Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Λίγα σχόλια για το διήμερο 19-20 Οκτώβρη

Τα παρακάτω δεν αποτελούν θέσεις της παράταξης και δεν την εκφράζουν απαραίτητα, για αυτό και υπογράφονται από έναν εκ των διαχειριστών του blog.

Όχι στον κοινωνικό & πολιτικό κανιβαλισμό
Το διήμερο 19-20 Οκτώβρη πέρασε ήδη στην ιστορία του λαϊκού κινήματος, μαζί με τις 3 ημέρες του Ιούνη (15, 28-29), την 5η Μάη, το Δεκέμβρη του 2008, το φκ του 2006-7, κα. Το πρώτο κρίσιμο ερώτημα έχει να κάνει με το αν η χθεσινή κατάληξη του θα φρενάρει το συνεχώς διωγκούμενο λαϊκό κίνημα ή αυτό έχει ανέβει σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να ξεπεράσει άμεσα τα θλιβερά γεγονότα. Δεν είμαστε πολύ αισιόδοξοι για το δεύτερο. Αλλά δεν έχουμε άλλο δρόμο, η ίδια η κοινωνική πραγματικότητα θα μας επαναφέρει σύντομα στους δρόμους. Αν και φοβάμαι ότι προσωρινά, τα χθεσινά θα παίξουν (σε μικρότερο βαθμό) ρόλο αντίστοιχο με τα γεγονότα της 5ης Μάη (εμπρησμός και νεκροί στη Μαρφίν) δηλαδή μούδιασμα και πάγωμα, θα ξεπεραστούν από την ασφυκτική πραγματικότητα. Χθες και περισσότερο προχθές υπήρξαν οι προϋποθέσεις να γιορτάσουμε μια νίκη του λαού (έστω και μικρή) με μαζικές διαδηλώσεις, συγκρουσιακή και εξεγερσιακή διάθεση, στοχοποίηση τη κυβέρνησης, διαμόρφωση προϋποθέσεων για τη συνέχιση.

Υπάρχει καταρχάς μια τεράστια διαφορά, ορατή σε όλους, ανάμεσα στις δύο ημέρες της 48ωρης απεργίας. Στις 19 είχαμε μία από τις πιο μαζικές και πιό μαχητικές απεργιακές συγκεντρώσεις πανελλαδικά. Μεγάλα ποσοστά συμμετοχής κυρίως στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό που έκανε διαφορά είναι ότι για πρώτη φορά έκλεισαν σχεδόν όλα τα καταστήματα. Γέμισαν Πατησίων, Ομόνοια, Πανεπιστημίου, Ακαδημίας, Σταδίου, Σύνταγμα σε μια τεράστια συγκέντρωση που από το Μουσείο έκανε 3 ώρες να φτάσει στο Σύνταγμα. Αν και δεν έλλειψαν χαζοσπασήματα από το διάχυτο (και όχι το οργανωμένο) black block (καθώς και επιθέσεις σε άλλους διαδηλωτές) οι συγκρούσεις γενικά ήταν στοχευμένες προς τη βουλή, το φράχτη, την αστυνομία και για αυτό και είχαν την ανοχή των υπόλοιπων διαδηλωτών. Οι μισοί και πλεόν διαδηλωτές της αθήνας μπορεί και να κατέβαιναν και για πρώτη φορά στο δρόμο, γεγονός που έδινε μια ιδιαιτερότητα στην ημέρα. Επίσης υπήρχε ένας πρωτοφανής αριθμός σωματείων, πρωτοβουλιών, συνελεύσεων κλπ με τα πανώ τους. Όλα είχαν περισσότερο από το συνηθισμένο κόσμο. Η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ μαζική αλλά πάρα πολύ μικρότερη από τις άλλες. Παρέμεινε ατο Σύνταγμα αρκετή ώρα, κάνοντας πάλι αλυσίδες απέναντι στους διαδηλωτές αλλά όχι με την ένταση και την προκλητικότητα της επόμενης ημέρας. Αργά και αφού ο κόσμος αρχίζει να αραιώνει μεταφέρεται (χωρίς λόγο) η ένταση στο κάτω μέρος του Συντάγματος, με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί και άλλος κόσμος και τελικά να γίνει ευκολότερο το σχέδιο εκκένωσης του Συντάγματος νωρίς το απόγευμα κατά τις έξι.


