Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2024

Περί της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα

Ενας πανεπιστημιακός αποδομεί την απάτη των ιδιωτικών πανεπιστημίων

Eκτενής ανάλυση του κοσμήτορα της Σχολής Μεταλλειολόγων-Μεταλλουργών Μηχανικών του ΕΜΠ

Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να σταματήσει οποιαδήποτε συζήτηση για την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης και να ξεκινήσει ένας ειλικρινής διάλογος για την ουσιαστική στήριξη των δημόσιων πανεπιστημίων, τα οποία – σε πείσμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν λόγω της εγκατάλειψής τους από τις κυβερνήσεις διαχρονικά – συνεχίζουν να επιτελούν υψηλής στάθμης εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο χάρη στην υπερπροσπάθεια του διδακτικού και διοικητικού προσωπικού, έχοντας ως πυξίδα το όφελος της κοινωνίας και όχι κάποιων ιδιωτών μετόχων.

Δ. Δαμίγος, Καθηγητής ΕΜΠ / Κοσμήτορας Σχολής Μεταλλειολόγων-Μεταλλουργών Μηχανικών

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα με τίτλο Απόψεις για Ακαδημαϊκά Θέματα της Σχολής Μεταλλειολόγων Μεταλλουργών Μηχανικών άρθρο του Κοσμήτορα της Σχολής, καθηγητή του ΕΜΠ Δ. Δαμίγου, με τίτλο «Περί της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα».

Πρόκειται για άρθρο που αποδομεί ντοκουμενταρισμένα, με στατιστικά στοιχεία παρμένα π.χ. από την Eurostat (2024) και το Στατιστικό Ινστιτούτο της UNESCO, όλα τα επιχειρήματα της κυβέρνησης για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Γίνεται σαφές ότι δεν υπάρχουν «κρατικά» και «μη κρατικά» πανεπιστήμια, αλλά δημόσια και ιδιωτικά. Αυτοί είναι οι όροι εξάλλου που χρησιμοποιούνται και από την Eurostat public/private)
στην ΕΕ των 27 και στο Ηνωμένο Βασίλειο (το οποίο μέχρι το 2020 ήταν μέλος της), η συντριπτική πλειονότητα (άνω του 83%) των εγγεγραμμένων φοιτητών (πλήρους φοίτησης) σε προγράμματα σπουδών επιπέδου Bachelor ή ισοδύναμου, φοιτούν σε δημόσια πανεπιστήμια
με εξαίρεση την Κύπρο, σε όλες τις άλλες χώρες που λειτουργούν ιδιωτικά πανεπιστήμια, βασικός χρηματοδότης παραμένει το κράτος (σε ποσοστό από 80% έως και 100%), μέσω της επιδότησης των διδάκτρων, υποτροφιών, φοροαπαλλαγών των ιδιωτικών δωρεών, ακίνητης περιουσίας, κ.λπ. Σε ιδιωτικά, μη εξαρτώμενα από την κρατική χρηματοδότηση πανεπιστήμια, φοιτούν περίπου 9,8% του συνόλου των φοιτητών της ΕΕ των 27. Στις ΗΠΑ, όλα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, με ελάχιστες εξαιρέσεις, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την κρατική στήριξη. Μάλιστα εκτιμάται ότι τα ομοσπονδιακά φοιτητικά δάνεια τους επιτρέπουν να αυξάνουν τα δίδακτρα πολύ υψηλότερα απ’ ό,τι θα μπορούσαν διαφορετικά να χρεώνουν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, που στηρίζονται σε ιδιωτικούς πόρους, η έρευνα είναι σχεδόν αποκλειστικά χρηματοδοτούμενη από κρατικούς πόρους η πρόσβαση στα κορυφαία ιδρύματα εξαρτάται από την κοινωνική διαστρωμάτωση. Οι οικογένειες με υψηλό κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο έχουν πλεονεκτήματα στην πρόσβαση σε ιδρύματα ελίτ (π.χ. ΗΠΑ) μόνο το 5% των ελλήνων φοιτητών που σπουδάζουν στο εξωτερικό παρακολουθούν προγράμματα προπτυχιακών σπουδών (είτε γιατί απέτυχαν στις πανελλήνιες εξετάσεις, είτε γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχουν αντίστοιχα τμήματα σπουδών και πάντα με την προϋπόθεση της οικονομικής δυνατότητας των οικογενειών). Η πλειοψηφία τους παρακολουθεί μεταπτυχιακές σπουδές με την ελπίδα της επαγγελματικής αποκατάστασης στη χώρα που έχει επιλέξει να τις πραγματοποιήσει.

Καταρρέουν επίσης τα ψέματα της κυβέρνησης ότι στοχεύει στην ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστήμιου, αφού ο οικονομικός στραγγαλισμός συνεχίζεται, ενώ η κυβέρνηση με όλους τους τρόπους (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, συγχώνευση-κατάργηση πανεπιστημιακών τμημάτων) φροντίζει να υπονομεύσει το δημόσιο πανεπιστήμιο και την πρόσβαση σε αυτό.

Καταρρέει το ψέμα Πιερρακάκη ότι στην Κύπρο σπουδάζουν 18.000 έλληνες φοιτητές (σ.σ. ο φουσκωμένος αριθμός ειπώθηκε για να δικαιολογηθεί το αφήγημα ότι όλοι αυτοί θα επιστρέψουν τώρα στην Ελλάδα με την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ). Η αλήθεια είναι ότι το 2021 στην Κύπρο σπούδαζαν 4.215 έλληνες φοιτητές!

Επίσης είναι αποκαλυπτικό ότι στην Κύπρο, τον παράδεισο των ιδιωτικών πανεπιστημίων, ένα τεράστιο ποσοστό των μαθητών της, λόγω των τσουχτερότατων διδάκτρων, του υψηλού κόστους ζωής και της χαμηλής ποιότητας των σπουδών επιλέγει σπουδές σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Από τους 23.792 ξένους φοιτητές που σπούδαζαν στην Ελλάδα το 2021 με στοιχεία της UNESCO, τα 2/3 προέρχονταν από την Κύπρο (15.066 φοιτητές, ποσοστό 63,3%)!

Τα παραπάνω είναι χαρακτηριστικά στοιχεία του άρθρου, που σφυροκοπούν τα κάλπικα επιχειρήματα των Μητσοτάκη-Πιερρακάκη.

Αναλυτικά το άρθρο έχει ως εξής:Damigos_peri_idrisis_idiwtikwn-aei

Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2024

Πώς καμιά κυβέρνηση δεν τολμά να γκρεμίσει τα αυθαίρετα (κι εκείνα πολλαπλασιάζονται)

Πώς καμιά κυβέρνηση δεν τολμά να γκρεμίσει τα αυθαίρετα (κι εκείνα πολλαπλασιάζονται)

Η αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα είναι μια σουρεαλιστική πραγματικότητα. Ανθεί μέσα από τους πολλούς νόμους που ψηφίστηκαν για να την περιορίσουν, οι οποίοι δημιούργησαν ακόμη περισσότερα αυθαίρετα.
16 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ Facebook


Ηιστορία της κατεδάφισης των αυθαιρέτων θυμίζει τη «Μέρα της Μαρμότας» στην κινηματογραφική εκδοχή του Χάρολντ Ράμις: Οι κατεδαφίσεις μοιάζουν να είναι εγκλωβισμένες σε μια «χωροχρονική φούσκα». Ξεκινούν, αλλά τα αυθαίρετα παραμένουν στη θέση τους. Και πάντα η ιστορία επαναλαμβάνεται, δεκαετίες τώρα…

Πρόσφατα το υπουργείο Περιβάλλοντος προανήγγειλε νέες αλλαγές για τον εντοπισμό και την κατεδάφιση των αυθαιρέτων. Πρόκειται για ένα δύσκολο στοίχημα, που καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν το κέρδισε ή, για την ακρίβεια, όπως τουλάχιστον δείχνουν τα πράγματα, δεν ήθελε να το κερδίσει.



Αντίθετα, οι νόμοι που ψηφίστηκαν για την «τακτοποίηση» και τη «νομιμοποίηση» της αυθαίρετης δόμησης δημιουργούσαν κάθε φορά την επόμενη γενιά αυθαιρέτων.



Είναι χιλιάδες τα πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων που έχουν εκδώσει οι αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες σε δάση και αιγιαλούς. Ελάχιστα από αυτά όμως έχουν εκτελεστεί, έχουν δηλαδή γκρεμιστεί τα αυθαίρετα.










Τα τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης, δηλαδή τα πρωτόκολλα στα οποία έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των δικαστικών και διοικητικών προσφυγών από τους αυθαιρετούχους και τα αυθαίρετα μπορούν να γκρεμιστούν, ξεπερνούν τα 800 για αυθαίρετα που βρίσκονται σε παραλίες και τα 2.500 για αυθαίρετα που βρίσκονται μέσα σε δάση.

Κανείς δεν ξέρει πόσα είναι τα αυθαίρετα στην πραγματικότητα, όπως θα φανεί παρακάτω. Αν και έχουν ψηφιστεί νόμοι και ρυθμίσεις για τον εντοπισμό και εν συνεχεία την κατεδάφισή τους, δεν έχουν εφαρμοστεί. Παρά τις εξαγγελίες και τις φωτογραφίες των εκάστοτε υπουργών με φόντο την μπουλντόζα που ρίχνει τα αυθαίρετα, συνήθως περνάνε δεκαετίες για να γκρεμιστούν, αν γκρεμιστούν.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι η υπόθεση των κατεδαφίσεων αυθαιρέτων είναι εξαιρετικά περίπλοκη και γι’ αυτό έχουν βάλει τα δυνατά τους όλες οι κυβερνήσεις, με «εξαιρετικά» αποτελέσματα.
Μπουλντόζα μετά από 30 χρόνια

Στο πρόγραμμα των 16 κατεδαφίσεων που ανακοίνωσε πανηγυρικά το υπουργείο Περιβάλλοντος τον περασμένο Νοέμβριο περιλαμβάνονταν κάποιες που εκκρεμούσαν ακόμη και 30 χρόνια. Ένα άλλο κραυγαλέο παράδειγμα που δείχνει τους ρυθμούς με τους οποίους κινούνται οι κατεδαφίσεις αυθαιρέτων είναι οι οκτώ ταβέρνες στον Σχινιά που είχαν κριθεί κατεδαφιστέες από το 1999, αλλά τελικά γκρεμίστηκαν σταδιακά μεταξύ 2016 και 2017, λίγο πριν οδηγηθεί η χώρα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για αυτό το ζήτημα.

Στο Εθνικό Πάρκο Σχινιά-Μαραθώνα, που προστατεύεται από το 2000 με Προεδρικό Διάταγμα, συντελείται σταδιακά από το 2018 μια νέα αυθαιρεσία, για την οποία επί μακρόν δεν είχε ανοίξει ρουθούνι. Ξεκίνησε το 2014 ως κάμπινγκ με τροχόσπιτα, το 2018 άρχισαν οι εργασίες ανέγερσης και τον Ιούνιο του 2023 ολοκληρώθηκαν.


Όλα αυτά τα χρόνια συστηματική κινητοποίηση υπήρξε μόνο από τη Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Αττικής (ΟΦΥΠΕΚΑ), η οποία όμως δεν είχε την αρμοδιότητα να σταματήσει τα έργα, παρά μόνο να ενημερώνει τις αρμόδιες κατασταλτικές αρχές. Σήμερα στη ζώνη Α3 του Εθνικού Πάρκου, στο πευκοδάσος με τις κουκουναριές, που αποτελεί και οικότοπο προτεραιότητας για την Ε.Ε., υπάρχουν 13 προκατασκευασμένα σπιτάκια που νοικιάζονται ως τουριστικά ακίνητα και τα οποία μπορεί να βρει κανείς στην πλατφόρμα Airbnb με χρέωση προς 180 ευρώ την ημέρα.

