“Για τη Χρυσή Αυγή το μέσο (βία) είναι το μήνυμα”

Αναδημοσίευση από το http://xyzcontagion.wordpress.com/2012/05/08/dimitris-trimis-dimitris-psarras-egerthiti/

Ο Δημήτρης Τρίμης και ο Δημήτρης Ψαρράς, εκ των φορέων του “Ιού“, για το περιστατικό το βράδι των εκλογών της 6ης Μαΐου 2012, με την Χρυσή Αυγή του Νίκου Μιχαλολιάκου και το “εγέρθητου” των χρυσαυγιτών:

“Εγέρθητου” (sic) προστάζει σε άψογα ελληνικά το μέλος της Χρυσής Αυγής -«εις ένδειξη σεβασμού, το έχουμε εμείς οι χρυσαυγίτες»- την ώρα που ο αρχηγός τους Νικός Μιχαλολιάκος εισέρχεται στην αίθουσα για να προβεί σε δηλώσεις. Στέλεχος του κόμματος ζητεί από τους δημοσιογράφους να σηκωθούν όρθιοι. Στο στρατιωτικό παράγγελμα αντέδρασε δημοσιογράφος η οποία το θεώρησε προσβλητικό. Η απάντηση που έλαβε ήταν «ως ένδειξη σεβασμού. Μπορείτε να βγείτε έξω» και οι  δημοσιογράφοι αποχώρησαν.

Δήλωση του προέδρου της ΕΣΗΕΑ, Δημήτρη Τρίμη

Λίγη ώρα μετά την είσοδο της ναζιστικής οργάνωσης “Χρυσή Αυγή” στο ελληνικό κοινοβούλιο, τα στελέχη της, λειτουργώντας σαν μπράβοι της νύχτας έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο και απέναντι στους εργαζόμενους στον τύπο και τα ΜΜΕ, που προσπαθούσαν να καταγράψουν τις δηλώσεις του αρχηγού της οργάνωσης. Ασκώντας τρομοκρατία, οι χρυσαυγίτες αρχικά προχώρησαν σε ένα ιδιότυπο face control των μέσων ενημέρωσης, βάζοντας όρους και αποκλείοντας όσα δεν ήταν της αρεσκείας τους, και στη συνέχεια απαίτησαν από τους δημοσιογράφους με το πρόσταγμα “εγέρθητι”, να σηκωθούν όρθιοι ως ένδειξη “σεβασμού” στο πρόσωπο του φύρερ Ν. Μιχαλολιάκου.
 Καλούμε τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ και όλους τους πολίτες της χώρας να μην υποτιμήσουν το φασιστικό φαινόμενο, ως γραφικό, δήθεν, και να αγωνίζονται κάθε στιγμή για την προάσπιση της δημοκρατίας.
Ο ναζισμός δεν θα περάσει
Δημήτρης Τρίμης
Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ

Για την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής ο συνάδελφος -και συγγραφέας του βιβλίου ”Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη, Η τηλεοπτική αναγέννηση της ελληνικής Ακροδεξιάς”, επίσης εκ των φορέων του “Ιού” Δημήτρης Ψαρράς , σημειώνει τα εξής:

Πράσινο φως για διπλή ανάπλαση

Αναδημοσιεύουμε από την Καθημερινή άρθρο του Γιωργου Λιαλιου. Σιγά μη τους σταματούσε η "ακυβερνησία".

Το «πράσινο φως» για να προχωρήσει η απαραίτητη νομοθετική διαδικασία για τη διπλή ανάπλαση έδωσε προ ημερών ο Οργανισμός Αθήνας. Το σχέδιο προεδρικού διατάγματος με τα βασικά στοιχεία του εγχειρήματος θα αποσταλεί τώρα σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για μια σύντομη διαδικασία γνωμοδότησης, ενώ αναμένεται να δοθεί σε διαβούλευση η αναθεωρημένη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Στόχος είναι το σχέδιο προεδρικού διατάγματος να κατατεθεί μέχρι τον Αύγουστο στο Συμβούλιο της Επικρατείας για έλεγχο, προκειμένου να κριθεί για δεύτερη φορά η τύχη του μεγαλεπίβολου έργου.

Στις 26 Απριλίου, η νέα εκτελεστική επιτροπή του ΟΡΣΑ γνωμοδότησε θετικά για το σχέδιο προεδρικού διατάγματος για τη διπλή ανάπλαση. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Οργανισμός Αθήνας είχε αρκετές αντιρρήσεις στα σχέδια του Δήμου Αθηναίων, οι οποίες όμως ξεπεράστηκαν (παρά την απουσία business plan, που ήταν ένα από τα προαπαιτούμενα του ν.3983/11) σε λιγότερο από ένα μήνα, όταν η πολεοδόμος που είχε προσλάβει ο Δήμος Αθηναίων για το θέμα της διπλής ανάπλασης, κ. Βιβή Μπάτσου, διορίστηκε από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος Νίκο Σηφουνάκη πρόεδρος του Οργανισμού Αθήνας. Από την εισήγηση του ΟΡΣΑ προκύπτουν τα εξής:

- Ο Οργανισμός Αθήνας ενέκρινε τελικά, παρά τις αρχικές του αντιρρήσεις, τη δημιουργία κτιρίου 4.800 τ.μ. στον Βοτανικό, ιδιοκτησίας Δήμου Αθηναίων. Θα έχει αθλητικές και εμπορικές χρήσεις.

- Ξεκαθαρίζεται ο τρόπος χρηματοδότησης του εγχειρήματος. Ο Δήμος Αθηναίων αναλαμβάνει την απόκτηση των υπολοίπων ακινήτων (20 στρέμματα) στον Βοτανικό. Η τεχνική εταιρεία Μπάμπης Βωβός αναλαμβάνει την ανέγερση του γηπέδου του Ερασιτέχνη (σε 14 μήνες) και την έκδοση όλων των αδειών για την κατεδάφιση του γηπέδου της λεωφόρου Αλεξάνδρας και την ανέγερση του νέου γηπέδου του Ερασιτέχνη. Η δημιουργία του γηπέδου ποδοσφαίρου θα είναι, σύμφωνα με τον Δήμο Αθηναίων, αυτοχρηματοδοτούμενη: «Η μίσθωση του γηπέδου ή η εκμετάλλευσή του θα εκχωρηθεί σε πιστωτικό ίδρυμα ή κατασκευαστική εταιρεία ή αντίστοιχη κοινοπραξία, ώστε να εξασφαλιστεί η ιδιωτική χρηματοδότηση της κατασκευής του», αναφέρεται στην εισήγηση της εκτελεστικής επιτροπής του ΟΡΣΑ. Το υπόγειο πάρκινγκ στη θέση του γηπέδου της λεωφόρου Αλεξάνδρας θα κατασκευαστεί με σύμβαση παραχώρησης.

- Επίσης, ο Δήμος Αθηναίων υπαναχωρεί στο θέμα του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού. Προτείνει να υπογραφεί τελικά σύμβαση ανάμεσα στις δύο πλευρές, στην οποία θα καθορίζονται τα αμοιβαία δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων. Ο δε Οργανισμός Αθήνας στην εισήγησή του σημειώνει ότι το σχέδιο Π.Δ. θα πρέπει να αποσταλεί και στον Ερασιτέχνη «ώστε να εξασφαλιστεί η συναίνεση του ΠΑΟ ή τουλάχιστον να υπάρξει εγγύηση για την πορεία αποδοχής της απομάκρυνσής του από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας». Οσον αφορά το ιδιοκτησιακό του ιστορικού γηπέδου, «ο ισχυρισμός του Ερασιτέχνη προβάλλεται αόριστα, αναφερόμενος σε έγγραφα ή πράξεις που δεν έχει προσκομίσει».

Μία ακόμα αποτίμηση των εκλογών

Αναρτούμε κείμενο αποτίμησης των εκλογών που λάβαμε από το συνάδελφο Σ.Φ.