Η επόμενη ημέρα σίγουρα δεν είχε τη μαζικότητα της 19ης αλλά μόνο άμαζη δε μπορεί να την πει κανεί. Παρά την καταστολή της προηγούμενης, τα ανοιχτά μαγαζιά, την πραγματική δυσκολία απεργίας στον ιδιωτικό τομέα πολλές δεκάδες χιλιάδες πλυμμήρισαν πάλι το Σύνταγμα. Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι οι χιλιάδες αυτοί θα διοχέτευαν την οργή τους στο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα, στη βουλή, στους ένστολους δολοφόνους (σύγχρονους ταγματασφαλήτες) μόνο αυτό δε συνέβει. Η τροπή που πήραν τα πράγματα με το ξύλο και τις δολοφονικές επιθέσεις μεταξύ διαδηλωτών, με το νεκρό συναγωνιστή απεργό, με την απογοήτευση και την αστυνομική καταστολή που ακολούθησε, με τα πηγαδάκια να τσακώνονται ποιός είχε "δίκιο", έστειλαν τον κόσμο προβληματισμένο στο σπίτι του και έκαναν την κυβέρνηση να αφήσει έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Σήμερα αντί να συζητάμε για το πως θα συνεχίσουμε τις απεργίες, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις συζητάμε το ποιος και πόσο έφταιγε.


Πριν περάσουμε στην 20 Οκτώβρη να σημειώσουμε ότι το διήμερο αυτό υπήρξε σημαντική διαφοροποίηση στη στάση του ΚΚΕ απέναντι στο υπόλοιπο κίνημα. Ενώ μέχρι τώρα απεύφευγε κάθε επαφή με τις υπόλοιπες διαδηλώσεις (με τραγελαφικά αποτελέσματα), πρώτη φορά τον Ιούνη επιχείρησε να προσεγγίσει (έως και να κάτσει μαζί με άλλους διαδηλωτές στις 28 Ιούνη). Το διήμερο αυτό για πρώτη φορά υπήρξε παρουσία και τις δύο ημέρες των δυνάμεων του ΚΚΕ (ΠΑΜΕ, ΜΑΣ κλπ) στο Σύνταγμα. Το γεγονός αυτό ακόμα δε μπορούμε να το εκτιμήσουμε με σιγουριά (πίεση τμημάτων της βάσης του για πιο αποτελεσματικό αγώνα, σκιρτήματα μια διαφορετικής στάσης που τόσο περιμένουμε, διαμόρφωση όρων εσωτερικής συγκρότησης, κάποια από τα παραπάνω?). Το γεγονός αυτό (παρά τα λάθη του) καταρχάς πρέπει να μας χαροποιεί. Και δεν είναι τυχαίο ότι οι συγκεντρώσεις αυτές στο Σύνταγμα όπου συνυπήρξαν οι διαφορετικές διαδηλώσεις (28/6, 19/10) ήταν και οι μαζικότερες μια και επιτρέπουν στο σύνολο να λαού να εκφραστεί χωρίς να αναγκάζεται να επιλέξει την "καθαρότερη", "αριστερότερη" κοκ συγκέντρωση. Ο τρόπος πάντως που επέλλεξε να το κάνει το ΠΑΜΕ στις 20/10 είναι καταστροφικός. Πρώτον εξαγγέλει προς τιμήν του αποκλεισμό της βουλής αλλά αρνείται οποιαδήποτε συννενόηση με άλλους διαδηλωτές (Πρωτοβάθμια Σωματεία κλπ). Δεύτερον δηλώνει ότι θα είναι συμβολική (άρα δε θα εμποδίσει βουλευτές). Τρίτον στήνει από νωρίς την περιφρούρηση του απέναντι στους υπόλοιπους διαδηλωτές (πλάτη στη βουλή, μέτωπο στους υπόλοιπους συγκεντρωμένους). Τέταρτον από τις 10:30 μέχρι την ώρα που αποχώρησε έκανε πολλές λεκτικές και σωματικές προκλήσεις σε εκατοντάδες διαδηλωτές πολλών άλλων πολιτικών χώρων επειδή τους μίλησαν ή τους αγριοκοίταξαν ή δεν τους άρεσαν. Θύμισαν στους παλιότερους τα ΚΝΑΤ της δεκαετίας του 80. Πέμπτον και σημαντικότερο επέλεξαν να το κάνουν τηνημέρα που ψηφιζόταν από τη βουλή της ντροπής και του ξεφτυλλισμού της δημοκρατίας (ακόμα και του συντάγματος τους) ένα πολυνομοσχέδιο που τινάζει στον αέρα μισθούς, σχέσεις εργασίας, φορολογίο, το δημόσιο ολόκληρο κλπ. Να σημειώσω εδώ, και αυτό το γνωρίζουν οι συναγωνιστές του ΚΚΕ, ειδικά στο χώρο των μηχανικών, ότι πολλές φορές έχουμε συνεργαστεί πολιτικά και συνδικαλιστικά (όπως και πολλοί άλλοι σύντροφοι από τη συσπείρωση) με παρατάξεις του χώρου του ΚΚΕ και δεν τους θεωρούμε "από την άλλη πλευρά".  
 

