχειρεί να εμφανίσει ως αναγκαιότητα τη μετατροπή του ΤΣΜΕΔΕ σε Επαγγελματικό Ταμείο. Ακολουθούν μερικά στοιχεία που δείχνουν την τραγική κατάσταση που ρίχνουν το Ταμείο (η αναλογία Συνταξιούχων/Ασφαλισμένων από 1:7,3 έχει πάει στο 1:4,7).

	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2013
Ελεύθεροι Επαγγ/τιες	58.748	60.962	62.107	63.286	65.175	67.427	70.054	72.169	72.801	71.827
Μισθωτοί	32.540	33.769	35.677	37.572	38.927	39.239	39.231	38.854	37.840	37.226
Σύνολο Ασφαλισμένων	91.288	94.731	97.784	100.858	104.102	106.666	109.285	111.023	110.641	109.053
Μέλη Οικογενειών	56.133	58.272	61.434	62.041	62.755	65.843	67.362	71.181	73.236	73.063
Σύνολο	147.421	153.003	159.218	162.899	166.857	172.509	176.647	182.204	183.877	182.116
Κυρίως Ασφαλ/νοι	7.064	7.613	8.225	8.747	9.702	10.815	12.297	13.399	15.332	16.808
Χήρες	3.755	3.891	3.966	4.043	4.198	4.392	4.590	4.607	4.961	5.050
Τέκνα	1.623	1.622	1.547	1.500	1.468	1.469	1.458	1.328	1.367	1.313
Σύνολο Συνταξιούχων	12.442	13.126	13.738	14.290	15.368	16.676	18.345	19.334	21.660	23.171
Αναλογία	7,34	7,22	7,12	7,06	6,77	6,4	5,96	5,74	5,11	4,71
Νεοεισερχόμενοι	4.330	4.635	5.131	4.126	4.426	4.428	4.296	3.479	2.300	2.061
Ειδ. Προσαύξηση (πλήθος)	45.429	45.274	50.257	56.982	60.070	61.306	62.748	63.559	63.578	64.301
Ετήσιο Πλεόνασμα (σε εκ €)	313,17	213,21	244,59	251,15	144,38	226,17	156,07	130,20	23,06	74,66
Περιουσία (σε δις ευρώ)	2	2,2	2,5	2,8	2,7	3,3	3,4	3,4	1,7	2

4η Αναλογιστική Μελέτη για το ΤΣΜΕΔΕ

Ανοικτή Συζήτηση για το Σύλλογο Πολιτικών Μηχανικών

Μετά από αυτήν την πρωτοβουλία της Συσπείρωσης ορίστηκε ανοιχτή συζήτηση την ΤΕΤΑΡΤΗ 29/10/2014 στις 20:00 στο ΤΕΕ (1ος όροφος), ώστε να κουβεντιάσουμε και να συνδιαμορφώσουμε τους όρους για τη δημιουργία ενός ενωτικού αριστερού εκλογικού κατεβάσματος στο ΣΠΜΕ.

Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα αριστερό σχήμα όπου θα παρεμβαίνει στο ΣΠΜΕ παλεύοντας ενάντια στη διοίκησή του, που αποτελεί φερέφωνο της κυβέρνησης και ουσιαστικά έχει απονεκρώσει το ΣΠΜΕ από κάθε συλλογική και κινηματική δράση και μάλιστα σε μια περίοδο όπου τα επαγγελματικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των πολιτικών μηχανικών, καθώς και όλων των μηχανικών, είναι στο στόχαστρο.

Την επόμενη περίοδο πρέπει να δώσουμε μάχη, ώστε ο ΣΠΜΕ να πρωτοστατήσει στους αγώνες ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης, ΔΝΤ και ΕΕ, που συνθλίβει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των μηχανικών.

Συγκεκριμένα, πρέπει άμεσα και με αφορμή τις εκλογές, να δώσουμε τη μάχη, ώστε ο ΣΠΜΕ να παλέψει για:

-να καταργηθούν οι ληστρικές αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών
-να μην περάσουν οι αλλαγές στα επαγγελματικά δικαιώματα των μηχανικών
-να μην συμμετάσχει το ΤΣΜΕΔΕ στην ανακεφαλαιοποίηση της attica bank

Πιστεύουμε πως το κείμενο που καταθέτουμε μπορεί να ενοποιήσει ένα ευρύτερο αριστερό δυναμικό ανθρώπων και συλλογικοτήτων και στη βάση αυτού σας καλούμε να έρθετε στην μεθαυριανή πρώτη κουβέντα.

Πρόταση της συσπείρωσης για τις εκλογές του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος

Μια κρίσιμη μάχη για αιγιαλούς και παραλίες

Από την Αυγή

Άλλη μια μάχη δίνεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας υπέρ της ελεύθερης πρόσβασης πολιτών στις ακτές και της προστασίας τους ως ευπαθούς στοιχείου του φυσικού περιβάλλοντος έναντι της παραχώρησής τους για οικονομική εκμετάλλευση, μετά το πάγωμα του καταστροφικού κυβερνητικού νομοσχεδίου για τον αιγιαλό και την παραλία που έφερε η πρωτοφανής κινητοποίηση πολιτών, οργανώσεων, επιστημονικών και κοινωνικών φορέων κ.ά. την άνοιξη

Το Ε' Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου καλείται ουσιαστικά να κρίνει, μετά τη συζήτηση στο ακροατήριο τον περασμένο μήνα (17 Σεπτεμβρίου), αίτησης ακύρωσης, αν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, π.χ. ΤΑΙΠΕΔ ή ιδιώτες μπορούν να υφαρπάξουν την κρατική αρμοδιότητα επί κοινόχρηστου πράγματος όπως είναι οι ακτές, "αφού η παραχώρηση αυτή έχει ως άμεση και αναγκαία συνέπεια την ευθεία επέμβαση στο δικαίωμα των πολιτών προς ακώλυτη χρήση του κοινόχρηστου πράγματος σύμφωνα με τον προορισμό του".

Η προσφυγή είχε κατατεθεί το 2009 από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών κατά κοινής απόφασης των υφυπουργών Εσωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών περί απευθείας παραχώρησης έναντι ανταλλάγματος του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών στους ΟΤΑ Α' βαθμού. Η ισχύς της έληξε πριν συζητηθεί στο δικαστήριο και αντικαταστάθηκε φέτος με νέα (14/1033/2014, ΦΕΚ Β' 328) παρόμοιου περιεχομένου, γεγονός που επέτρεψε τη συνέχιση της δίκης.

Στην αίτηση του Δικηγορικού Συλλόγου επισημαίνεται ότι η νέα ΚΥΑ στερείται νομιμότητας όπως η αρχικώς προσβαλλόμενη ΚΥΑ, καθώς παραβιάζει ευθέως το άρθρο 24 του Συντάγματος σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος στην έννοια του οποίου περιλαμβάνεται η κατά φυσικό προορισμό χρήση των ακτών και η προστασία του δικαιώματος των πολιτών ελεύθερης πρόσβασης σε αυτές.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: "Οι αιγιαλοί και οι παραλίες αποτελούν κοινόχρηστα πράγματα εκτός συναλλαγής κατά τη νομική θεωρία και τη νομολογία των δικαστηρίων. Στην πράξη όμως αντιμετωπίζονται ως αντικείμενο οικονομικής διαπραγμάτευσης μεταξύ Δημοσίου και των επιχειρηματιών που εκμεταλλευόμενοι αμφότεροι ένα κοινό αγαθό στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης ή της οικονομικής κρίσης και αποσκοπούν στο κέρδος με τρόπους που απέχουν πολύ από το να θεωρούνται βιώσιμοι σε βάρος του περιβάλλοντος".