Το έγγραφο που έστειλε στην Εισαγγελία η αρμόδια μονάδα διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ τον περασμένο Ιούνιο κινητοποίησε τελικά το δασαρχείο Καπανδριτίου ώστε να κινήσει τη διαδικασία απομάκρυνσης αυθαιρέτου με πρωτόκολλο κατεδάφισης και την Πολεοδομία Μαραθώνα, που επέβαλε πρόστιμο για την αυθαίρετη δόμηση. Πότε θα μπουν οι μπουλντόζες; Ίσως σε καμιά δεκαετία, αν σκεφτεί κανείς τι έχει συμβεί στην αντίστοιχη περίπτωση των ταβερνών, αλλά και τι συμβαίνει σχεδόν παντού στη χώρα.Facebook Twitter Φωτoγραφία από το Airbnb. «Αυτά τα σπιτάκια τώρα έχουν χτιστεί και νοικιάζονται κανονικότατα, παραβιάζοντας τους όρους προστασίας του Εθνικού Πάρκου Σχινιά, ενώ θα έπρεπε να κατεδαφιστούν αμέσως».
Η αρμοδιότητα των κατεδαφίσεων στον πιο αδύναμο κρίκο

Η κατεδάφιση των αυθαίρετων έχει αφεθεί εδώ και χρόνια στον πιο αδύναμο κρίκο των δημόσιων υπηρεσιών, στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις. Οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις είναι οι πιο υποστελεχωμένες υπηρεσίες του Δημοσίου και δεν διαθέτουν μηχανικά μέσα. Κι αφού οι κατεδαφίσεις πήγαν σε υπηρεσίες χωρίς μηχανήματα, αυτές θα πρέπει κάπως να τα βρουν για να κάνουν τη δουλειά με την οποία είναι επιφορτισμένες.

Η γραφειοκρατία της διαδικασίας που προβλέπει την προκήρυξη διαγωνισμού για να βρεθεί εργολάβος που θα γκρεμίσει το αυθαίρετο σε συνδυασμό με τις διοικητικές και δικαστικές προσφυγές των αυθαιρετούχων που θέλουν να γλιτώσουν την κατεδάφιση καθιστούν τις κατεδαφίσεις έναν εξωπραγματικό και ανέφικτο στόχο. Αλλά ακόμη κι αν όλα αυτά έχουν γίνει, και πάλι τα αυθαίρετα δεν πέφτουν εύκολα.


Στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις στέλνονται όλα τα τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης των αυθαιρέτων από τις πολεοδομίες των δήμων, την Κτηματική Υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών που είναι υπεύθυνη για τα αυθαίρετα στον αιγιαλό, τις δασικές υπηρεσίες, όταν πρόκειται για αυθαίρετα που βρίσκονται μέσα σε δασικές εκτάσεις, και τις αρχαιολογικές υπηρεσίες, όταν το αυθαίρετο βρίσκεται σε αρχαιολογικό χώρο.

Η μεταβίβαση της αρμοδιότητας για τις κατεδαφίσεις των αυθαιρέτων στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις υπήρξε μια μεταβατική λύση το 2013, αλλά, από ό,τι φαίνεται, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού. Είχε προηγηθεί η δημιουργία Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεώρησης και Κατεδάφισης Αυθαιρέτων, ενώ με νόμο του 2017 θεσμοθετήθηκαν τα Παρατηρητήρια Δομημένου Περιβάλλοντος που θα λειτουργούσαν στις Περιφέρειες. Τα παρατηρητήρια αυτά, στα οποία θα περνούσε η αρμοδιότητα των κατεδαφίσεων και παράλληλα ο έλεγχος της αυθαίρετης δόμησης, δεν ενεργοποιήθηκαν ποτέ, ούτε από αυτή ούτε από την προηγούμενη κυβέρνηση.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Νησιά Αιγαίου: Πάνω από χίλια πρωτόκολλα κατεδάφισης

Στα νησιά του Αιγαίου οι πιέσεις του real estate για νέες τουριστικές επενδύσεις είναι αφόρητες και είναι κοινό μυστικό ότι η αυθαίρετη δόμηση ανθεί. Ωστόσο, στο τμήμα των κατεδαφίσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης του Αιγαίου απασχολούνται τρεις εργαζόμενοι συν τον διευθυντή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που μεταφέρει η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΑΔΕ) για τα νησιά του Αιγαίου πλην Κρήτης και Σποράδων, ο αριθμός των πρωτοκόλλων κατεδάφισης που εκκρεμούν ξεπερνά τα 1.000 πρωτόκολλα, ενώ αυτά που έχουν εκτελεστεί, δηλαδή έχουν προχωρήσει οι κατεδαφίσεις, είναι μόνο μερικές δεκάδες. «Το γεγονός ότι ο σοφός, κατά τα άλλα, νομοθέτης επέλεξε να αναθέσει την ειδικής σημασίας αρμοδιότητα της εκτέλεσης των πρωτοκόλλων κατεδάφισης σε υπηρεσίες που δεν διαθέτουν ούτε μέσα (μηχανήματα) ούτε κατάλληλο ή επαρκές προσωπικό, ενώ είναι υποχρεωμένες να διενεργούν διαγωνισμούς για την ανάθεση σε ιδιώτες εργολάβους, με όλη τη γραφειοκρατία που αυτό συνεπάγεται, αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις τόσο των κυβερνήσεων όσο και της τοπικής διοίκησης», λέει στη LiFO o Χάρης Ζεπάτος, ηλεκτρολόγος μηχανικός και γενικός γραμματέας της ΟΣΕΑΔΕ.

Για την Αττική η εικόνα είναι ακόμη χειρότερη. Σύμφωνα με πληροφορίες της LiFO, τα τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης, δηλαδή τα πρωτόκολλα στα οποία έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των δικαστικών και διοικητικών προσφυγών από τους αυθαιρετούχους και τα αυθαίρετα μπορούν να γκρεμιστούν, ξεπερνούν τα 800 για αυθαίρετα που βρίσκονται σε παραλίες και τα 2.500 για αυθαίρετα που βρίσκονται μέσα σε δάση.
Facebook Twitter Αεροφωτογραφία με αυθαίρετα κτίσματα στη Μύκονο. Φωτ.: Eurokinissi
Κατεδαφίσεις ή η «μέρα της μαρμότας»

Ακόμη όμως και αν υπάρχουν τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης, το γκρέμισμα των αυθαιρέτων δεν πραγματοποιείται. Ακόμη και αν προχωρήσουν κανονικά οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που απαιτούνται −γίνουν δηλαδή ομαδοποιήσεις των αυθαιρέτων τα οποία είναι διασκορπισμένα στην Αττική ή στα 60 νησιά του Αιγαίου ή αλλού, πραγματοποιηθεί η προβλεπόμενη τεχνική εκτίμηση των εργασιών με αυτοψίες, προχωρήσει η προκήρυξη διαγωνισμού και βρεθεί ο εργολάβος που θα τα γκρεμίσει− τα αυθαίρετα είναι πολύ πιθανό να μείνουν στη θέση τους.

Αυτό συμβαίνει γιατί ο αυθαιρετούχος μπορεί να παρουσιάσει την τελευταία στιγμή χαρτί με αποφάσεις τακτοποίησης αυθαιρέτου μέσων των δύο νόμων που έχουν θεσπιστεί (4178/13 και 4495/17) ή δικαστικές προσφυγές της τελευταίας στιγμής για την αναστολή της κατεδάφισης.

Μπορεί ακόμη, όταν φτάσει το συνεργείο εκεί, να βρει μεγαλύτερες αυθαιρεσίες από αυτές που περιγράφονται στο πρωτόκολλο κατεδάφισης. Για τα παράνομα κτίσματα με τις νέες αυθαιρεσίες η παραπάνω διαδικασία θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή.

Ακόμη όμως κι αν όλα πάνε καλά, τελικά πολύ λίγες κατεδαφίσεις μπορούν να γίνουν. Γιατί υπάρχει και άλλη μία πρόβλεψη του νόμου που βάζει έξτρα εμπόδια. Οι εργασίες κατεδάφισης πρέπει να ολοκληρωθούν το αργότερο μέχρι το τέλος Νοέμβρη, γιατί θα πρέπει να πληρωθούν οι εργολάβοι πριν κλείσει η χρονιά. Το πρόβλημα όμως είναι ότι συνήθως ο διαγωνισμός για την επιλογή του εργολάβου που θα βάλει μπρος τα έργα της κατεδάφισης ολοκληρώνεται προς το τέλος του καλοκαιριού ή ακόμη και τον Σεπτέμβρη.


Οπότε ο χρόνος που απομένει μέχρι τα τέλη Νοέμβρη είναι πολύ λίγος και δεν φτάνει για την κατεδάφιση μεγάλου αριθμού αυθαιρέτων. Για όσα αυθαίρετα δεν κατεδαφιστούν όλα ξαναρχίζουν από την αρχή.

Τα κονδύλια που πήρε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση για τις κατεδαφίσεις επιστρέφονται. Ο νόμος προβλέπει ξανά αίτηση για χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις θα πρέπει να εκκινήσουν τις διαδικασίες από την αρχή για νέο διαγωνισμό, για να φτάσουν πάλι στο τέλος Σεπτέμβρη να ξαναξεκινήσουν τις κατεδαφίσεις ως τον Νοέμβρη, και πάλι να μη φτάσει ο χρόνος κ.ο.κ. Έτσι επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο μια βαριά γραφειοκρατική διαδικασία με φτωχά αποτελέσματα.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΕΛΛΑΔΑ
Όταν δεν βρίσκονται αυτοί που θα γκρεμίσουν

Σε πολλά νησιά του Αιγαίου δύσκολα θα βρεθούν εργολάβοι που θα αναλάβουν τη διαδικασία της κατεδάφισης, γιατί δεν θέλουν να έρθουν αντιμέτωποι με τα επιχειρηματικά συμφέροντα αυθαιρετούχων. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση σε νησί του Αιγαίου, όπου η Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν έβρισκε ενδιαφερόμενους εργολάβους να αναλάβουν το έργο της κατεδάφισης μετά από σχετικό διαγωνισμό που είχε προκηρύξει. Ο διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος. Επαναλήφθηκε και δόθηκε με απευθείας ανάθεση στον έναν και μοναδικό εργολάβο που συμμετείχε.


Σε πολλά νησιά του Αιγαίου δύσκολα θα βρεθούν εργολάβοι που θα αναλάβουν τη διαδικασία της κατεδάφισης, γιατί δεν θέλουν να έρθουν αντιμέτωποι με τα επιχειρηματικά συμφέροντα αυθαιρετούχων.

Ήταν ένας εργολάβος από την Αθήνα, ο οποίος τελικά δεν ανέλαβε το έργο γιατί, όπως μεταφέρουν στη LiFO άνθρωποι που γνωρίζουν την υπόθεση, «δέχτηκε απειλές και πιέσεις». Ανάμεσα στα αυθαίρετα που έπρεπε να κατεδαφιστούν ήταν και μια τουριστική επιχείρηση, η οποία είχε καταλάβει περιοχή αιγιαλού, δασικό και αρχαιολογικό χώρο. Για την επιχείρηση αυτή είχαν εκδοθεί τρία πρωτόκολλα κατεδάφισης από τις αντίστοιχες υπηρεσίες που είχαν την ευθύνη για την παράνομη κατάληψη της δημόσιας έκτασης. Όλα τα πρωτόκολλα κατεδάφισης αναφέρονταν όμως σε άγνωστο ιδιοκτήτη. Όταν είχαν ξεκινήσει οι θηριώδεις κατασκευές στην παραλία το 2021, οι εργάτες που περνούσαν αυτόφωρο για τις κατασκευές δεν είχαν κατονομάσει τον ιδιοκτήτη. Τελικά το αυθαίρετο κάηκε εξαιτίας μιας μεγάλης πυρκαγιάς που ξέσπασε στην περιοχή και όχι γιατί εφαρμόστηκαν οι νόμοι που προέβλεπαν την κατεδάφισή του. Και κανείς ποτέ δεν έμαθε το όνομα του ιδιοκτήτη ο οποίος τσιμέντωσε συνολική έκταση 1.500 τ.μ.
Facebook Twitter Mπορεί σε μία πολεοδομία να φτάσουν 800 ή και 1.000 καταγγελίες. Το θέμα είναι ποιος ελέγχει αυτές τις καταγγελίες, αφού οι πολεοδομίες είναι τραγικά υποστελεχωμένες. Φωτ.: Eurokinissi
Χιλιάδες τακτοποιήσεις αυθαιρέτων χωρίς έλεγχο

Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει πόσα είναι τα αυθαίρετα. Δεν υπάρχει κάποια υπηρεσία που να ελέγχει και να εντοπίζει την αυθαίρετη δόμηση. Τα Παρατηρητήρια Περιβάλλοντος που θεσμοθετήθηκαν με νόμο του 2017 ποτέ δεν συστάθηκαν. Όλες οι υπηρεσίες που σχετίζονται με την αυθαίρετη δόμηση ενεργοποιούνται κατόπιν καταγγελιών: «Η διαδικασία για τον έλεγχο της αυθαίρετης δόμησης είναι ότι πάει η καταγγελία στην πολεοδομία ή στην αστυνομία και αυτή τη μεταβιβάζει στην πολεοδομία. Η πολεοδομία βγάζει κλιμάκιο μηχανικών που κάνει έλεγχο των καταγγελλόμενων αυθαιρεσιών. Βγάζει πόρισμα, εφόσον υπάρχει αυθαιρεσία επιβάλλει πρόστιμα και αν κριθεί κατεδαφιστέο πάει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση», λέει στη LiFO o Δημήτρης Πετρόπουλος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μηχανικών του Δημοσίου (ΠΟ-ΕΜΔΥΔΑΣ).