Είναι η ώρα όμως να πούμε δυο κουβέντες για τον έτερο πόλο της αντιπαράθεσης, το οργανωμένο και κυρίως το ανοργάνωτο τμήμα του α/α χώρου που επιλέγει την πολιτική έκφραση κυρίως μέσω της βίαιης αντιπαράθεσης. Όσες διαφωνίες και να έχει κανείς με το λόγο και τον τρόπο που επιλέγουν να κινηθούν οι υπόλοιποι διαδηλωτές, οι δολοφονικές επιθέσεις (με μολότοφ, πετροπόλεμο κλπ) είναι εκτός συζήτησης. Και ένα τμήμα του χώρου αυτού τα τελευταία χρόνια δείχνει μια έφεση σε αυτές ακριβώς τις επιθέσεις (σε άλλους πολιτικούς χώρους, ειδικά της αριστεράς, σε καταλήψεις, ακόμα και σε μεμονωμένα άτομα). Το είδαμε το φαινόμενο αυτό και σε άλλες απεργιακές διαδηλώσεις (με επιθέσεις σε διαδηλωτές που απλά άνοιξαν το στόμα τους να διαμαρτυρηθούν, με επιθέσεις σε μικρομάγαζα, με χαζοσπασήματα απλά για την πλάκα της υπόθεσης), το ζούμε στα εξάρχεια, το είδαμε σε επιθέσεις σε φοιτητικές πορείες και καταλήψεις. Το φαινόμενο αυτό είναι τόσο πολιτικό-κοινωνικό όσο και κρατικό-παρακρατικό και δεν είναι εύκολο κανείς να πει ποια πλευρά είναι η κυρίαρχη. Η κοινωνική πλευρά έχει να κάνει με την πρωτοφανή απόρριψη, της νέας γενιάς ειδικά (και πλεόν όχι μόνο αυτής), η πολιτική με την απουσία οποιασδήποτε συγκρουσιακότητας από την πλευρά τόσο της επίσημης, όσο και της ανεπίσημης αριστεράς με αποτέλεσμα η υπαρκτή διάθεση σύγκρουσης με το σύστημα μερίδας των καταπιεζόμενων κοινωνικών τάξεων, να καλύπτεται από το χώρο αυτό με τις αντιφάσεις και τα όρια που αυτός έχει. Η δράση των ανοργάνωτων αυτών ομάδων έχει σίγουρα οσμώσεις με κρατικές και παρακρατικές λειτουργίες κυρίως λόγω του ανοργάνωτου και "αυθόρμητου" χαρακτήρα που δρουν. Μπορεί αυτός να μην είναι ο κυριάρχος στην ύπαρξη και δράση τους αλλά μερικές φορές είναι ο καθοριστικός. Η κατεύθυνση που τα τελευταία χρόνια (και ειδικά μετά το Δεκέμβρη) παίρνουν είναι ενδεικτική (στοχοποίηση της αριστεράς, αλλά και της κοινωνίας ως συμβιβασμένης, δολοφονικές επιθέσεις κλπ). Να σημειώσουμε εδώ ότι τα παραπάνω δεν αφορούν τις οργανωμένες ομάδες του α/α χώρου που παρά τις πολιτικές διαφωνίες που μπορεί να έχει κανείς μαζί τους, κινούνται πολιτικά πρώτιστα και με άλλους τρόπους. Ομάδες με τις οποίες πρέπει να υπάρχει πολιτική συννενόηση και διάλογος. 