Επιπλέον από το περιεχόμενο της ΚΥΑ "δεν διασφαλίζεται η διατήρηση του κοινόχρηστου χαρακτήρα του αιγιαλού και της παραλίας, η κοινή χρήση των ακτών, η μέριμνα για την προστασία τους, που απειλείται από τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα σε αυτές, ενώ οι διατάξεις της περιορίζονται και εξαντλούνται στα θέματα της μισθωτικής σύμβασης και στους τρόπους καταβολής και είσπραξης του σχετικού ανταλλάγματος, παρακάμπτοντας επίσης τη μέχρι πρότινος απαραίτητη έγκριση του οικείου υπουργού για περαιτέρω παραχώρηση, η οποία λειτουργούσε ως ασφαλιστική δικλίδα για την προστασία του περιβάλλοντος και ιδιαίτερα των ακτών που λογίζονται ως ευπαθή οικοσυστήματα"...

Στους βασικούς λόγους ακύρωσης εντάσσεται και η επισήμανση πως η ΚΥΑ δεν βρίσκει έρεισμα στον Νόμο 2971/2001 για την προστασία των ακτών αφενός και αφετέρου θέτει "τελικά το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στις ακτές υπό την αίρεση της ικανοποίησης οικονομικών δικαιωμάτων τρίτων εις βάρος της προστασίας του περιβάλλοντος".

Μάθε παιδί μου γράμματα ...

Ο Κώστας Τσάκωνας σε έναν επίκαιρο μονόλογο από την ταινία του 1981 "Μάθε παιδί μου γράμματα", του Θ. Μαραγκού. Ολόκληρη την ταινία μπορείτε να τη δείτε εδώ

Έξι χρόνια στο δημοτικό. Έξι χρόνια στο γυμνάσιο, δώδεκα. Έξι χρόνια στο πολυτεχνείο, δεκαοχτώ. Έξι χρόνια στο εξωτερικό, εικοσιτέσσερα. Και έξι χρόνια μέχρι που να πάω σχολείο, τριάντα. Μέχρι τα τριανταέξι που είμαι, ακόμα άλλα έξι χρόνια. Πού πήγανε; Τι γίνανε έξι χρόνια;

«Μάθε παιδί μου γράμματα» είναι ο τίτλος της κοινωνικής κωμωδίας του 1981 σε σκηνοθεσία του Θεόδωρου Μαραγκού και πρωταγωνιστές τους Βασίλη Διαμαντόπουλο, Νίκο Καλογερόπουλο, Κώστα Τσάκωνα και Άννα Μαντζουράνη. Αποτελεί κοινωνική κριτική της μεταπολιτευτικής ελληνικής κοινωνίας, με τις έντονες ιδεολογικές αγκυλώσεις και παράλληλα την αδυναμία και την έλλειψη βούλησης από το ελληνικό κράτος να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό. Παράλληλα εξετάζεται και η εξάρτηση της ελληνικής εκπαίδευσης τόσο από σχήματα και νοοτροπίες του παρελθόντος όσο και από την εξουσία, της οποίας καλείται να γίνει φερέφωνο.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα χωριό της ορεινής Αρκαδίας (η ταινία έχει γυριστεί στη Στεμνίτσα, τη Δημητσάνα, τη Λαγκάδια, την Καρύταινα χωριά της περιοχής) λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου πεσόντων κατά την Κατοχή αναστατώνουν την τοπική κοινωνία, καθώς παραλείπεται το όνομα του Χρίστου Καναβού, ενός κομμουνιστή αντιστασιακού που σκοτώθηκε στην περιοχή. Ο Περικλής (Β. Διαμαντόπουλος), συντηρητικός διευθυντής του Γυμνάσιου, έρχεται σε σύγκρουση τόσο με τη γυναίκα του Ελπίδα (Α. Ματζουράνη) όσο και με τους δυο γιους του Σωκράτη (Ν. Καλογερόπουλος) και Δημοσθένη (Κ. Τσάκωνα) που υπερασπίζονται το δικαίωμα της Χρυσάνθης (Ειρήνη Καζάκου) και της οικογένειάς της να καταθέσουν στεφάνι στη μνήμη του Καναβού.
4 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1981: α’ γυναικείου ρόλου (Άννα Μαντζουράνη), α’ ανδρικού ρόλου (Βασίλης Διαμαντόπουλος), σκηνογραφίας και ειδικό βραβείο ερμηνείας (Νίκος Καλογερόπουλος).
κουστούμια: Σταμάτης Τσαρουχας, Αγγελική Μαραγκού, Σταυρούλα Φασσέα
ηχολήπτες: Ηλίας Ιονέσκο, Ντίνος Κίττου
φροντιστήριο: Σταυρούλα Φασσέα
μακιγιάζ: Τζένη Αβοκατίδου
μιξάζ: Θανάσης Αρβανίτης
φωτογράφος: Κώστας Βλαχόπουλος

28η Οκτωβρίου: και αν λέγαμε «ΝΑΙ»;

Μερικές σκέψεις του Χατζιδάκι, αλλά και του Ζαχαριάδη, για την εθνική επέτειο και δεκάδες αναπάντητα ερωτήματα για την πραγματική σημασία του αντιφασιστικού αγώνα από το 1940 μέχρι σήμερα, στα οποία η ομάδα δημιουργών του ντοκιμαντέρ ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε. επιχειρεί να δώσει απαντήσεις με ένα νέο εγχείρημα.

  

«Στις 28 Οκτωβρίου με κάθε είδους εκδήλωση, αγωνιστείτε για το εθνικό ξεκίνημα» ΕΑΜ

Του Αρη Χατζηστεφάνου από την ΕφΣυν

«Γιατί είπε το “ΟΧΙ” ο Μεταξάς, αφού θαύμαζε τον άξονα και κυβερνούσε με τον τρόπο του χιτλερικού εθνικοσοσιαλισμού;» αναρωτιόταν ο Μάνος Χατζιδάκις, σε μια από τις ραδιοφωνικές του εκπομπές. Και ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα έδινε μόνος του την απάντηση: «Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά… Oι πιέσεις, οι Αγγλοι, τα ανάκτορα κτλ. Μπορεί κανείς να ερωτηθεί και αν λέγαμε ΝΑΙ; Πάλι στα ίδια θα ήμασταν. Ενα-δυο χρόνια υπό συμμαχική επιστασία –μήπως δεν είμαστε πέντε και δέκα χρόνια κάτω από αυτούς;– κι ύστερα μες στη συμμαχία και τέλος στην ευρωπαϊκή κοινότητα». Ο ανυπόμονος ακροατής ίσως να διέκρινε στα λόγια του μεγάλου μουσικοσυνθέτη μια αντεστραμμένη θεωρία των δύο άκρων, όπου η καταδίκη των συμμάχων μπορεί να οδηγήσει και σε μια επικίνδυνη ηθική απενοχοποίηση όσων συνεργάστηκαν με τους κατακτητές –σαν αυτή που επιχειρούν εδώ και δεκαετίες οι γνωστοί αναθεωρητές της ελληνικής και ευρωπαϊκής ιστορίας.

