Ανεμογεννήτριες: όχι και τόσο "πράσινες", όσο τις πλασάρουν όσοι τις προωθούν
Τι συμβαίνει με τα παλιά αιολικά πάρκα; Είναι ένα ερώτημα στο οποίο επεχείρησε να δώσει μια απάντηση το Γερμανικό περιοδικό Wiwo, καθώς πολλές από τις ανεμογεννήτριες της πρώτης γενιάς πλησιάζουν την ηλικία απόσυρσης. Περισσότερες από 28.000 ανεμογεννήτριες έχουν εγκατασταθεί ήδη, κυρίως κοντά στη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική. Και το περιοδικό εντοπίζει σοβαρό πρόβλημα ειδικά για τις γιγαντιαίες φτερωτές, για την απόσυρση των οποίων εξακολουθεί να μην υπάρχει ικανοποιητική απάντηση.
Τα τεράστια πτερύγια του ρότορα των ανεμογεννητριών είναι πολύ δύσκολα ανακυκλώσιμα, καθώς κατασκευάζονται από συγκολλημένες ίνες ρητίνης ή μείγματα υλικών με γυαλί ή ίνες άνθρακα. Ως εκ τούτου, στο τέλος του κύκλου της ζωής τους, τα περισσότερα από αυτά τα πτερύγια καταλήγουν ως απόβλητα σε χωματερές. Επίσης συχνά τεμαχίζονται και καίγονται, αλλά τότε μολύνουν τα φίλτρα των κλιβάνων. Τα τσιμεντάδικα είναι ήδη εξαιρετικά απρόθυμα να εμπλακούν στο πρόβλημα, παίρνουν διστακτικά περιορισμένες μόνο ποσότητες πτερυγίων για καύση.
Τώρα πλησιάζει το τέλος της 20ετούς περιόδου επιδοτήσεων με βάση το νόμο EEG, οπότε χωρίς επιδοτήσεις τα αιολικά πάρκα δεν θα είναι κερδοφόρα και θα οδηγηθούν στην απόσυρση. Κάποια ίσως αντικατασταθούν από νέα, με τις τωρινές, πολύ μεγαλύτερες και έως θηριώδεις ανεμογεννήτριες, όπως φαίνεται στην πιο πάνω εικόνα. Αλλά όλα τα παλιά θα ... χρειαστούν διαχείριση των υλικών τους κι εκεί η Γερμανία τρέχει ολοταχώς προς ένα τεράστιο πρόβλημα: η εταιρεία ανακύκλωσης Remondis υπολόγισε για το 2017 πως απαιτείται διαχείριση πάνω από 9000 τόνων υλικών πτερυγίων ανεμογεννητριών και στη συνέχεια αύξηση σε 16 χιλ. τόνους ετησίως μέχρι το 2021.










