Απειθαρχία και αγώνας για την κατάργηση του Ν. Χατζηδάκη - Διαδήλωση 22/2

ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ & ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ Ν. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΡΙΤΗ 22/02 6:30 Μ.Μ.

Εργατική Διαδήλωση Τρίτη 22 Φλεβάρη 6.30 μ.μ. στον πεζόδρομο της οδού Κοραή

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ακολουθώντας τις κατευθύνσεις της ΕΕ και τους διακαείς πόθους του κεφαλαίου και της εργοδοσίας, με τον Νόμο Χατζηδάκη (Ν. 4808/21) που υπερψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2021, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των σωματείων και τις απεργίες που πραγματοποιήθηκε ενάντιά του, επιχειρεί μέσα από μια σειρά αντιδραστικών διατάξεων να ξεδοντιάσει και να καθυποτάξει το εργατικό κίνημα της χώρας και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Η κυβέρνηση έθεσε την 1η Φλεβάρη σε εφαρμογή τις διατάξεις του νόμου σχετικά με την υποχρέωση για συμμόρφωση των συνδικαλιστικών οργανώσεων και εγγραφή τους στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕΜΗΣΟΕ). Τα σωματεία θα πρέπει να εγγράφονται στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.), καταθέτοντας πρακτικά αρχαιρεσιών, Γενικών Συνελεύσεων και άλλες πληροφορίες για την εσωτερική ζωή του σωματείου. Πρόκειται για ουσιαστικό φακέλωμα στο οποίο θα έχει πρόσβαση το κράτος και ο κάθε εργοδότης. Τα σωματεία που δεν το αποδεχτούν, δεν θα έχουν δυνατότητα εκπροσώπησης των συναδέλφων σε συνάντηση με τους εργοδότες, στα δικαστήρια, στην Επιθεώρηση Εργασίας, δεν θα έχουν τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης για σύναψη Σ.Σ.Ε, για νόμιμη κήρυξη απεργίας κ.ά.

Καθιερώνεται η ηλεκτρονική ψήφος και η ηλεκτρονική συμμετοχή σε Γενικές Συνελεύσεις. Καταστρατηγείται έτσι η εσωτερική δημοκρατία στα σωματεία.

Καταργείται ουσιαστικά η απεργία ως ένα μάχιμο εργαλείου του κινήματος, καθώς απαγορεύεται η περιφρούρηση της απεργίας, η κατάληψη εργασιακών χώρων, ενώ προβλέπεται σε μια σειρά από χώρους (όπως στα ΜΜΜ) η υποχρεωτική λειτουργία με το 1/3 του προσωπικού.

Το χτύπημα στα σωματεία πάει πακέτο με όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που προβλέπει ο νόμος – έκτρωμα που ψήφισε η κυβέρνηση ΝΔ, σύμφωνα με τις «βέλτιστες» πρακτικές της ΕΕ, δώρο στους εργοδότες: μη ακύρωση απολύσεων, κατάργηση του 8ωρου και εφαρμογή 10ωρου με ατομική σύμβαση, αύξηση υπερωριών και μείωση του εργατικού κόστους, κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας για πολλούς κλάδους εργαζομένων, κατάργηση ουσιαστικά του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, και μια σειρά άλλες αντεργατικές διατάξεις που συμπλήρωσαν τους αντεργατικούς νόμους της τελευταίας δεκαετίας..

Αυτό το τερατούργημα μοναδικό σκοπό έχει να βάλει στο «γύψο» τις εργατικές κατακτήσεις, τους αγώνες και τις απεργίες, με τα σωματεία και το εργατικό κίνημα να είναι ακίνδυνα. Έτσι θα συνεχίζεται απρόσκοπτα η κερδοφορία του κεφαλαίου και το ξεζούμισμα των εργαζομένων, την ίδια στιγμή που η ακρίβεια καλπάζει και η πλειοψηφία του λαού αδυνατεί να τα βγάλει πέρα με τους μισθούς πείνας. Είναι υποχρέωση όλων των ταξικών σωματείων να σταθούν απέναντί του με απειθαρχία και να παλέψουν για την κατάργησή του.

Το εργατικό κίνημα πρέπει να προχωρήσει στον ευρύτερο δυνατό συντονισμό με στόχο την ανατροπή του ν. Χατζηδάκη. Πρέπει να οργανώσει την ανάπτυξη πανεργατικού αγώνα για ζωή με δικαιώματα στην Εργασία, την Υγεία, την Κοινωνική Ασφάλιση, την Παιδεία, το Περιβάλλον και γενικότερα για κάθε κοινωνική ανάγκη στην οποία επιτίθεται το κεφάλαιο και τη μετατρέπει σε πεδίο κερδοφορίας και εκμετάλλευσης.

Δεν αποδεχόμαστε ως τετελεσμένο γεγονός την ψήφιση του νόμου.

Σε αυτό το πλαίσιο καλούμε μαζί με άλλα σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα σε εργατική διαδήλωση, την Τρίτη 22 Φλεβάρη στις 6.00 στην πλατεία Κοραή.

Απειθαρχία στο νόμο Χατζηδάκη, αγώνας για την κατάργηση του. Προώθηση των διαδικασιών του κινήματος, ενάντια σε όλους τους περιορισμούς.

Κάτω τα χέρια από το 8ωρο.Μείωση του χρόνου εργασίας, 5ημερο – 7ωρο. Σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας σε όλους τους κλάδους.

Υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς. Κάλυψη με ΣΣΕ όλων των εργαζόμενων με εξαρτημένη σχέση εργασίας ανεξάρτητα από τον τρόπο πληρωμής τους (μισθός ή Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών κλπ) στην προοπτική κατάργησης του δελτίου παροχής υπηρεσιών με κανονικές προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου για όλους τους εργαζόμενους

Όχι στην ελαστική εργασία, την επισφάλεια, τη μαύρη / ανασφάλιστη εργασία, στο καθεστώς ενοικίασης εργαζόμενων, τα σπαστά ωράρια, τις φθηνές υπερωρίες.

Να παρθούν μέτρα από κράτος και εργοδότες για την υγιεινή και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς. Όχι άλλα εργατικά ατυχήματα.

Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών. Όχι στην αισχροκέρδεια. Παιδεία, Υγεία, Ρεύμα και Νερό δεν είναι εμπορεύματα ανήκουν στο λαό.

Στο έργο του Πικιώνη αναπαύεται... η εγκατάλειψη

Στο έργο του Πικιώνη αναπαύεται... η εγκατάλειψη

Άρης Χατζηγεωργίου

Πιστή στο... σχέδιο της απόλυτης εγκατάλειψης εμβληματικών δημόσιων χώρων, η κυβέρνηση, αφού άφησε το Αναπαυτήριο Πικιώνη στου Φιλοπάππου να ρημάξει, τώρα δεν δείχνει καν την ευαισθησία να παρέμβει για την αποκατάσταση των σοβαρών ζημιών που προκάλεσε η πρόσφατη κακοκαιρία ● Το Αναπαυτήριο ανήκει στην Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου και με την επικίνδυνη πρακτική της «σαλαμοποίησης» κινδυνεύει να χάσει κάθε επαφή με το όραμα του εμβληματικού αρχιτέκτονα ● Η επικείμενη μίσθωσή του στον Δήμο Αθηναίων δεν καθησυχάζει τους φόβους

Η συνταγή είναι πλέον κλασική: αφήνουν τον δημόσιο χώρο να ρημάξει και μετά έρχονται να τον «σώσουν» με συμπράξεις και παραχωρήσεις σε ιδιώτες. Στο εμβληματικό έργο του Πικιώνη στον Λόφο του Φιλοπάππου, όμως, το ρήμαγμα έχει πλέον εξελιχθεί σε πλήρη κατάρρευση, όπως δείχνουν και οι εικόνες μετά την κακοκαιρία «Ελπίς».

Ενα από τα στέγαστρα-πέργκολες που είχαν τοποθετηθεί μπροστά από το περίφημο Αναπαυτήριο του Πικιώνη για να στεγάζουν τραπεζοκαθίσματα, δεξιώσεις, λουκούλεια γεύματα και φραπέδες έχει σωριαστεί στο πλακόστρωτο εδώ και 25 μέρες. Ουδείς έχει ασχοληθεί έως τώρα με την απομάκρυνση των... συντριμμιών – ίσως διότι ο χώρος κατέστη εδώ και χρόνια εχθρικός στον περιηγητή που είχε στο μυαλό του ο εμπνευσμένος αρχιτέκτονας τη δεκαετία του ’50. Μοναδικοί θαμώνες του χώρου είναι χρόνια τώρα κάποιοι άστεγοι και οι κίνδυνοι για τη σωματική τους ακεραιότητα προφανώς δεν προκαλούν ρίγη στη ραχοκοκαλιά των αρμοδίων.

«Ποιος θα σεβαστεί τη σφραγίδα του Δημήτρη Πικιώνη;» ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της «Εφ.Συν.» όταν ασχολήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο (6/11/2021) με τα σχέδια που εξυφαίνουν συνολικότερα για τους λόφους δυτικά της Ακρόπολης το υπουργείο Πολιτισμού με τον Δήμο Αθηναίων μέσω προγραμματικής συμφωνίας. Στο πολυσέλιδο δημοσίευμα κυριαρχούσαν οι διαμαρτυρίες και οι ενστάσεις της Αγνής Πικιώνη, κόρης του δημιουργού, για τη «σαλαμοποίηση» του έργου του πατέρα της.

Αφορμή των διαμαρτυριών ήταν το περιεχόμενο της προγραμματικής συμφωνίας ύψους 7 εκατομμυρίων ευρώ μεταξύ δύο φορέων, εκ των οποίων ο ένας είχε τότε πρωταγωνιστήσει τσιμεντώνοντας την Ακρόπολη και ο άλλος αραδιάζοντας ζαρντινιέρες και παγκάκια για «Μεγάλους Περιπάτους». «Δεν συμφωνούμε στον κατατεμαχισμό του έργου του Δημήτρη Πικιώνη», τόνιζε η κόρη του, με δεδομένο ότι η προγραμματική συμφωνία προβλέπει εννέα διαφορετικές μελέτες, άλλες για τα λιθόστρωτα-κεντήματα, άλλες για το παρεκκλήσιο του Λουμπαρδιάρη, άλλες για τα βοηθητικά κτίσματα του Αναπαυτηρίου, άλλες για τα φυτά και τις αρδεύσεις.