Γνώμη μου είναι ότι οι ομάδες αυτές έχουν την κύρια (αλλά σίγουρα όχι αποκλειστική) ευθύνη για την εξέλιξη της χθεσινής ημέρας. Και αυτό γιατί επέλεξαν να σηκώσουν το επίπεδο της αντιπαράθεσης με το ΠΑΜΕ μέχρι τη χρήση μολότωφ. Άμοιροι ευθυνών δεν είναι σίγουρα και οι ΠΑΜίτες για τους λόγους που περιέγραψα πριν. Και οι δύο πόλοι της αντιπαράθεσης χαρακτηρίζονται από την ιδιοκτησιακή λογική για το κίνημα, την έλλειψη σεβασμού προς τον άλλο, την πλήρη υποτίμηση της δημοκρατίας, τη μαγκιά και την επιβολή με κάθε μέσο επάνω στους άλλους αγωνιζόμενους αν και εκφράζουν βέβαια με διαφορετικό τρόπο υπαρκτά κοινωνικά ρεύματα. Αλλά και οι υπόλοιποι διαδηλωτές και ειδικά τα πιο πολιτικοποιημένα και αγωνιστικά τμήματα των (μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μέτωπο, εξωκ. αριστερά, Πρωτοβάθμια Σωματεία, α/α χώρος) τι κάνουμε? Ανάγκη περιφρούρησης των διαδηλώσεων δεν υπάρχει? (και αν υπάρχει, αυτή θα αφεθεί στο ΠΑΜΕ?) Ανάγκη σύγκρουσης με το πολιτικό σύστημα και τις δυνάμεις καταστολής δεν υπάρχει? (και αν υπάρχει, θα την αφήσουμε στα χέρια ανοργάνωτων, ανεξέλεγτων και χωρίς κοινωνική λογοδοσία στοιχείων?)

Αν οι συγκρουόμενοι μεταξύ τους διαδηλωτές διοχέτευαν το μισό του πάθους τους στη βουλή, η εξέλιξη χθες θα ήταν πολύ διαφορετική. 
Αν οι υπόλοιποι κοιτάμε απαθείς και δεν αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες θα ξανάχουμε τα ίδια.

υγ. η δολοφονία του συναγωνιστή απεργού από το ΠΑΜΕ χρεώνεται αποκλειστικά στην κυβερνητική πολιτική της εξαθλίωσης, της κοινωνικής έντασης και του κοινωνικού καναβαλισμού που θεριεύει καθημερινά.  Με την έννοια αυτή η δήλωση του Μ. Θεοδωράκη είναι αισθητά καλύτερη από τις ανακοινώσεις των κομμάτων της αριστεράς.
ΔΗΛΩΣΗ
Η προκλητική κυβερνητική αναλγησία μετρά τον πρώτο νεκρό διαδηλωτή. Η καλυπτόμενη κάτω από τον μανδύα της Δημοκρατίας επαίσχυντη και ένοχη για την καταστροφική πτώχευση Ολιγαρχία έχει γυρίσει το ρολόι της ιστορίας πίσω στην δεκαετία του ΄60. Όμως ο ελληνικός λαός δεν θα μείνει απαθής θεατής του απαγχονισμού του. Αποτίουμε φόρο τιμής στον νεκρό διαδηλωτή και εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στην οικογένειά του. Στεκόμαστε όρθιοι και συνεχίζουμε τον αγώνα.

δπ

15 σχόλια:

  1. Τι κείμενο έγραψες δπ; Super!!! Μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ δ, τον δεκέμβριο του 2008 αναρωτιόμουν και εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, ποια είναι τέλος πάντων αυτά τα παιδιά που καίνε την Αθήνα, σε μια έκρηξη οργής για το θάνατο ενός συνομηλίκου τους.

    Αναρωτιόμουν επίσης που βρήκε τόσα λεφτά εκείνος ο άγνωστος που έστελνε δεκάδες χιλιάδες sms σε αγνώστους εκείνο το βράδυ του Δεκέμβρη.

    Ένας από τους παραλήπτες των sms ήμουν κι εγώ...

    Οι απορίες μου λύθηκαν τον Μάη του 2009, σε μια προσπάθεια που έκανα τότε να πείσω τους συνομιλητές μου σε 2 ηλεκτρονικά fora να συμμετάσχουν σε διαμαρτυρία κατά της λέσχης Bilderberg στον Αστέρα.

    Συγκεκριμένα στα phorum.gr και indymedia.

    Και τα 2 κυριαρχούνταν από αναρχικούς και "αναρχικούς".

    Στο indymedia "συνάντησα" και 2 αναρχικούς από Ιταλία και Γαλλία, οι οποίοι είχαν κάνει τα μεταπτυχιακά τους στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του 08, και ήθελαν να συνεχίσουν με PhD στον Αστέρα Βουλιαγμένης. Διαπίστωσα μάλιστα ότι είχαν συλλάβει αυτή την ιδέα πριν από εμένα και έψαχναν ματαίως ανταπόκριση στις εκκλήσεις στους ΔΗΘΕΝ ομοιδεάτες του στο Αθηναικό indymedia.

    Η ανταπόκριση που βρήκα τόσο εγώ όσο και αυτοί ήταν η ίδια:

    Απειλές κατά της ζωής μας, της ζωής των οικογενειών μας, και της περιουσίας μας από θρασύδειλους "αναρχικούς".

    Είναι χαρακτηριστικό ότι έγραψαν στους αλλοεθνείς φίλους τους με τους οποίους είχαν δράσει μαζί τον Δεκέμβριο, και από τις συζητήσεις φαινόταν ότι είχαν αναπτύξει και οικειότητα, ότι εάν πατήσουν το πόδι τους στο Αεροδρόμιο θα τους κόψουν τα πόδια!
    Σε εμένα έγραψαν ότι αν πάω Βουλιαγμένη έστω και 1 χιλιόμετρο απο τον Αστέρα θα μου σπάσουν το αμάξι και θα δείρουν και εμένα και όσους τολμήσουν να πλησιάσουν!!!
    Όταν έκανα γνωστή την ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ στάση τους υπέρ των κεφαλαιούχων της Bilderberg και κατά των συντρόφων τους του Δεκέμβρη στο phorum.gr, συνέχισαν τις απειλές τους εναντίον μου.

    Ετράπησαν βέβαια άπαντες σε "άτακτη φυγή" όταν οι λοιποί μετέχοντες στο phorum.gr άρχισαν να τους παίρνουν με τις διαδικτυακές πέτρες, βλέποντας την παντελή έλλειψη επιχειρημάτων για τις πράξεις και τα λόγια τους, και τις ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΕΣ αποδείξεις που προσεκόμισα εις βάρος τους.

    Οι άνθρωποι αυτοί δ, είναι υπάλληλοι γνωστού ΟυγγροΕβραίου διαχειριστή hedge funds. Χρηματοδοτούνται αφειδώς από αυτόν και εξυπηρετούν τα συμφέροντά του εν Ελλάδι.

    Οποιαδήποτε άλλη εξήγηση για τα αίτια της δράσης τους δεν ανταποκρίνεται στην θλιβερή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

    Σταδιακά θα αρχίσετε όλοι να κατανοείτε τι σημαίνει Νέα Τάξη Πραγμάτων και πού έχει απλώσει τα πλοκάμια της.

    Για παράδειγμα στον πολιτικό χώρο που ανήκεις, υπάρχουν άνθρωποι σε payroll απο τον ανωτέρω επιχειρηματία.

    Προκειμένου να επιτύχει οιαδήποτε ενέργεια εναντίον της Νέας Τάξης και της κυβέρνησης μαριονέτας που έχει ορίσει στην Ελλάδα, πρέπει να καθαρίσουμε όλους τους προδότες που βρίσκονται στους κόλπους των κομμάτων, των συνδικαλιστικών οργανώσεων και κάθε συλλογικότητας.

    Όλοι οι πράκτορες πρέπει να εντοπιστούν και να πληρώσουν. Είναι εύκολο δ. Με μια κουβέντα 10 λεπτών τον αναγνωρίζεις το Νεοταξίτη.
    Βρωμάει απο χιλιόμετρα. Ειδικά εάν έχεις έμπειρη μύτη όπως εγώ.
    Η διείσδυση τους στην κοινωνία είναι οριζόντια.

    Η διαδικασία κάθαρσης πρέπει να έχει παρόμοια κατεύθυνση.

    Ή αυτοί ή εμείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν μου άρεσε σύντροφοι. Η λογική ίσων αποστάσεων δεν ταιρτιάζει παντου και πάντα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. βαγγέλη αν και το σχόλιο σου είναι υβριστικό ("Για παράδειγμα στον πολιτικό χώρο που ανήκεις, υπάρχουν άνθρωποι σε payroll απο τον ανωτέρω επιχειρηματία") δε θα το σβήσουμε. Το έχουμε ξαναπεί ότι δε μας αρέσουν οι συνωμοσιολογικές ερμηνείες κίνησης του κόσμου, προτιμάμε άλλα μεθοδολογικά εργαλεία. Ανώνυμε φίλε δε μιλήσαμε για ίσες αποστάσεις. "Γνώμη μου είναι ότι οι ομάδες αυτές έχουν την κύρια (αλλά σίγουρα όχι αποκλειστική) ευθύνη για την εξέλιξη της χθεσινής ημέρας". Υπάρχει κύρια και δευτερεύσουσες ευθύνες οι οποίες μάλιστα επιμερίζονται και στους μη άμεσα εμπλεκόμενους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υβριστικό?

