Αντιιμπεριαλιστική πορεία στη Γερμανική πρεσβεία

Αναδημοσίευση από εδώ

Δεν θα γίνουμε αποικία του γερμανικού και κανενός άλλου ιμπεριαλισμού.

Γερμανοί και ευρωπαίοι εργάτες ζητάμε την αλληλεγγύη σας απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου.

Την τελευταία περίοδο στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκονται οι (όποιου είδους) διαπραγματεύσεις σχετικά με τη διαχείριση του δημόσιου χρέους μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των ευρωπαϊκών μηχανισμών, τους οποίους κατευθύνει ο γερμανικός ιμπεριαλισμός. Πέρα από το θέαμα, τις δηλώσεις και τα κάθε λογής κινδυνολογικά σενάρια, πέρα ακόμη και από το ζήτημα του δημόσιου χρέους, βρίσκεται η ουσία: αυτή την ώρα παίζεται η ζωή και το μέλλον κάθε εργαζόμενου στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ε.Ε..

Η Ε.Ε. δημιουργήθηκε εξ αρχής ως ιμπεριαλιστικό κέντρο, στο οποίο προσδέθηκαν πλήθος άλλες εξαρτημένες καπιταλιστικές χώρες. Από τη γέννησή της αποτελεί έναν διακρατικό μηχανισμό που χρησιμοποιεί ο εκάστοτε «τιμονιέρης» –εν προκειμένω το γερμανικό κεφάλαιο και οι λακέδες του– για να προωθεί τα συμφέροντά του σε βάρος όλων των εκμεταλλευόμενων της Ευρώπης. Τα στεγανά στα οποία έχει δημιουργηθεί η Ε.Ε., όπως και η πάγια καπιταλιστική, εκμεταλλευτική της κατεύθυνση και πολιτική αποδεικνύουν ότι μπορεί να λειτουργήσει μόνο υπέρ της θωράκισης του μεγάλου κεφαλαίου και διαψεύδουν κάθε ελπίδα για διαπραγμάτευση με αυτή σε φιλολαϊκή βάση.

Η τωρινή στρατηγική του γερμανικού ιμπεριαλισμού συνίσταται από την μια στον δημοσιονομικό και πολιτικό έλεγχο των κρατών-μελών μέσω του ελέγχου του χρέους. Από την άλλη, με όχημα το χρηματοπιστωτικό σύστημα, εξασφαλίζεται ότι τα κέρδη των τραπεζών από τον δανεισμό στα κράτη-μέλη παραμένουν ιδιωτικά, ενώ παράλληλα όλη η «χασούρα» μετατοπίζεται στον δημόσιο τομέα, μέσω της μετατροπής του χρέους σε δημόσιο και της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Προφανής στόχος/αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η απομύζηση των εκμεταλλευόμενων της Ευρώπης στο διηνεκές, ενώ στην αιχμή αυτής της επίθεσης σήμερα βρίσκεται ο ευρωπαϊκός νότος.

Η εισαγωγή του Ευρώ και οι δημοσιονομικοί κανόνες που πρέπει να τηρούν τα μέλη της Ευρωζώνης, η παραγωγική συγκρότηση τους, οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ τους, υποτάχθηκαν στα συμφέροντα του γερμανικού κεφαλαίου για απορρόφηση των εμπορευμάτων του και αξιοποίηση των συσσωρευμένων κεφαλαίων του μέσω του δανεισμού, ιδίως προς τις χώρες του νότου. Η ελληνική αστική τάξη, τόσο κατά την ένταξή της στην ΕΟΚ όσο και στην ένταξη της στην Ευρωζώνη, αλλά και σήμερα σε σχέση με την διαχείριση του ζητήματος του χρέους και της προώθησης των καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων μέσα από τα κάθε είδους μνημόνια έχει κάνει μια στρατηγική επιλογή: να προσδεθεί στα ευρωπαϊκά μονοπώλια και να εξυπηρετήσει πρώτα τα δικά τους συμφέροντα επιδιώκοντας παράπλευρα δικά της οφέλη.

Είναι η ώρα τόσο ο ελληνικός όσο και ευρύτερα ο ευρωπαϊκός λαϊκός παράγοντας να βγει στο προσκήνιο και να αντιπαρατεθεί με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα (και κυρίως τον πυρήνα τους) και τους ντόπιους συνεργάτες τους για το δικό του συμφέρον και την επιβίωση.

Νόμος 4178/2013.Το «συνταγματικές» από το «συνταγματικά ανεκτές» έχει διαφορά

Νόμος 4178/2013.Το «συνταγματικές» από το «συνταγματικά ανεκτές» έχει διαφορά

Περιβάλλον: Το έμαθες; Ο νόμος 4178/2013 κρίθηκε «συνταγματικός». Η Ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας έκρινε λένε τα δημοσιεύματα του τύπου: «ότι ο 4178/2013 για την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης, που προβλέπει τη διατήρηση για μεγάλο χρονικό διάστημα των αυθαιρέτων, δεν προσκρούει σε καμιά συνταγματική διάταξη». Στη δικαστική απόφαση επίσης επισημαίνεται ότι «από τη δέσμη μέτρων που θεσμοθετούνται προς αποτροπή της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας για το μέλλον κρίνεται ότι  οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4178/2013 που αναφέρονται στα αυθαίρετα του παρελθόντος είναι συνταγματικά ανεκτές»  

Αρχιτέκτονας: Και σε μένα γιατί το λες, για να χαρώ; 

Περιβάλλον: Όχι. Σου το λέω γιατί εσύ πολλές φορές έχεις πει ότι ο νόμος είναι «αντισυνταγματικός». Το ίδιο έλεγες και για τον 3843/2010 για τους «ημιυπαίθριους» και το Συμβούλιο τον έκρινε «συνταγματικό». 

Αρχιτέκτονας: Εγώ δεν είμαι μέλος της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας, είμαι Αρχιτέκτονας και βλέπω τα πράγματα σαν Αρχιτέκτονας. Να σου θυμίσω ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε κρίνει «Συνταγματικό» και τον νόμο του Τρίτση τον 1337/1983 γιατί προέβλεπε ότι «για να συνδεθεί οριστικά  μία νέα οικοδομή με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας θα πρέπει να διενεργηθεί πρώτα  «αυτοψία» από την αρμόδια Πολεοδομία και να διαπιστωθεί ότι  η οικοδομή κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις εγκεκριμένες μελέτες» . Ήταν η τότε « δέσμη μέτρων προς αποτροπή της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας». Και οι μετέπειτα Κυβερνήσεις «αποδέσμευσαν την δέσμη μέτρων προς αποτροπή της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας» και έτσι «αποδεσμεύτηκε η αυθαίρετη δόμηση». Ψάξε να δεις, υπάρχει οικοδομή μετά το 1985 με  «οριστική σύνδεση με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας»; Δεν συνεχίζω γιατί έχουμε μιλήσει παλαιότερα γι αυτό.

Δεν πρόσεξες όμως και κάτι άλλο. Λέει η απόφαση ότι  «από τη δέσμη μέτρων που θεσμοθετούνται προς αποτροπή της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας για το μέλλον κρίνεται ότι  οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4178/2013 που αναφέρονται στα αυθαίρετα του παρελθόντος είναι συνταγματικά ανεκτές». Το «συνταγματικές» από το «συνταγματικά ανεκτές»  έχει διαφορά.  Αυτό το «ανεκτές» είναι που με προβληματίζει. Γιατί ανοίγει τον δρόμο της «ανοχής». Και αυτό είναι ανησυχητικό. 