Εκτός από τη «σαλαμοποίηση» ενός ενιαίου έργου που επόπτευε επί μία πενταετία αυτοπροσώπως σε όλες του τις διαστάσεις ο Πικιώνης, η κόρη του Αγνή σχολίαζε ειδικά τον τεμαχισμό του Συγκροτήματος Αναπαυτηρίου και της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη καθώς «αποτελεί ένα ενιαίο υποσύνολο του όλου έργου των Διαμορφώσεων και τυχαίνει να είναι αυτό που έχει υποστεί τις μεγαλύτερες αλλοιώσεις, επεκτάσεις και επεμβάσεις στα χρόνια που πέρασαν». Επισήμαινε, ακόμη, μια παρανόηση: «Πολλές φορές το Αναπαυτήριο αναφέρεται ως Αναψυκτήριο γιατί κατόπιν της ολοκλήρωσης του έργου ο ενοικιαστής τού έδωσε αυτή τη λειτουργία» ενώ «το Αναπαυτήριο διέθετε ένα μικρό κυλικείο».

Διαβασμένος Μπακογιάννης

Ποιος σκότωσε το τρένο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 15.02.2022, 13:33

Το «Ασημένιο Βέλος» και άλλες ιστορίες για ιθαγενείς

Στην έρευνα συμμετείχαν 16 δημοσιογράφοι από 13 χώρες*

Καθυστερήσεις, βλάβες, ακυρώσεις δρομολογίων ● Τα τρένα ETR-470 ήταν επί σειρά ετών ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος των ελβετικών σιδηροδρόμων ● Στο τέλος, οι Ελβετοί τα έστειλαν για παλιοσίδερα ● Οι Ιταλοί τα έφεραν στην Ελλάδα και τα παρουσιάζουν ως υπερσύγχρονα ● «Μείνετε μακριά από αυτά τα τρένα», μας λένε στελέχη που τα γνωρίζουν από πρώτο χέρι.

Προ εικοσαετίας, ο ελβετικός Τύπος είχε βαφτίσει το τρένο ETR-470, που εκτελούσε τη διαδρομή Μιλάνο - Ζυρίχη, «Pannenzug», δηλαδή τρένο των βλαβών, ενώ η ιστοσελίδα που κατέγραφε τα προβλήματά του στα ιταλικά λεγόταν CessoAlpino, δηλαδή, σε κομψή μετάφραση, «αλπική τουαλέτα». Δύο από τους γνώστες του τρένου αυτού, με τους οποίους επικοινώνησαν η «Εφ.Συν.» και το Investigate Europe στο πλαίσιο πανευρωπαϊκής έρευνας για τους σιδηροδρόμους, δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι τα ETR-470 παρουσιάζονται τώρα ως το μέλλον της σιδηροδρομικής σύνδεσης Αθήνας - Θεσσαλονίκης.

Στην Ελλάδα, το ευρύ κοινό άκουσε ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ φέρνει από την Ιταλία το «Ασημένιο Βέλος» και είδε ένα τρένο κατασκευής 2003, το ETR-485, να διανύει δοκιμαστικά τη διαδρομή Θεσσαλονίκη - Κατερίνη στη διάρκεια της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης το 2019. Μετά από αυτή τη σύντομη βόλτα, το «Ασημένιο Βέλος» επέστρεψε στην Ιταλία και στη θέση του ήρθαν τρένα κατασκευής 1993-1996, τα ETR-470. «Συμβουλή από την Ελβετία: μακριά από τα τρένα αυτά», λέει στο Investigate Europe ο Βάλτερ Φίνκμπονερ, πρώην γραμματέας του Δ.Σ. της Cisalpino AG, της θυγατρικής των ιταλικών και των ελβετικών σιδηροδρόμων που τη δεκαετία του 1990 είχε προμηθευτεί τις καινούργιες τότε αμαξοστοιχίες ETR-470 από την κατασκευάστρια Fiat Ferroviaria. «Προμηθευτείτε τρένα είτε δοκιμασμένα είτε νέα. Τίποτα δεν είναι δωρεάν σε αυτή τη ζωή».

«Απαιτητική συντήρηση»

«Η συντήρηση των ETR-470 είναι κάτι παραπάνω από απαιτητική. Αμφιβάλλω αν μπορεί να γίνει μακριά από το Σαβιλιάνο [τα κεντρικά της Alstom, κοντά στο Τορίνο]» λέει ο βετεράνος γνώστης των τρένων αυτών. «Η έρευνά σας είναι πολύ σημαντική, καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις εκ των υστέρων. Εξάλλου τα τρένα αυτά έχουν πλέον μια αξιοσέβαστη ηλικία». Το ETR-470 είναι ένα γρήγορο τρένο, πιο γρήγορο από αυτό που «σηκώνει» το ελληνικό δίκτυο, το οποίο υπό τις παρούσες συνθήκες δεν υποστηρίζει ταχύτητες μεγαλύτερες των 160 χλμ./ώρα στα καλύτερα σημεία του. Η ονομαστική ταχύτητα, ωστόσο, δεν είναι το μόνο χαρακτηριστικό που μετράει στην αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου, πολύ περισσότερο στην προμήθεια πέντε μεταχειρισμένων τρένων.

Το βασικό χαρακτηριστικό του ETR-470 είναι το σύστημα ανάκλισης, που του έχει δώσει το όνομα «Pendolino», δηλαδή μικρό εκκρεμές. Εισερχόμενο στις στροφές, το τρένο ανασηκώνεται με υδραυλικό σύστημα στην έξω πλευρά και «βουλιάζει» στην μέσα πλευρά, αποκτώντας κλίση 8 μοιρών, κάτι που του επιτρέπει να αναπτύσσει μεγαλύτερες ταχύτητες. Η ανάκλιση είχε θεωρηθεί το μέλλον των σιδηροδρόμων προ τριακονταετίας, ενώ κάποια τρένα με ανάκλιση κυκλοφορούν ακόμη στην Ευρώπη. Ειδικοί υποστηρίζουν ότι η ανάκλιση εγκαταλείφθηκε γιατί τα τρένα αυτά δεν άντεχαν στην καταπόνηση και η λειτουργία τους απαιτούσε δαπανηρή και περίπλοκη συντήρηση. Η Alstom, που απορρόφησε τη Fiat Ferroviaria, κατασκευάστρια των ETR-470, έχει διατηρήσει το δημοφιλές όνομα «Pendolino», αλλά πλέον πολλά νέα τρένα που φέρουν αυτή την ονομασία δεν διαθέτουν σύστημα ανάκλισης.

Παρεμβάσεις της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ για ΥΔΟΜ και ν/σ e ΕΦΚΑ

 

dpenef · Παρέμβαση του Πετρόπουλου Δ. - Προέδρου ΔΣ ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ στο Real FM για τις ΥΔΟΜ

Λίγα λόγια για τον Νίκο Σιαπκίδη

 ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΣΙΑΠΚΙΔΗ

ειπωμένα στην πολιτική του κηδεία στις 15.02.2021

από τον Αντώνη Μαούνη

Ο Νίκος Σιαπκίδης που αποχαιρετάμε σήμερα ξεκίνησε την κοινωνική του προσφορά όταν οι περισσότεροι από εμάς της Συσπείρωσης Αριστερών Αρχιτεκτόνων και της Συσπείρωσης Αριστερών Μηχανικών είμασταν αγέννητοι ή που μόλις είχαμε γεννηθεί, δηλαδή γύρω στο 1952.

Τον συναντήσαμε στα μέσα της δεκαετίας του 80. Πρωτόβγαλτοι τότε στο επάγγελμα και τους φορείς των μηχανικών, ιδίως στους αρχιτέκτονες και στο δημόσιο, μόνον οι πιο ενημερωμένοι νοιώθαμε την τιμή, ότι βρισκόμαστε σε κοινή παράταξη, με μια εμβληματική προσωπικότητα. Είχαμε στην παράταξή μας τον διευθυντή της Επιθεώρησης Τέχνης! Το τι όμως σήμαινε αυτό, όπως και πολλά άλλα, θα το καταλαβαίναμε καλύτερα στην πορεία μιας ζωής.

Η Επιθεώρηση Τέχνης

Δεν ήταν μόνον μια αναζήτηση νέων οριζόντων, που στο κάτω - κάτω χαρακτηρίζει οποιοδήποτε περιοδικό τέχνης που εκδίδουν άνθρωποι που σέβονται τον εαυτό τους.

Ήταν ένα πρωτοφανές πείραμα σεβασμού της ετερότητας απόψεων, που προσπαθούσαν να ασκήσουν από κοινού κοινωνική κριτική, όσο και αν οι αντιθέσεις μεταξύ τους είχαν γίνει, από ένα σημείο και ύστερα, αγεφύρωτες.

Ήταν η εναγώνια αναζήτηση ηθικής και υλικής στήριξης ή τουλάχιστον ανοχής, από πολιτικά κέντρα και κομματικά επιτελεία, ουσιαστικά αδιάφορα και μονίμως καχύποπτα απέναντι σε ένα εγχείρημα του οποίου ο στόχος δεν ήταν να τους λιβανίζει.

Το πιο εμφανές από όλα ήταν ότι επρόκειτο για ένα στοίχημα για έναν άλλο πολιτισμό σε συνθήκες μετεμφυλιακές και προδικτατορικές, όταν δηλαδή η δημόσια φροντίδα για τον πολιτισμό αποτελούσε αρμοδιότητα της ασφάλειας και των διωκτικών αρχών.

Η τιμή που αισθανθήκαμε οι κάπως νεότεροι βλέπονταν τον Σιαπκίδη ανάμεσά μας δεν ξεκινούσε κυρίως από επί μέρους προσωπικές του παρεμβάσεις με κείμενα στην Επιθεώρηση Τέχνης αλλά από το κουράγιο του να φέρει εξ ολοκλήρου τη νομική ευθύνη, από την αρχή ως το τέλος, ενός εγχειρήματος με σκληρό ρίσκο, ρίσκο που πληρώθηκε τελικά με το κλείσιμό του στη δικτατορία.