Ξεκινώντας από το προφανές συμπέρασμα, στο εκλογικό αποτέλεσμα με σαφήνεια καταγράφηκε ότι η πλειονότητα δεν άντεχε άλλο την πολιτική των μνημονίων της λιτότητας και της φτωχοποίησης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του παραδοσιακού πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα που γνωρίσαμε από την μεταπολίτευση και έπειτα, με την εναλλαγή των 2 κομμάτων εξουσίας. Κάπου εδώ τελειώνει και η θετική αποτίμηση του αποτελέσματος. Παρόλο που η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος δεν αποδέχτηκε ότι πρέπει να ψηφίσει με βάση την λογική του μονόδρομου, και απλώς να επικυρώσει τα προαποφασισμένα από τα αστικά επιτελεία και τους διεθνείς συνεργάτες τους, το εκλογικό αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικό είναι. Καταρχάς έχουμε μια καταγραφή του 50% του εκλογικού σώματος που επιλεγεί τον νεοφιλελευθερισμό ως στρατηγική. Και μέσα σ αυτό το ποσοστό υπάρχουν κόμματα τις τάξης του 6,5% που προκρίνουν τον τεχνοκρατισμό και τις πιο σκληρές εκδοχές του νεοφιλελευθερισμού. Μάλιστα αυτή η τάση έχει επιρροή σε παραγωγικές ηλικίες (25-50). Αυτό καταδεικνύει ότι μεγάλο μέρος των μικροαστικών στρωμάτων παρά την διάλυση των όρων ζωής τους θεωρεί πως η λύση στο κοινωνικό πρόβλημα είναι περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, δηλαδή παραμένουν δέσμιοι της κυρίαρχης αντίληψης για το μοντέλο ανάπτυξης, απλώς δεν πιστεύει ότι το πολιτικό προσωπικό που τόσα χρόνια κυβερνούσε είναι ικανό να πραγματοποιήσει αυτές τις αντιδραστικές τομές. Σ’ αυτό συντέλεσε αποφασιστικά κατά τη γνώμη που η κυβέρνηση Παπαδημου, στο να παγιωθεί δηλαδή ένα τέτοιο ρεύμα στην κοινωνία.

Η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου και η επιθυμία του για αλλαγή σκηνικού προώθησε σε 2 κυρίως δεξαμενές από τα δεξιά στους «Ανεξάρτητους Έλληνες» και από αριστερά στον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό έγινε κατά την άποψη μου γιατί κυριάρχησαν οι αυταπάτες ότι υπάρχουν εύκολοι δρόμοι και άμεσες λύσεις, αλλά και γιατί με λανθασμένο τρόπο το προηγούμενο διάστημα αντί να αναδειχθούν οι πραγματικές αιτίες της κρίσης και η συνολική ενοχή ενός συστήματος εκμετάλλευσης και οι δομές του, οι ευθύνες ρίχνονταν μεμονωμένα στο πολιτικό προσωπικό του δικομματισμού, που είναι διεφθαρμένοι και κλεφτές. Οι αυταπάτες και το εμπόριο ελπίδας που σκορπάει ο ΣΥΡΙΖΑ για μια ΕΕ που μπορεί να γίνει των λαών της, για μια αριστερή διακυβέρνηση και μια παραγωγική ανασυγκρότηση που μπορεί να γίνει με νόμισμα το ευρώ, γρήγορα θα αποδειχθούν ανεδαφικές και τότε τα πράγματα θα γίνουν πολύ κρίσιμα, γιατί ήδη το ρεύμα συντηρητικοποίησης είναι παρά πολύ ισχυρό, και είναι κοντόθωροι όσοι εύκολα ονειρεύονται κυβερνήσεις της αριστεράς, γιατί μπορεί να ξυπνήσουν από την μπότα του φασισμού. Όσοι αυτή της στιγμή βλέπουν μια κοινωνία πολωμένη (ΣΥΡΙΖΑ – αστισμός και ΧΑ) ξεχνάνε ότι ο ένας πόλος είναι χαλαρός και μπορεί να διαλυθεί όταν πέσουν οι αυταπάτες ενώ ο άλλος πόλος είναι σαφώς πιο σφιχτός και με στρατηγική.

Η δίκαιη ψήφος τιμωρίας, σημείο εκκίνησης πολλαπλών ανασυγκροτήσεων…

Αναρτούμε άρθρο του συναδέλφου και μέλους της συσπείρωσης Νίκου Γαλάνη από το antapocrisis.gr

Η δίκαιη ψήφος τιμωρίας, σημείο εκκίνησης πολλαπλών ανασυγκροτήσεων… Γενική προετοιμασία και ανάληψη των ιστορικών αλλά και επικίνδυνων ευθυνών από την αριστερά…

1. Ζήσαμε τις πρώτες βουλευτικές εκλογές της οικονομικής κρίσης και της άγριας κοινωνικής χρεοκοπίας που επέφεραν οι αστικές πολιτικές διαχείρισής της. Εκλογές κρίσης, συνολικών αμφισβητήσεων για το οικοδόμημα ΕΕ και από δυνάμεις του διευθυντηρίου, με κεντρικό χαρακτηριστικό τους την δικομματική κατάρρευση, την ισχυρή απονομιμοποίηση (πολύ πριν τις εκλογές) των κυβερνώντων και την ισχυρή επιθυμία των κυβερνώμενων να τους τιμωρήσουν. Οι εκλογές αυτές έφεραν στην επιφάνεια την υφέρπουσα πολιτική κρίση και το οριστικό τέλος της μεταπολίτευσης.
Στις εκλογές αυτές ο λαός έδωσε ψήφο νίκης στην αριστερά και ψήφο καταδίκης στο μνημόνιο. Ζήσαμε μια προεκλογική περίοδο όπου ο πληθωρισμός επικίνδυνου δεξιού λόγου και πρακτικών (Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Χρυσοχοίδης, Βενιζέλος, Χρυσή Αυγή, Καμμένος κλπ) συνόδευε τα ελλείμματα απαντήσεων σε πραγματικά ερωτήματα (χρέος, σύμφωνο σταθερότητας, ρήξη με ΕΕ, παραγωγική ανασυγκρότηση, λαική συμμετοχή και οργάνωση…)

2. Σε τούτες τις εκλογές για τον λαό που ψηφίζει το κύριο συναίσθημα ήταν η απαξίωση του κομματικού συστήματος που κυβέρνησε και που οδήγησε εργαζόμενους μικρομεσαίους και χώρα στα μνημόνια. Ο λαός ήταν και παραμένει θυμωμένος με πρόσωπα και θεσμούς που πρωταγωνίστησαν τα προηγούμενα χρόνια. Σε τούτες τις εκλογές ο κόσμος λειτούργησε κυρίως με το «θυμικό» μιας άγριας εκδίκησης και τιμωρίας και δευτερευόντως με την απροσδιόριστη προσδοκία και ελπίδα (που ξεκινούσε από τον Ολάντ και την Γαλλία και έφθανε στον Τσίπρα και τον Καμμένο στην Ελλάδα) ότι κάτι να αλλάξει. Το εκλογικό αποτέλεσμα δημιουργεί ελπίδες και αισιοδοξία ότι η μνημονιακή πολιτική μπορεί να ανατραπεί. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει όμως ότι ο λαός πήγε στην κάλπη με θυμό, βάσανο και αβέβαιη ελπίδα για το αύριο. Προσήλθε στην κάλπη με πλείστα και μεγάλα ερωτηματικά και συγχύσεις και με ελάχιστες βεβαιότητες και απαντήσεις. Πρέπει να κατανοηθεί σαν συμπέρασμα για την δουλειά της επόμενης μέρας ότι ο λαός δεν ψήφισε πολιτική ούτε τρόπο εξόδου από την κρίση.

3. Σε αυτές τις εκλογές για την αστική τάξη και τους εκπροσώπους της για την τρόικα και την Μέρκελ, για τους «δανειστές» και τις αγορές το εργαστήριο Ελλάς με πειραματόζωα τους εργαζόμενούς της έπρεπε να κυβερνηθεί για να συνεχισθεί ο Αρμαγγεδώνας της καταστροφής και της κοινωνικής χρεοκοπίας. Για όλους αυτούς έπρεπε να συνεχισθεί να υλοποιηθεί το πρόγραμμα. Το πολιτικό πρόβλημα για αυτούς που με λάθος πολιτικές «έκαψαν» μέσα σε τρείς μήνες δύο κυβερνητικές εφεδρείες (κυβέρνηση τεχνοκρατών και πολύ περισσότερο τον «αντιμνημονιακό» Σαμαρά) εμφανίστηκε με το «ατύχημα» την 6 Μαίου του 2012. Γιατί πολύ απλά υποτίμησαν τα ένστικτα και τα συναισθήματα ενός λαού που έχει ιστορία, αγωνιστικό παρελθόν, εθνική αξιοπρέπεια(υπάρχει και αυτή όπως υπάρχει και η ταξική) και ακόμα μια αριστερά που μπορεί να μοιάζει εν υπνώσει αλλά είναι υπαρκτή και μπορεί κάτω από όρους να γίνει και επικίνδυνη.

Τι είναι Ενεργειακό Πιστοποιητικό και ποιά η χρήση του

Αναδημοσίευση από kathimerini.gr. Μην πείτε ότι δεν τα λέγαμε καιρό τώρα, για το που οδηγεί ο ΚΕΝΑΚ.
 