Πηγή

Έρχεται απειλητική η Διατλαντική Συμφωνία

 

Τα γιγαντιαία μονοπώλια που το καθένα για λογαριασμό του εκτιμά ότι θα υπερισχύσει των ανταγωνιστών του, προωθούν μέσω της συμφωνίας την ολοκληρωτική ουσιαστικά αλλαγή του μοντέλου κοινωνικής οργάνωσης και αξιών που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε, και ελπίζουν εν τέλει να διαμορφώσουν και το νέο μοντέλο «ανθρώπου». του Τάκη Κυπραίου και του Θανάση Σκαμνάκη από εδώ

 

---

 

Πολλά φαντάσματα πλανώνται πάνω από τη γηραιά Ευρώπη, πλην όμως κανένα από αυτά δεν είναι δυστυχώς εκείνο του κομμουνισμού, το οποίο κρύβεται ακόμη στους σωρούς των ερειπίων του παρελθόντος αναμένοντας την αφύπνιση των γενεών. Οπότε, όσο το φάντασμα του κομμουνισμού παραμένει στα ερείπια και το εργατικό κίνημα αναζητεί ακόμα τον τρόπο να ξαναβρεθεί στο προσκήνιο, οι εξουσίες, μεγάλα υπερεθνικά μονοπώλια, κλάστερ, χρηματοπιστωτικά μεγαθήρια και μεγαθήριες κυβερνήσεις τους, ανακαλύπτουν στην εξαύλωση των εργαζομένων τον τρόπο αντμετώπισης της κρίσης. Φυσικά, κάθε παρόμοια λύση διαρκεί λίγο καιρό, καθώς μια επόμενη κρίση καιροφυλακτεί, και όχι σε μεγάλη χρονική απόσταση. Προς το παρόν όμως, όσο εμείς ασχολούμαστε με τα δανεικά και το αν η Ε.Ε. και το ευρώ είναι η μεγάλη ιδέα του έθνους που δεν μπορούμε να θίξουμε, και αναζητώντας ουσιαστικά τον τρόπο που θα γίνει πράξη ένας «έντιμος συμβιβασμός» με τους βιαστές, όπως κάνει η κυβέρνηση, στα μεγαλα σαλόνια εκπονούνται τα μεγάλα σχέδια.
 

Σε τι συνίστανται αυτά τα μεγάλα σχέδια; Μια Διατλαντική Συμφωνία (Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων, (Transatlantic Trade and Investment Partneship- TTIP) και με ανάλογη των χωρών του Ειρηνικού (Trans-Pasific Parnteship -TPP). Η πρώτη είναι ανάμεσα στις ΗΠΑ-Καναδά και Ε.Ε., η δεύτερη περιλαμβάνει ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικό, Χιλή, Περού, Ιαπωνία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Σιγκαπούρη, Μαλαισία, Μπρουνέι και Βιετνάμ. Οι δυο συμφωνίες καλύπτουν το 72,5% του παγκόσμιου εμπορίου και των παγκόσμιων επενδύσεων και έχουν στόχο την άρση κάθε υφιστάμενης ρύθμισης που περιορίζει τα δυνητικά κέρδη των πολυεθνικών εταιρειών των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Προσβλέπει στη δημιουργία νέων αγορών με το άνοιγμα του δημοσίου και των δημόσιων υπηρεσιών στον ιδιωτικό ανταγωνισμό και είναι ένας τρόπος να παρακαμφθούν τα προβλήματα που προκύπτουν στον Παγκόσμιο Οργανισμού Εμπορίου απομονώνοντας την Κίνα, Ρωσία, Ινδία και λοιπές χώρες.

 

Φυσικά καμιά συμφωνία δεν θα παρακάμψει και πολύ περισσότερο δεν θα σβήσει τις αντιθέσεις του πολυπολικού κόσμου μας, οι οποίες μαίνονται ούτως ή άλλως, αλλά και καμία αυταπάτη δεν μπορεί να υπάρχει για το εργατικό κινημα, πως αυτές οι αντιθέσεις μπορεί να αποβούν προς όφελος του λαού. Οπότε τα μνημόνια που υπογράφουν οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι απλά επεισόδια μπρος στο μεγάλο κατακτητικό πόλεμο που κάνουν οι πολυεθνικές και οι κυβερνητικές πλανητικές εξουσίες.

 

Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα περί τίνος πρόκειται:

Πόσα είναι τα κτίρια στην Ελλάδα, πότε κατασκευάστηκαν, ποια η χρήση τους και σε ποιους ανήκουν

Αποκαλυπτική έρευνα: Πόσα είναι τα κτίρια στην Ελλάδα, πότε κατασκευάστηκαν, ποια η χρήση τους και σε ποιους ανήκουν. Πηγή

Τον... χάρτη των κτιρίων στην Ελλάδα, δηλαδή πόσα είναι, που βρίσκονται, τι ηλικία έχουν, από τι κατασκευάστηκαν κ.λπ. παρουσιάζει η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). Με βάση την απογραφή των κτιρίων του 2011 τονίζεται ότι ο αριθμός των κτιρίων της Χώρας ανήλθε σε 4.105.637 κτίρια από τα οποία το μεγαλύτερο ποσοστό, 19,1% (783.752 κτίρια), βρίσκεται στην Περιφέρεια Αττικής και το μικρότερο, 3,4% (140.810 κτίρια), βρίσκεται στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.

Αξιοσημείωτο είναι ότι από τα σχετικά στοιχεία προκύπτει ότι, το 97% του συνόλου των κτιρίων της χώρας ανήκει σε ιδιώτες, το 2,9% στο δημόσιο και το υπόλοιπο 0,1% και στους δύο φορείς.

Από το σύνολο των κτιρίων που ανήκουν σε ιδιώτες το μεγαλύτερο ποσοστό 74,8% χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως κατοικία. Από το σύνολο των κτιρίων που ανήκει στο δημόσιο το μεγαλύτερο ποσοστό 37,2% είναι εκκλησίες και το 14,2% χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως σχολικό κτίριο. Ενώ από το σύνολο των κτιρίων των οποίων τμήμα τους ανήκει στο δημόσιο και το υπόλοιπο σε ιδιώτες το μεγαλύτερο ποσοστό 33,1% χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως κατοικία και το 18,2% έχει μικτή χρήση.

Αναλυτικά:

Αριθμός ορόφων

Από το σύνολο των κτιρίων της Χώρας, το μεγαλύτερο ποσοστό 51,5% είναι ισόγεια ενώ ποσοστό 33,3% των κτιρίων έχουν έναν (1) όροφο.

Το μεγαλύτερο ποσοστό ισόγειων κτιρίων, στο σύνολο των κτιρίων της, 64,9%, εμφανίζεται στην Περιφέρεια Ηπείρου, το μεγαλύτερο ποσοστό, 47,0%, μονώροφων κτιρίων, στο σύνολο των κτιρίων της, εμφανίζεται στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, ενώ στην Περιφέρεια Αττικής εμφανίζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά κτιρίων, στο σύνολο των κτιρίων της, με δύο (2) και πάνω ορόφους.

Τα περισσότερα ισόγεια κτίρια, ποσοστό 5% (105.658 κτίρια) και μονώροφα κτίρια, ποσοστό 5,4% (73.807 κτίρια), βρίσκονται στην Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής.

Τα περισσότερα διώροφα κτίρια, ποσοστό 8,8% (30.955 κτίρια), βρίσκονται στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών. Τα περισσότερα τριώροφα κτίρια, ποσοστό 13,5% (16.097 κτίρια), βρίσκονται στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης ενώ τα μεγαλύτερα ποσοστά τετραώροφων κτιρίων, 16,6% (11.806 κτίρια), πενταόροφων κτιρίων, 31,8% (15.537 κτίρια) καθώς και των κτιρίων με έξι και πάνω ορόφους, 35,3% (11.547 κτίρια), βρίσκονται στην Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών. Από τα αναλυτικά στοιχεία προκύπτει επίσης, ότι από το σύνολο των κτιρίων της Χώρας ποσοστό 4,3% (174.799 κτίρια) έχουν πυλωτή.

Χρήσεις

Από το σύνολο των κτιρίων τα 3.775.848 (ποσοστό 92,0%) είναι αποκλειστικής χρήσης ενώ τα 329.789 (ποσοστό 8,0%) μικτής χρήσης.

