Καμίνης: ο άνθρωπος της αγοράς, ο διώκτης των ανθρώπων

Αναδημοσίευση από Risinggalaxy

Ακόμα μια είδηση ενδεικτική του τι πρόκειται να ζήσουμε όσο θα μπαίνουμε στη χειμερινή κατασταλτική σαιζόν:

Σήμερα το πρωί ο Καμίνης και οι κολλητοί του στην θεσμική συμμορία της ΕΛ.ΑΣ έστειλαν τα ΜΑΤ στο κοινωνικό χώρο της Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης.

Ο αντιδήμαρχος Βαρελάς ενημέρωσε πως ο δήμος πήρε την απόφαση να “αξιοποιήσει” το χώρο.

Από καιρό όλοι οι κοινωνικοί χώροι, στέκια και καταλήψεις έχουν μπει στο στόχαστρο του Κράτους και φυσικά της ακροδεξιάς. Δεν είναι δα και τίποτα καινούργιο. Με την εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 απελευθερώθηκαν και άλλοι χώροι από την ιδιοκτησία τους και δόθηκαν στους ανθρώπους κάθε γειτονιάς που ήταν διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε κάποιου είδους αυτοδιαχειριστικό πείραμα. Το Πάρκο Ναβαρίνου στα Εξάρχεια, το Πάρκο Κύπρου και Πατησίων κτλ..

Το πρόβλημα του δημάρχου -και κάθε δημάρχου- είναι ότι είναι τσιράκι των αφεντικών κεφαλαιούχων και των διάφορων εταιριών που δραστηριοποιούνται στην Αθήνα. Ο ρόλος του αυτός είναι. Στον καπιταλισμό όταν εννοούμε δήμαρχος εννοούμε δήμαρχος των εταιριών και των συμφερόντων. Για παράδειγμα ο Καμίνης τα τελευταία χρόνια έστειλε τα ΜΑΤ σε όλους όσους συμμετείχαν για διαμαρτυρίες στο Σύνταγμα. Τις σκηνές των αγανακτισμένων τις “σκούπισε” επειδή ήταν “υγειονομικός κίνδυνος”. Το προηγούμενο χειμώνα έστειλε πάλι τα ΜΑΤ να συλλάβουν άστεγους και αλληλέγγυους στο πνευματικό κέντρο της οδού Σόλωνος. Οι άστεγοι είχαν καταφύγει εκεί κάνοντας κατάληψη σε έναν αχρησιμοποίητο χώρο για να γλυτώσουν από το κρύο. Δεν γλύτωσαν από το Δήμαρχο του Κεφαλαίου. Τόσες και τόσες περιπτώσεις. Αν είσαι εταιρία και θέλεις να διαφημιστείς, στήνεις ένα σωρό κιτς δρώμενα στο Σύνταγμα , κλείνοντας όλη την πλατεία και εμποδίζοντας τη διέλευση περαστικών δεν σε ενοχλεί κανένας. Τότε είναι για την “ανάπτυξη¨. Αν είναι οι άστεγοι να κάνουν σε ένα αχρησιμοποίητο κτήριο κατάληψη… είναι θέμα “νομιμότητας”.

Με την έννοια “νομιμότητα” εννοούμε το δίκαιου αυτού που έχει φράγκα και πρόσβαση στο δήμαρχο και το Κράτος. Δηλαδή τις εταιρίες, τον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών. Όχι τους άστεγους. Ούτε για κανέναν από εμάς. Για εμάς υπάρχουν “οι αρμόδιες υπηρεσίες”, η κρατική γραφειοκρατία. Δηλαδή η “νομιμότητα” και οι “αγορές” πάνε πακέτο στο καπιταλισμό. Η “νομιμότητα” είναι των καπιταλιστών. Αυτοί πληρώνουν , δικιά τους είναι , ότι θέλουν την κάνουν.

Το ίδιο συμβαίνει και με την Δημοτική Αγορά της Κυψέλης. Η Δημοτική Αγορά της Κυψέλης ενοχλεί εδώ και έξι χρόνια. Είναι ένας χώρος που η “αγορά” δεν υπάρχει. Είναι ένας χώρος που η “αγορά” δεν μπορεί να παρέμβει. Είναι ένας χώρος που γίνονται εκθέσεις, συναυλίες, μαθήματα, εκδηλώσεις κάθε είδους. και πάνω από όλα.. είναι ένας πολιτικός χώρος.. που δεν μπορεί να παρέμβει η αγορά. Ένας ελεύθερος κοινωνικός χώρος για ανθρώπους που δρουν συλλογικά και άρα πολιτικά. Η “αγορά” δεν μπορεί να παρέμβει εκεί. Μπορεί να παρέμβει στη Βουλή, να κάνει lobbying, να οργανώσει συνέδρια διαφημιστών της Τρόικας στη Μεγάλη Βρετανία με καλό μπουφέ, να σπρώξει λίγο τα πράγματα στη δικαιοσύνη, να πληρώσει μπράβους της νύχτας να απειλήσουν απεργούς στον Flash Radio, μπορεί να προωθήσει στα Μ.Μ.Ε. το ναζιστικό κόμμα, μπορεί να πληρώσει τα καινούργια αλεξίσφαιρα γιλέκα των μπάτσων… αλλά δεν είναι εύκολο να παρέμβει σε αυτήν την γωνιά της πόλης… τον Κοινωνικό Χώρο της Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης… και σε άλλες γωνιές της Αθήνας.

Ν. Μπογιόπουλος: «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε»

«Η βαθύτερη αιτία των καπιταλιστικών κρίσεων βρίσκεται στη βασική και ανίατη αντίθεση του καπιταλιστικού συστήματος: στην αντίθεση ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής, από τη μια μεριά, και στον ατομικό τρόπο ιδιοποίησης των αποτελεσμάτων της, από την άλλη». Συγγραφέας των ως άνω, ο δημοσιογράφος Νίκος Μπογιόπουλος. Περιέχονται στο πρώτο κεφάλαιο του άρτι εκδοθέντος βιβλίου του με τίτλο «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε» και υπότιτλο «Οι υπαίτιοι της Κρίσης και το “χρέος” της ανατροπής τους – Μια ευγενική απάντηση στους πραιτωριανούς των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ» (εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη). Πόσοι φτωχοί απαιτούνται για να «παραχθεί» ένας πλούσιος; Ποιοι και πώς δημιουργούν τα χρέη και τα ελλείμματα; Πού οφείλεται η κρίση στην Ελλάδα και τον κόσμο; Η κρίση έχει πρόσημο κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό; Την προκαλούν όλοι; Την πληρώνουν όλοι; Ποιοι και πώς κερδίζουν από την κρίση; Πώς γίνεται την τριετία 2008-2010, που δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι προστέθηκαν στις στρατιές της απόλυτης φτώχειας, της εξαθλίωσης και της ανεργίας, ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη να έχει διπλασιαστεί; Ένα βιβλίο-εργαλείο για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στον κόσμο και στην Ελλάδα, αλλά και γιατί συμβαίνει. 

480 Σελίδες. 

Νίκος Μπογιόπουλος  

Μπογιόπουλος: «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε».pdf

Περικλής Κοροβέσης: Ανθρωποφύλακες

Περικλής Κοροβέσης Ανθρωποφύλακες

Συνταξιούχοι θα δώσουν πίσω το εφάπαξ

Αναρτούμε άρθρο της Ν. ΜΟΥΤΟΥΣΗ από τα Νέα σχετικά με τις επερχόμενες (αναδρομικές) περικοπές στα εφάπαξ. Το δημοσίευμα, όπως και τα στοιχεία που διαρρέει το Υπουργείο Εργασίας, φυσικά ξεχνάνε να συνυπολογίσουν τον τοκισμό των καταβαλόμενων εισφορών (επί 35 έτη) ώστε να μας πουν ότι εκεί που μας χρωστάνε τα ταμεία, χρωστάμε οι ασφαλισμένοι. Σύμωνα με το σχετικό πίνακα, οι (παλιοί συμπηρώνουμε εμείς) μηχανικοί πέρνουν εφάπαξ για 32 χρόνια το υπερβολικό ποσό των 10.843,05 € το οποίο υποτίθεται ότι υπερβαίνει κατά 17% τις καταβαλλόμενες εισφορές. Καταρχάς σύμφωνα με τους πίνακες του ΤΣΜΕΔΕ το ποσό αυτό είναι 10.092,16 € (315,38 € για κάθε έτος ασφάλισης) ενώ η μηνιαία εισφορά (του ελεύθερου επαγγελματία) ανέρχεται στα περίπου 30 € το μήνα. Δηλαδή εκεί που μας χρωστάγανε πάνε να μας κλέψουνε διπλά (βλέπε και σχετικό άρθρο για την κλοπη της κύριας σύνταξης).

Στο υπουργείο Εργασίας σκέπτονται αναδρομικό κούρεμα για ποσά που είναι υψηλότερα από τις εισφορές τις οποίες έχουν καταβάλει οι δικαιούχοι κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου.

Σενάρια ακόμη και για αναδρομικό κούρεμα των εφάπαξ που καταβάλλουν ασφαλιστικά Ταμεία του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ και άλλων φορέων εξετάζει η κυβέρνηση. Στο στόχαστρο του υπουργείου Εργασίας μπαίνουν Ταμεία που χορηγούν εφάπαξ υψηλότερο από τις εισφορές τις οποίες καταβάλλουν οι δικαιούχοι στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου.

Το στίγμα για αναδρομική εφαρμογή του μέτρου έδωσε ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης, επισημαίνοντας πως είναι μακριά από τις πεποιθήσεις του «η λογική τού όσοι πρόλαβαν πρόλαβαν». Στο πλαίσιο αυτό, ένα από τα σενάρια προβλέπει πως για όσα Ταμεία ισχύσει μείωση του εφάπαξ, θα συνοδευτεί και από τμηματική παρακράτηση στις συντάξεις εκείνων που το έχουν ήδη λάβει ώστε σε διάστημα δύο ή τριών ετών να επιστραφεί το όποιο επιπλέον ποσό από το νέο πλαφόν, όπως αυτό θα καθοριστεί.

