Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2022
ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Συμμετοχή σε Συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, το Σάββατο 26 Φλεβάρη, στις 12:00
Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2022
ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Σχετικά με την Εγκύκλιο για τη μοριοδότηση των Integrated Master
|
Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ |
Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ
τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr
Αθήνα, 24-2-2022
Αρ. Πρωτ. :
Προς: Υπουργό Εσωτερικών κο Βορίδη
Κοιν: 1. Γεν. Γραμ. Εσωτερικών κα Χαραλαμπογιάννη
2. Πρόεδρο & Δ.Ε. ΤΕΕ
3. Α' Βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ
Θέμα : Σχετικά με την Εγκύκλιο για τη μοριοδότηση των Integrated Master κατά τη διαδικασία κρίσεων
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2022
Ανακοίνωση της Επιτροπής Αγώνα για την υπεράσπιση του Ελληνικού

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Επιλογή ασφαλιστικού Φορέα για πρώην διπλοασφαλισμένους, συμπερίληψη και των προ 93 ασφαλισμένων που διορίσθηκαν μετά το 93
Όπως είχαμε ενημερώσει με το σχετικό
Υπόμνημα που υποβάλλαμε στη Βουλή στις 11/2/2022 επήλθαν τροποποιήσεις στις
διαδικασίες ασφάλισης των πρώην διπλοασφαλισμένων συναδέλφων μας (ΤΣΜΕΔΕ –
Δημόσιο)
Σύμφωνα
με τις προβλέψεις του άρθρου 23 δύνανται, παλαιοί
ασφαλισμένοι, για τους οποίους υπολογίζονταν και καταβάλλονταν εισφορές σε
δύο ή περισσότερους ενταχθέντες στον e-Ε.Φ.Κ.Α. πρώην φορείς, τομείς, κλάδους ή
λογαριασμούς έως 31.12.2016, να:
i)
υποβάλλουν μέχρι 31.12.2022 δήλωση
επιλογής φορέα και καταβολής εισφορών στον e-Ε.Φ.Κ.Α., με την οποία επιλέγουν
τον ενταχθέντα στον e-Ε.Φ.Κ.Α. πρώην φορέα, τομέα, κλάδο ή λογαριασμό, στην
ασφάλιση του οποίου θα προσμετράται ο χρόνος ασφάλισής τους υποχρεωτικά από
01.01.2017 και εφεξής.
ii)
επιλέγουν εάν θα συνεχίσουν προαιρετικά να καταβάλουν εισφορές και στον δεύτερο
πρώην φορέα, τομέα, κλάδο ή λογαριασμό, στον οποίο υπάγονται, καταβάλλοντας οι
ίδιοι επί των αποδοχών τους το συνολικό ποσοστό εισφοράς εργοδότη και
ασφαλισμένου.
Από
την αρχικά κατατεθείσα ρύθμιση απουσίαζε αρχικά οποιαδήποτε πρόβλεψη για το αντίστοιχο
δικαίωμα των παλαιών ασφαλισμένων
Μηχανικών του ΤΣΜΕΔΕ που διορίστηκαν στο Δημόσιο μετά την 1-1-1993 και είχαν
υπαχθεί στην ασφάλιση και του Δημοσίου και του ΤΣΜΕΔΕ έως 31-12-2016, να
επιλέξουν τον ασφαλιστικό τους φορέα από 1-1-2017 και εντεύθεν. Δικαίωμα που αμφισβητούσε το Υπουργείο και για
το λόγο αυτό διαμαρτυρηθήκαμε έντονα, καθώς μία τέτοια ρύθμιση θίγει κι καταργεί θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά
δικαιώματα της κατηγορίας αυτής ασφαλισμένων.
Τελικά κατόπιν παρεμβάσεων της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ, αλλά και των ίδιων των ενδιαφερόμενων συναδέλφων μας προστέθηκε στην τελική διαμόρφωση η κάτωθι Νομοτεχνική Βελτίωση (σελ. 28):
Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2022
Το εμβληματικό Βουνό της Σκύρου, απειλείται με μετατροπή σε βιομηχανική ζώνη παραγωγής ενέργειας από ανεμογεννήτριες!
