Ποιος θα κρίνει πόσο «αντέχει» ένα νησί;

Ποιος θα κρίνει πόσο «αντέχει» ένα νησί;

Ο επενδυτής θα εκπονεί μελέτη φέρουσας ικανότητας της εκάστοτε περιοχής, σύμφωνα με το σχέδιο προεδρικού διατάγματος

7' 56" χρόνος ανάγνωσης

Εχουν ήδη εξεταστεί από την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού τα όρια αντοχής της Σαντορίνης. Φωτ. SHUTTERSTOCK

Γιώργος Λιάλιος14.07.2023 • 07:37

Η εκτίμηση της φέρουσας ικανότητας μιας περιοχής, δηλαδή της «χωρητικότητάς» της να δεχθεί περαιτέρω οικιστική, τουριστική ή άλλη ανάπτυξη, απασχολεί την επιστημονική κοινότητα σε όλο τον κόσμο εδώ και δεκαετίες. Στην Ελλάδα έχει τεθεί μόνο περιστασιακά, κυρίως μέσω της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την πρώτη απόφαση να ανάγεται στο 1997 (αφορούσε τη χωροθέτηση εναέριας γραμμής υψηλής τάσης στις Κυκλάδες). Τα τελευταία χρόνια πολλές τουριστικές επενδύσεις έχουν «κοπεί» από το ΣτΕ, με το επιχείρημα ότι δεν έχει εκτιμηθεί η φέρουσα ικανότητα της περιοχής· οι «αντοχές» της στην ανάπτυξη χωρίς να εξαντληθούν οι πόροι της, να αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της και το τοπίο, να υποβαθμιστεί η ζωή των κατοίκων.

Ποιος είναι ο καταλληλότερος να κρίνει αν ένα νησί μπορεί να δεχθεί περαιτέρω τουριστική επιβάρυνση; Ενας επενδυτής που ενδιαφέρεται να επενδύσει εκεί, σύμφωνα με όσα προβλέπει το νομοθετικό κείμενο που προετοίμασε κλειστή ομάδα στο υπουργείο Περιβάλλοντος και βάσει του οποίου οι μελέτες φέρουσας ικανότητας για κάθε περιοχή θα προετοιμάζονται από τον υποψήφιο επενδυτή και θα εντάσσονται στη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης μιας επένδυσης. Και θα χωρίζουν μια περιοχή σε λιγότερο ή περισσότερο ανεπτυγμένες ζώνες. Ολα δείχνουν ότι στόχος του υπουργείου είναι να παρακαμφθούν οι αντιρρήσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, που «κόβει» τουριστικές και ενεργειακές επενδύσεις επειδή δεν έχει προηγουμένως εκτιμηθεί πόσο αντέχει κάθε περιοχή.

Προχθές η Ελληνική Εταιρεία Δικαίου Περιβάλλοντος διοργάνωσε ημερίδα με θέμα την εκτίμηση της φέρουσας ικανότητας. Στην ημερίδα παρευρέθη και ο γενικός γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού Ευθύμης Μπακογιάννης, ο οποίος ανακοίνωσε ότι υπάρχει ήδη έτοιμο κείμενο για την εκτίμησή της. Αντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς (λόγω της κρισιμότητας του θέματος), ο τρόπος καθορισμού της φέρουσας ικανότητας δεν ήταν το αποτέλεσμα εκτεταμένου διαλόγου με την ακαδημαϊκή κοινότητα και την κοινωνία των πολιτών, αλλά καθορίστηκε από μια κλειστή ομάδα εργασίας. Οπως ανέφερε ο κ. Μπακογιάννης, η ομάδα αυτή καταρτίζεται από δύο ακαδημαϊκούς (τους Χάρη Κοκκώση και Κώστα Σερράο), δύο πρώην υπαλλήλους του υπουργείου Περιβάλλοντος, δύο ιδιώτες μελετητές και τη νομική σύμβουλό του.

«Τα τσιμέντα μάς πνίγουν, όχι τα ποτάμια»

«Τα τσιμέντα μάς πνίγουν, όχι τα ποτάμια»

Τη συνολική επανεξέταση του έργου διευθέτησης του ποταμού Ερασίνου στα Μεσόγεια ζητεί η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), από κοινού με τρεις περιβαλλοντικές οργανώσεις

2' 27" χρόνος ανάγνωσης

Φωτ. ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ/ΙΝΤΙΜΕ NEWS

Γιώργος Λιάλιος13.07.2023 • 17:55

Τη συνολική επανεξέταση του έργου διευθέτησης του ποταμού Ερασίνου στα Μεσόγεια ζητεί η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), από κοινού με τρεις περιβαλλοντικές οργανώσεις. Οπως επισημαίνουν, θα ξοδευτούν δεκάδες εκατομμύρια για να μετατραπεί ένα φυσικό ρέμα μιας αγροτικής περιοχής σε αγωγό ομβρίων, προκαλώντας ανυπολόγιστη ζημιά στο φυσικό περιβάλλον. Οι οργανώσεις επισημαίνουν ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), που συγχρηματοδοτεί το έργο, εξέφρασε ήδη σοβαρές επιφυλάξεις.

Αφορμή για τη χθεσινή παρέμβαση της ΕΛΛΕΤ και των οργανώσεων ΡΟΗ (Σύλλογος Πολιτών Υπέρ Ρεμάτων), ΟΖΟΝ και Κίνηση για την προστασία και ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας ήταν η έκθεση της ΕΤΕπ για την κατάσταση στο έργο του Ερασίνου. Το αντιπλημμυρικό έργο εκτελείται στα Μεσόγεια, περίπου από το όριο του αεροδρομίου στα Σπάτα και καταλήγει στη θάλασσα, στον υγρότοπο της Βραυρώνας. Περιλαμβάνει τη μετατροπή της φυσικής κοίτης του Ερασίνου σε τεχνητή, με τη χρήση συρματοκιβωτίων, την κατασκευή δύο φραγμάτων (το μεγαλύτερο ύψους 20 μέτρων), την κατασκευή δύο γεφυρών και την εκσκαφή όλης της κοίτης και της υγροτοπικής ζώνης σε βάθος τριών μέτρων.

«Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους χώρους της Ελλάδας. Από τη μια πλευρά, ένας αρχαιολογικός χώρος μοναδικός, με τις ιδιαιτερότητές του και από την άλλη ένα ποτάμι που εμπλουτίζει όλη την περιοχή, ανανεώνει τη φύση και την προστατεύει», ανέφερε η πρόεδρος της ΕΛΛΕΤ Λυδία Καρρά. «Κατηγορούν τον Ερασίνο ότι πλημμυρίζει – είναι όμως μια φυσική διεργασία σε μια αγροτική περιοχή. Με αυτόν τον τρόπο γονιμοποιεί τη γη και τρέφει τη βιοποικιλότητα».

Παρέμβαση περιβαλλοντικών οργανώσεων για το έργο στον ποταμό Ερασίνο.

«Τα τσιμέντα μάς πνίγουν, όχι τα ποτάμια. Το νερό έχει μνήμη και θα διεκδικεί πάντα τον χώρο του, όπως έγινε και στη Μάνδρα», ανέφερε η Χριστίνα Φίλιππα, πρόεδρος της οργάνωσης ΡΟΗ. «Οι σύγχρονες τάσεις στην Ευρώπη μιλούν για την προστασία, την αποκατάσταση, ακόμα και την αποκάλυψη και “επανα-φυσικοποίηση” των αστικών ρεμάτων, όχι την αποψίλωση της βλάστησής τους και τη μετατροπή τους σε αγωγό ομβρίων».

Οπως ανέφερε ο Τάσος Φιλιππίδης από την οργάνωση ΟΖΟΝ, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε δύο φορές τις προσφυγές οργανώσεων και πολιτών, ενώ τα υπουργεία Υποδομών και Περιβάλλοντος αρνούνται να συζητήσουν. «Τα έργα ξεκίνησαν χωρίς να έχει προηγηθεί η οριοθέτηση του Ερασίνου και χωρίς την επίβλεψη της Εφορείας Αρχαιοτήτων, όπως είχε ζητήσει το ΣτΕ. Διαπιστώνουμε συνεχείς παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, αλλά ο εισαγγελέας περιβάλλοντος και το υπουργείο Υποδομών μας αγνοούν. Ετσι το 2021 καταθέσαμε τρεις προσφυγές στην ΕΤΕπ, η οποία έστειλε κλιμάκιο εδώ το 2022 και δημοσίευσε τον Μάιο του 2023 έκθεση συμπερασμάτων, επιβεβαιώνοντας τις παραλείψεις και παρατυπίες στο έργο».

Η Εμμανουέλα Τερζοπούλου, από την Κίνηση για το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, εκτιμά ότι ανάλογη είναι η καταστροφή που πρόκειται να συντελεστεί και εκεί (η συνέχιση του έργου έχει ανασταλεί από το ΣτΕ). «Οι ομοιότητες ανάμεσα στα δύο έργα διευθέτησης είναι πολλές. Και τα δύο διασχίζουν αγροτική γη – το Μεγάλο Ρέμα περνάει δίπλα στη Ραφήνα μόνο στο τελευταίο χιλιόμετρο πριν από τη θάλασσα. Επίσης βασίζονται στην ίδια απαρχαιωμένη αντίληψη: 17 χλμ. ρέμα θα γίνει ανοιχτός αγωγός, με τα 9 χλμ. τσιμεντωμένα».