Πρόκειται ουσιαστικά για 21 Ταμεία όπου σύμφωνα με αναλογιστική μελέτη του υπουργείου Εργασίας οι εισφορές των ασφαλισμένων κυμαίνονται σε επίπεδα χαμηλότερα από το εφάπαξ με την απόκλιση να φτάνει ακόμη και στο 83%. Οι συζητήσεις σε επίπεδο οικονομικού επιτελείου και υπουργείου Εργασίας εστιάζονται επίσης στον χρονικό ορίζοντα που θα εφαρμοστεί η αναδρομικότητα στην περικοπή των εφάπαξ, με κάποιες σκέψεις να αναφέρουν την τριετία - δηλαδή να προβλεφθεί αναδρομική ισχύ για τα εφάπαξ που χορηγήθηκαν από το 2009 και μετά.

Σε κάθε περίπτωση, στελέχη του υπουργείου Εργασίας έχουν αναφέρει πως το ψαλίδι στα εφάπαξ θα είναι αναδρομικό από τις αρχές του 2012 για τις περιπτώσεις που δεν έχουν εκδοθεί ακόμη οι σχετικές αποφάσεις καταβολής του προς τους ασφαλισμένους. Δεν αποκλείουν, όμως, η μείωση να «πιάσει» τελικά όλες τις εκκρεμείς αιτήσεις ανεξαρτήτως χρόνου υποβολής τους.

Το ενδεχόμενο αυτό θα πλήξει εκατοντάδες ασφαλισμένους που έχουν καταθέσει αίτηση εδώ και χρόνια με δεδομένες τις τεράστιες καθυστερήσεις στην εξέτασή τους - μόνον στο Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων ο χρόνος αναμονής για την καταβολή εφάπαξ φτάνει ακόμη και τα επτά χρόνια.

Τα κελαηδήσματα της κας Παπαχρήστου

Αναρτούμε μήνυμα που λάβαμε σχετικά με τις δημόσιες ηλεκτρονικές δραστηριότητες της κα Παπαχρήστου.

"Προβληματίστηκα πολύ για το εάν η κ. Παπαχρήστου θα έπρεπε να εκτεθεί στην αχρονικότητα του Ίντερνετ. Είναι πολύ νέα, και πιθανώς η συγκρότησή της να μην αντέχει την επίκριση που αυτή η διαρκής έκθεση συνεπάγεται. 

Όμως, παραμένει ακόμη,  αυτή τη στιγμή, (δες τα 2 τελευταία συνημμένα από το Screen Hunter με ημερομηνία 15.41 και 15.42. Τα προηγούμενα Screen Hunter είναι για την ιστορία),  πιστή οπαδός και φίλη, ανθρώπων που χτυπούν γυναίκες, ζητούν να πεταχθούν στη θάλασσα ορφανά και στήνουν κουζίνες μόνο για μια ράτσα παιδιών. Κανένα από τα τρία, δεν χρειάζεται να είσαι ενήλικος, και μάλιστα 24 ετών  για να κατανοήσεις ότι είναι έγκλημα. 

Για το λόγο αυτό, επιπλέον από τις φωτογραφίες που πλέον δεν υπάρχουν στην αρχική πηγή (αλλά κάποιοι ακροδεξιοί απερίσκεπτα αναδημοσιεύουν),πρόσθεσα και μια φωτογραφία από τη στιγμή που ο φίλος της κ. Παπαχρήστου, υπόδικος για συνέργεια σε δολοφονική επίθεση "κ." Κασιδιάρης, χτυπάει τη μεσήλικα και (σύμφωνα με τα δικά της λόγια) καρδιοπαθή κ. Λιάνα Κανέλλη. Η κ. Παπαχρήστου, την  ιστορία του ναζισμού μπορεί να μην την ξέρει, αλλά τις θέσεις της Χρυσής Αυγής και τη βία του κάθε Κασιδιάρη κατά γυναικών, αποκλείεται να μην τα γνωρίζει. 

Στην τελική τελική ανάλυση, οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί αγώνες, δεν θεμελιώθηκαν με διακρίσεις σε αυτούς που πρέπει να τρώνε και σε αυτούς που πρέπει να πεθαίνουν από πείνα. 

Για το λόγο αυτό, παραδίδω τις φωτογραφίες της στην κρίση σας, ώστε να πάψουμε κάποτε, ίσως, να θεωρούμε τα πάντα νεανικές απερισκεψίες στη χώρα της ατιμωρησίας. 

Δημοσιεύστε τα ελεύθερα

Πηγές:  left.gr, elnews.gr, erotokritosx.blogspot.com

Δημόσιες Επιχειρήσεις: Από τη μεγάλη ύφεση του '30 στη σημερινή κρίση

Αναρτούμε άρθρο του Γ. Ευσταθόπουλου που δημοσιεύθηκε στην εποχή και το είδαμε στο http://www.leftlab.gr/

15_7_12 ΑΡΘΡΟ ΕΠΟΧΗ_ΕΥΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ_Δημόσιες Επιχειρήσεις_Ιστορία

Φουκώ-Μαρξ : H νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη της βιοεξουσίας

Αναρτούμε άρθρο του Δημήτρη Βεργέτη από την εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Ανανεώνοντας σε βάθος την αναλυτική της εξουσίας ο Φουκώ συνάρθρωνε μια τυπολογία των κοινωνικών αγώνων, διακρίνοντας τρεις θεμελιώδεις κατηγορίες. Η πρώτη αντιστοιχεί στους αγώνες που στρέφονται εναντίον των μορφών εξουσιαστικής επιβολής – κοινωνικής, θρησκευτικής, εθνικής. Η δεύτερη περιλαμβάνει τους αγώνες που αποτελούν μαχητική έκφραση της αντίστασης κατά των σχέσεων εκμετάλλευσης που υπεξαιρούν από τον εργαζόμενο το αντικείμενο του παραγωγικού μόχθου του. Η τρίτη, πιο άμεσα κεντροθετημένη στην μικροφυσική της εξουσίας, συστεγάζει την πολλαπλότητα των αντιστάσεων απέναντι σε σχήματα καθυπόταξης του ατόμου σε καταναγκαστικούς και εσωτερικευμένους κανόνες. Φρονούσε δε ότι αυτό που διακρίνει την εποχή μας έγκειται στην πρωτοκαθεδρία των αγώνων που αντιμάχονται την υποταγή της υποκειμενικότητας σε κανονιστικά πρότυπα ετεροκαθορισμού. Αυτοί οι αγώνες τέμνουν εγκάρσια την πολυμορφία των πολιτικών καθεστώτων και των εθνικών χώρων, αναπτύσσονται γύρω από τοπικές μικροεστίες εξουσίας – πατριαρχική οικογένεια, ανδροκρατικά προνόμια, εμπορευματοποιημένη ιατρική αυθεντία, θεσμική αυθαιρεσία κρατικών μηχανισμών κλπ.- και τέλος επικεντρώνονται στον άμεσο αντίπαλο χωρίς να κατευθύνονται και να συγκλίνουν σ’ έναν κύριο εχθρό. Αναμφίβολα η τυπολογία του Φουκώ απεικονίζει ιδανικά την ετερογενή κατανομή των πολύμορφων κινημάτων χειραφέτησης που αναπτύχθηκαν ραγδαία από τις αρχές του ΄60 και μετά. Όλοι οι πολιτικο-κοινωνικοί δείκτες συνηγορούν πλέον με τη διαπίστωση ότι έχουμε εισέλθει σε μια φάση αλλαγής εποχής όπου οι πολυεστικά αναδυόμενοι αγώνες διέπονται από ομόρροπες τάσεις σύγκλισης και συμπύκνωσης σε επιλογές αντίστασης απέναντι σε ανανεωμένες μορφές εκμετάλλευσης, πλανητικά εξαπλούμενες με την προέλαση του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού που κατοχυρώνει παντού, με την καταστρεπτική του δύναμη, τον τίτλο του κύριου εχθρού. Απ’ αυτή την άποψη είμαστε οι προνομιακοί μάρτυρες μιας «αφύπνισης της ιστορίας» σύμφωνα με την ευτυχή έκφραση του Μπαντιού. Η θεαματική επιστροφή αυτής της κατηγορίας αγώνων συμπίπτει με τις βίαιες επιλογές του κλυδωνιζόμενου νεοφιλευθερισμού που συσπάται για να απορροφήσει το ωστικό κύμα της πρόσφατης ιστορικής κρίσης. Συθέμελα κλονισμένος και σε κατάσταση πανικού για κάποιο διάστημα φιλοδοξεί πλέον να ανακάμψει με ένα πέρασμα στο όριο (passage à la limite), και δη παροξυστικά επιταχυνόμενο. Συγκεκριμένα επιλέγει την ριζοσπαστικοποίηση των μορφών εκμετάλλευσης και την φρενήρη επέκτασή τους στο σύνολο της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων και των μεσαίων, σχετικά εύπορων κοινωνικών στρωμάτων που αποτελούσαν οργανική συνιστώσα του καπιταλιστικού κοινωνικού συμβολαίου. Η κηδεμονευόμενη Ελλάδα κομίζει την δραματική απόδειξη αυτής της υπόθεσης. Η μνημονιακή στρατηγική φιλοδοξεί να διαγράψει από τον κοινωνικό χάρτη τα ενδιάμεσα στρώματα συμπαρασύροντας το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας στο καθοδικό σπιράλ της πτωχοποίησης και της ένδειας.

Ανακοίνωση της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ για τα μέτρα

Αθήνα,  31-7-2012                                                       

Αρ. Πρωτ.: 6426            

                                          

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνάδελφοι,

         

          Είναι πλέον κοινή πεποίθηση ότι η κατάσταση στην οποία οδηγούνται χιλιάδες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι στη χώρα μας είναι εφιαλτική, εξ αιτίας των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόστηκαν και εξακολουθούν να προωθούνται και σήμερα παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις και τις μετεκλογικές διαβεβαιώσεις της τρικομματικής Κυβέρνησης.