Ο Χατζιδάκις όμως έσπευδε αμέσως να διαλύσει τέτοιου είδους παρερμηνείες. «Ασε», έλεγε, «και εκείνη τη μεταπολεμική ψευδαίσθηση που μας την καλλιεργούσαν και οι πρώτες μεταπολεμικές κυβερνήσεις μας, ότι ήμασταν οι πρωταγωνιστές του πολέμου, οι περιούσιοι των συμμάχων. Πιστεύαμε στο τέλος, σαν τον Καραγκιόζη, πως εμείς σκοτώσαμε τον κατηραμένο όφι. Μεθύσαμε από δόξα, που μόνοι μας χαρίσαμε στους εαυτούς μας. Για μια ακόμη φορά νικήσανε οι Χίτες, οι κουτσαβάκηδες, οι ταγματασφαλίτες, οι βασανιστές και οι μέλλοντες Μιχαλόπουλοι (σ.σ. εκδότης της “Ελεύθερης Ωρας”) και Κουρήδες. Αυτή είναι η 28η Οκτωβρίου».

Ο φασίστας δικτάτορας Μεταξάς σε παλαιότερες ευτυχισμένες στιγμές με τον Γκέμπελς

Ενα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς θα συμφωνούσε σήμερα με τον «δεξιό» Μάνο Χατζιδάκι για την εθνική εορτή. Είμαστε, λένε αρκετοί, η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που δεν γιορτάζει την απελευθέρωση αλλά την έναρξη του πολέμου, τιμώντας ουσιαστικά έναν φασίστα δικτάτορα, ο οποίος υπό διαφορετικές συνθήκες θα έφτιαχνε μια Ελλάδα κατ' εικόνα και ομοίωση της ναζιστικής Γερμανίας. Είναι όμως αυτό το πραγματικό πνεύμα της 28ης Οκτωβρίου;

Λίγες ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου, ο φυλακισμένος ηγέτης του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης έστελνε το παρακάτω μήνυμα: «Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό τού Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και ο κάθε βράχος, η κάθε ρεματιά, το κάθε χωριό, καλύβα με καλύβα, η κάθε πόλη, σπίτι με σπίτι, πρέπει να γίνει φρούριο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό, που τον διευθύνει ή κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Επαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική, ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό». Ενα χρόνο αργότερα το ΕΑΜ επέλεγε την πρώτη επέτειο της 28ης Οκτωβρίου για να κυκλοφορήσει την πρώτη του επίσημη διακήρυξη προς τον ελληνικό λαό, ενώ χιλιάδες Αθηναίοι κατέθεταν στεφάνια στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη –όχι υπό τις εντολές των δωσίλογων του πολιτικού κατεστημένου, που είχαν ήδη συνταχθεί με τον κατακτητή, αλλά σαν ένα αυθόρμητο αντιφασιστικό μήνυμα.

Το γνήσιο και το πλαστό γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη

Γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος από την ΕφΣυν
 

Στις 2 Νοεμβρίου του 1940, σ’ όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες δημοσιεύτηκε μια επιστολή που έμελλε να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμέντα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ήταν το ανοιχτό γράμμα του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη «προς το λαό της Ελλάδας».

«Ο φασισμός του Μουσολίνι -έλεγε το γράμμα[1]- χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και να τη εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως καμιά επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.

Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.

Αθήνα 31 του Οχτώβρη 1940                                   Νίκος Ζαχαριάδης

                                                                       Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ»

Εκείνη την περίοδο, αλλά και στη συνέχεια όταν τέθηκε το καθήκον της οργάνωσης της Εθνικής Αντίστασης κατά της τριπλής φασιστικής κατοχής, το γράμμα αυτό του Νίκου Ζαχαριάδη αποτέλεσε τον καθοδηγητικό μπούσουλα του ΚΚΕ και ολόκληρης της, τότε, Αριστεράς που δημιούργησε το ΕΑΜ. Ταυτόχρονα όμως προκάλεσε και τον θαυμασμό ακόμη και των αντιπάλων τους. «Η πρώτη αντίδραση του κόμματος- γράφει ο Ευαγ. Αβέρωφ αναφερόμενος στην στάση του ΚΚΕ στον ελληνοϊταλικό πόλεμο[2]- υπήρξε απρόβλεπτη. Στις 30 Οκτωβρίου του 1940 (σ.σ. 31 Οκτωβρίου είναι το σωστό), ο Ζαχαριάδης από τη φυλακή όπου βρισκόταν τρισήμισι περίπου χρόνια, απηύθυνε μια επιστολή προς τον Μανιαδάκη. Δημοσιεύτηκε αμέσως σε όλες τις εφημερίδες. Επρόκειτο για μια ωραία έκκληση υπέρ της αμύνης και κατέληγε ως εξής: ‘‘Όλοι στον αγώνα, καθένας στη θέση του, η νίκη θα ανήκη στην Ελλάδα και στο λαό της. Οι εργάτες όλου του κόσμου βρίσκονται στο πλευρό μας’’. Ήταν κείμενο επιδέξιο από την πλευρά του (η νίκη στο λαό, όχι στη δικτατορία, οι εργάτες όλου του κόσμου) αλλά ήταν συγχρόνως κείμενο χρήσιμο για τον αγώνα. Ήταν επίσης ευθυγραμμισμένο με τις δηλώσεις όλων των πολιτικών ηγετών, οι οποίοι αντετίθεντο όλοι στο δικτατορικό καθεστώς. Πράγματι, όλοι οι πολιτικοί ηγέτες είχαν κηρυχθεί υπέρ της ενόπλου αντιστάσεως κατά του εισβολέως.».

Τα σημεία του γράμματος που στρέφονται κατά της δικτατορίας δεν είναι μόνο αυτά που επισημάνει ο Αβέρωφ. Η φράση «Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα» είναι ίσως το ισχυρότερο χαστούκι κατά της δικτατορίας και μία σαφέστατη έκκληση προς τον ελληνικό λαό να είναι εχθρικός απέναντί της κι απέναντι στα όργανά της. Αλλά το γράμμα δεν σταματούσε εκεί. Έδινε προοπτική στο λαό και προσδιόριζε με ακρίβεια το χαρακτήρα της πάλης του όταν έλεγε πως «έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό».

Λαμπρότερο ντοκουμέντο στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού κι επαναστατικού κινήματος, τόσο πυκνό και τόσο ξεκάθαρο σε νοήματα, που να συνδυάζει με τόση ευστοχία την τακτική με την στρατηγική, δεν υπάρχει.

Το παιχνίδι του Μανιαδάκη: Το πλαστό γράμμα

Του προαναφερόμενου γράμματος του Νίκου Ζαχαριάδη ακολούθησαν αλλά δύο. Πριν όμως αναφερθούμε σ’ αυτά αξίζει να σταθούμε σε ένα ζήτημα που δεν είναι ευρύτερα γνωστό σε όλες τις διαστάσεις του, κι έχει να κάνει με τις προσπάθειες της μεταξικής δικτατορίας και των αρχών ασφαλείας του καθεστώτος να παρασύρουν τους κομμουνιστές στην πολιτική τους ενόψει του πολέμου με την Ιταλία που από το Καλοκαίρι του 1940 έδειχνε αναπόφευκτος.