Οι Σκυριανοί και οι φίλοι της Σκύρου αγωνίζονται από το 2006, όταν ξεκίνησε η πρώτη απόπειρα υλοποίησης του έργου. Οι καταστρεπτικές συνέπειες στο περιβάλλον, στην κοινωνία και την οικονομία του τόπου θα είναι αλυσιδωτές. Ο Δήμος Σκύρου με ομόφωνες αποφάσεις ήδη από το 2010 καθώς και οι τοπικοί φορείς και σύλλογοι, η τοπική κοινωνία και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν εναντιωθεί δυναμικά και καθολικά, έχοντας πλήρως συνειδητοποιήσει ότι κατ’ επίκληση της κλιματικής κρίσης επενδύουμε στην πράσινη ενέργεια αλόγιστα, καταστρέφοντας την βιοποικιλότητα (κυρίως Natura), το τοπίο και τον ήπιο χαρακτήρα της νησιωτικότητας της χώρας μας, μοναδική στην Ευρώπη, καταδικάζοντας ανάπτυξη, τουρισμό και κοινωνίες σε επί δεκαετίες μαρασμό και εσωτερική μετανάστευση.Έξι βουνά απάτητα και όλα τα άλλα ισοπεδωμένα;
Έξι βουνά απάτητα και όλα τα άλλα ισοπεδωμένα;
Με την ανακήρυξη 6 «Aπάτητων Bουνών» ως περιοχών απόλυτης προστασίας από δρόμους και άλλες επεμβάσεις που αλλοιώνουν το φυσικό περιβάλλον, η κυβέρνηση επιχειρεί να δείξει ένα φιλο-περιβαλλοντικό πρόσωπο και να απαντήσει στην ολοένα και μεγαλύτερη αντίδραση που δημιουργεί η ασύδοτη και φρενήρης εγκατάσταση τεράστιων αιολικών σε κάθε βουνοκορφή και σε κάθε γωνιά της χώρας. Στην ανακοίνωσή της η κυβέρνηση αυτοπαρουσιάζεται ως η πρώτη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που θεσμοθετεί τα «απάτητα βουνά». Στην πραγματικότητα είμαστε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που έχει καταστρέψει και συνεχίζει να σχεδιάζει την καταστροφή του μεγαλύτερου μέρους των ορεινών της όγκων, με την εγκατάσταση εργοστασίων βιομηχανικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Με την κίνηση αυτή η κυβέρνηση, ουσιαστικά, παραδέχεται τα επιχειρήματα των Eλλήνων και ξένων επιστημόνων και των κινημάτων για την προστασία των βουνών, των τοπίων και της βιοποικιλότητας, αφού η μόνη διαδεδομένη δραστηριότητα που απειλεί με διανοίξεις τεράστιων δρόμων και τεχνητές επεμβάσεις σε μεγάλα υψόμετρα είναι τα αιολικά. Διαψεύδονται έτσι οι απόψεις κυβερνητικών παραγόντων, επενδυτών και των δικών τους μέσων μαζικής ενημέρωσης περί δήθεν πράσινης ανάπτυξης και οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί καθώς και οι διώξεις προς τον κόσμο που αντιδρά. Ακυρώνονται επί της ουσίας όλες οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ), που έχουν εγκριθεί μέχρι τώρα στα βουνά της χώρας, καθώς υπάρχει η παραδοχή ότι οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις και τα συνοδά τους έργα προκαλούν ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον, σε πλήρη αντίθεση με αυτά που υποστηρίζουν οι συντάκτες των ΜΠΕ και οι αρχές που τους αδειοδοτούν, με το πρόσχημα της σωτηρίας του περιβάλλοντος.
Το υπουργείο επιλέγει συνειδητά να μη συμπεριλάβει στην ανακήρυξη βουνά τα οποία αντιμετωπίζουν τις σοβαρότερες απειλές -είτε διαθέτουν Περιοχές Άνευ Δρόμων (ΠΑΔ) είτε όχι- αποφεύγοντας έτσι να έρθει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της κατασκευαστικής ελίτ. Επιπλέον, ακόμη και στα έξι αυτά βουνά οι ΠΑΔ προστατεύουν μόνο ένα μέρος του ορεινού όγκου, με αποτέλεσμα να βλέπουμε το παράδοξο σε δήθεν προστατευόμενα βουνά να επιτρέπεται ταυτόχρονα η εγκατάσταση βιομηχανικών αιολικών εργοστασίων (π.χ. Ταΰγετος).
Σχετικά με τις Υπουργικές Αποφάσεις για τους Ιδιωτικούς Φορείς Επίβλεψης στις Μελέτες
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2022
Το «e-adeies» υπάρχει για να «αυτοθαυμάζονται» ΥΠΕΝ και ΤΕΕ, και να «συκοφαντούνται» με μεγάλη ευκολία οι Υπηρεσίες Δόμησης.
Απειθαρχία και αγώνας για την κατάργηση του Ν. Χατζηδάκη - Διαδήλωση 22/2

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022
Στο έργο του Πικιώνη αναπαύεται... η εγκατάλειψη
Ποιος σκότωσε το τρένο
Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2022
Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2022
Λίγα λόγια για τον Νίκο Σιαπκίδη
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΣΙΑΠΚΙΔΗ
ειπωμένα στην πολιτική του κηδεία στις 15.02.2021
από τον Αντώνη Μαούνη
Ο Νίκος Σιαπκίδης που αποχαιρετάμε σήμερα ξεκίνησε την κοινωνική του προσφορά όταν οι περισσότεροι από εμάς της Συσπείρωσης Αριστερών Αρχιτεκτόνων και της Συσπείρωσης Αριστερών Μηχανικών είμασταν αγέννητοι ή που μόλις είχαμε γεννηθεί, δηλαδή γύρω στο 1952.
Τον συναντήσαμε στα μέσα της δεκαετίας του 80. Πρωτόβγαλτοι τότε στο επάγγελμα και τους φορείς των μηχανικών, ιδίως στους αρχιτέκτονες και στο δημόσιο, μόνον οι πιο ενημερωμένοι νοιώθαμε την τιμή, ότι βρισκόμαστε σε κοινή παράταξη, με μια εμβληματική προσωπικότητα. Είχαμε στην παράταξή μας τον διευθυντή της Επιθεώρησης Τέχνης! Το τι όμως σήμαινε αυτό, όπως και πολλά άλλα, θα το καταλαβαίναμε καλύτερα στην πορεία μιας ζωής.
Η Επιθεώρηση Τέχνης
Δεν ήταν μόνον μια αναζήτηση νέων οριζόντων, που στο κάτω - κάτω χαρακτηρίζει οποιοδήποτε περιοδικό τέχνης που εκδίδουν άνθρωποι που σέβονται τον εαυτό τους.
Ήταν ένα πρωτοφανές πείραμα σεβασμού της ετερότητας απόψεων, που προσπαθούσαν να ασκήσουν από κοινού κοινωνική κριτική, όσο και αν οι αντιθέσεις μεταξύ τους είχαν γίνει, από ένα σημείο και ύστερα, αγεφύρωτες.
Ήταν η εναγώνια αναζήτηση ηθικής και υλικής στήριξης ή τουλάχιστον ανοχής, από πολιτικά κέντρα και κομματικά επιτελεία, ουσιαστικά αδιάφορα και μονίμως καχύποπτα απέναντι σε ένα εγχείρημα του οποίου ο στόχος δεν ήταν να τους λιβανίζει.
Το πιο εμφανές από όλα ήταν ότι επρόκειτο για ένα στοίχημα για έναν άλλο πολιτισμό σε συνθήκες μετεμφυλιακές και προδικτατορικές, όταν δηλαδή η δημόσια φροντίδα για τον πολιτισμό αποτελούσε αρμοδιότητα της ασφάλειας και των διωκτικών αρχών.