          Σ΄ αυτή την κατεύθυνση η εξαγγελία του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, να προχωρήσει σε νέα δραστική περικοπή των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στο Δημόσιο και συγκεκριμένα σε νέα περικοπή κατά 22,68 % στο ήδη μειωμένο κατά 20% εφάπαξ των Δημοσίων Υπαλλήλων, παράλληλα με αντίστοιχες περικοπές για συντάξεις πάνω από 1.200 €, αλλά και τη θέσπιση πλαφόν που στην καλύτερη περίπτωση δεν θα ξεπερνά τα 2.400  €/μήνα αθροιστικά, καθώς και την αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων από τα 65 στα 67 χρόνια, έχει δημιουργήσει   έκρυθμη κατάσταση μεταξύ των εργαζομένων. Η νέα περικοπή του εφάπαξ και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, είναι κοινωνικά ανάλγητη, διότι το κράτος και οι κυβερνήσεις διαχρονικά έχουν καταληστεύσει τα αποθεματικά των Ταμείων προς όφελος των Τραπεζών και των επιχειρήσεων, ενώ μόλις πρόσφατα τους έδωσαν την χαριστική βολή μέσα από το "κούρεμα" των αποθεματικών τους, στηρίζοντας την ίδια στιγμή τις Τράπεζες μέσω της ανακεφαλαιοποίησης.  

          Για μας τους Διπλωματούχους Μηχανικούς Δημόσιους Υπάλληλους, ασφαλισμένους στο Δημόσιο και στο ΤΣΜΕΔΕ, τέτοιες ρυθμίσεις είναι ασφαλώς αδιανόητες, αφού επί 35 τουλάχιστον χρόνια, είτε ως ελεύθεροι επαγγελματίες αρχικά, είτε ως Δημόσιοι      υπάλληλοι μετά, καταβάλαμε ανελλιπώς, υποχρεωτικά και όχι εθελοντικά, τις εισφορές μας και στα δύο Ταμεία, προσδοκώντας σε μια καλύτερη σύνταξη.

          Παρακολουθούμε λοιπόν την αμηχανία μιας Κυβέρνησης, με πρόσφατη την καθολική αντιμνημονιακή θέληση του συνόλου σχεδόν του Ελληνικού λαού, ακόμα και εκείνου του τμήματος που ψήφισε τα τρία κόμματα που τη συγκροτούν, Κυβέρνηση η οποία σχηματίστηκε με εξαγγελία τη "σταδιακή  αποδέσμευση" από το μνημόνιο, να υποκύπτει βουβή και αδύναμη στις εντολές της Τρόϊκας και των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων που κυβερνούν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρακολουθούμε τη σταθερή άρνηση για την λήψη ουσιαστικών μέτρων για την ανακούφιση χιλιάδων νοικοκυριών που είδαν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται δραματικά. Όμως, οι συνεχείς μειώσεις των εισοδημάτων μας και το ζοφερό μέλλον που επιφυλάσσεται για τη χώρα, με ορατή πλέον την χρεοκοπία, έχουν δημιουργήσει  ασφυκτικές συνθήκες καθημερινότητας για το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας.

          Ως εργαζόμενοι επιστήμονες αυτής της χώρας οφείλουμε να αντισταθούμε. Να σταματήσουμε την υλοποίηση των μνημονιακών πολιτικών που οδηγούν στο θανατηφόρο σπιράλ της ύφεσης και της φτωχοποίησης των Ελλήνων. Να σταματήσουμε το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου που δημιούργησαν οι προηγούμενες γενιές. Να σταματήσουμε την λεηλασία των εισοδημάτων και των συντάξεών μας. Να διεκδικήσουμε  την ανακεφαλαιοποίηση των αποθεματικών των ασφαλιστικών Ταμείων και την διασφάλιση της βιωσιμότητάς τους. Να απαιτήσουμε "άμεσο κούρεμα" των δανειακών υποχρεώσεων των νοικοκυριών ανάλογα με τη μείωση των μισθών. Να μην πληρώσουμε ένα χρέος που δεν μας ανήκει.

Καλούμε τους συναδέλφους μας σε αγωνιστική επαγρύπνηση. Τους Φορείς και τις Οργανώσεις των Μηχανικών και του ΤΕΕ να αναλάβουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες στο χώρο τους αλλά και στο χώρο των επιστημόνων συνολικά, ακόμα και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Τις ηγεσίες, των τριτοβάθμιων κυρίως οργανώσεων του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους και να σχεδιάσουν σε μια ενωτική κατεύθυνση, συνολικό και καθολικό αγώνα διάρκειας, προκειμένου να ανατρέψουμε αυτές τις πολιτικές.

Ως πολίτες αυτής της χώρας,  στο όνομα της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, οφείλουμε να αντισταθούμε και να τους σταματήσουμε.

Καταργούν την 35ετία για σύνταξη

Αναρτούμε άρθρο από το Έθνος (η επίσημη εφημερίδα της τρόϊκας εσωτερικού και εξωτερικού), το οποίο περιγράφει το πως θα αλλάξουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης καταργώντας την 15ετία (για ελάχιστη σύνταξη) και την 35ετία για πλήρη. Παράλληλα για το ΤΣΜΕΔΕ σχεδιάζουν και την περικοπή της δεύτερης σύνταξης (Ειδική Προσάυξηση ή σύνταξη άλλου Ταμείου πχ Δημόσιο, ΔΕΗ) κατά 35% τουλάχιστον . Σήμερα για 35 έτη ασφάλισης η κύρια σύνταξη του ΤΣΜΕΔΕ είναι 891 € και η ειδική προσάυξηση είναι 1,33*891=1.185€, η δεύτερη θα περικοπεί συνεπώς κατά 410 € τουλάχιστον (και μετά θα προστεθούν και οι λοιπές περικοπές που θα ισχύσουν για όλα τα ταμεία). Η συνολική περικοπή σύνταξης θα υπερβαίνει το 25% και τα 500 €. Οι εισφορές φυσικά θα συνεχίσουν να παραμένουν δυσβάσταχτες. Καλό καλοκαίρι συνάδελφοι...

Κατάργηση όλων των πρόωρων συντάξεων

Να κλείσει την πόρτα εξόδου πριν από το 65ο έτος επιχειρεί η κυβέρνηση, βάζοντας «φρένο» στις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις. Συζητούνται η αύξηση των απαιτούμενων ετών ασφάλισης και η επίσπευση των αλλαγών στα όρια ηλικίας

«Φρένο» στις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις από το 2013 θέλει να βάλει η κυβέρνηση, με βασικό στόχο να κλείσει η... πόρτα εξόδου πριν το 65ο έτος. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται τόσο η επίσπευση των αλλαγών στα όρια ηλικίας όσο και η αύξηση των απαιτούμενων ετών ασφάλισης (από τα 15 στα 20), ώστε να γίνει ακόμα δυσκολότερη η «φυγή» στη σύνταξη.

Το θέμα των ορίων ηλικίας έχει τεθεί επί τάπητος και το υπουργείο Εργασίας επεξεργάζεται εναλλακτικά σενάρια για να αποφευχθούν δραματικές αλλαγές. Οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, ενώ οι όποιες αποφάσεις θα τεθούν σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2013.

Στο τραπέζι έχουν τεθεί τρεις προτάσεις, για τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, εκ των οποίων ωστόσο δύο είναι οι επικρατέστερες: η αύξηση των απαιτούμενων ετών ασφάλισης και η «μεταφορά» το 2013 (από το 2015) των αλλαγών στα όρια ηλικίας. Στόχος είναι με τις παρεμβάσεις αυτές να αποφευχθεί η τρίτη πρόταση, που προβλέπει την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης και μετά το 65ο έτος της ηλικίας.

Τις προτάσεις της κυβέρνησης για το πακέτο των 11,5 δισ. ευρώ περιμένει η τρόικα

Αναλυτικά οι προτάσεις που έχουν συζητηθεί για τον περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων είναι οι εξής:

Αξίζει να σημειωθεί πως μία τέτοια ρύθμιση θα επηρεάσει τόσο τους «παλαιούς» ασφαλισμένους όσο και τους «νέους», που μπήκαν στην αγορά εργασίας μετά την 1η Ιανουαρίου 1993.

Η ώρα της κατάσχεσης

Αναρτούμε άρθρο του Σταύρου Χριστακόπουλου από το Ποντίκι

Πριν από πολλούς μήνες γράφαμε ότι σύντομα, εκτός από τη δημόσια περιουσία, θα βγει στο σφυρί και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων πολιτών στον βωμό των απαιτήσεων της διεθνούς τοκογλυφίας. Ε, τώρα φαίνεται πως έφτασε η στιγμή της… γενικής κατάσχεσης. Όλη η ιδιοκτησία του Δημοσίου χαρίζεται στους ενδιαφερόμενους ακόμη και τζάμπα. Και μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας απαιτείται να κατασχεθεί από τις τράπεζες ακόμη και για λίγες χιλιάδες ευρώ.

Στην περίπτωση της δημόσιας περιουσίας προφανώς δεν υφίσταται ούτε καν ιδέα δημοσιονομικού οφέλους, αφού ακόμη και τέως αρμόδιοι για το ξεπούλημά της παραδέχθηκαν εσχάτως ότι η προσδοκία εσόδων είναι πενιχρή, εξ αιτίας της καταρράκωσης της χρηματιστηριακής τιμής τους – κοινώς, δεν εξυπηρετούνται ούτε καν τα κριτήρια που θέτουν η τρόικα και η κυβέρνηση για να υποστηρίξουν την «αναγκαιότητα» του ξεπουλήματος.

Αντιθέτως αξιοσημείωτο είναι το κόστος που θα υποστεί το κράτος, αφού αρκετοί από τους οργανισμούς που θα χαριστούν σε ιδιώτες έχουν μεγάλα κέρδη – κλασικό το παράδειγμα του ΟΠΑΠ – τα οποία θα στερηθεί το Δημόσιο. Φυσικά ανυπολόγιστο είναι το κόστος σε απώλεια κοινωνικών υπηρεσιών, αλλά και παραγωγικών δραστηριοτήτων που συντελείται μέσω των υπό ιδιωτικοποίηση ή διάλυση οργανισμών.

Ποιος όμως ενδιαφέρεται για την... ανάπτυξη της χώρας; Τα ξαναείπαμε την Παρασκευή και, προς επιβεβαίωση, την ίδια μέρα μάθαμε ότι το πρώτο επτάμηνο του έτους οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μειώθηκαν κατά 46,4%, δηλαδή στο μισό, αφού η λέξη «επένδυση» απαγορεύεται ρητώς για τον δημόσιο τομέα, στον οποίο επιτρέπεται μόνο να πληρώνει τοκοχρεολύσια...