Τα προδικτατορικά Πανελλήνια Αρχιτεκτονικά Συνέδρια

Το κράτημα ενός τέτοιου περιοδικού απαιτούσε ψηλή αίσθηση της κοινωνικής του σημασίας και αφοσίωση, που λίγα περιθώρια άφηναν για άλλου είδους προσωπική, καλλιτεχνική, επιστημονική ή επαγγελματική δραστηριότητα. Έτσι ο Σιαπκίδης, στα μέσα της διαδρομής της Επιθεώρησης Τέχνης, αποφάσισε να παραδώσει σε άλλα μέλη της συντακτικής επιτροπής την υλική και οργανωτική φροντίδα και κράτησε ως το τέλος την νομική ευθύνη της έκδοσης. Τότε ξεκίνησε η συστηματική ενασχόλησή του με την αρχιτεκτονική, όπου η παιδεία και οι σπουδαστικές του επιδόσεις προμήνυαν ένα λαμπρό μέλλον. Και εδώ όμως, το έντονο κοινωνικό του ενδιαφέρον περιόρισε την ενασχόλησή του με την προσωπική επαγγελματική του επίδοση, σε λίγα έργα αρχιτεκτονικού μοντερνισμού. Προτίμησε και πάλι να είναι παρών σε όλα τα συνέδρια του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, ιδιαίτερα τα μεγάλα και ιστορικά πριν την δικτατορία, αξιοποιώντας την εμπειρία του από την Επιθεώρηση Τέχνης στην διοργάνωσή τους, από την θέση του Γενικού Γραμματέα του Συλλόγου.

Γενναίος

Επρόκειτο για μια δεύτερη ενασχόληση ψηλού ρίσκου. Γιατί εκείνα τα συνέδρια δεν είχαν την σημασία των σημερινών, που ως ένα βαθμό συνδέονται με διαμόρφωση καριέρας και με ακαδημαϊσμό. Ήταν πολεμικές διαδικασίες σε συνθήκες τρομοκρατίας και απειλών αίματος. Ακόμα και προσωπικότητες μεγάλου, διεθνούς κύρους, δίστασαν να συμμετάσχουν από την αρχή, για να μην εκθέσουν ή να μην εκτεθούν στις αρχές.

Όλη λοιπόν η παρουσία του Σιαπκίδη δεν συνδέθηκε μόνο με ψηλά επιτεύγματα αλλά και με δράση σε συνθήκες χρόνιας απειλής. Ίσως για αυτό, επιτεύγματα σαν την Επιθεώρηση Τέχνης ή το 5ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ του 1966, δεν μπορούσαν να επαναληφθούν μεταδικτατορικά: ίσως γιατί εκείνη η απειλή δεν υπήρχε πια.

Η πνευματικότητα

Τι έδωσε όμως στον Νίκο Σιαπκίδη την δύναμη και το θάρρος για όσα έκανε; Σίγουρα δεν ήταν η γαλουχία σε θέσφατες «αρχές», «βάσεις» και «μανιφέστα». Για να τον καταλάβουμε, αν αληθεύει πως κάποια απροσδόκητα ολισθήματα ή υπερβολές ρίχνουν βαθύτερα φως στην ψυχή των ανθρώπων, αξίζει να σταθούμε στη συνέχεια, σε ελάχιστες τέτοιες δικές του στιγμές.

Συμβασιούχος στην τεχνική υπηρεσία του ΕΜΠ, συμμετείχε το 88 - 89 στις συνεδριάσεις της Συσπείρωσης όταν εντελώς μόνη της, απέναντι στις παρατάξεις που εκπροσωπούσαν το σύνολο του κοινοβουλευτικού πολιτικού φάσματος, επέβαλε και διηύθυνε ένα απεργιακό αγώνα διαρκείας στον Σύλλογο των 4.000 συμβασιούχων μηχανικών δημοσίου, κερδίζοντας κάθε βδομάδα, επί τρείς μήνες, τις γενικές συνελεύσεις. Ακριβώς το ίδιο συνέβαινε παράλληλα στον σύλλογο των 4.000 μονίμων. Την παραμονή λοιπόν δυο κρίσιμων συνελεύσεων, και των δυο συλλόγων, που θα γίνονταν ταυτόχρονα αλλά σε διαφορετικά θέατρα, είχαμε φροντίσει να κάνουμε ένα λεπτομερή σχεδιασμό των παρεμβάσεών μας, με αυτονόητη την υποχρέωση όλων να είμαστε παρόντες, ο καθένας στη συνέλευση του συλλόγου του. Αντί για αυτό, την άλλη μέρα, βρίσκουμε εμβρόντητοι τον συμβασιούχο Νίκο μέσα στην συνέλευση των μονίμων. «Η πολιτική σύγκρουση στον δικό σας σύλλογο έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον», μας δήλωσε.

Το ενδιαφέρον του Νίκου ήταν έντονα πνευματικό. Από εκείνη την στιγμιαία ασυνέπεια, μπορούσαμε πια να καταλάβουμε, πού έβρισκε το κουράγιο για όλα τα υπόλοιπα και τα μεγάλα. Ακόμα και σε εκείνη τη σφοδρή συνδικαλιστική σύγκρουση, η ουσία των πολιτικών επιχειρημάτων, σε μια αντιπαράθεση που προέβλεπε ότι θα ήταν ψηλού ενδιαφέροντος, ήταν για αυτόν μια σπάνια πνευματική ευχαρίστηση αδύνατο να την στερηθεί για να πειθαρχήσει σε μια παραταξιακή υποχρέωση, αυτονόητη, πλην οργανωτικής μόνον σημασίας. Ήταν η πνευματική ευχαρίστηση που τον χαρακτήριζε, να παρακολουθεί προσεχτικά, ελεύθερα και με αυθεντικό πολιτικό ενδιαφέρον τις εκάστοτε λύσεις στο ανθρώπινο δράμα.

Η τρυφερότητα

Εκτός από την πνευματικότητα, η ανθρώπινη τρυφερότητα επέτρεψε στον Νίκο να χαράξει, με τα δικά του βιώματα, τον δρόμο της δικής του ζωής. Τρυφερότητα πάνω από όλα για τους ανθρώπους που αισθανόταν ότι άξιζαν την φιλία του. Δεν ακολούθησε τα πεπατημένα κάποιας επαναστατικής οικογενειακής παράδοσης, το αντίθετο μάλιστα. Συγκλονίστηκε όμως από τις φυλακίσεις και τις εξορίες συμμαθητών και παιδικών του φίλων, όπως του Γιάννη Χαΐνη, του Τίτου Πατρίκιου και άλλων, για να διαπιστώσει στη συνέχεια τις άγριες επιπτώσεις της αριστεράς στον εμφύλιο, όταν έκανε τη στρατιωτική του θητεία στα βουνά της Ευρυτανίας. Έκτοτε και για την υπόλοιπη ζωή του ο κύβος είχε ριφθεί.

Άδολος

Παρά την τραχύτητα της διαδρομής που ακολούθησε, κατάφερε να παραμείνει άδολος, με αντιδράσεις που μερικές φορές άγγιζαν τα όρια της παιδικότητας.

Σε μια κρίσιμη στιγμή, εκδηλώθηκε στους κόλπους της Συσπείρωσης μια έντονη αντιπαράθεση, με κάποιους να επιμένουν στην επιφύλαξή τους να δεχτούμε ως μέλη της παράταξης το σύνολο των συναδέλφων που πρόσφατα είχαν αποχωρήσει από τα δυο κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς. Τότε, σε κάποια στιγμή, ο πάντα πράος Νίκος ξέσπασε: «Αν επιμένετε, εγώ θα φύγω!». Καταλαβαίνοντας την απορία κάποιων, κυρίως για τον τρόπο του, φρόντισε κάπως ιδιαιτέρως να μας εξηγήσει: «Δεν το εννοούσα, είναι ένα κόλπο που μου έχει μείνει από την Επιθεώρηση Τέχνης. Και εκεί, όταν έβλεπα ότι παρατραβάγανε το σκοινί, το ίδιο έκανα: έπιανε πάντα!».

Με χαμόγελο

Αυτά τα πνευματικά και ψυχικά αποθέματα, ο Νίκος φρόντιζε να τα προστατεύει με το χαμόγελο.

Πριν 35 - 40 χρόνια, μια γενιά το πολύ τριαντάρηδες, του αντιδικτατορικού φοιτητικού αγώνα και μετά, συναντιόμασταν, για να φτιάξουμε την Συσπείρωση, με όσους είχαν απομείνει από μια προδικτατορική ανήσυχη γενιά μηχανικών, γύρω στα 10 - 20 χρόνια μεγαλύτερούς μας. Ανάμεσά τους και ένας με χρόνια υπερδιπλάσια από τα δικά μας, κοντά στα 60 του τότε. Για όσους λοιπόν αγνοούσαν την ιστορία του, έγινε «ο κύριος Νίκος». «Ο κύριος Νίκος» μια, «ο κύριος Νίκος» δυο, το άκουγε ανέκφραστος… Ώσπου χωρίς σχόλιο, μετά τις πρώτες συνεδριάσεις, άρχισε να απευθύνεται σε κάποιους, λίγο μεγαλύτερους από εικοσάρηδες, ξεκινώντας: «εντάξει κύριε Γιώργο…», «όπως είπε ο κύριος Γιάννης…» και ούτω καθεξής. Στο τέλος δεν μπορούσαμε πια να συγκρατήσουμε τα γέλια μας, και το «κύριος Νίκος» κόπηκε για πάντα.

Ο σύντροφος Νίκος, ο αγαπημένος μας Νίκος δεν είναι πια εδώ.

Η ανιδιοτέλειά του, η γενναιότητα και το πνεύμα του, το πάντα ελεύθερο και το πάντα νέο, θα μένει πάντα στις καρδιές μας.

Νικος Σιαπκίδης

Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του -τα δύο τρίτα καί- ήταν ενεργό μέλος του ΣΑΔΑΣ, υπηρετώντας με πάθος τις αρχές με τις οποίες συγκροτήθηκε ο ιστορικός αυτός Σύλλογος πριν 100 ακριβώς χρόνια (1922-2022), δηλαδή μια Αρχιτεκτονική στο μέτρο του ανθρώπου με κοινωνικό και περιβαλλοντικό πρόσημο .