Τα μεγαλύτερα ποσοστά των κτιρίων αποκλειστικής χρήσης σε όλες τις Περιφέρειες της Χώρας χρησιμοποιούνται ως «κατοικίες» με την Περιφέρεια Αττικής να εμφανίζει το μεγαλύτερο ποσοστό (89,6% ) στο σύνολο των κτιρίων της. Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου εμφανίζει τα μεγαλύτερα ποσοστά «εκκλησιών-μοναστηριών» (3,1%), «ξενοδοχείων» (4,4%), «σταθμών αυτοκινήτων» (1,4%) και «καταστημάτων-γραφείων» ( 5,8%), στο σύνολο των κτιρίων της.

Το μεγαλύτερο ποσοστό «εργοστασίων-εργαστηρίων» ( 1,1%), στο σύνολο των κτιρίων της, εμφανίζει η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ενώ οι Περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας και Ηπείρου εμφανίζουν τα μεγαλύτερα ποσοστά «σχολικών κτιρίων» (0,7%) στο σύνολο των κτιρίων τους. Τέλος, στις Περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας παρουσιάζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά «νοσοκομείων, κλινικών κλπ» (0,1%) στο σύνολο των κτιρίων τους.

Από τα στοιχεία προκύπτει ότι τα περισσότερα κτίρια αποκλειστικής χρήσης είναι ισόγεια (ποσοστό 55%) ενώ τα περισσότερα κτίρια μικτής χρήσης έχουν και άλλους ορόφους (ποσοστό 88%). Επίσης από τα κτίρια των οποίων η αποκλειστική χρήση είναι κατοικία (2.990.324 κτίρια), το μεγαλύτερο ποσοστό (72,8%) είναι μονοκατοικίες (2.176.214 κτίρια).

Από τα κτίρια μικτής χρήσης (329.789 κτίρια), ο συνδυασμός χρήσεων που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό (55,9%) είναι «κατοικία-κατάστημα» (184.411 κτίρια).

Παλαιότητα

Hλεκτρονική πλατφόρμα για την αίτηση υπαγωγής στο διακανονισμό του Ν.4321/2015.

Επιτέλους στο ΤΣΜΕΔΕ έφτιαξαν ηλεκτρονική πλατφόρμα  για την αίτηση υπαγωγής στο διακανονισμό του Ν.4321/2015.

"Σας ενημερώνουμε ότι είναι διαθέσιμη η εφαρμογή της ηλεκτρονικής αίτησης διακανονισμού του Ν.4321/2015 μέσω της ιστοσελίδας του ταμείου μας (www.tsmede.gr). Είναι πλέον δυνατόν να υποβάλλετε το αίτημα σας που αφορά την ρύθμιση ληξιπροθέσμων ασφαλιστικών οφειλών του (Ν.4321/15) ,μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας του Ταμείου (www.tsmede.gr) μέχρι και την 02/06/2015 . Σας εφιστούμε την προσοχή ότι το ηλεκτρονικό σύστημα υποδοχής των αιτήσεων διακανονισμού θα κλειδώσει αυτόματα βάσει προδιαγραφών προγράμματος στις 24.00 μ.μ (02/06/2015). Για την υποβολή της αίτησής σας, είναι απαραίτητο να είστε «πιστοποιημένος» χρήστης της ηλεκτρονικής πλατφόρμας και κατά συνέπεια να έχετε κάνει «εγγραφή» και «ενεργοποίηση» του ηλεκτρονικού σας λογαριασμού. Για είσοδο στην εφαρμογή πατήστε εδώ. Για Αναλυτικές Οδηγίες της Αίτησης Διακανονισμού (Ν.4321/15) με ηλεκτρονικό τρόπο πατήστε εδώ."

Το πρωί κάναμε σχετική δοκιμή και περιμένουμε αποτελέσματα μια και "Η αίτηση σας βρίσκεται στο στάδιο υποβολής και δεν έχει ξεκινήσει ακόμα η διαδικασία διεκπεραίωσης της. Εάν επιθυμείτε μπορείτε να ακυρώσετε την αίτηση και να υποβάλλετε άλλη. 

 "

Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι ότι :

- στις οφειλές αναφέρει εξάμηνα και όχι ποσά, οπότε δε μπορούμε να πιστοποιήσουμε επί ποιων εισφορών γίνεται η ρύθμιση. 

- ζητούνται από το 2011 τα 10€ το μήνα υπέρ ΟΑΕΔ

- έχει καταγραφεί ως οφειλή επίσης η περίοδος 1/1/2015-2050 (μέχρι τότε προσδοκούν ότι θα μας γδύνουν)

Ένα Πάρκο για όλους στο Ελληνικό: Κάλεσμα

ΕΝΑ ΠΑΡΚΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Επανοικειοποίηση – συνδιαχείριση - κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία

Τα τελευταία χρόνια προωθείται ως κεντρική πολιτική η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας γης, της δημόσιας περιουσίας και  των κοινών αγαθών  με στόχο, υποτίθεται, την εξασφάλιση χρημάτων για την εξόφληση του δημόσιου χρέους της χώρας, το οποίο ωστόσο συνεχώς αυξάνεται.

 Οι ελάχιστοι ελεύθεροι, δημόσιοι, πράσινοι χώροι της πόλης συνεχώς συρρικνώνονται και παραχωρούνται σε ιδιώτες για τσιμεντοποίηση και μακροχρόνια εκμετάλλευση, συνήθως έναντι πινακίου φακής και ασήμαντου οικονομικού οφέλους για την κοινωνία. Και όλα αυτά όταν, παράλληλα με την οικονομική κρίση,  η κλιματική αλλαγή αποτελεί  την σημαντικότερη παγκόσμια απειλή για τις επόμενες δεκαετίες.

Η αντιστροφή της σημερινής ζοφερής πραγματικότητας, προϋποθέτει ως πρώτη προτεραιότητα, την ανάκτηση, προστασία και δημοκρατικό έλεγχο του συνόλου των δημόσιων και κοινών αγαθών, μεταξύ των οποίων και των ελεύθερων, δημόσιων χώρων.

Ελληνικό: Tι προτείνουμε

Το Ελληνικό αποτελεί σήμερα  τον τελευταίο μεγάλο δημόσιο, ελεύθερο, αδόμητο, χώρο της Αθήνας. Αποτελεί ένα κοινό αγαθό , έναν «κοινό πόρο».

Στον βαθμό που ο κοινωνικός και οικολογικός μετασχηματισμός της παραγωγής με βάση τις συλλογικές ανάγκες αποτελεί σήμερα ένα κεντρικό στόχο, ο χώρος του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά, μπορεί να αποτελέσει πεδίο εφαρμογής πολιτικών που να προωθούν την κοινωνική επανοικειοποίηση μέσα από τη συνδιαχείριση και την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία.

H κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία δεν είναι    ένα εγχείρημα φιλανθρωπίας ή ελεημοσύνης αλλά ένα κίνημα αντίστασης  στην κοινωνική καταστροφή και αλληλεγγύης, ισότιμα, από τα κάτω, με δράση από κοινού. Aποτελεί περισσότερο ένα μοντέλο μετάβασης, παρά ένα μοντέλο κοινωνίας, συνιστά δηλαδή έναν τρόπο από τους πολλούς, με τον οποίο χτίζουμε τον κόσμο, στον  οποίο θέλουμε να ζήσουμε, μέσα στον κόσμο που θέλουμε να ξεπεράσουμε. Συνιστά ένα από τα βασικά εξαρτήματα των σύγχρονων κινημάτων στον δρόμο για τον δικό μας κόσμο της ίσης ελευθερίας και της οικολογικής συμβίωσης της ανθρωπότητας με τη φύση.

Ασφαλιστικό: ραντεβού το Σεπτέμβριο...

Από άρθρο της Ρ. Σαλούρου - έντυπη έκδοση "Καθημερινής". Αν ισχύουν τα παρακάτω, σημαίνει ότι ούτε νομοσχέδιο θα δούμε όπως έλεγαν και τις αυξήσεις θα πληρώσουμε (λέμε τώρα...) κανονικά τον Ιούλη και το δούλεμα από την κυβέρνηση θα πηγαίνει σύννεφο...

Με ένα απόστασμα από την ηλεκτρονική "Καθημερινή", συνοψίζονται οι αποφέσεις που αφορούν την επίλυση του καυτού ασφαλιστικού, το οποίο μετατίθεται για το Σεπτέμβριο:

Την έναρξη διαλόγου για το ασφαλιστικό, καθώς και τη δέσμευση της κυβέρνησης να μην εφαρμόσει τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, επανέλαβε χθες η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, σε μια προσπάθεια να «μαζέψει» τον θόρυβο που δημιουργήθηκε από τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών και βουλευτών.

Μετά τις δηλώσεις του γενικού γραμματέα Γιώργου Ρωμανιά ότι η επίμαχη διάταξη για τις επικουρικές συντάξεις, στην προσπάθεια να βρεθεί η χρυσή τομή με τους εκπροσώπους των δανειστών, δεν θα προβλέπει τελικά την κατάργηση της ρήτρας αλλά την αναβολή εφαρμογής της, ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Δημήτρης Στρατούλης ξεκαθάρισε ότι εξαρχής οι εισηγήσεις της νομικής υπηρεσίας του υπουργείου αφορούσαν την επ’ αόριστον αναστολή εφαρμογής της, για καθαρά τεχνικούς λόγους. Γεγονός βέβαια, που δεν αποκλείεται να χρησιμοποιήθηκε κατά τις συνεχιζόμενες συζητήσεις με τους εκπροσώπους των δανειστών, ως διαπραγματευτικό χαρτί.

Οσο για τις δηλώσεις του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Μητρόπουλου, ότι είτε ανασταλεί είτε καταργηθεί η ρήτρα οι μειώσεις στις συντάξεις είναι αναπόφευκτες, η απάντηση ήρθε από τον υπουργό Εργασίας Πάνο Σκουρλέτη, ο οποίος προανήγγειλε την έναρξη διαλόγου για το ασφαλιστικό εντός του φθινοπώρου, με στόχο μια νέα, «ριζοσπαστική μεταρρύθμιση». Αλλά και ο κ. Στρατούλης δήλωσε πως τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει ευρύτατος εθνικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, ενώ θα είναι έτοιμη και η πρόταση της κυβέρνησης, που επεξεργάζεται ο σύμβουλος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Σ. Ρομπόλης, για το Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα καλύπτει μέσω νέων πόρων τα ελλείμματα των ασφαλιστικών οργανισμών. Ηδη, διενεργούνται και αναμένεται να ολοκληρωθούν εντός του επόμενου διαστήματος νέες αναλογιστικές μελέτες που θα αποτελέσουν τη βάση διαλόγου.

Στο τραπέζι των συζητήσεων, εκτός από την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του συστήματος, θα τεθούν και διοικητικές παρεμβάσεις, όπως οι ενοποιήσεις Ταμείων και διαδικασιών (π.χ. είσπραξη εισφορών-φόρων).

Μεταξύ "μη συμφωνίας" και "μη ρήξης"

Του Γ. Κιμπουρόπουλου. ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΕΞΩΘΟΥΝ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΡΡΗΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ

 

Ο απολογισμός Ιανουαρίου- Απριλίου στην εκτέλεση του προϋπολογισμού, που περιλαμβάνει και τρεις γεμάτους μήνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, περιείχε μερικά αποκαλυπτικά ευρήματα: το καθαρό έλλειμμα περιορίστηκε σε μόλις 508 εκατ., έναντι στόχου 2,9 δισ. Το πρωτογενές πλεόνασμα εκτινάχτηκε στα 2,16 δισ., όταν ο στόχος ήταν μόλις 287 εκατ. Πώς συντελέστηκε το θαύμα αυτό, παρότι όλες οι οφειλές προς το ΔΝΤ καταβλήθηκαν στο ακέραιο; Με την πεπατημένη της συγκράτησης των δαπανών κατά 2 δισ. Η βρετανική Telegraph σχολίασε σχετικά: Οι χρηματοδότες της Ελλάδας απαιτούν από τον ΣΥΡΙΖΑ νασυγκρατήσει τις δαπάνες και να αυξήσει την είσπραξη φόρων. Από τα αποτελέσματα φαίνεται ότι κατάφεραν να πετύχουν ακριβώς αυτό.

Και το πέτυχαν, θα συμπληρώναμε εμείς, χωρίς καν να υπάρξει συμφωνία. Δια της χρηματοδοτικής ασφυξίας που έχουν επιβάλει, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναγκάζεται να εφαρμόζει μια εκδοχήάρρητης λιτότητας, την οποία με κάθε τρόπο προσπαθεί να αποφύγει. Διότι, προφανώς, τα πρόσθετα έσοδα που εισπράχθηκαν και λόγω των ρυθμίσεων όπως και τις κρατικές δαπάνες που δεν καταβλήθηκαν κάποια εισοδήματα τα στερήθηκαν. Και όχι απαραίτητα τα πιο υψηλά.

ΝΙΚΗ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ

Η αντίφαση ανάμεσα στη «συμφωνημένη λιτότητα» που αρνείται να αποδεχθεί η κυβέρνηση και την άτυπη λιτότητα που στο μεταξύ υποχρεώνεται να εφαρμόζει είναι μια νίκη της τακτικής των δανειστών στα σημεία. Η κυβέρνηση υποβάλλει εαυτήν σε μια άσκηση αντοχής, με την οποία αγοράζει μεν λιγοστό χρόνο στο άμεσο μέλλον, αλλά αυξάνει την πίεση που θα της ασκηθεί στο ελάχιστα απώτερο: στις 5, 16και 18 Ιουνίου θα πρέπει να καταβάλει τμηματικά στο ΔΝΤ 1,23 δισ. ευρώ. Καθώς οι δυνατότητες άντλησης ρευστότητας από τα διαθέσιμα των φορέων του Δημοσίου εξαντλούνται, ο τρέχων γύρος διαπραγμάτευσης με τους εκπροσώπους των δανειστών μπορεί να χαρακτηριστεί και τελικός. Η προσδοκία αύξησης της ροής εσόδων από την υποβολή των δηλώσεων που μόλις άρχισε δεν αναμένεται να επιβεβαιωθεί πριν από τον Αύγουστο.

Ψήφισμα της “Κοινής Πρωτοβουλίας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των Περιφερειακών Αεροδρομίων”

Κέρκυρα 18 Μαΐου 2015

ΨΗΦΙΣΜΑ της “Κοινής Πρωτοβουλίας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των Περιφερειακών Αεροδρομίων”

Κατατεθέν

στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Α. Τσίπρα

στην Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Ζ. Κωνσταντοπούλου

στον Υπουργό Οικονομικών Ι. Βαρουφάκη

στον Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού Γ. Σταθάκη

στον Υπουργό Επικρατείας για το Συντον. του Κοινοβουλ. 'Εργου Α. Φλαμπουράρη

στον Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό κ' Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Γ. Σακελλαρίδη

στους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου

στο Κυβερνητικό Συμβούλιο

“Αξιότιμε Πρωθυπουργέ

Αξιότιμη Πρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων

Αξιότιμοι Υπουργοί και βουλευτές

Αναγνωρίζουμε τις υπέρμετρες πολιτικές δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει η σημερινή κυβέρνηση, έχοντας απέναντι την αδιάλλακτη πολιτική των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών της Ε.Ε. και την αδίστακτη πρακτική των εγχώριων και  εξωχώριων υπερασπιστών του νεοφιλελεύθερου δόγματος της κερδοσκοπίας σε βάρος του ελληνικού λαού.

Γνωρίζαμε όλοι και όλες, ότι η μάχη απέναντι στις συμμαχίες των δανειστών θα είναι δύσκολη και γι' αυτό θα απαιτηθούν θυσίες. Θυσίες όμως, από τις οποίες θα γεννηθεί το όραμα της αξιοπρέπειας της ελληνικής κοινωνίας, το όραμα ενός άλλου κόσμου εφικτού, της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Το πρώτο ουσιαστικό μεταπολιτευτικό όραμα. Γνωρίζαμε επίσης ότι στον αγώνα για τον απεγκλωβισμό μας από τα Μνημόνια, χρειάζεται λαϊκή ομοθυμία και συσπείρωση των  κοινωνικών και πολιτικών προοδευτικών δυνάμεων της Ελλάδας.

Όλα αυτά, με αιχμή τον δίκαιο αγώνα υπεράσπισης της δημόσιας περιουσίας και γης, αποτέλεσαν το πεδίο μας ευρύτερης συμμαχίας και συνεργασίας πολιτικών δυνάμεων, παραγωγικών φορέων, συλλογικοτήτων, επιμελητηρίων, εργατικών κέντρων, φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εργαζομένων κλπ. Όλα αυτά, βρήκαν έκφραση στον αγώνα για την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και την ακύρωση των δρομολογούμενων από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ιδιωτικοποιήσεων, είτε των κοινόχρηστων πραγμάτων, των αιγιαλών, των δασών είτε των λιμανιών, των υποδομών και των αεροδρομίων. Με αυτό το όραμα η “Κοινή Πρωτοβουλία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των Περιφερειακών Αεροδρομίων” αντέταξε ένα ευρύτερο μέτωπο πάλης 161 φορέων από κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Στο πρόσφατο παρελθόν, έχουμε διατυπώσει ρητά μέσω Συνεντεύξεων, Ψηφισμάτων, Ανακοινώσεων, Δελτίων Τύπου, δεκάδων Αιτήσεων Ακύρωσης στο ΣτΕ και Εξώδικων Προσκλήσεων, τις απόψεις μας τόσο για το ρόλο του ΤΑΙΠΕΔ όσο και για το μνημονιακό εγχείρημα των αποκρατικοποιήσεων και ειδικότερα της επιζήμιας για την κοινωνία και την οικονομία ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων.

Τονίζουμε για άλλη μια φορά, ότι οι περισσότεροι Κρατικοί Αερολιμένες, βρίσκονται στις  νησιωτικές Περιφέρειες της Ελλάδας (των Ιονίων Νήσων, της Κρήτης, της Δωδεκανήσου, του Αιγαίου), γεγονός που τους καθιστά άκρως αναγκαίους για την ενδοπεριφερειακή κοινωνική συνοχή, την αναπτυξιακή προοπτική των νησιών και την εθνική ασφάλεια.

Για την εκλογή του προέδρου στο ΤΕΕ και την ανεξαρτητοποίηση του Γιάννη Πάνου

Για την εκλογή του προέδρου στο ΤΕΕ και την ανεξαρτητοποίηση του Γιάννη Πάνου

 
Με τη δήλωση ανεξαρτητοποίησής του ο σύντροφος Πάνου, με θέμα την εκλογή του προέδρου στο ΤΕΕ, εξαπολύει δημόσια επίθεση «πριν από όλες τις παρατάξεις της αριστεράς», στη Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών. Επίθεση όχι μόνο για θέματα πολιτικής ή ιστορίας αλλά και για θέματα ηθικής τάξης.
Διαφωνώ με το σύνολο του κειμένου του, για τους λόγους που ακολουθούν.
Το δίλημμα κατά την εκλογή προέδρου στο ΤΕΕ, δεν ήταν αν «στο τιμόνι» θα βρεθούν οι «Σαμαροβενιζέλοι» ή ο Γιώργος Ανδρεδάκης, υποψήφιος της Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας Μηχανικών. Ήταν αν στο τιμόνι θα ήταν «Σαμαροβενιζέλοι» με πρόεδρο τον Γιώργο Στασινό, ή «Σαμαροβενιζέλοι» με πρόεδρο τον Γιώργο Ανδρεδάκη.
Εμπρός σε αυτό το δίλημμα,  η Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών απείχε από την ψηφοφορία.
Οι «Σαμαροβενιζέλοι» δεν ήρθαν στο τιμόνι του ΤΕΕ με την σημερινή εκλογή προέδρου αλλά με το καταστροφικό αποτέλεσμα στις εκλογές Αντιπροσωπείας ΤΕΕ το 2013: αποτέλεσμα της αποχής, με την οποία καταγράφηκε η αποστροφή των μηχανικών για την κατάντια του ΤΕΕ, ακόμα και στην περίοδο της μνημονιακής καταστροφής. «Την ευθύνη αυτού του καταστροφικού αποτελέσματος δεν την έχει ωστόσο αποκλειστικά» το σύστημα των μνημονιακών κυβερνήσεων αλλά, «πριν από όλα», «το μπλοκ των εκπροσώπων του Σαμαροβενιζελισμού στο ΤΕΕ», που κατά την παρελθούσα θητεία, είχε «στο τιμόνι» στελέχη που σήμερα προτίμησαν την υποψηφιότητα Ανδρεδάκη.
Η διογκούμενη αποχή είναι βέβαια φαινόμενο για το οποίο, εκτός των γενικότερων κοινωνικών του διαστάσεων, σημαντική ευθύνη φέρουν και οι προηγούμενες διοικήσεις του ΤΕΕ, με προέδρους αριστερής προέλευσης (Λιάσκας, Αλαβάνος), σε όργανα ευρείας νεοφιλελεύθερης πλειοψηφίας.
Δεν είναι πρώτη φορά που υποψήφιος προερχόμενος από την αριστερά διεκδίκησε τη θέση προέδρου σε συνεργασία με τη ΝΔ είτε το ΠΑΣΟΚ και με αυτές τις δυνάμεις να πλειοψηφούν στην Αντιπροσωπεία και τη Διοικούσα επιτροπή του ΤΕΕ. Οι παρατάξεις του ΣΥΝ σταθερά συνεργάστηκαν,  ως επί το πλείστον καταλαμβάνοντας τη θέση του προέδρου (Λιάσκας, Αλαβάνος).
Ακριβώς το ίδιο επεχείρησε σήμερα και η ΡΠΜ.
Κι ας ήταν η απόρριψη του δόγματος «διοικώ άρα υπάρχω» μέσα στις αρχικές της διακηρύξεις, βασικός λόγος για τον οποίο η ΣΑΜ χαιρέτησε, ακόμα και με την προεκλογική της διακήρυξη το 2013, την ίδρυση της ΡΠΜ. Γιατί με τέτοιους προέδρους υποχρεωθήκαμε, ως γνωστόν, να έρθουμε κατά το παρελθόν επανειλημμένα σε οξεία αντιπαράθεση.
Εξ άλλου, παρατάξεις του ΣΥΝ, συνεργάστηκαν με δυνάμεις της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ, ακόμα και με αντάλλαγμα θέσεις λιγότερο σημαντικές (αντιπροέδρου, γενικού γραμματέα κλπ),  στηρίζοντας, σε αυτή την περίπτωση, προέδρους από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ (Σπίρτζη) ή της ΝΔ. Δεν έγινε «για πρώτη φορά» εκλογή προέδρου από την παράταξη Στασινού. Προ Αλαβάνου (με στήριξη και από την παράταξη του ΣΥΝ)., πρόεδρος είχε εκλεγεί ο Ντίνος Παναγιωτόπουλος, από την ΔΚΜ.
Η εκλογή Στασινού δεν συνιστά επομένως μια «πρωτοφανή στα χρονικά του ΤΕΕ» νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση, γιατί οι Σαμαροβενιζέλοι δεν ήρθαν «για πρώτη φορά στο τιμόνι του ΤΕΕ». Στο τιμόνι του ΤΕΕ βρίσκονται σταθερά επί δεκαετίες.
Η εκλογή Στασινού δεν επέφερε «ανασύσταση στο ΤΕΕ του μπλοκ των εκπροσώπων του Σαμαροβενιζελισμού». Στην εκλογή, αυτοί έγιναν τέσσερα κομμάτια:

• αυτό που ψήφισε Στασινό
• αυτό που ψήφισε Σεραφίδη (ΕΛΕΜ)
• αυτό που απείχε, ίσως για να θέσει προϋποθέσεις για μιαν ακόμα υποψηφιότητα, αν επαναλαμβανόταν η ψηφοφορία
• αυτό που ψήφισε Ανδρεδάκη, στο οποίο συγκαταλέγονται και όσοι «εκτός των άλλων, σαν» μέλη «του ΔΣ του ΕΤΑΑ», όχι μόνον είχαν «ψηφίσει υπέρ της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών» αλλά, ρητά ή σιωπηρά, είχε στηρίξει όχι μόνον όλες τις βασικές επιλογές της μνημονιακής πολιτικής στο ΤΕΕ, αλλά και την παράδοση αποθεματικών του ΤΣΜΕΔΕ στην Τράπεζα Αττικής.

Βέβαια το μπλοκ αυτό, που δεν συνιστά μαζικό χώρο, αλλά αποτελείται από παραταξιακά στελέχη, δεν θα πάψει να υπάρχει και να ανασυντίθεται, όπως επί δεκαετίες έχει μάθει να κάνει, ξεπερνώντας οξύτατες αντιθέσεις ομάδων και προσώπων - αφού είχε πάντα σταθερή πλειοψηφία ακόμα και όταν δεν είχε τον πρόεδρο του ΤΕΕ - και να σφραγίζει τις βασικές αποφάσεις των οργάνων.
Η Συσπείρωση αρνήθηκε να μπει στο δίλημμα να επιλέξει αν τις αποφάσεις αυτές θα τις υπογράφει ο Στασινός ή ο Ανδρεδάκης.

«Κούρεμα» 12% στους μισθούς για τους νέους διορισμούς στο Δημόσιο

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 18/05/2015. Οι "θεσμοί" έχουν δείξει τις προθέσεις τους εδώ και 5 χρόνια, η κυβέρνηση δεν τις έχει δείξει ακόμα με σαφήνεια.

Νέους κατώτατους εισαγωγικούς μισθούς, χαμηλότερους περίπου κατά 12% σε σύγκριση με τους ισχύοντες σήμερα για τους νεοπροσλαμβανόμενους δημοσίους υπαλλήλους και, σε δεύτερο στάδιο, κατάργηση όλων των άλλων μισθολογικών κλιμακίων, ώστε όλες οι αμοιβές να καθορίζονται πλέον με κριτήρια αποδοτικότητας και παραγωγικότητας, κατά τα πρότυπα του ιδιωτικού τομέα, προβλέπει το σχέδιο για το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο, το οποίο προσπαθούν να επιβάλουν οι δανειστές! Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, οι νέοι κατώτατοι ακαθάριστοι βασικοί μισθοί στο Δημόσιο θα πρέπει να κυμαίνονται από 684 έως 958 ευρώ το μήνα και να καταβάλλονται για 2 χρόνια μόνο σε όσους προσλαμβάνονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νέου μισθολογίου και μετά. Οι υπάλληλοι αυτοί δεν θα είναι μόνιμοι αλλά «δόκιμοι», δηλαδή θα προσλαμβάνονται δοκιμαστικά. Με τη συμπλήρωση δύο ετών θα κρίνονται για το έργο τους κι αν το αποτέλεσμα είναι θετικό θα μονιμοποιούνται, αλλιώς θα απολύονται.

Περαιτέρω, η πρώτη φάση του σχεδίου, για το οποίο πιέζουν οι δανειστές την κυβέρνηση, προβλέπει την κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» την οποία λαμβάνουν περίπου 60.000 υπάλληλοι που εργάζονται σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου, κυρίως του υπουργείου Οικονομικών. Στην πλήρη εξέλιξή του, το σχέδιο των δανειστών προβλέπει την κατάργηση όλων των ισχυόντων σήμερα μισθολογικών κλιμακίων και τη διαμόρφωση των αμοιβών στο Δημόσιο αποκλειστικά με βάση κριτήρια αποδοτικότητας και παραγωγικότητας με μόνο δεσμευτικό όρο το συνολικό ύψος των μηνιαίων αποδοχών να μην είναι χαμηλότερο από τα κατώτατα επίπεδα που θα ισχύουν, κατά περίπτωση, για τους
νεοπροσλαμβανόμενους!

Αναλυτικά, το σχέδιο για τις αλλαγές στο μισθολόγιο του Δημοσίου το οποίο ζητούν οι δανειστές προβλέπει:

Αποτελέσματα εκλογών ΣΑΘ

Ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 17 Μαΐου 2015 οι εκλογές του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης. Παρά την συρρίκνωση της συμμετοχής, λόγω της αδυναμίας καταβολής της ετήσιας συνδρομής μέλους, αλλά και της μετάθεσης των εκλογών σε ουσιαστικά καλοκαιρινή περίοδο, οι εκλογές χαρακτηρίζονται επιτυχημένες. 

Το σχήμα ΑΝ.Α.Σ.Α.-Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Αρχιτεκτόνων στο οποίο συμμετέχουν τα μέλη της συσπείρωσης αριστερών μηχανικών σημείωσε σημαντική αύξηση και σε απόλυτο αριθμό και σε πόσοστό ψήφων προτίμησης καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με μόλις δυο ψήφους κατω από την δεύτερη ΔΚΜ (ας σημειώσουμε πως επί χρόνια η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας ερχόταν πρώτη σε προτιμήσεις με σημαντική διαφορά). Η επιτυχία αυτή του σχήματος μας δίνει 2 πλέον έδρες στο Δ.Σ. και δίνει τη δυνατότητα συγκρότησης αριστερού προεδρίου στο Σ.Α.Θ.  

Το FORUM -Συνεργασία Αριστερών Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης, που κατείχε το Προεδρείο της προηγούμενης θητείας κατέλαβε την πρώτη θέση στην ψηφοφορία και απέσπασε τρεις έδρες με σημαντική ομως πτώση.

Η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας -ΔΚΜ Αρχιτέκτονες με υποδιπλασιαμό των δυνάμεών της για δεύτερη συνεχή εκλογική αναμέτηση απέσπασε δύο έδρες στο νέο συμβούλιο.

Η ΔΥΝΑΜΗ κατέλαβε μία έδρα, ενώ η Σύγχρονη Αρχιτεκτονική Έκφραση εξασφάλισε μία έδρα στο νέο Συμβούλιο.

Ψήφισαν συνολικά 248 άτομα και οι ψήφοι ανά παράταξη κατανεμήθηκαν σύμφωνα με τον πίνακα που ακολουθεί: 

Ψήφισαν ................................... 248 (361)
Άκυρα ....................................... 0 (2)
Λευκά ....................................... 1 (4)

FORUM Θεσσαλονίκης ………………67 (107) και 3 (3) έδρες
Δ.Κ.Μ. - Αρχιτέκτονες ...........52 (130) και 2 (3) έδρες
ΑΝ Α Σ Α ……………………………… 50 (35) και 2 (1) έδρα
ΔΥΝΑ.ΜΗ. .........................39 (36) και 1 (1) έδρα
Σ Α Ε .............................33 (36) και 1 (1) έδρα
Πανεπιστημονική ........... 6 (11) και 0 (0) έδρες

Σε παρένθεση τα αποτελέσματα του 2013

Να καταργηθούν τα διόδια από την Αττική τώρα!

ΘΑ ΜΑΣ ΔΕΧΘΕΙΤΕ  ΚΥΡΙΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ 
 Ή ΝΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΟΙ ;

Πέρασαν έξι χρόνια αποκλεισμού και ληστείας από μπάρες και διόδια στους εθνικούς μας δρόμους!

Έξι χρόνια αποκλεισμένοι στο Δήμο Ωρωπού από 8 σταθμούς διοδίων! Εξι χρόνια και το σκάνδαλο των παραχωρήσεων των εθνικών μας δρόμων στα μεγάλα συμφέροντα της διαπλοκής συνεχίζει να είναι αντικείμενο κερδοσκοπίας των εργολάβων ενώ οι δρόμοι εξακολουθούν να μην αποτελούν δημόσιο κοινωνικό αγαθό. Οι αγωνιστές συνεχίζουν να διώκονται και το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο μετά την απόσυρση της τροπολογίας για την κατάργηση των μνημονιακών νόμων Βορίδη-Ρέππα και τις δηλώσεις του υφυπουργού υποδομών, για επιμήκυνση των συμβάσεων παραχώρησης στους εργολάβους διαπραγματευόμενος απλώς αβέβαιες μειώσεις στις τιμές των διοδίων. Ταυτόχρονα διαφαίνεται μια διάθεση σεβασμού των όρων των υφιστάμενων συμβάσεων, προβάλλοντας το άλλοθι της με κάθε τρόπο ολοκλήρωσης των έργων. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο υφυπουργός έρχεται και διαπιστώνει μαύρη τρύπα στην χρηματοδότηση των έργων, ρίχνοντας και πάλι τα βάρη στους πολίτες που έχουν χρυσοπληρώσει δρόμους που έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί πολλά χρόνια πριν!

Διεκδικούμε άμεσα:

Να καταργηθούν τα διόδια από την Αττική τώρα!

Ζητάμε:

• Συνάντηση με τους υπουργούς ΥΠΟΔΟΜΩΝ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, μια συνάντηση που μέχρι σήμερα και παρά την γραπτή μας αίτηση και τις συνεχόμενες οχλήσεις μας εδώ και 2 μήνες, δεν έχει πραγματοποιηθεί.
• Απόσυρση της αστυνομίας από τους σταθμούς διοδίων.
• Κατάργηση των νομοθετικών ρυθμίσεων Βορίδη – Ρέππα για τα ΔΙΟΔΙΑ.
• Απαλλαγή των αδικημάτων που φέρονται ότι διαπράχθηκαν από 1/1/2009 έως 31/12/2014 στα πλαίσια κινητοποιήσεων ενάντια στη λειτουργία των σταθμών διοδίων σε όλη τη χώρα. Να τεθούν στο αρχείο οι σχηματισθείσες δικογραφίες σε όποιο στάδιο και αν εκκρεμούν.
• Να παραγραφούν οι σχετικές αξιώσεις των εταιριών παραχώρησης – εκμετάλλευσης κατά προσώπων που συμμετείχαν σε τέτοιες κινητοποιήσεις και να καταργηθούν οι σχετικές αστικές δίκες που εκκρεμούν.
• Ακύρωση του εικοσαπλάσιου προστίμου για μη καταβολή των διοδίων, ενός προστίμου που καταλήγει στα ταμεία των εταιριών!!!! σε μια περίοδο που η χώρα μαστίζεται από πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση και αφορά χιλιάδες συμπολίτες μας πολλοί εκ των οποίων με δυσκολία αντιμετωπίζουν τις ανάγκες της καθημερινότητας. Φτάνει!

Οι δρόμοι είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό κι όχι μέσο κερδοσκοπίας!

3 ομιλίες του David Harvey

Εβδομάδα David Harvey στην Αθήνα

Τετάρτη 20 Ιουνίου, ΕΜΠ: «Οι Πόλεις ως τόποι αντίστασης και ελπίδας»

Παρασκευή 22 Ιουνίου, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο: «Οι γεωγραφικές παράμετροι της σημερινής κρίσης»

Τρίτη 26 Ιουνίου, παρκάκι της Τσαμαδού 10, Εξάρχεια: «Οι πολιτικές επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης: Ο νεοφιλελευθερισμός ενάντια στη δημοκρατία» (συνεργασία του Ινστιτούτου ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ, με το REDNotebook και τα «Ενθέματα» της εφημερίδας Η ΑΥΓΗ)

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας (ΟΛΠ) στους μονοπωλιακούς ομίλους;

Του ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΛΑΚΟΓΕΩΡΓΟΥ* από την Ίσκρα

Ίσως πριν από μερικούς μήνες το παραπάνω ερώτημα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όμως στους τρεις μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σήμερα πια όχι μόνο δεν είναι τέτοιο αλλά αντίθετα όσοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στο επίπεδο των κυβερνητικών σχεδιασμών είναι πλέον γνωστό σε όλους τους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ ότι η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την αξίωση των τοκογλύφων δανειστών (παραβιάζοντας τις κόκκινες γραμμές της) και όλα δείχνουν ότι προχωράει στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, του ΟΛΘ, των αεροδρομίων κ.λπ.

Ήδη από τις πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης είχε δοθεί, είχε προλειάνει το έδαφος για το κυβερνητικό εγχείρημα με δηλώσεις του στο Λονδίνο (BBC) ο Υπουργός Οικονομικών, στην συνέχεια την σκυτάλη πήρε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ο οποίος, μετά την συνάντησή του στο Πεκίνο με κυβερνητική αντιπροσωπεία, δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ΟΛΠ, δίνοντας το στίγμα ότι αυτό θα γίνει με την κινεζική COSCO, η οποία ήδη έχει πάρει ένα μέρος της προβλήτας του ΣΕΠ μέσω μακροχρόνιας σύμβασης και η οποία έχει δώσει δείγματα γραφής πώς εννοεί τις επενδύσεις στην χώρα, αφού έχει επιβάλει όρους στην σύμβαση παραχώρησης αλλά και συνθήκες ελεύθερης οικονομικής ζώνης στο Λιμάνι του Πειραιά και ταυτόχρονα όρους εργασίας για τους εργαζόμενους ενός σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα.

Συμπληρώνοντας τα βήματα υπαναχωρήσεων της κυβέρνησης ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού υπέπεσε σε πρωτοφανές ατόπημα λέγοντας την περασμένη Δευτέρα στην Βουλή ότι «η κυβέρνηση – το ΤΑΙΠΕΔ περισσότερο – βρίσκεται φυσικά σε διαπραγματεύσεις με την COSCO ώστε να αναζητηθούν όροι και προϋποθέσεις στον ισχύοντα αυτήν την στιγμή διαγωνισμό που μπορούν να αλλάξουν για να γίνει περισσότερο επωφελής για την χώρα μας»!!

Δικαιολογημένα η συγκεκριμένη δήλωση προκάλεσε την εντονότατη αγανάκτηση των εργαζομένων στα λιμάνια και όχι μόνο. Είναι δυνατόν να λέει ο Υπουργός ότι διαπραγματεύονται με την COSCO να αλλάξουν τους όρους της σύμβασης ενώ στον διαγωνισμό μετέχουν ακόμη 5 εταιρίες;

Η προσπάθεια στην συνέχεια να ανασκευασθεί η δήλωση του Υπουργού από το αμαρτωλό ΤΑΙΠΕΔ απλά επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση εν αγνοία των εργαζομένων, των κοινωνικών αυτοδιοικητικών αρχών της πόλης διαπραγματεύεται την πώληση του ΟΛΠ με πλήρη αδιαφάνεια και όλα δείχνουν ότι η επιλογή της είναι η πώληση του ΟΛΠ στον Κινεζικό μονοπωλιακό όμιλο της COSCO με την τροποποίηση της σύμβασης που θα αφορά το 51% των μετοχών και όχι το 67% το οποίο θα διατεθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.

Το σκηνικό αυτό που διαγράφεται για την πώληση των ΟΛΠ – ΟΛΘ συνιστά ριζική στροφή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος διαχρονικά είχε ταχθεί κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ τόσο στην φάση της εισαγωγής του στο χρηματιστήριο όσο και στην σύμβαση παραχώρησης της προβλήτας ΙΙ στην COSCO το 2009.

ΟΣΥΠΑ: Προτάσεις για τα Αεροδρόμια

Αθήνα 27/3/15

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, εκφράζοντας την ανησυχία και την αγωνία, όχι μόνο, του συνόλου των εργαζομένων στην Υπηρεσία, αλλά και των φορέων του τουρισμού και της τοπικής αυτοδιοίκησης, για όλα όσα συμβαίνουν στο χώρο των αερομεταφορών και στην ΥΠΑ και με αφορμή την ασφυκτική πίεση που ασκείται από τους «δανειστές» στη νέα κυβέρνηση, για την ιδιωτικοποίηση/ξεπούλημα των ελληνικών κρατικών αεροδρομίων, καταθέτει με το παρόν τις προτάσεις των εργαζομένων. Η προσπάθειά μας αυτή δεν προέρχεται από μια στείρα ιδεοληψία κρατισμού, αλλά έχει σαν στόχο να μην επιτρέψει στη λαίλαπα της «στημένης» κρίσης να παρασύρει στη καταστροφή τον κυριότερο αιμοδότη της εθνικής οικονομίας , τον τουρισμό και θέλει να συμβάλλει στη προάσπιση του εθνικού συμφέροντος και στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας, για τους Έλληνες και μόνο αυτούς.

Σε μια νησιωτική χώρα σαν την Ελλάδα, όπου το 80% περίπου της τουριστικής κίνησης διακινείται αεροπορικά και το 20% του ΑΕΠ προέρχεται από τον τουρισμό, είναι καθοριστικός ο ρόλος των αερομεταφορών στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας. Επιπρόσθετα η γεωπολιτική θέση της χώρας, οι εξελίξεις στα βόρεια, στα ανατολικά, στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και των Βαλκανίων, καθώς και τα τεράστια συμφέροντα που αντιπαρατίθενται στο Αιγαίο (υδρογονάνθρακες, ΑΟΖ κλπ), υπογραμμίζουν ακόμη περισσότερο το ρόλο των ελληνικών κρατικών αεροδρομίων στα θέματα της εθνικής κυριαρχίας και άμυνας.

Τα αεροδρόμια αποτελούν την αιχμή του δόρατος των αερομεταφορών και καθοριστικό παράγοντα ανάπτυξης τους. Τα ελληνικά κρατικά αεροδρόμια ουδεμία σχέση έχουν, από άποψη ρόλου και έργου, με τα αεροδρόμια της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης και σαφώς δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν σαν μια απλή οικονομική μονάδα (εταιρεία), γιατί στην ελληνική πραγματικότητα δεν αναμένεται από αυτά άμεσα η παραγωγή κέρδους, αλλά είναι το εργαλείο που «φέρνει» κέρδος και υπεραξία σε όλο το τουριστικό κύκλωμα,. Με απλά λόγια ο ρόλος και η προσφορά των κρατικών αεροδρομίων είναι πολύ πιο σύνθετοι από αυτούς που έχει μια απλή εταιρεία.

Παρόλα αυτά αποδεχτήκαμε σαν χώρα τις «πιέσεις» από διάφορα ξένα και ντόπια «συμφέροντα», για την ιδιωτικοποίηση των ελληνικών κρατικών αεροδρομίων, υποτίθεται για τη καλύτερη ανάπτυξη τους και για να μην επιβαρύνουν τον έλληνα φορολογούμενο, ονομάζοντας στη συνέχεια την υποταγή μας αυτή «μνημονιακή» υποχρέωση». Τις αιτιάσεις αυτές θα καταρρίψουμε στη συνέχεια, με πραγματικά επίσημα στοιχεία, αποδεικνύοντας το θέατρο του παραλόγου που «παιζόταν» από τους «αρμόδιους», οι θέσεις, οι προτάσεις και οι ενέργειες των οποίων ουδεμία σχέση έχουν με οικονομικά μοντέλα, ακόμη και με τα πιο ακραία φιλελεύθερα, όπως αναλύουμε παρακάτω :

Τι είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση;

Του Ηλία Ιωακείμογλου από εδώ. Υπάρχει μια πλούσια μαρξιστική παράδοση που αναφέρεται στους παραγωγικούς μετασχηματισμούς του καπιταλισμού, είτε στην κλίμακα της επιχείρησης είτε στην κλίμακα της συνολικής οικονομίας.

Ο παραγωγικός μετασχηματισμός, στην παράδοση αυτή, δεν αναφέρεται μόνο στις επενδύσεις, στη δημιουργία νέων κλάδων παραγωγής ή νέων προϊόντων, στην αλλαγή της ποιότητάς τους και στην οργάνωση της παραγωγής ώστε να είναι πιο αποτελεσματική και συμφέρουσα για την αύξηση του ΑΕΠ. Περιλαμβάνει αλλαγές σε περισσότερες πλευρές της οικονομίας και της κοινωνίας –διότι η διαδικασία παραγωγής του συνολικού κεφαλαίου δεν περιλαμβάνει μόνο τους κλάδους παραγωγής και τις επιχειρήσεις, αλλά και την αγορά εργασίας και τις νομικές ρυθμίσεις που διέπουν τη λειτουργία της, τις αγορές προϊόντων και τον ανταγωνισμό, το χρηματοπιστωτικό σύστημα και την κρατική διαχείριση του χρήματος και της εργασιακής δύναμης, τις μορφές ιδιοκτησίας, την οργάνωση των σχέσεων στο εσωτερικό της παραγωγής κ.λπ. Με ένα παλιότερο λεξιλόγιο, που τώρα φαίνεται να μη χρησιμοποιείται ευρέως, η παραγωγική ανασυγκρότηση δεν είναι ζήτημα μόνο των παραγωγικών δυνάμεων αλλά και των παραγωγικών σχέσεων.
Μοντέλο
Τι μας νοιάζει τώρα εμάς αυτό; Η παραγωγική ανασυγκρότηση εμφανίζεται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και στις δημόσιες τοποθετήσεις των στελεχών του ως συνώνυμο της βιομηχανικής και της κλαδικής πολιτικής, σαν μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού της παραγωγής, ανασυγκρότησης του παραγωγικού συστήματος, μια ενασχόληση μόνο με τις παραγωγικές δυνάμεις, με την αύξηση της παραγωγικότητας και της παραγωγής. Αυτή όμως είναι μια πολύ ατελής προσέγγιση του ζητήματος. Είναι προφανές ότι στην έννοια της παραγωγικής ανασυγκρότησης πρέπει να περιλαμβάνεται η έννοια του παραγωγικού μοντέλου, δηλαδή η ιδιαίτερη μορφή που παίρνει το παραγωγικό σύστημα: μια καθορισμένη κλαδική σύνθεση παραγωγικών δραστηριοτήτων που αναπτύσσουν μεταξύ τους επωφελείς διακλαδικές σχέσεις, μια ευνοϊκή σύνθεση επιχειρήσεων (μέγεθος μονάδων παραγωγής, συνθήκες ανταγωνισμού στο εσωτερικό του κλάδου κ.λπ.), μια καθορισμένη σχέση μεταξύ του τομέα παραγωγής μέσων παραγωγής με τον τομέα που παράγει αγαθά και υπηρεσίες για την κατανάλωση, μια επωφελής σχέση μεταξύ ενός τομέα παραγωγής που είναι ανοιχτός στον διεθνή ανταγωνισμό και ενός τομέα παραγωγής που στρέφει τις πωλήσεις του στην εσωτερική αγορά, και άλλα. Αυτά όμως δεν είναι αρκετά για να μιλάμε για την παραγωγική ανασυγκρότηση, για τον πολύ απλό λόγο ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν μόνα τους, ξεχωριστά, δίπλα, ανεξάρτητα από τις κοινωνικές σχέσεις, αλλά σε σύμφυση με αυτές.

Τα εργοστάσια-φαντάσματα της Ελλάδας

Οδοιπορικό του Reuters στους χώρους που κάποτε έσφυζαν από ζωή

Ο Γιάννης Μπεχράκης είναι ένας από τους καλύτερους Έλληνες φωτογράφους με διακρίσεις και συνεργασίες με διεθνή πρακτορεία. Ο ίδιος, για λογαριασμό του Reuters, ταξίδεψε από την Αθήνα στην Πελοπόννησο και από εκεί στην βορειοανατολική Ελλάδα προκειμένου να καταγράψει τα ερημωμένα πια εργοστάσια ελέω οικονομικής κρίσης.

«Όταν ήμουν παιδί, η λέξη "εργοστασιάρχης" ήταν περισσότερο ένας τίτλος αριστοκρατίας παρά η περιγραφή ενός επιχειρηματία», αναφέρει ο Μπεχράκης.

«Στο ταξίδι των 2.500 χιλιομέτρων ανά την Ελλάδα, έγινα μάρτυρας της θλιβερής πραγματικότητας, της άλλοτε ακμάζουσας ελληνικής βιομηχανίας. Εκατοντάδες εργοστάσια έχουν βάλει λουκέτο τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, για μια σειρά από λόγους, αλλά η οικονομική κρίση αποτέλεσε την ταφόπλακα της ελληνικής βιομηχανίας», σημειώνει ο διακεκριμένος φωτογράφος.