Εκτός όμως από την απώλεια της δημόσιας περιουσίας, η οποία – μαζί με την εξαΰλωση κάθε είδους κοινωνικής πολιτικής – θα αφήσει το κράτος σχεδόν νεκρό, έφτασε και η ώρα κατάσχεσης της ιδιωτικής περιουσίας.

Διασφάλιση αποθεματικών ΤΣΜΕΔΕ

Α Ν Τ Ι Π Ρ Ο Σ Ω Π Ε Ι Α

Τ. Ε. Ε. / Τ. Α. Κ.

Πρεβελάκη & Γρεβενών 712 02 Ηράκλειο Κρήτης

Τηλ: 2810.286.854, Fax: 2810.281.128

E-Mail: teetak@tee.gr, Ιστοσελίδα: www.teetak.gr

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε./Τ.Α.Κ.

της 1^ης Αυγούστου 2012

«Διασφάλιση αποθεματικών ΤΣΜΕΔΕ»

Η Αντιπροσωπεία του Περιφερειακού Τμήματος Ανατολικής Κρήτης του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, στη συνεδρίαση της 1^ης Αυγούστου 2012, μετά από πρόταση της ΑΜΑΚ, σχετικά με την διασφάλιση των αποθεματικών του ΤΣΜΕΔΕ, αποφάσισε κατά πλειοψηφία τα παρακάτω :

Τα τελευταία χρόνια βασικό θέμα συζήτησης για τους ‘Ελληνες Mηχανικούς είναι το ΤΣΜΕΔΕ, προσπαθώντας να βρούμε τρόπους αντίδρασης απέναντι στις πολιτικές που εφαρμόζονται από τις κυβερνήσεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας.

Δυστυχώς δεν καταφέραμε να αντιδράσουμε δυναμικά και να περισώσουμε πολλά πράγματα.

Σήμερα επανερχόμαστε θέλοντας να σταματήσουμε τον συνεχιζόμενο κατήφορο και την αιμορραγία η οποία κι αυτή συνεχίζεται.

Τη στιγμή που οι συνάδελφοι Μηχανικοί δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τις ασφαλιστικές εισφορές τους και το ΤΣΜΕΔΕ δεν τους διευκολύνει όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να οδηγούνται στην καταστροφή συνεχώς και περισσότεροι μηχανικοί, την ίδια στιγμή τα αποθεματικά του Ταμείου συνεχίζουν να χάνονται και να οδηγούνται στην αποπληρωμή του χρέους. Τα χρήματα που με κόπο οι ασφαλισμένοι Μηχανικοί έχουν πληρώσει τόσες δεκαετίες χωρίς την παραμικρή κρατική συμμετοχή, καθιστώντας το ΤΣΜΕΔΕ ένα από τα υγιέστερα ασφαλιστικά ταμεία της Ευρώπης, πήγαν χαμένα.

Καλούμε τα Περιφερειακά Τμήματα αλλά και την κεντρική διοίκηση του ΤΕΕ σε κοινή αντίδραση και δράση με στόχο τα παρακάτω:

1. Διεκδίκηση των αποθεματικών του ΤΣΜΕΔΕ και του ΤΕΕ που κουρεύτηκαν, πολιτικά αλλά και νομικά, στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια.

2. Αναζήτηση ποινικών και αστικών ευθυνών για την απώλεια των αποθεματικών.

3. Διασφάλιση των αποθεματικών του ΤΣΜΕΔΕ αλλά και του ΤΕΕ, εξασφάλιση έντοκων καταθέσεων στην Τράπεζα της Ελλάδος ή σε άλλη τράπεζα, χωρίς κίνδυνο νέου κουρέματος και χωρίς επισφαλείς επενδύσεις σε ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου.

4. Πάγωμα στις εισφορές των ασφαλισμένων, διασφάλιση ότι δεν θα επιβληθούν οι προβλεπόμενες από τον τελευταίο ασφαλιστικό νόμο αυξήσεις.

5. Άμεση παρέμβαση στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΤΑΑ – ΤΣΜΕΔΕ για ουσιαστικές διευκολύνσεις στους ασφαλισμένους μηχανικούς. Βελτίωση όρων διακανονισμών, χωρίς τόκους υπερημερίας, χωρίς έξοδα και χωρίς προϋποθέσεις καταβολής εισφορών τρέχοντος εξαμήνου, παροχή ασφαλιστικής ενημερότητας, σφράγιση βιβλιαρίων υγείας για όλους, κλπ.

Στην παραλία του Μπά(χα)λου

Άρθρο του Γιάννη Αγγελάκη απο τον Αγώνα της Κρήτης

 

Aναδημοσιεύω με ντροπή για την κατάντια μιας απο τις πιο ομορφες παραλίες της χώρας, της λιμνοθάλασσας του Μπάλου, στην οποία μεχρι χθες πρότεινα με χαρά σε δεκάδες τουρίστες καθημερινα. Ο Μπάλος είναι ενταγμένος στο Natura 2000, αλλα είχε την ατυχία να πέσει στα νύχια ενός δήμου…. μαζί με τον Μπάλο και εμείς και τα παιδιά μας αυριο….

Σκαφάτοι, καντίνα και ταβέρνα, πίσσα, καμμένα σκουπίδια και ομπρέλες

Ο προστατευόμενος από το πρόγραμμα ΝΑΤURA 2000 παράδεισος μετατράπηκε σε χωματερή για μια χούφτα ευρώ…

Ο Μπάλος στην ουσία είναι μια λιμνοθάλασσα και βρίσκεται στο βορειοδυτικότερο σημείο της Κρήτης, στο ακρωτήρι Γραμβούσα, μόλις 56 χλμ. από τα Χανιά. Η πρόσβαση στην παραλία γίνεται είτε με καραβάκι από τον Κίσσαμο ή με αυτοκίνητο, αλλά από ένα πολύ κακό χωματόδρομο. Όλες οι αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου έχουν παγιδευτεί στα ρηχά, ζεστά νερά αυτής της παραλίας. Η λευκή άμμος απλώνεται σε όλο το μήκος της παραλίας, ενώ ωραίες ροζ αποχρώσεις προσδίδουν τα χιλιάδες κομμάτια από σπασμένα κοχύλια.

Σου φαίνεται ίσως υπερβολικός ο τίτλος, όμως έτσι είναι. Ο Μπαλος έχει μετατραπεί σε χωματερή. Και ο Δήμος Κισάμου εισπράττει εισιτήριο για την προστασία του. Σα γονείς που εκπόρνευσαν την κόρη τους επειδή ήταν πολύ όμορφη. Τέτοιοι προστάτες να σου τύχουν…

Όπως είναι φανερό, εδώ αναφέρεται ως κύρια αιτία επιβολής τέλους εισόφου τα έργα υπαίθριας αναψυχής σε αντίθεση με την πινακίδα που έχει αναρτηθεί που ενημερώνει πως το “ανταποδοτικό τέλος” του 1 ευρώ είναι για εργασίες καθαριότητας και συντήρησης.

Όπως είναι φανερό, εδώ αναφέρεται ως κύρια αιτία επιβολής τέλους εισόδου τα έργα υπαίθριας αναψυχής σε αντίθεση με την πινακίδα που έχει αναρτηθεί που ενημερώνει πως το “ανταποδοτικό τέλος” του 1 ευρώ είναι για εργασίες καθαριότητας και συντήρησης.

Οργή, θυμός, απογοήτευση. Αυτά είναι τα συναισθήματα που με έχουν πλημμυρίσει ακόμα και τώρα, αρκετές ώρες μετά την επιστροφή μου από τον Μπάλο. Τον τόπο των παιδικών μου αναμνήσεων. Για την καταστροφή που διέκριναν τα μάτια μου φρόντισαν αυτοί πρωτίστως που θα έπρεπε να αγωνιούν και να εργάζονται για τη διατήρηση, την προστασία και την ανάδειξη της ομορφιάς. Όμως, όπως και στη πτωχευμένη χώρα μου, έτσι και εδώ. Ότι ακούμπησαν από χρυσάφι γρήγορα μετατράπηκε σε μαύρο κάρβουνο. Στην περίπτωση του Μπάλου, σε μαύρη πίσσα. Και σε σκουπίδια. Πολλά σκουπίδια. Όπου κι αν περπατούσες. Από καραβόσχοινια και δίχτυα, μέχρι λάστιχα τρακτέρ.. Ναι! Λάστιχα τρακτέρ! Στον αδιάβατο Μπάλο! Διάολε πια…

 Η τελευταία μου επίσκεψη προ 4 ετών δε μου είχε αφήσει σε καμία περίπτωση τέτοιες εντυπώσεις. Είχα τότε έρθει με πλοιαράκι. Αυτό, αγκυροβόλησε αρκετά μακρυά από τον κόλπο. Οι επιβάτες του μπήκαν σε βαρκούλες με κουπιά και τους οδήγησαν όλους έτσι στην παραλία. Μόλις 4 χρόνια πριν.

Και τώρα;

Τώρα το πλοίο Γραμβούσα ρίχνει άγκυρα και δένει στην παραλία. «Σκαφάτοι» γεμίζουν τον κόλπο με βενζίνες και λάδια. Και καΐκια. Που μεταφέρουν επιβάτες προς την ταβέρνα. Για να μη χάσουν τη μάσα τους.

Τα πρώτα διόδια της Κρήτης βρίσκονται στο δρόμο προς τον Μπάλο

Η αρχή έγινε στα «διόδια» που αποφάσισε να βάλει ο Δήμος Κισάμου. Το «συμβολικό» ποσό του 1 ευρώ έγινε 3 ευρώ για τα 3 άτομα που ήμασταν μέσα στο αμάξι.

Εδώ η ενημερωτική πινακίδα που αναρτήθηκε δίπλα από τα “διόδια” όπου ενημερώνει για τους λόγους επιβολής “ανταποδοτικού τέλους” 1 ευρώ. Τίποτα απ’ αυτά που λέγεται δεν τηρείται. Πρόκειται για κοροίδία.