Εκτός από μέλος Δ.Σ. και πρόεδρος της αντιπροσωπείας συμμετείχε για πολλά χρόνια στη συντακτική ομάδα του περιοδικού του Συλλόγου, στη διοργάνωση και την επιμέλεια των πρακτικών των συνεδρίων που έγιναν μεταπολεμικά. Υπερασπίστηκε επίσης με επιμονή τις αρχές του Συλλόγου μέσα από θεματικές επιτροπές που υπερασπίζονταν ή διεκδικούσαν το δημόσιο χώρο, ή την αποτροπή μη αναστρέψιμων επεμβάσεων όπως η επιτροπή για την αποτροπή της ανέγερσης του Μουσείου της Ακρόπολης στη θέση Μακρυγιάννη -αγώνας που κράτησε μιά εικοσαετία, δυστυχώς χωρίς δικαίωση. Και ήταν σαν η αρχή «των σημείων» -κατά την βιβλική ρήση- γι’ αυτά που αντιμετωπίζει σήμερα το κέντρο της Αθήνας

Ηταν συστηματικός και οργανωτικός και είχε καταρτίσει φοβερά αρχεία των θεμάτων με τα οποία είχε ασχοληθεί, αλλά ήταν και ο ίδιος ζωντανό αρχείο της ιστορίας και της δράσης του Συλλόγου.

Υπήρχε η πρόθεση από σχετική επιτροπή του συλλόγου να γίνει μαγνητοσκόπηση μιάς συζήτησης μαζύ του εφ΄όλης της ύλης, αλλα οι συνθήκες των δύο τελευταίων ετών με την πανδημία δεν το έκαναν εφικτό. Κρίμα.

Αν μας έβλεπε από καμιά γωνιά, με το παιχνιδιάρικο υπομειδίαμα του και τα μάτια του να αστραποβολούν σκανδαλιάρικα πίσω από τα γυαλιά μάλον θα ρώταγε «τον ξέρω εγώ αυτόν για τον οποίο μιλάτε;» ή κάτι τέτοιο.

Νίκο και κυρ Νίκο θα σε θυμόμαστε!!!

Ουρανία Οικονόμου

«Πράσινα» ομόλογα, μαύροι λογαριασμοί

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

EUROKINISSI ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 16.02.2022, 14:31

«Πράσινα» ομόλογα, μαύροι λογαριασμοί

Άρης Χατζηγεωργίου

Η αναγκαστική αποχή από τη χρήση του λιγνίτη και η εξώθηση στο ακριβό φυσικό αέριο οδηγούν μέχρι και σε διπλάσια επιβάρυνση μέσω της ρήτρας αναπροσαρμογής, καθώς η ΔΕΗ μετακυλίει στους καταναλωτές τις ρήτρες «πράσινου» δανεισμού ύψους 1,6 δισ. ευρώ στη διάρκεια του 2021, ενώ τα στελέχη της προσδοκούν «χρυσά μπόνους» καθώς τα λειτουργικά κέρδη της ΔΕΗ αναμένονται υψηλότατα και το 2021, «εις υγείαν των κορόιδων».

Αλυσόδεσαν τη ΔΕΗ με «πράσινο δανεισμό» 1,6 δισ. ευρώ μέσα στο 2021, της επέβαλαν να σβήσει νωρίτερα τα λιγνιτικά εργοστάσια και την ανάγκασαν να καταναλώνει περισσότερο εισαγόμενο φυσικό αέριο, στέλνοντας τον λογαριασμό στους καταναλωτές!

Μια από τις αθέατες πλευρές της τραγωδίας που βιώνουν εκατομμύρια καταναλωτές και σύμπασα η ελληνική οικονομία με τους υπερδιογκωμένους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος αποκαλύπτει ένα πρώην στέλεχος της ΔΕΗ. Ο Κώστας Σταματάκης, χημικός μηχανικός και μηχανολόγος μηχανικός ΕΜΠ, διευθυντής επί σειρά ετών στις Προμήθειες των Ορυχείων και στο Κέντρο Δοκιμών-Ερευνών της ΔΕΗ, καταγράφει σε κείμενό του τη σειρά των «λανθασμένων αποφάσεων» της διοίκησης της εταιρείας θέτοντας στο επίκεντρο την επίσπευση της απόσυρσης των λιγνιτικών μονάδων που επί χρόνια εξασφάλιζαν φτηνό ρεύμα για την ανάπτυξη της χώρας.

ADVERTISING

Βέβαια, οι προθέσεις της κυβέρνησης για εσπευσμένη απόσυρση του λιγνίτη είχαν φανεί από τον Σεπτέμβριο του 2019, όταν ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης είχε ανακοινώσει ότι τα εργοστάσια θα σβήσουν το 2023. Οι πανηγυρισμοί τότε των οικολογούντων και των συστημάτων που υποστηρίζουν την κυβέρνηση σκέπασαν τους προβληματισμούς όσων έλεγαν ότι αυτό οδηγεί σε αύξηση της ηλεκτροπαραγωγής από εισαγόμενο φυσικό αέριο.

Στο τέλος του 2019, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Γ. Στάσσης το κατέστησε σαφέστερο λέγοντας ότι το μερίδιο του λιγνίτη θα πέσει από το 37% το 2019 στο 8% το 2024. Ομως, στο κείμενο του συνταξιούχου, πλέον, διευθυντή της ΔΕΗ, που στο παρελθόν είχε δραστηριοποιηθεί συνδικαλιστικά με την (προσκείμενη στη Ν.Δ.) ΔΑΚΕ, δημοσιευμένο στον ιστότοπο militaire.gr, αναδεικνύεται η σημασία συγκεκριμένων κινήσεων μέσα στο 2021:

Οι τιμές χονδρικής του ηλεκτρικού ρεύματος κυμαίνονταν το πρώτο εξάμηνο του 2021 όπως και ολόκληρο το 2020 πολύ χαμηλά (40-50 ευρώ ανά μεγαβατώρα έναντι 230 τώρα) λόγω των αλλεπάλληλων λοκντάουν και της μείωσης στην κατανάλωση και στις τιμές των καυσίμων. Οι μειώσεις εκείνες όμως δεν πέρασαν στους πελάτες της ΔΕΗ, αλλά «αξιοποιήθηκαν στα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας και σε μεγάλα, πλουσιοπάροχα μπόνους σε συνδυασμό με υπερπολυτελή αυτοκίνητα για τη διοίκηση».

Με δεδομένες τις χαμηλές τιμές φυσικού αερίου, η ΔΕΗ ανακοινώνει ότι θα σβήσει ακόμη νωρίτερα τα λιγνιτικά εργοστάσια, δηλαδή το 2021. Το αναφέρει σε επιστολή της η οποία όμως δεν γίνεται δεκτή από τον Ανεξάρτητο Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικού Ρεύματος (ΑΔΜΗΕ) καθώς η απόσυρση ισχύος 2.256 Μεγαβάτ θα προκαλούσε θέματα ασφάλειας του συστήματος.

Ομως, η μείωση των τιμών του φυσικού αερίου ήταν ένα φαινόμενο συγκυριακό και αυτό φάνηκε το φθινόπωρο του 2021, όταν πήραν τον ανήφορο λόγω αυξημένης ζήτησης και γεωπολιτικών κρίσεων. Συγκρίνοντας πλέον τις τιμές μεταβλητού κόστους μεταξύ μονάδων λιγνίτη και φυσικού αερίου, «οι λιγνιτικές είναι πολύ φτηνότερες». Το αντελήφθη αυτό η διοίκηση της ΔΕΗ και συνεχίζει να χρησιμοποιεί 3 από τις 8 διαθέσιμες μονάδες αν και πριν από έναν χρόνο αποφάσιζε την απόσυρση όλων. Γιατί όμως δεν χρησιμοποιεί και τις 8 διαθέσιμες λιγνιτικές; Αν το έκανε αυτό, υπολογίζει ο κ. Σταματάκης, η μέση χονδρική τιμή που σήμερα είναι 230 ευρώ ανά μεγαβατώρα, ενώ σε ώρες αιχμής φτάνει και στα 350 ευρώ, θα περιοριζόταν στα 150 ευρώ. Αρα και οι ρήτρες αναπροσαρμογής στους λογαριασμούς θα κόβονταν στη μέση!

Οι ρήτρες των ομολόγων

Η απάντηση βρίσκεται στις απαιτήσεις των δανείων που έλαβε η ΔΕΗ μέσα στο 2021, τα οποία διαθέτουν ρήτρα διοξειδίου του άνθρακα. Εκείνος ο «πράσινος δανεισμός» είχε περάσει στη δημοσιότητα με έντονους πανηγυρισμούς, διότι η ΔΕΗ έπαιρνε πιο φτηνό χρήμα, αποπλήρωνε παλιά δάνεια και βελτίωνε τα κέρδη της. Το κόστος όμως έμελλε να πέσει στην πλάτη της κατανάλωσης. Αναλυτικά:

■ Τον Μάρτιο του 2021, η ΔΕΗ εξέδωσε (μέσω Goldman Sachs-HSBC) ομόλογα βιωσιμότητας ύψους 775 εκατομμυρίων ευρώ με ρήτρα μείωσης των ρύπων διοξειδίου του άνθρακα κατά 40%.

■ Τον Ιούλιο, μέσω ομολόγου αειφορίας, συγκέντρωσε 500 εκατομμύρια ευρώ με επιτόκιο 3,375% και την υποχρέωση να μειώσει τους ρύπους κατά 57%.

■ Τον Αύγουστο εξέδωσε κοινό ομολογιακό δάνειο 300 εκατομμυρίων (Alpha, Eurobank), αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να μειώσει τις εκπομπές ρύπων CO2 κατά 40% έως το τέλος του 2022.