Η τιμή που αισθανθήκαμε οι κάπως νεότεροι βλέπονταν τον Σιαπκίδη ανάμεσά μας δεν ξεκινούσε κυρίως από επί μέρους προσωπικές του παρεμβάσεις με κείμενα στην Επιθεώρηση Τέχνης αλλά από το κουράγιο του να φέρει εξ ολοκλήρου τη νομική ευθύνη, από την αρχή ως το τέλος, ενός εγχειρήματος με σκληρό ρίσκο, ρίσκο που πληρώθηκε τελικά με το κλείσιμό του στη δικτατορία.
Τα προδικτατορικά Πανελλήνια Αρχιτεκτονικά Συνέδρια
Το κράτημα ενός τέτοιου περιοδικού απαιτούσε ψηλή αίσθηση της κοινωνικής του σημασίας και αφοσίωση, που λίγα περιθώρια άφηναν για άλλου είδους προσωπική, καλλιτεχνική, επιστημονική ή επαγγελματική δραστηριότητα. Έτσι ο Σιαπκίδης, στα μέσα της διαδρομής της Επιθεώρησης Τέχνης, αποφάσισε να παραδώσει σε άλλα μέλη της συντακτικής επιτροπής την υλική και οργανωτική φροντίδα και κράτησε ως το τέλος την νομική ευθύνη της έκδοσης. Τότε ξεκίνησε η συστηματική ενασχόλησή του με την αρχιτεκτονική, όπου η παιδεία και οι σπουδαστικές του επιδόσεις προμήνυαν ένα λαμπρό μέλλον. Και εδώ όμως, το έντονο κοινωνικό του ενδιαφέρον περιόρισε την ενασχόλησή του με την προσωπική επαγγελματική του επίδοση, σε λίγα έργα αρχιτεκτονικού μοντερνισμού. Προτίμησε και πάλι να είναι παρών σε όλα τα συνέδρια του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, ιδιαίτερα τα μεγάλα και ιστορικά πριν την δικτατορία, αξιοποιώντας την εμπειρία του από την Επιθεώρηση Τέχνης στην διοργάνωσή τους, από την θέση του Γενικού Γραμματέα του Συλλόγου.
Γενναίος
Επρόκειτο για μια δεύτερη ενασχόληση ψηλού ρίσκου. Γιατί εκείνα τα συνέδρια δεν είχαν την σημασία των σημερινών, που ως ένα βαθμό συνδέονται με διαμόρφωση καριέρας και με ακαδημαϊσμό. Ήταν πολεμικές διαδικασίες σε συνθήκες τρομοκρατίας και απειλών αίματος. Ακόμα και προσωπικότητες μεγάλου, διεθνούς κύρους, δίστασαν να συμμετάσχουν από την αρχή, για να μην εκθέσουν ή να μην εκτεθούν στις αρχές.
Όλη λοιπόν η παρουσία του Σιαπκίδη δεν συνδέθηκε μόνο με ψηλά επιτεύγματα αλλά και με δράση σε συνθήκες χρόνιας απειλής. Ίσως για αυτό, επιτεύγματα σαν την Επιθεώρηση Τέχνης ή το 5ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ του 1966, δεν μπορούσαν να επαναληφθούν μεταδικτατορικά: ίσως γιατί εκείνη η απειλή δεν υπήρχε πια.
Η πνευματικότητα
Τι έδωσε όμως στον Νίκο Σιαπκίδη την δύναμη και το θάρρος για όσα έκανε; Σίγουρα δεν ήταν η γαλουχία σε θέσφατες «αρχές», «βάσεις» και «μανιφέστα». Για να τον καταλάβουμε, αν αληθεύει πως κάποια απροσδόκητα ολισθήματα ή υπερβολές ρίχνουν βαθύτερα φως στην ψυχή των ανθρώπων, αξίζει να σταθούμε στη συνέχεια, σε ελάχιστες τέτοιες δικές του στιγμές.