Ο Δημήτρης Πετρόπουλος υποστηρίζει ότι «υπάρχει ένα τεράστιο απόθεμα ελέγχου αυθαιρεσιών που είναι χαώδες». Μας εξηγεί ότι, βάσει της νομοθεσίας, οι πολεοδομίες θα έπρεπε να είχαν κάνει δειγματοληπτικούς ελέγχους στα ακίνητα που είχαν αυθαιρεσίες και τακτοποιήθηκαν με την υπαγωγή τους στους νόμους για τα αυθαίρετα. Κανένας όμως τέτοιος έλεγχος δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα: «Όλες οι τακτοποιήσεις γίνονταν με ευθύνη ιδιωτών. Δηλαδή πήγαινε ο ιδιώτης μηχανικός, κατέγραφε τις αυθαιρεσίες που υπήρχαν, ο ιδιοκτήτης πλήρωνε με βάση τις αυθαιρεσίες που κατέγραφε ο ιδιώτης μηχανικός και το ακίνητο θεωρείτο τακτοποιημένο. Ο νόμος σωστά έλεγε ότι θα πρέπει να γίνει ένας έλεγχος από τις πολεοδομίες για να δούμε, αυτά που δηλώθηκαν είναι τα σωστά; Ή δηλώθηκαν λάθος πράγματα;».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αυτός ο έλεγχος δεν έγινε ποτέ και στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει πόσα από τα «τακτοποιημένα» ακίνητα που έχουν νομιμοποιηθεί μπορεί να μην επιτρεπόταν να νομιμοποιηθούν και πόσα από αυτά μπορεί να βρίσκονται σε δάση, σε αιγιαλούς, ακόμη και σε ρέματα. Ομοίως οι πολεοδομίες θα έπρεπε να είχαν πραγματοποιήσει δειγματοληπτικό έλεγχο και για το 30% των αδειών που εκδίδονται από το 2017 μέσα από το ηλεκτρονικό σύστημα e-adeies: «Ούτε αυτός ο έλεγχος έχει γίνει ποτέ. Γι’ αυτό και έχουμε υποστηρίξει ότι κινδυνεύουμε να πάμε σε μια νέα γενιά αυθαιρέτων, τα e-αυθαίρετα», αναφέρει.

Όσο για τις καταγγελίες, όπως λέει στη LiFO o Δημήτρης Πετρόπουλος, μπορεί σε μία πολεοδομία να φτάσουν 800 ή και 1.000 καταγγελίες. Το θέμα είναι ποιος ελέγχει αυτές τις καταγγελίες, αφού οι πολεοδομίες είναι τραγικά υποστελεχωμένες. Τα δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα που μας δίνει ο Δ. Πετρόπουλος είναι ο δήμος Πειραιά και ο δήμος Μαρκοπούλου-Μεσογαίας.

«Έξι υπάλληλοι του ελέγχου κατασκευών, που έχουν ως αρμοδιότητα τον έλεγχο των αυθαιρέτων, των επικινδύνων και των ετοιμόρροπων, θα πρέπει να ασχολούνται με ελέγχους στον δήμο Πειραιά και σε εννέα ακόμη δήμους: Κορυδαλλού, Περάματος, Αίγινας, Αγκιστρίου, Σπετσών, Ύδρας, Κυθήρων, Τροιζηνίας/Μεθάνων και Πόρου. Μια συνολική έκταση που είναι 80 φορές μεγαλύτερη από την έκταση του δήμου Πειραιά!». Αντίστοιχη, όπως ισχυρίζεται, είναι και η κατάσταση στον δήμο Μαρκοπούλου-Μεσογαίας: «Δεν υπάρχει καν διοικητικός υπάλληλος για την τήρηση του αρχείου αυθαιρέτων/ημιυπαιθρίων και τακτοποιήσεων, ενώ το προσωπικό στο τμήμα αυθαιρέτων δεν επαρκεί, με συνέπεια να εκκρεμούν χιλιάδες αιτήσεις, καταγγελίες, εισαγγελικές παραγγελίες για αυθαίρετες κατασκευές».

Για τον πρόεδρο της ΠΟ-ΕΜΔΥΔΑΣ η τραγική αυτή υποστελέχωση «ευνοεί τους παρανομούντες, οι οποίοι κερδοσκοπούν σε βάρος του δομημένου περιβάλλοντος αλλά και του δημόσιου συμφέροντος, με ενδεικτικό παράδειγμα αυτό της Μυκόνου αλλά και άλλων περιοχών της χώρας».Facebook Twitter Αυθαίρετα σε παραλία της Πελοποννήσου. Φωτ.: Konstantinos Tsakalidis / SOOC
Τα «σπιτάκια» του Εθνικού Πάρκου στον Σχινιά

Για την ανέγερση των 13 κτισμάτων στο Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά υπάρχουν πολλές απορίες. Η έκταση στην οποία έχουν ανεγερθεί αυτά τα κτίσματα είναι δίχως αμφιβολία ιδιωτική. Ταυτόχρονα όμως είναι και δασική και τυχαίνει μάλιστα τα επίμαχα κτίσματα να έχουν ανεγερθεί στη ζώνη ύψιστης προστασίας του Εθνικού Πάρκου. Πέραν τούτου, στα αυθαίρετα, παρά την πολυπλοκότητα της νομοθεσίας, τα παραθυράκια και τις πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες διατάξεις, υπάρχει μια κόκκινη γραμμή. Τα αυθαίρετα που «τακτοποιήθηκαν» ή μπορούν να τακτοποιηθούν με τους υπάρχοντες νόμους είναι αυτά που ανεγέρθηκαν μέχρι την 27η Ιουλίου του 2011.

Τα αυθαίρετα που χτίζονται μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν. Όπως εξηγεί στη LiFO η Ελένη Κατσιρώδη, προϊσταμένη της Μονάδας Διαχείρισης Εθνικών Πάρκων Πάρνηθας, Σχινιά και Προστατευόμενων Περιοχών Σαρωνικού Κόλπου, σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα του 2000 με το οποίο ο Σχινιάς χαρακτηρίστηκε Εθνικό Πάρκο, «στη ζώνη Α3, όπου ανεγέρθηκαν τα συγκεκριμένα κτίσματα, δεν επιτρέπεται η δόμηση και εξαιρείται ό,τι είχε χτιστεί πριν την ανακήρυξη της περιοχής ως Εθνικού Πάρκου με Προεδρικό Διάταγμα».

Η πρώτη αναφορά για παράτυπες ενέργειες στο Εθνικό Πάρκο έγινε το 2014 από τον τότε φορέα διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Σχινιά-Μαραθώνα, σημερινή Μονάδα Διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ και αφορούσε την ύπαρξη τροχόσπιτων στον προστατευόμενο χώρο. Τότε ειδοποιήθηκε η αστυνομία από τους φύλακες/επόπτες του φορέα, αλλά δεν είχε γίνει τίποτα.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΕΛΛΑΔΑ

Τέσσερα χρόνια μετά, το 2018, ο φορέας διαπίστωσε στο ίδιο σημείο της ιδιόκτητης δασικής έκτασης εντός Εθνικού Πάρκου οικοδομική δραστηριότητα, η οποία συνεχίστηκε και το 2019. Τότε ο φορέας, που περιπολεί καθημερινά σε 16ωρη βάση το πάρκο, είχε ενημερώσει το Δασαρχείο και την Πολεοδομία Παλλήνης. Δεν υπήρξε καμία διακοπή εργασιών, ούτε το 2018 ούτε και το 2019. Οικοδομικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν και τον Μάιο του 2022, τον Φλεβάρη του 2023, όπως επίσης και τον Ιούνιο του 2023. Τον περασμένο Ιούνιο ο ιδιοκτήτης έβαλε θερμοσυλλέκτες, διαμόρφωσε όπως ήθελε το ανάγλυφο, έκανε κοπές κλάδων δέντρων, ίσιωσε τις αμμοθίνες, οι οποίες εκτός από το γεγονός ότι αποτελούν ευαίσθητα οικοσυστήματα εμποδίζουν τη διάβρωση και την εξαφάνιση των παραλιών με άμμο, άνοιξε πόρτα από την πλευρά της θάλασσας και έφτιαξε μονοπάτι.

Αν και σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας του πάρκου η πολεοδομική υπηρεσία οφείλει να ενημερώσει τη διοίκηση της μονάδας του πάρκου σχετικά με την έγκριση κάθε οικοδομικής άδειας και να προχωρά στην έγκρισή της μόνο με τη γνώμη του φορέα, που πρέπει να παρέχεται εντός 20 ημερών, ο φορέας βρέθηκε μάλλον αρκετές φορές προ τετελεσμένων. Τον Φεβρουάριο του 2023 ο ιδιοκτήτης γνωστοποίησε στον φορέα ότι είχε κάνει αίτημα για τακτοποίηση αυθαιρέτου, ενώ νωρίτερα, τον Μάιο του 2022, υπέβαλε και έγγραφο εκτέλεσης εργασιών ενεργειακής αναβάθμισης των κτισμάτων.

Η Ελένη Κατσιρώδη υποστηρίζει ότι «η μονάδα διαχείρισης και ο πρώην φορέας από το 2014 και μετά πάντα ενημέρωνε πολεοδομικές και δασικές υπηρεσίες για τη δραστηριότητα και τις παρεμβάσεις στην επίμαχη περιοχή του Εθνικού Πάρκου. Τον Ιούνιο του 2023 έστειλε επιστολή στην Εισαγγελία και στους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος με το πλήρες ιστορικό καθώς και στις καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες». Facebook Twitter Φωτ.: Αλέξανδρος Μπελτές/ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ουσιαστικά τότε ξεκίνησε και η ενεργοποίηση του Δασαρχείου Καπανδριτίου, το οποίο, αν και είχε κάνει αυτοψία τον Ιούνιο του 2022, ξεκινάει τη διαδικασία απομάκρυνσης αυθαιρέτου μετά την επιστολή στην Εισαγγελία. Σύμφωνα με πληροφορίες της LiFO, το Δασαρχείο έχει εκδώσει πρωτόκολλα κατεδάφισης. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι αύριο θα γκρεμιστούν οι αυθαίρετες κατασκευές. Το πρωτόκολλο βρίσκεται σε αναστολή, καθώς ο ιδιοκτήτης έχει προσφύγει στα δικαστήρια για να γλιτώσει την κατεδάφιση των κτιρίων. Σε κάθε περίπτωση, και μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση, τα αυθαίρετα δεν θα απομακρυνθούν. Τουλάχιστον με βάση τα ισχύοντα έως σήμερα.

Λίγες μέρες μετά την επιστολή από την αρμόδια Μονάδα Διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ στην Εισαγγελία, ενεργοποιήθηκε και η Πολεοδομία Μαραθώνα, η οποία έκανε αυτοψία και υπέβαλε πρόστιμο για τις αυθαίρετες κατασκευές. Ο Κωνσταντίνος Ρέλιας, διευθυντής της Πολεοδομίας Μαραθώνα, λέει στη LiFO ότι «την αποκλειστική ευθύνη για τη συγκεκριμένη περιοχή, επειδή είναι υψηλής προστασίας ζώνη και δασική περιοχή, την έχει το Δασαρχείο. Η πολεοδομία, επειδή υπήρξαν αυθαιρεσίες, κατέγραψε τις όποιες παραβάσεις βρήκε και επέβαλε ένα πρόστιμο», για το οποίο, όπως μας είπε ο Κ. Ρέλιας, «ο ιδιοκτήτης έχει προσφύγει στο Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥΠΟΘΑ)».

Όσο ο ιδιοκτήτης έχει βάλει μπρος όλες τις διαδικασίες για να καταφέρει να ακυρώσει το πρόστιμο και να κερδίσει τη νομιμοποίηση των ακινήτων του μέσω διοικητικών και δικαστικών προσφυγών, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα. Πώς από το 2018 κανείς δεν σταμάτησε την ανέγερση των κτιρίων αυτών; Ο Κ. Ρέλιας θα μας πει ότι «η πολεοδομία ενεργεί κατόπιν καταγγελιών ή εάν πέσει στην αντίληψή της». Ο ίδιος μάλιστα διερωτάται «πώς η μονάδα διαχείρισης, που φυλάει τον χώρο 24 ώρες το 24ωρο, δεν αντελήφθη τίποτα για να ειδοποιηθούν οι αρμόδιες αρχές. Από τη στιγμή που εμείς αναλάβαμε εδώ, καμία όχληση από τον φορέα δεν υπήρχε, πλην μιας επιστολής που μας ήρθε τον Ιούνιο, δύο, τρεις ή τέσσερις μέρες πριν γίνει η αυτοψία».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ

Τα ερωτήματα όμως είναι πολλά. Γιατί το Δασαρχείο δεν σταμάτησε νωρίτερα τις οικοδομικές εργασίες, καθώς, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται ο ΟΦΥΠΕΚΑ, είχε ενημερωθεί; Ζήτημα είναι επίσης πώς ο ιδιοκτήτης εμφάνισε πράξη νομιμοποίησης αυθαιρέτου, αφού τα κτίσματα ήταν μέσα σε δασική περιοχή και μάλιστα μέσα στο Εθνικό Πάρκο. Η ανέγερση των κτισμάτων δεν απασχόλησε ούτε τον δήμο. Ρωτήσαμε τον Στέργιο Τσίρκα, δήμαρχο Μαραθώνα από το 2019, και μας είπε ότι μία πενταετία που σταδιακά εξελίσσεται η οικοδόμηση στο Εθνικό Πάρκο «ο δήμος δεν αντιλήφθηκε τίποτα». Ανέφερε ότι «πρόκειται για καμιά δεκαριά τροχόσπιτα στα οποία μπήκαν στέγες από πάνω». Ο Στ. Τσίρκας είπε στη LiFO ότι το θέμα το πληροφορήθηκε από τον Τύπο και αμέσως μετά πήγε η πολεοδομία για αυτοψία και πως «το πευκοδάσος Σχινιά το ελέγχει ο ΟΦΥΠΕΚΑ με δικές του φυλάξεις και οχήματα».

Για το ζήτημα αυτό η Θεοδότα Νάντσου, επικεφαλής πολιτικής του WWF, είχε προχωρήσει σε δημόσια καταγγελία πριν από μερικούς μήνες. Υποστηρίζει ότι οι λόγοι που τα αυθαίρετα δεν πέφτουν είναι γιατί καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να θέσει εμπόδια στην παρανομία εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος: «Αντί να δημιουργηθεί μια κεντρική υπηρεσία κατεδάφισης, έχουν πετάξει το μπαλάκι στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, οι οποίες ποτέ δεν κάνουν τίποτα, επικαλούμενες την έλλειψη μέσων και χρημάτων». Στον Σχινιά, όπως λέει, θα έπρεπε να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου και το Δασαρχείο θα έπρεπε να σταματήσει τις εργασίες πριν ολοκληρωθεί η κατασκευή των κτισμάτων. «Αυτά τα σπιτάκια τώρα έχουν χτιστεί και νοικιάζονται κανονικότατα, παραβιάζοντας τους όρους προστασίας του Εθνικού Πάρκου Σχινιά, ενώ θα έπρεπε να κατεδαφιστούν αμέσως». Και θα συνεχίσουν να νοικιάζονται, όπως μας λέει, για καμιά δεκαριά χρόνια ίσως, μέχρις ότου τελεσιδικήσουν οι διοικητικές και δικαστικές προσφυγές.

Για τη Θεοδότα Νάντσου οι κυβερνητικές εξαγγελίες για τα μέτρα στα αυθαίρετα, που συνοδεύτηκαν και από τις μεταβατικές διατάξεις για την εκτός σχεδίου δόμηση, αποτελούν στην ουσία προφάσεις εν αμαρτίαις: «Κάθε φορά, όταν θέλουν να αλλάξουν το θεσμικό πλαίσιο, να τακτοποιήσουν, να ενισχύσουν την εκτός σχεδίου δόμηση, κάθε φορά λένε ότι θα γκρεμίσουν αυθαίρετα. Και βρίσκουν κάτι άκυρα. Κάτι τοίχους, κάτι παρατημένα κτίσματα και γκρεμίζουν. Αυτό είναι εξοργιστικό. Το Προεδρικό Διάταγμα λέει ρητά ότι απαγορεύεται η δόμηση στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά και κάποιος πήγε και έχτισε μπανγκαλόου, τα νοικιάζει ανερυθρίαστα και βγαίνει ο υπουργός και λέει ότι θα γκρεμίσει αυθαίρετα».
Μετά το φούντωμα της αυθαιρεσίας, τώρα νέα μέτρα

Τα δύο τελευταία χρόνια, από το 2021 έως το 2023, με τροπολογίες που πέρασε η κυβέρνηση είχαν ανασταλεί όλες οι κατεδαφίσεις αυθαιρέτων σε δάση και αιγιαλούς λόγω κορωνοϊού. Το αποτέλεσμα ήταν να φουντώσει ακόμη περισσότερο η αυθαίρετη δόμηση, καθώς «υπήρχε διάχυτη η εντύπωση της ατιμωρησίας», λένε στη LiFO υπηρεσιακοί παράγοντες και μηχανικοί που ασχολούνται με το θέμα.

Η κατεδάφιση των 16 αυθαιρέτων λίγο πριν εκπνεύσει το 2023, κατά το υπουργείο, όπως έμαθε η LiFO, ενείχε και μία κίνηση συμβολισμού ότι τα πράγματα αλλάζουν. Σε κοντινό διάστημα ο Θόδωρος Σκυλακάκης, υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ανακοίνωσε ότι «θεσμοθετείται σύστημα πλήρους παρακολούθησης του δομημένου περιβάλλοντος, διαδικασία εντοπισμού και καταγραφής της αυθαίρετης δόμησης με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα (δορυφόρους, drones, τεχνητή νοημοσύνη κ.λπ.), διασύνδεση συστήματος με το σύστημα ηλεκτρονικής έκδοσης αδειών (e-adeies) και πλατφόρμα καταγγελιών».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανάμεσα στα μέτρα που ανακοίνωσε ότι θα νομοθετήσει το υπουργείο είναι και η μεταφορά των αρμοδιοτήτων για τις κατεδαφίσεις από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις στην κεντρική διοίκηση. Ανακοινώθηκε ακόμη ότι θα κατεδαφίζονται κατά προτεραιότητα όλες οι νέες αυθαίρετες κατασκευές και ότι θα υλοποιούνται ετησίως «επιπρόσθετες κατεδαφίσεις, που αντιστοιχούν σε παλαιότερα αυθαίρετα, για τα οποία υπάρχουν οριστικά πρωτόκολλα κατεδάφισης, με πολεοδομικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, σε αριθμό που αντιστοιχεί κατ’ ελάχιστον στα πρωτόκολλα κατεδάφισης που οριστικοποιήθηκαν το 2023». Το υπουργείο δεσμεύτηκε και για την αύξηση των κυρώσεων και των προστίμων. Όλα αυτά βέβαια μένει να φανεί αν θα γίνουν πραγματικότητα.

Για τη Μαργαρίτα Καραβασίλη, αρχιτέκτονα/πολεοδόμο και χωροτάκτη, τα μέτρα που έχουν ληφθεί δεν θα φέρουν κανένα αποτέλεσμα εάν δεν υπάρξει ισχυρή πολιτική βούληση για να εφαρμοστούν.

Η Μαργαρίτα Καραβασίλη ήταν η ειδική γραμματέας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας που το 2011 ναύλωσε με δικά της έξοδα αεροπλάνο και πήγε στη Μύκονο με τους επιθεωρητές περιβάλλοντος για να πιάσει επ’ αυτοφώρω την παράνομη οικοδόμηση. «Εάν πηγαίναμε με πλοίο ή αεροπλάνο της γραμμής, η άφιξή μας θα διέρρεε και δεν θα βρίσκαμε κανέναν. Το σχέδιο ήταν να γίνει έλεγχος, με επ’ αυτοφώρω συλλήψεις και άμεση κατεδάφιση των αυθαιρέτων όπως προέβλεπε ο νόμος. Μόλις όμως ειδοποιήθηκε από τους επιθεωρητές η αστυνομία για τις συλλήψεις, διέρρευσε ότι ήμασταν εκεί και εξαφανίστηκαν όλοι», λέει.

Για όσους έπιασαν επ’ αυτοφώρω, κανένας εργολάβος δεν δεχόταν να έρθει να κατεδαφίσει τα παράνομα γιαπιά «γιατί όλοι ήταν μέσα στο σύστημα. Υπήρχε ομερτά», αναφέρει.

Η Μαργαρίτα Καραβασίλη υποστηρίζει ότι τότε είχε γίνει μια πολύ σοβαρή δουλειά για να μπει τέλος στη «γάγγραινα» της αυθαίρετης δόμησης. «Και τότε υπήρξε μια πλήρης διαδικασία εντοπισμού και καταγραφής της αυθαίρετης δόμησης με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, με δορυφόρους και drones. Δώσαμε προτεραιότητα σε 1.500 αυθαίρετα και βρήκαμε και τα λεφτά για να κατεδαφιστούν». Η ίδια παραδέχεται ότι «δεν υλοποιήθηκαν οι αναμενόμενες κατεδαφίσεις και δεν περιορίστηκε η αυθαίρετη δόμηση, αλλά με τον χρόνο ξεχάστηκαν όλα, και τα παράνομα γιαπιά που είχαν εντοπιστεί, τα οποία τελικά μετατράπηκαν σε μεγαλοπρεπείς βίλες, κυρίως στα νησιά, όπως και στην περίπτωση της Μυκόνου», με ευθύνη της τότε πολιτικής ηγεσίας που δεν ήθελε να δημιουργήσει καμία ρήξη, αφού υπήρχαν πολλά οριστικοποιημένα πρωτόκολλα κατεδάφισης από ακίνητα πάνω στην παραλία, τα οποία ανήκαν, όπως αναφέρει, σε μεγαλοσχήμονες.
  Facebook Twitter Η κυβέρνηση υπόσχεται ένα νέο τοπίο νομιμότητας για την αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα, με τη χρήση τεχνολογιών, όπως λέει. Ο νέος νόμος θα έρθει στη Βουλή σύντομα. Μένει να δούμε αν θα εφαρμοστεί. Γιατί νόμοι ψηφίστηκαν πολλοί, παρέμειναν όμως γράμμα κενό. Φωτ.: Συμέλα Παντζαρτζή/ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Αγόρι μου...»

Με αφορμή τη δολοφονική επίθεση εναντίον του Μανώλη Ψαρρού, αρχαιολόγου, που προσπαθώντας να κάνει τη δουλειά του στη Μύκονο βρέθηκε αντιμέτωπος με παράνομα επιχειρηματικά συμφέροντα, η κυβέρνηση πέρασε έναν νόμο με τον οποίο προβλέπεται το ακαταδίωκτο για τους δημοσίους υπαλλήλους που θα συμμετέχουν στα μεικτά κλιμάκια τα οποία θα κάνουν πολεοδομικούς ελέγχους για την αυθαίρετη δόμηση είτε αυτεπάγγελτα είτε κατόπιν καταγγελιών.