Ολος ο παραπάνω δανεισμός προβλέπει συγκεκριμένες ποινές για τη ΔΕΗ και αυξημένα επιτόκια εάν διαπιστωθεί ότι αυξάνονται οι ρύποι λόγω λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων που εκπέμπουν περισσότερο CO2 από εκείνες του φυσικού αερίου. Τότε, η διοίκηση της ΔΕΗ αλλά και η κυβέρνηση επαίρονταν δημοσίως για τη μείωση του κόστους δανεισμού. Ιδιωτικώς, τα στελέχη της ΔΕΗ πανηγύριζαν για τα μπόνους που θα λάμβαναν λόγω αυξημένων κερδών, όπως επίσης πανηγύριζαν οι εισαγωγείς φυσικού αερίου και οι ανταγωνιστές της ΔΕΗ που παράγουν ρεύμα μόνο μέσω φυσικού αερίου και πλέον θα μπορούσαν να την ανταγωνιστούν στα ίσια.

Οι μόνοι που έμειναν να πληρώσουν το μάρμαρο ήταν οι καταναλωτές στους οποίους μετακυλίστηκαν οι πολλαπλασιαζόμενες τιμές του φυσικού αερίου. Τα «χρυσά μπόνους» θα συνεχίσουν να πληρώνονται στα «γαλάζια» στελέχη καθώς τα λειτουργικά κέρδη της ΔΕΗ αναμένονται υψηλότατα και το 2021, «εις υγείαν των κορόιδων». Και η «πράσινη ανάπτυξη» θα δυσφημηθεί ακόμη περισσότερο ως όραμα που φουσκώνει συγκεκριμένες τσέπες...

Ανακοίνωση ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ και ΠΟΜΗΤΕΔΥ για το ν/σ του ΕΦΚΑ

 

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Οι Ομοσπονδίες των Διπλωματούχων και Πτυχιούχων Μηχανικών του Δημοσίου ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ και ΠΟΜΗΤΕΔΥ, καταδικάζουμε τις προσπάθειες της Κυβέρνησης να ψηφίσει εσπευσμένα και παρά τις καθολικές αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν από πολιτικά κόμματα και φορείς, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας για τον υποτιθέμενο εκσυγχρονισμό του ΕΦΚΑ.

Με το απαράδεκτο αυτό νομοσχέδιο:

· Διαλύεται η διοικητική ιεραρχία του φορέα, καθώς Οι Γεν. Διευθυντές και οι Διευθυντές των Υπηρεσιών θα είναι πλέον προκλητικά καλοπληρωμένοι ιδιώτες

· Η εξαιρετικά μεγάλη ακίνητη περιουσία του ΕΦΚΑ ανατίθεται σε Α.Ε. στελεχωμένη από ιδιώτες που δεν θα λογοδοτούν στον ΕΦΚΑ.

Ζητούμε:

την απόσυρση των διατάξεων που οδηγούν στην παράνομη ιδιωτικοποίηση του δημόσιου φορέα κοινωνικής ασφάλισης και στην κατάλυση του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου και των συνταγματικών κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων

Απαιτούμε:

την προσθήκη ρητής πρόβλεψης διασφάλισης των οργανικών θέσεων των υπηρετούντων στον ΕΦΚΑ ΠΕ και ΤΕ Μηχανικών και της δυνατότητας ελεύθερης κατ’ επιλογήν τους μετακίνησης στη Εταιρεία Ακινήτων του ΕΦΚΑ ή οπουδήποτε αλλού με την κινητικότητα, καθώς και την αναγνώριση της βαθμολογικής και μισθολογικής τους εξέλιξης στον ΕΦΚΑ.

 

Στηρίζουμε το διεκδικητικό πλαίσιο και τις δράσεις των Συλλογικών φορέων των εργαζομένων στον ΕΦΚΑ

Καλούμε

 

     τους συναδέλφους  ΠΕ και ΤΕ Μηχανικούς

να συμμετέχουν στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις της

ΠΟΣΕ – ΕΦΚΑ και της ΠΟΠΟΚΠ.

 

Οι Ομοσπονδίες

 

Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.

Π.Ο.ΜΗ.Τ.Ε.Δ.Υ.

 

Αθήνα 16 Φλεβάρη 2022

Πρωτοβουλία της Εναλλακτικής για διαβούλευση επί σχεδίου νόμου κατά στρατηγικών αγωγών (SLAPP)

Πρωτοβουλία της Εναλλακτικής για διαβούλευση επί σχεδίου νόμου κατά στρατηγικών αγωγών (SLAPP)

Πρωτοβουλία της Εναλλακτικής για διαβούλευση επί σχεδίου νόμου κατά των στρατηγικών αγωγών (SLAPP)

Με αφορμή επανειλημμένες υποθέσεις κακόβουλων στρατηγικών αγωγών που βλέπουν το φως της δημοσιότητας (βλ. αγωγή κατά Τάσου Σαραντή-ΕφΣυν από την εταιρεία αιολικών «WRE ΕΛΛΑΣ», αγωγή κατά μελών του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου από το Ναυπηγείο του Νεωρίου, αγωγή κατά Σταυρούλας Πουλημένη-AlterThess από την Ελληνικός Χρυσός, κοκ), η Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή θεωρεί ότι επείγει μια δημόσια διαβούλευση για να αντιμετωπιστεί ένα φαινόμενο που πλήττει τη δημοσιογραφική έρευνα και την ελευθερία λόγου, δημόσιας κριτικής και συλλογικής δράσης.

Το φαινόμενο έχει ήδη οριστεί με τη λέξη SLAPP (Strategic Lawsuits Against Public Participation- SLAPP, δηλαδή Στρατηγικές Αγωγές ενάντια στην Συμμετοχή στα Κοινά) και αποτελεί πεδίο συζήτησης και παρεμβάσεων διεθνώς.

Για τον λόγο αυτό, καταθέτουμε μια πρόταση σχεδίου νόμου αναφορικά με την αντιμετώπιση του SLAPP, την οποία επιμελήθηκαν ο Δημήτρης Σαραφιανός, μέλος ΔΣ του ΔΣΑ και η Αναστασία Σταυροπούλου, δικηγόρος Αθηνών και μέλος της Εναλλακτικής. Η πρόταση συνοδεύεται από Αιτιολογική Έκθεση η οποία εξηγεί την αναγκαιότητα νομοθετικής παρέμβασης. Επισημαίνουμε ότι συναφή πρωτοβουλία έχει αναλάβει πρόσφατα η κοινοβουλευτική ομάδα του ΜέΡΑ25.

Η προσπάθειά μας αποσκοπεί στην όσο γίνεται πλατύτερη διαβούλευση, την οποία αρχικά θα απευθύνουμε σε κοινωνικούς φορείς, συλλόγους, σωματεία, ενώσεις δικαιωμάτων, κλπ, ώστε να διαμορφωθεί μια πρόταση κατά το δυνατόν τεκμηριωμένη, κινώντας το δημόσιο ενδιαφέρον.

Τα βήματα αυτής της διαβούλευσης είναι:

α. Η δημοσιοποίηση της πρότασης της Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής.

β. Η αποστολή του κειμένου σε φορείς, συλλόγους, κλπ, ώστε να υπάρξει συμμετοχή στη σχετική διαβούλευση.

γ. Η δυνατότητα επικοινωνίας και δημοσιοποίησης κάθε πολίτη μέσω του μέηλ της Εναλλακτικής Παρέμβασης (epda.dsa@yahoo.com).

δ. Η διοργάνωση δημόσιας εκδήλωσης-αποτίμησης της διαβούλευσης.

ε. Η απεύθυνση στα πολιτικά κόμματα και η άσκηση δημόσιας πίεσης για τη νομοθέτηση της τελικής πρότασης.

Ξεκινάμε με το πρώτο βήμα της διαβούλευσης, δημοσιοποιώντας σήμερα (15/2/2022) την πρόταση της Εναλλακτικής που έχει ως εξής:

ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ

«Προστασία από Στρατηγικές Αγωγές ενάντια στη Συμμετοχή του Κοινού»

Α. Αιτιολογική Έκθεση

Κατά το άρθρο 14 του ισχύοντος Συντάγματος “1. Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και διά του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους”, ενώ, εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 10 της Σύμβασης της Ρώμης “περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256), που αποτελεί σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος, αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύει κάθε αντίθετης διάταξης νόμου, «1. Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν γνώμης, ως και την ελευθερίαν λήψεως ή μεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών άνευ επεμβάσεως δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων».

Η συσπείρωση αριστερών αρχιτεκτόνων προς το ΔΣ ΣΑΔΑΣ ΠΕΑ

Φίλοι Συνάδελφοι 

η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ θεωρεί οτι ακομα κι η ΗΔ της 17/02/2022 εκφράζει μια εξαιρετικά αδύναμη παρουσια του ΔΣ και του Προεδρου κι επομενως μένουν στο χρονοντούλαπο της σιωπής ιδιαίτερα σημαντικά θεματα οπως

1. Η απαξίωση της Αρχιτεκτονικής και των Αρχιτεκτόνων

2.Η παράδοση του δομημένου περιβαλλοντος στα συμφέροντα των δήθεν χορηγών (Ακρόπολη,Πανεπιστημίου,

Ελληνικό ,Μουσείο Αθηνών ,Πειραιά κλπ)

3. Η παράδοση της Αρχιτεκτονικής κληρονομιάς στους εκμεταλλευτές της γης (Υδρα, ΠΥΡΚΑΛ, Γουδί ,Ελαιώνας κλπ)

4.Η παράδοση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των Αρχιτεκτόνων στους αποφοίτους των ιδιωτικών κολεγίων

5 . Ουσιαστικός αποκλεισμός Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών

Ως πρώτο θέμα προτείνουμε να συζητηθεί η πρόταση προς το Προεδρείο της Αντιπροσωπειας για τη πραγματοποίηση της Απολογιστικης Αντιπροσωπειας το Σάββατο 2 Απριλίου

Τα παραπάνω θέματα πρεπει ΑΜΕΣΑ να συζητηθούν στο ΔΣ της 17/02/2022 και να προκύψουν σαφείς καταγγελτικές αποφασεις των Ελλήνων Αρχιτεκτόνων απο το ΣΑΔΑΣ ΠΕΑ

Παρακαλούμε η παραπάνω ανακοίνωση να δημοσιευτεί τοσο στην ιστοσελίδα οσο και στο Facebook του ΣΑΔΑΣ ΠΕΑ

Συναδελφικά

Εκ μερους της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ

Φιντικάκης Ν.