Eίναι το ενεργειακό πιστοποιητικό ένα ακόμα φιάσκο στην περιβαλλοντική πολιτική της χώρας; Άλλοι λένε ναι και άλλοι όχι. Ας δούμε λοιπόν τι ισχύει πραγματικά.
Με αφετηρία μια ανάγκη, θεσπίστηκε ακόμα ένα εικονικό πιστοποιητικό, που γρήγορα μετατράπηκε σε χαράτσι για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, για να καταλήξει τελικά σε ένα ανούσιο χαρτί, μηδενικής αξίας και ελάσσονος αμοιβής. Oλα ξεκίνησαν από Οδηγία της Ευρωπαϊκής Eνωσης, με την οποία θεσπιζόταν η ανάγκη ενεργειακού ελέγχου των κτιρίων και η έκδοση αντίστοιχου πιστοποιητικού, με τελικό σκοπό την εξοικονόμηση ενέργειας στον ιδιαίτερα ενεργοβόρο κτιριακό τομέα.
Εξαιρετικά αναγκαίος ο στόχος, αλλά ιδιαίτερα προβληματική η μεθοδολογία προσέγγισης, όπως αποδείχθηκε, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και ευρύτερα. Στη χώρα μας ενσωματώθηκε η Οδηγία με μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με άλλα μέλη της Ε.Ε. Η εφαρμογή της ξεκίνησε από την 1η Ιανουαρίου του 2011 για τις πωλήσεις ακινήτων ή για τις ενοικιάσεις ολόκληρων κτιρίων. Από 1ης Ιανουαρίου του 2012 το μέτρο επεκτάθηκε και στις μισθώσεις διαμερισμάτων άνω των 50 τ.μ. και γενικά μέρη ακινήτων ανάλογου μεγέθους. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα κάθε πώληση ή μίσθωση ακινήτου άνω των 50 τ.μ. απαιτεί την ύπαρξη Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης.

Το πιστοποιητικό εκδίδεται από τους ενεργειακούς επιθεωρητές, οι οποίοι είναι διαπιστευμένοι και καταγραμμένοι σε ειδικό μητρώο του υπουργείου Περιβάλλοντος και προέρχονται από διπλωματούχους μηχανικούς των Πολυτεχνείων. Στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα 5.500 προσωρινοί ενεργειακοί επιθεωρητές. Σύντομα θα προστεθούν 600 – 700 ακόμα. Πρόκειται για αποφοίτους Πολυτεχνείου με συγκεκριμένη προϋπηρεσία, ενώ έχουν ξεκινήσει και προγράμματα επιμόρφωσης. Μετά το καλοκαίρι αναμένεται να γίνει διαγωνισμός για την απόκτηση της μόνιμης ιδιότητας, πιθανόν από ακόμα περισσότερους μηχανικούς. Το πιστοποιητικό κατατάσσει κάθε ακίνητο σε εννέα κατηγορίες όσον αφορά την ενεργειακή του κατάσταση, από Α+ μέχρι Η. Επίσης, ο επιθεωρητής συνιστά μέτρα για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης του συγκεκριμένου κτιρίου, από την οχύρωση ενάντια στις απώλειες (π.χ. αλλαγή κουφωμάτων) μέχρι τη συντήρηση ή την ανανέωση του καυστήρα. Εδώ όμως είναι το μεγάλο πρόβλημα που υπήρχε από την αρχική σύλληψη της Οδηγίας της Ε.Ε. και μεταφέρθηκε και στην Ελλάδα.

Θέματα ενέργειας και μεταλλείων - 2

1. Εικόνα διάλυσης στο ενεργειακό κέντρο Δυτικής Μακεδονίας

Παύση πληρωμών η ΔΕΗ, παύση εργασιών οι εργολάβοι

http://www.e-ptolemeos.gr/topics.php?category=7&topic=17956

Λιγνιτικό "μπλακ άουτ" στη ΔΕΗ θέτει σε κίνδυνο το ηλεκτρικό σύστημα

http://www.capital.gr/News.asp?id=1484333

2. Νέα λιγνιτική μονάδα «Πτολεμαΐδα V», 660 MW (έχει ανατεθεί σε κοινοπραξία της ΤΕΡΝΑ)

Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων εγκατάστασης και λειτουργίας της μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μικτής ονομαστικής ισχύος 660 MWe της εταιρείας «Δ.Ε.Η Α.Ε», με καύσιμο κονιοποιημένο λιγνίτη με δυνατότητα παροχής θερμικής ισχύος 140 MWth, για τηλεθέρμανση, στο χώρο του εξαντλημένου ορυχείου Κομάνου του λιγνιτικού πεδίου Πτολεμαΐδας, του Δήμου Εορδαίας του Ν. Κοζάνης.

http://sites.diavgeia.gov.gr/ypeka/ada/Β4990-9ΝΒ

Γερμανικά κεφάλαια για την κατασκευή της «Πτολεμαΐδας V»

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_13/03/2012_475582

Σχολιασμός δημοσιευμάτων από τη ΔΕΗ

http://www.dei.gr/Default.aspx?id=57217&nt=18&lang=1

3. Έναρξη λειτουργίας του Διαχειριστή Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.)

http://www.dei.gr/Documents2/DELTIA%20TYPOU/ΔΕΔΔΗΕ%20Δελτίο%20Τύπου.pdf

4. Σχετικά με τα νέα μέτρα ενίσχυσης των ΑΠΕ

Βολές παραγωγών ΑΠΕ κατά ΥΠΕΚΑ για το κραχ

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/695467/Article.aspx

Οι προτάσεις των φορέων ΑΠΕ για την αγορά

http://www.ered.gr/gr/articlesInside.php?art=23571

5. Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας με φόντο ..τα υδροηλεκτρικά

http://www.theodoriana.com/content/view/434/1/lang,el

6. Νέες δραστηριότητες στην Κρήτη, εμπειρίες φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων

"Όχι" από τη Ζάκρο στις Βιομηχανικές ΑΠΕ

http://www.cretalive.gr/new/88367/environment/Ochi_apo_ti_Zakro_stis_Biomichanikes_APE

Το ηλεκτρικό χωριό: ένα οδοιπορικό στη Σητεία, και συγκεκριμένα στο χωριό Σίτανος, αποκαλύπτει στην πράξη την εικόνα ενός κρητικού χωριού που «αναπτύχθηκε» μέσα από τις επενδύσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

http://www.politestv.gr/index.php?id=1000&article=64

7. Αυξάνουν τη θερμοκρασία τα αιολικά πάρκα

http://www.ered.gr/gr/articlesInside.php?art=23581

Οι λογοτεχνικές ευαισθησίες των Χρυσαυγιτών

Αναρτούμε μήνυμα που λάβαμε από συνάδελφο, μέλος της συσπείρωσης.

 Τα παρακάτω κείμενα αποτελούν αποσπάσματα από το βιβλίο του βουλευτή πλέον της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη.

Ο ίδιος ο Μιχαλιολάκος χαρακτηρίζει αυτό το βιβλίο ένα λογοτεχνικό αριστούργημα.

Εφιστώ την προσοχή σας!!

Πρόκειται για ένα ανατριχιαστικό, γλαφυρό παραλήρημα, αποκύημα της πιο Αιμοσταγούς, Αιμοβόρικης, Μισάνθρωπης, και εν τέλει Νοσηρής και Παράφρονης φαντασίας, ενός Τερατουργήματος που θα έκανε ακόμα και τον μακελάρη του θανάτου Μπρέιβικ, να ανατριχιάζει από ηδονή.

«Ο ήχος από τις εκπυρσοκροτήσεις ήταν εκκωφαντικός. Χιλιάδες μολύβδινες σφαίρες ξεχύθηκαν μεμιάς στον αέρα και ταξίδεψαν για λίγα μέτρα ελεύθερες προτού καταλήξουν στον μακάβριο προορισμό τους. Οι ανθρώπινες σάρκες και τα οστά σχίστηκαν τόσο εύκολα, όσο το βούτυρο που δέχεται τη νύξη ενός μαχαιριού. Όσοι βάδιζαν στις εσωτερικές γραμμές της πομπής επέζησαν του φονικού πυρός. Αυτοί ήταν και οι πλέον άτυχοι. Η βοή των εκρήξεων που έπληξε τα ώτα τους, καλύφθηκε μεμιάς από την φρικτή ιαχή της εφόδου. Τη στιγμή εκείνη σε όποια κατεύθυνση και αν έστρεφαν το κεφάλι τους αυτοί οι άνδρες θα έβλεπαν ακριβώς την ίδια εικόνα. Χιλιάδες σκοτεινά πρόσωπα, απόκοσμα σαν των δαιμόνων, μελαμψά και άγρια, με έντονους μύστακες και σκούρα, πυκνά μαλλιά. Οι Έλληνες βρίσκονταν παντού. Χιλιάδες πολεμιστές ντυμένοι στα μαύρα είχαν με μία δρασκελιά κατέβει από τους λόφους και ξεχύνονταν με μανία καταπάνω τους. Μέσα σε λίγες μόνο στιγμές η πομπή των θηραμάτων είχε αρχίσει να σφαγιάζεται χωρίς έλεος. Άοπλοι και αδύναμοι οι Αλβανοί δέχθηκαν αγόγγυστα τη μοίρα τους. Όσα χέρια υψώνονταν στην πρωτογενή θέση άμυνας, θερίζονταν σα στάχυα. Αμέσως μετά κόβονταν τα ακάλυπτα κεφάλια. Η μανία των επιτιθέμενων ήταν μεθοδευμένη. Τα ξίφη τους έκοβαν ό,τι εξείχε. Χέρια, πόδια, κεφάλια είχαν γεμίσει κάθε άκρο του στενού δρόμου. Η ορδή των ηττημένων είχε αποκλειστεί από όλες τις πλευρές. Η φυγή από τον τόπο του μαρτυρίου ήταν αδύνατη. Προηγουμένως, στο στρατόπεδο, είχε επίτηδες αφεθεί μία ελεύθερη οδός διαφυγής στον εχθρό. Αυτή τη φορά όμως στο σχέδιο των Ελλήνων υπήρχε μόνο ο θάνατος».

