Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Ποιοι είναι επιτέλους αυτοί οι «επίορκοι»;

  Αναδημοσίευση από εδώ
 
 Αφού πετσόκοψαν τους μισθούς, διέλυσαν κάθε δυνατότητα συνδικαλιστικής δράσης και αποδυνάμωσαν κάθε έκφραση της κοινωνικής πολιτικής, τώρα έρχονται να επιβάλουν και τις απολύσεις στο δημόσιο. Έβγαλαν μάλιστα και όλους τους ρουφιανοδημοσιογράφους στα κανάλια να ζητάνε αίμα δημοσίων υπαλλήλων. Δήμιος καλείται να είναι ένας από αυτούς τους περιβόητους «αριστερούς» της ΔΗΜΑΡ. Η καραμέλα που τριγυρίζουν στο στόμα τους, ξερνώντας τη βρωμιά τους από τα τηλεοπτικά παράθυρα, έχει να κάνει με την απόλυση των λεγόμενων επίορκων. Όμως ποιοι είναι αυτοί οι λεγόμενοι «επίορκοι»; Είναι οι καταδικασμένοι για σοβαρά ποινικά αδικήματα και οι λεγόμενοι «κοπανατζήδες»; Πώς ορίζεται το σύνολο εκείνο των καταδικασμένων για διάφορα αδικήματα δημοσίων υπαλλήλων ή των «κοπανατζήδων» που θα οδηγούνται από εδώ και στο εξής στην απόλυση;
Μα δεν υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι στο δημόσιο, θα αναρωτηθεί κανείς; Και βέβαια υπάρχουν. Είναι κατά βάση τα δικά τους  παιδιά, άνθρωποι που όπως όλοι οι ρουφιάνοι του κόσμου κρατούν τη δουλειά τους όχι επειδή αξίζει η ποιότητα της εργασίας τους αλλά επειδή εξυπηρετούν τους μηχανισμούς της ρουφιανιάς, του γλειψίματος, της υποταγής, της διαμεσολάβησης. Είναι πάνω απ΄ όλα άνθρωποι δικοί τους. Τέτοιοι άνθρωποι καλύπτονταν τόσα χρόνια και τέτοιοι άνθρωποι βρίσκονται συνήθως σε σκάνδαλα κατάχρησης δημοσίου χρήματος.

Όμως, η όλη η ιστορία δεν γίνεται γι΄ αυτούς. Αν πάρει η μπάλα και κάποιες εκατοντάδες από τέτοιους, δεν είναι εκεί το θέμα. Ο βασικός τους στόχος πλέον είναι το κράτος να λειτουργεί έχοντας τον απόλυτo έλεγχο και εξουσία πάνω στους υπαλλήλους του. Ουσιαστικά, το ζήτημα είναι οι από εδώ και στο εξής υφιστάμενοι κρατικοί υπάλληλοι, υπό τη σπάθη της απειλής της απόλυσης, να μην τολμούν να κάνουν κιχ και να εκτελούν αδιαμαρτύρητα τις άνωθεν εντολές. Συνεπώς, ο κρατικός μηχανισμός να γεμίσει με υπαλλήλους καραβανάδικης ή μπατσικής χαρακτηροδομής, οι οποίοι δεν θα μπορούν να κρίνουν το νόμιμο ή όχι των πράξεών τους και θα μένουν σε εκείνο το χυδαίο «εγώ τη δουλειά μου κάνω».

Για να καταλάβουμε σήμερα τί σημαίνει «επίορκοι» και τί ακριβώς θέλουν να κάνουν οι τροϊκανοί και τα ντόπια τσιράκια τους, ας πάρουμε υπόψη ότι αυτές τις μέρες έχουν ξαμοληθεί επιθεωρητές της δημόσιας διοίκησης σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες, προκειμένου να εντοπίσουν «κοπανατζήδες». Αυτό που κάνουν δηλαδή είναι να ζητούν καταλόγους εργαζομένων και να ελέγχουν αν οι υπάλληλοι είναι εκείνη τη στιγμή ή όχι στο γραφείο τους. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, το μόνο που επιχειρούν να κάνουν είναι να καταστήσουν σε όλους τους υπαλλήλους ένα καθεστώς τρομοκρατίας και μάλιστα να τους απειλούν πως ακόμα και με μία απλή παρεξήγηση ή με μία μη τυπική απουσία από κάποιον ορισμένο χώρο εργασίας, μπορεί ακόμα να χάσουν και τη δουλειά τους. Και ας γνωρίζουν όλοι πως αν δεν μπορείς να βγάλεις άκρη με τη γραφειοκρατία του κράτους ως πολίτης για να κάνεις τη δουλειά σου, πολλές φορές δεν μπορείς να ακολουθήσεις κατά γράμμα αυτή τη γραφειοκρατία αν θες να προχωρήσεις τη δουλειά σου ακόμα και ως υπάλληλος κάποιας δημόσιας υπηρεσίας. Έτσι λοιπόν εννοούν κυρίως τους «κοπανατζήδες» σήμερα τα «κομάντα» του Μανιτάκη και τα γνωστά λαμόγια των τηλεοπτικών καναλιών.

Από την άλλη πλευρά, έχει περάσει -δίχως καθόλου να γίνει ευρύτερα γνωστό- ο νέος νόμος που ψηφίστηκε με το τελευταίο μνημόνιο (ν.  4111/2013), σύμφωνα με τον οποίο τίθενται αυτοδίκαια σε αργία όσοι υπάλληλοι παραπέμπονται για αδίκημα, ακόμα κι αν πρόκειται για πλημμέλημα. Με αυτόν τον τρόπο, επιχειρούν να αποτρέψουν κάθε δυνατότητα συνδικαλιστικής παρέμβασης αλλά και παρουσίας δημοσίων υπαλλήλων σε δημόσιες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα που καταδικαστικές αποφάσεις για απλό πλημμέλημα -π.χ. εις βάρος συνδικαλιστών στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης- μπορεί να αποτελούν λόγο που να τους καθιστά «επίορκους» και να τους θέτει σε αργία ή ακόμα και απόλυση.

Αυτή λοιπόν είναι η καραμέλα περί «επίορκων» με την οποία μας ζαλίζει η κυβέρνηση και τα κανάλια. Μαζί τους θα συνταχθούν οι δικαστικοί που θα συγκροτήσουν τα νέα πειθαρχικά συμβούλια και οι μπάτσοι που θα κληθούν για την «επιβολή του νόμου». Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα και δεν χωρά καμία μεσοβέζικη λύση, συνδικαλιστική ή συντεχνιακή τσιριμόνια ή δουλική εθελοτυφλία. Σε τέτοιες άγριες καταστάσεις, οι αναξιοπρεπείς βρίσκουν πάντα κάποιους φτωχότερους ή «διαφορετικούς» να τους φταίνε και οι αξιοπρεπείς καλούνται να βρουν τη δύναμη να τελειώνουν πια με όσους σκοπεύουν να επιβάλουν ένα καθεστώς γενικευμένης δουλείας.

Ο μόνος όρκος που έχει νόημα είναι η πίστη στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την κοινωνική αλληλεγγύη.

ομάδα ελευθεριακών κομμουνιστών
10/4/2013

2 σχόλια:

  1. Oι επίορκοι - Προσοχή στη λακκούβα



    της Τασίας Σταματοπούλου

    Ο όρος ''κοινωνικός αυτοματισμός'' βρίσκει αυτή την περίοδο την πιο πετυχημένη εφαρμογή του. Με τη βοήθεια των προθύμων μεγάλο ΜΜΕ, η κυβέρνηση επιδιώκει και φαίνεται πως ,ως ένα βαθμό, πετυχαίνει , να στρέφει τους υπηκόους ,κατά περίπτωση, τον έναν εναντίον του άλλου.

    Πρόκειται για παλιά δοκιμασμένη μέθοδο που ακουμπά την ψυχολογία το ''όχλου''. Αφού δεν έχω εγώ, να μην έχεις κι εσύ. Όχι να έχουμε και οι δύο. Να μην έχεις κι εσύ...Αν αυτό επικρατήσει , όλη η κοινωνία θα πέσε στη λακκούβα που σκάβει για αυτήν η κυβέρνηση.

    Αφού πέρασε σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας το ενοχικό σύνδρομο ''μαζί τα φάγαμε'' , το οποίο και αδρανοποίησε τον κόσμο,άρχισε η σαλαμοποίηση του κοινωνικού σώματος.

    Μεθοδικά στοχοποιήθηκαν και στοχοποιούνται κοινωνικές ομάδες έτσι ώστε ο βασανιζόμενος πολίτης να βρίσκει μια εύκολη και ετοιμοπαράδοτη αιτία για την κατάστασή του. Με την πλύση εγκεφάλου από την τηλεόραση[ που σημειωτέον είναι η παντοδύναμη και για πάρα πολλούς η μοναδική πηγή ''ενημέρωσης'', βρίσκονται αμέσως οι ένοχοι ΄΄ για το δράμα του λαού και της χώρας.] Όχι πως δεν υπάρχουν κακώς κείμενα που πρέπει να αλλάξουν, ο στόχος όμως της κυβέρνησης δεν είναι αυτός...

    Ύπουλα προβλήθηκε πως γα την έλλειψη ανταγωνισμού στον ιδιωτικό τομέα φταίει το κόστος εργασίας με έμφαση στους μισθούς και τα μεροκάματα. Ακολούθησε ένα μπαράζ δηλώσεων και αντιδηλώσεων για το αν πρέπει να μειωθεί κι άλλο ο βασικός μισθός. Και μειώθηκε .

    Με μεγαλοστομίες και πολλά ψέματα ο δημόσιος τομέας εμφανίστηκε να αριθμεί ...1.500.000 εργαζόμενους. Βομβαρδίστηκε ο άνεργος και ο υποαπασχολούμενος με νούμερα για υπέρογκους μισθούς κα ανύπαρκτα επιδόματα και βρήκε ένα νέο στόχο ,όχι την κυβέρνηση και την τρόικα, αλλά το διπλανό του δημόσιο υπάλληλο. ΄Εγινε καθημερινό σίριαλ στην τηλεόραση το ''επίδομα έγκαιρης προσέλευσης'' κοκ.

    Αν ειναι να κατηγορηθεί και να τιμωρηθεί κάποιος για στρεβλώσεις ,αναποτελεσματικότητα, κακοδαιμονία του δημόσιου τομέα είναι οι καθ’ύλην αρμόδιοι υπουργοί των τελευταίων ετών και αυτοί θα πρέπει να λογοδοτήσουν.

    Αλλά ο εύκολος στόχος είναι ο εργαζόμενος, και τα επιτελεία της κυβέρνησης διαστρέφουν την αλήθεια και χειραγωγούν .

    What-Is-Ethical-DilemmasΤο ίδιο εγινε με τους συνταξιούχους-μαιμού.Βρέθηκαν πχ 50 που εισέπρατταν σύνταξη θανόντος συγγενούς, έγιναν από την κυβέρνηση 50.ΟΟΟ για να ογκωθεί η δυσαρέσκεια και να βρεθεί ένας άλλος στόχος: οι συνταξιούχοι μαϊμού. Το ίδιο σενάριο με τους τυφλούς, άτομα και ειδικές ανάγκες. Την ίδια περίοδο επιβάλλονται άγριες περικοπές σε συντάξεις και μισθούς, μπαίνουν χαράτσια, και η κοινωνική αντίδραση δεν εκδηλώνεται. Επικρατεί σε όσους έχουν μια δουλίτσα των 300-400 ευρώ, το ‘’καλά που έχουμε και αυτά'' , και, ‘’καλά κάνουν και κόβουν συντάξεις των 1000 ευρώ''...

    Δεκαπέντε χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι βρίσκονται τώρα με το κεφάλι στη γκιλοτίνα και την κατηγορία του ''επίορκου''. Πόσοι από αυτούς είναι όντως επίορκοι και πώς στοιχειοθετείται η κατηγορία; Μήπως, ευκαιρίας δοθείσης γίνεται πογκρόμ εναντίον κοινωνικά ενεργών δημοσίων υπαλλήλων και συνδικαλιστών ας αναρωτηθεί ο καθένας , αυτή η συγκεκριμένη κυβέρνηση, πιστός υπηρέτης και θιασώτης της τρόικας θέλει να εξυγιάνει το δημόσιο τομέα;

    Ο δημόσιος τομέας προφανώς και χρήζει αλλαγών και μεταρρυθμίσεων όχι όμως με ανθρωποθυσίες και φασιστικού τύπου μεθόδους.

    Το τυράκι το βλέπουμε, τη φάκα;
    tometopo.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://www.athinapoli.gr/2013/04/blog-post_17.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή