Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2020

Επιτροπή Πισσαρίδη: Απολύσεις χωρίς περιορισμούς, μεγάλη μείωση στα επιδόματα ανεργίας, ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης των ηλικιωμένων

Επιτροπή Πισσαρίδη: Απολύσεις χωρίς περιορισμούς, μεγάλη μείωση στα επιδόματα ανεργίας, ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης των ηλικιωμένων


Απολύσεις χωρίς περιορισμούς

Την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό, διατυπώνει στη σελ. 155 της έκθεσής της η επιτροπή Πισσαρίδη. Όπως σημειώνει η ΕΝΥΠΕΚΚ, που σχολιάζει και τη σχετική έκθεση – μνημόνιο Πισσαρίδη, «αυτή ήταν και η πάγια θέση των ακραίων του ΔΝΤ απέναντι στις δυνάμεις του μνημονιακού τόξου». Προειδοποιεί, δε, πως «η πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων θα φέρει ανεργία και φτώχεια».

Το σχετικό απόσπασμα έχει κατά λέξη ως εξής:

5. Προσαρμογή Εργατικού Δυναμικού. Περιορισμοί στη δυνατότητα μιας επιχείρησης να μεταβάλλει τον αριθμό των απασχολούμενων αποθαρρύνουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας και εμποδίζουν την ανακατανομή του εργατικού δυναμικού προς επιτυχημένους και αναπτυσσόμενους τομείς και επιχειρήσεις.
Μεγάλη μείωση στα επιδόματα ανεργίας

Η επιτροπή Πισσαρίδη προτείνει το επίδομα-ακορντεόν να χορηγείται για έξι (6) μόνο μήνες, με δυνατότητα παράτασης για άλλους έξι (6). Προτείνει επίσης το επίδομα ανεργίας να οριστεί στο 55% του μέσου μισθού τού ανέργου τα προηγούμενα τρία (3) έτη. Το σχετικό απόσπασμα στις σελ. 150-151 της έκθεσης

6. Επανασχεδιασμός του επιδόματος ανεργίας: Με την προϋπόθεση ότι οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης θα ενισχυθούν και επομένως όσοι χάνουν τη δουλειά τους θα υποστηρίζονται άμεσα στην αναζήτηση εργασίας, προτείνουμε να μεταβληθεί ο τρόπος προσδιορισμού του επιδόματος ανεργίας με τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγεί σε ουσιαστικότερη υποστήριξη των ανέργων, να μειώνει το κοινωνικό κόστος των απολύσεων, και να ενισχύει τα κίνητρα για δήλωση των πραγματικών αμοιβών όταν το άτομο απασχολείται αμβλύνοντας τη φορο- και εισφορο-διαφυγή.

Πιο συγκεκριμένα, προτείνουμε το επίδομα ανεργίας να μην είναι σταθερό και συνδεδεμένο με τον κατώτατο μισθό αλλά με τις προηγούμενες αμοιβές του ανέργου. Αυτό είναι απαραίτητο, ειδικά σε μία αγορά εργασίας με μεγαλύτερη κινητικότητα. Το επίδομα ανεργίας προτείνουμε όπως οριστεί στο 55% του μέσου μηνιαίου μισθού του ανέργου στα προηγούμενα 3 έτη με ανώτατο όριο επιδόματος τα 1200 ευρώ (το επίπεδο του μέσου μηνιαίου μισθού των πλήρως απασχολούμενων τον Ιανουάριο του 2020 σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΦΚΑ).

Η διάρκεια του αυξημένου επιδόματος να είναι στους έξι μήνες, αντί για δώδεκα μήνες που είναι τώρα, και να πληρώνεται υπό την προϋπόθεση ότι ο άνεργος αναζητά ενεργά εργασία ή συμμετέχει σε προγράμματα κατάρτισης.

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2020

Η μεγάλη απάτη με τα «πράσινα άλογα» την εποχή των μνημονίων…






Οι υποσχέσεις για την νομιμοποίηση των «αυθαίρετα» μέχρι την εποχή των μνημονίων ήταν πάντα ένα από τα θέματα της προεκλογικής ατζέντας των κομμάτων που διεκδικούσαν την κυβερνητική εξουσία. Την εποχή των μνημονίων, όπου το πολιτικό σύστημα από «νταβατζής» έγινε «μπράβος» της ΕΕ και των δανειστών, το θέμα των «αυθαιρέτων» εξαφανίστηκε από τις προεκλογικές ατζέντες. Όχι τυχαία: Ο «μπράβος» δεν δίνει υποσχέσεις, διεκπεραιώνει απλά τις εισπράξεις… 

Στις 30 Σεπτεμβρίου έληξε προθεσμία που έχει δώσει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) για την τακτοποίηση των αυθαιρέτων. Οι νομιμοποιήσεις βέβαια θα συνεχιστούν (εκτός από την κατηγορία 5), απλά θα είναι μεγαλύτερα τα πρόστιμα…

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απ’ αυτή την επιχείρηση, την εποχή του κορονοϊού, εισέπραξε 4.5 δις για να τα παραδώσει στους δανειστές. Χωρίς καμία διαμαρτυρία. Οι μόνες φωνές που καταγράφηκαν δημόσια ήταν αιτήματα για επέκταση της προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων και της καταβολής των παράβολων…

Εκείνοι που έτρεξαν πρώτοι να νομιμοποιήσουν το αυθαίρετό τους, είναι αυτοί που βρίσκονται στην χειρότερη οικονομική κατάσταση, αυτοί που αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο της πώλησης του ακινήτου τους: Οποιαδήποτε αλλαγή στο καθεστώς ιδιοκτησίας προϋποθέτει την νομιμοποίηση των αυθαιρεσιών που περιλαμβάνει.

Η κρίση στην χώρα μας - όπως αυτή αποτυπώνεται στο καθεστώς διαχείρισης ”έκτακτης ανάγκης” που ονομάζεται μνημόνια - δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι έχει τα χαρακτηριστικά μιας βίαιης επέκτασης της καπιταλιστικής σχέσης. Ο συσσωρευμένος πλούτος των μικρομεσαίων στρωμάτων (είτε με την μορφή ακίνητης περιουσίας, καταθέσεων κλπ) καθώς και η δημόσια περιουσία εκλαμβάνονται από τους νέους «νταβατζήδες» ως μορφές “απολιθωμένου” κεφαλαίου το οποίο βρίσκεται εκτός κυκλοφορίας, γιαυτό και θα πρέπει να ενταχθεί με άλλους όρους (ακόμα και με αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος), ώστε να "αξιοποιηθεί" στα πλαίσια της λειτουργίας της κεφαλαιακής σχέσης.

Παρακολουθείστε στο παρακάτω video, πως ένας «μπράβος», που προσφέρει τώρα τις υπηρεσίες στη κυβέρνηση της εποχής του κορονοϊού, επιχειρηματολογούσε τότε (2011) ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, για αυτή την «νέα πολιτική»: 


Τότε ξεκίνησε η ιστορία με «πράσινα άλογα»[1] που πούλησαν και συνεχίζουν να πουλάνε πασόκοι, νεοδημοκράτες, συριζέοι και λοιποί συγγενείς που αναλαμβάνουν να διεκπαιρεώσουν αυτή την στατηγική επιλογή για την ανάπτυξη του καπιταλισμού στην χώρα μας.

Σάββατο 6 Ιουνίου 2020

63 δισ. ευρώ έχουν σε offshore οι Έλληνες επιχειρηματίες


Λεφτά υπήρχαν και υπάρχουν...

Μία σημαντική και αποκαλυπτική έκθεση της γενικής διεύθυνσης φορολογίας και δασμών της ευρωπαϊκής επιτροπής, η οποία περιλαμβάνει άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν και στην Ελλάδα, πέρασε στα «ψιλά». 

Η έκθεση της γενικής διεύθυνσης φορολογίας και δασμών της Κομισιόν, στοιχεία της οποίας δημοσιεύθηκαν στο «Βήμα της Κυριακής», παρουσιάζει το 1,5 τρισ. ευρώ που φυλάσσουν σε offshore οι πολίτες των 28 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι Έλληνες επιχειρηματίες βρίσκονται στην 5η θέση, έχοντας αποθησαυρίσει 63 δισεκατομμύρια ευρώ σε φορολογικούς παραδείσους και «προηγούνται» των Ιταλών και Ισπανών. Πρώτοι στη λίστα είναι οι Γερμανοί, οι οποίοι έχουν σε υπεράκτιες εταιρείες περί τα 330 δισεκατομμύρια ευρώ, με δεύτερους τους Γάλλους με 277 δισεκατομμύρια ευρώ και τρίτους τους Βρετανούς με 218.

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2020

Οι πέντε αμφιλεγόμενες δικαστικές αποφάσεις της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου

Οι πέντε αμφιλεγόμενες δικαστικές αποφάσεις της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου
Από το ποντίκι. Θα προσέθετα και τις πρόσφατες αποφάσεις για το ασφαλιστικό καθώς και αυτές για τα συνταγματικά μνημόνια. 

H Αικατερίνη Σακελλαροπούλου αποτελεί την επιλογή-έκπληξη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέση της προεδρίας της Δημοκρατίας, που τάραξε τα πολιτικά νερά χθες και αιφνιδίασε αρκετούς.

Η κα Σακελλαροπούλου από διάφορες πλευρές παρουσιάζεται ως διακεκριμένη δικαστικός, με πολύ σημαντική διαδρομή στην ελληνική δικαιοσύνη, ως συγγραφέας πολλών άρθρων που αναφέρονται σε ζητήματα συνταγματικού δικαίου και δικαίου του περιβάλλοντος και ως εισηγήτρια σχετικών θεμάτων σε επιστημονικά συνέδρια και ημερίδες.

Όμως η κα Σακελλαροπούλου έχει διαδραματίσει κορυφαίο ρόλο και σε μια σειρά από “αμφιλεγόμενες” δικαστικές αποφάσεις ειδικά σε θέματα περιβάλλοντος, όπου υποτίθεται πως έχει ιδιαίτερες ευαισθησίες, αλλά και στην πολύκροτη δίκη Παπακωνσταντίνου για την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ.

2015: Δίκη Παπακωνσταντίνου

Στην δίκη Παπακωνσταντίνου το ειδικό δικαστήριο στο οποίο συμμετείχε και η Αικ. Σακελλαροπούλου επέβαλε ποινή ενός έτους φυλάκισης με τριετή αναστολή στον πρώην υπουργό, κατά πλειοψηφία με έξι μέλη να έχουν την άποψη να του επιβληθεί ποινή τριών ετών. Ανάμεσα στους δικαστές που μειοψήφισαν υπέρ της απαλλαγής και για τη νόθευση εγγράφου ήταν και η σύμβουλος - τοτε- του ΣτΕ, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Η οποία μάλιστα είχε την άποψη ότι το επίμαχο ψηφιακό αρχείο της λίστας δεν μπορεί κατά τον νόμο να θεωρηθεί καν ως έγγραφο!

2012: Πράσινο φως για ΧΥΤΑ Κερατέας

Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2020

Ελλάδα 2020: Πεθαίνοντας επειδή δεν μπορείς να ζεσταθείς

Ελλάδα 2020: Πεθαίνοντας επειδή δεν μπορείς να ζεσταθείς

Στη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα, στην Ελλάδα της «κανονικότητας», της «αριστείας» και της «ανάπτυξης» μέσα σε λίγες ώρες χάθηκαν 4 ανθρώπινες ζωές. Δεν μπόρεσαν να ζεσταθούν, είτε καθόλου, είτε με στοιχειώδη ασφάλεια

Στη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα, στην Ελλάδα της «κανονικότητας», της «αριστείας» και της «ανάπτυξης» μέσα σε λίγες ώρες χάθηκαν 4 ανθρώπινες ζωές. Δεν μπόρεσαν να ζεσταθούν, είτε καθόλου, είτε με στοιχειώδη ασφάλεια. 
Κέρκυρα: Μια γυναίκα 63 χρονών βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της. «Ο θάνατος της άτυχης γυναίκας επήλθε από κρυοπληξία», δήλωσε ο ιατροδικαστής Κέρκυρας. Η σορός της εντοπίστηκε από τους γείτονές της όταν την αναζήτησαν. Δεν είχε δώσει σημεία ζωής τις τελευταίες μέρες. Έμενε μόνη της, σε ένα μικρό σπίτι χωρίς θέρμανση στην Παλιά Πόλη της Κέρκυρας, στο κέντρο της πόλης. 
Μεταξουργείο: Δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή από αναθυμιάσεις από σόμπα υγραερίου στο διαμέρισμά τους σε πολυκατοικία. Ήταν ζευγάρι Πακιστανών. Τους βρήκαν τα παιδιά τους που κοιμόντουσαν σε διπλανό δωμάτιο. Η οικογένεια είχε ανάψει ένα θερμαντικό σώμα που λειτουργούσε με γκάζι και πιθανότατα υπήρξε διαρροή. Τα παιδιά ηλικίας, 11, 17 και 19 ετών, είδαν τους γονείς τους χωρίς τις αισθήσεις τους. Κάλεσαν το ΕΚΑΒ και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός τους. 
Κομοτηνή: Ένα 7χρονο κοριτσάκι βρήκε φρικτό θάνατο όταν πήρε φωτιά το παράπηγμα, στον συνοικισμό Αλάν Κογιού, στο οποίο έμενε με την οικογένειά του. Κλήθηκε η Πυροσβεστική για να σβήσει τη φωτιά. Οι πυροσβέστες εντόπισαν νεκρό το κοριτσάκι. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στην παράγκα έμεναν συνολικά επτά παιδιά με τους γονείς τους. Σώθηκαν τα έξι παιδιά. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η φωτιά προκλήθηκε από θερμαντικό σώμα που χρησιμοποιούσε η οικογένεια για να ζεσταθεί.

Τετάρτη 29 Μαΐου 2019

ΔΝΤ: όχι λάθος, προμελετημένο έγκλημα!

ΔΝΤ: όχι λάθος, προμελετημένο έγκλημα!

Πιο απερίφραστα δεν μπορούσε να περιγραφεί το οικονομικό έγκλημα που διαπράχθηκε στην Ελλάδα με αφορμή την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους το 2012 από τον τρόπο που το διατύπωσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η Ελλάδα καταστράφηκε για να σωθεί η ευρωζώνη!

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η νέα μεταμέλεια των οικονομικών δολοφόνων του ΔΝΤ περιλαμβάνεται σε κείμενο πολιτικής που κυκλοφόρησε εντός του Μαΐου του 2019, με θέμα την επισκόπηση των «προγραμμάτων διάσωσης» που εφαρμόστηκαν ανά τον κόσμο και των όρων (αιρεσιμοτήτων) που περιλάμβαναν ως αυστηρή προϋπόθεση για τη χορήγηση των χρηματοδοτήσεων. Η συγκεκριμένη επισκόπηση (εδώ το σχετικό έγγραφο) εκτείνεται από το Σεπτέμβριο του 2011 ως το τέλος το 2017 κι αφορά δεκάδες χώρες του πλανήτη.