Λουτρά αίματος, τσακισμένα κρανία, κομμένα πόδια και χέρια, εθνοφυλετικές εκκαθαρίσεις, μίσος που ξεχειλίζει σε κάθε πρόταση.

Δείτε επίσης πως αντέδρασε ο Χίτλερ όταν έμαθε τα αποτελέσματα της ΧΑ.

Η Τράπεζα της Ελλάδος επέστρεψε τα χρήματα που «υπεξαίρεσε» από το Λογαριασμό Αλληλοβοήθειας των δικηγόρων της Καλαμάτας

Αναδημοσίευση από το Lawnet, μας το επισήμανε το http://inconue.wordpress.com/. Οι δικοί μας φωστήρες ακόμα κοσκινίζουν.

Δυο μέρες πριν από τις εκλογές η Τράπεζα της Ελλάδος επέστρεψε τα χρήματα που «υπεξαίρεσε» από το Λογαριασμό Αλληλοβοήθειας των δικηγόρων της Καλαμάτας. «Οι δικηγόροι της Καλαμάτας νίκησαν, ο Δικηγορικός Σύλλογος δικαιώθηκε», τόνισε σχετικά πριν από λίγο, σε συνέντευξη τύπου, ο πρόεδρος του Συλλόγου, Κώστας Μαργέλης.
Στις 12 Μάρτη η Τράπεζα της Ελλάδος φέρεται ότι έκανε ομόλογα τις καταθέσεις του Λογαριασμού Αλληλοβοήθειας του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας, ύψους 191.919 ευρώ. Στη συνέχεια τα χρήματα αυτά «κουρεύτηκαν», στο πλαίσιο του PSI, απέμειναν 58.690 ευρώ, τα οποία έγιναν ομόλογα που θα πληρώνονταν μετά το 2040!
Ωστόσο, οι δικηγόροι της Καλαμάτας αντέδρασαν εντόνως για αυτή την «έξω από τα όρια της νομιμότητας» πράξη της Τράπεζας της Ελλάδος, δεδομένου ότι ο Λογαριασμός Αλληλεγγύης αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, και τελικά τα χρήματα επιστράφηκαν.
Ο Κώστας Μαργέλης έθεσε προς προβληματισμό το γεγονός ότι τα χρήματα δόθηκαν πίσω μόλις δύο ημέρες πριν από τις εκλογές, ενώ επιπροσθέτως παρατήρησε ότι υπήρχαν και εντός του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας φωνές που αποδέχονταν την πράξη της Τράπεζας της Ελλάδος και κάλεσε τους συναδέλφους του να συνεχίσουν να δείχνουν εμπιστοσύνη στο Σύλλογο και στη διοίκηση του Λογαριασμού Αλληλεγγύης.
Τέλος, σχολίασε το γεγονός ότι κατά τις κινητοποιήσεις των δικηγόρων δεν συμμετείχαν άλλοι φορείς που επίσης υπέστησαν «κούρεμα» των αποθεματικών τους στην Τράπεζα της Ελλάδος, παρʼ ότι είχαν κληθεί. Όπως τόνισε, εάν λάμβαναν μέρος στις κινητοποιήσεις ενδεχομένως θα είχαν επιτύχει και αυτοί κάτι, υπογράμμισε όμως ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος θα είναι δίπλα τους για να τους υποστηρίξει εφόσον τον χρειαστούν.
Ο πρόεδρος του Λογαριασμού Αλληλεγγύης, Ηλίας Ανδριανόπουλος, υπογράμμισε από την πλευρά του ότι από την ημέρα που διαπιστώθηκε πως τα χρήματα του Λογαριασμού κουρεύτηκαν και έγιναν ομόλογα, το Διοικητικό Συμβούλιο κινητοποιήθηκε και με σειρά ενεργειών και διαμαρτυριών πέτυχε το αίσιο αποτέλεσμα.

Παράνομο τώρα και το The Mall;

Μετά τη μνημειώδη απόφαση που έκρινε επί της ουσίας παράνομο το Avenue, πάνω από 5 χρόνια μετά τη λειτουργία του, το Ε' τμήμα του ΣτΕ πήρε αποφάσεις που φωτογραφίζουν ως παράνομο και το... The Mall. Όπως και άλλες χρήσεις στην περιοχή του Αμαρουσίου.Συγκεκριμένα, οι δικαστές έκριναν παράνομες 4 διατάξεις του σχεδίου ΠΔ με το οποίο τροποποιούνται οι χρήσεις των οικοπέδων γύρω από την ευρύτερη περιοχή του εμπορικού κέντρου The Mall, στο Μαρούσι Αττικής. Οι τροποποιήσεις γίνονται σε μια μεγάλη περιοχή του Αμαρουσίου στην οποία περιλαμβάνονται πολλά οικοδομικά τετράγωνα μέσα στα οποία περικλείονται το The Mall, η ΣΕΛΕΤΕ, το διοικητικό κέντρο του ΟΤΕ, το ΟΑΚΑ, η Αττική οδός, η Λεωφόρος Κηφισίας.

Τα βασικά σημεία της διαφωνίας του ΣτΕ είναι:

• Πρώτον, οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν παράνομη τη διάταξη εκείνη του σχεδίου διατάγματος που επιτρέπει σε οικοδομικά τετράγωνα επί της οδού Κυπρίων Αγωνιστών, στα οποία ισχύει η χρήση αμιγούς κατοικίας (δηλαδή επιτρέπεται η κατασκευή μόνο κατοικιών), να ανεγείρονται και Πολεοδομικά Κέντρα. Συγκεκριμένα, το διάταγμα επιτρέπει να ανεγείρονται καταστήματα μέχρι 80 τ.μ., γραφεία, εστιατόρια μέχρι 200 τ.μ., αναψυκτήρια μέχρι 80 τ.μ., πολιτιστικά κέντρα κ.λπ.
• Δεύτερον, οι δικαστές επισημαίνουν στο υπουργείο ότι «πρέπει να εξετάσει εάν η χρήση γενικής κατοικίας που προτείνεται με το σχέδιο για τα οικοδομικά τετράγωνα με πρόσωπο επί της οδού Κύμης προς την πλευρά του Νέου Ηρακλείου είναι σύμφωνη με τα προβλεπόμενα στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ), καθόσον, σύμφωνα με τα διαγράμματα που απεστάλησαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στα οικοδομικά αυτά τετράγωνα το ΓΠΣ εμφανίζεται να προβλέπει χρήση αμιγούς κατοικίας, σε περίπτωση δε αντίθεσης επιβάλλεται τροποποίηση της σχετικής ρύθμισης του σχεδίου ώστε να εναρμονισθεί προς το ΓΠΣ».
• Τρίτον, αναφέρεται στη γνωμοδότηση ότι το σχέδιο διατάγματος προβλέπει πως οι «οχλούσες χρήσεις» (μικροβιοτεχνίες) πρέπει να απομακρυνθούν μέσα σε οκτώ χρόνια από την επίμαχη περιοχή, καθώς απαγορεύονται πλέον.
  Όμως, ή πρέπει να διαγραφεί ή πρέπει να αναμορφωθεί η επόμενη διάταξη που προβλέπει ότι μπορεί οι «οχλούσες χρήσεις» να παραμείνουν και μετά τα οκτώ χρόνια, εάν η άδεια λειτουργίας τους είναι μεγαλύτερης διάρκειας. Σύμφωνα με τους δικαστές, πρέπει να προβλεφθεί ένα εύλογο ανώτατο χρονικό όριο απομάκρυνσής τους, γιατί σε αντίθετη περίπτωση καταργείται η απαγόρευση λειτουργίας των μικροβιοτεχνών.
• Τέταρτον, ως προς την περιοχή του The Mall, οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν ότι πρέπει να διατηρηθεί η χρήση που προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία (Ν. 3207/2003), δηλαδή χώρος αναψυχής, αθλητισμού, πρασίνου κ.λπ., καθώς το ζήτημα της συνταγματικότητας του επίμαχου νόμου 3207/2003, σύμφωνα με το οποίο ανεγέρθη το συγκεκριμένο εμπορικό κέντρο, εκκρεμεί ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Υπογραμμίζεται ότι στα σχεδιαγράμματα που συνοδεύουν το σχέδιο διατάγματος πρέπει να ξεκαθαριστεί το ζήτημα αυτό με το The Mall, καθώς «προδήλως εκ παραδρομής» έχουν μπερδευτεί οι χρήσεις των ακινήτων.