Stress Test σκοπιμότητας και εξωραϊσμού

Από το Ίσκρα

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ «ΙΣΟΡΡΟΠΟΥΝ» ΤΕΧΝΗΤΑ ΤΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ AMK KAI TA ΣΧΕΔΙΑ ΑΝAΔΙΑΡΘΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ 2014

STRESS TEST ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣΣΑΖ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Ολοκληρώθηκαν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τα Stress Test των ευρωπαϊκών τραπεζών, μια διαδικασία την οποία κριτικοί αναλυτές χαρακτήριζαν ως ένα είδος φαρσοκωμωδίας για τη στήριξη και ενίσχυση του επικυρίαρχου ρόλου του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στην ευρωζώνη και την ΕΕ, πολύ περισσότερο που από το Νοέμβριο η εποπτεία των τραπεζών, που δοκιμάστηκαν με τα stress test, περνάει στα χέρια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζες (ΕΚΤ), στο πλαίσιο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (ΕΕΜ).

Συγκεκριμένα, οι ίδιοι αναλυτές τόνιζαν ότι η διαδικασία των stress test περισσότερο αποβλέπει στο να ξορκίσει τα μείζονα προβλήματα και να εξωραΐσει την εικόνα των ευρωπαϊκών τραπεζών στην κοινή γνώμη, παρά να διασφαλίσει την ασφάλεια και την ακεραιότητα του τραπεζικού συστήματος. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι αναλυτές τόνιζαν πως σε αρκετό βαθμό τα stress test κινήθηκαν και με πολιτικά κριτήρια, που κυμαίνονταν από χώρα σε χώρα αλλά ακόμα και από τράπεζα σε τράπεζα εντός της ίδιας της χώρας.

Ειδικότερα, ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες τόνιζαν στην Iskra ότι το «πολιτικό στοιχείο» διαδραμάτισε ουσιώδη ρόλο στην τελική έκβαση των stress test και για τις ελληνικές τράπεζες, αφού μια δυσμενής εξέλιξη τους θα είχε δηλητηριώδεις επιπτώσεις , σε μια λεπτή πολιτική και οικονομική συγκυρία, όχι μόνο για την κυβέρνηση Σαμαρά και για την ελληνική οικονομία αλλά και για την ευρωζώνη.

Στη βάση των ως άνω παραδοχών, οι ίδιοι εμπειρογνώμονες τόνιζαν ότι οι κεφαλαιακές ανάγκες για τις ελληνικές τράπεζες ύψους 8,7 δις ευρώ, που προέκυψαν, όπως προέκυψαν, από την αξιολόγηση της 31/12/2013, που ήταν η βάση υπολογισμού των stress test, μετατράπηκαν αιφνιδίως, σχεδόν, σε μηδενικές, αφού η ΕΚΤ δέχτηκε να συνυπολογιστούν στην τελική αποτίμηση κινήσεις των τραπεζών που πραγματοποιήθηκαν εντός του 2014, όπως Αυξήσεις Μετοχικού Κεφαλαίου (ΑΜΚ) και σχέδια αναδιάρθρωσής τους (το λεγόμενο «δυναμικό» σενάριο).

Άλλοι κύκλοι των «αγορών» υπογράμμιζαν ότι αναμένουν με ενδιαφέρον, μετά τα stress test και τις θριαμβολογίες πρωθυπουργού, Βενιζέλου, ΣΕΒ κλπ, την εικόνα του Χρηματιστηρίου Αθηνών και των επιτοκίων των ομολόγων, η οποία κατά τα δηλωθέντα θα πρέπει να είναι θριαμβική και να βρει θεαματική ανταπόκριση από τη διεθνή κερδοσκοπία!

ΝΙΚΟΣ ΖΗΚΟΣ

Κ. ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ: ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ - ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΕΙΝΑΙ "ΖΟΜΠΙ"

«Ούτε την επόμενη χρονιά θα υπάρξει ρευστότητα», τόνισε ο οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας, αναφερόμενος στα τραπεζικά stress tests που κοινοποιήθηκαν το μεσημέρι της Κυριακής (26/10).

Ο καθηγητής οικονομικών στο University of London χαρακτήρισε «ζόμπι" ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

«Η εκτίμησή μου είναι ότι έτσι ή αλλιώς οι τράπεζες και την επομένη χρονιά δεν θα κινηθούν δυναμικά. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να υπάρξει ρευστότητα. Ορισμένες από τις τράπεζες αυτές θα συνεχίσουν να είναι τράπεζες "ζόμπι"», ανέφερε συγκεκριμένα σε ραδιοφωνικές δηλώσεις του.

«Χρειάζεται δημόσια παρέμβαση. Κατά την άποψή μου οι σημερινές διοικήσεις των τραπεζών έχουν αποτύχει και δεν πρέπει να τις διοικούν. Εγώ βλέπω το αποτέλεσμα. Αυτές οι διοικήσεις θα έπρεπε να έχουν φύγει από καιρό», επισήμανε ο K. Λαπαβίτσας.

H Iskra στη συνέχεια παραθέτει, χωρίς κρίσεις και σχόλια, ρεπορτάζ από διάφορες ιστοσελίδες.

 ΤΑ STRESS TEST ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ποινικές διώξεις σε 6 διαδηλωτές κατά του ΤΑΙΠΕΔ – Ψήφισμα αλληλεγγύης από το Δ.Σ. Ναυπλιέων

Η βιομηχανία διώξεων και τρομοκράτησης πήρε πάλι μπρος, αυτή τη φορά σε βάρος των αγωνιζόμενων κατοίκων της Αργολίδας μελών της "Ανοιχτής Συνέλευσης Συλλογικοτήτων, Φορέων και Πολιτών Αργολίδας" (μεταξύ αυτών και συναδέλφων μηχανικών). Ακολουθεί σχετικό δημοσίευμα από τον τοπικό Τύπο και Ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου του Ναυπλίου. Δείτε και παλαιότερη σχετική μας ανάρτηση. Να σταθούμε αποφασιστικά όλοι στο πλάι των συναγωνιστών απέναντι στην κρατική τρομοκρατία και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

 

Στις 25 Ιουλίου, δεκάδες άτομα συγκεντρώθηκαν έξω από το κτήριο της οδού Β. Αλεξάνδρου 6 στο Ναύπλιο το οποίο διατίθεται από το ΤΑΙΠΕΔ προς πώληση σε ιδιώτες...

Χωρίς να παρεμποδίσουν τη διέλευση του υπόλοιπου κόσμου, με συνθήματα διαμαρτυρήθηκαν για την πώληση της δημόσιας περιουσίας και επιχείρησαν να καταλάβουν συμβολικά το κτήριο. Τελικά δεν κατάφεραν να εισβάλουν... Στο χώρο κατέφθασε και αστυνομική δύναμη 4-5 ανδρών που παρακολουθούσε τα δρώμενα. Δεν υπήρξε καμία σωματική σύγκρουση...
Ωστόσο, 3 μήνες μετά, έξι από τους δεκάδες διαδηλωτές διώκονται με βασικές κατηγορίες την αντίσταση, εξύβριση και φθορά δημόσιας περιουσίας.
Στο δημοτικό συμβούλιο Ναυπλιέων, έπειτα από εισήγηση της Μ. Καραμολέγκου και του Π. Κοκκινόπουλου, εκδόθηκε ψήφισμα αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους διαδηλωτές. «Επιχειρείται να ποινικοποιηθεί ο αγώνας των κατοίκων ενάντια στο ξεπούλημα του τόπου μας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ» αναφέρει μεταξύ άλλων το ψήφισμα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστική η φράση του Χρ. Γραμματικόπουλου κατά τη συνεδρίαση: «Είναι απαράδεκτο να αναβιώνουν πρακτικές της δεκαετίας του '50 και του'60».