Η επιλογή οικοπεδοποίησης του Ελληνικού ανοίγει ξανά το θέμα της τιμής του

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η εκτίμηση της εμπορικής αξίας του ακινήτου των 6,2 εκατ. τετραγωνικών μέτρων και του ελάχιστου τιμήματος που όφειλε να απαιτήσει το Δημόσιο βασίστηκε στην παραδοχή ότι ο επενδυτής παραδίδει πλήρες έργο αστικής και οικιστικής ανάπλασης, με τα κτίρια, τις υποδομές, τους κοινόχρηστους χώρους και το πράσινο και δεν πουλάει οικόπεδα

EUROKINISSI ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 14.02.2022, 11:45

Η επιλογή οικοπεδοποίησης του Ελληνικού ανοίγει ξανά το θέμα της τιμής του

Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Η αποκαλυπτική επιστολή πρώην πραγματογνώμονα φωτίζει τη σημασία των μονομερών ανακοινώσεων της Lamda για αλλαγή του επιχειρηματικού σχεδίου του έργου, υπό το πρίσμα της εισαγγελικής έρευνας του 2014 για το τίμημα που όφειλε να διεκδικήσει το Δημόσιο.

«Οικόπεδα παραθαλάσσια, εφαπτόμενα της ασφάλτου, φως, νερό, τηλέφωνο»! Αυτό ήταν το διαφημιστικό σλόγκαν των δεκαετιών ’60 και ’70 και εντεύθεν, όταν άρχισε να υπερτρέφεται το μικροαστικό όνειρο της απόκτησης εξοχικής κατοικίας, αρχικά στην ακτογραμμή της Αττικής προς Σούνιο ή προς Κόρινθο, αργότερα στα νησιά του Αργοσαρωνικού και τα απώτερα. Και σ’ αυτό το... βίντατζ μοντέλο φαίνεται ότι στρέφεται η πολυδιαφημισμένη «μεγαλύτερη αστική ανάπλαση στην Ευρώπη», στο μεγαλύτερο παραθαλάσσιο οικόπεδό της, στο Ελληνικό.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, ενώ η ιδιοκτήτρια του Ελληνικού Lamda Development φρόντιζε να πέσουν τα φώτα της δημοσιότητας, με καταιγιστικές διαφημίσεις στο πολυτελές λούνα παρκ με τον βαρύγδουπο τίτλο Experience Park, στην ενημέρωση των επενδυτών για τα αποτελέσματα 9μήνου η εταιρεία σχεδόν έκρυψε μια σημαντική αλλαγή στο μοντέλο ανάπτυξης του Ελληνικού. Ανέφερε ότι στο παράκτιο μέτωπο, στο τμήμα του που ήταν προορισμένο να ανεγερθούν πολυτελείς βίλες, η Lamda δεν θα τις κατασκευάσει, αλλά θα πουλήσει μόνο οικόπεδα.

Το επιχείρημα της εταιρείας είναι ότι έτσι εξοικονομεί κεφάλαια και αυξάνει τα περιθώρια κέρδους. Ανέφερε δε χαρακτηριστικά στη σχετική παρουσίαση ότι μόνο από την πώληση 27 οικοπέδων που προορίζονται για αντίστοιχες πολυτελείς βίλες περιμένει έσοδα 188 εκατ. ευρώ (περίπου το 20% του συνολικού ονομαστικού τιμήματος για το Ελληνικό, με το υπόλοιπο να καλύπτεται ήδη από τις προπωλήσεις κατοικιών ύψους 700 εκατ. ευρώ που κατά την εταιρεία έχουν ήδη γίνει). Βάσει του μοντέλου αυτού, κάθε ιδιοκτήτης οικοπέδου θα χτίζει κατά βούληση, με δικά του σχέδια και κεφάλαια, με ό,τι αυτό σημαίνει για το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα της «ιδιωτικής πόλης των πλουσίων» με τους τέσσερις -προς το παρόν- ουρανοξύστες.

Δεν είναι ακόμη σαφές αν η αλλαγή «επιχειρηματικού μοντέλου» είναι ένα πείραμα για τη ριζική αλλαγή σχεδίου στο σύνολο της αστικής ανάπλασης των 9.000 κατοικιών που προβλέπονται συνολικά. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη μονομερής αλλαγή σχεδίου, που αντιφάσκει με τους όρους τής πολλαπλά τροποποιούμενης εδώ δέκα χρόνια σύμβασης με το Δημόσιο. Για παράδειγμα, η αρχική πρόβλεψη μιλούσε για 2.000 κατοικίες, ενώ η ανάπτυξη του συγκροτήματος του καζίνο είναι άγνωστο πώς ακριβώς θα γίνει (ξεχάστε τις... Καρυάτιδες του Inspire Athens), τώρα που η Mohegan έχει φύγει από την εικόνα, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ υποτίθεται ότι έχει πάρει το project πάνω της και το παζάρι με τη Hard Rock για να μπει στο επενδυτικό σχήμα δεν φαίνεται να έχει καταλήξει κάπου.

Ωστόσο, πέρα από τα ερωτήματα για το αν όλες αυτές οι μονομερείς αλλαγές σχεδίων κατά πώς βολεύει τον «εθνικό επενδυτή» είναι συμβατές με τους όρους της σύμβασης, από την... οικοπεδοποίηση του Ελληνικού προκύπτει μείζον θέμα για αν το τίμημα των 914 εκατ. ευρώ (ή 600 εκατ. σε τρέχουσες τιμές) καλύπτει στοιχειωδώς τα συμφέροντα του Δημοσίου, έστω και ως απλού πωλητή ακινήτων. Διότι η εκτίμηση της εμπορικής αξίας του ακινήτου των 6,2 εκατ. τετραγωνικών μέτρων και του ελάχιστου τιμήματος που όφειλε να απαιτήσει το Δημόσιο βασίστηκε στην παραδοχή ότι ο επενδυτής παραδίδει πλήρες έργο αστικής και οικιστικής ανάπλασης, με τα κτίρια, τις υποδομές, τους κοινόχρηστους χώρους και το πράσινο και δεν πουλάει οικόπεδα.

Μάλιστα, το 2014, ο οικονομικός εισαγγελέας Γιάννης Δραγάτσης, έπειτα από μηνυτήρια αναφορά περιφερειακού συμβούλου της Αττικής, σχετικό αίτημα της ίδιας της Περιφέρειας (υπό τη Ρ. Δούρου) και αναφορά της τότε ευρωβουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Σοφίας Σακοράφα, είχε ξεκινήσει έρευνα για το ενδεχόμενο να έχει διαπραχθεί το αδίκημα της κακουργηματικής απιστίας σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου, κατά την υπογραφή της σύμβασης μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και της Lamda και κατά την αξιολόγηση του τιμήματος από τους εμπειρογνώμονες του ΤΑΙΠΕΔ. Το τίμημα των 914 εκατ. για το Ελληνικό είχε βασιστεί σε εκτίμηση του οίκου American Appraisal Hellas με βάση το επενδυτικό σχέδιο της Lamda (που με τη σειρά του βασιζόταν στο σχέδιο Foster & Partners). Μια άλλη μελέτη από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (με πρόεδρο τον μετέπειτα υπουργό Υποδομών και νυν βουλευτή ΣΥΡIΖΑ Χρ. Σπίρτζη) ανέβαζε το ελάχιστο τίμημα για το Ελληνικό στα 1,8 δισ. ευρώ.

Τότε, τον Νοέμβριο του 2014, ο εισαγγελέας Γιάννης Δραγάτσης διόρισε δύο πραγματογνώμονες (από τις λίστες των δικαστηρίων): τον Γιώργο Αναματερό και τον Γιάννη Μελά, πολιτικούς μηχανικούς με εξειδίκευση στις εκτιμήσεις ακινήτων. Μετά πολλών εμποδίων, καθώς οι εμπλεκόμενοι ήταν απρόθυμοι να συνεργαστούν και να παραδώσουν τα αναγκαία στοιχεία, το καλοκαίρι το 2015 οι δυο πραγματογνώμονες παρέδωσαν τα συμπεράσματά τους. Ο πρώτος κατέληξε ότι το Ελληνικό έπρεπε να πωληθεί 2,5 φορές υψηλότερα (ήτοι, περίπου 2,4 δισ. ονομαστική), ο δεύτερος 4 φορές ακριβότερα ( 3,7 δισ. ευρώ). Στη συνέχεια, ωστόσο, το 2016 η εισαγγελία όρισε δυο νέους πραγματογνώμονες, που «στρογγύλεψαν» την εκτίμηση για το τίμημα του Ελληνικού κοντά στο συμφωνηθέν και το θέμα θεωρήθηκε λήξαν.

Είναι όμως πράγματι λήξαν; Ο κ. Γιώργος Αναματερός, που βάσισε την εκτίμησή του για υποτίμηση του τιμήματος κατά 2,5 φορές στο σενάριο περί ολοκληρωμένου παραδοτέου έργου σε 15 - 25 χρόνια, στην είδηση περί εκκίνησης της οικοπεδοποίησης του έργου από τη Lamda, αντέδρασε με το άρθρο - ανοικτή επιστολή προς τον εισαγγελέα ΣΔΟΕ που δημοσιεύουμε. Στη γλαφυρή ανοικτή επιστολή του ο κ. Αναματερός υπογραμμίζει ουσιαστικά ότι εγείρεται θέμα υπολοίπου που οφείλει να διεκδικήσει το Δημόσιο. Κι επειδή απευθύνεται σε δικαστική αρχή υποθέτουμε και ελπίζουμε ότι δεν θα την αφήσει αδιάφορη.