Συμβασιούχος στην τεχνική υπηρεσία του ΕΜΠ, συμμετείχε το 88 - 89 στις συνεδριάσεις της Συσπείρωσης όταν εντελώς μόνη της, απέναντι στις παρατάξεις που εκπροσωπούσαν το σύνολο του κοινοβουλευτικού πολιτικού φάσματος, επέβαλε και διηύθυνε ένα απεργιακό αγώνα διαρκείας στον Σύλλογο των 4.000 συμβασιούχων μηχανικών δημοσίου, κερδίζοντας κάθε βδομάδα, επί τρείς μήνες, τις γενικές συνελεύσεις. Ακριβώς το ίδιο συνέβαινε παράλληλα στον σύλλογο των 4.000 μονίμων. Την παραμονή λοιπόν δυο κρίσιμων συνελεύσεων, και των δυο συλλόγων, που θα γίνονταν ταυτόχρονα αλλά σε διαφορετικά θέατρα, είχαμε φροντίσει να κάνουμε ένα λεπτομερή σχεδιασμό των παρεμβάσεών μας, με αυτονόητη την υποχρέωση όλων να είμαστε παρόντες, ο καθένας στη συνέλευση του συλλόγου του. Αντί για αυτό, την άλλη μέρα, βρίσκουμε εμβρόντητοι τον συμβασιούχο Νίκο μέσα στην συνέλευση των μονίμων. «Η πολιτική σύγκρουση στον δικό σας σύλλογο έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον», μας δήλωσε.
Το ενδιαφέρον του Νίκου ήταν έντονα πνευματικό. Από εκείνη την στιγμιαία ασυνέπεια, μπορούσαμε πια να καταλάβουμε, πού έβρισκε το κουράγιο για όλα τα υπόλοιπα και τα μεγάλα. Ακόμα και σε εκείνη τη σφοδρή συνδικαλιστική σύγκρουση, η ουσία των πολιτικών επιχειρημάτων, σε μια αντιπαράθεση που προέβλεπε ότι θα ήταν ψηλού ενδιαφέροντος, ήταν για αυτόν μια σπάνια πνευματική ευχαρίστηση αδύνατο να την στερηθεί για να πειθαρχήσει σε μια παραταξιακή υποχρέωση, αυτονόητη, πλην οργανωτικής μόνον σημασίας. Ήταν η πνευματική ευχαρίστηση που τον χαρακτήριζε, να παρακολουθεί προσεχτικά, ελεύθερα και με αυθεντικό πολιτικό ενδιαφέρον τις εκάστοτε λύσεις στο ανθρώπινο δράμα.
Η τρυφερότητα
Εκτός από την πνευματικότητα, η ανθρώπινη τρυφερότητα επέτρεψε στον Νίκο να χαράξει, με τα δικά του βιώματα, τον δρόμο της δικής του ζωής. Τρυφερότητα πάνω από όλα για τους ανθρώπους που αισθανόταν ότι άξιζαν την φιλία του. Δεν ακολούθησε τα πεπατημένα κάποιας επαναστατικής οικογενειακής παράδοσης, το αντίθετο μάλιστα. Συγκλονίστηκε όμως από τις φυλακίσεις και τις εξορίες συμμαθητών και παιδικών του φίλων, όπως του Γιάννη Χαΐνη, του Τίτου Πατρίκιου και άλλων, για να διαπιστώσει στη συνέχεια τις άγριες επιπτώσεις της αριστεράς στον εμφύλιο, όταν έκανε τη στρατιωτική του θητεία στα βουνά της Ευρυτανίας. Έκτοτε και για την υπόλοιπη ζωή του ο κύβος είχε ριφθεί.
Άδολος
Παρά την τραχύτητα της διαδρομής που ακολούθησε, κατάφερε να παραμείνει άδολος, με αντιδράσεις που μερικές φορές άγγιζαν τα όρια της παιδικότητας.
Σε μια κρίσιμη στιγμή, εκδηλώθηκε στους κόλπους της Συσπείρωσης μια έντονη αντιπαράθεση, με κάποιους να επιμένουν στην επιφύλαξή τους να δεχτούμε ως μέλη της παράταξης το σύνολο των συναδέλφων που πρόσφατα είχαν αποχωρήσει από τα δυο κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς. Τότε, σε κάποια στιγμή, ο πάντα πράος Νίκος ξέσπασε: «Αν επιμένετε, εγώ θα φύγω!». Καταλαβαίνοντας την απορία κάποιων, κυρίως για τον τρόπο του, φρόντισε κάπως ιδιαιτέρως να μας εξηγήσει: «Δεν το εννοούσα, είναι ένα κόλπο που μου έχει μείνει από την Επιθεώρηση Τέχνης. Και εκεί, όταν έβλεπα ότι παρατραβάγανε το σκοινί, το ίδιο έκανα: έπιανε πάντα!».
Με χαμόγελο
Αυτά τα πνευματικά και ψυχικά αποθέματα, ο Νίκος φρόντιζε να τα προστατεύει με το χαμόγελο.
Πριν 35 - 40 χρόνια, μια γενιά το πολύ τριαντάρηδες, του αντιδικτατορικού φοιτητικού αγώνα και μετά, συναντιόμασταν, για να φτιάξουμε την Συσπείρωση, με όσους είχαν απομείνει από μια προδικτατορική ανήσυχη γενιά μηχανικών, γύρω στα 10 - 20 χρόνια μεγαλύτερούς μας. Ανάμεσά τους και ένας με χρόνια υπερδιπλάσια από τα δικά μας, κοντά στα 60 του τότε. Για όσους λοιπόν αγνοούσαν την ιστορία του, έγινε «ο κύριος Νίκος». «Ο κύριος Νίκος» μια, «ο κύριος Νίκος» δυο, το άκουγε ανέκφραστος… Ώσπου χωρίς σχόλιο, μετά τις πρώτες συνεδριάσεις, άρχισε να απευθύνεται σε κάποιους, λίγο μεγαλύτερους από εικοσάρηδες, ξεκινώντας: «εντάξει κύριε Γιώργο…», «όπως είπε ο κύριος Γιάννης…» και ούτω καθεξής. Στο τέλος δεν μπορούσαμε πια να συγκρατήσουμε τα γέλια μας, και το «κύριος Νίκος» κόπηκε για πάντα.
Ο σύντροφος Νίκος, ο αγαπημένος μας Νίκος δεν είναι πια εδώ.
Η ανιδιοτέλειά του, η γενναιότητα και το πνεύμα του, το πάντα ελεύθερο και το πάντα νέο, θα μένει πάντα στις καρδιές μας.
Νικος Σιαπκίδης
Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του -τα δύο τρίτα καί- ήταν ενεργό μέλος του ΣΑΔΑΣ, υπηρετώντας με πάθος τις αρχές με τις οποίες συγκροτήθηκε ο ιστορικός αυτός Σύλλογος πριν 100 ακριβώς χρόνια (1922-2022), δηλαδή μια Αρχιτεκτονική στο μέτρο του ανθρώπου με κοινωνικό και περιβαλλοντικό πρόσημο .
Εκτός από μέλος Δ.Σ. και πρόεδρος της αντιπροσωπείας συμμετείχε για πολλά χρόνια στη συντακτική ομάδα του περιοδικού του Συλλόγου, στη διοργάνωση και την επιμέλεια των πρακτικών των συνεδρίων που έγιναν μεταπολεμικά. Υπερασπίστηκε επίσης με επιμονή τις αρχές του Συλλόγου μέσα από θεματικές επιτροπές που υπερασπίζονταν ή διεκδικούσαν το δημόσιο χώρο, ή την αποτροπή μη αναστρέψιμων επεμβάσεων όπως η επιτροπή για την αποτροπή της ανέγερσης του Μουσείου της Ακρόπολης στη θέση Μακρυγιάννη -αγώνας που κράτησε μιά εικοσαετία, δυστυχώς χωρίς δικαίωση. Και ήταν σαν η αρχή «των σημείων» -κατά την βιβλική ρήση- γι’ αυτά που αντιμετωπίζει σήμερα το κέντρο της Αθήνας
Ηταν συστηματικός και οργανωτικός και είχε καταρτίσει φοβερά αρχεία των θεμάτων με τα οποία είχε ασχοληθεί, αλλά ήταν και ο ίδιος ζωντανό αρχείο της ιστορίας και της δράσης του Συλλόγου.
Υπήρχε η πρόθεση από σχετική επιτροπή του συλλόγου να γίνει μαγνητοσκόπηση μιάς συζήτησης μαζύ του εφ΄όλης της ύλης, αλλα οι συνθήκες των δύο τελευταίων ετών με την πανδημία δεν το έκαναν εφικτό. Κρίμα.
Αν μας έβλεπε από καμιά γωνιά, με το παιχνιδιάρικο υπομειδίαμα του και τα μάτια του να αστραποβολούν σκανδαλιάρικα πίσω από τα γυαλιά μάλον θα ρώταγε «τον ξέρω εγώ αυτόν για τον οποίο μιλάτε;» ή κάτι τέτοιο.
Νίκο και κυρ Νίκο θα σε θυμόμαστε!!!
Ουρανία Οικονόμου
«Πράσινα» ομόλογα, μαύροι λογαριασμοί
Ανακοίνωση ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ και ΠΟΜΗΤΕΔΥ για το ν/σ του ΕΦΚΑ
ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Οι Ομοσπονδίες
των Διπλωματούχων και Πτυχιούχων Μηχανικών του Δημοσίου ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ και ΠΟΜΗΤΕΔΥ,
καταδικάζουμε τις προσπάθειες της Κυβέρνησης να ψηφίσει εσπευσμένα και
παρά τις καθολικές αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν από πολιτικά κόμματα και φορείς,
το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας για τον υποτιθέμενο εκσυγχρονισμό του
ΕΦΚΑ.
Με το
απαράδεκτο αυτό νομοσχέδιο:
· Διαλύεται η διοικητική ιεραρχία του φορέα, καθώς Οι Γεν. Διευθυντές και
οι Διευθυντές των Υπηρεσιών θα είναι πλέον προκλητικά καλοπληρωμένοι ιδιώτες
· Η εξαιρετικά μεγάλη ακίνητη περιουσία του ΕΦΚΑ ανατίθεται σε Α.Ε.
στελεχωμένη από ιδιώτες που δεν θα λογοδοτούν στον ΕΦΚΑ.
Ζητούμε:
την απόσυρση
των διατάξεων που οδηγούν στην παράνομη ιδιωτικοποίηση του δημόσιου φορέα
κοινωνικής ασφάλισης και στην κατάλυση του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου και των
συνταγματικών κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων
Απαιτούμε:
την προσθήκη
ρητής πρόβλεψης διασφάλισης των οργανικών θέσεων των υπηρετούντων στον ΕΦΚΑ
ΠΕ και ΤΕ Μηχανικών και της δυνατότητας ελεύθερης κατ’ επιλογήν τους
μετακίνησης στη Εταιρεία Ακινήτων του ΕΦΚΑ ή οπουδήποτε αλλού με την
κινητικότητα, καθώς και την αναγνώριση της βαθμολογικής και μισθολογικής τους
εξέλιξης στον ΕΦΚΑ.
Στηρίζουμε το διεκδικητικό πλαίσιο και τις δράσεις των Συλλογικών φορέων των
εργαζομένων στον ΕΦΚΑ
Καλούμε
τους συναδέλφους ΠΕ και ΤΕ Μηχανικούς
να συμμετέχουν στις
αγωνιστικές κινητοποιήσεις της
ΠΟΣΕ – ΕΦΚΑ και της
ΠΟΠΟΚΠ.
Οι
Ομοσπονδίες
Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.
Π.Ο.ΜΗ.Τ.Ε.Δ.Υ.
Αθήνα 16 Φλεβάρη 2022