Ολόκληρο το ψήφισμα είναι το ακόλουθο:

 
«Η ένταξη ακινήτων, του Δημοσίου, στα όρια του Δήμου μας στο ΤΑΙΠΕΔ και η διαφαινόμενη μεταβίβασή τους σε ιδιώτες ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων και διαμαρτυριών από τους τοπικούς Φορείς, τους Δημότες και το Δήμο μας. Η οικονομική κρίση οι δραματικές και αλυσιδωτές συνέπειες της, δημιουργεί δικαιολογημένες κοινωνικές αντιδράσεις, που στόχο έχουν την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του δημόσιου συμφέροντος.

Η αστυνομία καλεί σήμερα μέλη της "Ανοιχτής Συνέλευσης Συλλογικοτήτων, Φορέων και Πολιτών Αργολίδας", που στα πλαίσια υλοποίησης των αποφάσεων της, αλλά και της από 19/6/14 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου για απένταξη όλων των ακινήτων από το ΤΑΙΠΕΔ, συμμετείχαν στην κινητοποίηση της 25ης Ιουλίου του 2014 στο Μεγάλο Δρόμο (μπροστά στο υπό εκποίηση κτήριο ΠΛΙ), προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις. Επιχειρείται έτσι να ποινικοποιηθεί ο αγώνας των κατοίκων ενάντια στο ξεπούλημα του τόπου μας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.

Είναι απαράδεκτο να ποινικοποιούνται οι κοινωνικοί αγώνες που εκφράζουν αυτή ακριβώς τη διάθεση υπεράσπισης των δημοκρατικών κατακτήσεων του λαού.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπλίου εκφράζει την αλληλεγγύη του στους διωκόμενους διαδηλωτές, βρίσκεται απέναντι στη καταπάτηση του αναφαίρετου δικαιώματος στην ελεύθερη έκφραση και την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και ζητά την άμεση παύση κάθε ποινικής δίωξης»

«Ησυχία, τάξη και ασφάλεια». Έργα και ημέρες του πρύτανη κ.Φορτσάκη

Ο Φορτσάκης, ο «ακομμάτιστος». Γνήσιο τέκνο της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ, σύμβουλος του Μητσοτάκη την περίοδο ’90-’91, διαπλεκόμενος με το βαθύ κράτος και τη ΝΔ, πρόσφατα πρόεδρος και στο εποπτικό συμβούλιο της ΝΕΡΙΤ.

Ο Φορτσάκης «ενάντια στις μειοψηφίες». Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση μειοψηφίες είναι οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι του ΕΚΠΑ. Που κατά τον Φορτσάκη σαφώς «μειοψηφούν» μπροστά στη Σύγκλητο. Ή στο Συμβούλιο Ιδρύματος. Ή μπροστά στον ίδιο ακόμη καλύτερα.
Ο Φορτσάκης «που νοιάζεται για το Πανεπιστήμιο». Που η χρηματοδότησή του έχει μειωθεί κατά 80% τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Που υπολειτουργεί διοικητικά. Που δεν έχει καθαριότητα. Που μέρη του έμειναν αφύλαχτα μετά τις απολύσεις των φυλάκων. Που δε δίνει παροχές πια στους φοιτητές του. Ποιος διοικεί το Πανεπιστήμιο είπαμε;
Ο Φορτσάκης της «διαφάνειας». Η εταιρεία του οποίου ανέλαβε νομικός σύμβουλος στο ξεπούλημα του Ελληνικού από το ΤΑΙΠΕΔ. Πάντα νόμιμα και αξιοκρατικά, για το καλό του τόπου.
Ο Φορτσάκης ο «νοικοκύρης». Ήρθε να βάλει μία τάξη στο Πανεπιστήμιο. Εκεί που προ τετραετίας το ΕΚΠΑ είχε κρατική χρηματοδότηση περίπου 40.000.000 ευρώ, ο προϋπολογισμός για το 2015 ορίστηκε σε κάτι λιγότερο από 11.300.000 ευρώ. Γι’ αυτό απολύθηκαν οι φύλακες, κατ’ επιταγή της Τρόικα, και τη φύλαξη ανέλαβε ιδιωτική εταιρεία security που κοστίζει 35% ακριβότερα (μόνο για την ώρα), με σύμβαση 3.400.000 ευρώ. Απλή αριθμητική.
Ο Φορτσάκης ο «δημοκράτης». Κλειδώνει τους εργαζόμενους μέσα στην Πρυτανεία, παρατάσσει τα ΜΑΤ σε χώρους ασύλου, ζητάει ονόματα από φοιτητές που έχουν πάει στο γραφείο του να διαμαρτυρηθούν, καλεί τον εισαγγελέα και απειλεί με επέμβαση της αστυνομίας. Για να αντιληφθεί κανείς τη «δημοκρατικότητα» των πρακτικών του Φορτσάκη παραθέτουμε αυτούσιο κομμάτι από ανακοίνωση της χουντικής Συγκλήτου του ΕΜΠ της 15ης Νοεμβρίου του 1973, όταν ήδη είχε ξεκινήσει η κατάληψη του Πολυτεχνείου από του φοιτητές:
«Από χθες αποκλείσαμε κάθε σκέψη επέμβασης της αστυνομίας διότι:
α)θα ήτο κατάργηση του ασύλου
β) θα ωδήγει ενδεχομένως σε αιματηρά επεισόδια
επί της αρχής αυτής η σύγκλητος επιμένει και σήμερον. Έχουμε επ’ αυτού την ομόφωνη γνώμη του συλλόγου των τακτικών καθηγητών που συνήλθαν στις 11:00. Κλιμάκιο του συλλόγου προσπαθεί να έρθει σε επαφή με τους σπουδαστές».
Ο Φορτσάκης ο «τί να κάνουμε». Τί να κάνουμε, το ΕΚΠΑ κανονικά χρειάζεται 2.000 υπαλλήλους για να λειτουργήσει. Τι να κάνουμε, είχε μόνο 1.350. Τί να κάνουμε, τους απολύσαμε και τώρα έμεινε με 732. Το ίδρυμα δε μπορεί να λειτουργήσει, αλλά… τι να κάνουμε!

Λίγα λόγια για το νέο πρόγραμμα voucher 29 έως 64 ετών

Από εδώ

Σκανδαλώδες το νέο πρόγραμμα voucher...

1 - Μία αστεία ιστορία ...

''ωφελούμενοι'' vs ΚΕΚ  ή αλλιώς

 ''Μισθός'' vs Επιδότηση

Τη Δευτέρα 13/10 άνοιξε το πρόγραμμα για τις ηλικίες 29 εώς 64 για να...ξανακλείσει μετά από λίγο,ξανάνοιξε την Τρίτη για να...ξαναπέσει η πλατφόρμα και να ξεκινήσει τελικά λίγες ώρες μετά.

Για το σύνολο των 400 ωρών (100 θεωρία και 300 πρακτική, οι εργαζόμενοι παίρνουν 1.600 €. Τα προηγούμενα προγράμματα ήταν της τάξης περίπου των 2.000-2.500 ευρώ για τους συμμετέχοντες (ήταν 100 ώρες παραπάνω). Επιπλέον, το ποσό δίνεται στο τέλος της πρακτικής, με αποτέλεσμα την πλήρη δέσμευση των εργαζομένων καθώς αν αυτοί αποχωρήσουν νωρίτερα για οποιαδήποτε αιτία χάνουν τα χρήματά τους.