    Όχι προς εσενα δπ. Εάν θεωρούσα ότι είσαι σε payroll δεν θα σου έγραφα. Μου άρεσε το κείμενό σου και έκανα μια παρατήρηση στο μόνο σημείο για το οποίο έχω τις επιφυλάξεις μου.

    Όσο για τα περι συνομωσιολογίας έχω να κάνω την εξής παρατήρηση:

    Η δική μας θεώρηση του κόσμου προβλέπει κοινωνικά και οικονομικά φαινόμενα εδώ και 2 δεκαετίες με ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ακρίβεια.

    Η δική σας πάλι ΟΧΙ.

    Στην επιστήμη επιβιώνουν ΜΟΝΟ οι θεωρίες που επαληθεύονται πειραματικά.

    Και εκεί εμείς ΣΚΙΖΟΥΜΕ. Εσεις πάλι όχι.

    Οι πραγματικοί αντίπαλοι του συστήματος, αυτοί που αυτο φοβάται, είναι όσοι κατανούν την αληθινή του φύση και διακρίνουν τον εχθρό.

    Εμείς το πράττουμε. Εσείς αδυνατείτε λόγω ανεπαρκών θεωρητικών εργαλείων.

    Δεν σας τα γράφω αυτά για να σας προσηλυτίσω στην ιδεολογία μου. Άλλωστε αργά ή γρήγορα θα αντιληφθείτε ότι έχω δίκιο από μόνοι σας. Τα γεγονότα γαρ...

    Θεωρώ όμως ότι πρέπει να συστρατευτούμε, ειδικά τώρα, ανεξαρτήτως ιδεολογίας.

    Επανερχόμενος στα περί ύβρεωω θα θέσω υπόψιν σας τα εξής:

    Έδωσα πριν μια συμβουλή, την οποία την θεωρήσατε ύβρι. Εγώ απλώς παρέθεσα τι γράφεται αλλού για τον χώρο σας. Ας βγουν οι θιγόμενοι, και όχι εσύ δπ, να τα διαψεύσουν. Και να το κάνουν ΠΕΙΣΤΙΚΑ αυτή την φορά. Όχι όπως έπραξαν τον Μάη του 09. Με απειλές κατά της ζωής μου εγω δεν πείθομαι.

    Τελειώνοντας θα γράψω ότι οι ευθύνες για τα χθεσινά είναι πράγματι διάχυτες.

    Αλλά οι κουκουλοφόροι πράκτορες του ΟυγγροΕβραιου θα πληρώσουν.

    Θα πάνε φυλακή.

    Ξέρω κι εγώ να απειλώ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ήμουνα στην πορεία του ΠΑΜΕ, δεν θυμάμαι τι ώρα και είχα πιάσει συζήτηση με μια φίλη για το αν πρέπει το ΠΑΜΕ να παραμείνει έξω από τη βουλή. Όλα ήρεμα εκεί που είμαι. Ξαφνικά ένα μπαμ. Τρέχω από περιέργεια να δω τι γίνεται προς το ξενοδοχείο μεγάλη βρετάνια. Από ότι κατάλαβα είχε πέσει μολότοφ στην περιφρούρηση. Αρχίζει πετροπόλεμος. Πέφτουν μάρμαρα σε απλούς διαδηλωτές. Ένας γεράκος τρία άτομα πιο δίπλα σωριάζεται μέσα στα αίματα. Του είχε ανοίξει το κεφάλι μια κοτρόνα. Πιο μακριά βλέπω έναν άλλο μεσήλικα να λαμπαδιάζει. Κοιτάω ψιλά, βροχή η πέτρες και μερικές μολότοφ.