Η κυρία στα «διόδια» μόλις τη ρωτήσαμε ποιος ο σκοπός αυτού του αντιτίμου, δέησε να μας εξηγήσει αρκετά βαριεστημένα και με φανερή τη δυσαρέσκεια στον τόνο της φωνής της πως τα χρήματα που συγκεντρώνονται είναι για τη φύλαξη, τον καθαρισμό και την προστασία της περιοχής. Άλλωστε, ο Μπάλος είναι περιοχή ενταγμένη στο πρόγραμμα NATURA 2000. Σχετική πινακίδα μας ενημέρωνε πως η απόφαση του Δήμου Κισσάμου έχει εγκριθεί και από την περιφέρεια Κρήτης «για την φύλαξη, τη συντήρηση των δασοτεχνικών έργων και την καθαριότητα της περιοχής».

Αν και παρέμειναν οι επιφυλάξεις μας για την επιβολή εισιτηρίου μας «αφόπλισε» η αιτιολόγηση. Ποιος άλλωστε θα ήταν αντίθετος να δίνει 1 ευρώ αν αυτό συντελεί στη διαφύλαξη μιας σπάνιας ομορφιάς περιοχής; Δε μιλάμε άλλωστε για είσοδο σε κάποια ιδιωτική παραλία. Εδώ επισκεπτόμαστε τον Μπάλο: έναν παρθένο παράδεισο που δέχεται όμως αρκετούς επισκέπτες.

Οι μισές απαγορεύσεις, δεν τηρούνται, εφόσον γίνονται από την ίδια την αρχή που θα έπρεπε να φροντίζει για την επιβολή των απαγορεύσεων. Δηλαδή, το Δήμο Κισάμου.

Ανακλήθηκε ξανά η οικοδομική άδεια για τις βίλες του Πόρτο Καρράς

 Αναρτούμε άρθρο του Γεράσιμου Λιόντου από το tvxs.gr/node/102066

Στις 9 Ιούλη του 2012 ο προϊστάμενος του Τμήματος Οικοδομικών Αδειών και Ελέγχου των Κατασκευών της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας του Δήμου Πολυγύρου, Ματθαίος Τοτικίδης, εξέδωσε για δεύτερη φορά απόφαση, την 1237, με την οποία ανακαλεί την οικοδομική άδεια 199/2010, που είχε εκδοθεί παράνομα για λογαριασμό του ιδιοκτήτη της Πόρτο Καρράς ΑΕ, Κ. Στέγγου.

Με την άδεια αυτή ο Κ. Στέγγος επιχειρεί να χτίσει 585 πολυτελείς βίλες σε δάσος 17.630 στρεμμάτων. Από το 2003 ο καπιταλιστής προσπαθεί να αποχαρακτηρίσει το συγκεκριμένο δάσος, προκειμένου να κατασκευάσει και να μοσχοπουλήσει τις 585 βίλες και να βγάλει τεράστια κέρδη. Είναι ο ίδιος που στις αρχές του 2004 προκάλεσε και την περιβόητη (ν)τροπολογία Πάχτα, με την οποία επιχειρήθηκε ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων. (Ν)τροπολογία που μετά το θόρυβο που ξέσπασε καταργήθηκε με νέα τροπολογία σε άλλο νόμο.

Ακόμη και αυτή την περίοδο, της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, υπάρχουν μεγαλοκαπιταλιστές που βγάζουν τεράστια κέρδη και μπορούν να διαθέσουν τμήμα απ’ αυτά για ν’ αγοράσουν πολυτελείς βίλες. Η παρεμπόδιση των σχεδίων της εταιρίας του Κ. Στέγγου αποτελεί συνεισφορά στον αγώνα για την προστασία των δασών που απέμειναν, για την προστασία του περιβάλλοντος. Είμαστε βέβαιοι ότι ο γνωστός καπιταλιστής έχει «λυσσάξει» εναντίον μας, γιατί στεκόμαστε εμπόδιο στην υλοποίηση των παρανομιών του, και θα το ήθελε πολύ, εάν φυσικά μπορούσε, να μας κατασπαράξει.

Η υπ’ αριθμόν 1237 απόφαση, που ανακαλεί την παράνομη άδεια οικοδόμησης, είναι πολύ σημαντική και γι’ αυτό κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτούσιο το διατακτικό της (οι επισημάνσεις δικές μας):

«Ανακαλούμε την υπ’ αριθμ 199/2010 οικοδομική άδεια ανέγερσης "Οικίσκων πολυτελείας κατοικιών με πισίνα και υπόγειο" στην περιοχή "Πόρτο Καρράς" Σιθωνίας της Πόρτο Καρράς ΑΕ, διότι αυτή εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου διαδικασίας έκδοσης χωρίς προηγούμενη χορήγηση εγκρίσεων των αρμοδίων αρχαιολογικών και δασικών υπηρεσιών και χωρίς έλεγχο και έγκριση αρχιτεκτονικής μελέτης από την αρμόδια Επιτροπή Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου, παραβιάζοντας τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις και ειδικότερα αυτές των αρθ. 3 και 5 του από 8-7-93 Π..Δ/τος (ΦΕΚ 795Δ/93) και του άρθ. 3 ΓΟΚ, αυτές περί προστασίας δασών και δασικών εκτάσεων του Ν. 998/79 και αυτές περί προστασίας αρχαιοτήτων του Ν. 3028/2002 όπως ειδικότερα και αναλυτικά αναπτύχθηκε στο σκεπτικό της παρούσας».

Αποκεντρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με κοινωνική συμμετοχή

Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων Στους σχεδιασμούς τρόικας, κυβέρνησης και εθνικών εργολάβων αντιπαραθέτουμε την αποκεντρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων, με κοινωνική συμμετοχή Μια σειρά από γεγονότα και δημόσιες παρεμβάσεις των τελευταίων ημερών μας πείθουν ότι έχουμε (ξανα)μπει σε τροχιά πλήρους υλοποίησης μιας απαράδεκτης πολιτικής για τη διαχείριση των απορριμμάτων, που τη χαρακτηρίζει ο συγκεντρωτισμός (συγκέντρωση δραστηριοτήτων σε λίγες στοχευμένες περιοχές), ο φαραωνισμός (μονάδες πολύ μεγαλύτερες από αυτές που πραγματικά χρειάζονται) και ο μονόπλευρος προσανατολισμός στην ενεργειακή αξιοποίηση - καύση. Ότι είχε «παγώσει», προσωρινά, στη διάρκεια της εκλογικής περιόδου, τώρα ξεμπλοκάρεται και δρομολογείται η υλοποίησή του, με προτεραιότητα τη δημοπράτηση των μεγάλων έργων. Αν και ο προσανατολισμός αυτός προηγείται, ήρθε να «δέσει» αρμονικά με τις μνημονιακές απαιτήσεις, που δίνουν βάρος στην εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, αδιαφορώντας για το υπέρμετρο κατασκευαστικό, λειτουργικό και περιβαλλοντικό κόστος αυτών των έργων, που θα κληθούν να σηκώσουν στις πλάτες τους, και πάλι, οι πολίτες αυτού του τόπου, ιδιαίτερα τα ασθενέστερα στρώματα και οι κατηγορίες του πληθυσμού. Καταγράφουμε τις πιο ενδεικτικές εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος: • Στις συναντήσεις του μόνιμου εκπροσώπου της τρόικας Χ. Ράιχενμπαχ με τις νέες ηγεσίες του ΥΠΕΚΑ, του ΥΠΑΝ και του ΥΠΕΣ η διαχείριση των απορριμμάτων και η δημοπράτηση των νέων μονάδων είχε περίοπτη θέση. Σε αντάλλαγμα, αφέθηκε να εννοηθεί ότι θα υπάρξει κατανόηση στη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων της χώρας για το κλείσιμο και την αποκατάσταση των ανεξέλεγκτων χωματερών (ΧΑΔΑ).   • Ο περιφερειάρχης Αττικής κ. Σγουρός έχει επιδοθεί σε μια επαναλαμβανόμενη κινδυνολογική ρητορική για την πιθανή κατάρρευση του ΕΔΣΝΑ, που έχει το ρόλο του φορέα διαχείρισης για την Αττική, για την αδυναμία λειτουργίας της Φυλής και για το ενδεχόμενο η Αθήνα να «πνιγεί» στα σκουπίδια. Το φάρμακο, κατά τον κ. Σγουρό, για όλα τα παραπάνω δεν είναι άλλο από τη δημοπράτηση των τεσσάρων (4) νέων εργοστασίων της Αττικής. • Στη Θεσσαλονίκη, έχουμε σε εξέλιξη μια νέα προσπάθεια «πειθούς» της κοινωνίας για την ανάγκη κατασκευής ενός γιγαντιαίου σταθμού μεταφόρτωσης (ΣΜΑ) στην Ευκαρπία, που εναρμονίζεται με την κατασκευή των μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης στην εγκατάσταση της ΒΔ Θεσσαλονίκης (Μαυροράχη) και την κατασκευή της αντίστοιχης εγκατάστασης στη ΝΑ Θεσσαλονίκη (Αγ. Αντώνιος - Σχολάρι). • Πέρα από τις εγκαταστάσεις στη ΒΔ και στη ΝΑ Θεσσαλονίκη, αδειοδοτήθηκε άλλη μία μονάδα καύσης δευτερογενών καυσίμων από την επεξεργασία αστικών απορριμμάτων (RDF και SRF) στο ΒΙΠΑ Κάτω Γέφυρας Θεσσαλονίκης, για λογαριασμό της εταιρείας ΕΝΕΡΜΕΛ, που αποτελεί κοινοπραξία των ομίλων Μπόμπολα και ΤΕΡΝΑ. Την ίδια στιγμή οι τσιμεντοβιομηχανίες διακινούν τον ισχυρισμό ότι μπορούν να κάψουν τεράστιες ποσότητες αυτών των υλικών. Με άλλα λόγια, τα μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα στέλνουν το μήνυμα: «προχωρήστε στη δημοπράτηση των εργοστασίων επεξεργασίας (δίνοντάς τα σε μας) και εμείς είμαστε εδώ για να κάψουμε τα τοξικά και επικίνδυνα προϊόντα τους».  • Δημοπρατήσεις και σχεδιασμοί μικρότερων έργων διαχείρισης, στην ίδια πάντα λογική, προχωρούν και σε άλλες περιοχές της χώρας: Σέρρες, Αιτωλοακαρνανία, Ηλεία, Εύβοια, Βοιωτία, Φθιώτιδα. Ταυτόχρονα, πληθαίνουν ανησυχητικά οι περιπτώσεις δήμων, που διασπούν το έργο της διαχείρισης και τμήματά του τα αναθέτουν εργολαβικά σε ιδιώτες. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με όσα έχουν προηγηθεί και με όσα προετοιμάζονται, δημιουργούν την αίσθηση ότι η κατάσταση στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων δεν απέχει πολύ από το να γίνει μη αναστρέψιμη. Σε αυτές τις συνθήκες, αποκτά τεράστια σημασία το να αποκτήσουν ένα βαθύτερο και πιο ουσιαστικό περιεχόμενο οι αγώνες και οι τοπικές αντιστάσεις, που αναπτύσσονται, ενθαρρύνοντας πρωτοβουλίες και στο χώρο της αυτοδιοίκησης και των εργαζομένων σ’ αυτήν, έτσι ώστε: Α. Να αποκαλυφθούν τα σκάνδαλα που χαρακτηρίζουν τις κυρίαρχες επιλογές • Το σχεδιαστικό - διαχειριστικό - περιβαλλοντικό σκάνδαλο, αφού: α) τα έργα που προωθούνται δείχνουν να αγνοούν, παντελώς, ότι βρισκόμαστε σε διαδικασία γενικευμένης αναθεώρησης και του εθνικού και των περιφερειακών σχεδιασμών. Επιβεβαιώνοντας την αίσθηση που υπάρχει ότι, οι όποιες νομοθετικές ρυθμίσεις έγιναν, λειτουργούν απλά σαν «άλλοθι» σε προειλημμένες αποφάσεις. β) σε πείσμα κάθε ορθής πρακτικής για τη μείωση των απορριμμάτων, τη διαλογή στην πηγή, την ανάκτηση και την ανακύκλωση, πριμοδοτείται συνειδητά το συγκεντρωτικό μοντέλο, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος των αστικών απορριμμάτων να οδηγείται σε σύμμεικτη μορφή σε πανάκριβες συγκεντρωτικές εγκαταστάσεις προσανατολισμένες, κυρίως, στην ενεργειακή αξιοποίηση, δηλαδή στην καύση ή σε παρεμφερείς τεχνολογίες. • Το οικονομικό σκάνδαλο, αφού: η εφαρμογή του μοντέλου της συγκεντρωτικής διαχείρισης των ΑΣΑ με ενεργειακή αξιοποίηση και ΣΔΙΤ, θα επιβαρύνει το δημόσιο με τεράστια ποσά για την κατασκευή αχρείαστων εγκαταστάσεων, θα οδηγήσει σε εκτόξευση του κόστους διαχείρισης και, τελικά, θα πολλαπλασιάσει τα δημοτικά τέλη. Το γεγονός αυτό συνιστά διασπάθιση δημόσιου χρήματος σε συνθήκες, μάλιστα, κρίσης και αιματηρών περικοπών, και πρόσθετη έμμεση φορολόγηση των πολιτών. Β. Να αναληφθούν πρωτοβουλίες εκπόνησης τοπικών και περιφερειακών σχεδίων, στη βάση της αντίληψης της κοινωνικής διαχείρισης των απορριμμάτων με αποκέντρωση Στον αντίποδα των επιλογών που φαίνεται να προκρίνονται από κράτος και εργολάβους, ορθώνεται η εναλλακτική αντίληψη για την κοινωνική διαχείριση των απορριμμάτων, που έχει αποτυπωθεί στην πρόταση για την αποκεντρωμένη ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων, στηριγμένη στις βασικές αρχές της εγγύτητας και της μικρής κλίμακας, που αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση μιας οικονομικής και φιλοπεριβαλλοντικής διαχείρισης, σε όφελος των πολιτών και της κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτής της αντίληψης, μεταφέρουμε το κύριο πεδίο των δραστηριοτήτων στο τοπικό επίπεδο, με σκοπό τη δραστική μείωση της ποσότητας των απορριμμάτων, που έχουν ανάγκη επεξεργασίας ή τελικής διάθεσης σε χώρους ταφής. Κύριο πεδίο εφαρμογής της αποκεντρωμένης ολοκληρωμένης διαχείρισης είναι μεγάλοι δήμοι ή ομάδες γειτονικών δήμων, που συγκροτούν ενιαίες διαχειριστικές ενότητες, για τις ανάγκες της διαχείρισης των δικών τους αποβλήτων, στη βάση τοπικών σχεδίων διαχείρισης, που διαμορφώνονται με διαδικασίες ουσιαστικής διαβούλευσης και κοινωνικής συμμετοχής.    26/7/2012 Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων prosynat.blogspot.com - prosynat@gmail.com

Σκουριές Χαλκιδικής : ΜΑΤ στην υπηρεσία χρυσοθήρων

Αναρτούμε από το Μέτωπο, άρθρο της συναδέλφου και μέλους της συσπείρωσης, Βαγγελιώς Σωτηροπούλου.

ΜΑΤ – Χημικά – πλαστικές σφαίρες στην υπηρεσία των χρυσοθήρων. Επιστήμονες του ΑΠΘ προειδοποιούν : Τραγικές για την υγεία και καταστροφικές για κάθε είδους γεωργική δραστηριότητα αναμένεται να είναι οι επιπτώσεις  των εξορύξεων Την Κυριακή 5 Αυγούστου κάτοικοι των χωριών της Χαλκιδικής με βάση απόφαση της Γενικής τους Συνέλευσης πραγματοποίησαν πορεία προς την τοποθεσία Σκουριές για να απαιτήσουν τη διακοπή των εργασιών αποψίλωσης του δάσους που έχει ξεκινήσει από τον περασμένο Ιούνιο η El Dorado Gold και την ακύρωση της καταστροφικής για όλη την Χαλκιδική επένδυσης χρυσού. Στη θέση Χονδρό Δέντρο, δυνάμεις των ΜΑΤ απαγόρευσαν την πορεία προς τις Σκουριές. Στις διαμαρτυρίες των κατοίκων, αντιπροσωπείας βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και δικηγόρων που ζητούσαν να μάθουν το λόγο της απαγόρευσης διέλευσης από έναν δημόσιο χώρο και μάλιστα χωρίς έγγραφη εντολή εισαγγελέα, απάντησαν με ρίψη χημικών, κροτίδων κρότου-λάμψης, ακόμη και με πλαστικές σφαίρες. Από τις πλαστικές σφαίρες τραυματίστηκαν διαδηλωτές. Από τα χημικά δημιουργήθηκαν εστίες φωτιάς μέσα στο δάσος τις οποίες έσβησε η πυροσβεστική σε συνεργασία με τους διαδηλωτές. Το βράδυ της ίδια μέρας οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Ιερισσού όπου δέχτηκαν νέα βάρβαρη επίθεση με χημικά με  πρόσχημα “πληροφορίες για καταστροφές στο δημαρχείο”. Κάτοικοι και τουρίστες αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα. Στη θέση Σκουριές της Χαλκιδικής η εταιρεία El Dorado Gold (95% καναδοί, 5% ΑΚΤΩΡ του Μπόμπολα) πρόκειται να κατασκευάσει τριτοκοσμικού τύπου μεταλλείο επιφανειακής και υπόγειας εξόρυξης χρυσού και άλλων μετάλλων με κρατήρα διαμέτρου πάνω από 700 μέτρα και βάθους πάνω από 220 μέτρα ! Αυτό σημαίνει ότι : - θα καταστραφούν 3.300 στρέμματα αρχέγονου δάσους - θα στερέψει από νερά το όρος Κάκαβος που υδροδοτεί σήμερα όλο το Δήμο Αριστοτέλη και μελλοντικά όλη τη Χαλκιδική μέσω του φράγματος Χαβρία - τα ρέματα της περιοχής θα μετατραπούν σε τέλματα εναπόθεσης τοξικών αποβλήτων. Όπως έχουμε ξαναγράψει σε αυτή την ιστοσελίδα, το μεταλλείο στις Σκουριές είναι μέρος ενός φαραωνικού επενδυτικού σχεδίου στη Βορειοανατολική Χαλκιδική που περιλαμβάνει επέκταση παλαιών μεταλλείων (Ολυμπιάδα), δημιουργία συγκροτήματος εργοστασίων επεξεργασίας μεταλλευμάτων, στοές μεταφοράς, τεράστια τοξικά τέλματα, δεξαμενές  αποθήκευσης μεταλλικών συμπυκνωμάτων και θειϊκού οξέως πάνω στην παραλία του Στρατωνίου, 2 νέες προβλήτες στο λιμάνι Στρατωνίου. Για να έχουμε μια αίσθηση του μεγέθους των έργων αξίζει να αναφέρουμε ότι οι εξορύξεις που σχεδιάζονται για τα επόμενα 15-20 χρόνια είναι τις τάξης των 200.000.000 τόνων, όταν από την αρχαιότητα μέχρι τώρα οι εξορύξεις στη Χαλκιδική δεν ξεπερνούν τα 30.000.000 τόνους !

Fast track αδειοδότηση: Βουτήξτε, καταστρέψτε, τελειώσατε!

Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Παναγιώτη Μαυροειδή από το aristeroblog

 

Με μεγάλο ενθουσιασμό οι ροζ οικονομικές σελίδες των εφημερίδων, αναφέρονται στην πρόθεση της τροϊκανής κυβέρνησης για  δημιουργία ενός ‘’εθνικού αδειοδοτικού συστήματος για τις μεγάλες επενδύσεις’’, το οποίο  επεξεργάζεται το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Υποδομών. Στόχος, σύμφωνα με τους θιασώτες του σχεδίου,  είναι, μεταξύ των άλλων,  η δημιουργία μιας γενικής διεύθυνσης στο υπουργείο, στην οποία θα συγκεντρωθούν οι περισσότερες, αν όχι όλες, οι αδειοδοτικές αρμοδιότητες που βρίσκονται σήμερα σε άλλα υπουργεία,  ώστε ‘’να μην αποθαρρύνονται οι υποψήφιοι επενδυτές από τη γραφειοκρατία’’.  

Στη νέα  γενική διεύθυνση αδειοδοτήσεων στο υπουργείο Ανάπτυξης, πρόκειται να συγκεντρωθούν εξειδικευμένοι υπάλληλοι των σχετιζόμενων αντικειμένων, έτσι ώστε  η  διεύθυνση αυτή να εκδίδει απευθείας τις περισσότερες άδειες, και για όσες δεν είναι αυτό δυνατόν, να αναλαμβάνει τον συντονισμό της έκδοσής τους. Θεωρητικά, το βασικό ζητούμενο είναι ο περιορισμός του χρόνου αδειοδότησης μιας επένδυσης. Υποτίθεται ότι η  συγκέντρωση των αρμόδιων υπηρεσιών στο ίδιο κτίριο σίγουρα θα καταργήσει, εξ ορισμού, τον χρόνο που χάνεται για την επικοινωνία ανάμεσα στα υπουργεία.

Τα πράγματα λοιπόν είναι απλά και αθώα. Εδώ τίθεται η πρώτη ερώτηση αφελούς: Άραγε οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις σχετίζονται με τα πολλά κτίρια που πηγαινοέρχεται κανείς ή με τις απαιτήσεις που τίθενται για αυτές;

Επειδή δύσκολα θα υπάρξει σοβαρός άνθρωπος, έστω και οπαδός του fast track και των μνημονιακών πολιτικών, που να ισχυριστεί το πρώτο,  ας πάμε στις  επόμενες αφελείς ερωτήσεις, που σχετίζονται με τις απαιτήσεις για μια αδειοδότηση και τον απαιτούμενο χρόνο για την εξέτασή τους.

Αν πρέπει να μειωθεί ο χρόνος που απαιτείται για μια αδειοδότηση, γιατί αυτό δεν πρέπει να μελετηθεί και να ισχύσει γενικά, αλλά πρέπει να αντιμετωπιστούν με ιδιαίτερο τρόπο οι αδειοδοτήσεις μεγάλων επενδύσεων;  Φαίνεται πως, τελικά,  το ελληνικό κράτος και οι υπηρεσίες του, μαζί και τα εκσυγχρονιστικά σχέδια για αυτές, υπάρχουν για να υπηρετούν τους μεγάλους ξένους και εγχώριους ‘’επενδυτές’’  και όχι για τους ανθρώπους που ζουν, εργάζονται (όσοι τέλος πάντων…), μοχθούν και αγωνιούν. Αυτοί μπορούν να περιμένουν.

Αναρωτιέται κανείς, πότε άραγε απαιτείται μεγαλύτερος χρόνος για την εξέταση ενός φακέλου αδειοδότησης στην περίπτωση της  δημιουργίας και λειτουργίας μιας  νέας παραγωγικής επιχείρησης ή επιχείρησης υπηρεσιών. Μήπως είναι πιο λογικό ότι μια μεγάλη τουριστική μονάδα σε μια ευαίσθητη περιοχή, είναι πιο πιθανό να έχει σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από ότι ένα ψιλικατζίδικο; Μήπως ακριβώς στις μεγάλες επενδύσεις είναι που πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά αν τηρούνται οι περιβαλλοντικές, χωροταξικές και αρχαιολογικές επιπτώσεις;

Οι πρόθυμοι  υπηρέτες των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, δεν  λένε απλά ότι θεωρούν αυτές τις απαιτήσεις απαράδεκτα βαρίδια που πρέπει αργά ή γρήγορα να πάνε για σκραπ μαζί με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή τα ψήγματα κοινωνικής πολιτικής που κατήργησαν.

Στην αγαπημένη τροϊκανή αργκό,  οι περιβαλλοντικές και αρχαιολογικές απαιτήσεις παρουσιάζονται ως κρατικά γραφειοκρατικά υπολείμματα της τελευταίας σοβιετικής δημοκρατίας του κόσμου, που δήθεν είναι η Ελλάδα. Στην πραγματικότητα αποτελούν κουτσουρεμένη και ατελέστατη  έκφραση μιας  στοιχειώδους  άμυνας της κοινωνίας, απέναντι στην πλήρη καταστροφή των πάντων. Έχουν την ίδια, σημαντική σπουδαιότητα, που έχει κάθε άλλη κοινωνική, οικονομική ή δημοκρατική κατάχτηση, που θέλει να σαρώσει ο σύγχρονος ολοκληρωτικός καπιταλισμός, στην επέλαση του. Δεν σημαδεύει αυτή μόνο τις τσέπες, αλλά και το περιβάλλον, την πολιτιστική κληρονομιά, την ιστορία, την ομορφιά και την αισθητική. Το αριστερό προοδευτικό κίνημα των μηχανικών και άλλων επιστημόνων, δρώντας με κριτήριο το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον, μπορεί και πρέπει να οργανώσει τις αντιδράσεις και τις αντιστάσεις.

Το μεγάλο σκάνδαλο με την Αγροτική Τράπεζα - Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων

Εκφράζουμε την ολόπλευρη αλληλεγγύη μας στο συνεχιζόμενο αγώνα των εργαζομένων της Αγροτικής που τους έτυχε να είναι τα πρώτα θύματα της τρικομματικής συμμορίας που ανέλαβε εργολαβικά την οριστική διάλυση. Δείτε video και ενημέρωση από τις κινητοποιήσεις τους εδώ και στο site του συλλόγου τους.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ !

3-8-2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Σ.Ε.Α.Τ.Ε.

Το επερχόμενο πακέτο των 11,5 δισ €, που θα πέσει στις βαριές πλάτες του ελληνικού λαού, έχει ένα δίδυμο «αδελφάκι», την εκποίηση της Αγροτικής Τράπεζας, που προηγήθηκε, ήδη, και επιβάρυνε τον έλληνα φορολογούμενο, μ΄ ένα ανάλογο, περίπου, κόστος !

Η εφαρμογή του ιδεολογικοπολιτικού δόγματος του νεοφιλελευθερισμού, που επέβαλλε την εξαφάνιση των κρατικών τραπεζών, με την επιταγή της εξωτερικής τρόϊκας και τη δουλική υλοποίηση από την κυβέρνηση της εσωτερικής τρόϊκας, μέσω των μεθοδευμένων ενεργειών της Τράπεζας της Ελλάδος, όχι, απλά δεν έφερε την πλέον συμφέρουσα και επωφελή για το δημόσιο λύση, αλλά φέρεται να κοστίζει τα τριπλάσια, απ΄ ό,τι η εναλλακτική λύση της ανακεφαλαιοποίησης της Αγροτικής Τράπεζας, μέσω του ΤΧΣ, ως ενιαία και κρατική τράπεζα.

Τα προβαλλόμενα επιχειρήματα, περί προβληματικότητας της ΑΤΕ και τα περί «μη βιώσιμης τράπεζας», εδράζονται σε μεθοδευμένες κινήσεις και λειτουργίες και σε αυθαίρετα, όσο και αναπόδεικτα στοιχεία.

Το πολυδιαφημιζόμενο deal της ΑΤΕ, δεν αποτελεί, ούτε πώληση, ούτε, καν, μεταφορά. Είναι μια δωρεά με bonus, προς το ιδιωτικό κεφάλαιο !

Η Αγροτική Τράπεζα χαρίστηκε, αφού χωρίστηκε, και το δημόσιο, πλήρωσε κι από πάνω αρκετά δισ €, τα οποία χρεώθηκαν στους έλληνες φορολογούμενους !

l Η εξαφάνιση της ΑΤΕ θα επιφέρει το τελειωτικό χτύπημα στην, ήδη, μισοερειπωμένη ελληνική ύπαιθρο, αφού θα εκλείψει οποιαδήποτε άσκηση αγροτικής πίστης, ενώ, παράλληλα, οι υποθηκευμένες αγροτικές περιουσίες θα βρεθούν στο έλεος των ιδιωτικών κερδοσκοπικών επιχειρηματικών σχημάτων. Αγρότες, συνεταιρισμοί και γεωργικές βιομηχανίες θα μπουν σε νομοτελειακή πορεία απαξίωσης και αφανισμού !

l Οι εργαζόμενοι στην Αγροτική Τράπεζα, μετά τις αλλεπάλληλες σφαγιαστικές περικοπές των αποδοχών μας, τη δραστική μείωση των θέσεων εργασίας και την περιστολή βασικών δικαιωμάτων μας, βρισκόμαστε τώρα αντιμέτωποι και με τους κινδύνους που απειλούν την ίδια την απασχόλησή μας.

Μας ζητούν να εφησυχάσουμε και ν΄ αρκεστούμε σε υποσχέσεις «διασφάλισης», που, μέχρι σήμερα, δεν έχουν αποτυπωθεί σε κανένα κείμενο με νομική ισχύ. Μας ζητούν να συμβιβαστούμε και να υποκύψουμε, χωρίς καμιά συγκεκριμένη δέσμευση για τη συνέχεια και τους όρους της απασχόλησής μας, για τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα !

- Απεργούμε, αγωνιζόμενοι, πρώτα και κύρια, μαζί με την κοινωνία και τους φορείς των πελατών μας, για την ανατροπή της επαίσχυντης συμφωνίας εκποίησης της Αγροτικής Τράπεζας.

-  Απεργούμε και αγωνιζόμαστε για την ύπαρξη και τη λειτουργία της ΑΤΕ, στο ρόλο του χρηματοπιστωτικού εργαλείου, για τη στήριξη και την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας και κυρίως του αγροτικού.

- Απεργούμε και αγωνιζόμαστε, για την, ουσιαστική, διασφάλιση της εργασίας μας, την κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας, εργασιακών και ασφαλιστικών.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας, μέχρι τη νίκη !

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Α.Τ.Ε

Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

Αποπηγάδι: Nερό, το πιο πολύτιμο αγαθό!

Αναδημοσίευση άρθρου της Νέλλης Ψαρρού από το UNFOLLOW #7, που κυκλοφορεί, εκεί και η συνέχεια.