Το ποσό που παίρνουν τα ΚΕΚ είναι 5.400 € ή 4.200 € (αναλόγως της επαγγελματικής κατηγορίας των συμμετεχόντων, τεχνικά επαγγέλματα και νέες τεχνολογίες αντίστοιχα). Το ποσό είναι τεράστιο. Στα προηγούμενα προγράμματα το ποσό αυτό αντιστοιχούσε σε 1.070-1.370 ευρώ. Είναι σχεδόν το 5πλάσιο από τα προηγούμενα προγράμματα.

2 - Δεσμεύσεις επιχείρησης

 

Επιπλέον πολύ προβληματικό στοιχείο είναι ότι δεν υπάρχει καμία δέσμευση για τις επιχειρήσεις αναφορικά με τους ήδη εργαζόμενους. Υπάρχει αναφορά στην προκήρυξη για υποχρέωση 2μηνης τουλάχιστον (50 ημερομίσθια) πρόσληψης του 25% των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα αλλά χωρίς ρήτρα έκπτωσης. Απλά θα πάρουν λιγότερα χρήματα ανά ωφελούμενο τα ΚΕΚ που έχουν συνάψει τα ιδιωτικά συμφωνητικά με αυτές τις επιχειρήσεις που δεν προχώρησαν στην 2μηνη πρόσληψη. 

3 - Αριθμός επιδοτούμενων ανά επιχείρηση

 

Κάθε επιχείρηση μπορεί να συμμετέχει στο πρόγραμμα μέχρι το διπλάσιο του αριθμού των εργαζομένων της. Είναι εξαιρετικά μεγάλος αριθμός, ειδικά συγκριτικά με το προηγούμενο voucher που υπήρχε στοιχειώδης περιορισμός (Εταιρείες με 0-4 εργαζόμενους μπορούσαν να πάρουν 1 επιδοτούμενο. Οι εταιρείες που έχουν πάνω από 5 εργαζόμενους μπορούσαν να πάρουν ένα επιπλέον  30% μέσω voucher).

Η μόνη περίπτωση να υπάρχει κάποια προστασία για τους εργαζόμενους και κάποια επιπλέον όρια είναι να αναφέρονται στο ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ ΚΕΚ και επιχειρήσεων.

4 - Κόστολόγηση προγράμματος-θέσεις ''ωφελούμενων'' -συμπεράσματα

 

Το συνολικό ποσό κοστολόγησης του προγράμματος είναι 112.000.000 ευρώ,το οποίο άνοιξε για 16.620 ανέγους-''ωφελούμενους'',το ποσό της επιδότησης των ΚΕΚ είναι τραγικά δισανάλογο σε σχέση με αυτό των ''ωφελούμενων''.Τα 5.400€ που θα δίνονται στα ΚΕΚ ανά κεφάλι σε σχέση με τα 1.600€ των εργαζόμενων μόνο σαν αστείο μπορεί να κατανοηθεί.Από την άλλη ο τρόπος με τον οποίο άνοιξε αυτό ο πρόγραμμα δείχνει με τον πλέον ακραίο τρόπο που στοχεύει και για ποιους δουλεύει.   Με μια απλή διαίρεση προκύπτει ότι αν δεν υπήρχε ο διαμεσολαβητής-ΚΕΚ κάθε άνεργος θα έπαιρνε πάνω από 6.500 ευρώ!

Είναι αξιοπρόσεκτο ότι για να συμμετάσχει στο συγκεκριμένο πρόγραμμα κάποιο ΚΕΚ θα πρέπει να έχει αποδεδειγμένη εμπειρία είτε από υλοποίηση προγραμμάτων εγγυημένης απασχόλησης είτε από συμμετοχή σε προηγούμενο voucher (από το 2009) συνολικού αντικειμένου τουλάχιστον 1.200.000 ευρώ. 

Εκτός, δηλαδή, των ερωτηματικών αναφορικά με τη διαφάνεια των ΚΕΚ και στα ανισομερώς ποσά της επιχορήγησης σε σχέση με τους εργαζόμενους, στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ''φωτογραφίζονται'' συγκεκριμένα μεγάλα ΚΕΚ που θα αναλάβουν αυτά τα προγράμματα με τις υπέρογκες αμοιβές. Είναι προφανές ότι και σε αυτό το σημείο το πεδίο διαπλοκής διευρύνεται εξαιρετικά σημαντικά.

Το μήνυμα των αγορών για την Ελλάδα και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ

Του Κ. Λαπαβίτσα από το Blog του

Την τιμητική της είχε η Ελλάδα στην πρόσφατη έκρηξη χρηματοπιστωτικής αστάθειας. Το επιτόκιο του δεκαετούς ομολόγου πήρε ανοδική πορεία στις αρχές Σεπτεμβρίου, όταν ήταν περίπου 5,5%. Η άνοδος έγινε εκρηκτική την προηγούμενη εβδομάδα, καθώς ο σπασμός της αστάθειας διέτρεξε τις παγκόσμιες αγορές, φτάνοντας το 9%. Ταυτόχρονα κατέρρευσε και το Χρηματιστήριο Αθηνών. Όπως περίμεναν οι ψυχραιμότεροι - ακριβώς επειδή επρόκειτο για σπασμό και όχι για την ίδια την κρίση - η κατάσταση εξομαλύνθηκε παγκοσμίως την εβδομάδα αυτή και το ελληνικό επιτόκιο έπεσε ταχέως γύρω στο 7%. Αλλά το μήνυμα για την Ελλάδα ήταν αμείλικτο, ιδίως για το πολιτικό της προσωπικό, κυβέρνηση και αντιπολίτευση.