Άγιε μου Παντελεήμονα, τι αυγή μας ξημερώνει;

Αναδημοσίευση από τα ΕΝΘΕΜΑΤΑ άρθρου της Μαρίας Καλαντζοπούλου

Μέρες που ’ναι, έχουμε βομβαρδιστεί επαρκώς με ποικιλώνυμα φασιστικά προεκλογικά μηνύματα και πάμπολλες προσεγγίσεις για την άνοδο της ακροδεξιάς, κι εδώ κι αλλού. Όντας γέννημα θρέμμα μιας συνοικίας-λίκνου για το σχετικό «αυγό», θέλησα να καταγράψω τις σκέψεις μου γι’ αυτή τη διαδικασία εκκόλαψης που έχει χρονικό και ποιοτικό βάθος πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ενδεχομένως αντιλαμβάνονται όσοι τη γνώρισαν από τις ειδήσεις στην τηλεόραση και τον Τύπο τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το κοινωνικό προφίλ που περιγράφεται δεν είναι ασφαλώς η μοναδική ταυτότητα της περιοχής, ούτε και περιορίζεται μόνο σ’ αυτή τη γειτονιά. Αποτελεί όμως πραγματικό και χαρακτηριστικό υπόστρωμα για την ανάλυση ενός ιδιαίτερα επικίνδυνου φαινομένου.

Οι «προστάτες» εν δράσει.

Ο Άγιος Παντελεήμονας, λοιπόν: μια γειτονιά που συγκατοικούνταν κάποτε από νοικοκυραίους οικογενειάρχες, εμπόρους, μορφωμένους δημόσιους υπαλλήλους και ελεύθερους επαγγελματίες, μεροκαματιάρηδες και φοιτητές από την επαρχία, στο μοτίβο της γνωστής κατ’ όροφο κοινωνικής διαστρωμάτωσης της αθηναϊκής πολυκατοικίας. Στα ισόγεια, εμπόριο γειτονιάς για κάθε μικρο-μεσοαστική ανάγκη, βιοτική ή και πολυτελείας (είδη δώρων, γκαλερί κ.ά.), η απαραίτητη για την κατοικία «μη οχλούσα» μεταποίηση, κυρίως σε ημιυπόγειους βιοτεχνικούς χώρους, και όλα τα αναγκαία μαστόρια οικιακής χρήσης (τσαγκάρηδες, μοδίστρες, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί κ.ά.). Ένας αυτάρκης μικροαστικός μικρόκοσμος δηλαδή, στα όρια του κέντρου. Αυτά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70, οπότε και ολοκληρώνεται εν πολλοίς η εικόνα του δομημένου χώρου που βλέπουμε και σήμερα.

Κάτι τα λεφτά που έβαλαν στην άκρη ή και το δάνειο, κάτι η αισιοδοξία που γέννησε το κοινωνικοπολιτικό κλίμα της μεταπολίτευσης, κάτι το όραμα της «υγιεινής» ζωής στα πράσινα αναπτυσσόμενα τότε προάστια, μακριά από τη θορυβώδη και ρυπαρή Αθήνα του «νέφους» και του «κυκλοφοριακού» και, σιγά σιγά, οι λιγότερο «δεμένοι» με το κέντρο εν-κατεστημένοι κάτοικοι, αποχωρούν οικογενειακώς προς νέες μικρο-μεσοαστικές κοιτίδες, κυρίως στα βορειοανατολικά του Λεκανοπεδίου (Πεύκη, Χαλάνδρι, Χολαργός, Μελίσσια κλπ.). Το φαινόμενο εντάθηκε ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του ’80. Οι υπόλοιποι παραμένουν, μεγαλώνουν και γερνάνε στην περιοχή, σταδιακά μόνοι, χωρίς τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Το κενό πληρώνεται αρχικά από έναν «τράνζιτ» πληθυσμό νεαρών, ημεδαπών οπωσδήποτε, «νοικοκυριών» εργένηδων ή νεαρών ζευγαριών. Δεν είναι λίγα λοιπόν τα διαμερίσματα που μένουν κενά για μεγαλύτερα ή μικρότερα διαστήματα.

Δεκαετία του ’90: τα πρώτα σημάδια

Η πρόκληση της επόμενης μέρας…Κώστας Λαπαβίτσας-Στάθης Κουβελάκης

Αναδημοσίευση από το Contrame

Κρίση και Αριστερή Διέξοδος

Ένα βιβλίο που περιγράφει τα καθήκοντα της  επόμενης μέρας για την Ανατρεπτική Αριστερά. Ένα βιβλίο που προκαλεί και προσκαλεί σε διάλογο και δράση.

 Κρίση και Αριστερή Διέξοδος 
Θέσεις για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο.

Εκδόσεις Α.Α ΛΙΒΑΝΗ , Μάιος 2012

”Η έξοδος της Ελλάδας από την ΟΝΕ, η σύγκρουση με την ΕΕ και η υιοθέτηση εκτεταμένου αντικαπιταλιστικού προγράμματος θα λειτουργήσει ως παράδειγμα για τους ευρωπαϊκούς λαούς. …..Η Ελλάδα μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς για τη δράση των άλλων ευρωπαϊκών λαών που δέχονται τεράστιες πιέσεις λόγω της κρίσης και επιζητούν μεγάλες αλλαγές, όπως δείχνουν οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Βρετανία. Σε μια τέτοια προοπτική   η Ευρώπη θα μπορέσει ίσως να μπει σε διαφορετική πορεία, προωθώντας τη διεθνιστική αλληλεγγύη των ευρωπαϊκών λαών με πραγματικούς όρους και όχι με τη σημερινή υποκρισία που καλύπτει την ιμπεριαλιστική κυριαρχία. Θα πρόκειται για το πρώτο ουσιαστικό πλήγμα κατά του νεοφιλελευθερισμού και της χρηματιστικοποίησης που οδήγησαν στην τεράστια κρίση του 2007. Η ανατρεπτική αριστερά μπορεί όντως να κάνει την Ελλάδα να αλλάξει τον εαυτό της συμβάλοντας σε ευρύτερες παγκόσμιες αλλαγές. ”

 Ο Κώστας Λαπαβίτσας και ο Στάθης Κουβελάκης καταθέτουν 54 θέσεις - προτάσεις , χαράσσουν τους άξονες της Αριστερής Διεξόδου από την Κρίση, ενώ αναδεικνύουν   την αναγκαιότητα μετωπικής συμμαχίας των  πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων με πυρήνα μια Αριστερά με ανατρεπτικό προσανατολισμό.  

 Οι θέσεις χωρίζονται σε τρία μέρη:

• Γενικευμένη καπιταλιστική κρίση: Ευρώπη και Ελλάδα(θέσεις 1-17)
• Κοινωνικές δυνάμεις και πολιτική εξουσία στην εποχή των μνημονίων (θέσεις 18-41)
• Αριστερή πρόταση για επίλυση της κρίσης και κοινωνική αλλαγή( θέσεις 42-54)

 Σας παρουσιάζουμε μια σύντομη περίληψη του βιβλίου

Η κρίση που αντιμετωπίζει ο ελληνικός καπιταλισμός είναι οικονομική, κοινωνική, πολιτική, κρατική, ιδεολογική και ηθική. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ελλάδα αντιμετωπίζει γενικευμένη κρίση που δεν οφείλεται σε πόλεμο αλλά πηγάζει ενδογενώς από τις καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις….Η ελληνική κρίση είναι μέρος της παγκόσμιας αναταραχής που ξεκίνησε το 2007 και άρα πηγάζει από τις γιγαντιαίες αντιφάσεις του χρηματιστικοποιημένου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού της εποχής μας…Η συσσώρευση στις ώριμες καπιταλιστικές χώρες δεν έχει μπει σε νέα και δυναμική βάση, ενώ δεν έχει ανεβεί αποφασιστικά η μακροπρόθεσμη κερδοφορία του κεφαλαίου. Παράλληλα η παραγωγική βάση της παγκόσμιας οικονομίας αναδιαρθρώνεται προς όφελος της αναδυόμενης Ασίας και σε βάρος των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Το θεσμικό και νομικό πλαίσιο της καπιταλιστικής συσσώρευσης, από την άλλη, καθορίζεται από τις νεοφιλελεύθερες θεσμικές αλλαγές των τελευταίων τριών δεκαετιών. Η κυριότερη αλλαγή είναι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και των χρηματοπιστωτικών αγορών…. Ο ώριμος καπιταλισμός της εποχής μας δεν έχει έντονο αναπτυξιακό δυναμισμό, αλλά δημιουργεί αλλεπάλληλες φούσκες στις οποίες συμμετέχει και το βιομηχανικό κεφάλαιο αποσπώντας χρηματοπιστωτικά κέρδη. Η γιγαντιαία φούσκα του 2001-7 οδήγησε στην κρίση που ξέσπασε το 2007, εκφράζοντας τη βαθύτερη δυστοκία της συσσώρευσης με τη μορφή της διόγκωσης του ιδιωτικού και του δημόσιου χρέους….