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Σχετικά με τις πρόσφατες μισθολογικές ρυθμίσεις

Σχετικά με τις πρόσφατες μισθολογικές ρυθμίσεις

Συνάδελφοι/σες

Αναρτήθηκε για ολιγοήμερη διαβούλευση Νομοσχέδιο με τίτλο: «Ενίσχυση του εισοδήματος των μισθωτών, των νέων και της οικογένειας», το οποίο περιλαμβάνει τις εξαγγελθείσες μισθολογικές αυξήσεις για το Δημόσιο. Όπως σωστά σχολιάζει σχετικά και η ΑΔΕΔΥ αποδείχθηκε «άνθρακες ο θησαυρός». Παρά τις τυμπανοκρουσίες και την υπερπροβολή από τα ΜΜΕ ότι, δήθεν, γίνονται μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς των Δ.Υ., ότι αυτές ισοδυναμούν με επιστροφή του 13ου μισθού κλπ, τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει. Η κυβέρνηση, αντί ουσιαστικών αυξήσεων χορηγεί σε όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο μια αύξηση 70€ ακαθάριστα, το οποίο μετά την αφαίρεση των κρατήσεων διαμορφώνεται στο καθαρό ποσό των 40 έως 50€ μηνιαίως. Συνεχίζει μάλιστα και εντείνει τις διαιρέσεις και το χάσμα μεταξύ «Ειδικών» και «Ενιαίου» Μισθολογίου. Πιο συγκεκριμένα:

Α. Η οριζόντια αύξηση των 70 € μεικτά ανά υπάλληλο – όπως αποδεικνύεται και με τους σχετικούς πίνακες που αναρτήσαμε – οδηγεί σε μεικτές αυξήσεις από 3% έως 5-6% και οριακά σε ελάχιστες περιπτώσεις 10%, πολύ κάτω από τον πληθωρισμό (2,3% για το 2020, 5,1% για το 2021, 9,6% για το 2022, 4,6% μέχρι στιγμής για το 2023, άγνωστο πόσο για το 2024). Το εισόδημα μας δηλαδή θα συνεχίζει να εξανεμίζεται. Ακόμα και στις πιο «ευνοημένες» περιπτώσεις (με 2 παιδιά και θέση ευθύνης) οι αυξήσεις είναι 6 έως και 9% πάλι κάτω από τον πληθωρισμό. Οι δε αυξήσεις στις καθαρές αποδοχές είναι ακόμα μικρότερες γιατί σημαντικό μέρος της αύξησης εξανεμίζεται από την αλλαγή φορολογικής κλίμακας. Και όλα αυτά αφού έχει προηγηθεί από το 2011 μια συνολική μείωση ετήσιων αποδοχών που για τους Διπλωματούχους Μηχανικούς μεσοσταθμικά υπερέβη το 50%.

Β. Το εξαφανισμένο μισθολογικό Κλιμάκιο 2016-2017 του Ν.4354/15 εξακολουθεί να αγνοείται, κατατάσσοντας όλους – πλην νέων – σε ένα κλιμάκιο χαμηλότερο από αυτό που μας αναλογεί. Ενδεικτικά για την κατηγορία ΠΕ, αυτό είναι 60 € περίπου. Εξακολουθεί να αγνοείται και ο 13ος – 14ος μισθός. Ο δε κατώτατος μισθός σε Δημόσιο (850 € σε 12μηνη βάση) παραμένει κατώτερος αυτού του ιδιωτικού τομέα (780 σε 14μηνη βάση)!

Γ. Οι αυξήσεις στη χιλιομετρική αποζημίωση (0,20 €/χλμ από 0,15€/χλμ) και το κόστος διανυκτέρευσης είναι πολύ πίσω από όσα διεκδικήσαμε μαζί με τις Ομοσπονδίες του Δημοσίου για την αποζημίωση των εκτός γραφείου μετακινήσεων

Δ. Οι αυξήσεις στα επιδόματα θέσης ευθύνης, όσο δε συνοδεύονται από την πραγματική διενέργεια κρίσεων μέσω προκήρυξης, εντείνουν το διαιρετικό κλίμα εντός των Υπηρεσιών σε βάρος της εύρυθμης λειτουργίας τους.

Ε. Θα έπρεπε να υπάρχει κατάργηση επιτέλους και της μη ανταποδοτικής Εισφοράς Αλληλεγγύης 2% «υπέρ Ανεργίας» (αρθ.38, παρ.2αΝ.3986/2011), όπως έγινε και με την αντίστοιχη του 1%.

ΣΤ. Το επίδομα των τέκνων – που ορθώς αυξάνεται – σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί για να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες των οικογενειών για μόρφωση, αναψυχή, πολιτισμό, αθλητισμό κλπ.

Ζ. Οι αυξήσεις στα «Ειδικά Μισθολόγια» είναι συγκριτικά μεγαλύτερες, οδηγώντας σε πρόσθετες αδικίες, χωρίς καμία ουσιαστική αιτιολόγηση. Γιατί αδυνατούμε να καταλάβουμε πως μπορεί να αμείβονται μέσω «Ειδικών Μισθολογίων» περίπου 200.000 Υπάλληλοι (Ένστολοι, Πανεπιστημιακοί, Γιατροί, Δικαστικοί), αλλά δε μπορεί να κατοχυρωθεί επιτέλους ένα Κλαδικό Μισθολόγιο για τους Διπλωματούχους Μηχανικούς τη στιγμή που:

· Είναι Υποχρεωτικά εγγεγραμμένοι σε Επιμελητήριο και διαθέτουν την Επαγγελματική τους Υπογραφή αποκλειστικά στην Υπηρεσία τους

· Έχουν – από την άσκηση των καθηκόντων τους – αυξημένη ποινική αλλά και αστική ευθύνη, μεγαλύτερη από κάθε άλλο Υπάλληλο

· Είναι απόφοιτοι Πενταετών Σπουδών, το οποίο αναγνωριζόταν μισθολογικά μέχρι το 2011

· Στην πλειοψηφία τους κατέχουν Integrated Master, λόγω των σπουδών αυτών

· Η παραγωγικότητα της εργασίας τους είναι αυξημένη για το λόγο αυτό προτιμούνται σε πλήθος θέσεων και πέρα από το αντικείμενο τους

· Η συνεισφορά τους μέσω του Συστήματος Παραγωγής Δημοσίων Έργων, αλλά και των Ελεγκτικών Μηχανισμών, είναι πολλαπλασιαστική για το Κοινωνικό Σύνολο, το Δημόσιο Συμφέρον και το Περιβάλλον

Ως ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ, καταθέσαμε εγκαίρως τις δίκαιες διεκδικήσεις μας, οι οποίες και προφανώς δεν καλύπτονται από το υπό συζήτηση Νομοσχέδιο. Ως εκ τούτου είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε τους αγώνες μας για πραγματικές αυξήσεις που να ανταποκρίνονται τόσο στο αυξημένο κόστος ζωής, όσο και στα σύνθετα καθήκοντα που έχουμε αναλάβει ως εργαζόμενοι επιστήμονες. Ως πρώτο βήμα καλούμε τους συναδέλφους να καταθέσουν στη διαβούλευση τις παραπάνω αντιρρήσεις μας και σε συντονισμό με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, αλλά και κλαδικά θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις μας.

Σχετικά με τις πρόσφατες μισθολογικές ρυθμίσεις .pdf

Πίνακας - Νέο Μισθολόγιο .xlsx

ΔΕΔΔΗΕ (Διασπασμένοι Επισφαλείς Δια βίου & Διαχωρισμένοι Ηλικιακά Εργαζόμενοι)

ΔΕΔΔΗΕ (Διασπασμένοι Επισφαλείς Δια βίου & Διαχωρισμένοι Ηλικιακά Εργαζόμενοι) Ιούλιος 2023

Μη ρωτάς για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Χτυπάει για εσένα

Εδώ και μήνες ένα από τα σοβαρά θέματα του κλάδου είναι η πληθώρα παραιτήσεων επιλαχόντων/ουσών αλλά και συναδέλφων/ισσων που έχουν αναλάβει καθήκοντα μέσω προσφάτων διαγωνισμών. Οι λόγοι είναι πολλοί (χαμηλές αμοιβές, δύσκολες εργασιακές συνθήκες, αιφνιδιαστικές και μη επιθυμητές μεταθέσεις κ.α.). Θα πρέπει να τονιστεί ιδιαιτέρως το φαινόμενο συνάδελφοι/ισσες να υποβάλουν αιτήσεις για πρόσληψη χωρίς να γνωρίζουν το καθεστώς εργασίας (μισθό, δικαιώματα, παροχές). Καλούνται να υπογράψουν συμβάσεις, εκτός των προβλέψεων του ΚΚΠ, λαμβάνοντας μια σταθερή και ενιαία αμοιβή εσαεί (!), με ρητή αποκήρυξη επιδομάτων και δικαιωμάτων και με διευθυντικό δικαίωμα αλλαγής της θέσης για την οποία υπέβαλαν αίτηση.

Η τακτική αυτή συνεχίζεται και με την τελευταία προκήρυξη (01/2023) και ο δήθεν έκτακτος χαρακτήρας των προβλέψεων του Ν.4643 φαίνεται να προορίζεται να γίνει το νέο καθεστώς εργασιακής σχέσης αορίστου στα πρότυπα του διαχωρισμού παλιών-νέων του ΟΤΕ. Δίπλα σε αυτούς τους συναδέλφους/ισσες διατηρούνται και όλες οι προηγούμενες σχέσεις εργασίας «διαφορετικής ταχύτητας» (συμβασιούχοι, εργολαβικοί, μπλοκάκια) με προφανές στόχο την πολυδιάσπαση των εργαζομένων και την μετατροπή των ΣΣΕ σε κενό γράμμα, το οποίο θα έχει εφαρμογή σε ένα διαρκώς μειούμενο πλήθος εργαζομένων (μέχρι να συνταξιοδοτηθούν) και την «προσαρμογή» των ΣΣΕ και του ΚΚΠ προς το χειρότερο. Το έργο είναι γνωστό και χιλιοπαιγμένο και έχει το ίδιο τέλος με τον ΟΤΕ: ατομικές συμβάσεις! Ταυτόχρονα βέβαια, αυξάνονται ραγδαία τα ειδικά στελέχη, τα στελέχη «από την αγορά» με ειδικές αμοιβές, η αθρόα δημιουργία διευθύνσεων (και στελεχών) με αντικείμενα αμφίβολης σημασίας και η παρέλαση συμβούλων άσχετων με τα αντικείμενα που αναλαμβάνουν να “συμβουλέψουν”.

Παράλληλα σημαντικοί και κρίσιμοι τομείς αποδυναμώνονται. Ειδικά στις Περιοχές του ΔΕΔΔΗΕ, η νέα σύμβαση με τους εργολάβους Δικτύου απαιτεί και τυπικά υπερδιπλασιασμό των εργασιών. Πλην όμως, όλες οι εργασίες των εργολάβων απαιτούν την έγκριση (κατά τον σχεδιασμό/μελέτη αλλά και την παραλαβή) του υπεύθυνου μηχανικού της Περιοχής και συνεπώς η Διοίκηση ομολογεί και εγγράφως ότι καλεί τους συναδέλφους των Περιοχών να ανταπεξέλθουν σε υπερδιπλάσιο όγκο εργασιών και ευθυνών. Και μάλιστα στον πιο ευαίσθητο τομέα εργασίας: εκεί που υπάρχει καθημερινή επαφή με τον πολίτη/πελάτη και κάθε στιγμή ελλοχεύει ο κίνδυνος ατυχήματος. Αλλά ακόμη και στις Κεντρικές Υπηρεσίες, όπου έχει υπάρξει μια κάποια στελέχωση τελευταία, οι μηχανικοί αναλώνονται συχνά στην ενημέρωση και τις «συνεργασίες» με κάθε είδους συμβούλους, χωρίς συχνά να προκύπτει κάποιο χρήσιμο παραδοτέο. Όλα αυτά, πέρα από τους κινδύνους που εγκυμονούν, αποκαλύπτουν και τις πραγματικές προτεραιότητες του ιδιωτικού management οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν είναι η ασφάλεια και η παροχή ορθών υπηρεσιών προς τους πολίτες.

Οι προσπάθειες των νέων συναδέλφων και συναδελφισσών (όλων των κατηγοριών) να συντονιστούν και να αγωνιστούν είναι αισιόδοξο μήνυμα, τόνωση για τους παλαιότερους/ες συναδέλφους/ισσες, ελπίδα για να μην ολοκληρωθεί η πορεία που σε πολλές «πρώην ΔΕΚΟ» οδήγησε στην πλήρη ιδιωτικοποίηση και στην εξαφάνιση των εργασιακών δικαιωμάτων που είχαν κατακτηθεί με αγώνες δεκαετιών, αλλά και αφετηρία για μια αντίστροφη πορεία.

Είναι δεδομένο ότι για την σημερινή κατάσταση τεράστια ευθύνη έχουν και οι ηγεσίες στα περισσότερα (αν όχι όλα) σωματεία του κλάδου, που για χρόνια αναζητούσαν τις εξαιρέσεις και τις διευθετήσεις, ενώ πολλοί πλέον συμπεριφέρονται περισσότερο ως τμήμα της διοικητικής ιεραρχίας και όχι ως εκπρόσωποι των εργαζομένων και των συμφερόντων τους.

Καλούμε όλες τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να αλλάξουμε αυτόν τον δρόμο! Να συμμετάσχουν στο Σύλλογο Διπλωματούχων Μηχανικών παραμερίζοντας τις λογικές που θέλουν τους μηχανικούς να αδιαφορούν για τα τεκταινόμενα, να μην έχουν συλλογική παρουσία και συνείδηση. Στο τέλος της μέρας δεν είμαστε παρά αναλώσιμοι εργαζόμενοι προορισμένοι να χρεωθούν κάθε αποτυχία ή ατύχημα, τη στιγμή που οι πραγματικά προνομιούχοι θα διαφύγουν κάθε ευθύνης και κριτικής. Όμως μαζί είμαστε δυνατοί!

e-mail: agonistiki.mixanikwn.dei@gmail.com, http://agonistiki-syspeirwsi-mixanikwn-dei.blogspot.com

www.facebook.com/Αγωνιστικη-Συσπειρωση-Μηχανικων-ΔΕΗ-1689558401291241/

Λουκέτο στο ξενοδοχείο της Coco-mat που κρύβει την Ακρόπολη

Λουκέτο στο ξενοδοχείο της Coco-mat που κρύβει την Ακρόπολη

Το σκεπτικό της απόφασης του υπουργείου Τουρισμού και οι επόμενες κινήσεις της επιχείρησης.

Στην παύση της λειτουργίας του ξενοδοχείου «COCO MAT ATHENS BC» προχωρά άμεσα η Περιφερειακή Υπηρεσία Τουρισμού Αττικής.

Η απόφαση του υπουργείου Τουρισμού πάρθηκε μετά τη μερική ανάκληση της οικοδομικής άδειας του ξενοδοχείου -έπειτα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η ανακοίνωση

Κατόπιν ενημέρωσης του υπουργείου Τουρισμού και συγκεκριμένα της αρμόδιας υπηρεσίας ελέγχου τουριστικών καταλυμάτων Αττικής (Περιφερειακή Υπηρεσία Τουρισμού Αττικής) από τον Πάρεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, σχετικά με το υπ. αριθ. 15/2023 πρακτικό του Τριμελούς Συμβουλίου Συμμόρφωσης, η υπηρεσία θα προχωρήσει άμεσα στις κατά νόμο ενέργειες παύσης λειτουργίας του ξενοδοχείου «COCO MAT ATHENS BC», λόγω μερικής ανακλήσεως της οικοδομικής άδειας (σκέψη 8 του ανωτέρω πρακτικού του ΣτΕ).

Σημειώνεται ότι για την εν λόγω υπόθεση το υπουργείο Τουρισμού είχε και στο παρελθόν δράσει εγκαίρως, διερευνώντας με σχετικό έγγραφο προς την ΥΔΟΜ δήμου Αθηναίων, εάν είχε γίνει ανάκληση της οικοδομικής άδειας του εν λόγω καταλύματος ως απόρροιας συμμόρφωσης του με αριθμ. 11/2022 πρακτικού συνεδρίασης του ΣτΕ, αλλά ουδέποτε έλαβε απάντηση.

Επιπροσθέτως, με το από 21/4/2023 έγγραφό της, η αρμόδια Περιφερειακή Υπηρεσία Τουρισμού Αττικής απέστειλε προς το ξενοδοχείο κλήση σε παροχή εξηγήσεων προκειμένου να διερευνήσει τους λόγους για τους οποίους δεν είχε επέλθει μεταβολή των στοιχείων γνωστοποίησης του τουριστικού καταλύματος στο πληροφοριακό σύστημα notify business κατόπιν της μεταβολής στην υπ. αριθμ 15/2017 άδεια δόμησης του, και δόθηκαν οι σχετικές εξηγήσεις σχετικά με τη λειτουργία του.

Είναι σαφές ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Τουρισμού είχαν από την πρώτη στιγμή άμεσα κινηθεί ως προς τη διερεύνηση της νόμιμης λειτουργίας του ξενοδοχείου, όπως υποχρεούνται βάση της κείμενης νομοθεσίας.

Προσφυγή

Υπενθυμίζεται ότι πηγές της Mπλε Κέδρος μιλώντας στον ΟΤ ανέφεραν πως δεν πρόκειται να μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια και ήδη δρομολογούν την κατάθεση προσφυγής στις αρμόδιες αρχές. Συγκεκριμένα, η προσφυγή θα υποβληθεί σε πρώτη φάση στο ΣΥΠΟΘΑ (Συμβούλιo Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων) και στη συνέχεια εφ’ όσον κριθεί αναγκαίο θα απευθυνθούν και στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια.

Η απόφαση του ΣτΕ

Η νέα απόφαση εκδόθηκε από το ΣτΕ, το οποίο επανέρχεται στην υπόθεση καθώς διαπιστώνει καθυστερήσεις στην εκτέλεση της αρχικής απόφασης και απευθύνεται στον δήμο Αθηναίων και στο υπουργείο Τουρισμού, καλώντας τους να πράξουν τα εξής:Ο πρώτος να μεριμνήσει για την άμεση κατεδάφιση των δυο τελευταίων ορόφων του ξενοδοχείου στην οδό Φαλήρου 5 που κρίθηκαν παράνομοι εντός συγκεκριμένου διαστήματος (η εκπόνηση των αναγκαίων μελετών κατεδάφισης θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί εντός τριών μηνών). Στο πλαίσιο αυτό, το Ανώτατο Δικαστήριο ορίζει και εντεταλμένο δικαστή πάρεδρο του ΣτΕ, ο οποίος θα παρακολουθεί τη διαδικασία της συμμόρφωσης.

Το δεύτερο καλείται να προχωρήσει στην ανάκληση της άδειας λειτουργίας έως ότου υπάρξει πλήρης συμμόρφωση της επιχείρησης με τις δικαστικές αποφάσεις.

Σύμφωνα με πηγές της Μπλε Κέδρος, η προσφυγή ετοιμάζεται από το νομικό τμήμα της εταιρείας και είναι θέμα χρόνου να υποβληθεί προς εξέταση. Κάτι που κατά πιθανότητα θα γίνει μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Οι ίδιες πηγές εμφανίζονται συγκρατημένα αισιόδοξες, επισημαίνοντας πως η εταιρεία πέτυχε ήδη και αναστολή της καταβολής των δυο προστίμων ύψους περίπου 6 εκατ. ευρώ που είχαν επιβληθεί μέχρι την εκδίκαση της κύριας υπόθεσης στο τέλος του τρέχοντος έτους.

Υπενθυμίζεται πως η Πολεοδομία Αθηνών επέβαλε στην Μπλέ Κέδρος δυο πρόστιμα για την ξενοδοχειακή μονάδα στη οδό Φαλήρου 5 στην περιοχή Μακρυγιάννη στην Ακρόπολη.Το πρώτο ύψους 4,7 εκατ. ευρώ αφορά στην ανέγερση των τελευταίων ορόφων του ξενοδοχείου στην οδό Φαλήρου 5 και το δεύτερο ύψους 2,3 εκατ. ευρώ για τη διατήρησή τους.

Το τελευταίο, μάλιστα, προβλέπεται να επανεπιβάλλεται για κάθε έτος που δεν θα κατεδαφίζονται οι παράνομες κατασκευές.

Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ

Όλα ξεκινούν στο όχι και τόσο μακρινό 2015. Όταν η επιχείρηση Μπλέ Κέδρος των αδελφών Ευμορφίδη, ιδιοκτήτρια των ξενοδοχείων Coco-mat, εντοπίζει και αγοράζει το οικόπεδο στην περιοχή Μακρυγιάννη, με σκοπό να δημιουργήσει μια υπερπολυτελή ξενοδοχειακή μονάδα.

Σχεδόν αμέσως καταθέτει αίτηση στην Πολεοδομία Αθηνών για την έκδοση άδειας ανέγερσης ξενοδοχείου ύψους 33 μέτρων, με βάση τον τότε ισχύοντα οικοδομικό κανονισμό (ΝΟΚ). Ένα χρόνο αργότερα (2016) εκδίδεται η άδεια για την ανέγερση νέου δεκαώροφου κτιρίου – ξενοδοχείου και αρχίζουν οι κατασκευαστικές εργασίες.

Η πρώτη προσφυγή

Τον Μάιο του 2017 και ενώ το έργο βρίσκεται στα μπετά (στον 3ο όροφο) οι εργασίες σταματάνε, μετά από προσφυγή κατοίκου της περιοχής κατά του έργου και την έκδοση προσωρινής διαταγής από το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Αθηνών.

Το τελευταίο αναστέλλει κάθε οικοδομική δραστηριότητα μέχρι να κριθεί το θέμα. Ένα χρόνο μετά (2018), το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Αθηνών απορρίπτει την προσφυγή και δίνει το «πράσινο φως» για την ολοκλήρωση του έργου.

Είχε προηγηθεί, έναν χρόνο νωρίτερα, και το Συμβούλιο Πολεοδομικών θεμάτων της Περιφέρειας Αττικής που είχε ομοίως κρίνει νόμιμο και σύμφωνο με τον ΝΟΚ το ύψος του κτιρίου.

Το 2019 και ενώ έχει ολοκληρωθεί η ανέγερση του κτηρίου και το ξενοδοχείο είναι έτοιμο να λειτουργήσει, κάτοικοι της διπλανής πολυκατοικίας φέρνουν με διαδικασίες εξπρές το θέμα στην Ολομέλεια του ΣτΕ, μαζί με ακόμη μια τουριστική επένδυση που δρομολογούσε άλλη εταιρεία, στην οδό Μισαραλιώτου στην ίδια περιοχή.

Συγκεκριμένα, μέσω της κίνησης πολιτών «Ακρόπολη-Μακρυγιάννη SOS» αλλά και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) άσκησαν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (με την με αρ. κατ. 943/2019) αίτηση ακύρωσης κατά όλων των αδειών του κτιρίου (αρχικής και αναθεώρησης, καθώς και των αντίστοιχων εγκρίσεων δόμησης).

Λίγους μήνες μετά, η Ολομέλεια του ΣτΕ ακύρωσε την αναθεώρηση της αρχικής άδειας του κτηρίου που είχε αιτηθεί η εταιρεία (η αναθεώρηση αφορούσαν αλλαγές αλλαγών στις όψεις και εσωτερικές διαρρυθμίσεις) απέρριψε όμως ως εκπρόθεσμη και δεν εξέτασε την αίτηση των κατοίκων κατά της αρχικής άδειας δόμησης του 2017. Στο μεταξύ, το ξενοδοχείο ήδη από τον Μάιο 2019 υποδέχεται επισκέπτες.

Πάρτι στα… social media

Στο μεταξύ, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνεται κανονικό… πάρτι. Τα πληκτρολόγια έχουν πάρει φωτιά και τα σχόλια δίνουν και παίρνουν, του στυλ το «10όροφο που έκρυψε την Ακρόπολη…» και πολλά ακόμη. Αναφορές φυσικά υπάρχουν και στον τύπο, ο οποίος ακολουθεί και ασχολείται με το θέμα, δίνοντας ακόμη περισσότερη δημοσιότητα στο θέμα.

Η δημόσια συζήτηση έχει ανοίξει για τα καλά, και όλοι πλέον μιλάνε για το ύψος του επίμαχου κτηρίου και πως αυτό κρύβει τον Ιερό Βράχο ενώ έφτασε να γίνει θέμα και σε διεθνή μέσα ενημέρωσης κατά το παρελθόν.

Μάλιστα, ο τότε υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης υπό το βάρος των αντιδράσεων προχώρησε στην αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών για έναν χρόνο -που παρατάθηκε- όσον αφορά κτίρια ύψους άνω των 17,5 μέτρων στην περιοχή Μακρυγιάννη-Κουκάκι.

Η προστασία της Ακρόπολης

Και ερχόμαστε στον Ιούλιο του 2020, όταν το υπουργείο Πολιτισμού αποφασίζει την μείωση του ύψους του κτιρίου για λόγους προστασίας της Ακρόπολης. Μια απόφαση που φαίνεται να αποτελεί τη «θρυαλλίδα» για τις εξελίξεις που ακολούθησαν.

Το 2021, οι κάτοικοι της περιοχής καταθέτουν αίτηση για τη συμμόρφωση της διοίκησης με την απόφαση ΣτΕ του 2019 που συζητήθηκε στο αρμόδιο Συμβούλιο Συμμόρφωσης του δικαστηρίου στις 23 Μαΐου 2022. Στη συνέχεια, ζήτησαν από την ΥΔΟΜ του Δήμου Αθηναίων να ανακαλέσει την άδεια και την έγκριση δόμησης.

Η εντολή στον δήμο Αθηναίων για κατεδάφιση…

Τον Μάρτιο του 2022, 6 χρόνια μετά την έκδοση της άδειας οικοδομής του ξενοδοχείου, εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμα που επιτρέπει νέες άδειες μόνο μέχρι τα 21 μέτρα στην περιοχή.

Και φτάνουμε στα τέλη Νοεμβρίου του 2022, όπου έρχεται το Τριμελές Συμβούλιο Συμμόρφωσης του ΣτΕ να ανατρέψει τα πάντα… Μετά από προσφυγή των ίδιων κατοίκων, κρίνει ότι αν και η Ολομέλεια δεν ακύρωσε την αρχική άδεια οικοδομής του κτιρίου, ο δήμος Αθηναίων που την εξέδωσε, οφείλει να την ανακαλέσει και του δίνει προθεσμία τριών μηνών για να προχωρήσει στην κατεδάφιση των δύο τελευταίων ορόφων και του δώματος του ξενοδοχείου.

Το Συμβούλιο καλεί μάλιστα την Πολεοδομία να δρα κατασταλτικά και να ανακαλεί άδειες κτιρίων, ανεξαρτήτως του χρόνου που παρήλθε από τη χορήγησή της και ασχέτως προς την εν τω μεταξύ δημιουργηθείσα πραγματική κατάσταση, εάν το ΚΑΣ και συνακόλουθα ο υπουργός Πολιτισμού κρίνουν ότι βλάπτεται το μνημείο της Ακρόπολης.

Στις αρχές Δεκεμβρίου και σε συνέχεια της απόφασης της Επιτροπής Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Πολεοδομία Αθηνών επιβάλλει δυο βαριά πρόστιμα στην εταιρεία: ένα ύψους 4,7 εκατ. ευρώ για την ανέγερση των τελευταίων ορόφων του ξενοδοχείου και ένα δεύτερο ύψους 2,3 εκατ. ευρώ για τη διατήρησή τους. Το τελευταίο, μάλιστα, προβλέπεται να επανεπιβάλλεται για κάθε έτος που δεν θα κατεδαφίζονται οι παράνομες κατασκευές.

Πηγή: ΟΤ

Αμειβόμενοι με «μπλοκάκι»: Διαδικασία δήλωσης υπαγωγής και αντιρρήσεων - Εγκύκλιος e-ΕΦΚΑ

Αμειβόμενοι με «μπλοκάκι»: Διαδικασία δήλωσης υπαγωγής και αντιρρήσεων - Εγκύκλιος e-ΕΦΚΑ

Δείτε την εγκύκλιο στο αρχείο του κόμβου

Συνημμένα:

• Parartima_egk_efka_41_2023.pdf

Με την εγκύκλιο 17/2017 του e-ΕΦΚΑ δόθηκαν οδηγίες σχετικά με την ασφάλιση προσώπων που παρέχουν υπηρεσία με σύμβαση από την οποία προκύπτει υποχρέωση έκδοσης Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών (ΔΠΥ) και υπαγωγής στις διατάξεις της παρ. 9 του άρθρου 39 του Ν. 4387/2016, εφεξής καλούμενη «ρύθμιση» και ειδικότερα το πεδίο εφαρμογής, τους κλάδους ασφάλισης, τη διαδικασία απεικόνισης ασφάλισης και υποβολής ΑΠΔ και τη διαδικασία δήλωσης ασφαλιστικών στοιχείων στην σχετική ηλεκτρονική πλατφόρμα.

Με τη νέα εγκύκλιο 41/2023, κοινοποιούνται οι διατάξεις της αρ. Δ.15/Γ’/οικ. 96195/26-11-2021 Υπουργικής Απόφασης, με την οποία ορίζονται θέματα και παρέχονται οδηγίες για την ενιαία εφαρμογή σχετικά με:

- Τη Διαδικασία Δήλωσης Υπαγωγής του ασφαλισμένου στη ρύθμιση από τον αντισυμβαλλόμενο και Διακοπής αυτής.

- Τη Διαδικασία Μη Υποβολής Δήλωσης υπαγωγής στην ρύθμιση εκ μέρους του αντισυμβαλλόμενου και ενέργειες στις οποίες μπορεί να προβεί ο παρέχων σε αυτόν, υπηρεσίες, ασφαλισμένος ως προς τη δήλωση εκ μέρους του.

- Τη Διαδικασία Αντιρρήσεων εκ μέρους του ασφαλισμένου σε περίπτωση αμφισβήτησης του περιεχομένου της δήλωσης του αντισυμβαλλόμενου.

- Τη Διαδικασία Αντιρρήσεων εκ μέρους του αντισυμβαλλόμενου σε περίπτωση αμφισβήτησης του περιεχομένου της δήλωσης του ασφαλισμένου.

- Τη διαχείριση περιπτώσεων μη εμπρόθεσμης υποβολής αντιρρήσεων, είτε εκ μέρους του ασφαλισμένου είτε του αντισυμβαλλόμενου.

- Τη διαχείριση Δηλώσεων Υπαγωγής και Διακοπής στη ρύθμιση και αντιρρήσεις που τυχόν έχουν υποβληθεί από 1.1.2017 έως και την έκδοση της κοινοποιούμενης Υπουργικής Απόφασης.

- Τη διαδικασία έκδοσης αποφάσεων (υποδείγματα).

Πεδίο εφαρμογής

ΣτΕ: νέο αυθαίρετο στην καρδιά της Αθήνας, με άδειες πολεοδομίας και δασαρχείου

του Αργύρη Δεμερτζή

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε παράνομες και αυθαίρετες τις κατασκευές του υπαίθριου θεάτρου «Άλσους» για 2000 θεατές στο Πεδίο του Άρεως, επισημαίνοντας ότι η διοίκηση δεν έκανε σωστά τη δουλεία της. Ρίχνει ηχηρό χαστούκι προς την Περιφέρεια και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, την Πολεοδομία και τη Διεύθυνση Δασών Αθήνας.

Στην απόφαση του ΣτΕ, σχετικά με τις αιτιάσεις, που πρόβαλλε στο δικαστήριο η πλευρά του ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος έχει μισθώσει την έκταση, πήρε τις άδειες και έφτιαξε τις κατασκευές του θεάτρου στο Πεδίο του Άρεως γίνονται αναφορές: «σε τυχόν υποχρέωση αποζημιώσεως του καλόπιστου δικαιούχου των οικοδομικών αδειών, αδειών εγκατάστασης, ίδρυσης ή λειτουργίας επιχειρήσεων» αλλά και ότι «δεν τίθεται στην προκειμένη περίπτωση ζήτημα εφαρμογής των αρχών της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της σταθερότητας των διοικητικών καταστάσεων».

Από τα ταλέντα του Οικονομίδη στην εποχή της αυθαιρεσίας

Από τη δικαστική απόφαση προκύπτει ότι κάθε συνέχιση της λειτουργίας του περιβάλλοντος χώρου του θεάτρου Άλσους, ως χώρου δημοσίων θεαμάτων είναι καταφανώς παράνομη, δεδομένου ότι δεν έχει ελεγχθεί αρμοδίως η συμβατότητα της συγκεκριμένης χρήσης με τον κοινόχρηστο δασικό χαρακτήρα του Πεδίου του Άρεως αλλά ούτε και η νομιμότητά της, αφού το υπαίθριο αυτό θέατρο, δυναμικότητας 2000 θεατών, ουδέποτε αδειοδοτήθηκε περιβαλλοντικά.

Το ΣτΕ επι της ουσίας ζητά να γίνει ξανά από την αρχή νέα διαδικασία μελέτης διαχείρισης του πάρκου, με όλες τις περιβαλλοντικές δικλείδες της εγχώριας και ευρωπαϊκής νομοθεσίας και υπογραμμίζει ότι:

-«Bάση των προβλέψεων της διαχειριστικής μελέτης, όπως αυτή θα διαμορφωθεί μετά το πέρας της προμνησθείσας διαδικασίας, θα κριθεί στη συνέχεια κατά την κείμενη νομοθεσία αν κάποιες και ποιες από τις υφιστάμενες, εντός τον χώρο» τον Πεδίου του Άρεως χρήσεις ή κατασκευές είναι αυθαίρετες και πρέπει, για τον λόγο αυτόν, να απομακρυνθούν ή κατεδαφιστούν».

Παραπέμπει παράλληλα στη νέα διαδιακασία περιβαλλοντικής αδειοδοτήσης που θα ακολουθηθεί για την τύχη του ιστορικού θεάτρου, με νέες κατασκευές, σε κάθε περίπτωση με ανοιχτή πρόσβαση σημειώνοντας σχετικά όιι:

-«Στο πλαίσιο αυτό πρέπει ειδικώς να ληφθεί υπόψη ότι το «Θέατρο Άλσους Πεδίον Άρεως – Οικονομίδη», το οποίο καθορίσθηκε ως χώρος όπου επιτρέπεται η κατ’ εξαίρεση λειτουργία δημοσίων θεαμάτων, διαμορφώθηκε κατά την αρχική δημιουργία του Πεδίου Άρεως προοριζόμενο έκτοτε ως κυλικείο, εστιατόριο καθώς και κέντρο αναψυχής προς εξυπηρέτηση του κοινού, οπότε η συνέχιση της λειτουργίας του ως χώρου δημοσίων θεαμάτων, όπως η έννοια αυτή έχει εξελιχθεί στη σύγχρονη εποχή, δεν επιφέρει, καταρχήν, μεταβολή του προορισμού του Πεδίου του Άρεως ως χώρου με δασικό χαρακτήρα. Προϋπόθεση όμως για τη νόμιμη λειτουργία του αποτελεί η διασφάλιση της κοινοχρησία με την παροχή της δυνατότητας ελεύθερης προσπελάσεως των χρηστών του πάρκου».

Παραβιάστηκε η εθνική και κοινοτική νομοθεσία

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την απόφασή του 1110/28.6.2023, δικαίωσε την προσφυγή περιβαλλοντικών φορέων και κατοίκων και έκρινε παράνομη τη Διαχειριστική Μελέτη για το Πεδίο του Άρεως, επισημαίνοντας ότι εγκρίθηκε από την Περιφέρεια Αττικής το 2019, χωρίς να έχει τηρηθεί η διαδικασία του περιβαλλοντικού προελέγχου, ώστε να διαπιστωθεί αν έπρεπε να συνταχθεί Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, και, πάντως, χωρίς να εξετασθεί αν πρόκειται για «έργο αστικής ανάπτυξης» κατά την έννοια της Οδηγίας 2011/92/ΕΕ, υπαγόμενο σε περιβαλλοντική εκτίμηση ενόψει της επιβάρυνσης που συνεπάγεται σε έναν από τους ελάχιστους χώρους αναψυχής της πρωτεύουσας που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και έχει υπερτοπική σημασία.

Με την ίδια απόφαση το ΣτΕ ακύρωσε την πράξη με την οποία ανακλήθηκε η απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής περί κατεδάφισης-απομάκρυνσης αυθαιρέτων κατασκευών στη δημόσια – αναδασωτέα έκταση του άλσους του Πεδίου του Άρεως.

Οι εγκρίσεις απο την Περιφέρεια Αττικής

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: για τα μισθολογικά θέματα των Διπλωματούχων Μηχανικών

 

Αίτημασυνάντησης για τα μισθολογικά θέματα των Διπλωματούχων Μηχανικών

 

Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ

Η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ αποτελεί την Ομοσπονδία που εκπροσωπεί το σύνολο των Διπλωματούχων Μηχανικών οι οποίοι υπηρετούν στη Δημόσια Διοίκηση (Υπουργεία, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού) με συνδικαλιστικό αλλά και επιστημονικό χαρακτήρα.

Απευθυνόμαστε σε εσάς σχετικά με το υπό κατάθεση Νομοσχέδιο για το Μισθολόγιο του Δημοσίου και σας υπενθυμίζουμε τις παρακάτω σχετικές τις διεκδικήσεις μας:

Α. Δημιουργία Κλαδικού Μισθολογίου που να αποτυπώνει τις ιδιαιτερότητες του κλάδου μας (αυξημένες ποινικές ευθύνες, υποχρεωτική εγγραφή σε Επαγγελματικό Επιμελητήριο και αποκλειστική χρήση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων από το Δημόσιο, Πενταετείς σπουδές κλπ). Να θεσμοθετηθεί ξανά το πρόσθετο Κλιμάκιο για τις Πενταετείς σπουδές, ως ένα πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, όπως σε όλα τα προγενέστερα Μισθολόγια.

Β. . Επαναφορά κλαδικού επιδόματος, κατ’ αντιστοιχία του παλιού 7ο/οο

Γ. Μισθολογική Αναγνώριση των Integrated Master σύμφωνα με τις προτάσεις μας.

Δ. Να προσμετρηθεί κανονικά ο εργασιακός χρόνος της διετίας 2016-2017 στη μισθολογική ωρίμανση, που αυθαίρετα η προηγούμενη κυβέρνηση με το Ν.4354/15 έχει καταργήσει. Να προστεθεί επιτέλους το Μισθολογικό κλιμάκιο που μας αφαιρέθηκε.

Ε. Να αντιμετωπιστεί το θέμα με το αυξημένο κόστος των Εκτός Έδρας μετακινήσεων, που αυτή τη στιγμή χρηματοδοτούνται από την τσέπη μας, ειδικά όσον αφορά τη χιλιομετρική αλλά και την ημερήσια αποζημίωση. Για το θέμα έχουμε υποβάλλει εγγράφως τις προτάσεις μας: https://emdydas.gr/images/stories/news/4.4.2022_tropopoihseis_ektos_edras_8754_.pdf

ΣΤ. Να αποδοθεί πλήρης μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου που αναγνωρίσθηκε με το Π.Δ. 69/16. Οι γνώσεις και η εμπειρία των μηχανικών, από την εργασία τους στον ιδιωτικό τομέα που μεταφέρεται στο Δημόσιο, δεν πρέπει να μηδενίζεται. Ειδικά οι ελάχιστοι νέοι συνάδελφοι μας που διορίσθηκαν τα τελευταία χρόνια αμείβονται με εξευτελιστικές αποδοχές (περίπου 800 € το μήνα) παρά το γεγονός ότι πλέον διορίζονται σε μεγάλες ηλικίες και με μεγάλη επαγγελματική εμπειρία που δεν προσμετράτε πουθενά. Να αποδοθεί η Προσωπική διαφορά, σε όσους προέρχονται από «παγωμένους» διαγωνισμούς του 2009-2010. Να αναγνωρισθεί μισθολογικά κάθε είδους προϋπηρεσία στο Δημόσιο (πχ 8μηνα). Να διατηρείται η προσωπική διαφορά σε όσους μετατάσσονται ή έχουν μεταταχθεί με οποιαδήποτε τρόπο (μετατάξεις – υποχρεωτική ή εθελούσια κινητικότητα κλπ) και με αναδρομική ισχύ.

Ζ. Η πρόσφατη πρόβλεψη του Ν.4940/2022 για την αναστολή της περικοπής της προσωπικής διαφοράς κατά την αλλαγή Μισθολογικών Κλιμακίων διεκδικούμε να επεκταθεί από 1/1/2022.

Η.  Να γίνει αποδεκτή η πρόσφατη απόφαση του Β' Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Αριθμός Γνωμοδότησης 187/2020) για την αποζημίωση απόλυσης ΙΔΑΧ Μηχανικών.

Θ.  Αποζημίωση για τη συμμετοχή σε Επιτροπές Δημοσίων Συμβάσεων και Συμβούλια με διαφανή κριτήρια επιλογής.

          Ι. Πλήρη επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο σύνολο των Δημοσίων Υπαλλήλων, με πολιτική απόφαση της κυβέρνησης.

          ΙΑ.  Αναπροσαρμογή του κατώτατου εισαγωγικού μισθού στο Δημόσιο (και κατ’ επέκταση όλων) τουλάχιστον στο ύψος του πληθωρισμού.

          ΙΒ.  Κατάργηση όλων των μη ανταποδοτικών εισφορών (ΤΠΔΥ, ΟΑΕΔ, Εισφορά Αλληλεγγυής κλπ)

IΓ.  Επέκταση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας και στους Διπλωματούχους  μηχανικούς που εργάζονται σε αντίστοιχους χώρους.

ΙΔ.  Αύξηση των Οικογενειακών Επιδομάτων και μείωση της Φορολογίας.

 

Η Κυβέρνηση σίγουρα γνωρίζει ότι ο κλάδος των Διπλωματούχων Μηχανικών Δημοσίων Υπαλλήλων έχει κατεξοχήν αναπτυξιακό ρόλο και τα αποτελέσματα των υπηρεσιών που παρέχει (Μελέτες και Τεχνικά έργα) δεν περιορίζονται στους πολίτες και το Περιβάλλον αλλά επεκτείνονται και στην οικονομία, διότι τα έργα πέρα από την βελτίωση της καθημερινότητας, της ασφάλειας και της εξυπηρέτησης των πολιτών, ταυτόχρονα αποτελούν οικονομικό πολλαπλασιαστή διότι συνεισφέρουν σε εισφορές, φόρους, πόρους από συγχρηματοδοτούμενα έργα αλλά και προστιθέμενη αξία σε τομείς και υλικά με υψηλό ποσοστό εγχώριας προέλευσης. Ειδικά μπροστά στην εκτέλεση των έργων του Ταμείου Ανάκαμψης όπου ο ρόλος των Διπλωματούχων Μηχανικών θα είναι καθοριστικός. Επομένως η αποδοχή των παραπάνω προτάσεων αποτελεί μια ελάχιστη αναγνώριση του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζει ο κλάδος μας.

Είμαστε στη διάθεση σας, για οποιαδήποτε διευκρίνιση στα παραπάνω και σας καλούμε να ανταποκριθείτε στο αίτημα μας για συνάντηση, δεδομένου ότι η μισθολογική υποτίμηση των Διπλωματούχων Μηχανικών, έχει φτάσει στα όρια της, ειδικά σε μια περίοδο γενικευμένης ακρίβειας και πληθωρισμού, που εξανεμίζει τα εισοδήματα μας.

Οι 6 κερκόπορτες για τις παραλίες

Οι 6 κερκόπορτες για τις παραλίες

Υπηρεσιακοί παράγοντες εξηγούν τα νομικά και διοικητικά κενά που επιτρέπουν τη φάμπρικα των αυθαιρεσιών

8' 42" χρόνος ανάγνωσης

Η θέα προς την ακτή του Πανόρμου στη Μύκονο, όπως ήταν στις αρχές Μαΐου, πριν από την τελική επέμβαση των Αρχών. Η γραφειοκρατική οδύσσεια με την επιχείρηση που είχε εγκατασταθεί εκεί αποκάλυψε τα δομικά ελλείμματα των υπηρεσιών. Φωτ. Marco Arguello/The New York Times

Γιώργος Λιάλιος11.07.2023 • 08:19

Ενα ελλιπές πλαίσιο για την προστασία αιγιαλών και παραλιών. Ενα προβληματικό πλαίσιο αδειοδότησης καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος. Υποστελεχωμένες «κρίσιμες» υπηρεσίες. Γραφειοκρατικές διαδικασίες καταγραφής αυθαιρεσιών και κατεδαφίσεων, που επιτρέπουν νομικούς «ελιγμούς» από τους παρανομούντες (και δικαστήρια συχνά διατεθειμένα να τους δεχθούν). Και φυσικά, διαφθορά.

Οι υποθέσεις της Μυκόνου και της Ρόδου ανέδειξαν πολλές «μαύρες τρύπες» στην προστασία και διαχείριση των παραλιών της χώρας. Η «Κ» σταχυολογεί ορισμένα από τα βασικά διδάγματα των δύο τελευταίων μηνών.

1. Οι παραχωρήσεις

Υπάρχουν σοβαρά ζητήματα στην παραχώρηση της απλής χρήσης των αιγιαλών και παραλιών.

Σε όλη τη χώρα εκδηλώνονται παράπονα από πολίτες για τις εκτάσεις που καταλαμβάνουν οι παραχωρήσεις. Στις μεν παραχωρήσεις που γίνονται απευθείας, δηλαδή σε ξενοδοχεία ή καταστήματα εστίασης που βρίσκονται δίπλα στην παραλία, εκεί όπου υπάρχει συνεχές μέτωπο καταστημάτων, τα ομπρελοκαθίσματα καταλαμβάνουν το σύνολο των παραλιών, καθώς δεν ισχύει για τις περιπτώσεις αυτές η ποσόστωση του 50% (ότι δηλαδή πρέπει να μένει ελεύθερο το 50%, χωρίς να συνυπολογίζονται σε αυτό τα δύσβατα ή μη αξιοποιήσιμα κομμάτια). Πρόσφατα υπήρξαν καταγγελίες ότι σε «κεντρική» παραλία της Ρόδου οι «ομπρελάδες» δεν άφηναν τα παιδιά των ντόπιων ούτε να αφήσουν την πετσέτα τους στην άμμο και τα έδιωχναν. Εκεί υπάρχει ανάγκη για τροποποίηση της νομοθεσίας, καθώς καταργείται η κοινοχρησία των αιγιαλών και η ελεύθερη πρόσβαση σε αυτούς.

Στις δε μισθώσεις που γίνονται εκτός οικιστικών ιστών, πολύ συχνά διαπιστώνονται επεκτατικές τάσεις, με τα ομπρελοκαθίσματα να καταλαμβάνουν μεγαλύτερες εκτάσεις και να φθάνουν μέχρι το κύμα. «Η λύση είναι μία: να αυστηροποιηθεί η νομοθεσία», λέει έμπειρο στέλεχος κτηματικής υπηρεσίας. «Αν με την πρώτη παράβαση λύεται η μίσθωση και διατάσσεται ο μισθωτής να εγκαταλείψει τον χώρο, τότε οι “ομπρελάδες” θα είναι πολύ πιο προσεκτικοί».

Best practices στο κέντρο της Αθήνας: Οδός Πανεπιστημίου

Αγαπημένε μου αναγνώστη γεια σου. Αν πέρασες πρόσφατα από το κέντρο, ίσως κάτι να σε τύφλωσε απροσδόκητα. Όχι, δεν ήταν τα μάρμαρα του Παρθενώνα που έβγαλαν εισιτήριο οικονομικής θέσης και επέστρεψαν Αθήνα. Ήταν οι μαρμάρινες πλάκες στο δεξί πεζοδρόμιο της Πανεπιστημίου, που έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση δίπλα στα χώματα, τα μπάζα και τους σωλήνες της εμπνευσμένης ανάπλασης!

Ποιος θα πληρώσει αυτό το μάρμαρο; (ρητορική ερώτηση)

Έκλεισαν αισίως δυόμιση χρόνια από τότε που ο φωτισμένος δήμαρχος της πόλης μας αποφάσισε να αφήσει και αυτός το στίγμα του στην πολύπαθη οδό Πανεπιστημίου. Για τον μεγάλο περίπατο έχουν γραφτεί τόσα πολλά έκτοτε, τι άλλο να πει κανείς πια. Οι εικόνες του παρατημένου εργοταξίου κατά μήκος του πιο κεντρικού δρόμου της πόλης για πάνω από δύο χρόνια είναι από μόνες τους χιλιάδες λέξεις – όπως χιλιάδες είναι τα ευρώ που κόστισαν οι άχρηστες ζαρντινιέρες με τους φοίνικες και τα θυμάρια.

Όχι φίλε αναγνώστη, μην ανησυχείς. Μετά από αυτό το φτηνό σχόλιο, που έρχεται σε αντίθεση με το υψηλό κόστος του αστικού εξοπλισμού (εντάξει, φτάνει) δεν θα σπαταλήσω άλλο τον χρόνο σου με τέτοια τετριμμένα και χιλιοειπωμένα πράγματα. Εδώ θα πούμε άλλα, πιο ψαγμένα, από αυτά που δεν θα ακούσεις αλλού ρε παιδί μου – ωπ, κάτσε, γιατί; μας κρύβουν κάτι; μήπως είναι οι ελοχίμ πίσω από όλα; Όχι, όχι, ψυχραιμία, καμία σχέση παιδιά! Απλά εδώ θα πούμε πράγματα που οι περισσότεροι θα θεωρούσαν ασήμαντες λεπτομέρειες και δεν θα πολυασχολούνταν μαζί τους.

Λειτουργικότητα και αισθητική

Η ιστορία μου φίλε αναγνώστη, για να περάσω στο ψητό, αφορά την πρώτη μου εμπειρία με τον μεγάλο περίπατο, στα τέλη Αυγούστου 2020. Πρώτο καλοκαίρι covid, έχοντας μόλις επιστρέψει στην Αθήνα μετά τις πολυπόθητες διακοπές. Ξέρεις, εκείνες τις ωραίες μέρες που η πόλη ακόμα βρίσκεται σε ρυθμούς χαλαρούς και μας θυμίζει ότι μπορεί να είναι λίγο ανθρώπινη έτσι για αλλαγή, είπα να κατέβω μια βόλτα προς το Σύνταγμα. Με το που φτάνω στην Πανεπιστημίου αντικρίζω κάτι άσπρες ζαρντινιέρες και κάτι εμπριμέ χρωματιστές χαριτωμενιές στο οδόστρωμα. Ξεπερνάω το πρώτο σοκ, του άσχετου χρωματισμού (πράσινο και κίτρινο; τι φάση; πού τα είδατε αυτά ρε σούργελα;) και συνεχίζω προς τα πάνω με ανανεωμένο ενδιαφέρον. Μόλις περνάω το φανάρι της οδού Λυκαβηττού αντικρίζω αυτό το θεσπέσιο θέαμα.

Ορθοπεταλιά και… καρφί για το περίπτερο!

Το άδοξο τέλος του πεζοποδηλατόδρομου πάνω στο περίπτερο της οδού Βουκουρεστίου! Φίλε ποδηλάτη έχασες πρέπει να σου πω. Το ποδήλατό σου στον ώμο και σε άλλη παραλία.

Τι έχει συμβεί; Για κάποιο λόγο ο ποιητής είπε να κάνει μια έξτρα χαριτωμενιά. Σκέφτηκε να κάνει τη χάραξη του δρόμου τεθλασμένη (γιατί όχι; σάμπως αυτός θα οδηγήσει εκεί;) οπότε:

• στο αρχικό κομμάτι από το Σύνταγμα μέχρι τη Βουκουρεστίου έβαλε τα οχήματα να κινούνται στη δεξιά πλευρά του οδοστρώματος, διατηρώντας τον παλιό contra flow λεωφορειόδρομο σαν παρτέρι για τις μεταλλικές ζαρντινιέρες με τις γουασινγκτώνιες, και
• μετά το φανάρι της Βουκουρεστίου είπε να μεταφέρει τις 4 λωρίδες κίνησης στην αριστερή πλευρά, ξεκινώντας έναν (κίτρινο) ποδηλατόδρομο και έναν άχρηστο έξτρα (πράσινο) πεζόδρομο στον χώρο που περίσσεψε στα δεξιά.

Το αποτέλεσμα είναι υπέροχο από κάθε άποψη. Αισθητικά, μα κυρίως λειτουργικά. Τι, όχι;

Τεθλασμένη χάραξη στην αρχή της Πανεπιστημίου: Ομορφιά και λειτουργικότητα!

Ο επίμονος μονόδρομος

Πάμε και σε ένα πιο ψαγμένο τώρα. Ας κάνουμε μεταβολή, να κατηφορίσουμε προς Ομόνοια μεριά καθώς τα best practices συνεχίζονται πιο κάτω. Θα έχεις παρατηρήσει φίλε αναγνώστη ότι ο μελετητής του έργου αποφάσισε να απαγορεύσει τη δεξιά στροφή στη Ρήγα Φεραίου για τα Ι.Χ. για λόγους που κανείς δεν κατάλαβε ποτέ. Μόνο λεωφορεία κύριος. Μάλιστα. Άντε να το δεχτούμε κι αυτό. Όμως δεν έκανε τουλάχιστον τον κόπο να αντιστρέψει την κατεύθυνση κίνησης της Σίνα στο κομμάτι Ακαδημίας-Πανεπιστημίου για να προσφέρει μια εναλλακτική στους οδηγούς που θέλουν να κινηθούν προς Λυκαβηττό και λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Απαγόρευση δεξιάς στροφής προς τη Ρήγα Φεραίου για τα Ι.Χ.: Άλλη μία μεγάλη επιτυχία του μεγάλου περιπάτου.

Να κάνουμε εδώ μια παρένθεση για να θυμίσουμε ότι το κομμάτι αυτό της Σίνα μονοδρομήθηκε αντίθετα από όλο το υπόλοιπο τμήμα της οδού (περιλαμβανομένης της Εδουάρδου Λω) προ εικοσαετίας, προκειμένου να λειτουργήσει ως λεωφορειόδρομος, φιλοξενώντας τις αφετηρίες των λεωφορείων της Γλυφάδας (Α2, Α3 και τα συναφή) και επιτρέποντας την πρόσβασή τους στον ανάποδο λεωφορειόδρομο της Πανεπιστημίου. Από τη στιγμή που ο τελευταίος καταργήθηκε λόγω μεγάλου περιπάτου, παραχωρώντας στωικά τη θέση του σε φοίνικες και παγκάκια, όπως καταλαβαίνετε έπαψε να έχει νόημα και η συγκεκριμένη μονοδρόμηση στην αρχή της Σίνα – η οποία πολύ λογικά και όμορφα θα μπορούσε να επιστρέψει στην πρότερη κατεύθυνσή της, ιδίως με δεδομένο ότι απαγορεύτηκε η δεξιά στροφή προς Ρήγα Φεραίου-Ασκληπιού.

Η Σίνα κατεύθυνση δεν αλλάζει που να χτυπιέστε!

Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους φωστήρες του σχεδιασμού της αγαπημένης μας πόλης. Άμα δεν σ’ αρέσει κύριος να κατέβεις μέχρι τη Χαριλάου Τρικούπη. Μα, έτσι επιβαρύνεται κι άλλο η Χαριλάου Τρικούπη, που ήδη είναι μονίμως πηγμένη. Σσστ, δεν θέλω γκρίνιες, μην είστε μίζεροι, ήμαρτον πια.

Με αυτήν τη μικρή ιστορία επιτυχημένου σχεδιασμού α λα αθηναϊκά ολοκληρώνεται αγαπημένε μου αναγνώστη η πρώτη ανάρτηση αυτού του μπλογκ. Ελπίζω να σου άρεσε ή έστω να ήταν υποφερτή. Επόμενη ιστορία του παραδρόμου σε μία εβδομάδα από τώρα.

Σε ασπάζομαι,

Ο μικρός κυκλοφοριολόγος

ΥΓ. Τι θα τους κάνετε τόσους σωλήνες;

Share

Παράνομα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά -Μαραθώνα

Παράνομα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά -Μαραθώνα

Σε απόσταση αναπνοής από όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες και σε μια από τις πιο πολυσύχναστες περιοχές, διαπράχθηκε ακόμα ένα περιβαλλοντικό έγκλημα καθώς μέσα στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά – Μαραθώνα και μάλιστα στην Ζώνη Προστασίας Α3, όπου επιτρέπονται μόνο η επιστημονική έρευνα και η περιβαλλοντική εκπαίδευση, χτίστηκαν ενοικιαζόμενα τουριστικά διαμερίσματα.

Την καταγγελία έκανε με ανάρτησή της η Θεοδότα Νάντσου, διευθύντρια περιβαλλοντικής πολιτικής της WWF Ελλάς. Όπως αναφέρει στην ανάρτησή της στο Facebook:

«Μέσα σε εθνικό πάρκο, σε τόπο δηλαδή φοβερής οικολογικής αξίας που προστατεύεται με ξεκάθαρο προεδρικό διάταγμα, κάποιος χτίζει και νοικιάζει καραπαράνομα τουριστικά. το δασαρχείο κινητοποιήθηκε μόνο αφού έγινε φασαρία / η μονάδα διαχείρισης του εθνικού πάρκου δεν μπορεί να κάνει και πολλά / οι επιθεωρητές περιβάλλοντος στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πια / τα εθνικά πάρκα δεν έχουν κανένα αποτελεσματικό σύστημα φύλαξης από παρανομίες / ο εισαγγελέας υποτίθεται πως διέταξε διακοπή εργασιών και συλλήψεις».photo Tina Nantsou

Αναλυτική ανάρτηση της διευθύντριας περιβαλλοντικής πολιτικής της WWF Ελλάς

«Στην Ελλάδα, το περιβαλλοντικό έγκλημα δεν είναι σαν τα άλλα: δεν παρεμβαίνει καμία αρχή όταν αυτό συμβαίνει, δεν γίνονται συλλήψεις, δεν παίζει αυτόφωρο. Γενικά, οι νόμοι είναι χαλαροί, οι υπηρεσίες ακόμα και όταν κάνουν τη δουλειά τους έχουν λειψές αρμοδιότητες και δεν μπορούν ούτε καν πρόστιμα να επιβάλουν επί τόπου (πρέπει να εισηγηθούν, να περάσουν από εγκρίσεις, να δεχθούν προσφυγές και στο τέλος να πάρουν έγκριση από κάποι@ περιφερειάρχη ή υπουργό και αν).

Εδώ το Εθνικό Πάρκο Σχοινιά – Μαραθώνα.

Μέσα σε εθνικό πάρκο, σε τόπο δηλαδή φοβερής οικολογικής αξίας που προστατεύεται με ξεκάθαρο προεδρικό διάταγμα, κάποιος χτίζει και νοικιάζει καραπαράνομα τουριστικά. το δασαρχείο κινητοποιήθηκε μόνο αφού έγινε φασαρία / η μονάδα διαχείρισης του εθνικού πάρκου δεν μπορεί να κάνει και πολλά / οι επιθεωρητές περιβάλλοντος στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πια / τα εθνικά πάρκα δεν έχουν κανένα αποτελεσματικό σύστημα φύλαξης από παρανομίες / ο εισαγγελέας υποτίθεται πως διέταξε διακοπή εργασιών και συλλήψεις.

Εδώ το αποτέλεσμα: όπως φαίνεται σε σημερινή φωτογραφία, τα σπιτάκια τελείωσαν, επιπλώθηκαν και θα νοικιάζονται μέχρι σε (καμιά δεκαριά χρόνια ίσως;) να πάνε δικαστικά, να τελεσιδικήσουν, να καταδικαστούν και ίσως να γκρεμιστούν. Μέχρι τότε, χρυσωρυχείο σε βάρος ενός πολύ σπάνιου οικοσυστήματος (δάσος κουκουναριάς σε αμμοθίνες) και προς γελοιοποίηση κάθε έννοιας περιβαλλοντικής νομιμότητας στην Ελλάδα.

Αλλά…. αυτοί είμαστε».

Κραυγή υποψήφιας: «Με πάνω από 22 χιλιάδες μόρια για Αρχιτεκτονική Αθηνών, δεν μπορώ καν να δηλώσω»

Πανελλήνιες09.07.2023 - 07:14

Κραυγή υποψήφιας: «Με πάνω από 22 χιλιάδες μόρια για Αρχιτεκτονική Αθηνών, δεν μπορώ καν να δηλώσω»

 Χρήστος Κάτσικας

Τραγικό! Αριστούχοι υποψήφιοι, με υψηλές επιδόσεις αποκλείονται από τις Αρχιτεκτονικές λόγω του ότι στο Ελεύθερο ή στο Γραμμικό Σχέδιο πέτυχαν επίδοση λίγα δέκατα της μονάδας κάτω από την ΕΒΕ.

Τις δυο πρώτες χρονιές που εφαρμόστηκε η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) στις Πανελλήνιες εξετάσεις, πέρσι (2022) και προπέρσι (2021), πολλοί αριστούχοι υποψήφιοι δεν κατάφεραν να εισαχθούν στις σχολές που στόχευαν, λόγω της εφαρμογής της ΕΒΕ στα ειδικά μαθήματα, παρόλο που τα μόρια που συγκέντρωσαν ήταν περισσότερα από τα απαιτούμενα.

Αριστούχοι υποψήφιοι, με υψηλές επιδόσεις αποκλείονται από τις Αρχιτεκτονικές λόγω του ότι στο Ελεύθερο ή στο Γραμμικό Σχέδιο πέτυχαν επίδοση λίγα δέκατα της μονάδας κάτω από την ΕΒΕ. Εδώ είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι τα μαθήματα αυτά δεν υπάρχουν στο ωρολόγιο πρόγραμμα των λυκείων και προσφεύγουν αναγκαστικά και με την ευλογία του Υπουργείου Παιδείας στην εξωσχολική βοήθεια.

Τα κυβερνητικά επιχειρήματα περί μαθητών που μπαίνουν στο πανεπιστήμιο με «λευκή κόλλα» κατέρρευσαν από τους ίδιους τους αριθμούς, αφού υποψήφιοι με πολύ υψηλές βαθμολογίες, που είχαν την «ατυχία» να επιλέξουν σχολές με ειδικά μαθήματα αποκλείστηκαν από σχολές και τμήματα της προτίμησής τους.

Η Επιστολή της υποψήφιας στο alfavita.gr και η βαθμολογία που συγκέντρωσε

Το ίδιο συνέβη και φέτος. Να τι γράφει στο alfavita.gr υποψήφια στις φετινές Πανελλαδικές Εξετάσεις η οποία πέτυχε περισσότερο από 22.000 μόρια (πολύ υψηλότερα από τη βάση της σχολής που ήθελε) αλλά αποκλείστηκε λόγω της ΕΒΕ στο Ελεύθερο Σχέδιο (η διαφορά μου είναι 0,6 μονάδες), ένα μάθημα που ουσιαστικά δεν διδάσκεται καν στο σχολείο…

Ποιός (πρέπει να) έχει πρόσωπο σε δρόμο στην εκτός σχεδίου δόμηση;

https://www.vannasfakianaki.gr/poios-prepei-na-ehei-prosopo-se-dromo/?

Αν και το Συμβούλιο της Επικρατείας εδώ και πάρα πολλά χρόνια, έχει μια πάγια στάση απέναντι στην εκτός σχεδίου δόμηση, η απόφασή του να απορρίψει την οικοδόμηση γηπέδου σε περιοχή εκτός σχεδίου στην Πάτμο προκάλεσε μεγάλη αίσθηση και αντιδράσεις που πυροδότησαν πολύ σημαντικές παρενέργειες.[1]


Στην απόφαση 176/2023 της ολομέλειας «…το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο υπενθυμίζει ότι οι περιορισμοί της νομοθεσίας (ελάχιστη αρτιότητα, «πρόσωπο» σε κοινόχρηστο δρόμο κ.ά.) ισχύουν από το 1985 και επομένως δεν νοείται ούτε οι πολίτες να επιδιώκουν την οικοδόμηση οικοπέδων που δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις ούτε οι πολεοδομίες να εκδίδουν οικοδομικές άδειες γι’ αυτές. Κατ’ επέκταση, δεν μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση, καθώς ο κανόνας αυτός θεωρείται «προβλέψιμος για τους επιμελείς αγοραστές»». Σύμφωνα με την απόφαση, το συγκεκριμένο οικόπεδο δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις, αφού δεν είχε «πρόσωπο» σε κοινόχρηστο δρόμο «νομίμως υφιστάμενο και μη προκύψαντα από ιδιωτική βούληση». Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο υπενθυμίζει παράλληλα ότι στις εκτός σχεδίου περιοχές η δόμηση μόνο κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται κι αυτό γιατί από το Σύνταγμα οι εκτός σχεδίου περιοχές «δεν έχουν ως προορισμό, κατ’ αρχήν, τη δόμηση ή την τουριστική εκμετάλλευση, αλλά τη γεωργική, κτηνοτροφική και δασοπονική εκμετάλλευση και την αναψυχή του κοινού».[2]

Η διατύπωση ενός νόμου, που τροποποίησε εδώ και είκοσι (20) χρόνια το Προεδρικό Διάταγμα για την εκτός σχεδίου δόμηση του 1985, αποτελεί την αιτία όλων των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πολίτες και οι πολεοδομίες, επειδή από τότε καθένας ερμηνεύει τη διατύπωση αυτή κατά το δοκούν, ενώ το Υπουργείο σωπαίνει. Πως όμως εφαρμόζεται η κατηγορηματική παραπάνω δήλωση του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με τον προορισμό των εκτός σχεδίου περιοχών σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που η νομοθεσία επιτρέπει ρητά την καταστρατήγηση αυτού του προορισμού;
Τι επιτρέπει η νομοθεσία στην εκτός σχεδίου δόμηση

Το να μιλήσουμε άλλη μια φορά για την αγροτική γη αποτελεί κοινοτοπία αφού όλοι γνωρίζουν ότι η αγροτική γη αποκτά πολύ εύκολα τη χρήση που επιλέγει ο κάθε ενδιαφερόμενος ανά πάσα στιγμή. Τα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια –σε περιπτώσεις που αυτά υπάρχουν- σπάνια περιορίζουν τις άλλες χρήσεις στην αγροτική γη.[3] Ακόμα και η γη υψηλής παραγωγικότητας, όπου υπάρχουν κάποιοι όροι προστασίας, σπάνια καθορίζεται ενώ φαίνεται ότι υπάρχουν και περιπτώσεις κατά τις οποίες αποχαρακτηρίζεται.[4]

Ας δούμε λοιπόν, τι επιτρέπεται από το δασικό νόμο στις περιοχές όπου αυτός εφαρμόζεται.

Στο δασικό νόμο (998/1979) περιλαμβάνεται μια αυστηρή ρύθμιση, η οποία στη συνέχεια αναιρείται από το πλήθος των έργων που εξαιρεί. «Δεν επιτρέπεται, εν όλω ή εν μέρει, οποιαδήποτε επέμβαση που συνεπάγεται μεταβολή του προορισμού των δασών και δασικών εκτάσεων, πλην όσων ορίζονται ως επιτρεπτές στο παρόν Κεφάλαιο. Κάθε επιτρεπτή επέμβαση σε δάση και δασικές εκτάσεις αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Επέμβαση σε δάση και δασικές εκτάσεις, καθώς και σε δημόσιες χορτολιβαδικές και βραχώδεις εκτάσεις… επιτρέπεται μετά από έγκριση.».

«Η παραπάνω γενική απαγόρευση … δεν ισχύει, εφόσον πρόκειται για εκτέλεση στρατιωτικών έργων… για διανοίξεις δημόσιων οδών… για την κατασκευή και εγκατάσταση αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαϊκών προϊόντων… για την κατασκευή και εγκατάσταση δικτύων μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας… την κατασκευή και εγκατάσταση έργων ηλεκτροπαραγωγής από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) ή/και σταθμών αποθήκευσης περιλαμβανομένων των μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών… καθώς και των δικτύων σύνδεσής τους με το Σύστημα ή το Δίκτυο … για έργα εκμετάλλευσης ορυκτών πρώτων υλών…».

«…Επίσης οι προβλεπόμενες στις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου τουριστικές εγκαταστάσεις, επιχειρηματικά πάρκα, δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαιοειδών μετά των αναγκαίων αγωγών προσαγωγής τους, εκπαιδευτήρια με τις συνοδές τους εγκαταστάσεις και νοσοκομεία, θεραπευτήρια και εγκαταστάσεις των Περιφερειακών Συστημάτων Υγείας και Πρόνοιας (Πε. ΣΥ.Π), εφόσον προβλέπονται από ειδικό χωρικό σχέδιο… διενεργούνται στις ανωτέρω εκτάσεις σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του.» (άρθρο 45)

Έχουμε δηλαδή στο δασικό νόμο δύο κατηγορίες έργων που επιτρέπονται «κατ’ εξαίρεση» και που αφορούν σε όλα τα «αναπτυξιακά έργα», με τον τρόπο που αυτά ορίζονται και χρηματοδοτούνται. Οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, όπου περιλαμβάνονται και τα συνοδά έργα –μεταξύ των οποίων η δημιουργία νέων δρόμων – εγκρίνονται από τις δασικές υπηρεσίες στα πλαίσια της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Για τη δεύτερη κατηγορία -για τουριστικά έργα, επιχειρηματικά πάρκα κοινωνικές υποδομές κ.α- πριν από τη σύνταξη των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων απαιτούνται «ειδικά χωρικά σχέδια», δηλαδή χωροταξικά / πολεοδομικά σχέδια που δημιουργούνται στις περιοχές της εκτός σχεδίου δόμησης και γίνονται με τον ειδικό σκοπό να φιλοξενήσουν συγκεκριμένες δραστηριότητες που φυσικά περιλαμβάνουν διανοίξεις νέων δρόμων. Τα ειδικά χωρικά σχέδια εγκρίνονται με Προεδρικά Διατάγματα μετά από έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας. Για όλα τα ενεργειακά έργα όπου πάντα περιλαμβάνεται η διάνοιξη νέων δρόμων, δεν απαιτούνται καν «ειδικά χωρικά σχέδια». Δεν είναι τυχαίο που στις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αναφέρεται κατά κανόνα ότι το έργο …δεν αλλάζει τη χρήση γης!


Για να μη μένει καμιά αμφιβολία, στο ίδιο άρθρο 45 του δασικού νόμου διατυπώνεται ρητά:

Στις περιπτώσεις επιτρεπτών επεμβάσεων του παρόντος νόμου για την έγκριση δόμησης και την άδεια δόμησης, τυχόν κτιριακών εγκαταστάσεων που ανεγείρονται κατά τις κείμενες διατάξεις δεν απαιτείται η ύπαρξη «προσώπου γηπέδου», όπως αυτή ορίζεται κάθε φορά από ειδικές ή γενικές διατάξεις της πολεοδομικής νομοθεσίας.

Είναι προφανές λοιπόν, ότι στη συζήτηση για το αν είναι απαραίτητο να υπάρχει «πρόσωπο γηπέδου» σε νόμιμα χαρακτηρισμένο δρόμο για να δομηθεί ένα ακίνητο σε εκτός σχεδίου περιοχή πρέπει να περιλαμβάνονται κι άλλα ερωτήματα:Μετά από πόσες εφαρμογές μια εξαίρεση μετατρέπεται σε κανόνα;
Τελικά τι είδους εγκαταστάσεις συνιστούν «δόμηση» στις εκτός σχεδίου περιοχές;
Πότε αλλάζει ο προορισμός (και η χρήση) στις εκτός σχεδίου περιοχές, αν θεωρήσουμε ότι αυτές «δεν έχουν ως προορισμό, κατ’ αρχήν, τη δόμηση ή την τουριστική εκμετάλλευση, αλλά τη γεωργική, κτηνοτροφική και δασοπονική εκμετάλλευση και την αναψυχή του κοινού»;
Για ποιους απαιτείται και για ποιους δεν απαιτείται «πρόσωπο γηπέδου» στις εκτός σχεδίου περιοχές;
Εν τέλει, χρειάζεται η πολιτεία να έχει «πρόσωπο» απέναντι στην κοινωνία ή αρκεί να έχει μόνο απέναντι στους κάθε λογής επενδυτές;

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς», φύλλο 643,
24 Ιουνίου 2023.


[1] Εκτός σχεδίου δόμηση: «Σκοτώνονται» περιουσίες στο ένα έκτο της αξίας τους – Με αγωγές απειλούνται οι υπάλληλοι των Πολεοδομιών, ethnos.gr

[2] «Όχι» από το ΣτΕ για εκτός σχεδίου δόμηση, kathimerini.gr

[3] «Παραγωγική» και «άγονη» αγροτική γη, edromos.gr

[4] Γεωργική γη στη σκιά των ηλιακών πάνελ, wearesolomon.com