Οι διαπιστώσεις ωστόσο που περιλαμβάνει για την Ελλάδα θα έπρεπε να προκαλέσουν πολιτικό σεισμό επειδή από τις πιο επίσημες πηγές γράφεται ό,τι φώναζε όλος ο κόσμος το 2010, 2011 και 2012: Πώς τα δάνεια του ΔΝΤ δεν έρχονται να σώσουν την Ελλάδα, αλλά τις τράπεζες! Α ς δούμε κατά λέξη τι αναφέρει το ΔΝΤ, που κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί σαν το «πιστόλι των τραπεζιτών»: «Η απροθυμία αναδιάρθρωσης του χρέους μπορεί να έχει καθοδηγηθεί από ανησυχίες για τις οικονομικές, χρηματοπιστωτικές και πολιτικές επιπτώσεις, όπως και τις συνέπειες διάχυσης στην περιοχή. Αυτό είναι πιο έντονο όταν η οικονομία του χρεώστη συνδέεται στενά με άλλες οικονομίες, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας». (παρ. 27, σελ. 29).

Η καθυστερημένη αναδιάρθρωση της Ελλάδας, που επιλέχθηκε με κριτήριο να μην υπάρξουν επιπτώσεις στις τράπεζες της ευρωζώνης συνοδεύτηκε ωστόσο από μεγάλο οικονομικό κόστος. Θαυμάστε πόσες ομολογίες υπάρχουν στην ακόλουθη παράγραφο από την έκθεση του ΔΝΤ, που αναγνωρίζει μεταξύ άλλων ότι δανειοδότησε την Ελλάδα παραβιάζοντας το καταστατικό του: «Εμφανώς, με τη συμφωνία του 2010 το προσωπικό αξιολόγησε πώς το χρέος ήταν βιώσιμο, αλλά όχι με μεγάλη πιθανότητα. Παρόλα αυτά το Ταμείο αποδέχτηκε τη συμφωνία, επειδή το Εκτελεστικό Συμβούλιο τροποποίησε το δεύτερο κριτήριο για να επιτρέψει στο Ταμείο να δανείσει. Η μετάδοση ήταν η μεγαλύτερη ανησυχία για τα μέλη της ευρωζώνης, δεδομένης της τραπεζικής έκθεσης στις χώρες της ευρωζώνης που επλήγησαν από την κρίση και της απουσίας τείχους προστασίας. Η απόφαση να μη γίνει αναδιάρθρωση του χρέους με το ξέσπασμα της κρίσης επέτρεψε να αποπληρωθούν πλήρως τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του προγράμματος γύρω στα 40 δισ. ευρώ (20% του ΑΕΠ του 2011). Η αναδιάρθρωση ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2011, αλλά οι διαπραγματεύσεις σήμαιναν ότι επιπλέον 10 δισ. ευρώ (περίπου 5% ΑΕΠ του 2012) συνέχιζαν να αποπληρώνονται στο ακέραιο μέχρι την ολοκλήρωση της αναδιάρθρωσης του 2012» (παρ. 26, σελ. 28). 

Μεθερμηνευόμενα τα παραπάνω σημαίνουν αρχικά ότι η Ελλάδα αφέθηκε να βυθίζεται στην κρίση χρέους επί δύο χρόνια, με αποτέλεσμα προϊόντος του χρόνου κάθε λύση να αποδεικνύεται ατελέσφορη, για να μην πληγούν τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και οι ευρωπαϊκές τράπεζες. Επίσης, ότι αυτή η καθυστέρηση μας στοίχισε και 50 δισ. ευρώ! Κι αυτά συνέβησαν εις γνώση των πολιτικών (κυρίως του ΠΑΣΟΚ) που απειλούσαν από τηλεοράσεως κάθε φορά ότι αν δε δεχτούμε τα αντιλαϊκά μέτρα και δεν πάρουμε τη δόση του δανείου θα χρεοκοπήσουμε. Πρόκειται για αλήθειες που αποδεικνύουν πόσο κενά περιεχομένου είναι όσα λέγονται περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Αποδεικνύουν επίσης πώς το δημόσιο χρέος χρησιμοποιήθηκε ως μηχανισμός αναδιανομής ακόμη και στο «και πέντε» της κρίσης υπέρ των τραπεζών. Και γι’ αυτό το λόγο ακόμη και τώρα το δημόσιο χρέος δεν πρέπει να πληρωθεί…


Πηγή: Εφημερίδα Kontranews

Τρίτη 21 Μαΐου 2019

ΣτΕ: Τέλος δώρα και επίδομα αδείας για τους δημοσίους υπαλλήλους

Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη ξαναχτυπά και η ολομέλεια ανατρέπει την ισχυρή απόφαση του τμήματος. Είναι μάλλον επειδή βγήκαμε από τα μνημόνια αλλά κάποιος ξέχασε να ειδοποιήσει τους δικαστικούς. Την πλήρη ευθύνη τώρα την έχει η κυβέρνηση που δε μπορεί να κρύβεται άλλο, θα τα επιστρέψει ή θα κρυφτεί πίσω από τους δικαστές...

Του Παναγιώτη Στάθη

Σε απόφαση με την οποία βάζει ταφόπλακα στο δώρο και το επίδομα αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, κατέληξε, σύμφωνα με πληροφορίες, σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών η Ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας, ανατρέποντας την άποψη που είχε εκφράσει προ μηνών το ΣΤ’ Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 

Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου έκρινε, κατά πλειοψηφία, συνταγματικές τις περικοπές των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα καθώς και του επιδόματος άδειας (13ος και 14ος μισθός) των εν ενεργεία δημοσίων υπαλλήλων, υπαλλήλων ΟΤΑ, ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ, κ.λπ.

Οι περικοπές είχαν αποφασιστεί με το μνημόνιο 2 (νόμος 4093/2012) και οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαν προσφύγει στο ΣτΕ όπου η 7μελής σύνθεσης του ΣΤ΄ Τμήματος τους δικαίωσε κρίνοντας αντισυνταγματικές τις περικοπές των δώρων.

Διάσκεψη

Η υπόθεση οδηγήθηκε στην Ολομέλεια, η οποία παρά την αντίθετη εισήγηση της Συμβούλου Επικρατείας Ελένης Παπαδημητρίου, έκρινε κατά πλειοψηφία συνταγματικές τις περικοπές με αποτέλεσμα να κλείσει οριστικά τόσο το θέμα της επιστροφής τους όσο και των αναδρομικών που διεκδικούσαν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο τομέα, τους ΟΤΑ, κ.λπ.

Υπενθυμίζεται ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ το έτος 2015 με την υπ΄ αριθμ. 2287/2015 απόφασή της είχε κρίνει αντισυνταγματικό τον νόμο 4093/2012 με αφορμή τις περικοπές των συντάξεων που είχαν γίνει.

Η εισήγηση 

Η εισηγήτρια πάντως τάχθηκε με τις θέσεις του ΣΤ΄ Τμήματος, επικαλούμενη και αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως και την Ευρωπαϊκή νομοθεσία: "...λόγω της αποτυχίας είσπραξης των προβλεπομένων φορολογικών εσόδων και των ανείσπρακτων οφειλών παρελθόντων ετών και της αδυναμίας προώθησης των διορθωτικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεων του προγράμματος προσαρμογής, δεν αρκούν για να καταστήσουν συνταγματικά ανεκτές τις συγκεκριμένες περικοπές", ανέφερε.

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2019

Συμφωνία Κυβέρνησης-Τραπεζών για τα κόκκινα δάνεια: Να τελειώνουμε με τον ν.Κατσέλη



Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είδαν χθες το φως της δημοσιότητας με τους ανάλογους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, κυβέρνηση και τράπεζες συμφώνησαν να κλείσουν κάθε πόρτα σωτηρίας για τους δανειολήπτες.