Η ρύθμιση ήρθε ως συνέχεια ενός νόμου που πέρασε η κυβέρνηση πριν από μερικούς μήνες, μετά το επεισόδιο της Μυκόνου, βάσει του οποίου ελεγκτές από τα συναρμόδια υπουργεία θα πραγματοποιούν αυτούς τους ελέγχους και θα μπορούν να επισπεύδουν τις διαδικασίες για την επιβολή τσουχτερών προστίμων και την εκτέλεση των κατεδαφίσεων.

Με την ίδια ρύθμιση θεσπίζεται αντίστοιχο ακαταδίωκτο για τον γενικό γραμματέα Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος, τον προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης του Σώματος Επιθεωρητών και Ελεγκτών του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τους γραμματείς των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Πλην του προϊσταμένου του Σώματος Επιθεωρητών, όλες οι υπόλοιπες είναι πολιτικές θέσεις. Η ρύθμιση προκάλεσε αντιδράσεις στους εργαζόμενους των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, που υποστηρίζουν ότι έμειναν «εντελώς ακάλυπτοι οι υπάλληλοι που εκτελούν τις κατεδαφίσεις».

Είναι χαρακτηριστική η φράση επιχειρηματία σε υπάλληλο ελεγκτικής υπηρεσίας που προσπάθησε να κάνει τη δουλειά του σε ένα νησί στο οποίο οι αξίες γης έχουν εκτιναχτεί: «Αγόρι μου, θα σου φέρω δύο δικηγόρους από την Αθήνα και θα πληρώνεις και μετά τη σύνταξη»

Υποστηρίζουν ότι το παραθυράκι της απευθείας μήνυσης στον υπάλληλο για παράβαση καθήκοντος έχει χρησιμοποιηθεί από αρκετούς που ασκούν εκδικητικές δικαστικές διώξεις. Βεβαίως κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι αθώοι του αίματος και είναι προφανές ότι υπάρχει διαφθορά: «Εμείς δεν λέμε να μην εξεταστεί ο υπάλληλος για παράβαση καθήκοντος. Υπάρχουν όμως και οι εκδικητικές διώξεις, ειδικά σε περιοχές όπως στην Αττική και τα νησιά, όπου είναι γνωστό ότι οικονομικά συμφέροντα αντιμετωπίζουν τις χρήσεις γης ως εμπόρευμα», λένε.

Είναι χαρακτηριστική η φράση επιχειρηματία σε υπάλληλο ελεγκτικής υπηρεσίας που προσπάθησε να κάνει τη δουλειά του σε ένα νησί στο οποίο οι αξίες γης έχουν εκτιναχτεί: «Αγόρι μου, θα σου φέρω δύο δικηγόρους από την Αθήνα και θα πληρώνεις και μετά τη σύνταξη», αφού όταν ο υπάλληλος σύρεται στα δικαστήρια πληρώνει από την τσέπη του. Για όσους προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους εντίμως, μας λένε, είναι πολλοί εκείνοι οι υπάλληλοι που έχουν ακούσει παρόμοιες απειλές. Αλλά και οι υπάλληλοι των πολεοδομιών πολύ συχνά μπορεί να βρεθούν στις δικαστικές αίθουσες αντιμετωπίζοντας εκδικητικές δικαστικές διώξεις ή πιέσεις.

Η μεγάλη παραίτηση

Ο Δημήτρης Πετρόπουλος λέει στη LiFO ότι την τελευταία τριετία, για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια, υπήρχε συμπερίληψη αρκετών διπλωματούχων μηχανικών στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, οι επιτυχόντες του οποίου διορίζονται στο Δημόσιο. Ωστόσο, υποστηρίζει ότι από τα στοιχεία των διαγωνισμών των τριών τελευταίων χρόνων φαίνεται ότι το Δημόσιο δεν είναι πια ελκυστικό: «Ο συνδυασμός των τεράστιων ευθυνών που αναλαμβάνουν σε ένα υποστελεχωμένο και δυσλειτουργικό περιβάλλον με τις εξευτελιστικές αποδοχές των νεοδιόριστων, της τάξης των 850 ευρώ τον μήνα, λειτουργεί αποτρεπτικά για την προσέλκυση επιστημόνων με διάθεση και όρεξη προσφοράς».

Η κυβέρνηση υπόσχεται ένα νέο τοπίο νομιμότητας για την αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα, με τη χρήση τεχνολογιών, όπως λέει. Ο νέος νόμος θα έρθει στη Βουλή σύντομα. Μένει να δούμε αν θα εφαρμοστεί. Γιατί νόμοι ψηφίστηκαν πολλοί, παρέμειναν όμως γράμμα κενό.


Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2024

Στηρίζουμε το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, υπερασπιζόμαστε το πάρκο μαζί με τους κατοίκους

Στηρίζουμε το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, υπερασπιζόμαστε το πάρκο μαζί με τους κατοίκους


Το αρχαιολογικό άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνα κινδυνεύει!
Στηρίζουμε το δικαστικό αγώνα των κατοίκων ενάντια στα σχέδια καταστροφής του αρχαιολογικού άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνα, που περιλαμβάνουν την απομάκρυνση 580 μεγάλων δέντρων και την αποκοπή 60 στρεμμάτων δημόσιας χρήσης από τα 100 στρέμματα του πάρκου. Ενός από τα τελευταία της Αθήνας.
Υπερασπιζόμαστε το πάρκο μαζί με τους κατοίκους, διαδίδουμε, προωθούμε!

Υπερασπιζόμαστε το πάρκο ΕΔΩ:

Βίντεο 4 λεπτών για το τι συμβαίνει στο Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα


Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2024

Απόφαση – ανακοίνωση ΔΕ ΤΕΕ: πραγματική προτεραιότητα για την κοινωνία η στήριξη του Δημόσιου Πανεπιστημίου





20/01/2024

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Σήμερα, εν μέσω των κινητοποιήσεων των πανεπιστημιακών φορέων λόγω της εξαγγελίας της δημιουργίας Μη κρατικών – Μη κερδοσκοπικών Πανεπιστημίων στη χώρα μας, η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ κρίνει επιτακτική και άμεση την ανάγκη να προβάλει και να υποστηρίξει τα κρίσιμα αιτήματα του Δημόσιου Πανεπιστημίου στη χώρας μας, που αποτελούν πραγματικές προτεραιότητες.

Το Δημόσιο Πανεπιστήμιο διαδραματίζει κεντρικό ρόλο, ως πηγή γνώσης και με ποικίλα ακαδημαϊκά προγράμματα παρέχει εκπαίδευση προσβάσιμη σε όλους, ως γεννήτρια πρωτοποριακής και καινοτόμου έρευνας, συμβάλλοντας στην ολοκληρωμένη ανάπτυξη της κοινωνίας, υπερασπίζοντας το ακαδημαϊκό όραμα και ελευθερίες.

Τα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα και το διδακτικό τους προσωπικό ανταποκρίνονται εδώ και δεκαετίες στο καθήκον τους, διακρινόμενα για το υψηλού επιπέδου ακαδημαϊκό και ερευνητικό τους έργο και τα υψηλά προσόντα των αποφοίτων τους, παρά τις αντιξοότητες που έχουν να αντιμετωπίσουν διαχρονικά. Η μειούμενη χρηματοδότηση, οι ελλείψεις σε ακαδημαϊκό και σε διοικητικό προσωπικό είναι προβλήματα που ταλανίζουν το δημόσιο πανεπιστήμιο και συνεχώς αναδεικνύονται από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία που πρόσφατα δημοσιοποίησε το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΜΠ: από το 2009 έως σήμερα η χρηματοδότηση στο ίδρυμα μειώθηκε κατά 63%, τα μέλη ΔΕΠ κατά 36%, ενώ οι εγγεγραμμένοι σπουδαστές αυξήθηκαν κατά 20%. Παρόμοια αγωνία εκφράζεται και από την ανακοίνωση του Συμβουλίου Διοίκησης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Παρά το γεγονός ότι ο δραματικά συρρικνωμένος προϋπολογισμός οδηγεί σε αδυναμία συντήρησης και εκσυγχρονισμού των εκπαιδευτικών, ερευνητικών και κτιριακών υποδομών οι οποίες υποβαθμίζονται με ραγδαίο ρυθμό και η αφαίμαξη του προσωπικού όλων των κατηγοριών και βαθμίδων καθιστά προβληματική την παροχή ποιοτικού εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια και Πολυτεχνεία συνεχίζουν να κατέχουν πολύ υψηλές θέσεις στον παγκόσμιο ακαδημαϊκό χάρτη, και να παρέχουν εκπαίδευση προσβάσιμη σε όλους, να διεξάγουν πρωτοποριακή και καινοτόμο έρευνα συμβάλλοντας στην ολοκληρωμένη ανάπτυξη της κοινωνίας και υπερασπίζοντας το ακαδημαϊκό όραμα και ελευθερίες. Σε αυτή την κατεύθυνση, η στήριξη της ποιότητας των παρεχόμενων προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών προγραμμάτων σπουδών, καθώς και η ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας πρέπει να αποτελούν πρωταρχική κατεύθυνση της πολιτείας.

Σήμερα, τα προγράμματα σπουδών των δημόσιων πανεπιστημίων προσφέρουν στους αποφοίτους τους πολύ υψηλά ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα. Η φοίτηση μάλιστα στα δημόσια πανεπιστήμια, και ειδικά στα τμήματα των Πολυτεχνείων και των Πολυτεχνικών Σχολών, είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Η δυνατότητα παροχής τίτλων σπουδών ισότιμων ακαδημαϊκά και επαγγελματικά από ιδιωτικούς φορείς επί πληρωμή, ανοίγει τον δρόμο για παροχή τίτλων σπουδών μηχανικού αμφιβόλου ποιότητας.

Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι επίκειται η κατάθεση νομοσχεδίου που θα δίνει τη δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα, μια κίνηση που παραβιάζει ευθέως τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 16, σύμφωνα με την οποία η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, απαγορεύεται δε η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες.

Μετά την προ 3ετίας ψήφιση της κατάπτυστης τροπολογίας για υποχρέωση εγγραφής αποφοίτων κολλεγίων στα επιμελητήρια, μεταξύ των οποίων και το ΤΕΕ, η κυβέρνηση συνεχίζει δυστυχώς να μην αντιλαμβάνεται το πλήγμα που συντελείται στην ποιότητα των σπουδών μηχανικού, επιχειρώντας την περαιτέρω νομιμοποίηση των τίτλων σπουδών των κολλεγίων, αφού είναι δεδομένο ότι τα περισσότερα κολλέγια θα επιχειρήσουν να μετατραπούν σε «μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια» με τη νέα ρύθμιση.

Σε συνέχεια προηγούμενων αποφάσεων της Α/ΤΕΕ και της ΔΕ δηλώνουμε πως στηρίζουμε αταλάντευτα τη δημόσια, δωρεά εκπαίδευση και το ενιαίο, αδιάσπαστο πενταετές δίπλωμα μηχανικού και την εκφράζουμε τη ριζική αντίθεσή μας στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και τον τρόπο που επιχειρείται να θεσπιστούν μέσω της παράκαμψης του συντάγματος. Ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας του πανεπιστήμιου διασφαλίζει την ποιότητα των ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προσόντων των αποφοίτων, την υψηλή ποιότητα του ερευνητικού έργου και τις υπηρεσίες που το πανεπιστήμιο και οι απόφοιτοί του παρέχουν στην κοινωνία. Ειδικά για νομοθετικά ρυθμιζόμενα επαγγέλματα, κρίσιμα για την ασφάλεια των υποδομών, όπως το επάγγελμά μας, τα Δημόσια Πολυτεχνεία και Πολυτεχνικές Σχολές, διασφαλίζουν το κύρος της άσκησης του επαγγέλματος.

Δηλώνουμε πώς δε θα επιτρέψουμε καμία προσπάθεια απαξίωσης των Διπλωμάτων των ενιαίων 5ετών προγραμμάτων σπουδών των πτυχίων μηχανικών των δημόσιων ιδρυμάτων και δε θα αποδεχτούμε καμία αποσύνδεση της άσκησης του επαγγέλματος του Μηχανικού από τους ακαδημαϊκούς τίτλους σπουδών που παρέχουν τα δημόσια ιδρύματα.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά γενναία στήριξη του δημόσιου πανεπιστημίου με χρηματοδότηση, διδακτικό και διοικητικό προσωπικό, επαρκείς εγκαταστάσεις και επιστημονικό εξοπλισμό.

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2024

ΤΕΕ ΤΚΜ: Πανάκριβες φιέστες με φόντο τη γενικευμένη φτωχοποίηση

 


ΤΕΕ-ΤΚΜ: ΠΑΝΑΚΡΙΒΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ

Συνάδελφοι, ενόψει της εθιμοτυπικής εκδήλωσης κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας των μελών του ΤΕΕ/τΚΜ που αποφασίστηκε να γίνει σε γνωστό club της πόλης με έναν υπέρογκο προϋπολογισμό και σε παρέκκλιση της πεπατημένης, που η εκδήλωση λάμβανε χώρα στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του ΤΕΕ/ΤΚΜ  στη Λεωφόρο Μεγ. Αλεξάνδρου 265, θέτουμε υπό την κρίση σας τα ακόλουθα.

Ο εξωπραγματικός και αναίτιου κόστους προϋπολογισμός της εκδήλωσης (κόστος 24000€ !!!) είναι αυξημένος περί του 400% σε σχέση με την περυσινή εκδήλωση (2023 κόστος 6000€), η οποία, σημειωτέο, ήταν η ακριβότερη όλων των εποχών για το Επιμελητήριο και η πρόταση για τη διενέργεια της εκδήλωσης στο club και εν τέλει η απόφαση που ψηφίστηκε από την πλειοψηφία των μελών της Διοικούσας Επιτροπής με μοναδική ψήφο κατά, του εκπρόσωπου της ΡΠΜ-ΠΣ, έρχεται στην πιο κρίσιμη εποχή για την επιβίωση των μηχανικών, ελεύθερων επαγγελματιών, δημοσίων υπαλλήλων, μελών ΔΕΠ κ.λπ. και καταδεικνύει πως το τμήμα ΚΜ διοικείται από παρατάξεις εντελώς αποκομμένες από την πραγματικότητα που βιώνουμε ως κλάδος και κοινωνία. Επισημαίνουμε πως στην διοίκηση δεν έχουν εκπροσώπηση οι παρατάξεις Ενωτική Αριστερή Συσπείρωση και η Πανεπιστημονική.

Η απόφαση για την πολυτελή και ακριβοπληρωμένη φιέστα οργανωμένη από το προεδρείο και πληρωμένη από τους συναδέλφους:

-Έρχεται σε μια περίοδο όπου έχουν εφαρμοστεί οι αλλοπρόσαλλες και αναίτιες αυξήσεις των ασφαλιστικών μας εισφορών, που την τελευταία διετία αγγίζουν συνολικά το 15% περίπου.

-Έρχεται σε μια περίοδο, που έχει ψηφιστεί ο νέος φορολογικός νόμος με τις apriori αυξήσεις της φορολογίας, που πλήττει ειδικά τα μικρά γραφεία και απαγορεύει ουσιαστικά την ίδρυση τεχνικών γραφείων στους νέους μηχανικούς (οι δικηγόροι ακόμα αγωνίζονται).

-Έρχεται σε μια περίοδο, όπου μεθοδεύεται η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων με ό,τι αυτό θα συνεπάγεται  για τα δημόσια ιδρύματα, με επιπτώσεις στα επαγγελματικά μας δικαιώματα.

-Έρχεται σε μια περίοδο, που οι αυξήσεις και ο πληθωρισμός έχουν αδειάσει την τσέπη όλων μας.

Η παντελής απουσία θέσης και ενημέρωσης των μελών του ΤΕΕ/ΤΚΜ για τα προβλήματα μας είναι κάτι παραπάνω από εμφανής, και παρ’ όλα αυτά η πλειοψηφία της Δ.Ε. έρχεται με θράσος περίσσιο να μας προσκαλεί σε εκδήλωση με κόστος ανά άτομο όσο η ετήσια μας συνδρομή στο επιμελητήριο (περί τα 65€/ άτομο), με μοναδικό σκοπό την προβολή κάποιων, που θεωρούν το Επιμελητήριο κτήμα τους.

Οι συνάδελφοι παρατάξεων που συνυπογράφουμε δεν πρόκειται να συμμετάσχουν στο φαραωνικό γλέντι που ετοιμάζεται, δεν πρόκειται να γίνουν χειροκροτητές κανενός και καλούνται όλα τα μέλη να απέχουν από την εκδήλωση ρεκόρ της πιο ακριβής βασιλόπιτας επιμελητηρίου!!! Τα χρήματα των μελών που θα απέχουν ας διατεθούν σε κάποιον ευαγή σκοπό.

Ø  ΣΥΜΜΑΧΙΑ για ένα ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΤΕΕ ΡΠΜ/Οικολόγοι Μηχανικοί/Συνεργαζόμενοι

Ø  ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

 

Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2024

Αυξάνονται οι εισφορές - Χωρίς δωρεάν ιατρική κάλυψη όσοι έχουν χρέη

Αύξηση 3,5% στις ασφαλιστικές εισφορές του 2024 σε σχέση με αυτές του 2023. Ταυτόχρονα στερούν τη δωρεάν ιατρική κάλυψη σε όσους έχουν χρέη στα ασφαλιστικά Ταμεία...

Καμπανάκι για ελεύθερους επαγγελματίες: Χωρίς δωρεάν ιατρική κάλυψη όσοι έχουν χρέη

ΕΦΚΑ SOOC

Οι μη μισθωτοί ασφαλισμένοι με χρέη θα έχουν ένα μήνα περιθώριο μετά τη λήξη της προθεσμίας, δηλαδή έως και τις 29 Φεβρουαρίου 2024 για να προχωρήσουν σε ρύθμιση.NEWSROOM

Πάνω από 1,5 εκ. μη μισθωτοί ασφαλισμένοι (ελεύθεροι επαγγελματίες και αγρότες) καλούνται να διευθετήσουν το σύνολο των υποχρεώσεών τους προς τον ΕΦΚΑ όσον αφορά τις ασφαλιστικές τους εισφορές για το 2023.

Σε περίπτωση μη ρυθμισμένων οφειλών, οι εν λόγω ασφαλισμένοι αλλά και οι οικογένειές τους θα χάσουν τη δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής κάλυψης και περίθαλψης, καθώς στις 29 Φεβρουαρίου λήγει η ισχύουσα ασφαλιστική τους ικανότητα.

Η απόφαση αφορά εκείνους που έχουν οφειλές από το 2017 στα Ταμεία των ελεύθερων επαγγελματιών (ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΕΤΑΑ) τα οποία ανέρχονται συνολικά στα 22,5 δισ. ευρώ και που λόγω κορονοϊού, είχαν τη δυνατότητα να καλύπτονται ιατροφαρμακευτικά, πληρώνοντας μόνο τη συμμετοχή τους για την ασφαλιστική ικανότητα.


Ο ΕΦΚΑ δεν αναμένεται να δώσει κανένα επιπλέον περιθώριο χρόνου, μετά την 31 Γενάρη 2024, κάτι που σημαίνει πως οι ασφαλισμένοι με χρέη θα έχουν ένα μήνα περιθώριο μετά τη λήξη της προθεσμίας, δηλαδή έως και τις 29 Φεβρουαρίου 2024 για να προχωρήσουν σε ρύθμιση οφειλών προκειμένου να έχουν ασφαλιστική κάλυψη.

Τρίτη 16 Ιανουαρίου 2024

Τσιμέντο παντού, χωρίς σχέδιο και υποδομέ

Τσιμέντο παντού, χωρίς σχέδιο και υποδομές

Συναγερμό στους ειδικούς έχει προκαλέσει το νομοσχέδιο που αίρει περιορισμούς στη δόμηση εκτός σχεδίου – Συμφωνούν το ΤΕΕ και οι κτηματομεσίτες
7' 12" χρόνος ανάγνωσης

Σκελετοί οικοδομών σε νησί των Κυκλάδων. Οι ειδικοί στα ζητήματα της χωροταξίας εκτιμούν ότι η τροποποίηση των όρων της εκτός σχεδίου δόμησης θα οδηγήσει σε νέο κύμα «τσιμεντώματος» της υπαίθρου, ιδίως στη νησιωτική Ελλάδα, που έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια στο στόχαστρο της εγχώριας και της διεθνούς κτηματαγοράς. [GETTY IMAGES]

Γιώργος Λιάλιος15.01.2024 • 10:29

Μπορεί µία από τις πολλές ρυθµίσεις ενός πολυνοµοσχεδίου να αλλάξει το πρόσωπο της χώρας μας όπως τη γνωρίζουμε; Οι ειδικοί στα ζητήματα της χωροταξίας δείχνουν να ανησυχούν από την επικείμενη, άνευ προηγουμένου –στη μεταπολιτευτική Ιστορία– πριμοδότηση της δόμησης σε περιοχές εκτός σχεδίου.

Οπως εκτιμούν, η απόφαση αυτή θα οδηγήσει σε ένα νέο κύμα «τσιμεντώματος» της υπαίθρου, με συνέπειες μη αναστρέψιμες, ιδίως στη νησιωτική Ελλάδα που έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια στο στόχαστρο της εγχώριας και διεθνούς κτηματαγοράς. Από την άλλη πλευρά, ο τεχνικός κόσμος και η αγορά του real estate θεωρούν τις ρυθμίσεις επιβεβλημένες, εκτιμώντας ότι η χώρα που ενθάρρυνε τα τελευταία χρόνια τις ξένες επενδύσεις δεν μπορεί τώρα να αρνηθεί το δικαίωμα δόμησης σε όσους αγόρασαν εκτάσεις.

Οι όροι και η πράξη

Η δόμηση σε περιοχές εκτός σχεδίου επιτρέπεται («κατ’ εξαίρεση», σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας) αν υπάρχουν τρεις βασικές προϋποθέσεις: η αρτιότητα, η οποία μετά την κατάργηση των παρεκκλίσεων το 2020 οφείλει να είναι τουλάχιστον 4 στρέμματα και το «πρόσωπο» του οικοπέδου σε αναγνωρισμένη οδό (εθνική, κοινοτική κ.ο.κ.). Οι προϋποθέσεις αυτές ορίστηκαν το 1985 και εξειδικεύτηκαν το 2003. Το πρόβλημα είναι ότι αρκετές πολεοδομίες τις τελευταίες δεκαετίες έδιναν οικοδομικές άδειες σε οικόπεδα που είχαν «πρόσωπο» σε παρανόμως διανοιχθέντες δρόμους (είτε από τους δήμους είτε από τους ιδιοκτήτες των οικοπέδων). Το αποτέλεσμα ήταν ότι σε πάρα πολλές περιοχές (ιδίως στις πιο τουριστικές) τα όρια ανάμεσα στα χωριά σταδιακά εξαφανίστηκαν, ενώ η ύπαιθρος γέμισε με σπίτια.

Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2024

Προσφυγή στο ΣτΕ για την υπουργούπολη της ΠΥΡΚΑΛ


Από εκδήλωση διαμαρτυρίας για τα σχέδια του κυβερνητικού πάρκου σε είσοδο του παλιού εργοστασίου της ΠΥΡΚΑΛ στον Υμηττό
Προσφυγή στο ΣτΕ για την υπουργούπολη της ΠΥΡΚΑΛ

Σαράντα οχτώ κάτοικοι των περιοχών Δάφνης-Υμηττού και δύο τοπικοί φορείς ζητούν να ακυρωθεί η περιβαλλοντική έγκριση που δόθηκε για τη δημιουργία του κυβερνητικού πάρκου επικαλούμενοι πλήθος παραβάσεων εθνικών νόμων και ευρωπαϊκών οδηγιών.

Παραβαίνοντας έξι ευρωπαϊκές οδηγίες και μία ευρωπαϊκή σύμβαση, αλλά και προσπερνώντας τον ίδιο τον εθνικό κλιματικό νόμο, εγκρίθηκε η περιβαλλοντική αδειοδότηση του πρότζεκτ της ΠΥΡΚΑΛ, σύμφωνα με την προσφυγή που υπέβαλαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κατά του κυβερνητικού σχεδίου 48 κάτοικοι της Δάφνης και του Υμηττού και δύο τοπικοί φορείς (Φιλοζωικός Σύλλογος Εθελοντών Δήμου Δάφνης-Υμηττού και «Ευπαλίνος ΑΜΚΕ»).