    Πανικός. Ο κόσμος συμπιέζεται προς τα πίσω. Ασφυξία! (Πάλι καλά που σε αυτή τη στιγμή δεν έπεσαν δακρυγόνα). Πάω προς τα πίσω όπως μπορώ. Ο πετροπόλεμος συνεχίζεται με στόχο τον Κόσμο αλλά δεν μας φτάνουν τώρα. Έρχονται ποιό κοντά στο ύψος των λουλουδάδικων (ίσα που βγήκαν στην Αμαλίας). Πετάνε πέτρες στον κόσμο και στην αστυνομία πλέον. Τους επιτήθετε η περιφρούρηση. Από κει και πέρα η πορεία ήταν ασφαλής. Ήμασταν πολύ στριμωγμένα και ερχόντουσαν κάποιοι προκλητικότατοι να "μπουν". Δεν τους άφησε η περιφρούρηση.

    Καλά έκανε στην συγκεκριμένη στιγμή να μην αφήνει ούτε μεμονωμένα άτομα να περάσουν και πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ τη θα είχε γίνει αν αρχικά αφήνανε οποιοδήποτε μπλόκ χωρίς περιφρούρηση (βλέπετε ουκ ολίγοι είναι υπέρ του ελευθεριακού πάω όπου γουστάρω δεν εμποδίζω κανένα κ.λ.π.) να πλησιάσει το ΠΑΜΕ.

    Ήταν οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας.
    Πραγματικά αυτό όποιος δεν το βλέπει... τι να πω...

    Υ.Γ. 1 Επειδή ήμουνα και την Τετάρτη έχεις άδικο για το κόσμο που είχε το ΠΑΜΕ. Την Πέμπτη μου φάνηκε σαφώς λιγότερος
    Υ.Γ. 2 Το κείμενο της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ μου φάνηκε καλύτερο
    Υ.Γ. 3 Είναι επικίνδυνο και ενδιαφέρον που οι επίσημοι αναρχικοί (Α/Κ π.χ.) στηρίζουν την δολοφονική επίθεση. Γνώμη μου πως διδάχτηκαν από τη Μαρφιν πως αν τους πιάσουν τύψεις και δεν παρέμβουν στην κοινωνία το χάσανε το παιχνιδάκι τους για κανένα τετράμηνο όπως τότε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. δεκτό το σχόλιο, βέβαια υπάρχουν και από την άλλη διαδηλωτές που χωρίς λόγο ξυλοκοπήθηκαν κατά τη διάρκεια της κυκλωτικής κίνησης του ΠΑΜΕ από Βουκουρεστίου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. To indymedia στον ρόλο του ρουφιάνου. Όχι μόνο βάζουν φώτο αλλά λεν και ονοματεπώνυμα φυσικά κρατώντας την ανωνυμία τους, που και πάλι φυσικά είναι για να προστατευθούν από το σύστημα!

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1345149

    Θέμα στο indymedia με τίτλο για τα "βρωμόσκυλα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ...":

    https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1345159

    Πούλημα μούρης αν είναι άεργοι χωρίς εργοδοσία, μπάχαλο και η χειρότερη ρουφιανιά στην πρώτη ευκαιρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Aτυχέσταστη αρχική δημοσίευση κινείται στη γμνωστή λογική των ίσων αποστάσεων και του politically corect.
    Την βασική ευθύνη για τα γεγονότα της 20ης Οκτωμβρίου των έχουν το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ. Ξεκάθαρα πράγματα. Όχι ότι οι αναρχο-μπάχαλοι είναι τίποτα αθώες περιστερές με την συμπεριφορά τους (πέτρες και μολότοφ σε άσχετο κόσμο κλπ κλπ) αλλά κύριος υπεύθυνος των επισοδείων ήταν το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ, το οποίο οουσιαστικά λειτούργησε σαν παρακρατική οργάνωση υποκαθιστώντας την αστυνομία. Αυτή είναι η αλήθεια. Άλλωστε η σύγκρουση δεν ξεκίνησε στο άσχετο αλλά κατόποιν ξυλοδαρμού κοπέλας μπροστά στο Μεγάλη Βρετανία από την "περιφρούρηση" (διάβαζε τραμπούκους) του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ.
    Για να μην αναφέρω την άθλια προσπάθεια πολιτικής εκμετάλευσης του θανάτου ενός συντρόφου τους - που ενώ όπως φαίνεται δεν είχε σχέση με τις συγκρούσεις μεταξύ ΚΚΕ-ΠΑΜΕ και αναρχο-μπάχαλων, αλλά προκλήθηκε από την αλόγιστη χρήση χημικών από την μερά της αστυνομίας - το ΚΚΕ αντί να καταγείλει κυβέρνηση και αστυνομία επιχείρησε να ρίξει την ευθύνη σε άλλους διαδηλωτές.

    ΥΓ1 Απαράδεκτη η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ..

    ΥΓ2 Το ότι η κύρια ευθύνη για την σύγκρουση ανήκει στο ΚΚΕ-ΠΑΜΕ δεν σημαίνει, σε καμία περίπτωση, ότι δικαιώνει τον χώρο των αναρχο-μπάχαλων στον οποίο όντως δρα "κάθε καρυδιάς καρύδι" πολλές φορές με πολύ ύποπτες προθέσεις και αποτελέσματα (βλέπε και μαρφίν)...

    ΥΓ3 Πλέον αρχίζουν και κυκλοφορούν και σενάρια για σχέσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ (κάτω από το τραπέζι) με κυβέρνηση και "υπηρεσίες" με αφορμή τα συγκεκριμένα γεγονότα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δε μπορούμε παρά να επισημάνουμε το τεράστιο ενδιαφέρον που υπάρχει γύρω από τα προχτεσινά γεγονότα, αλλά και την ευκολία και το φανατισμό στοίχισης γύρω από τη μία ή την άλλη (ή την τρίτη) άποψη. Στο χώρο της συσπείρωσης υπάρχουν θιασώτες όλων των εκδοχών και αυτό αποτελεί δύναμη και αδυναμία ταυτόχρονα.
    Υποψήφιους μας όμως να συμμετέχουν μαζί με τους ΠΑΜίτες στην κυκλωτική (και σε συννενόηση με την αστυνομία?) κίνηση από Βουκουρεστίου, όπως κάποιοι άλλοι, σίγουρα δεν έχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το ΠΑΜΕ μπορεί να έχει τις γνωστές ευθύνες του, αλλά οι γνωστές ομάδες τυφλής βίας δρουν ανεξάρτητα από την ύπαρξη του ΠΑΜΕ, ενάντια σε αγωνιστές του κινήματος αδιακρίτως. Μισούν το εργατικό κίνημα. Δυστυχώς απόψεις μελών σας τις διαβάζουμε και εδώ: http://enosy.blogspot.com/. Να ξέρετε πως δεν μπορούν όλα να «συντεθούν». Κρίμα,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Οι απόψεις μπορούν να συντεθούν εφόσον κινούνται σε μια κατεύθυνση, οι πράξεις είναι που κάνουν τα πράγματα δυσκολότερα. Δεν το καταλάβαμε αυτό με το "απόψεις μελών σας".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Υβριστικό το δικό μου σχόλιο ε?

    Βρωμοσκυλα της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ?!!

    Τι έγινε ρε indyμύδια?

    Σας καθυστέρησε την μισθοδοσία ο Σορος και τα βάλατε με όλους?
    Θυμώσαμε? Ξύδι!
    ΥΓ Συνεχίστε τις απειλές. Όπως παρατηρείτε ΔΕΝ κρύβομαι. Εσείς να δω πού θα κρυφτείτε για να αποφύγετε τη σύλληψη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Οι δύο πόλοι της αντιπαράθεσης κατα την αποψή μου δεν ήταν ΠΑΜΕ και "μαυροι". Οι δύο πόλοι ήταν απο την μία το εργατικό κίνημα και από την άλλη ο συντονισμός κρατους-παρακρατους. Η λογική των ίσων αποστάσεων μόνο κακό κάνει στην αναδειξη της αλήθειας με διαλεκτικό τρόπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Όψεις του εργατικού κινήματος υπήρξαν και στις δύο πλευρές της αντιπαράθεσης. Του "ιστορικού" που πιθανά αντιστοιχεί και εκφράζει μια προηγούμενη περίοδο από τη μία, του χύμα, ανοργάνοτου, άνεργου, "μητροπολιτικού" από την άλλη. Και μπορεί κανείς με σιγουριά να πει ότι κρατικός δάκτυλος υπήρξε μόνο στη μία πλευρά? Ξαναλέω ότι η κύρια ευθύνη υπάρχει στην "ανοργάνωτη" πλευρά γιατί επιλέγει να κινηθεί αντικοινωνικά. Χθες απέναντι στους φοιτητές, σήμερα απέναντι στο ΠΑΜΕ, αύριο ποιος ξέρει σε ποιον?
    δπ

    ΑπάντησηΔιαγραφή