Η ελληνική αναπτυξιακή καχεξία
Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της αναταραχής γιατί η πορεία της οικονομίας της κατέδειξε για μια ακόμη φορά την αποτυχία της Ευρωζώνης και τους μεγάλους κινδύνους που ενέχει για την παγκόσμια οικονομία. Το 2014 η εξάχρονη ύφεση βαίνει προς το τέλος της και είναι πιθανό να σημειωθεί  ακόμη και μια ανεπαίσθητη αύξηση του ΑΕΠ. Η κύρια αιτία είναι φυσικά ο τουρισμός που συνέβαλε στην ελαφριά υποχώρηση της ανεργίας - λίγο πάνω από το 26% - και στην τόνωση των ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Η κατανάλωση, η οποία υποχώρησε ραγδαία καθώς συντρίφτηκαν οι μισθοί το 2010-14, φαίνεται πια να σταθεροποιείται, σταματώντας έτσι και την πτώση των λιανικών πωλήσεων. Ακόμη και οι επενδύσεις, που κατέρρευσαν μετά το 2007, κάνουν κάποια διστακτικά βήματα σταθεροποίησης.
Που όμως θα βρεθούν οι πηγές της ανάπτυξης από δω κι εμπρός; Το πρόσφατο σενάριο του ΔΝΤ που προβλέπει ανάπτυξη με μέσο ρυθμό 3,4% ετησίως για το 2015-19 φαντάζει εξωπραγματικό. Πως θα παρουσιάσει ανοδικό δυναμισμό η κατανάλωση δεδομένου ότι οι μισθοί θα συνεχίσουν να κινούνται σε χαμηλά επίπεδα; Γιατί να ανακάμψουν συστηματικά οι ιδιωτικές επενδύσεις, όταν οι δημόσιες επενδύσεις συρρικνώνονται και η βιομηχανική παραγωγή συνεχίζει να πέφτει, όπως έκανε κατά 5,7% τον Αύγουστο; Πόση μπορεί να είναι η τόνωση που θα έρθει από τις διεθνείς συναλλαγές, όταν οι εξαγωγές αγαθών δεν παρουσιάζουν απολύτως κανένα δυναμισμό και μάλιστα το ισοζύγιο στην εμπορία αγαθών παρουσιάζει και πάλι αυξανόμενα ελλείμματα; Πως θα στηρίξει την ιδιωτική οικονομία το τραπεζικό σύστημα το οποίο είναι ο ορισμός του ‘ζόμπι’ δεδομένου ότι κατέχει περίπου 80δις προβληματικών δανείων – για τα μισά εκ των οποίων δεν υπάρχει πρόβλεψη κάλυψης – και θα χρειαστεί το ίδιο στήριξη;
Η Ελλάδα χρειάζεται γρήγορη και σταθερή ανάκαμψη του παραγωγικού ιστού, αν πρόκειται να σταθεί ξανά στα πόδια της και να απορροφήσει τη γιγαντιαία ανεργία. Αλλά ο ιδιωτικός τομέας της ελληνικής οικονομίας έχει πληγεί βαρύτατα, το πλήγμα είναι δομικό και όχι απλώς κυκλικό και δεν διαφαίνονται για την ώρα οι μηχανισμοί συστηματικής ανάκαμψης. Τα όσα λέγονται περί ‘μεταρρυθμίσεων’ - δηλαδή η άσκηση επιπλέον πίεσης στους εργαζομένους – που θα οδηγήσουν σε ταχύρρυθμη ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, απλώς φέρνουν χαμόγελο. Στην καλύτερη περίπτωση δείχνουν βαθύτατη άγνοια του πως δημιουργείται πραγματικά η ανάπτυξη, ενώ στη χειρότερη είναι εκ του πονηρού.
Τον ρόλο του αναπτυξιακού καταλύτη στις σημερινές συνθήκες μπορεί να τον παίξει μόνο το Δημόσιο. Όσο όμως η δημοσιονομική πολιτική θα διαμορφώνεται μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια που θέτει η ΕΕ, με κύριο στόχο να εξυπηρετείται το τεράστιο χρέος και άρα να επιτυγχάνονται πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 4% για τα επόμενα χρόνια, τόσο το Δημόσιο δεν θα μπορεί να επιτελέσει τον ρόλο του. Αν μάλιστα προστεθεί και η διαλυτική επίδραση των επικείμενων ιδιωτικοποιήσεων, αλλά κυρίως η απώλεια της ικανότητας δημόσιας παρέμβασης λόγω του άκρατου νεοφιλελευθερισμού της Τρόικα, τόσο χειρότερα γίνονται τα πράγματα.

Το μη βιώσιμο χρέος και τα πολιτικά παιχνίδια της κυβέρνησης

Εισήγηση Θεανώς Φωτίου στη συζήτηση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων για το Σ/Ν "Ερευνα, Τεχνολογικη Αναπτυξη και Καινοτομία και άλλες διατάξεις", 23/10/2014

 ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΕ΄- ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄

ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ          

KAI EIΔΙΚΗ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

                                                                                                            ΑΔΙΟΡΘΩΤΑ

Π Ρ Α Κ Τ Ι Κ Ο

(Άρθρο 40 Κ.τ.Β.)

Στην Αθήνα, σήμερα, 23 Οκτωβρίου 2014, ημέρα Πέμπτη και ώρα 15.20΄, συνήλθαν σε κοινή συνεδρίαση, στην Αίθουσα «Προέδρου Αθανασίου Κων. Τσαλδάρη» (223) του Μεγάρου της Βουλής, η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας, υπό την προεδρία του Προεδρεύοντος αυτών, κ. Σπυρίδωνος Ταλιαδούρου, με θέμα ημερήσιας διάταξης τη συνέχιση της επεξεργασίας και εξέτασης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων «Έρευνα, τεχνολογική ανάπτυξη και καινοτομία και άλλες διατάξεις».

Στη συνεδρίαση παρέστησαν οι Υφυπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ.κ. Γεώργιος Στύλιος, ο κ. Αλέξανδρος Δερμεντζόπουλος, ο Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Παιδείας, κ. Χρήστος Βασιλάκος, καθώς και αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Προεδρεύων των Επιτροπών): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση.

[…]

                ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Προεδρεύων των Επιτροπών): Το λόγο έχει η κυρία Φωτίου.

                ΘΕΑΝΩ ΦΩΤΙΟΥ (Εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ): Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι έχουμε να συζητήσουμε σήμερα ένα νόμο πενήντα άρθρων κατ’ αρθρον. Είναι ένας μεγάλος νόμος, όφειλε να συνιστά ένα νόμο πλαίσιο με προοπτική μακροπρόθεσμη σε βάθος εικοσαετίας ή τριακονταετίας, όπως ήταν ο ν. 1514/1985 του ΠΑΣΟΚ.

Διότι η ίδια η φύσητης Έρευνας απαιτεί μακροχρόνια πλαίσια για να μπορέσει να αποδώσει και να αναπτυχθεί. Το ρόλο αυτό τον επιτέλεσε ο ν.1514/1985 και είναι αστείο που εγώ σήμερα υπερασπίζομαι με τόσο πάθος ένα νόμο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο οποίος, όμως, στην πραγματικότητα δημιούργησε το ερευνητικό σύστημα της χώρας μας. Το σημερινό ΠΑ.ΣΟ.Κ. της συγκυβέρνησης, ξεχνά την πιο δημιουργική του περίοδο και φέρνει ένα νόμο που όχι μόνο δεν είναι νόμος πλαίσιο για την έρευνα και δεν βελτιώνει τον προηγούμενο, αλλά, θεωρούμε ότι πλήττει την έννοια της Έρευνας ως δημόσιου αγαθού, στο τρίπτυχο ότι οφείλει να επιτελείται σε δημόσιους φορείς, που στελεχώνονται με δημόσιους λειτουργούς και που χρηματοδοτούνται με δημόσιο χρήμα.

Κυρίως πλήττεται η βασική έρευνα κατά την άποψή μας, γιατί παραμένει ένας απλός ορισμός, ένα «κενό πουκάμισο» δεν λαμβάνεται καμία πρόνοια για τη χρηματοδότησή της. Όλο το σχέδιο νόμου μεταθέτει το κέντρο βάρους από τη βασική και εφαρμοσμένη έρευνα στην καινοτομία. Ξαναείπαμε, ότι αυτό είναι κοντόφθαλμο. Η καινοτομία είναι ανταγωνιστικά προϊόντα της έρευνας, αν δεν υπάρχουν μια έρευνα η βασική και εφαρμοσμένη δεν υπάρχει καινοτομία.

Το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων θα ολοκληρωθεί το 2017

Παράλληλα με τις πιστοποιήσεις προχωρά και το "Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων", το οποίο θα ολοκληρώσει την ισοπέδωση των Πολυτεχνείων με την κατάταξη τους στην ίδια βαθμίδα μαζί με τα κολέγια και τα ΤΕΙ - Επίπεδο 6 (BACHELOR'S DEGREE) -Πτυχίο Πανεπιστημίου - Πτυχίο ΤΕΙ. - Πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης (πολυτεχνικές, γεωπονικές σχολές).
 