Με την προσφυγή ζητείται η ακύρωση της απόφασης του υπουργείου Περιβάλλοντος με την οποία δόθηκε περιβαλλοντική έγκριση στο Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο για τη δημιουργία κυβερνητικού πάρκου στις παλιές εγκαταστάσεις της ΠΥΡΚΑΛ στον Υμηττό, όπου σχεδιάζεται να μεταφερθούν 9 υπουργεία και 4 Ανεξάρτητες Αρχές, των οποίων οι υπηρεσίες σήμερα στεγάζονται σε 127 κτίρια, απασχολούν 14.000 υπαλλήλους και δέχονται ένα πλήθος εξυπηρετούμενων πολιτών. Η μεταφορά του παραπάνω όγκου διοίκησης, πέρα από το «τσιμέντωμα» του Υμηττού, αναμένεται να προκαλέσει και μια σειρά επιπτώσεων στις γειτονιές της Δάφνης και του Υμηττού, οι οποίες όμως δεν προσδιορίζονται, δεν αξιολογούνται ή ακόμη δεν αναφέρονται στη σχετική Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ), παρά μόνο «παρατίθενται γενικού χαρακτήρα εντοπισμοί και αξιολογήσεις των επιπτώσεων, χωρίς επιστημονική μεθοδολογία», εξηγείται στην αίτηση ακύρωσης που υποβλήθηκε στο ΣτΕ.

Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2024

Ποιοι κερδίζουν και ποιοι υποφέρουν από τη «φούσκα» ακινήτων


Οικιστική κρίση από την τρομερή άνοδο των τιμών κατοικιών και των ενοικίων
Ποιοι κερδίζουν και ποιοι υποφέρουν από τη «φούσκα» ακινήτων

Ο όρος «φούσκα ακινήτων» περιγράφει το success story των επενδυτών στον τομέα των ακινήτων, ενώ ο όρος «οικιστική κρίση» περιγράφει τα βάσανα των εκατοντάδων χιλιάδων που ζουν στο νοίκι ή ψάχνουν για να αγοράσουν σπίτι.

Μεταξύ των αρχών του 2021 και του τρίτου τριμήνου του 2023, δηλαδή σε λιγότερο από τρία χρόνια, ο Δείκτης Τιμών Κατοικιών στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά περισσότερο από 25 εκατοστιαίες μονάδες. Τα ενοίκια ακολούθησαν κατά πόδας την αυξητική πορεία.

Που σημαίνει ότι για να αγοράσει κάποιος/α ή να νοικιάσει ένα σπίτι για κατοικία, πρέπει να πληρώσει πολύ υψηλές τιμές, σε περιοχές της χώρας πολύ πάνω από τη μεσοσταθμική αύξηση του 25%. Δεν χρειάζεται να παραθέσουμε αναλυτικά στοιχεία για το γεγονός ότι την ίδια περίοδο το πραγματικό εισόδημα των εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών αντί για αύξηση είχε μείωση εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού.

Μπορούμε έτσι να σχηματίσουμε τη μακροσκοπική εικόνα αυτού που λέγεται «φούσκα ακινήτων» και αυτού που λέγεται «οικιστική κρίση». Οι δύο όροι δεν είναι ταυτόσημοι, αντίθετα περιγράφουν τους δύο αντιθετικούς πόλους του ζητήματος: Ο όρος «φούσκα ακινήτων» περιγράφει το success story των κάθε λογής επενδυτών στον τομέα των ακινήτων: των εταιρειών real estate, των κατασκευαστών και των επενδυτών σε ακίνητα (ενοικίαση γραφειακών χώρων, αγορά κατοικιών για αξιοποίηση μέσω airbnb κ.λπ.). Ολοι αυτοί ζουν την περίοδο των παχιών αγελάδων, κερδοφορούν ένα σπίτι και κερδοσκοπούν… πλουσιοπάροχα. Γι’ αυτούς δεν υπάρχει κρίση, αντίθετα υπάρχει αυτό που ψευδόμενος υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός στους εργαζόμενους: πολλές και καλές δουλειές.

Ο όρος «οικιστική κρίση» περιγράφει τα βάσανα των εκατοντάδων χιλιάδων που ζουν στο νοίκι ή ψάχνουν για να αγοράσουν σπίτι. Ο όρος κρίση –που μάλιστα είναι οξεία– ταιριάζει σ’ αυτούς.

Το μόνο κοινό που υπάρχει ανάμεσα στους δύο αυτούς «κόσμους» είναι οι υψηλές τιμές κατοικιών και ενοικίων. Οπότε, το βασικό ερώτημα είναι: γιατί φούσκωσαν τόσο πολύ σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα οι τιμές; Μια γενική απάντηση θα μπορούσε να είναι γιατί ήρθαν η… ανάπτυξη χέρι χέρι με τον πληθωρισμό. Το γεγονός ότι η ανάπτυξη μπορεί να έχει είτε ελάχιστα οφέλη είτε και επιπτώσεις για τους πολλούς δεν είναι παράδοξο, αλλά μια κανονικότητα που έχει εγκαθιδρυθεί…

Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2024

Η βίαιη γέννηση μιας πρωτεύουσας


Μοναστηράκι 1835. Βαυαροί στρατιώτες επιτηρούν από ψηλά τους ιθαγενείς της καινούργιας πρωτεύουσας. Γκραβούρα εκ του φυσικού, του Δανού ζωγράφου Μαρτίνου Ρερμπάι
Η βίαιη γέννηση μιας πρωτεύουσας

Η μεταφορά της πρωτεύουσας το 1834 από το Ναύπλιο στην Αθήνα δεν υπήρξε μια ανώδυνη διαδικασία

Με τον χειρότερο δήμαρχο που πέρασε μεταπολιτευτικά (αν όχι μεταπολεμικά) από την Αθήνα ν’ αποχαιρετά με τον επίσης χειρότερο δυνατό τρόπο το αξίωμά του, και την Αθήνα να μετατρέπεται σταθερά σε τουριστικό προορισμό όλο και πιο εχθρικό για τους μόνιμους κατοίκους της, αναμενόμενοι είναι κάποιοι απολογισμοί σε βάθος χρόνου.

Μέχρι πρόσφατα, η αναζήτηση των απαρχών της προβληματικής ποιότητας ζωής στο λεκανοπέδιο εστιαζόταν κυρίως στον θεσμό της αντιπαροχής, με τον οποίο ο εθνάρχης Καραμανλής έλυσε το στεγαστικό πρόβλημα της μεταπολεμικής Αθήνας (και, κυρίως, θεμελίωσε την ταξική συμμαχία της αστικής μας τάξης με μια μεγάλη μερίδα λαϊκών και μικροαστικών στρωμάτων). Παρ’ όλο που αυτή η κριτική είναι ιστορικά πλήρως δικαιωμένη, ακόμη ορθότερο θα ήταν ωστόσο να πάμε ακόμα πιο πίσω: στην ίδια τη γέννηση του κλεινού άστεως ως πρωτεύουσας του Ελληνικού Βασιλείου, οι παρενέργειες της οποίας αποτυπώθηκαν αρκετά εύγλωττα στον Τύπο των ημερών.

Μια ιστορία αχαλίνωτης κερδοσκοπίας και κοινωνικά επικαθορισμένης κρατικής βίας, παντελώς απωθημένη από τη συλλογική μνήμη των μεταγενέστερων Αθηναίων, όπως συμβαίνει άλλωστε με την αντίστοιχη συλλογική μνήμη κάθε μεγαλούπολης· χαρακτηριστικό παράδειγμα ο μύθος περί διαχρονικής «πολυπολιτισμικής συνύπαρξης» στη Νέα Υόρκη, που αναγορεύτηκε σε δόγμα μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 (κι αμφισβητήθηκε τόσο εύστοχα από τον Μάρτιν Σκορσέζε στις ιστορικά ακριβέστατες «Συμμορίες» του).

Ανοιχτομάτηδες χωρίς σύνορα

Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2024

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ως «όχημα εκκαθάρισης» των δημόσιων


ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ/EUROKINISSI
Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ως «όχημα εκκαθάρισης» των δημόσιων

Eίναι γνωστό ότι το υπουργείο Παιδείας έχει δρομολογήσει, εδώ και αρκετό καιρό, το Σχέδιο Νόμου «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο», το οποίο περιλαμβάνει διατάξεις για τα «Μη Κρατικά Πανεπιστήμια» και τα δημόσια ΑΕΙ. Παράλληλα, μέσα στο 2024, θα προχωρήσει στην «αναδιάταξη» του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (με τη μέθοδο της «λιποαναρρόφησης»), κοντολογίς της δραστικής μείωσης τμημάτων και σχολών, αλλά και της αλλαγής του περιεχομένου και της κατεύθυνσής τους.

Είναι φανερό: τα βαφτίσια των ιδιωτικών πανεπιστημίων σε «μη κερδοσκοπικά» για να παραβιαστεί με μεγαλύτερη «ασφάλεια» το άρθρο 16, συνδέεται με ένα νήμα και με αλλαγές στο dna των δημοσίων Πανεπιστημίων.

Το «νέο τοπίο» της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που σχεδιάζεται, διαμορφώνει έναν «ενιαίο χώρο ανώτατης εκπαίδευσης», με ακόμα πιο ανισότιμη πρόσβαση, η οποία θα κρίνεται άμεσα από την οικονομική δυνατότητα κάθε οικογένειας.

Θυμίζουμε ότι η πρώτη μεθόδευση του υπουργείου Παιδείας, που αφορούσε στη μείωση του αριθμού των εισακτέων, με λαιμητόμο τη λεγόμενη ελάχιστη βάση εισαγωγής, «εργαλείο» που «κατασκεύασε» μέχρι τώρα 38.000 αποκλεισμένους και αντίστοιχες κενές θέσεις στα Πανεπιστήμια. Η δεύτερη μεθόδευση αφορά στην καταδίκη της βιωσιμότητας πολλών περιφερειακών (και όχι μόνον) πανεπιστημιακών τμημάτων, με στόχο τη συρρίκνωση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και την αλλαγή του προσανατολισμού της.

Ήδη, το ΥΠΑΙΘΑ, επιδέξια και αθόρυβα, με τη βοήθεια του τακτοποιημένου λόγου μιας νέας (;) μεταρρυθμιστικής σταυροφορίας, όπου σκόπιμα έχει υποκατασταθεί η αναζήτηση των αιτιών από τη διαπίστωση των αποτελεσμάτων, οδηγεί τον προβληματισμό της κοινής γνώμης να μοιάζει με τη θεωρία του πεπρωμένου στη θρησκευτική σκέψη, όπου οι άνθρωποι αναφωνούν «είναι θέλημα θεού» για να εξηγήσουν ή να δικαιολογήσουν μια ορισμένη εξέλιξη των πραγμάτων: Όσα τμήματα δεν έχουν «φοιτητές-πελάτες» πρέπει να κλείσουν ή να αναμορφωθούν.

Έτσι, το ΥΠΑΙΘΑ νομιμοποιημένα θα σύρει τα «κενά» τμήματα στον «ανακριτικό» φακό της Εθνικής Αρχής για την Ανώτατη Εκπαίδευση (ΕΘΑΑΕ), η οποία, σαν έτοιμη από καιρό, αναμένεται να εισηγηθεί μείωση των πανεπιστημιακών τμημάτων της χώρας.

Η «αναδιάρθρωση» made by Πιερρακάκης, εκτός από λουκέτα και συγχωνεύσεις, σημαίνει και δημιουργία τμημάτων δυο ταχυτήτων. Να τι προβλέπει το Σχέδιο Κυβερνητικής Πολιτικής 2021: «Στο πλαίσιο διασύνδεσης με την αγορά εργασίας, δημιουργούνται προγράμματα σπουδών τριετούς διάρκειας, με προσανατολισμό στις εφαρμογές των επιστημών και της τεχνολογίας και στην ενίσχυση του θεσμού της πρακτικής άσκησης».
Αλλάζουν τα ανεμολόγια και οι ορίζοντες

Αν όμως η συρρίκνωση της Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και η δημιουργία σχολών διαφορετικών ταχυτήτων είναι η μια έγνοια του ΥΠΑΙΘΑ, η άλλη είναι η «αναμόρφωση» των Πανεπιστημιακών σπουδών

Η κατεύθυνση είναι η εξής: Από νομικής πλευράς, τα Πανεπιστήμια παραμένουν δημόσια. Ωστόσο οι αποφάσεις για το τι διδάσκεται, πότε διδάσκεται, το περιεχόμενο των πτυχίων, την έρευνα κ.λπ. λαμβάνονται στο πλαίσιο της ζήτησης και της προσφοράς, οι οποίες μετριούνται στη βάση των λογιστικών μονάδων που συνδέονται με το σύστημα αξιολόγησης.

Ακριβώς με όχημα τον μηχανισμό της λεγόμενης αξιολόγησης και βάσει αυτής δια της στοχευμένης χρηματοδότησής τους, τα Πανεπιστήμια εκβιάζονται να δημιουργήσουν πεδία ζήτησης των «υπηρεσιών» τους, εργαλειοποιώντας πλήρως τη διδασκαλία και την έρευνα. Να προωθήσουν τις «πωλήσεις» των υπηρεσιών αυτών, υποτασσόμενα στις εκάστοτε εκτιμήσεις για τις ανάγκες της αγοράς, να μετατοπίσουν τη μέριμνα των προγραμμάτων σπουδών προς τις απαιτήσεις της κατάρτισης και πολύ σύντομα να ορίσουν δίδακτρα.

Το επόμενο χρονικό διάστημα, με σημαία τις εύηχες λέξεις και φράσεις «αξιολόγηση - κοινωνική λογοδοσία», «αυτοτέλεια - αυτονομία», «σύνδεση με την οικονομία και την κοινωνία», η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, πιστή στη συνταγή Μακιαβέλι (όλα τα χτυπήματα μαζί για να ζαλιστεί ο αντίπαλος) είναι έτοιμη ολοκληρώσει το νέο της στόχο...
Από την απορρύθμιση στη μετάλλαξη

Μιλάμε για «πριόνισμα των ριζών» των υπολειμμάτων του δημόσιου Πανεπιστηµίου, που γίνεται αθόρυβα πολλά χρόνια τώρα και πριµοδοτεί το Πανεπιστήμιο της υποχρηματοδότησης, της ιδιωτικοποίησης, της επιχειρηµατικότητας, της έντασης των ταξικών φραγμών και των διδάκτρων.

Στο πλαίσιο αυτό, η ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εκτός από τη ύπαρξη ιδιωτικών Πανεπιστημίων, περιλαμβάνει και την «επιχειρηματοποίηση» του δημόσιου Πανεπιστημίου, το οποίο, σύμφωνα µε την κυρίαρχη ανάγνωση, προκειμένου να επιβιώσει στις νέες ανταγωνιστικές συνθήκες, θα πρέπει να λειτουργήσει µε όρους ιδιωτικής επιχείρησης, διαφορετικά θα αντιμετωπίσει πρόβλημα επιβίωσης.
Ο πυρήνας των αλλαγών

Καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν έχει καμιά σημασία τι λέει το υπουργείο Παιδείας, αλλά τι εννοεί, ας δούμε τον πυρήνα των αλλαγών που επιδιώκονται:Ένα μεγάλο τμήμα σχολών και τμημάτων θα συγχωνευτούν, άλλα θα υποβιβαστούν, άλλα θα καταργηθούν, ενώ όσα μείνουν, σε τίποτε δε θα θυμίζουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
Τα Πανεπιστήμια καλούνται ευθέως να «βγάλουν το ψωμί τους» μόνα τους. Το υπουργείο Παιδείας εξαναγκάζει τα τριτοβάθμια ιδρύματα να υιοθετήσουν τη συμπεριφορά ιδιωτικής επιχείρησης για να βρουν νέους πόρους, κρατώντας από τη μια τον δίσκο του εράνου και από την άλλη το λιβανιστήρι. Σύμφωνα με τα στρατηγικά και «επιχειρηματικά» σχέδια του υπουργείου Παιδείας, τα Πανεπιστήμια θα αναγκαστούν να στραφούν στην αγορά (ήδη γίνεται σε διάφορες μορφές), σε αναζήτηση νέων πηγών εσόδων (δίδακτρα, σύνδεση με επιχειρήσεις, μετατροπή σε επιχειρήσεις πώλησης υπηρεσιών).
Όσες διαψεύσεις κι αν κάνει το υπουργείο, μελλοντικά, αν ευοδωθούν οι παραπάνω σχεδιασμοί, το ελληνικό Πανεπιστήμιο θα επιβάλει δίδακτρα. Και αυτά τα δίδακτρα δε θα επιβληθούν τυπικά από «πάνω», κεντρικά, αλλά από την κάθε σχολή ξεχωριστά στο πλαίσιο της «αυτοτέλειας», της «σύνδεσης με την κοινωνία και την οικονομία», της αλλαγής «χρηματοδοτικής κουλτούρας», της «απελευθέρωσης από τα δεσμά της δημόσιας χρηματοδότησης» και άλλων ζαχαρωμένων εκφράσεων, που κάθε λίγο και λιγάκι «ξεφουρνίζει» το υπουργικό επιτελείο του Αμαρουσίου. Ουσιαστικά και τυπικά, τα Πανεπιστήμια μετατρέπονται σε «επιχειρήσεις» με την πλήρη έννοια του όρου, οι οποίες για να επιβιώσουν κυνηγούν διεθνώς, ανταγωνιστικά και με όλα τα θεμιτά και αθέμιτα μέσα «φοιτητές-πελάτες». Κύριοι στόχοι τους είναι η μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους, από την επίτευξη του οποίου και μόνο κρίνονται και οι διοικήσεις τους. Οι «πελάτες-φοιτητές» οφείλουν να χρηματοδοτούν οι ίδιοι τις σπουδές τους είτε από τους οικογενειακούς πόρους τους είτε δανειζόμενοι τα αναγκαία ποσά από τραπεζικά ή άλλα οικονομικά συγκροτήματα, τα οποία θα επενδύσουν επιλεκτικά στα διαφαινόμενα προσόντα τους, όπως ακριβώς επενδύουν και στις λεγόμενες καινοτόμες επιχειρήσεις.
Στις επιχειρούμενες αλλαγές περιλαμβάνεται και το τελικό συντριπτικό χτύπημα σε ό,τι είχε απομείνει από τους τρεις βασικούς πυλώνες του δημόσιου Πανεπιστημίου: το δωρεάν σύγγραμμα, η σίτιση και η στέγαση των φοιτητών. Η έκταση της φοιτητικής μέριμνας θα πάψει να προσδιορίζεται ενιαία για το σύνολο των ιδρυμάτων. Κάθε ίδρυμα θα αποφασίζει χωριστά και αναλόγως με τις οικονομικές δυνάμεις του για τις προϋποθέσεις παροχής δωρεάν σίτισης στους φοιτητές του. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ σύντομα και στη βάση της αδυναμίας των Πανεπιστημίων να ανταπεξέλθουν σε δαπάνες αυτού του χαρακτήρα, θα εξαφανιστούν και τα τελευταία ίχνη τής δωρεάν σίτισης, στέγασης και διανομής των συγγραμμάτων.

Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2024

Μελέτη: Πόση γη «χάνεται» στα αιολικά πάρκα





Μελέτη: Πόση γη «χάνεται» στα αιολικά πάρκα
08-01-2024 - Πηγή: kathimerini.gr

Τα αιολικά πάρκα στη χώρα μας καταλαμβάνουν 3,5 φορές περισσότερη γη από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Και αυτό επειδή κατασκευάζονται κατά κύριο λόγο σε ορεινές περιοχές με απότομο ανάγλυφο, επιλογή που αυξάνει τον χώρο των απαραίτητων επεμβάσεων.

Χαρακτηριστικό είναι ότι για το ένα τρίτο των αιολικών πάρκων στη χώρα μας κατασκευάστηκαν την τελευταία εικοσαετία 116 χλμ. νέων δρόμων και διαπλατύνθηκαν ακόμη 157 χλμ. υφιστάμενων οδών.

Αυτά τα ενδιαφέροντα στοιχεία προέρχονται από μελέτη που πραγματοποίησε το Εργαστήριο Διατήρησης της Βιοποικιλότητας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με χρηματοδότηση από τον ΟΦΥΠΕΚΑ (οργανισμό υπεύθυνο στη χώρα μας για τις προστατευόμενες περιοχές) και δημοσιεύθηκε προ ημερών σε επιστημονικό έντυπο. Η μελέτη αφορά το «αποτύπωμα» των αιολικών πάρκων στο έδαφος, δηλαδή τον χώρο που τελικώς καταλαμβάνουν οι ανεμογεννήτριες μαζί με τις συνοδευτικές υποδομές τους. Γι’ αυτόν τον σκοπό μελετήθηκαν 90 αιολικά πάρκα, τα οποία κατασκευάστηκαν στην Ελλάδα από το 2002 έως το 2020, μέσω της ψηφιοποίησης νέων τεχνητών εκτάσεων και νέων δρόμων.

Το πιο σημαντικό από τα συμπεράσματα είναι ότι οι τεχνητές επιφάνειες που δημιουργούνται για τα αιολικά πάρκα στη χώρα μας είναι 3,5 φορές μεγαλύτερες από την παγκόσμια εκτίμηση δέσμευσης γης και αντιστοιχούν σε 7.729 τετραγωνικά μέτρα ανά MW παραγόμενης ενέργειας. Για την κατασκευή των 90 αιολικών πάρκων που μελετήθηκαν δημιουργήθηκαν 116,54 χλμ. νέων δρόμων ή διαπλατύνθηκαν 157,41 χλμ. υφιστάμενων οδών (μεγάλο μέρος της συνολικής επιφάνειας που μετατρέπεται από φυσική σε τεχνητή οφείλεται ακριβώς στους δρόμους πρόσβασης).

Οι επιστήμονες επίσης παρατηρούν ότι η δημιουργία τεχνητής γης αυξάνει ανάλογα με τον αριθμό και το μέγεθος των ανεμογεννητριών, την υψομετρική διαφορά κατά μήκος των νέων δρόμων πρόσβασης που διανοίγονται και με την απουσία άλλων υποδομών στις περιοχές όπου αυτά χωροθετούνται. Πάνω από το 90% των αιολικών πάρκων που μελετήθηκε, κατασκευάστηκε στην ορεινή ζώνη της Ελλάδας και σε δάση και ημιφυσικές περιοχές, και οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

«Η γενική τάση στην Ευρώπη είναι να αποφεύγονται τα βουνά, τα δάση και οι περιοχές με μεγαλύτερο τοπογραφικό ρίσκο διάβρωσης για την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων», λέει η επικεφαλής του εργαστηρίου, καθηγήτρια Κική Κατή. «Το πρότυπο αντιστρέφεται στη Νότια Ευρώπη: τα δασικά οικοσυστήματα και τα ορεινά οικοσυστήματα απειλούνται από την επέκταση των αιολικών πάρκων σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία η Πορτογαλία και η Ελλάδα, αλλά και η Ιρλανδία και η Κροατία. Για τις χώρες αυτές υπάρχει κίνδυνος απώλειας σημαντικών οικοσυστημάτων».
Προτάσεις

Η μελέτη καταλήγει σε προτάσεις, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να ενταχθεί η ελαχιστοποίηση της δέσμευσης γης ως κριτήριο στο μελλοντικό ειδικό χωροταξικό σχέδιο για τις ΑΠΕ στην Ελλάδα. «Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας ενισχύουν τις πρότερες προτάσεις του εργαστηρίου για εγκατάσταση των αιολικών πάρκων εκτός των περιοχών άνευ δρόμων (και άγριων φυσικών περιοχών) της Ελλάδας, εκτός των περιοχών υψηλής οικολογικής ευαισθησίας και εντός των πιο ανθρωπογενών τοπίων με ηπιότερες κλίσεις και ύπαρξη τεχνητών εκτάσεων και οδικού δικτύου», λέει η κ. Κατή.

Να σημειωθεί ότι πριν από λίγες ημέρες το Εργαστήριο Διατήρησης της Βιοποικιλότητας (που έχει σημαντικό ερευνητικό έργο στη διερεύνηση των επιπτώσεων των ΑΠΕ στη χώρα μας) απέστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό και τον υπουργό Περιβάλλοντος, παραθέτοντας προτάσεις για την ανάπτυξη των ΑΠΕ στην Ελλάδα με το ελάχιστο δυνατό κόστος στην υποβάθμιση της βιοποικιλότητας, των οικοσυστημάτων και του τοπίου.