Αυτοί που θα έπρεπε να πανηγυρίζουν είναι βέβαια οι τραπεζίτες, καθώς:
Φαίνεται ότι καταργείται πλήρως η προστασία που προσέφερε ο νόμος Κατσέλη, ο οποίος θα αντικατασταθεί από ένα σύστημα ηλεκτρονικού εξωδικαστικού συμβιβασμού, όπως αυτός που ισχύει σήμερα για τις επιχειρήσεις και ο οποίος εξαρτούσε τη ρύθμιση των δανείων από τη συμφωνία των ίδιων των τραπεζών. Με άλλα λόγια βγάζουμε από τη μέση τον κατ’αρχήν ανεξάρτητο τρίτο δικαστή και αναθέτουμε στις ίδιες τις τράπεζες να κουρεύουν τα δάνεια. Βέβαια οι σχετικές ανακοινώσεις συνοδεύονται από διαβεβαιώσεις ότι ο εξωδικαστικός μηχανισμός έχει βελτιωθεί και από κει που μόνο ένα πολύ μικρό μέρος των επιχειρήσεων κατάφεραν να κουρεύουν τα δάνεια τους πλέον πάνω από 1600 επιχειρήσεις το έχουν πετύχει. Ουδέν ψευδέστερο. Σε αυτό το νούμερο περιλαμβάνονται και οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αγρότες που έχουν ρυθμίσει χρέη προς εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και την bad bank της αγροτικής, δηλαδή χρέη σε φορείς που εξαρτώνται από το δημόσιο και όχι από τις ιδιωτικοποιημένες τράπεζες. Συγκεκριμένα από τα δημοσιευμένα στοιχεία προκύπτει ότι στις 76 εβδοµάδες λειτουργίας (3/8/2017 – 18/1/2019) του εξωδικαστικού για επιχειρήσεις και οµόρρυθµους εταίρους, 39.154 εκκίνησαν τη διαδικασία, 9.147 πέρασαν επιτυχώς την επιλεξιµότητα, 2.491 αιτήσεις υποβλήθηκαν και εξ αυτών μόνο 158 επιχειρήσεις έχουν πλέον ρυθµίσει τα χρέη τους προς ΑΑ∆Ε, ΕΦΚΑ, τράπεζες και προµηθευτές. Στις 50 εβδοµάδες λειτουργίας του µηχανισµού για τους ελεύθερους επαγγελµατίες, 18.950 εκκίνησαν τη διαδικασία, 11.739 πέρασαν επιτυχώς την επιλεξιµότητα και υποβλήθηκαν 3.534 αιτήσεις εκ των οποίων 1.082 ελεύθεροι επαγγελµατίες έχουν πλέον ρυθµίσει τις οφειλές τους προς ΑΑ∆Ε και ΕΦΚΑ. Τέλος, στις 29 εβδοµάδες που λειτουργεί η πλατφόρµα για τους αγρότες, 1.452 εκκίνησαν τη διαδικασία, 1.035 πέρασαν επιτυχώς την επιλεξιµότητα και υποβλήθηκαν 321 αιτήσεις µε σκοπό τη ρύθµιση των χρεών προς ΑΑ∆Ε, ΕΦΚΑ (ΟΓΑ) και πρώην ΑΤΕ. Εξ αυτών 156 αγρότες έχουν ρυθµίσει τις οφειλές τους προς ΑΑ∆Ε και ΕΦΚΑ
Στον εξωδικαστικό μηχανισμό θα ενταχθούν και οι εκκρεμείς αιτήσεις για τον νόμο Κατσέλη!! Αν ισχύει αυτή η είδηση θα πρόκειται για ευθεία παρέμβαση σε ανοιγείσα δίκη -πιο αντισυνταγματική παραβίαση της διάκρισης των εξουσιών δεν γίνεται
Η ρύθμιση του δανείου δεν θα γίνεται με οριζόντιο κούρεμα, αλλά με επέκταση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου και επιτόκιο 2%
Λαμβάνοντας ως βάση τις πληροφορίες των πλέον φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ μειώνονται περαιτέρω τα ήδη ασφυκτικά κριτήρια ένταξης στο νόμο: α) το κριτήριο του εισοδήματος μειώνεται από τις 13.906 ευρώ στις 12.000 ευρώ (ατομικό) και από 35.086 ευρώ στις 30.000 ευρώ (για 4μελη οικογένεια- άλλες πληροφορίες μιλάνε για όριο 24.000), β) το κριτήριο της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου μειώνεται από τις 260.000 ευρώ στις 250.000 και μιλάμε πάντα όχι για εμπορική, αλλά για αντικειμενική αξία του ακινήτου (συνήθως πολλαπλάσια της εμπορικής)
Προστίθεται ως νέο κριτήριο το υπόλοιπο της αξίας του δανείου που δεν μπορεί να είναι ανώτερο από τις 130.000 ευρώ. Από έναν πρώτο έλεγχο στους αναρτηθέντες πλειστηριασμούς της 20/2/2019 από το σύνολο των 560 πλειστηριασμών, κάτω του ως άνω ορίου εμπίπτουν μόνο 27 δανειολήπτες (ποσοστό 4,8 %). Δεν έχει διευκρινισθεί επίσης αν αυτό το όριο αφορά και τα λοιπά χρέη του οφειλέτη προς εφορία, ταμεία κλπ.
Το όποιο κούρεμα του δανείου μπορεί να γίνει μόνο με τραπεζικά κριτήρια και εφ’όσον το υπόλοιπο του δανείου υπερβαίνει το 120% της εμπορικής αξίας του ακινήτου – με τις τροποποιήσεις Σταθάκη στο νόμο Κατσέλη το όριο αυτό είχε τεθεί στο 100% της αξίας του ακινήτου
Και όλα αυτά βέβαια υπό την επιφύλαξη ότι τα ανωτέρω ισχύουν (ας θυμηθούμε και τις αλήστου μνήμης εξαγγελίες περί συμφωνίας Κοντωνή-τραπεζών να μη βγούν σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό ακίνητα κάτω των 300.000 ευρώ) και ότι δεν θα τροποποιηθούν επί τα χείρω μετά τον έλεγχο των θεσμών (μιας που «έξοδος από τα μνημόνια» δεν σημαίνει και έξοδος από τη μνημονιακή επιτροπεία)

Μόνη πραγματική λύση για το πρόβλημα των κόκκινων δανείων είναι η κατοχύρωση του ακατάσχετου της πρώτης κατοικίας των “κόκκινων δανείων” και η ευρεία διαγραφή των χρεώνγια τις λαϊκές οικογένειες και για τις μικρές επιχειρήσεις, με παράλληλη εθνικοποίηση των σκανδαλωδώς ιδιωτικοποιημένων -μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων-τραπεζών.

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2019

Τι πραγματικά συμβαίνει με την αύξηση του κατώτατου μισθού;

Πίσω από τους προεκλογικούς πανηγυρισμούς και τις εύκολες κουβέντες ας προσπαθήσουμε να δούμε (με στοιχεία) τι πραγματικά σημαίνει η αύξηση του κατώτατου (και η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού).

1. Ποιους και πόσους αφορά

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗΣ (01-10/2018) σε σύνολο 1.907.000 μισθωτών του ιδιωτικού τομέα στη ζώνη αποδοχών πλησίον του κατώτατου αμείβονται  216.000 (11% συνολικά των ιδιωτικών υπαλλήλων ) εργαζόμενοι και σίγουρα μέρος από τις 422.000 (22% του συνόλου) που απασχολούνται με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Η αύξηση αυτή συνεπώς αφορά στο περίπου 20% των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα. Στο μεγαλύτερο μέρος τους (μερική απασχόληση), όπου είναι πολύ γενικευμένη η διαφορετική δήλωση ωρών εργασίας από την εργοδοσία, είναι πολύ πιθανό, η αύξηση αυτή να μην υλοποιηθεί ποτέ, μέσω "συμψηφισμού" της με τoν "ευέλικτο" εργάσιμο χρόνο, ειδικά για τα πιο αδύναμα τμήματα της εργατικής τάξης, αυτά των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Το 2018 σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» του υπουργείου Εργασίας οι προσλήψεις με ελαστικές μορφές απασχόλησης ήταν το 54,44% (41,60% μερική απασχόληση, 12,74% εκ περιτροπής απασχόληση) έναντι 45,66% με πλήρη απασχόληση.