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Απόφαση της Μείζονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου για Αναπτυξιακό Οργανισμό

 

Θέμα : Απόφαση της Μείζονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου για Αναπτυξιακό Οργανισμό

Συνάδελφοι/σες

Σε συνέχεια προηγούμενων σχετικών μας ενημερώσεων σχετικά με θετικές αποφάσεις Τμημάτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου απόρριψης Προγραμματικών Συμβάσεων ΟΤΑ με Αναπτυξιακούς Οργανισμούς, αναρτούμε την υπ’ αριθμ.: 179/2022 Απόφαση της Μείζονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε πριν λίγες ημέρες και σύμφωνα με την οποία:

«33. Το Δικαστήριο θεωρεί, ότι ο όρος «υποστήριξη» που καθορίζει την εμβέλεια του συμβατικού αντικειμένου, που δύνανται να αναλάβουν οι Αναπτυξιακοί Οργανισμοί μέσω προγραμματικής σύμβασης, πρέπει να ερμηνευτεί, αφενός σύμφωνα με το άρθρο 103 του Συντάγματος με το οποίο καθιερώνεται ο κανόνας της στελέχωσης των υπηρεσιών του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ, με μόνιμους υπαλλήλους προκειμένου να καλυφθούν οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες τους και αφετέρου σύμφωνα με το συνολικό πλέγμα των διατάξεων, που ρυθμίζουν γενικά το αντικείμενο των προγραμματικών συμβάσεων.

Το αντικείμενο δε αυτό συνίσταται προεχόντων (βλ. άρθρο 2 του Ν.4674/2020 σκ.25) στην παροχή εξειδικευμένης τεχνικής, συμβουλευτικής ή επιστημονικής συνδρομής για την επίτευξη σκοπών συνδεόμενων των με την αναπτυξιακή πολιτική των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, την ωρίμανση και εκτέλεση έργων υποδομής, την υλοποίηση δράσεων και έργων, που εντάσσονται στους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης της Ατζέντας 2030 του ΟΗΕ, την εκτέλεση έργων και την παροχή υπηρεσιών ψηφιακής σύγκλισης, την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης.

Και ναι μεν είναι πλέον δυνατή η μέσω προγραμματικής σύμβασης «υποστήριξη» των ΟΤΑ στην άσκηση αυτοδιοικητικών αρμοδιοτήτων, όμως τούτο τίθεται υπό την προϋπόθεση, ότι η «υποστήριξη» διατηρεί τον επικουρικό χαρακτήρα της, αφορά κάλυψη αναγκών ποσοτικά και ποιοτικά περιορισμένων, τις οποίες αδυνατεί να καλύψει ο Δήμος και δεν εξικνείται μέχρι του σημείου, από όπου θα ηγείροντο κατά τα ανωτέρω ζητήματα συνταγματικότητας, της καθολικής συνδρομής και της κατ’ ουσία υποκατάστασης τόσο του προσωπικού όσο και των αρμοδιοτήτων των υπηρεσιών του Δήμου από προσωπικό που διατίθεται από τον αντισυμβαλλόμενο Αναπτυξιακό Οργανισμό. Σε αντίθετη περίπτωση, ο Αναπτυξιακός Οργανισμός, που καλείται στο πλαίσιο μίας προγραμματικής σύμβασης να συνδράμει καθολικά μία υπηρεσία του Δήμου με αδυναμία λειτουργίας δεν περιορίζεται σε υποστηρικτικό ρόλο, αλλά την υποκαθιστά (βλ. Ελ Συν Τμ. VI 894/2018).

34. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει, ότι στο πλαίσιο προγραμματικής σύμβασης, ο ρόλος, που δύναται νομίμως να ανατεθεί σε Αναπτυξιακό Οργανισμό είναι επικουρικός της λειτουργίας του αντισυμβαλλόμενου Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προεχόντως δε συνίσταται στην παροχή εξειδικευμένης τεχνικής, συμβουλευτικής και επιστημονικής υποστήριξης για την κάλυψη αναγκών παροδικών και ποσοτικά περιορισμένων τις οποίες σύμφωνα με ειδική αιτιολογία, αδυνατεί να καλύψει ο ίδιος ο Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης (πρβλ. ΕλΣυν Τμ.Μειζ.-Επτ. Συνθ. 1353, 1355/2018.

Επομένως δεν είναι νόμιμη προγραμματική σύμβαση αντικείμενο της οποίας είναι η αντιμετώπιση της υποστελέχωσης υπηρεσιών του Δήμου δια της έμμεσης πρόσληψης προσωπικού, που θα ασκεί τα συνήθη καθήκοντα των υπαλλήλων κατά καταστρατήγηση του απορρέοντος από το Σύνταγμα κανόνα στελέχωσης των υπηρεσιών του Δήμου με μονίμους υπαλλήλους και του, σε συμφωνία με αυτόν, θεσπισθέντος συστήματος πρόσληψης υπαλλήλων, αφού στην πραγματικότητα οι συμβάσεις αυτές υποκρύπτουν πρόσληψη προσωπικού για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων».

Η απόφαση αυτή της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δικαιώνει τις θέσεις που μαζί με τις υπόλοιπες Ομοσπονδίες του Δημοσίου είχαμε διατυπώσει και τις κινητοποιήσεις της περασμένης χρονιάς. Ο αγώνας για στελεχωμένες και επαρκείς Δημόσιες Τεχνικές Υπηρεσίες προς όφελος της κοινωνίας και του Περιβάλλοντος συνεχίζεται.

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Υπόμνημα επί του Ν/Σ " Εκσυγχρονισμός του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης και άλλες διατάξεις για την κοινωνική ασφάλιση"

 

Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ

τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr

Αθήνα, 11-2-2022

Αρ. Πρωτ.: 8713

Προς: 1. Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κο Χατζηδάκη Κ.

2. Υφυπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κο Τσακλόγλου Παν.

3. Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων Βουλής

Κοιν.: 1. Α’ Βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ

2. Πρόεδρο και ΔΕ ΤΕΕ

Θέμα : Υπόμνημα επί του Ν/Σ " Εκσυγχρονισμός του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης και άλλες διατάξεις για την κοινωνική ασφάλιση"

Κύριοι Υπουργοί, κύριοι Βουλευτές

Η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ αποτελεί την Ομοσπονδία που εκπροσωπεί το σύνολο των Διπλωματούχων Μηχανικών οι οποίοι υπηρετούν στη Δημόσια Διοίκηση (Υπουργεία, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού). Απευθυνόμαστε σε εσάς σε σχέση με το Ν/Σ " Εκσυγχρονισμός του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης και άλλες διατάξεις για την κοινωνική ασφάλιση" και ζητούμε την άμεση τροποποίηση – διόρθωση των κάτωθι άρθρων του νομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή την 9-10-2022.

Επί των άρθρων 10-19

Ήδη και στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης των άρθρων του επίμαχου νομοσχεδίου, είχαμε καταθέσει υπόμνημα με τις αντιρρήσεις μας αναφορικά με το περιεχόμενο των άρθρων αυτών κατά το μέρος που, ενώ φαίνεται καταρχήν να συστήνουν μία εταιρεία αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του ΕΦΚΑ στην ουσία μεταθέτουν και αρμοδιότητες των δημοσίων τεχνικών υπηρεσιών, χωρίς μάλιστα καμία διασφάλιση των θέσεων των ΠΕ Μηχανικών που υπηρετούν στον ΕΦΚΑ. Επιφυλασσόμενοι ως προς την νομιμότητα των προτεινόμενων ρυθμίσεων, ενόψει και της θέσης της αρμόδιας ανεξάρτητης αρχής ΕΑΑΔΗΣΥ, απαιτούμε πάντως την προσθήκη ρητής πρόβλεψης περί προστασίας των οργανικών θέσεων των υπηρετούντων στον ΕΦΚΑ ΠΕ Μηχανικών και της δυνατότητας ελεύθερης κατ’ επιλογήν τους μετακίνηση στη νεοσυσταθείσα εταιρεία ή οπουδήποτε αλλού με την κινητικότητα.

Επί του άρθρου 23

Από το Σεπτέμβριο του 2020, οπότε και για πρώτη φορά αμφισβητήθηκε από τα υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου σας το δικαίωμα των παλαιών ασφαλισμένων Μηχανικών του ΤΣΜΕΔΕ που διορίστηκαν στο Δημόσιο μετά την 1-1-1993 και είχαν υπαχθεί στην ασφάλιση και του Δημοσίου και του ΤΣΜΕΔΕ έως 31-12-2016, να επιλέξουν τον ασφαλιστικό τους φορέα από 1-1-2017 και εντεύθεν, διαμαρτυρηθήκαμε έντονα για το ενδεχόμενο να νομοθετηθεί η θέση αυτή. Τούτο καθώς, μεταξύ άλλων, μία τέτοια ρύθμιση θίγει κι καταργεί θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα της κατηγορίας αυτής ασφαλισμένων.

Λάβαμε τη διαβεβαίωση ότι θα αναλάβετε νομοθετική πρωτοβουλία ώστε το ζήτημα αυτό (το οποίο πάντως είχε ρητά επιλυθεί με σχετικές εγκύκλιες οδηγίες μετά την έκδοση του ν. 4387/2016) να ρυθμιστεί ειδικά και συγκεκριμένα και να μην καταλείπεται αμφιβολία σε κανέναν (υπηρεσιακό ή μη στέλεχος) ότι όλοι οι παλαιοί ασφαλισμένοι, οι οποίοι έως 31-12-2016 είχαν υπαχθεί στην ασφάλιση περισσότερων φορέων για την ίδια δραστηριότητα, έχουν δικαίωμα επιλογής του φορέα ασφάλισής τους από 1-1-2017 στον Ενιαίο Φορέα, ανεξαρτήτως του χρόνους υπαγωγής στο δεύτερο φορέα.

Η προωθούμενη διάταξη όμως δεν φαίνεται να αποτυπώνει τη θέση αυτή, αφού επαναλαμβάνει τους όρους στους οποίους τα υπηρεσιακά σας στελέχη είχαν στηρίξει την αμφισβήτηση του δικαιώματος στους παλαιούς ασφαλισμένους, διορισμένους όμως στο Δημόσιο μετά την 1-1-1993: Η προτεινόμενη ρύθμιση αναφέρεται σε πρόσωπα που είχαν υποχρεωτικά υπαχθεί στην παράλληλη ασφάλιση περισσότερων φορέων κύριας σύνταξης για την ίδια δραστηριότητα και κατά την Υπηρεσία του Υπουργείου οι διορισθέντες μετά την 1-1-1993 δεν υπήχθησαν υποχρεωτικά αλλά μετ’ ενάσκηση σχετικού δικαιώματος που τούς αναγνώρισε το άρθρο 40 του ν. 2084/1992.

ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΟΤΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 1-1-1993 ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ, δικαίωμα που για πρώτη φορά εσείς αμφισβητήσατε. Άλλωστε για τους έως 31-12-1992 διορισμένους στο Δημόσιο και παράλληλα ασφαλισμένους σε περισσότερους φορείς ασφάλισης για την ίδια δραστηριότητα έως και σήμερα ουδέποτε έχει αμφισβητηθεί το σχετικό δικαίωμα και η ρύθμιση αυτή είναι αχρείαστη εάν περιορίζεται μόνο σε αυτούς. Έως και σήμερα οι υπηρεσίες κανονισμού συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων του ΕΦΚΑ αναγνωρίζουν χωρίς επιφύλαξη το δικαίωμα αυτό και ζητούν κατά τη συνταξιοδότηση την συνυποβολή και σχετικής υπεύθυνης δήλωσης περί επιλογής ασφαλιστικού φορέα από 1-1-2017.

Επί του άρθρου 3

Ζητούμε την ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ η οποία όχι μόνο συντελεί στην παράνομη ιδιωτικοποίηση του δημόσιου φορέα κοινωνικής ασφάλισης αλλά σηματοδοτεί την κατάλυση του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου και των συνταγματικών κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων. Η τοποθέτηση στις θέσεις Γενικών Διευθυντών και Διευθυντών στον ΕΦΚΑ και ιδιωτών και μάλιστα με μόνο την απόφαση του ΔΙΟΙΚΗΤΗ, αντιστρατεύεται ευθέως το ίδιο το γράμμα του άρθρου 103 του Συντάγματος, τις συνταγματικές αρχές της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Βάσει του Συντάγματος οι οργανικές θέσεις του Δημοσίου (όπως είναι προφανώς οι συνεστημένες θέσεις ευθύνης ΝΠΔΔ) καλύπτονται αποκλειστικά από δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι διορίζονται μετά από επιτυχή συμμετοχή τους σε διαγωνισμό που διενεργείται υποχρεωτικά υπό τον έλεγχο ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ του ΑΣΕΠ. Άλλωστε, με την παρ. 7 του ίδιου ως άνω άρθρου 103, κατοχυρώθηκε συνταγματικά η αξιοκρατία στις προσλήψεις κάθε λογής προσωπικού με σχέση είτε δημοσίου είτε ιδιωτικού δικαίου σε όλο το δημόσιο τομέα, υπό τις εγγυήσεις του σχετικού ελέγχου ανεξάρτητης αρχής ήτοι του ΑΣΕΠ. Περαιτέρω το άρθρο 103 Σ ορίζει ρητά ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι υποβιβάζονται ή παύονται νόμιμα μόνο μετά από απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου που αποτελείται και από δημοσίους υπαλλήλους.

Οι ρυθμίσεις του προωθούμενου άρθρου 3 αντίκεινται στο σύνολό τους στις ως άνω προβλέψεις του άρθρου 103 αλλά και στο άρθρο 22 παρ. 5 του Συντάγματος που επιβάλλει στο κράτος την μέριμνα για την κοινωνική ασφάλιση και συνεπώς απαγορεύει απολύτως την άσκηση σχετικών αρμοδιοτήτων από ιδιώτες.

Στη διάθεση σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Τα παρακάτω αποτελούν μια συνοπτική περιγραφή σχετικά με την πρόσφατη περιπέτειά μου στα ΤΜΕΔΕ/τ.ΕΤΕΑΕΠ

Τα παρακάτω αποτελούν μια συνοπτική περιγραφή σχετικά με την πρόσφατη περιπέτειά μου στα ΤΜΕΔΕ/τ.ΕΤΕΑΕΠ.

Για καλύτερη κατανόηση της κατάστασης, αναφέρω πως έχω προβεί σε διακοπή δραστηριότητας από τον Οκτώβριο του 2014, από όπου και μετά εργάζομαι ως μισθωτός μηχανικός.

Ξεκινωντας λοιπόν, ήδη από τον Οκτώβρη του 2021 είχε εμφανιστεί στη μερίδα μου στον e-ΕΦΚΑ, μια οφειλή στο ΚΕΑΟ, ≈445€ που αφορά το πρώην ΤΕΑΜΕΔΕ (πρώην κλάδοι επικουρικού και εφάπαξ). Η πρώτη απορία ήταν γιατί εμφανίζεται τέτοια οφειλή, μιας και οι τελευταίες οφειλές μου, που ήταν οι αναδρομικές υπέρ ΟΑΕΔ, είχαν πληρωθεί στο τέλος του 2016, με γραμμάτιο που είχε εκδοθεί στο γκισέ του τότε ΤΣΜΕΔΕ, όπου οι τότε υπάλληλοι, μου είχαν αναφέρει πως δεν εμφανίζεται άλλη προσωπική οφειλή. Ως εκ τούτου, θεωρούσα πως είχα ξεμπερδέψει με τα αναδρομικά του ν.3986/2011.

Οταν πρωτοπήγα στο ΤΜΕΔΕ (12.2021) μου εμφάνισαν τα ≈445€ του Επικουρικού και Εφάπαξ που έβλεπα στο ΚΕΑΟ, ως οφειλή απο αναδρομικά για ολο το 2013 και το μισό 2014 (ημερομηνία βεβαίωσης στο ΚΕΑΟ 05.10.2021). Έπειτα, τους ζήτησα να δουν αν υπάρχει άλλη οφειλή και μου απάντησαν αρνητικά. Με επιμονή, τους ρωτούσα πώς ειναι δυνατόν να υπάρχουν αναδρομικά μόνο για τους κλάδους επικουρικού και εφαπαξ και οχι για τους άλλους κλάδους. Μετά απο απανωτές ερωτήσεις, τελικά μου εμφάνισαν άλλα 858€ για τους κλ. Κύριας Σύνταξης και Υγείας, τα οποία δεν είχαν παει ακόμη στο ΚΕΑΟ.

Δηλ. θα αποχωρούσα από το ταμείο και θα νομιζα πως δεν έχω άλλη οφειλή. Έφυγα και πήγα στο ΕΤΕΑΕΠ στη Σοφοκλεους 4, για να δω τι γίνεται με την οικεία οφειλή (445€). Ο υπάλληλος μου εξήγησε αναλυτικά πώς παει το πράγμα. Μου είπε πως άπαξ και μια οφειλή αναδρομικών πάει στο ΚΕΑΟ, το ΚΕΑΟ κεφαλαιοποιεί και τις προσαυξήσεις που του στέλνει το ΤΜΕΔΕ και στο συνολικό κεφάλαιο πια, υπολογίζει επιπλέον τόκους από το 2018(;) (δεν ηταν σίγουρος ο υπάλληλος για το ακριβές έτος), οπότε και ήταν η χρονιά όπου το ΣτΕ αποφάσισε αρνητικά στην προσφυγή του ΤΕΕ.

Δηλ. τοκισμός πάνω σε τόκους!

Και βεβαίως, μου συνέστησε να πληρώσω σύντομα το νέο ποσό που βρέθηκε στο ΤΜΕΔΕ (858€) και δεν είχε πάει ακόμη στο ΚΕΑΟ, το οποίο και έκανα, ώστε να γλυτώσω τον επιπλέον τοκισμό του ΚΕΑΟ.

Σε επόμενη επίσκεψη μου στο ΤΜΕΔΕ, κατέθεσα στο πρωτόκολλο, αίτηση/υπ.δήλωση που ζητούσα τη διαγραφή μου ως αυτοαπασχολούμενος, απο το μητρώο κύριας ασφάλισης. Μου έδωσαν αριθμό πρωτοκόλλου και μου είπαν πως αυτό ισχύει από 01.01.2017 και πέρα, μιας και μέχρι 31.12.2016 ασφαλιζόταν η ιδιότητα. Δε θυμάμαι, αλλά ίσως κατέθεσα μαζί και τη διακοπή εργασιών από τη ΔΟΥ.

Ξαναπήγα στο ΕΤΕΑΕΠ και κατέθεσα νέα αίτηση, αυτήν τη φορά για τις αναδρομικές εισφορές υπέρ ΕΤΕΑΕΠ που είχαν λανθασμένα βεβαιωθεί στους μισθωτούς μηχανικούς για τα έτη 2017, 2018, 2019. Η αίτηση (τη χορηγεί το ίδιο το ταμείο) ζητούσε να ενημερωθεί το μητρώο πως έχω προβεί σε διακοπή εργασιών και επισύναψα και τη σχετική βεβαίωση διακοπής εργασιών. Μου ανέφεραν πως με αυτήν την αίτηση με σβήνουν από τα μητρώα από 01.01.2017-30.06.2020. Από 01.07.2020 άλλωστε ξεκίνησε ο e-ΕΦΚΑ.

Ενημερώνω, πως στο ΤΜΕΔΕ δε γνώριζαν για το διπλό τοκισμό που επιβάλλει το ΚΕΑΟ και μάλιστα, μου είχαν προτείνει, αν δεν ήθελα να πληρώσω άπαξ τα 858€, να κάνω αίτηση, που θα ζητάει να σταλούν σύντομα στο ΚΕΑΟ, ώστε να μπορέσω να τα ρυθμίσω.

Επίσης, μου ανέφεραν πως τα αναδρομικά για τους κλ. Κύριας Σύνταξης και Υγείας, καθυστερούν να “φύγουν” από το ΤΜΕΔΕ προς το ΚΕΑΟ σε περιπτώσεις μισθωτών μηχανικών και ίσως αυτό με γλύτωσε από τον επιπλέον τοκισμό του ΚΕΑΟ. Βέβαια, έτσι όπως είναι το πράγμα, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πως κάποια στιγμή στο μέλλον δε θα εμφανιστεί ένα νέο κέρατο, πχ αυτοί οι επιπλέον τόκοι του ΚΕΑΟ, αν και ο υπάλληλος στο ΕΤΕΑΕΠ μου ανέφερε πως άπαξ και έχει πληρωθεί το ποσό των 858€, δε θα υπάρχει νέα οφειλή που θα πάει στο ΚΕΑΟ, ωστε να επιβληθεί ο επιπλέον τοκισμός.

Και βεβαίως, ξαναπήγα στο ΤΜΕΔΕ, για να εξασφαλίσω πως έχει φανεί η πληρωμή των 858€.