Ένας νεκρός δασολόγος, μια ορεινή, προστατευόμενη περιοχή της Κρήτης με παγκόσμιου ενδιαφέροντος απειλούμενη πανίδα, τρομοκρατημένοι κάτοικοι, τα πανταχού παρόντα ΜΑΤ, και μια ισχυρή πολυεθνική εταιρεία ενέργειας στο κυνήγι της «πράσινης ανάπτυξης»… Ποιον ευνοεί η ομερτά γύρω από τις καταναγκαστικές απαλλοτριώσεις, τη συγκάληψη διαδικασιών και τη διαστρέβλωση στοιχείων; Τι συμβαίνει στο Αποπηγάδι;

Νεκρός βρέθηκε ο δασολόγος Κώστας Πενταράκης στις 9 Μαΐου 2012 σε μια χαράδρα του νομού Χανίων, ύστερα από 14 μήνες που αγνοούνταν. Τα αίτια του θανάτου του παραμένουν αδιευκρίνιστα.

Αποπηγάδι. Ορεινός όγκος του νομού Χανίων. Μια περιοχή σχεδόν απάτητη, γεμάτη πηγές και τρεχούμενα νερά αναγνωρισμένης ποιότητας, γεμάτη τεράστιες καστανιές, κουμαριές, κερασιές, βελανιδιές, μοναδικά ερικοδάση και πάμπολλες καλλιέργειες. Με τόσο πυκνή βλάστηση που νομίζεις πως είσαι σε ζούγκλα, και τα λιγοστά σπίτια βρίσκονται κρυμμένα σε μια φυσική παραλλαγή. Κηρυγμένη ως προστατευόμενη περιοχή (ΦΕΚ 65/3.2.2006), με πληθώρα σπάνιων και ενδημικών φυτών, χώρο τροφοληψίας μεγάλων αρπακτικών πουλιών (γυπαετοί, όρνεα, χρυσαετοί κ.ά.) και πτητικός διάδρομος μεταναστευτικών πουλιών – πολλά από τα οποία, μαζί με αρκετά θηλαστικά, αποτελούν απειλούμενα είδη παγκόσμιου ενδιαφέροντος, που τελούν υπό αυστηρή κοινοτική προστασία. Σε αυτή την περιοχή ξεκινά η ιστορία μας.

Το 2001, με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. Βουκολιών γίνεται αποδεκτό το αίτημα της κατασκευαστικής εταιρείας Κτίστωρ ΑΤΕ (εκπρόσωπος, κ. Γιώργος Φακίδης) «να προχωρήσει στις απαιτούμενες μελέτες για τη δημιουργία αιολικού πάρκου στην περιοχή… αφού υπάρχει η διαβεβαίωση ότι ο Δήμος θα έχει οικονομικές απολαβές και έμμεσα οφέλη… Η εταιρεία κατά τη διάρκεια της έρευνάς της υποχρεούται αφενός να ενημερώνει το Δήμο για κάθε παρέμβαση που πρέπει να γίνει, προκειμένου να υπάρξει προστασία των ιδιοκτησιών των Δημοτών μας αλλά και του περιβάλλοντος». Σιωπή. Τις χρονιές 2004-6, μετά από διαδοχικές αιτήσεις των εταιρειών Υδροαιολική Κρήτης Α.Ε. (που συστεγάζεται με την Κτίστωρ), Αιολική Μουσούρων Ο.Ε. (διακριτικός τίτλος της «Παναγιώτης Λαγαδάκος & ΣΙΑ Ο.Ε. & Ε.Ε.), Leontio Aiolos Α.Ε. και Aries Aiolos Ενεργειακή Α.Ε., το δασαρχείο Χανίων προχωρεί στις πράξεις αποχαρακτηρισμού ιδιωτικών γεωργικών και κτηνοτροφικών εκτάσεων, τις οποίες χαρακτηρίζει δασικές. Οι ιδιοκτήτες των εκτάσεων δεν γνωρίζουν τίποτα, ούτε ενημερώνονται από τις δημοτικές αρχές – που αργότερα δήλωσαν άγνοια, ενώ υπήρχε έγγραφο μνημόνιο συνεργασίας του δημάρχου με την εταιρεία. Συνολικά, 2.700 στρέμματα χαρακτηρίζονται δασικά στο Αποπηγάδι ως το τέλος του 2006. Για να τελεσιδικήσει ο χαρακτηρισμός πρέπει να γίνει δημόσια ανάρτηση και να περάσει προθεσμία 60 ημερών για τυχόν ενστάσεις. Και πράγματι έτσι γίνεται. Και μάλιστα οι εκτάσεις δεν κηρύσσονται απλώς δασικές, αλλά δημόσιες δασικές! Διότι εφαρμόστηκε νόμος (Ν. 998/79) που τεκμαίρει κυριότητα των δασικών εκτάσεων υπέρ του δημοσίου εφόσον δεν αποδειχτεί ότι είναι ιδιωτικές – αυτός είναι και ο σκοπός των ενστάσεων. Να επισημανθεί βέβαια εδώ ότι ο εν λόγω νόμος δεν ισχύει για την Κρήτη, καθώς, από την ένωσή της με την Ελλάδα και μετά, αναγνωρίστηκε η κτήση των γαιών της από τους ντόπιους λόγω επαναστατικού δικαίου (δηλαδή η νομή των γαιών γίνεται προς τους επαναστάτες που απελευθέρωσαν την Κρήτη) και όχι ως ανήκοντα στο Οθωμανικό δημόσιο που περιήλθαν αυτοδικαίως στο ελληνικό κράτος (Ν. 147/1914). Εν πάση περιπτώσει, μετά την ανάρτηση των χαρακτηρισμών η απόφαση τελεσιδικεί και οι εκτάσεις θεωρούνται δημόσιες δασικές. Στη συνέχεια παραχωρείται στην εταιρεία μέρος τους που ήταν αναγκαίο για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών για 99 χρόνια έναντι 93.300 ευρώ (ΚΥΑ 91384/1057/7-6-2007).

Υπεύθυνος για τη Φουκουσίμα ο Ιδιωτικός Ενεργειακός Κολοσσός TEPCO

ΕΚΘΕΣΗ ΚΟΛΑΦΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ!

 ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΝΑΟΤΟ ΚΑΝ!

Τη διαχειρίστρια εταιρεία Tokyo Electricity Power (TEPCO) καταγγέλλει ως υπαίτια για το πυρηνικό ατύχημα τον Μάρτιο του 2011 στον Σταθμό Πυρηνικής Ενέργειας της Φουκουσίμα η νέα, τελική έκθεση που συντάχθηκε από κυβερνητική επιτροπή και είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας.

Η νέα έκθεση ουσιαστικά επιβεβαιώνει τη διαπίστωση της προκαταρκτικής έκθεσης της κυβέρνησης που δημοσιοποιήθηκε νωρίτερα τον Ιούλιο, σύμφωνα με την οποία το πυρηνικό ατύχημα οφείλεται «σαφώς σε ανθρώπινα λάθη», αλλά και στην «κουλτούρα σιωπής» που επικρατούσε στην επιχείρηση.

Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για «ανεπαρκή» μέτρα ασφάλειας έναντι φυσικών καταστροφών στις εγκαταστάσεις του ιδιωτικού ενεργειακού κολοσσού και «ακατάλληλη» αντιμετώπιση του έκτακτου περιστατικού.
Επίσης, η έκθεση αναφέρει ότι ακόμη και μετά από έναν χρόνο από το πυρηνικό ατύχημα η εταιρεία δεν έχει προβεί σε «αποφασιστικές δράσεις» για τη διερεύνηση των αιτιών του ατυχήματος, ώστε να εξασφαλιστεί κατάλληλη πρόληψη για παρόμοια ατυχήματα στο μέλλον.

Η έκθεση επίσης επιρρίπτει ευθύνες στον τότε πρωθυπουργού της χώρας, Ναότο Καν, καθώς όπως αναφέρει η παρέμβασή του μετά το ατύχημα προκάλεσε σύγχυση στην αντιμετώπιση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

Το μέλλον της βιομηχανίας πυρηνικής ενέργειας στην Ιαπωνία πάντως κρίνεται «αβέβαιο», ενώ προτείνεται να πραγματοποιηθούν εκτενείς έλεγχοι ανάλυσης κινδύνου σε όλες τις εγκαταστάσεις των εταιρειών διαχείρισης πυρηνικής ενέργειας στη χώρα.

Εν μέσω του έντονου κλίματος διαμαρτυρίας των πολιτών κατά των πυρηνικών, η κυβέρνηση καλείται να αποφασίσει μέσα στον επόμενο μήνα το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί για τη βιομηχανία πυρηνικών. Η απόφαση που πρέπει να ληφθεί θα προβλέπει είτε εξολοκλήρου εξάλειψη του τομέα πυρηνικής ενέργειας στη χώρα είτε συρρίκνωσή του στο 15% (ή το πολύ στο 20-25%) της σημερινής του ισχύος μέχρι το 2030.

Όποια και αν είναι τελικά η απόφαση, θα σημάνει στροφή 180 μοιρών από την κατεύθυνση στην οποία κινούταν η προηγούμενη πολιτική για την ενέργεια, στόχος της οποίας ήταν η ενίσχυση του ρόλου της βιομηχανίας πυρηνικής ενέργειας, ώστε να καλύπτει τουλάχιστον κατά το ήμισυ όλες τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας ως το 2030.

Κι ενώ οι διαμαρτυρίες της κοινής γνώμης και της αντιπολίτευσης συνεχώς διογκώνονται και φέρονται υπέρ μιας λύσης εναλλακτικών ενεργειακών πηγών, ο σημερινός πρωθυπουργός Γιοσιχίκο Νόντα επιμένει ότι χωρίς την πυρηνική ενέργεια είναι βέβαιο ότι η οικονομία και η ίδια η χώρα θα υποστούν ανεπανόρθωτο πλήγμα(!!!)
. «Θα είναι αδύνατο να λειτουργήσει η χώρα, σε περίπτωση που αποφασιστεί η εξολοκλήρου κατάργηση της βιομηχανίας πυρηνικής ενέργειας» δήλωνε ο Νόντα τον προηγούμενο μήνα, λαμβάνοντας σαφώς θέση υπέρ των ιδιωτικών ενεργειακών κολοσσών οι οποίοι λειτουργώντας με γνώμονα το κέρδος αγνοούν κάθε μέτρο ασφάλειας και οδηγούν σε ανυπολόγιστες οικολογικές και κοινωνικές καταστροφές.