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ - 2ος Φάκελος: Παρουσίαση Υποψηφίων

Αναδημοσίευση από το Jungle Report της 2ης συνέχειας αποκάλυψης της νεοναζιστικής συμμορίας της ΧΑ. Τα υποκείμενα που ακολουθούν θα είναι η κοινοβουλευτική της ομάδα.

"Στην έρευνα που πρόκειται να ακολουθήσει,

εντοπίσαμε και καταγράψαμε μερικές από τις πιο

τρανταχτές υποψηφιότητες της Χρυσής Αυγής,

με έμφαση στις ιδεολογικές πεποιθήσεις τους 

αλλά και τις ευρύτερες ενασχολήσεις τους 

στα πλαίσια του «εθνικιστικού αγώνος»."

Τις τελευταίες εβδομάδες το διαδίκτυο κατακλύστηκε από απροσδιόριστου αριθμού άρθρα που έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο να εισέλθει στο κοινοβούλιο η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή (ΧΑ). Δεκάδες ντοκουμέντα μέσα από χρυσαυγίτικα έντυπα που αποδεικνύουν χωρίς αμφιβολία το νεοναζιστικό και εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης δημοσιεύτηκαν στα blogs και στα social medias, προκαλώντας σοκ σε όσους δεν γνώριζαν τον βίο και την πολιτεία της. Τα ντοκουμέντα αυτά αναδημοσιεύτηκαν στη συνέχεια και από αρκετές εφημερίδες και περιοδικά.

Ένα από τα άρθρα που έκανε τον γύρο του διαδικτύου ήταν το αφιέρωμα του JUNGLE-Report «Φάκελος Χρυσή Αυγή» , το οποίο παρέθετε μια σειρά αδιάψευστων στοιχείων, τεκμηριώνοντας τη βαθιά φιλοχιτλερική, σατανοπαγανιστική και γερμανοτσολιάδικη ψυχή της Χ.Α. που μάταια προσπαθεί σήμερα να αποκρύψει, προς άγραν χριστιανορθόδοξων και πατριωτικών ψήφων.

Εύλογα γεννήθηκε το ερώτημα σε όσους για πρώτη φορά ήρθαν σε επαφή με το εμετικό παρελθόν της Χ.Α., πώς κατάφερε μια συμμορία που 15 και 20 χρόνια πριν ήταν ταυτισμένη με ότι πιο περιθωριακό και χουλιγκανικό κινιόταν στις γειτονιές της Αθήνας, να διεκδικεί, και μάλιστα με αξιώσεις, την είσοδό της στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Οι εξηγήσεις που έχουν δοθεί για την άνοδο των φασιστοειδών είναι πολλές: αύξηση εγκληματικότητας ως συνέπεια των πολιτικών του Μνημονίου, ανεπάρκεια κρατικού μηχανισμού ως προς την αντιμετώπιση της παραβατικότητας, ανασφάλεια των μικρομεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, υποβάθμιση ζωής στο κέντρο της Αθήνας, πλήρης αναξιοπιστία των δυο μεγάλων κομμάτων, διάχυση ρατσισμού από τα ΜΜΕ, ραγδαίος εκφασισμός της πολιτικής ζωής και πολλά άλλα.

Στιγμιότυπο από το 1ο συνέδριο της Χ.Α., 1990. Όταν ο Μιχαλολιάκος και η παρέα του 

δεν έρχονταν σε δύσκολη θέση να απολογηθούν σε κανένα "αστοδημοκρατικό σκουπίδι" 

για τις άριες γερμανοναζιστικές καταβολές τους.

Υπάρχει όμως και μια παράμετρος που ελάχιστοι έχουν επισημάνει: η Χ.Α. για πολλά χρόνια ήταν καλυμμένη με ένα σχεδόν μυθολογικό περίβλημα. Ο συνωμοτισμός και η μυστικοπάθεια που τη χαρακτήριζαν τα πρώτα χρόνια της εμφάνισής της ως «εταιρείας ιδεολογικών μελετών» έμελλαν να την περιβάλουν με ένα είδος μυστηριακής αίγλης. Το φαντασιακό αυτό ενέτειναν δημοσιεύματα της εποχής που την έκαναν να μοιάζει με ένα είδος μασονικής στοάς.

 Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, τα πράγματα άλλαξαν. Η Χ.Α., εκμεταλλευόμενη τον εθνικιστικό παροξυσμό του Μακεδονικού και την άφιξη των πρώτων μεταναστευτικών ρευμάτων, θεώρησε ιδανική ευκαιρία να εξωτερικευτεί, λειαίνοντας (στην έξω εικόνα της τουλάχιστον) τη φιλογερμανική ναζιστική της ρητορική και πλασάροντας ένα είδος «λαϊκού εθνικισμού» επί το ελληνοκεντρικότερο.

Από το 1993 που αύξησε την πολιτική δράση της, εκδίδοντας την ομώνυμη εβδομαδιαία φυλλάδα της, η Χ.Α. επιχείρησε να βγει από το περιθώριο των γραφείων της όπου πραγματοποιούνταν «εθνικοσοσιαλιστικές ιδεολογικές μελέτες». Θέλησε να περάσει το προφίλ ενός «κινήματος αγωνιστών» του «πεζοδρομίου», το οποίο ήθελε να «ανακαταλάβει» έστω και με αιματηρό τρόπο.

 Όσες φορές ακούγαμε από τα ΜΜΕ για χτυπήματα, τραμπουκισμούς και τραυματισμούς κατά μεταναστών, αριστερών και άλλων «αντιφρονούντων» πληροφορούμασταν ότι αυτά προέρχονταν από «μέλη της χρυσής αυγής». Δεν ξέραμε όμως ποιοι είναι αυτοί που απαρτίζουν τα «μέλη της χρυσής αυγής», γιατί αυτά παρέμεναν στην ανωνυμία. Όσες φορές μαθαίναμε τα ονοματεπώνυμά τους ήταν επειδή οι άνθρωποι αυτοί συλλαμβάνονταν ενώ διέπρατταν κάποια αξιόποινη πράξη και οι υποθέσεις τους οδηγούνταν στα δικαστήρια. Μόνο έτσι κάποια μεμονωμένα «μέλη της χρυσής αυγής» αποκτούσαν όνομα και επώνυμο (κορυφαία στιγμή η επικήρυξη του Αντώνη ή «Περίανδρου» Ανδρουτσόπουλου μετά το περιστατικό της δολοφονικής επίθεσης στον Δ. Κουσουρή έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων στις 14/6/1998, οπότε και το όνομα του επικηρυχθέντος έγινε γνωστό στο πανελλήνιο).

Τα αποτελέσματα των εκλογών

07-05-2012 09:04

---

Γραμμένοι	9.864.349
Ενσωμάτωση	99,87 %
Ψήφισαν	65,09 %
Ακυρα/Λευκά	2,36 %
Εκτός Βουλής	19,03 %

---

ΝΔ 108 18,85% ΣΥΡΙΖΑ 52 16,78% ΠΑΣΟΚ 41 13,18% ΑΝΕΛΛ 33 10,60% ΚΚΕ 26 8,48% ΧΑ 21 6,97% ΔΗΜΑΡ 19 6,10% Ο-Π 2,93% ΛΑΟΣ 2,90% ΔΗΣΥ 2,55% ΔΗΞΑ 2,15% ΔΡΑΣΗ 1,80% ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1,19%

Σημεία για σκέψη πάνω στα αποτελέσματα των εκλογών

Το κείμενο που ακολουθεί είναι προσωπικό και δε δεσμεύει την παράταξη (η οποία θα δει και μέλη της να εκλέγονται στη βουλή :) 

1. Πολύ μεγάλη αποχή (35%), παρά την αντίθετη προσδοκία. Εν μέρει μόνο οφείλεται στους παλιούς εκλογικούς καταλόγους, μάλλον την χρεώνονται κυρίως πασοκ και νδ οι παλιοί ψηφοφόροι των οποίων προτίμησαν να απέχουν. Μην υποτιμάμε όμως ότι και η κρίση εμπόδισε πολλούς να ταξιδέψουν στην επαρχεία αλλά και την συνολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος.

2. Το εκλογικό σύστημα της κλοπής έδειξε τα όρια του. Και δεν είναι μόνο το πριμ των 50 εδρών στο 1ο κόμμα (κι ας έχει κάτω από 20%). Πάνω από το 18% (σχεδόν 1 στους 5) όσων ψήφισαν δε θα εκπροσωπηθούν στη νέα βουλή (όσο αυτή υπάρξει).

3. Μεγάλη αντίθεση στην εκλογική συμπεριφορά μεταξύ μεγάλων αστικών κέντρων (συντριβή ΠΑΣΟΚ - ΝΔ) και επαρχίας - η οποία δεν έχει ακόμα πληγεί στον ίδιο βαθμό από την κρίση. Μια χώρα σε διχασμό, αστικά κέντρα με σαφή αριστερή πλειοψηφία, επαρχία με δικομματισμό ακόμα μπροστά, αν και μειωμένο.

4. Πρωτοφανής και ελπιδοφόρα η συντριβή των μνημονιακών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ. Ειδικά το πρώτο καταγράφει το χαμηλότερο από ιδρύσεων ποσοστό του, χάνοντας πάνω από τα 2/3 της δύναμης του σε 2,5 χρόνια (αλλά τι χρόνια). Η ΝΔ γκρεμίζεται με μόλις 5 μήνες συγκυβέρνησης (κάτω από 20%), τα συνεταιράκια ΔΗΣΥ και ΛΑΟΣ εκτός βουλής. Το αποτέλεσμα αυτό συνιστά κόλαφο για όσους στήριξαν τη συντριβή του λαού και των εργαζομένων. Οι εκβιασμοί και ο φόβος δεν πέρασαν.

5. Μεγάλος κερδισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κερδίζει κυρίως τον απογοητευμένο εργαζόμενο κόσμο του ΠΑΣΟΚ και καρπώνεται το μεγαλύτερο μέρος του αριστερού αντιμνημονιακού μπλοκ. Τετραπλασιάζει τις δυνάμεις του, περνάει πρώτος στα μεγάλα αστικά κέντρα (πολύ σημαντική εξέλιξη αυτή), αφήνει πίσω το ΠΑΣΟΚ. Οι αιτίες πολλές, η παρουσία του σε όλα τα κινήματα των τελευταίων ετών, η στήριξη του από μεγάλο μέρος του συνδικαλιστικού πασοκ, το πιο εύκολα προσεγγίσιμο προφιλ, η πρόταση του για "αριστερή κυβέρνηση"  που κέρδισε στο αμφταλαντευόμενο ακροατήριο που θέλει λύσεις "εδώ και τώρα" (άσχετα αν αυτές είναι αμφίσημες και πιθανά ανεφάρμοστες).

6. Κερδισμένος και ο Καμμένος με τους Αν. Ελλ. που μέσα σε δύο μήνες δημιούργησε κόμμα από το τίποτα. Πολύ σκληρός λόγος για "δοσίλογους" πολλά ανοικτά ερωτηματικά για το μέλλον του. Αποτέλεσε πάντως καλό "μαξιλάρι" για να αποροφήσει τη φυγή από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.

7. Ανατριχιαστική η άνοδος της ΧΑ. Το φαινόμενο αυτό θέλει χωριστή συζήτηση, τόσο για τις ευθύνες της αριστεράς (που ή στρουθοκαμηλίζει βλέπε κκε, ναρ κλπ ή κάνει πολιτική με το κάθε μετανάστης φίλος μου) όσο κυρίως για χαρακτηριστικά που προϋπήρχαν και τώρα αναπτύσσονται ραγδαία στην ελληνική κοινωνία. Και μην πει κανείς ότι φταίει το μεταναστευτικό για το 7-8% που πέρνουν οι νεοναζί στην ξεχασμένη επαρχία όπου δεν υπάρχουν καν μετανάστες. Ίσως κάποιοι προετοιμάζονται για ακόμα σκληρότερες "λύσεις".

8. Αναπτύσσεται αργά αλλά σταθερά ένα δεξιό-νεοφιλελεύθερο ρεύμα συμπληρωματικό στο μνημόνιο και στο διμομματισμό που σπρώχνεται και φτιάχνει κλίμα. Λόγω κατακερματισμού (ΔΗΣΥ, Δράση, Δημιουργία) δε μπορεί σήμερα να κάνει τη διαφορά, αλλά σύντομα θα πιεστεί να συγκροτηθεί και να αποτελεσει μοχλό πίεσης για ακόμα σκληρότερες και αντικοινωνικές πολιτικές.

9. Αμφίσημες "αντιμνημονιακές" προτάσεις όπως των Ο-Π, ΔΗΑΡΙ, Κοιν. Συμφ. δεν έχουν το ρεύμα που εμφάνιζαν δημοσκοπικά μια και εγκαίρως πολλοί αντιλήφθηκαν το ενδιάμεσο των τοποθετήσεων τους και τις παλινοδίες της γραμμής τους. Θα είναι οι πρώτες που θα δοκιμαστούν από τις πιέσεις τις επόμενης ημέρας.

10. Το ΚΚΕ πλήρωσε (με την ελάχιστη, δεδομένων των συνθηκών, άνοδο του) την απουσία του από τα μεγάλα ενωτικά κινήματα, τον απομονωτισμό του, την καταγγελία όλων, την προσφυγή στη "δευτέρα παρουσία" της λαϊκής εξουσίας. Και αυτά ενώ η αντι-ΕΕ πολιτική του γραμμή δικαιώνεται από την πραγματικότητα. Το χάσιμο της πρωτοκαθεδρίας του στην αριστερά μπορεί να το ταρακουνήσει?

11. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά την προβολή ενός συνεκτικού πολιτικού λόγου για μια εργατική διέξοδο από την κρίση (παύση πληρωμών & διαγραφή χρέους, έξοδο από ΟΝΕ και ΕΕ, εθνικοποιήσεις τραπεζών και στρατηγικών επιχειρήσεων, απαγόρευση απολύσεων κλπ) δεν έκανε τη διαφορά όπως θα μπορούσε. Η άρνηση της να συνεργαστεί με ανθρώπους και δυνάμεις που ασπάζονταν το πλαίσιο της καθώς και η γενικόλογη φρασεολογία της δε βοήθησαν καθόλου. Αποτελεί όμως υπολογίσιμο ρεύμα πλέον στην αριστερά.

12. Πριν δύο χρόνια ακριβώς ψηφίστηκε το πρώτο μνημόνιο, χθες το πολιτικό σύστημα που ξέραμε 38 χρόνια γκρεμίστηκε. Αύριο θα ξαναρχίσουν οι εκβιασμοί, κυρίως από τη "μεγάλη ευρωπαϊκή μας οικογένεια". Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά, αρκεί ο λαός να μην περιμένει τις επόμενες εκλογές, αλλά να βάλει εδώ και τώρα τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.

δπ

Οριζοντιότητα - Φωνές Λαϊκής Εξουσίας στην Αργεντινή

Μια έκδοση που πρέπει να στηρίξουμε, γιατί εκτός από τις εκλογές, υπάρχουν και οι αυριανοί αγώνες, αναδημοσιεύουμε από τον Πρόλογο.

«19 Δεκεμβρίου 2001. Αργεντινή. Χιλιάδες ανθρώπων έχουν κατακλύσει την πλατεία Plaza de Mayo που βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας, όχι πολύ μακριά από το Προεδρικό Μέγαρο, γύρω από το οποίο είναι παρατεταγμένες ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Οι δρόμοι της πόλης αντηχούν συνθήματα οργής και αγανάκτησης, ενάντια στην εξαθλίωση που είχαν επιφέρει από την αρχή της εφαρμογής τους τα προγράμματα του ΔΝΤ οδηγώντας στο βάθεμα της κρίσης και την χρεοκοπία: Ya basta! (Φτάνει πια!), Vaya con todos! (Να φύγουν όλοι!), Trabajo y dignidad! (Δουλειά και αξιοπρέπεια!). Ανάμεσα στο συγκεντρωμένο πλήθος, δίπλα στους piqueteros, τους ανώνυμους άνεργους αγωνιστές που έγιναν παγκοσμίως γνωστοί μέσα από τα μπλοκαρίσματα και τις οδομαχίες στις γέφυρες των οδικών αξόνων της χώρας, βαδίζουν, χτυπώντας ρυθμικά τις άδειες κατσαρόλες τους, νοικοκυρές, υποτιμημένοι εργάτες, δημόσιοι υπάλληλοι, κατεστραμμένοι επαγγελματίες, άνθρωποι κάθε κοινωνικής κατηγορίας και ηλικίας, νέοι μεσήλικες και ηλικιωμένοι.

Αυτή η βραδιά (και η επόμενη), μπορεί να έμεινε στην ιστορία ως η κορύφωση της εξέγερσης, αλλά αποτέλεσε παράλληλα σ’ ένα άλλο επίπεδο, στο επίπεδο του κινήματος, το έναυσμα για ένα σύνολο ανταγωνιστικών πρακτικών που στόχο είχαν να δώσουν απαντήσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας. Τόσο στα άμεσα υλικά προβλήματα που αφορούν βασικές ανθρώπινες ανάγκες, όπως η τροφή και η στέγη, όσο και σε προβλήματα που αφορούν προβλήματα επικοινωνίας και αναζήτησης ενός καινούργιου νοήματος στις κοινωνικές σχέσεις και στη ίδια την καθημερινή ζωή.

Εμπειρίες από αυτή την εξέγερση και από αυτές τις πρακτικές αποτυπώνονται στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας με την μορφή συνεντεύξεων από τα ίδια τα υποκείμενα που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις και στις διαδικασίες που γέννησε η εξέγερση.
Έχουμε επίγνωση ότι αυτό το βιβλίο δε συνιστά ούτε την ιστορία του κινήματος, ούτε μια θεωρητική ανάλυση γι’ αυτό, αλλά αποτελεί τον λόγο των ανθρώπων που συμμετείχαν και συμμετέχουν στο κίνημα και σ’ αυτές τις διαδικασίες: στις συνελεύσεις γειτονιάς, στις καταλήψεις εργασιακών χώρων, στα κοινωνικά κέντρα, στις κοοπερατίβες. Θεωρούμε ότι αυτές οι εμπειρίες είναι πολύτιμες, όχι επειδή μπορούν να μεταφερθούν αυτούσιες σ’ έναν άλλο τόπο και σ’ έναν άλλο χρόνο, αλλά επειδή μπορούν να εμπλουτίσουν τους αγώνες που δίνουμε εμείς σήμερα και εδώ.

Αποφασίσαμε να μεταφράσουμε αυτό το βιβλίο επειδή πιστεύουμε ότι είναι χρήσιμο για το εγχώριο κίνημα, ως ένα παράδειγμα μιας πρωτογενούς εμπειρίας συγκρότησης κινήματος. Διαβάζοντάς το δηλαδή, συναντήσαμε στις αφηγήσεις των αγωνιστών και των αγωνιστριών τα προβλήματα που συναντάμε στις εγχώριες κινηματικές διαδικασίες. Συναντήσαμε όμως, παράλληλα, και τις λύσεις που προσπάθησαν και προσπαθούν να δώσουν οι εκμεταλλευόμενοι σ’ αυτά τα προβλήματα. Τέτοια προβλήματα μπορούν να ξεκινούν από το πως συγκροτείται μια συνέλευση γειτονιάς και πόση ώρα πρέπει να κρατάει μια συνέλευση, όταν την άλλη μέρα έχουμε να πάμε στην δουλειά, μέχρι το πώς και με ποιο τρόπο μπορούν να συντονιστούν οι συνελεύσεις γειτονιών και ποια είναι τα όρια των οριζόντιων δομών και της έλλειψης γενικότερης πολιτικής στρατηγικής του κινήματος. Από το πώς μπορούν να καλυφθούν άμεσες ανάγκες των ανέργων όπως η διατροφή και η στέγη, μέχρι το πώς θα οργανωθούν οι κινήσεις των ανέργων για να διεκδικήσουν επιτυχώς επιδόματα ανεργίας (που μέχρι τότε δεν υπήρχαν στην Αργεντινή). Από το πώς οργανώνεται μια κατάληψη ενός εργασιακού χώρου, μέχρι πώς την διαχειρίζονται οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σ’ αυτόν, με τρόπο που, και θα διαφέρει από την καπιταλιστική οργάνωση της εργασίας και θα ικανοποιεί τις ανάγκες των καταληψιών και της τοπικής κοινότητας.»

Θα το βρείτε σε κεντρικά βιβλιοπωλεία, και σε κινηματικούς χώρους. Το βιβλίο εκδόθηκε από κοινού με την πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής, με την αυτόνομη συνέλευση Ζωγράφου, με την ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής, με την ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Αγ. Δημητρίου και με τη συνέλευση κατοίκων Βύρωνα-Παγκρατίου-Καισαριανής.

Οριζοντιότητα

Ένα γέλιο θα τους θάψει...

Οι επωμίδες και τα εκρηκτικά του Νίκου Μιχαλολιάκου της Χρυσής Αυγής – Ψεύτης, βλαξ, καταδότης και I-4

Αναδημοσίευση από http://xyzcontagion.wordpress.com/2012/05/04/epomides-ekriktika-mixaloliakos/

Ενας ισχυρισμός, σχετικός με το πρόσωπό του, που εντέχνως προωθεί ο Νίκος Μιχαλολιάκος, φύρερ της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, με τον οποίο ψαρεύει (και παραμυθιάζει) νεαρά παιδιά για να τα στρατολογήσει στην εγκληματική ναζιστική του συμμορία, στηριζόμενος στην άγνοια των παιδιών αυτών:είναι ο εξής:

«Ενώ υπηρετούσα τη θητεία μου ως Αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων (Καταδρομές) σε τάγματα προκάλυψης στα σύνορα, η αστική (“καραμανλική”) “δημοκρατία” με δίωξε και με καταδίωξε, λόγω των εθνικιστικών ιδεών μου, και τελικά με καθαίρεσε και με φυλάκισε, σαν μέλος “επαναστατικής εθνικιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης που αποσκοπούσε στην κατάλυση της Δημοκρατίας”».

Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να βρεθεί σε πλήθος βιογραφικών σημειωμάτων και “πορτρέτων” που ο Μιχαλολιάκος είτε προωθεί ο ίδιος, είτε επιτρέπει να τα φιλοτεχνήσουν φιλικοί του συνομιλητές στα ΜΜΕ, όπως βλέπουμε στα παρακάτω βίντεο,

http://www.youtube.com/watch?v=cT0a191RUIo&feature=relmfu

(Ομιλία στα Μέγαρα, 04/04/2012)

http://www.youtube.com/watch?v=ZyRY1lDBSsc&feature=youtu.be&t=1h45m

(Συνέντευξη στην εκπομπή “Μακελειό” του Στέφανου Χίου στο κανάλι “KONTRA”, 11/02/2012, από το σημείο 01.45′.00” και μετά)

http://www.ert.gr/sinentefxis-sti-net/item/10713-Michaloliakos-%28Chrysh-Aygh%29-%C2%ABTa-agatha-ths-legomenhs-Dhmokratias-einai-chreokopia,-lathrometanastes,-skandala%C2%BB

(Συνέντευξη στην ΕΡΤ, 29/04/2012, από το σημείο 04.00′ και μετά)

Ενα απόσπασμα από ένα τέτοιο βιογραφικό σημείωμα:

«Για πρώτη φορά η δράση του γίνεται ευρύτερα γνωστή όταν συλλαμβάνεται τον Ιούλιο του 1974 έξω από την Βρετανική Πρεσβεία στο Κολωνάκι διαμαρτυρόμενος για τη στάση της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Το 1976 συλλαμβάνεται και πάλι για επίθεση κατά δημοσιογράφων που κάλυπταν την κηδεία του δολοφονημένου από τη 17 Νοέμβρη βασανιστή της χούντας Ευάγγελου Μάλλιου. Κρατήθηκε για ένα διάστημα στον Κορυδαλλό, αλλά δεν δικάστηκε ποτέ λόγω τυπικών κωλυμάτων κατά τη διαδικασία της σύλληψης. Στον Κορυδαλλό φέρεται να συναντήθηκε και με τους πραξικοπηματίες.
Μετά το τέλος των σπουδών του κατατάσσεται στο στρατό ως κομάντο των ειδικών δυνάμεων.
Τον Ιούλιο του 1978 συνελήφθη για τρίτη φορά και καταδικάστηκε σε κάθειρξη ενός έτους ως μέλος ακροδεξιάς εξτρεμιστικής οργάνωσης για κατοχή όπλων και εκρηκτικών».  
[Πηγή: http://www.iefimerida.gr/node/35961

Πρόκειται για μύθο (και παραμύθι) όπως θα αποδείξουμε στο παρόν σημείωμα.

Είναι γνωστή η σχέση των νεοναζί και των ακροδεξιών με τις στολές και το ρόλο που μπορούν να παίξουν σε κάθε είδους φαντασιώσεις, όχι μόνο σεξουαλικές και κρυπτοομοφυλοφιλικές, αλλά κυρίως για το θαυμασμό που τρέφουν σε κάθε είδους ένστολο, των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, ως την "φυσική αριστοκρατία του έθνους".

Διαβάζουμε στην ιδεολογική διακήρυξη της Χρυσής Αυγής:

«Για μας τους Χρυσαυγίτες θεμέλιο του Έθνους, αλλά και φυσική αριστοκρατία είναι οι ένοπλες δυνάμεις [...]. Στο δικό μας κράτος αυτοί θα είναι οι ταγοί και οι οδηγοί του Έθνους και όχι οι επιτήδειοι πολιτικάντηδες ή οι νεόπλουτοι κρατικοδίαιτοι πλουτοκράτες» [1].