Το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων, θα ολοκληρωθεί το 2017, είναι δέσμευσή μας, απάντησε ο πρόεδρος του ΕΟΠΠΕΠ Γ. Τυπάς στη Βουλευτή Μ. Ρεπούση, κατά τη σημερινή συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, για το έργο του CEDEFOP, και σημείωσε:

Α. Ο ΕΟΠΠΕΠ έχει ολοκληρώσει ένα πρώτο κείμενο που αφορά την κατηγοριοποίηση και ταξινόμηση σε επίπεδα τίτλων που αφορούν κυρίως και λέω «κυρίως», γιατί υπάρχει κάποια σχετική αναντιστοιχία τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα και σε αντίστοιχα κράτη της Ε.Ε.

Β. Εχουμε την έγκριση με ορισμένες προϋποθέσεις που θα ολοκληρωθούν, πιστεύω και ελπίζω στις αρχές του Δεκεμβρίου, όπου θα συνεδριάσει το AdvisoryGroup στην Ε.Ε. και θα ολοκληρωθεί η διαδικασία. Παρ' όλα αυτά, όμως, το κομμάτι που αφορά στην ένταξη της καταγραφής, της ταξινόμησης, της κατηγοριοποίησης και της κλιμάκωσης των τίτλων που αφορούν τη δια βίου μάθηση, είναι ένα σημείο που εξελίσσεται, προϋποθέτει μια σειρά έκδοσης κανονιστικών διατάξεων, όπως ορίζουν οι νόμοι που εξουσιοδοτούν τη διαδικασία (ν. 4115 και ν. 4186). Ελπίζουμε ότι μέχρι το 2017 θα είμαστε σε ένα σημείο να έχουμε ολοκληρώσει  αυτή τη διαδικασία.

Γ. Το θέμα της κατηγοριοποίησης των τίτλων θα πρέπει να είναι σε συνύφανση με τα σύγχρονα προγράμματα σπουδών που διαμορφώνονται και για το Επαγγελματικό Λύκειο, αλλά κυρίως και για τα εκσυγχρονισμένα προγράμματα σπουδών που θα αναφέρονται κυρίως στα ΙΕΚ και ΣΕΚ, στη δια βίου μάθηση γενικότερα και το σύστημα ποιότητας που πρέπει να εγκαθιδρυθεί σε αυτό το κομμάτι της δια βίου μάθησης.

Δ.  Κατά συνέπεια, είναι ανοιχτά τα θέματα όσον αφορά το δεύτερο μεγάλο μέρος της κατηγοριοποίησης και κλιμάκωσης των τίτλων που αφορούν την μη τυπική και άτυπη μάθηση, γιατί οι διαδρομές εκπαίδευσης, όπως ακούστηκε προηγουμένως και οι διαδρομές δημιουργίας και προσδιορισμού προσόντων είναι και από την πλευρά της απασχόλησης, της εμπειρίας και από την πλευρά της εκπαίδευσης.

ΛΟΥΚΑΣ ΖΑΧΕΙΛΑΣ (Υπηρεσιακός Επικεφαλής Τομέα ECVL του CEDEFOP):  

Η κυρία Ρεπούση αναφέρθηκε –και έχει απόλυτο δίκιο- στις προγνώσεις που κάνουμε με ορίζοντα το 2020 και το 2025, όπου βλέπω να υπάρχει μια ανάγκη για αυξημένης εξειδίκευσης στελέχη. Συμφωνούμε σε αυτό, από την άλλη, όμως, παρατηρούμε ότι διαχρονικά, δηλαδή, σε μια 25ετία, η ανάγκη για μεσαία προσόντα συνεχίζει να παραμένει στο επίπεδο του 40%, το οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Αυτό που είναι μια καλή πρακτική θα λέγαμε, είναι τα προσόντα ή η κατάρτιση που λαμβάνουν κάποιοι σε εκείνο το μεσαίο επίπεδο προσόντων, θα πρέπει να δώσει έμφαση και σε δεξιότητες υψηλής εξειδίκευσης, έτσι ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της αγοράς εργασίας στα χρόνια που θα έρθουν.

Σχετικά με το αν μπορεί η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση να επιλύσει την κρίση, φυσικά όχι. Δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Είναι γνωστό ότι αυτό που δείχνουν οι μελέτες είναι ότι παρέχοντας καλύτερης ποιότητας επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ουσιαστικά δίνουμε μεγαλύτερες δυνατότητες στα άτομα που ολοκληρώνουν αυτή την περίοδο μάθησης, να έχουν καλύτερες προοπτικές στην αγορά εργασίας. Φυσικά δεν μπορεί να επιλυθεί η κρίση μόνο με τη βελτίωση των συστημάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Είναι απόλυτα κατανοητό, αλλά σίγουρα τα στοιχεία παρουσιάζουν ότι η βελτίωση της ποιότητας παρεχόμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης είναι ένας από τους παράγοντες που θα μας βοηθήσουν για την επίλυση των προβλημάτων.

Τέθηκε ένα εξειδικευμένο θέμα σχετικά με τα επίπεδα που θα πρέπει να έχουν οι απόφοιτοι ΕΠΑΛ, το επίπεδο 5. Εδώ θα ήθελα να σας πω ότι -είναι αρκετά εξειδικευμένη η ερώτηση- ένα μεγάλο θέμα έχει να κάνει με την επικοινωνία των επιπέδων 6, 7, 8, που είναι η ανώτατη εκπαίδευση, με τα επίπεδα 5 και κάτω, από το 1 έως το 5. Ήδη σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπάρχουν δύο διαδικασίες. Η μία ονομάζεται «διαδικασία της Μπολόνιας», η άλλη ονομάζεται «διαδικασία της Κοπεγχάγης». Οι σχέσεις ανάμεσα σε αυτές τις διαδικασίες σε άλλα κράτη δεν έχουν κανένα πρόβλημα, σε άλλες περιπτώσεις είναι αρκετά προβληματικές. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το επίπεδο 5 είναι ίσως το επίπεδο εκείνο, το οποίο θέτει τα κρίσιμα ερωτήματα, γιατί είναι το επίπεδο εκείνο που ουσιαστικά δίνει τη δυνατότητα σε κάποιον που ολοκληρώνει μια πορεία μη τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, να αναγνωρίσει, να μπορέσει να συνεχίσει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Εδώ φυσικά δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις, υπάρχουν καλές πρακτικές και αυτό που κάνει το CEDEFOP στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι να προτείνει -όχι σε συγκεκριμένα κράτη- με τις εκδόσεις του, με τα συνέδρια που κάνουμε, καλές πρακτικές. Ειδικά για τη μαθητεία -μπορεί να το επιβεβαιώσει και ο διευθυντής- αυτό που ξεκινήσαμε με μεγάλη επιτυχία αυτή τη χρονιά ήταν να φέρνουμε παραδείγματα καλών χωρών κοντά σε χώρες που θέλουν να αναπτύξουν συστήματα μαθητείας. Στόχος μας είναι και στην προσπάθεια να βοηθήσουμε την Ελλάδα, το 2015 η Ελλάδα να είναι μια από τις χώρες στις οποίες θα προσφερθεί η τεχνογνωσία του CEDEFOP στην προσπάθεια να βελτιωθεί το σύστημα μαθητείας, αφού έχει αναχθεί πλέον σε θέμα πρώτης προτεραιότητας. Ενδιαφέροντα στοιχεία παροσυίασε στους Βουλευτές ο  Εμπειρογνώμονας του CEDEFOP Κώστας Πουλιάκας, ο ποίος μεταξύ άλλων είπε: