Ενημέρωση από την κινητοποίηση της Ανοικτής Συνέλευσης Μηχανικών στο ΤΣΜΕΔΕ 04/05/2015

Ενημέρωση από την κινητοποίηση της ΑΣΜ στο ΤΣΜΕΔΕ 04/05/2015

Στην παράσταση διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 04/05/2015 στη συνεδρίαση του ΔΣ του ΤΣΜΕΔΕ από τους συμμετέχοντες στην Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών (περίπου 20), τέθηκαν μια σειρά ζητημάτων για το ασφαλιστικό όπως αυτά είχαν συζητηθεί και στην τελευταία συνέλευση στις 24/04/2015.

Αρχικά το 1^ο θέμα που αναφερθήκαμε ήταν αυτό των αυξημένων εισφορών είτε αυτές έχουν εφαρμοστεί ήδη σε συναδέλφους που εντάσσονται στη νέα ρύθμιση οφειλών, είτε σε εφαρμογή των αυξημένων εισφορών στα ειδοποιητήρια του 1^ου εξαμήνου του 2015 όπου ζητάμε την κατάργηση του μνημονιακού νόμου για την εφαρμογή αυξημένων ασφαλιστικών εισφορών.

Στο 1^ο θέμα μας δόθηκε η απάντηση πως υπάρχει η δέσμευση του υπουργείου εργασίας μέσα στο τελευταίο 10ήμερο του Μαϊου να κατατεθεί σχέδιο νόμου για την κοινωνική ασφάλιση που θα περιλαμβάνει τη μη εφαρμογή των αυξημένων εισφορών και θα επαναφέρει στο καθεστώς πριν από την 01/07/2011 για ελεύθερους επαγγελματίες και μισθωτούς μηχανικούς. Την προσεχή Τετάρτη υπάρχει συνάντηση μεταξύ του υπ.εργασίας, του προέδρου ΕΤΑΑ και των τριών προέδρων των τομέων (μηχανικών, νομικών, υγειονομικών) για το συγκεκριμένο θέμα. Έως τώρα αυτό που προωθεί το υπουργείο είναι να μην αναφέρεται ρητά η ακύρωση του μνημονιακού νόμου (μονομερής ενέργεια), όπως εμείς ζητάμε, αλλά να βρεθεί ένας πλάγιος τρόπος επίλυσης του ζητήματος. Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται. Υπάρχουν 3 περιπτώσεις: α) Οι νέοι ασφαλισμένοι με μια αίτηση τους θα μπορούν να κατέβουν έως και τρεις ασφαλιστικές κατηγορίες χαμηλότερα -για δύο φορές συνολικά- έτσι ώστε να επανέλθουν στην 1^η ασφαλιστική κατηγορία για τα έτη 2015-2021 αναδρομικά από το 2011, β) οι παλαιοί ασφαλισμένοι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοί με μία αίτηση θα υπάγονται στην αντίστοιχη παλιά 1^η ασφαλιστική κατηγορία, ενώ έμεινε ασαφές το τι θα γίνει με τους μισθωτούς (αύξηση 14 € στην Ειδική Προσαύξηση) και γ) όσοι έχουν πληρώσει ήδη αυξημένες εισφορές π.χ. για το 2014 θα κάνουν αίτηση για συμψηφισμό με επόμενες ασφαλιστικές τους εισφορές. Δηλαδή δεν είναι ακόμα σίγουρο εάν θα έρθουν τα νέα ειδοποιητήρια με αυξημένες εισφορές και εάν έρθουν τελικά με τις αυξημένες θα πρέπει να κάνουν όλοι οι μηχανικοί αιτήσεις υπαγωγής στο παλιό ασφαλιστικό καθεστώς???? Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος συνεπώς, στις 15 Μάη να εκδοθούν ειδοποιητήρια με τις αυξήσεις και αυτά (τα αυξημένα), να ζητηθούν προς εξόφληση τις 30 Ιούνη, και κατόπιν να προκύψει νομοθετική ρύθμιση. Κάναμε σαφές ότι αυτό δεν πρέπει να συμβεί.

Το 2^ο θέμα που αναφέραμε ήταν αυτό της αναγνώρισης του άνεργου και υποαπασχολούμενου μηχανικού με κάλυψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, διαγραφή οφειλών, κλπ κλπ.

9 δισ. € δόθηκαν τους τρεις πρώτους μήνες για την αποπληρωμή του χρέους

9 δισ. € δόθηκαν τους τρεις πρώτους μήνες για την αποπληρωμή του χρέους,ενώ είναι προγραμματισμένα να δοθούν άλλα 21,5 δισ. € μέχρι το τέλος Αυγούστου…

Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, έχουν δοθεί από το ελληνικό δημόσιο για την αποπληρωμή του χρέους περίπου 9 δισ. ευρώ, κυρίως προς το ΔΝΤ και σε έντοκα γραμμάτια.

Επίσης, η κυβέρνηση έχει προγραμματίσει να δώσει μέχρι το τέλος Αυγούστου, επιπλέον 21,5 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και σε έντοκα γραμμάτια, ενώ η Ελλάδα δεν έχει πάρει ούτε ένα ευρώ από τους πιστωτές εδώ και 9 μήνες…

Πηγή

Πόλεις σε κρίση: Προοπτικές ανατροπής στη νέα συγκυρία

Συζήτηση με τον David Harvey και τη Μαρία Μάρκου, την Τρίτη στις 18.00, στο αίθριο Αβέρωφ.

Η Τομή Αριστερών Αρχιτεκτόνων διοργανώνει συζήτηση με θέμα:

ΠΟΛΕΙΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ
Προοπτικές ανατροπής στη νέα συγκυρία

Η λιτότητα, η ανθρωπιστική κρίση, ο νεοφιλελευθερισμός και η μετάφρασή τους στο χώρο, στις πόλεις.
Τι προοπτικές ανοίγει η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται πρώτα στη χώρα μας και μετέπειτα στην υπόλοιπη Ευρώπη της κρίσης; Τι ρόλο μπορούν να έχουν οι πόλεις σαν κέντρα ιδεών, κινημάτων, εξελίξεων και ανατροπών; Τι δυνατότητες γεννά ο χώρος με μια αριστερή κυβέρνηση; Πως θα επηρεάσει και θα επηρεαστεί;

Εισήγηση:

– Μαρία Μάρκου / καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ
– David Harvey / κοινωνικός γεωγράφος, μαρξιστής, καθηγητής στο CUNY της Νέας Υόρκης
– Τομή Α-Α

https://www.facebook.com/events/388671241321300/

Το Ελληνικό Δεν Πωλείται - Δημόσια Συζήτηση

Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στην Δημόσια Συζήτηση που διοργανώνει η 'Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού', την Κυριακή 10 Μαϊου 2015, ώρα 11.00-13.30, στο Μουσείο της ΠΟΛΚΕΟΑ, στο πρώην Δυτικό  Αεροδρόμιο (είσοδος από Λεωφ. Ποσειδώνος). 

​(χάρτης)​

 

Θα συζητηθεί το παρόν και το μέλλον του μεγαλύτερου δημόσιου χώρου της Αττικής και οι προοπτικές της δημιουργίας του Μητροπολιτικού Πάρκου και της ουσιαστικής αξιοποίησης του χώρου του πρώην αεροδρομίου και της ακτής του Αγίου Κοσμά.  

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

11.00 - 12.00: Εισηγήσεις:  

• Εκπρόσωπος της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό.
• Νίκος Μπελαβίλας, Αναπληρωτής Καθηγητής Αστικού Περιβάλλοντος, ΕΜΠ.
• Ελένη Πορτάλιου, Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ.
• Εκπρόσωποι της Κυβέρνησης.
• Εκπρόσωποι της Περιφέρειας.

12.00 - 13.30: Τοποθετήσεις:

• Εκπρόσωποι Κομμάτων.
• Εκπρόσωποι Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
• Εκπρόσωποι φορέων και κινημάτων.

Περί «Έντιμου Συμβιβασμού»

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ
Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Η αναφορά, με θετικό ή αρνητικό πρόσημο, στην έννοια του «έντιμου συμβιβασμού» έχει μια κεντρική θέση στην τρέχουσα συγκυρία. Ισως να μην είναι λοιπόν χάσιμο χρόνου αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε τη βαθύτερη σημασία αυτής της διατύπωσης και των συνδηλώσεων στις οποίες παραπέμπει.

Ας αρχίσουμε από την δεύτερη λέξη, τον "συμβιβασμό". Το "συν", που ενώνεται με το «βαίνω», υποδηλώνει την έννοια της αμοιβαιότητας, δηλαδή ότι οι υποχωρήσεις γίνονται και από τις δύο πλευρές, έστω και άνισα, αλλά τουλάχιστον συγκρίσιμα. Για να έχει νόημα αυτή η ανταλλαγή, οι κινήσεις των δύο μερών οφείλουν, με άλλα λόγια, να είναι αν όχι αυστηρά ισοδύναμες, τουλάχιστον επιδεκτικές ενός (κοινού) μέτρου. Ως εκ τούτου, αν διαπιστωθεί ότι η μία πλευρά, η ισχυρότερη προφανώς, δεν κάνει καμμιά υποχώρηση, τότε δεν πρόκειται περί συμβιβασμού. Ο όρος είναι απλά φύλλο συκής για να συγκαλυφθεί η επιδίωξη της κατά κράτος επικράτησης.

ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο επίπεδο: το ηθικό. Στο "έντιμο" του "έντιμου συμβιβασμού" βρίσκουμε την έννοια της τιμής. Για να το πούμε διαφορετικά, ένας τέτοιος συμβιβασμός προϋποθέτει έναν "κώδικα τιμής" επίσης κοινό για τις δύο πλευρές. Κάτι που βεβαίως παραπέμπει στην έννοια της αμοιβαιότητας για την οποία έγινε λόγος παραπάνω. Γι αυτό και με μια έννοια κάθε πραγματικός συμβιβασμός είναι "έντιμος". Εχει κανείς ποτέ ακούσει να γίνεται λόγος για έναν "άτιμο συμβιβασμό";

Εδώ βεβαίως έγκειται η όλη αμφισημία της λέξης: παρ΄όλο που δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως, ενέχει, στον τρόπο που την συναντάμε στον «κοινό νου», μια κανονιστική διάσταση, που παρουσιάζεται όμως καλυμμένη. Ο "συμβιβασμός" κατά κανόνα παραπέμπει σε κάτι το μη-ιδεολογικό, πέρα από τις «αγκυλώσεις» που χαρακτηρίζουν τους αντιπάλους του. Ως στόχος, ο συμβιβασμός υπακούει υποτίθεται σε καθαρά "πραγματιστικές" εκτιμήσεις, στον "ρεαλισμό". Η "ιδεολογία" είναι στην πλευρά όσων τον απορρίπτουν, που δεν μπορεί παρά να είναι "μαξιμαλιστές", να διακατέχονται από ιδεοληψίες κλπ. Η πρακτική του λειτουργία του είναι λοιπόν ηθικο-πολιτική αλλά δεν συνήθως δεν (αυτο)παρουσιάζεται ως τέτοια.

Σημαίνει αυτό ότι πρέπει να απορριφθεί η έννοια του συμβιβασμού ή να θεωρηθεί γενικά ο συμβιβασμός αδύνατος; Προφανώς όχι. Τότε ποιό είναι το κριτήριο; Ενα και μόνο, το πολιτικό. Αυτό είναι και το πραγματικό νόημα του πασίγνωστου κειμένου του Λένιν για τον συμβιβασμό[1], του οποίου έχει γίνει απίστευτη κατάχρηση για να δικαιλογηθεί περίπου το οτιδήποτε. Αυτό που γελοιοποιεί ο Λένιν είναι η  ιδέα ότι η συμβιβασμός πρέπει να απορρίπτεται για λόγους αρχής. Εξ΄ίσου όμως απορρίπτει και την ιδέα ότι, επίσης για λόγους αρχής, πρέπει να επιδιώκεται. Ολα εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης. Αυτή τη στιγμή λέει ο Λένιν, και για πολύ λίγο (« λίγες μέρες, το πολύ μία ή δύο εβδομάδες»), είναι δυνατός και επιθυμητός προκειμένου να εξαντληθεί και η ελάχιστη δυνατότητα για μια ειρηνική εξέλιξη της επανάστασης.

Λίγο μετά η συγκυρία έχει μεταβληθεί, δεν μπορεί πλέον να γίνεται λόγος για «συμβιβασμό», όχι γιατί  κάτι τέτοιο είναι ηθικά επιλήψιμο, αλλά γιατί είναι πολιτικά ανέφικτο. Η επανάσταση δεν μπορεί να εξελιχθεί ειρηνικά. Η επιλογή δεν είναι μεταξύ «συμβιβασμού» και «ρήξης», η ρήξη είναι αναπόφευκτη. Η επιλογή είναι ανάμεσα στην ρήξη ενός Κορνίλοφ, και στην ρήξη ενός Λένιν. Μεταξύ αντεπαναστατικής εκτροπής και ριζοσπαστικοποίησης της επανασταστικής διαδικασίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, η αναζήτηση του συμβιβασμού σημαίνει πολιτική ανημπόρια και ανημπόρια σε μια κατάσταση που ενέχει τέτοια πολωτική δυναμική σημαίνει συντριβή.

«ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ» ΚΑΙ «ΣΚΛΗΡΟΙ»

Ανακοίνωση της συσπείρωσης ΕΜΔΥΔΑΣ για τα διαθέσιμα

Τα αποθεματικά – διαθέσιμα του ΤΣΜΕΔΕ είναι για τους ασφαλισμένους και όχι για το τοκογλυφικό χρέος

Δεν είναι η πρώτη φορά που τα αποθεματικά – διαθέσιμα του ΤΣΜΕΔΕ μπαίνουν στο μάτι εκμετάλλευσης από τις κυβερνήσεις ή από συμφέροντα. Μόλις τρία χρόνια πριν εξαφανίστηκαν τα μισά αποθεματικά του (περίπου 2 δις €) από το ληστρικό PSI (που τελικά “κούρεψε” μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία και όχι το χρέος), συνολικά 430 εκατ € έχουν δώσει οι διοικήσεις του στη “μαύρη τρύπα” της Άττικα (ενώ εκκρεμούν και άλλα), άγνωστο ακόμα πόσα σε άλλες επισφαλείς τοποθετήσεις. Κάθε φορά που γινόταν αφαίμαξη των αποθεματικών του ΤΣΜΕΔΕ για σκοπούς διαφορετικούς από αυτούς για τους οποίους προορίζονται, οι συνέπειες για τους μηχανικούς ήταν καταστροφικές. Οι συνεχείς αυξήσεις των εισφορών, οι μειώσεις των συντάξεων και οι περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων, ήταν το άμεσο αντίκτυπο της αφαίμαξης των αποθεματικών για να κλείσουν άλλες τρύπες.

Σύμφωνα με τους Νόμους 2216/94 και 2469/97, τα διαθέσιμα, πλην ταμειακής διαχείρισης, κεφάλαια των δημόσιων οργανισμών και ασφαλιστικών ταμείων, τα μη επενδυόμενα μεταφέρονται υποχρεωτικά στην Τράπεζα της Ελλάδος (μια ιδιωτική Τράπεζα υπό τον άμεσο έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας), εκεί όπου βρίσκεται και η πλειοψηφία των αποθεματικών του Ταμείου μας (όπως και όλων των Ταμείων) σε μια διαχείριση που κανείς δεν την ελέγχει. Ένα μικρό μέρος τους -για να καλύπτονται οι τρέχουσες υποχρεώσεις των Ταμείων, όπως οι συντάξεις- βρίσκονται σε καταθετικούς λογαριασμούς (διαθέσιμα). Οι Νόμοι αυτοί πρέπει να καταργηθούν.
Μας ανησυχεί πολύ η πρόθεση της νέας Κυβέρνησης να μετατρέψει τα διαθέσιμα αυτά σε ρέπος. Τα αποθεματικά αυτά προήλθαν από την πληρωμή, με μεγάλη δυσκολία από τους μηχανικούς, των εξοντωτικών ασφαλιστικών εισφορών, προκειμένου να συνεχίσουν να έχουν έστω και αυτή την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κάποια σύνταξη. Πολύ περισσότερο όταν υπάρχει η αρνητική πείρα που περιγράψαμε παραπάνω και όταν η πλειοψηφία των αυτοαπασχολούμενων συναδέλφων αδυνατεί να πληρώσει τις εισφορές της και δεν τυγχάνει καμίας παροχής από το Ταμείο (απαλλαγή από εισφορές, ταμείο ανεργίας κλπ), ενώ καθυστερεί (;) η κατάργηση των ληστρικών αυξήσεων του Μεσοπρόθεσμου. Ακόμα χειρότερα όταν σε περιπτώσεις διαθεσίμων όπως των ΟΤΑ και Δημόσιων Οργανισμών, η μετατροπή αυτή αποφασίζεται με την απαράδεκτη διαδικασία της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου.

Βιβλιάριο Υγείας Ανασφαλίστων

Από εδώ

Να χορηγήσει βιβλιάριο υγείας σε όλους τους ανασφάλιστους, χωρίς εισοδηματικό κριτήριο, έχει αποφασίσει η κυβέρνηση και στο πλαίσιο αυτό προωθεί το Σχέδιο Κοινής Υπουργικής Απόφασης, με τίτλο «Ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της πρόσβασης των ανασφάλιστων στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας», το οποίο ήδη τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση.
Με το Βιβλιάριο Υγείας Ανασφαλίστων όλοι οι πολίτες που θα το αποκτήσουν θα έχουν δωρεάν πρόσβαση σε όλες τις δημόσιες δομές υγείας.
Όπως αναφέρει ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, «δεδομένου ότι η χώρα βρίσκεται εν μέσω ανθρωπιστικής κρίσης, στόχος της απόφασης αυτής είναι να διασφαλιστεί η ανεμπόδιστη πρόσβαση των ανασφάλιστων στην υγειονομική περίθαλψη, στη φαρμακευτική κάλυψη και στις εργαστηριακές εξετάσεις».
Επίσης, θεσπίζεται ένα νέο σύστημα με το οποίο οι αιτήσεις και τα δικαιολογητικά (των οποίων ο αριθμός μειώνεται) θα κατατίθενται στα ΚΕΠ, από τα οποία θα προμηθεύονται οι δικαιούχοι και το Βιβλιάριο Υγείας Ανασφάλιστου.
Στην κατηγορία των δικαιούχων εντάσσονται κατηγορίες πληθυσμού, που είτε αποκλείονταν από το Σύστημα Υγείας είτε αντιμετώπιζαν προβλήματα προσβασιμότητας.
Παράλληλα, όπως δήλωσε ο κ. Ξανθός, εντείνονται οι προσπάθειες για στελέχωση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας έτσι ώστε, «αφενός η νέα ρύθμιση να είναι άμεσα υλοποιήσιμη και χωρίς να προκαλεί χρόνους αναμονής και αφετέρου προκειμένου το κόστος το οποίο θα συνεπάγεται η αυξημένη ζήτηση να απορροφηθεί από τον ευρύτερο σχεδιασμό για την ενίσχυση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας».
Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας καλεί όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τους πολίτες να συμμετάσχουν στη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης υποβάλλοντας τις απόψεις, τα σχόλια και τις παρατηρήσεις τους μέχρι το μεσημέρι της 11ης Μαΐου.

Μείωση της τιμής των διοδίων, με επέκταση του χρόνου παραχώρησης

Όπως ακριβώς φοβόμασταν, όχι μόνο δε φεύγουν τα διόδια αλλά θα επεκταθεί στο διηνεκές η παρουσία τους, πάντα σε όφελος των "εθνικών εργολάβων". Τη μείωση της τιμής των διοδίων, με την επέκταση του χρόνου παραχώρησης των αυτοκινητοδρόμων, προαναγγέλλει το Σάββατο σε συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας, αρμόδιος για θέματα Υποδομών, Χρήστος Σπίρτζης.

Όπως εξηγεί ο υπουργός, αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την επέκταση του χρόνου παραχώρησης που σήμερα είναι σταθερός στα 35 χρόνια, και να φτάσει στα 40 με 45 χρόνια.
«Θεωρούμε ότι ο χρόνος παραχώρησης δεν μπορεί να είναι σταθερός. Αυτό θα αλλάξει και θα παρακολουθεί την οικονομική κατάσταση της χώρας. Θα πάμε σε χαμηλά διόδια για όλους και όταν έχουμε χαμηλό φόρτο θα αυξάνεται η διάρκεια της σύμβασης, αλλά θα μειώνεται όταν θα ανεβαίνει η κυκλοφορία, διασφαλίζοντας και τα κέρδη των εταιρειών» τονίζει. «Δεν μπορεί να φτάσουμε στα 100 χρόνια, αλλά μπορούμε από τα σημερινά 35 να πάμε στα 40 με 45. Είναι λογικές προτάσεις» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον κ. Σπίρτζη, είναι παράλογο οι τράπεζες να θέλουν να πάρουν πίσω τα κεφάλαιά τους μέσα σε 10 χρόνια, να έχουμε υψηλά διόδια και να μην μπορούν οι πολίτες να μετακινηθούν. Ο υπουργός δηλώνει, επίσης, καλώς εχόντων των πραγμάτων, η Κορίνθου - Πατρών θα είναι έτοιμη στο τέλος του 2016. «Σήμερα έχουμε ακόμη εκκρεμότητες σε όλους τους αυτοκινητόδρομους. Έχουμε ακόμη διατάξεις που φέρνουν το Δημόσιο σε δύσκολη θέση. Έχουμε πολλά προβλήματα, αλλά δεν θα τινάξουμε τα έργα στον αέρα», διαβεβαιώνει ο υπουργός.

Ολόκληρη η συνέντευξη του Χρ. Σπίρτζη στην «Εφ.Συν» και τη Χαρά Τζαναβάρα:

- Βρισκόμαστε σε μια περίοδο σκληρής διαπραγμάτευσης και γίνεται πολύς λόγος για τις «κόκκινες γραμμές». Εσείς έχετε βάλει όρια σε αυτή την πολιτική συνεργασία; Τι θα σας έκανε να αποχωρήσετε από την κυβέρνηση;
- Όποιος ασχολείται με τα κοινά και την πολιτική πρέπει να έχει μια παραίτηση στην τσέπη του. Όσο για τις «κόκκινες γραμμές», πρέπει να σας πω ότι ζούμε σε μια εποχή πολύ σκληρή και δεν πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε δογματισμούς.
Ο μόνος δογματισμός που επιτρέπεται είναι να συμβάλει ο καθένας μας με όλες του τις δυνάμεις στην επίτευξη στόχων, όπως η ανεξαρτησία της χώρας. Να σταθεί στα πόδια της η οικονομία, να υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη και να οργανώσουμε ρήξεις με τα κακώς κείμενα που μας ταλαιπωρούν επί δεκαετίες. Να ξαναστηθεί το κοινωνικό κράτος που έχει καταρρεύσει, να λειτουργήσουν οι θεσμοί· σεβασμός και διακριτοί ρόλοι παντού.
Είναι άλλο η πολιτική -με ήτα και όμικρον γιώτα-, άλλο οι οικονομικές δυνάμεις και το τραπεζικό σύστημα, άλλο τα μέσα ενημέρωσης, άλλο ο συνδικαλισμός. Ο καθένας πρέπει να σέβεται τον ρόλο του άλλου. Τα τελευταία χρόνια δεν υπήρχαν καθαρές, διακριτές γραμμές, κυρίως ανάμεσα στην πολιτική και τις οικονομικές δυνάμεις που είχαν κυριαρχήσει πλήρως, και έτσι φτάσαμε σε καταστάσεις μη επιτρεπτές.

- Σε αυτό το υπουργείο μπορούμε να μιλάμε επί ώρες για τα κακώς κείμενα. Δεν έχουμε όμως δει ως τώρα δείγματα διαφορετικής γραφής, νέες προτάσεις. Ούτε καν νέες διοικήσεις..

Η χρηματοπιστωτική φάση του καπιταλισμού και η εικόνα της στον Διεθνή Πολεοδομικό Χώρο

Του Γεωργίου Μ.Σαρηγιάννη

1. Τομείς παραγωγής, η εξέλιξή τους και η πόλη
2. Από την κυριαρχία της Βιομηχανίας στην κυριαρχία του Τραπεζοπιστωτικού Συμπλέγματος
3. Ο ρόλος των τραπεζών στην πολεοδομική διαμόρφωση των πόλεων.
4. Η σύγχρονη φάση του Καπιταλισμού και οι πόλεις.
5. Η ανάπτυξη στην περιφέρεια των πόλεων παράλληλα με την ανάπτυξη υποβαθμισμένων κέντρων. 
6. Η Κρίση; ποιά κρίση;
7. Ποιος πολεοδομεί τελικά στις σημερινές πόλεις ;
1. Tομείς παραγωγής, η εξέλιξή τους και η πόλη. Ας ξεκινήσουμε από ένα θεωρητικό θέμα, εκείνο της διάρθρωσης της συνολικής παραγωγής:

α. Οι τομείς παραγωγής είναι σχηματικά τρείς, τονίζεται το «σχηματικά» γιατί υπάρχουν πολλές θεωρητικές αναζητήσεις, π.χ. πού εντάσσονται οι μεταφορές ή πού οι διοικητικοί υπάλληλοι μιάς βιομηχανίας κ.α., γενικά όμως μπορούμε να δεχτούμε το σχήμα των «τριών τομέων» :

ο πρωτογενής όπου γίνεται απόληψη αγαθών απ΄ευθείας από την φύση χωρίς επεξεργασία τους, όπως η αλιεία, η γεωργία, η κτηνοτροφία, η εξόρυξη ορυκτών κλπ.
ο δευτερογενής, όπου επεξεργάζονται πρωτογενή προϊόντα και τα μεταποιούν γιά την κατανάλωσή τους, πρόκειται γιά την βιομηχανία και την βιοτεχνία.
ο τριτογενής όπου δεν παράγονται υλικά αγαθά αλλά παρέχονται υπηρεσίες, πρόκειται γιά κάθε δραστηριότητα υπηρεσιών, όπως οι κρατική και ιδιωτική διοίκηση, η εκπαίδευση, οι ασφάλειες, οι τράπεζες, ο στρατός και η αστυνομία, η εκκλησία, ο πολιτισμός,  κλπ.


Το διάγραμμα Fourastier (1945) με τους τρείς τομείς παραγωγής και την εξέλιξη του ποσοστού των απασχολουμένων σ' αυτούς. Φαίνεται και η θέση των οικονομιών ανεπτυγμένων κρατών και της Ελλάδας η οποία το 1960 χαρακτηριζόταν από ανισομέρεια (υποτονική η βιομηχανία, υπερτροφικές οι υπηρεσίες που τότε ωφείλετο σε παρασιτικά επαγγέλματα και όχι ανεπτυγμένο τομέα υπηρεσιών. (Σαρηγιάννης, Αθήνα 2000 ...σελ. 244)

β. η μεταβολή της σύνθεσης του ποσοστού των απασχολουμένων (προσοχή ! του ποσοστού και όχι του απόλυτου αριθμού) στους τρείς αυτούς τομείς, είναι η ακόλουθη :

Παραστάσεις σε Υπουργεία Οικονομικών και Οικονoμίας για τα χαράτσια

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 29/4/2015 παράσταση του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Αττικής στο Υπουργείο Οικονομικών. Από πλευράς του Υπουργείου συνομιλήσαμε με τον κ. Γιώργο Βερναδάκη ,  σύμβουλο της αναπληρώτριας Υπουργού Ν.Βαλαβάνη. Θέσαμε τα ζητήματα που αναφέρονται στο  υπόμνημα που καταθέσαμε (συν/νο) και είχαμε τις εξής απαντήσεις.

1. Να διαγραφούν τα χρέη από τα χαράτσια (ΕΕΤΗΔΕ, ΕΕΤΑ, ΕΝΦΙΑ), των οικονομικά αδύναμων λαϊκών νοικοκυριών, άνεργων, άπορων, χαμηλόμισθων, χαμηλοσυνταξιούχων, και ευπαθών ομάδων και να μην επανέλθουν τα χαράτσια με άλλη μορφή.  Ο σύμβουλος απάντησε ότι αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει. Με επόμενη ρύθμιση που θα κατατεθεί περίπου μέχρι τον Ιούνιο θα συσταθούν σε επίπεδο Περιφερειών επιτροπές για την εξέταση αιτημάτων αυτών των νοικοκυριών για πάγωμα των χρεών και όχι διαγραφή με βάση καθορισμένα οικονομικά κριτήρια, που θα παίρνουν υπόψη τους τη συνολική περιουσιακή κατάσταση (περιουσιολόγιο) και το εισόδημα και θα αποφασίζουν το πάγωμα των χρεών ή την καταβολή με δόσεις. 

2. Να μην ισχύσουν τα πρόστιμα για όσους δεν μπορούν να ενταχτούν στις ρυθμίσεις και έχουν οικονομική αδυναμία ή λόγω αυτής δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ρυθμίσεις. Ο σύμβουλος απάντησε ότι δεν μπορούν να γίνουν διαγραφές προσαυξήσεων. Αλλά αυτό που μπορεί να γίνει για όσους αποδειχτεί από τις επιτροπές ότι έχουν οικονομική αδυναμία είναι να γίνει πάγωμα και των προσαυξήσεων για όσο διάστημα διαρκεί η οικονομική αδυναμία και να οριστούν κλίμακες για καταβολή δόσεων που θα αποτελούν ποσοστό από ένα ποσό και πάνω του εισοδήματος.

Μπορείτε να δείτε και το βίντεο πατώντας εδώ https://www.youtube.com/watch?v=6iCiAqovCRU

2. Να καταργηθούν τα εξοντωτικά πρόστιμα για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το κράτος, που ψηφίστηκαν τις τελευταίες μέρες του ΄13. Ο σύμβουλος απάντησε ότι για αυτό το θέμα δεν το γνωρίζει και μπορούμε να αναμένουμε απάντηση από άλλο σύμβουλο.

Catch 22, ή το πιο γρήγορο πιστόλι της δύσης

Από εδώ

Τα υπο-κεφάλαια 1-4 του παρακάτω κείμενου είναι λίγο πολύ μια γρήγορη ανακεφαλαίωση όλων αυτών που ειπώθηκαν στα τελευταία IRC. Το βάζω μόνο και μόνο επειδή υποσχέθηκα να γράψω μόνο όταν υπάρχουν νέα, και σε κάποιο κόσμο η συζητήση στο irc φαίνεται δύσκολη. Τα υποκεφάλαια 5 και 6 είναι στην ουσία μια επέκταση των πορισμάτων.

Το catch 22 είναι μια έκφραση που στα αμερικάνικα σημαίνει μια κατάσταση όπου η λύση της είναι πρακτικά αδύνατη. Ή όπως κάποιος είχε πει, είναι σαν να έχεις ένα κλειδωμένο μπαούλο, που το μοναδικό του κλειδί βρίσκεται μέσα στο μπαούλο. Ποιο είναι το catch 22 της κυβέρνησης λοιπόν?

Λίγη προϊστορία

Στις 20 φλεβάρη η θέση βαρουφάκη (που έλεγε σύγκρουση για να διεκδικήσουμε την πολιτική μας αυτονομία) παραγκωνίστηκε και ο αλεξικέραυνος είπε στις απειλές των ευρωπαίων “ζήσε για να πολεμήσεις μια άλλη στιγμή”. Κι έτσι ξεκίνησε το γαϊτανάκι περί δημιουργικής ασάφειας, με μόνο ζητούμενο να μάθουμε κι εμείς πότε θα ήταν αυτή η άλλη στιγμή.

Στους επόμενους μήνες έγινε εμφανές πως η κυβέρνηση δεν έκανε σχεδόν τίποτα άλλο από το να περιμένει παγωμένη τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης, και να πανηγυρίζει ως αποφασιστικό μέτρο εθνικής κυριαρχίας την επέκταση των 100 δόσεων στην εφορία. Άρα καμία προετοιμασία για σύγκρουση, επιστρέψαμε στην παλιά κλασική κατάσταση, να συζητάει όλη η χώρα για μήνες για την επόμενη δόση της τρόικας, κι όχι το τι θα κάνουμε με το χάος που δημιούργησε η κρίση και τα μνημόνια.

Στο εσωτερικό του σύριζα η αφήγηση που κυκλοφορούσε ήταν κάντε υπομονή παιδιά να επιπλεύσουμε αυτούς τους μήνες και μετά (τον ιούλιο μετά) θα θέσουμε τα πραγματικά ζητήματα του χρέους κλπ. Φυσικά όπως έχω γράψει από το γενάρη, ζήτημα χρέους δεν υπάρχει, καθώς η χώρα δεν έχει διαπραγματευτικό χαρτί προκειμένου να συζητήσει το χρέος. Άρα εναπόκειται στην καλοσύνη των ευρωπαίων που δεν δείχνουν να έχουν κανένα λόγο να είναι φιλικοί. Γιατί τον ιούλη? Διότι τότε πρέπει να πληρώσουμε 6,5δις πίσω στην ΕΚΤ, τα οποία όπως όλοι ξέρουμε δεν υπάρχουν για να πληρωθούν.

Ήδη ζοριζόμαστε να πληρώσουμε κάθε μήνα το μισό ένα δις που δίνουμε στο ΔΝΤ, άρα πρακτικά η σημερινή κυβέρνηση ταμειακά το έχει καλύψει με το παραπάνω το πλεόνασμα που ζητάνε οι εταίροι για το τέλος της χρονιάς.

Στο επίπεδο της τρόικας τώρα (εχμ των θεσμών ήθελα να πω), οι εταίροι πίεζαν την κυβέρνηση για πλήρη υποχώρηση και ταπείνωση κάτι που ήδη έχει συμβεί, ο κατάλογος είναι μακρύς και εμφανής. Ο έντιμος συμβιβασμός, είναι απλά για εσωτερική κατανάλωση, κάτι που έχει αρχίσει να ακούγεται και από μερικούς παραπονεμένους εντός σύριζα. Στόχος των βρυξελιωτών ήταν η αποδοχή του TINA ως παγκόσμιας σταθεράς.

Το Catch 22

Έτσι λοιπόν το μαξίμου, δηλαδή η παρέα του τσίπρα (ελπίζω να έχετε καταλάβει ότι δεν υπάρχει πια σύριζα), βρίσκεται σε αυτή την περίεργη κατάσταση. Η μπίλια γυρνάει πάνω στη ρουλέτα και αυτοί περιμένουν πού θα κάτσει. Αν τους δώσουν κανένα τυράκι και βρεθεί συμφωνία, αυτή δεν θα είναι έντιμη και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να την πουλήσουν στο εσωτερικό, τόσο της κοινοβουλευτικής ομάδας όσο και των ανθρώπων που τους ψήφισαν.

Αν δεν τους δώσουν κανένα τυράκι, τότε αυτοί μπορούν να σηκώσουν την κόκκινη μπαντιέρα και να πουν, ορίστε ταπεινωθήκαμε αλλά αυτοί είναι παράλογοι και θέλουν τα πάντα. Αυτό μπορούν να το πουλήσουν στο εσωτερικό πολύ εύκολα. Το πρόβλημα με αυτή τη θέση είναι ότι τα χρήματα τελειώνουν και δεν έχουν κάνει καμία κίνηση για να προετοιμαστούν για ρήξη, δηλαδή στάση πληρωμών προς την ΕΚΤ.

Και η μπίλια φαίνεται να κάθεται.

Ανάμεσα στο "κάτι" και στο "τίποτα"

Γιάννης Κιμπουρόπουλος  από εδώ

Έτυχε μεγάλης αναπαραγωγής άρθρο του Mark Gilbert στο Bloomberg που, ξεκινώντας από ένα απόφθεγμα του Βιτγκενστάιν, υπογραμμίζει την αβεβαιότητα της διεθνούς ελίτ των αγορών απέναντι στην τελευταία φάση της ελληνικής κρίσης: «Η Ελλάδα δεν είναι κάτι, αλλά δεν είναι και τίποτα», είναι ο τίτλος που συμπυκνώνει το συμπέρασμά του. Ο ίδιος ο Βιτγκενστάιν έλεγε ότι «το να προσπαθήσεις να συζητήσεις για προσωπικά βιώματα όπως ο πόνος δεν είναι κάτι, αλλά ούτε και τίποτα».

Το βασανιστικό δίλημμα ανάμεσα στο «κάτι» και στο «τίποτα» διατρέχει το θρίλερ της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με τους δανειστές. Η κυβέρνηση επένδυσε πολλά στην ενδιάμεση συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου επιδιώκοντας να κερδίσει «κάτι»: λίγο χρόνο και λίγο χρήμα. Τουλάχιστον τα 7,2 δισ. ευρώ της υπό παράταση δανειακής σύμβασης με τα οποία θα μπορούσε να ελαφρύνει δανειακές υποχρεώσεις άνω των 24 δισ. ευρώ εντός του έτους. Απέναντι σ’ αυτό το «κάτι» οι δανειστές αντιπαράθεσαν ένα μεγαλοπρεπές «τίποτα». Αφενός έχουν ροκανίσει το μισό και πάνω της τετράμηνης παράτασης, καταλογίζοντας μάλιστα στην κυβέρνηση την ευθύνη. Αφετέρου δεν έχουν δώσει ίχνος χρήματος. Αντιθέτως, έχουν εξωθήσει την κυβέρνηση να στραγγίξει τα διαθέσιμα των δημόσιων φορέων προκειμένου να πληρωθούν κατά προτεραιότητα οι δανειστές.

Τελικά, η σχέση που έχει διαμορφωθεί μεταξύ δανειστών και Ελλάδας υπερβαίνει το πλαίσιο εκτέλεσης ακόμη και μιας κανονικής τοκογλυφικής δανειακής σύμβασης. Ενώ ο οφειλέτης δεν έχει καθυστερήσει ούτε ευρώ ώριμου χρέους, ο δανειστής έχει εδώ και ένα χρόνο κηρύξει «στάση δανεισμού», απαιτώντας από τον οφειλέτη πράγματα που ουδεμία σχέση με την καλή εκτέλεση της δανειακής σύμβασης έχουν. Φανταστείτε, για παράδειγμα, ότι έχετε ένα στεγαστικό δάνειο υπό τμηματική εκταμίευση και με παράλληλη εξόφλησή του. Η τράπεζα, ενώ πληρώνεται κανονικά και διασφαλίζεται επαρκώς με την υποθήκη στο ακίνητό σας, απαιτεί προκειμένου να σας χορηγήσει τις επόμενες δανειακές δόσεις να περιοριστείτε σε ένα γεύμα τη μέρα, να κόψετε το χαρτζιλίκι στα παιδιά σας, να πουλήσετε τα έπιπλά σας, ή να βγάλετε στο κλαρί την ή τον σύζυγό σας.

Έναντι του «τίποτα» ζητούν «τα πάντα»

Για το «τίποτα» που μέχρι στιγμής παρέχουν οι δανειστές απαιτούν από την κυβέρνηση όχι απλώς «κάτι», αλλά σχεδόν τα πάντα. Απαριθμούμε: Πρώτον, ενώ η κυβέρνηση επιχείρησε να αναγάγει τη συμφωνία σε πολιτική διαδικασία κορυφής, το «άτυπο» Eurogroup επέβαλε ως κατ’εξοχήν πολιτική διαδικασία την «τεχνική διαβούλευση» με τους θεσμούς της πρώην τρόικας («πρώτα συμφωνία με τους θεσμούς και ύστερα πολιτική απόφαση»). Δεύτερον, ενώ η κυβέρνηση προσπάθησε να δώσει έντονη επικοινωνιακή χροιά στη διαπραγματευτική ομάδα, με τη φιλοδοξία να προκαλέσει σύγχυση και ρήγματα μεταξύ των εταίρων, κατέληξε η ίδια θύμα της μετωπικής, επικοινωνιακής αντεπίθεσης των δανειστών και υποχρεώθηκε να αλλάξει ρόλους και πρόσωπα στη διαπραγμάτευση (bulling κατά Βαρουφάκη και ανασύνθεση ομάδας). Ανεξαρτήτως προθέσεων, η εξέλιξη καταγράφεται ως επικοινωνιακή ήττα. Τρίτον, ενώ η «τεχνική» διαπραγμάτευση ξεκίνησε με την προϋπόθεση ότι δεν συζητούνται νέα λιτότητα και νέα μέτρα «εσωτερικής υποτίμησης», η πλευρά των δανειστών έχει μεταθέσει τη συζήτηση ακριβώς σε αυτό το πεδίο (συντάξεις, εργασιακά, ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ), επιδιώκοντας υποχώρηση της κυβέρνησης. Η συζήτηση για δημοσιονομικά «ισοδύναμα» σχεδόν εξαφανίστηκε, παρότι η τελευταία λίστα Βαρουφάκη εκπλήρωνε το πρόσχημα της κοστολόγησης που απαιτούσαν οι δανειστές. Τέταρτον, ακόμη και η λογιστική βάση της συζήτησης, η μείωση του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα, έχει προφανέστατα υπονομευτεί από τον χρηματοδοτικό στραγγαλισμό. Η επίτευξη πλεονάσματος 1,2% -1,5% καθίσταται πολύ δυσκολότερη χωρίς πρόσθετες περικοπές ή φόρους, καθώς οι μακροοικονομικές προβλέψεις επιδεινώνονται, το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό διευρύνονται.

Εκτροπή στη «συμμόρφωση» 

"Φανταστικές πόλεις" του Steve McDonald

  Ο Καναδός καλλιτέχνης Steve McDonald δημιούργησε , ένα εντυπωσιακό βιβλίο ζωγραφικής δώρο για αρχιτέκτονες με τίτλο "φανταστικές πολιτείες"γεμάτo με περίπλοκα σχήματα. Το έργο έχει ένα διακριτικό μεγάλο τετράγωνο φορμάτ και διαθέτει 60 πόλεις  από όλο τον κόσμο,συμπεριλαμβανομένων Παρίσι, Τόκιο, Λονδίνο, Κωνσταντινούπολη, Γκουανταλαχάρα, Νέα Υόρκη και πολλές άλλες.

 "Αυτό το βιβλίο ζωγραφικής διαθέτει συναρπαστική εναέρια θέα απο πραγματικές πόλεις από όλο τον κόσμο μαζί με θαυμάσια εικονογραφημένα, Inception-όπως αρχιτεκτονικά μάνταλα. Το έργο προσφέρει .. θέα στο χρώμα σχεδόν 60 πόλεων με μια ποικιλία από  δαιδαλώδης αρχιτεκτονικές εικονογραφήσεις για ακόμα πιο βαθιά στοχαστικό χρωματισμό  και ευφάνταστες πτήσεις της φαντασίας », εξήγησε ο Steve McDonald.   Καλή διασκέδαση .

Ενημέρωση και δράση από την Ανοικτή Συνέλευση Μηχανικών

Ενημέρωση και δράση

Συνάδελφε,
όπως γνωρίζεις από πρώτο χέρι, η κατάσταση που βιώνουμε επαγγελματικά, ασφαλιστικά, εργασιακά είναι τραγική. Οι ελπίδες που έθρεψε η κυβερνητική αλλαγή δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί, ενώ στον κλάδο μας τα προβλήματα παραμένουν ασφυκτικά και οξύνονται:

• Οι αυξήσεις εισφορών παραμένουν ενεργές και αν δεν υπάρξουν σύντομα νομοθετικές εξελίξεις θα αναρτηθούν ηλεκτρονικά (15/5) και θα ζητηθούν προς εξόφληση (30/6)
• Στο ΤΣΜΕΔΕ εξακολουθεί να κυριαρχεί το γνωστό από το μνημονιακό καθεστώς παρα-διοικητικό κύκλωμα που ταλαιπωρεί και εξευτελίζει τους συναδέλφους
• Το ΚΕΑΟ συνεχίζει τη λειτουργία του με την απειλή κατασχέσεων
• Κανείς προς το παρόν δε συζητά την αναγκαία μείωση εισφορών, το Ταμείο Ανεργίας, την απαλλαγή από εισφορές όσων δεν έχουν επαρκές εισόδημα
• Η πλειοψηφία των συναδέλφων έχει υπέρογκες οφειλές, δεν μπορεί να ενταχθεί στη λειψή ιατροφαρκακευτική κάλυψη, αδυνατεί να ρυθμίσει τις οφειλές λόγω υποχρέωσης κάλυψης και των τρεχουσών, δεν μπορεί να ασκήσει επάγγελμα λόγω έλλειψης ασφαλιστικής ενημερότητας
• Τα αποθεματικά και τα διαθέσιμα του Ταμείου κινούνται μεταξύ της Σκύλας (Τράπεζα της Ελλάδος) και της Χάρυβδης (Τράπεζα Αττικής)

Οι μηχανικοί που ζούμε από την δουλειά μας πρέπει, με κινηματική δράση, να ανατρέψουμε την μνημονιακή μιζέρια στον κλάδο μας επιβάλλοντας τις αναγκαίες λύσεις και μαζί με το εργαζόμενο τμήμα της κοινωνίας να μην επιτρέψουμε την συνέχιση της ίδιας πολιτικής.
Η Ανοικτή Συνέλευση Μηχανικών, έχοντας ήδη πραγματοποιήσει 2 παρεμβάσεις στο Αρμόδιο Υπουργείο και με εκκρεμείς διώξεις μελών της από προηγούμενες κινητοποιήσεις, σε καλεί να συμμετάσχεις ενεργά στην δράση της:
Παράσταση στη νέα ΔΕ του ΤΣΜΕΔΕ τη Δευτέρα 4/5 στις 3μμ.

Επόμενη Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών στο ΤΕΕ την Παρασκευή 8/5/15 στις 6.30μμ.

Υπόμνημα Υπόμνημα που καταθέσαμε στο Υπουργείο Κοιν. Ασφάλισης στις 30/4/15

Το δικαίωμα στην πόλη.

Της Σάσας Λαδά από εδώ

Η σημασία της μετατροπής των στρατοπέδων του Π.Σ. Θεσσαλονίκης σε ελεύθερους, δημόσιους, κοινόχρηστους χώρους υψηλού πρασίνου.
Η εξέλιξη/εξάπλωση του αστικού χώρου της Θεσσαλονίκης, είχε ως αποτέλεσμα την ένταξη μεγάλων εκτάσεων στρατωνισμού στον ιστό της πόλης.  Οι εκτάσεις αυτές που χωροθετήθηκαν κατά την περίοδο της ίδρυσής τους έξω από την πόλη, αποτελούν σήμερα ελεύθερους χώρους για την επανάχρηση των οποίων, έχουν δρομολογηθεί προβληματισμοί και αποφάσεις την τελευταία 15ετία, από τους τοπικούς φορείς, το ΤΕΕ, το Πανεπιστήμιο κτλ., μελέτες, ρυθμιστικά, παραχωρήσεις.  Σήμερα βρισκόμαστε σε μία κρίσιμη φάση για την διατήρηση της ύπαρξής τους ως δημόσιων ελεύθερων χώρων. Οι μέχρι το 2010 μελέτες είχαν σαν στόχο την διατήρησή τους ως ενιαίους, ελεύθερους χώρους πρασίνου απέναντι στην αλόγιστη/υπέρμετρη οικοδόμηση/οικοπεδοποίηση και τα συμφέροντα των ενόπλων δυνάμεων.
Σήμερα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις των Μνημονίων, όπου μέσω ΤΑΙΠΕΔ επροωθείτο η ιδιωτικοποίησή τους με στόχο την εκμετάλλευσή τους (περίπτωση Ελληνικού, Βουλιαγμένης, Κέρκυρας κτλ) και την μετατροπή τους από χώρους ανοιχτούς σε όλους, σε χώρους ελεγχόμενους και κερδοφόρους.Αυτό δεν είναι μία εξαίρεση, μία ελληνική παραξενιά.  Είναι αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης, του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, που έχει άμεσες επιπτώσεις σε σχέση με τον χώρο γενικότερα και τις πόλεις πιο συγκεκριμένα.
•    Στην ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων αγαθών συμπεριλαμβάνεται και ο δημόσιος χώρος.
•    Στο φαινόμενο της φούσκας, της αλόγιστης κατασκευής κατοικιών/δάνεια/Τράπεζες.
«Η γη δεν είναι πράγμα αλλά σχέση» τονίζει ο Κώστας Χατζημιχάλης στο βιβλίο τους με τίτλο «Κρίση χρέους και υφαρπαγής γης» και για την κατανόηση της υφαρπαγής της γης έχει ιδιαίτερη σημασία ο συσχετισμός των ταξικών και πολιτικών δυνάμεων που ορίζουν σε κάθε περίοδο και σε κάθε τόπο τις σχέσεις της κοινωνίας με τη γη.Μέσα στην πολυμορφία της παγκόσμιας υφαρπαγής της γης τοποθετεί ο Κ. Χατζημιχάλης την ελληνική περίπτωση.
Το 2010 με το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης χρέους δημιουργείται μία θαυμάσια ευκαιρία για την επιτάχυνση και την επέκταση της υφαρπαγής (Ίδρυση ΤΑΙΠΕΔ, ένας καταιγισμός νομοθετικών ρυθμίσεων για τα θέματα γης, άλλοτε στα πλαίσια μνημονιακών δεσμεύσεων και άλλοτε όχι, που δεν άφησε τίποτε ανέπαφο:  δάση, παραλίες, βουνά, οικότοπους, νησιά, μνημεία.Γίνονται εκτεταμένες θεσμικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα του πολεοδομικού, χωροταξικού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού που δίκαια ο συγγραφέας τις περιγράφει ως «θεσμικές εκτροπές για το ξεπούλημα της γης».
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές έχουν ως βασικούς στόχους:
•    Την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και της «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας και των δημοσιων υπαιθριων χωρων.
•    Την διευκόλυνση των επενδύσεων μεγάλης κλίμακας
•    Την εξασφάλιση ευελιξίας, ασφάλειας και υψηλής κερδοφορίας για τους μεγάλους επενδυτές.
Έτσι ο χωρικός σχεδιασμός χάνει τον δημόσιο και κοινωνικό του χαρακτήρα – όσο είχε από αυτόν – και μετατρέπεται σε ρυθμίσεις με διακηρυκτικό στόχο την προώθηση της επιχειρηματικότητας και με ουσιαστικό τρόπο την νομιμοποίηση της υφαρπαγής της γης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή, την καθημερινότητα και τις κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων, αλλά και για τους φυσικούς πόρους και τα οικοσυστήματα που υπάρχουν σε αυτή.
Από την πόλη του νόμου, στην πόλη των εντοπισμένων θυλάκων

«Ξηλώνουν» και πάλι τον Φαληρικό Ορμο...

Πηγή

Στο σημείο μηδέν επιστρέφει για ακόμα μία φορά η υπόθεση της ανάπλασης του Φαληρικού Ορμου. Μετά την απένταξη του έργου από το νέο ΕΣΠΑ τον περασμένο Δεκέμβριο και με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν κρατικοί πόροι για να πραγματοποιηθεί, το υπουργείο Περιβάλλοντος αποφάσισε να προχωρήσει στον συνολικό ανασχεδιασμό του. Ο αναπλ. υπουργός Περιβάλλοντος Γιάννης Τσιρώνης υποστηρίζει ότι η υπερυψωμένη παραλιακή λεωφόρος θα πρέπει να «αφαιρεθεί» εντελώς και ο δρόμος να επανέλθει στο επίπεδο του εδάφους. Επίσης τάσσεται υπέρ της κατάργησης των περισσότερων από τα κτίρια που είχαν σχεδιαστεί. Αυτό σημαίνει ότι η μελέτη που χρηματοδότησε το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος με 3 εκατ. ευρώ δεν πρόκειται να αξιοποιηθεί.
Μιλώντας στην «Κ», ο αναπλ. υπουργός Περιβάλλοντος προαναγγέλλει τον συνολικό ανασχεδιασμό της περιοχής του Φαληρικού Ορμου, για τρίτη φορά μέσα σε μία δεκαπενταετία. «Πρόκειται για μια υπέροχη έκταση.
Πρέπει όμως να δούμε τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε. Εχουμε πάψει να οραματιζόμαστε», λέει. «Ο χώρος περιλαμβάνει τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις (σ.σ.: τη ναυταθλητική μαρίνα και τα γήπεδα Beach Volley και Tae Kwon Do), που καταλαμβάνουν συνολικά 2.500 τετραγωνικά μέτρα. Πρόκειται για κτίρια που είναι σήμερα άδεια και ρημάζουν. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, γιατί πρέπει να χτιστούν επιπλέον 4.500 τετραγωνικά, όπως προβλέπει η μελέτη. Τα υπάρχοντα επαρκούν».
Αν καταργηθούν, λοιπόν, οι προβλεπόμενες χρήσεις (λ.χ. εστίασης), τότε από πού θα προκύψουν έσοδα για τη συντήρηση του χώρου; «Νομίζω ότι το κόστος συντήρησης των δημόσιων χώρων περιβάλλεται από έναν μύθο. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί πρέπει να ιδιωτικοποιούμε ελεύθερους χώρους και να συνάπτουμε πολύ ακριβές συμβάσεις για το πράσινό τους. Τι έχουν αποδώσει στο Δημόσιο τα κτίρια του Tae Kwon Do και του Beach Volley; Τίποτα. Επομένως ας χρησιμοποιήσουμε αυτά και ας προβλέψουμε για τη δημιουργία ενός τέτοιου είδους πάρκου, που δεν θα είναι ανέφικτο να συντηρηθεί».
Τι επιδιώκουν τώρα
Σύμφωνα με τον κ. Τσιρώνη, οι μελέτες που εκπονήθηκαν με χρηματοδότηση από το Ιδρυμα Στ. Νιάρχος (με επίβλεψη από τον Ρέντσο Πιάνο, λόγω της γειτνίασης με το υπό κατασκευή Κέντρο Πολιτισμού), πάσχουν σε τρία σημεία. Εκτός από το κομμάτι που αφορά τον δομημένο χώρο, προβληματική θεωρεί ότι είναι η διατήρηση, έστω και με την υψομετρική της υποβάθμιση (και μερική κάλυψη), της παραλιακής λεωφόρου.
«Πρέπει να αποκατασταθεί η επαφή του Νέου Φαλήρου και του Μοσχάτου με τη θάλασσα. Αυτό δεν θα γίνει με την παραλιακή λεωφόρο κρυμμένη κάτω από έναν τεράστιο λόφο 13 μέτρων, όπως προβλέπει η νέα μελέτη. Πιστεύω ότι η υπερυψωμένη λεωφόρος πρέπει να καταργηθεί και να έλθει στο επίπεδο του εδάφους, με διαπλάτυνση της παλαιάς παραλιακής. Εξάλλου ο δρόμος δεν χρειάζεται να έχει τόσες λωρίδες. Χρειάζεται μια νέα κυκλοφοριακή μελέτη».
Τέλος, σύμφωνα με τον αναπλ. υπουργό Περιβάλλοντος, τα όποια έργα θα λάβουν υπόψη τους τις ανάγκες αντιπλημμυρικής προστασίας της περιοχής. Να σημειωθεί ότι τα απαραίτητα έργα ήταν το μόνο που διασώθηκε από το πακέτο των μελετών του Ιδρύματος Στ. Νιάρχος και εντάχθηκε προς χρηματοδότηση στο νέο ΕΣΠΑ μέσω του ΠΕΠ Αττικής. «Θα επιδιώξουμε την ένταξη της νέας μελέτης ανάπλασης στο νέο ΕΣΠΑ.

Περί κατεργασίας του αριστερού κριτηρίου

         

Η κοινή λογική δεν πρέπει να ποδοπατηθεί, δεν αρκεί να «διαφυλαχθεί», πρέπει να εφευρεθεί

Του Τάσου Βαρούνη από το Δρόμο

Είναι δεδομένοι οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να υποστηρίζεται κάθε κυβερνητική επιλογή; Ακόμα και στις διάφορες θεολογίες, η ενδοσκόπηση και η «κριτική σκέψη» ποτέ δεν καταργήθηκαν. Ούτε βέβαια μπορεί να μετρηθεί η «αριστεροσύνη» με αποκλειστικό μέτρο τις διαφωνίες ή τις συμφωνίες με τις κυβερνητικές επιλογές. Αυτό θα σήμαινε την ολοκληρωτική κατάργηση της Αριστεράς. Οι εμπειρίες κινημάτων και μαζικών αγώνων (όχι μόνο στη χώρα μας) που κατασπαταλήθηκαν για να στηθούν νέα κοινωνικά και πολιτικά συμβόλαια είναι τουλάχιστον διδακτικές. Μπορεί, βεβαίως, κανείς να ζει απλά το όνειρό του -«πρώτη φορά αριστερά»- χωρίς να δίνει σημασία σε όλα αυτά.

Προς τι αυτή η εισαγωγή; Για να υποστηριχθεί η εξής θέση: Το τελευταίο διάστημα βιώνουμε μια συστηματική κατεργασία του «αριστερού κριτηρίου». Από την απλή, αλλά πάντα χρήσιμη, «αίσθηση» των πραγμάτων, μέχρι και τη βαθύτερη «συνείδηση» των καταστάσεων. Ζούμε μια σημαντική φθορά των αξιολογήσεων και των ανοχών, η οποία εμφανίζεται σε διάφορες κλίμακες, από την αυτολογοκρισία μέχρι τη «λοβοτομή». Η ματαίωση των προσδοκιών, που αρχίζει να λειτουργεί πια στον πολύ κόσμο, μέσα στην Αριστερά βρίσκει το ισοδύναμό της ως κατέβασμα του πήχη.

Επιχειρήματα-καταφύγιο

Οι επιλογές της κυβέρνησης εμφανίζονται ως κάτι «αναγκαίο» που πρέπει εκ των υστέρων να δικαιολογηθεί. Απέναντι σε κραυγαλέες «αστοχίες» παρουσιάζονται τα θετικά βήματα, λες και η πολιτική είναι παιχνίδι «υπέρ και κατά». Αντί να εφευρίσκεται ένα πλέγμα κριτηρίων και μια νέα σύνθετη αριστερή πολιτικοποίηση, ξεφυτρώνουν διαρκώς απολίτικα, διαχειριστικά και άχρωμα επιχειρήματα. Η κριτική σκέψη και ο αντίστοιχος λόγος συχνά βαφτίζονται υπονόμευση, απαισιοδοξία, μαξιμαλισμός, άγνοια των δυσκολιών, γκρίνια, υποτίμηση των αναγκαίων τακτικών και τόσα ακόμα. Όχι πως δεν υπάρχουν κι αυτά, αλλά αν δούμε τη συγκεκριμένη κατάσταση μάλλον αλλού βρίσκεται το πρόβλημα.

Διάλεξη του David Harvey «The Urbanization of Our Discontents» Δευτέρα 4 Μαΐου, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, ώρα 19:00

Πηγή : Radical Geography Notebooks

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης των "Σεμιναρίων Ριζοσπαστικής Γεωγραφίας 2015", το επόμενο σεμινάριο δε θα γίνει την Παρασκευή, Πρωτομαγιά, αλλά τη Δευτέρα 4 Μαΐου. Ομιλητής ο διακεκριμένος καθηγητής στο CUNY της Νέας Υόρκης, David Harvey με μια διάλεξη με τίτλο «The Urbanization of Our Discontents»