ΠΙΝΑΚΑΣ IΒ3: Αριθμός εργαζομένων ανά εύρος μηνιαίων αποδοχών

ΕΥΡΟΣ ΜΗΝΙΑΙΟΥ ΜΙΣΘΟΥ (ΣΕ €)
ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ 2018
ΠΟΣΟΣΤΟ %
ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ 2017
ΠΟΣΟΣΤΟ %
ΔΙΑΦΟΡΑ (2018 -2017)
ΠΟΣΟΣΤΟ %
(στο σύνολο των εργαζομένων)
(στο σύνολο των εργαζομένων)
ΜΕΡΙΚΗ Ή ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ
422.150
22,13
413.285
22,65
8.865
2,15
501- 600
216.150
11,33
200.759
11,00
15.391
7,67
601-700
173.632
9,10
162.510
8,91
11.122
6,84
701-800
168.290
8,82
160.715
8,81
7.575
4,71
801-900
133.297
6,99
125.167
6,86
8.130
6,50
901-1.000
115.106
6,03
110.175
6,04
4.931
4,48
1.001-1.200
200.508
10,51
190.928
10,47
9.580
5,02
1.201-1.500
178.473
9,35
172.076
9,43
6.397
3,72
1.501-2.000
144.596
7,58
139.954
7,67
4.642
3,32
2.001-2.500
68.592
3,60
66.302
3,63
2.290
3,45
2.501-3.000
34.185
1,79
32.518
1,78
1.667
5,13
> 3.000
52.966
2,78
50.048
2,74
2.918
5,83
ΜΕΡΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ
1.485.795
77,87
1.411.152
77,35
74.643
5,29
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ
1.907.945
100,00
1.824.437
100,00
83.508
4,58

2. Η σωρευτική μείωση αποδοχών τα μνημονιακά έτη 2010-2017 σύμφωνα με μετριοπαθής εκτιμήσεις όπως του Ευρωπαϊκού Συνδικαλιστικού Ινστιτούτου (ETUI) ή της ΙΝΕ ΓΣΕΕ υπερβαίνει το -20%:






Η μείωση αυτή αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης και δε λαμβάνεται υπόψη, η πληθωριστική επίδραση, η δραματική αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων και η μείωση των κοινωνικών δαπανών. "Οι αμοιβές εξαρτημένης εργασίας, στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, μειώθηκαν στα 59,6 δισ. ευρώ από 82,9 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του 2008, καταγράφοντας πολύ μεγάλη πτώση της τάξης του 28% " (Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ).

Συνεπώς οι αυξήσεις αυτές που αφορούν σε μικρό τμήμα της εργατικής τάξης, είναι ελάχιστες σε σχέση με την τεράστια μεταφορά πλούτου μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου που έχει συμβεί την τελευταία μνημονιακή δεκαετία.

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2019

Σχετικά με τα κατηργημένα Επιδόματα Εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και Επίδομα Αδείας

 Π.Ο.   Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΕΝΩΣΕΩΝ  ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ  ΔΗΜΟΣΙΩΝ  ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ  ΑΝΩΤΑΤΩΝ  ΣΧΟΛΩΝ


Μαυρομματαίων 17,  104 34  ΑΘΗΝΑ
τηλ: 210-88.16.583  fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr
                                                                            
                                                                                 Αθήνα, 21/1/2019
Αρ. Πρωτ. :7653                        
              Προς:  Α’ Βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ

Θέμα :  Σχετικά με τα κατηργημένα Επιδόματα Εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα    και Επίδομα Αδείας
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Σε συνέχεια των αναρτήσεων μας, για υποβολή Αιτήσεων διακοπής της παραγραφής, για τις αναδρομικές απαιτήσεις μας, για τα Επιδόματα Εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και το Επίδομα Αδείας και κατόπιν ενημέρωσης από δικηγόρους, σας ενημερώνουμε τα παρακάτω:

Η γενόμενη διακοπή της παραγραφής των παραπάνω απαιτήσεών μας είχε ως συνέπεια να μην έχουν παραγραφεί οι απαιτήσεις μας, α) για μεν τους υπαλλήλους του Δημοσίου, για δύο (2) χρόνια ακριβώς πριν την ημερομηνία υποβολής της Αίτησης διακοπής της παραγραφής, δηλαδή να μην έχουν παραγραφεί για αυτούς το Επίδομα Εορτών Χριστουγέννων του έτους 2016 και τα Επιδόματα Εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και το Επίδομα Αδείας των ετών 2017 και 2018, συνολικού ποσού 2.500 ευρώ, β) για δε τους υπαλλήλους των Περιφερειών, των Δήμων και των Ν.Π.Δ.Δ., για τα έτη 2016, 2017 και 2018, δηλαδή να μην έχουν παραγραφεί για αυτούς τα Επιδόματα Εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και το Επίδομα Αδείας των πιο πάνω τριών (3) ετών, συνολικού ποσού 3.000 ευρώ, λόγω ενάρξεως για τους τελευταίους της διετούς παραγραφής όχι ημερολογιακά από τη γένεση των αξιώσεων, αλλά από το τέλος του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκαν οι αξιώσεις τους αυτές και έγιναν δικαστικά επιδιώξιμες.

Μετά την επελθούσα αυτή εξωδικαστική διακοπή της παραγραφής και ανάλογα με το εάν υπήρξε απάντηση ή όχι στην Αίτηση διακοπής της παραγραφής, η νέα διετής παραγραφή αρχίζει να τρέχει από την ημερομηνία της έγγραφης απάντησης στην Αίτηση διακοπής της παραγραφής ή σε περίπτωση μη απάντησης μετά από έξι (6) μήνες από την ημερομηνία υποβολής της Αίτησης διακοπής της παραγραφής. 

Η απόφαση του ΣτΕ δεν όρισε τίποτα αναφορικά με το πότε θα ισχύσει η αντισυνταγματικότητα αυτή, ήτοι αναδρομικά ή για το μέλλον (δηλαδή από την δημοσίευσή της και εφεξής). Ως εκ τούτου, το εν λόγω ζήτημα ενδεχομένως να τεθεί στην Ολομέλεια, η οποία έχει προσδιοριστεί να συζητηθεί την 1.02.2019 με Εισηγήτρια την κ. Φιλοπούλου.

Ανάλογα με την απόφαση και υπό την προϋπόθεση θετικής για τους υπαλλήλους έκβασης των εκκρεμουσών υποθέσεων στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, θα μπορούσαν να ασκηθούν οι αγωγές δικαστικής διεκδίκησης των ανωτέρω αναδρομικών απαιτήσεών μας, για τα παραπάνω κατά περίπτωση διαστήματα, το αργότερο μέσα στα επόμενα 2,5 χρόνια από την ημερομηνία υποβολής των Αιτήσεων διακοπής της παραγραφής, δεδομένου ότι δεν εκδόθηκαν έγγραφες απαντήσεις στις ως άνω Αιτήσεις μας, σωρεύοντας μάλιστα στις αγωγές αυτές και τις νέες απαιτήσεις μας για τα επόμενα αυτά χρόνια. 

Τα ενδεχόμενα απόφασης δε μπορούμε να τα γνωρίζουμε, μπορεί (και θα όφειλε) να είναι η αναδρομική χορήγηση των από 2013 κατηργημένων μισθών (13ος και 14ος) ή η από εδώ και στο εξής επαναφορά τους ή η επαναφορά τους σε όσους έχουν προσφύγει (μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης των αποφάσεων της Ολομέλειας του ΣτΕ ή μέχρι κάποιο άλλο όριο).

Επειδή ως Ομοσπονδία λόγω :

Α) τεράστιας εξάπλωσης χώρων εργασίας όπου είναι πάρα πολύ δύσκολη (προς το παρόν τουλάχιστον) η συγκέντρωση ομαδικών αγωγών (ανά πενήντα οι μόνιμοι υπάλληλοι στα αρμόδια διοικητικά πρωτοδικεία και μεγαλύτερο αριθμό κατά αγωγή οι συμβασιούχοι υπάλληλοι στα αρμόδια Ειρηνοδικεία), 

Β) ασαφών δεδομένων όπως τα έχουμε παρουσιάσει μέχρι σήμερα (και λόγω ύπαρξης του περιθωρίου του εξαμήνου και εν όψει αναμονής της οριστικής απόφασης) 

Γ) αντίστοιχης στάσης και της ΑΔΕΔΥ, μέχρι στιγμής τουλάχιστον

Δ) της άποψης μας ότι (και) το ζήτημα αυτό οφείλει πολιτικά να το επιλύσει η κυβέρνηση με νομοθετική ρύθμιση ισότιμα για όλους τους υπαλλήλους και αναδρομικά μια και συνιστά μια καταφανώς άδικη περικοπή (όπως ακριβώς το έπραξε για τα Ειδικά Μισθολόγια).

Ενημερώνουμε τους συναδέλφους ότι εφόσον οι ίδιοι θέλουν άμεσα να κινηθούν νομικά για το ζήτημα της διεκδίκησης επιστροφής του 13ου και 14ου μισθού να απευθυνθούν στα εργασιακά σωματεία του χώρου τους, αλλιώς θα αναμένουμε την εκδίκαση της 1/2/2019 και τις γνώμες της ΑΔΕΔΥ και των δικηγόρων.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς 

Δείτε επίσης 
ΑΔΕΔΥ: ''Διεκδίκηση αναδρομικών 13ου - 14ου μισθού''. .doc

Γνωμοδότηση-Αποφάσεις ΣτΕ για τα επιδόματα .pdf...

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2019

Είκοσι χρόνια ευρώ: τραγωδία εντός, φιάσκο εκτός


Πηγή: ECB, The international role of the euro, The interim report, σελ. 5

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Περίσσευαν τα μεγαλόπνοα σχέδια και οι υπερφίαλες εξαγγελίες 20 χρόνια πριν, όταν το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα έκανε το ντεμπούτο του σε λογιστική μορφή την 1η Ιανουαρίου 1999, για να ακολουθήσει τρία χρόνια μετά κι η έκδοσή του σε φυσική μορφή χαρτονομισμάτων και κερμάτων.Κοινός παρονομαστής των δηλώσεων που έκανε η πολιτική και οικονομική ελίτ της Ευρώπης ήταν πώς το ευρώ θα ενισχύει τις τάσεις σύγκλισης εντός της Ευρώπης, που σήμαινε ότι τα φτωχότερα κράτη μέλη θα έρθουν πιο κοντά στα πλουσιότερα. Ποιος δε θυμάται άλλωστε εκείνα τα χρόνια τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Κ. Σημίτη να ανακοινώνει κάθε τρεις και λίγο το ποσοστό σύγκλισης που επιτεύχθηκε μεταξύ Ελλάδας και ΕΕ, δημιουργώντας την προσδοκία ότι σε 10-20 χρόνια θα φτάσουμε το μέσο ευρωπαϊκό όρο;

Είκοσι χρόνια μετά, η σιωπή που επέλεξαν να ακολουθήσουν οι ευρωπαίοι ηγέτες, αποφεύγοντας πομπώδεις εορτασμούς δείχνει τουλάχιστον ότι έχουν συναίσθηση της κατάστασης. Εν ολίγοις, της όξυνσης των αντιθέσεων που δημιούργησε το ενιαίο νόμισμα στις 19 χώρες της ευρωζώνης. Αυτή η εξέλιξη ήταν προβλέψιμη και αναμενόμενη για μια ένωση που περιείχε στους κόλπους της τόσο διαφορετικές οικονομίες όπως από τη μια την Ολλανδία και τη Γερμανία με το ήμισυ και πλέον του ΑΕΠ τους να εξάγεται κι από την άλλη χώρες όπως οι μεσογειακές με ασθενείς κι ευάλωτες παραγωγικές δομές όπου οι εξαγωγές μόλις και μετά βίας φτάνουν το ένα τρίτο του προϊόντος τους.

Η ένταση των αντιθέσεων ήταν προβλέψιμη κι αναμενόμενη από τη στιγμή που τα φτωχότερα κράτη μέλη της Ευρωζώνης έχασαν το όπλο της υποτίμησης, το οποίο επί δεκαετίες τους επέτρεπε να βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητά τους έναντι των γερμανικών επιχειρήσεων. Επρόκειτο για εργαλείο που προφανώς συνοδευόταν από κοινωνικό κόστος, υπό τη μορφή των ανατιμήσεων στα εισαγόμενα προϊόντα το οποίο κατέβαλλαν τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Επ’ ουδενί όμως το κόστος δεν ανήλθε στο ύψος που έφτασε με την κρίση χρέους του 2010-2011, όταν οι περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης και δη Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος πετάχτηκαν στα βράχια με τα χέρια δεμένα, χωρίς δηλαδή εργαλεία για να διαχειριστούν μια κρίση. Έτσι τάχιστα μια κρίση πιθανά ρουτίνας έλαβε τη μορφή χιονοστιβάδας. Το ευρώ επομένως έκανε τις πλούσιες χώρες πλουσιότερες και τις φτωχές φτωχότερες μαζί φυσικά με όλους τους εργαζόμενους από το βορά μέχρι το …νότο. Οι δε εξαγγελίες της πολιτικής ηγεσίας αποδείχθηκαν ψέματα που μοναδικό σκοπό είχαν να αποσπάσουν τη συναίνεση των λαών για ένα ολέθριο οικονομικό πείραμα που θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε για πολλά χρόνια ακόμη, με τη μορφή της λιτότητας διαρκείας (βλέπε ευρωπαϊκό εξάμηνο) και των αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις και το συνταξιοδοτικό σύστημα.

Το ευρώ αποδείχθηκε επίσης μεγαλειώδες φιάσκο στο εξωτερικό, εκτός δηλαδή της γηραιάς ηπείρου. Το κοινό νόμισμα που ήταν θέμα χρόνου να αντικαταστήσει το δολάριο, σύμφωνα με τις εξαγγελίες των Ευρωπαίων ηγετών στο τέλος του προηγούμενου αιώνα, 20 χρόνια μετά καταλαμβάνει μόνο το 20% των διεθνών αποθεμάτων σε συνάλλαγμα, όταν το δολάριο καταλαμβάνει το 63%. Ακόμη δε χειρότερα, τίποτε δεν προμηνύει ότι το ευρώ θα κατακτήσει στο ορατό μέλλον ακόμη κι εκείνη την αίγλη που είχε το 2008 πριν το ξέσπασμα της κρίσης, όταν καταλάμβανε το 28% στα συναλλαγματικά αποθέματα και μουσικοί και μοντέλα όπως ο JayZ και η Giselle Bundschen ζητούσαν να πληρώνονται σε ευρώ κι όχι σε δολάρια. Αυτοί τουλάχιστον συνεχίζουν να πληρώνονται, αντίθετα με χιλιάδες ανέργους…

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2019

Να μειωθεί άμεσα ο Φόρος Κατανάλωσης στο πετρέλαιο



Τα τρία μνημόνια «εκτόξευσαν» τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης από τα 21€/χιλιόλιτρο που ήταν το 2009 στα 280€/χιλιόλιτρο σήμερα (αύξηση 1344%) και τον ΦΠΑ στο 24%. Αποτέλεσμα της τρομακτικής αυτής αύξησης και του περιορισμού των εισοδημάτων είναι να έχει μετατραπεί το δικαίωμα στη θέρμανση σε είδος πολυτελείας για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά. Διαβάστε παλαιότερα άρθρα μας:
Να μειωθεί άμεσα ο Φόρος Κατανάλωσης στο πετρέλαιο στα προ μνημονίων επίπεδα καθώς οι αντίστοιχοι φόροι σε Φυσικό Αέριο και Ηλεκτρική Ενέργεια. Για να σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα από ψύχος, μαγκάλια και πυρκαγιές καθώς και περιβαλλοντική υποβάθμιση από τα επικίνδυνα υλικά που καίγονται για λόγους θέρμανσης.

Ο “χάρτης” της ενεργειακής φτώχειας στην Αθήνα της κρίσης

Είναι η ενεργειακή κρίση μια νέα κοινωνική μάστιγα; Σύμφωνα με μελέτη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η ενεργειακή φτώχεια πλήττει πλέον σχεδόν τέσσερα στα δέκα ελληνικά νοικοκυριά, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην ΕΕ.

Τα στοιχεία για την Αθήνα σοκάρουν: Στην Αττική το διάστημα 2008-2013 η κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 70%, ενώ την περίοδο 2008-2015 πτώση -κατά μέσον όρο 12% ανά νοικοκυριό- σημείωσε και η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, με το ποσοστό να φτάνει σε κάποιες περιοχές ακόμη και στο 40%…

Το 2014 περισσότερες από 4 στις 10 πολυκατοικίες δεν χρησιμοποίησαν κεντρική θέρμανση, ενώ στο Κέντρο και ειδικά σε γειτονιές όπως ο Άγιος Παύλος, η πλατεία Αττικής, η Κυψέλη και τα Πατήσια υπάρχουν συγκροτήματα κτιρίων όπου το ποσοστό χωρίς μόνωση ξεπερνά το 80%. Αξιοποιώντας τα στοιχεία φορέων του κράτους, όπως τα παραπάνω, δύο αρχιτέκτονες-πολεοδόμοι διδάκτορες στο ΕΜΠ, η κ. Φερενίκη Βαταβάλη και η κ. Ευαγγελία Χατζηκωνσταντίνου, κατάρτισαν χάρτες με την κατανομή της ενεργειακής φτώχειας ανά δημοτικό διαμέρισμα στον Δήμο Αθηναίων.

Εικόνα

Η γεωγραφική κατανομή της ενεργειακής φτώχειας στην Αθήνα, όπως επισημαίνουν οι ίδιες, δεν έχει μέχρι σήμερα διερευνηθεί με λεπτομέρειες. «Με την εργασία αυτή επιδιώξαμε να διαμορφώσουμε μια πρώτη μακροσκοπική εικόνα των χωροκοινωνικών διαστάσεων της ενεργειακής φτώχειας, εστιάζοντας στον Δήμο Αθηναίων. Για τον σκοπό αυτό συγκεντρώσαμε και επεξεργαστήκαμε πρωτογενή δεδομένα για τα χαρακτηριστικά και τη χρήση των κτιρίων, τα οικογενειακά εισοδήματα, την κατανάλωση ενέργειας, καθώς και τη συμμετοχή των νοικοκυριών σε προγράμματα επιδότησης ενέργειας, προκειμένου να δημιουργήσουμε μια σειρά από σχετικούς χάρτες», εξηγούν. Η έρευνα διαπιστώνει ότι η πλειονότητα των κτιρίων είναι πολυκατοικίες χτισμένες κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Στις περισσότερες δεν έχουν γίνει παρεμβάσεις συντήρησης με αποτέλεσμα να διαθέτουν ανεπαρκή μόνωση. Σε αυτό το τοπίο το 33% των πολυκατοικιών στην Αθήνα δεν χρησιμοποίησε κεντρική θέρμανση την περίοδο 2012-2013, αριθμός που έφτασε το 44% τον χειμώνα του 2013-2014. Η εικόνα συμπληρώνεται από τα στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ: Οπως αναφέρεται στην έρευνα, η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των ετών 2008 και 2015 μειώθηκε σημαντικά, με εξαίρεση μικρούς θύλακες στο κέντρο της πόλης.

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2018

Η νέα ελληνική κανονικότητα

Του Κώστα Λαπαβίτσα

05/11/2018

Επιστροφή στην κανονικότητα είναι το μήνυμα της κυβέρνησης και συμφωνεί και η αξιωματική αντιπολίτευση. Η οικονομία έχει σταθεροποιηθεί σε σχέση με τη περίοδο 2010-13 και πολιτικά η χώρα φαίνεται να επιστρέφει σε ένα είδος διπολισμού πλαισιωμένου απο μικρά και ακίνδυνα κόμματα.

Ήδη εμφανίστηκαν απόψεις που ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα κατάφερε να ξεπεράσει την εποχή των οξυμένων αντιπαραθέσεων και άρα το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην υπόλοιπη Ευρώπη που αντιμετωπίζει το φάσμα της Άκρας Δεξιάς. Οι λαοί της Ευρώπης, λένε, αφού φωνάξουν και διαμαρτυρηθούν, τελικά θα επιστρέψουν στη νεοφιλεύθερη τάξη και σταθερότητα.

Είναι χαρακτηριστικό των συντηρητικών να απεχθάνονται τις περιόδους κρίσης και να προσβλέπουν εναγώνια σε μια σταθερή κανονικότητα. Αλλά ξεχνάνε ότι οι μηχανισμοί της νέας κανονικότητας θεμελιώνονται κατά τη διάρκεια της κρίσης και φέρουν το αποτύπωμά της. Ξεχνάνε ακόμη ότι υπάρχουν και νέες κανονικότητες που δεν έχουν καμία προοπτική. Αυτό συμβαίνει όταν τα ηγετικά στρώματα της κοινωνίας έχουν χάσει την ικμάδα τους και τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την κατάσταση. Τότε η κοινωνία παρακμάζει και λείπει η πραγματική βάση για σταθερότητα.

Η χώρα μας γνώρισε μια βαθύτατη δομική κρίση που ξέσπασε το 2008 και εντάθηκε μετά το 2010, με επίκεντρο το δημόσιο χρέος και το ευρώ. Ακολούθησε εντονότατη αστάθεια στη διάρκεια της οποίας συγκρούστηκαν δύο κυρίως θέσεις. Η μία ισχυριζόταν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τα μνημόνια, ενώ η άλλη υποστήριζε το δρόμο της ρήξης με την ΟΝΕ και την ΕΕ. Επικράτησε τελικά η πρώτη και η νίκη της σφράγισε τη νέα κανονικότητα.


Ακριβώς για το λόγο αυτό, η νέα κανονικότητα είναι αντίγραφο της παλιάς και ακόμη χειρότερη. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να βρούμε τις αποδείξεις στο οικονομικό, στο κοινωνικό και στο πολιτικό πεδίο.

Η νέα οικονομική κανονικότητα

Μετά την τεράστια οικονομική συρρίκνωση που επέφεραν τα μνημόνια, το 2017 εμφανίστηκε μια σχετική σταθεροποίηση με χαμηλή ανάπτυξη. Αλλά τα μνημόνια δεν άλλαξαν τη στρεβλή δομή της ελληνικής οικονομίας. Η Ελλάδα συνεχίζει να έχει υπερδιογκωμένο τομέα υπηρεσιών, αδύναμη βιομηχανία και μη ανταγωνιστική γεωργία. Οι τράπεζές της είναι φαντάσματα, το παραγωγικότερο κομμάτι του εργατικού δυναμικού μεταναστεύει κατά εκατοντάδες χιλιάδες και οι επενδύσεις χωλαίνουν. Το δημόσιο χρέος παραμένει τεράστιο επιτάσσοντας εξωπραγματική λιτότητα για χρόνια, δηλαδή βαρύτατους φόρους και περικοπές δημοσίων επενδύσεων. Η εθνική ανταγωνιστικότητα ουσιαστικά έχει πάψει να βελτιώνεται από το 2013. Η χώρα δεν έχει αναπτυξιακή δυναμική και με τις παρούσες συνθήκες δεν πρόκειται να την αποκτήσει.

Η νέα οικονομική κανονικότητα δεν είναι μόνο τόσο στρεβλή όσο και η παλιά, είναι και πιο διεφθαρμένη. Η χαρακτηριστικότερη απόδειξη δόθηκε τις τελευταίες μέρες με το σκάνδαλο των ακινήτων και της ‘χρυσής βίζας’ για Κινέζους αγοραστές. Ένας γιγαντιαίος μηχανισμός διαφθοράς είχε στηθεί με συμμετοχή τριών από τις τέσσερις ‘συστημικές’ τράπεζες και, υποτίθεται, ‘σοβαρών’ επιχειρηματιών. Εμπλοκή είχε και το κράτος, το οποίο λειτούργησε ως πωλητής βίζας σε πλούσιους ξένους, χωρίς επαρκείς μηχανισμούς για να ελέγξει τις παρανομίες. Το κινέζικο και όχι το ελληνικό κράτος αποκάλυψε την υπόθεση. Τέλος, ο μηχανισμός διαφθοράς στηρίχθηκε στα νέα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής – POS – τα οποία υποτίθεται ότι θα καθάριζαν την κόπρο του Αυγείου από την αγορά. Έχουμε, δηλαδή, μια νέα, δομική και τεχνολογικά εκσυγχρονισμένη διαφθορά, που είναι μάλιστα και ‘εξωστρεφής’. Πλήρης διάβρωση.

Η νέα κοινωνική και πολιτική κανονικότητα

Η νέα κανονικότητα είναι πολύ χειρότερη και στο κοινωνικό πεδίο. Η χώρα σταδιακά αναγκάστηκε να δεχτεί τη μνημονιακή φτώχεια και οι εργαζόμενοι χαμήλωσαν τις προσδοκίες για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Η ακραία φτώχεια και η ανέχεια παραμένουν γιγάντιες, αλλά είναι σχεδόν αόρατες στο δημόσιο χώρο κι έχουν χάσει τη δική τους ανεξάρτητη φωνή. Η ζωή έγινε αναπόφευκτα πιο σκληρή και ασυγκίνητη μέσα σε συνθήκες ανεργίας, φόρων, χαμηλών μισθών και πλειστηριασμών της λαϊκής περιουσίας. Οι χειρότερες επιπτώσεις της βαθιάς ταξικής ανισότητας έχουν αποφευχθεί μόνο επειδή υπάρχει το ιστορικό απόθεμα κοινωνικής αλληλεγγύης και ο παραδοσιακός ρόλος της οικογένειας.

Η νέα κανονικότητα είναι, τέλος, χειρότερη εκδοχή της παλιάς και στο πολιτικό πεδίο. Ο διπολισμός ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ είναι κακέκτυπο του προηγούμενου ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν οι πόροι για πραγματικές παροχές, ή μαζικούς διορισμούς. Η ισχύς που αντλούν τα κόμματα εξουσίας από τη νομή του δημοσίου είναι υπαρκτή, όπως αναπόφευκτα γίνεται όταν μεγαλώνει η φτώχεια, αλλά η δημοσιονομική στενότητα δεν επιτρέπει τα παλιά μεγαλεία.

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018

Για το σκάνδαλο των παραποιημένων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΣΤΑΤ

Αποσπάσματα από την έκθεση αναιρέσεως κατά του αθωωτικού βουλεύματος για τον Γεωργίου

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Σπουδαία στοιχεία κι ένα σκεπτικό επίσης που δείχνει βαθιά γνώση των δραματικών εξελίξεων που βύθισαν την Ελλάδα στη δίνη των Μνημονίων περιλαμβάνει η έκθεση αναιρέσεως την οποία άσκησε η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου – Βασιλοπούλου, εναντίον του βουλεύματος υπ. Αρ. 969/2017, του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απαλλάχθηκαν των βαρύτατων κατηγοριών για ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία σε βάρος του Δημοσίου, υπό την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση της ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας του αντικειμένου, οι Ανδρέας Γεωργίου, Κωνσταντίνος Μολφέτας και Αθανασία Ξενάκη. Η έκθεση αναιρέσεως υπ. Αρ. 47/2017, που περιήλθε στη διάθεση των Επικαίρων από δικαστικές πηγές, έγινε τελικά δεκτή από το αρμόδιο ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου στις 14 Μαΐου 2018.

Στις τελευταίες σελίδες της εκθέσεως, αναφέρεται κατά λέξη από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου – Βασιλοπούλου: «Το ανωτέρω βεβαιωθέν από τους ως άνω συγκατηγορούμενους δημοσιονομικό έλλειμμα, ως πραγματικό περιστατικό, ήταν ψευδές (το έντονο γράμμα προέρχεται από το πρωτότυπο κείμενο) αφού τεχνηέντως διογκώθηκε με:

α) Την αναταξινόμηση, για πρώτη φορά, από το θεσμικό τομέα των μη χρηματοδοτικών εταιρειών στο θεσμικό τομέα της Γενικής Κυβέρνησης δεκαεπτά Δημοσίων Επιχειρήσεων (Αττικό Μετρό, ΕΤΕΡΠΣ, ΕΑΣ, ΕΛΓΑ, ΕΡΤ, ΕΟΤ, ΕΘΕΛ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΗΣΑΠ, ΗΛΠΑΠ, Ηλεκτρομηχανική Κύμης ΕΠΕ, ΚΕΕΛΠΝΟ, Κοινωνία της Πληροφορίας, Μονάδα Οργάνωσης Διαχείρισης Αναπτυξιακών Προγραμμάτων ΑΕ, ΟΠΒΚΕΠΕ, ΟΣΕ και ΤΡΑΜ ΑΕ), όπως οι εν λόγω τομείς προβλέπονται στον εν λόγω Κανονισμό (ΕΚ) 2223/1996 του Συμβουλίου της 25ηςΙουνίου 1996 “περί του ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Κοινότητας“ και στο εισαχθέν με αυτόν Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών 1995 (ΕΣΟΛ 1995), χωρίς να πληρούνται οι τιθέμενες από το τελευταίο σχετικές προϋποθέσεις και δη:

1) Παρότι οι εν λόγω Δημόσιες Επιχειρήσεις δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως μη εμπορικές μονάδες, ήτοι ως πωλούσες τα αγαθά και τις υπηρεσίες τους σε τιμές κατώτερες του 50% του κόστους… χαρακτηρισμός που άλλοτε προϋπέθετε την προηγούμενη εκπόνηση από την ΕΛΣΤΑΤ σχετικών μελετών… Η αναταξινόμηση των δεκαεπτά προαναφερόμενων Δημοσίων Επιχειρήσεων στο θεσμικό τομέα της Γενικής Κυβέρνησης διόγκωσε το δημοσιονομικό έλλειμμα του έτους 2009 κατά ποσοστό 0,74% επί του ΑΕΠ.

β) Την ένταξη στο θεσμικό τομέα της γενικής Κυβέρνησης, εκατοντάδων (περί τα πεντακόσια) νομικών προσώπων, τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού δικαίου, χωρίς να ελεγχθεί η πλήρωση της προβλεπόμενης από τον ΕΣΟΛ 1995 προϋπόθεσης του ελέγχου τους από τη Γενική Κυβέρνηση…»