Ο χωρικός σχεδιασμός και τα καθήκοντα της Aριστεράς

Ο χωρικός σχεδιασμός ως πεδίο προστασίας, ανασυγκρότησης, δημοκρατίας και δικαιοσύνης-2

της Μαρίας Μάρκου από τα Ενθέματα

Mori Shizume, «Balloon Flight over Paris», π. 1980

Από τη Διακήρυξη του Βανκούβερ για τα Ανθρώπινα Ενδιαιτήματα, το 1976, πολλαπλασιάζονται οι πρωτοβουλίες για τον διεθνή συντονισμό των πολιτικών σχεδιασμού. Σε περιβάλλον αναδιάταξης των παγκόσμιων πολιτικο-οικονομικών συσχετισμών, αναγνωρίζεται ολοένα και ευρύτερα η σημασία που έχει ο χωρικός σχεδιασμός ως δημόσια ρυθμιστική λειτουργία.  Η ιστορία του είναι η ιστορία του κοινωνικού κράτους, των εργασιακών δικαιωμάτων, όλων των μορφών επερώτησης του κράτους από την κοινωνία για το περιεχόμενο των δικαιωμάτων και την υπεράσπισή τους απέναντι στην αγορά και την εξουσία.  Γι’ αυτό και πλήττεται από τις πολιτικές που επαγγέλλονται έναν κόσμο όπως τον φαντάστηκε ο Φρίντμαν «όπου ο κρατικός προϋπολογισμός θα αντιστοιχούσε στο 10% του εθνικού εισοδήματος, η οικονομία του laissez-faire θα κυριαρχούσε, οι κυβερνήσεις δεν θα αναμιγνύονταν με τις οικονομικές δραστηριότητες και οι πολιτικές απασχόλησης θα είχαν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων».  

Το 1983 υπογράφηκε η Ευρωπαϊκή Χάρτα για τον Χωρικό Σχεδιασμό, πλαίσιο αρχών και κατευθύνσεων για τον συντονισμό των εθνικών και κοινοτικών πολιτικών σχεδιασμού, μέσα από διαδικασίες διαβούλευσης, με στόχο την ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη και την ποιότητα του περιβάλλοντος στην Ευρώπη. Η Χάρτα αναφέρεται σ’ ένα σύστημα σχεδιασμού δημοκρατικό, ολοκληρωμένο, λειτουργικό και μακρόπνοο, με ρόλο στην εξασφάλιση στέγης, εργασίας,  κουλτούρας και κοινωνικότητας, με μέριμνα για τη βιοποικιλότητα, το τοπίο, την πολιτιστική κληρονομιά.  Με όρους πολιτικής γης που επιτρέπουν την υλοποίηση στόχων δημόσιας ωφέλειας.  Με ιεραρχημένα επίπεδα (από το τοπικό έως το ευρωπαϊκό) και προτεραιότητες. Με θεσμούς  ενημέρωσης και ενεργού συμμετοχής των πολιτών.

Σ’ αυτές τις κατευθύνσεις άρχισε, πριν τριάντα χρόνια, η μεταρρύθμιση του συστήματος σχεδιασμού στην Ελλάδα, προς ένα ολοκληρωμένο και δημοκρατικό πλέγμα ρύθμισης του χώρου με περιβαλλοντική φιλοσοφία, σεβασμό στο δημόσιο συμφέρον, ιεράρχηση των επιπέδων, των αρμοδιοτήτων και δαπανών, για τον αποτελεσματικό έλεγχο των χρήσεων γης και τη βέλτιστη διαχείριση  φυσικών πόρων και υποδομών. Το θεσμικό αυτό οικοδόμημα, πράγματι, είχε συνέπεια, βασίστηκε σε σύγχρονες αρχές και πρότυπα σχεδιασμού, δημιούργησε διοικητική τεχνογνωσία, παρενέβη στο μοντέλο επέκτασης, οργάνωσης και ιεράρχησης των οικισμών, αξίωσε –όχι πάντα με επιτυχία– τη συνέχεια ανάμεσα στις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές επιλογές.  Από την άλλη,  ως σύστημα σχεδιασμού σφραγίστηκε από την παθολογία του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα: απουσία διαφάνειας και ελέγχων, άγνοια των κοινωνικών δυναμικών, προσχηματική διαβούλευση, έλλειμμα ευελιξίας και δημοκρατίας που εγκλώβισε τον σχεδιασμό στην πελατειακή λογική, τη γραφειοκρατία και τον αυταρχισμό, την ίδια στιγμή που τον εξέθετε στη συναλλαγή με τα οργανωμένα συμφέροντα. Παθολογία διόλου ανεξάρτητη από την ανάπτυξη άνισων σχέσεων, αντιδημοκρατικών τάσεων, αξιώσεων κυριαρχίας και νεοφιλελεύθερων επιλογών στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Άδεια δόμησης στην «Ελληνικός Χρυσός»... διατάσσει ο υπηρεσιακός υπουργός

Μετά τις απειλές στελεχών της «Ελληνικός Χρυσός» προς τον προϊστάμενο της πολεοδομίας του δήμου Αριστοτέλη, έρχεται ο υπηρεσιακός αναπληρωτής υπουργός και διατάσσει τους υπαλλήλους του δημοσίου να «τελειώσουν» την υπόθεση

Αδεια δόμησης στην Ελληνικός Χρυσός από το... παράθυρο και μάλιστα την ύστατη στιγμή επιχειρεί να εξασφαλίσει η κυβέρνηση. Μετά τις απειλές στελεχών της «Ελληνικός Χρυσός» προς τον προϊστάμενο της πολεοδομίας του δήμου Αριστοτέλη, έρχεται ο υπηρεσιακός αναπληρωτής υπουργός και διατάσσει τους υπαλλήλους του δημοσίου να «τελειώσουν» την υπόθεση.  

Συγκεκριμένα, με έγγραφο που δημοσιεύει το www.stokokkino.gr αποκαλύπτεται πως ο υπηρεσιακός αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και βουλευτής Κορινθίας της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Ταγαράς, διατάσσει χωρίς να έχει την αρμοδιότητα, υπαλλήλους της Πολεοδομίας του δήμου Αριστοτέλη να χορηγήσουν άδεια δόμησης κτηριακών εγκαταστάσεων (για το εργοστάσιο εμπλουτισμού) στην εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» στις Σκουριές.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη έρχεται μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις απειλές στελεχώς της εταιρίας που την περασμένη εβδομάδα πήγαιναν καθημερινά στο γραφείο του προϊσταμένου της Πολεοδομίας, απειλώντας τον ότι αν δεν εκδώσει την άδεια πριν από τις εκλογές θα τον καταγγείλουν στον εισαγγελέα διαφθοράς.

 

Πραξικόπημα κατά της Δημόσιας Περιουσίας από την Υπηρεσιακή κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ

Ενώ το νομοσχέδιο για το φυσικό αέριο δεν έχει κατατεθεί καν στην επιτροπή της Βουλής, παρά ταύτα οι σκανδαλωδώς ευνοϊκές διατάξεις υπέρ των ιδιωτών, επιχειρείται να εφαρμοστούν «από το παράθυρο» και μάλιστα λίγες μόνο μέρες πριν τη διενέργεια εθνικών εκλογών

Εκλογές 25ης Ιανουαρίου: Συνέχεια της μνημονιακής καταστροφής, Ενσωμάτωση και Υποταγή, ή Ρήξη και Σύγκρουση για έναν άλλο δρόμο;

Της Μαριάνα Τσίχλη, Υποψήφιας στη Β’ Αθήνας με την Πολιτική Συνεργασία Αγωνιστών ΑΝΤΑΡΣΥΑ & ΜΑΡΣ

Μπροστά στις επικείμενες εκλογές

Στις 25 Γενάρη ολοκληρώνεται σε πολιτικό επίπεδο η πρώτη φάση ενός μεγάλου κύκλου ανατροπής που ξεκίνησε με την εφαρμογή των μνημονίων το 2010. Σε αυτές τις εκλογές θα αποτυπωθούν μεταβολές που θα φάνταζαν κοσμογονικές πριν πέντε χρόνια: α) ένα κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται ως ριζοσπαστική αριστερά και που όντως έχει τέτοιες δυνάμεις στο εσωτερικό του θα βρεθεί στην πρώτη θέση και μπροστά στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης, β) οι δυνάμεις της αριστεράς συνολικά θα κινηθούν γύρω από το 40% του εκλογικού σώματος, και γ) οι δυνάμεις του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού από το 78% των εκλογών του 2009 θα βρεθούν σε ποσοστό κάτω από το 35%, ενώ θα επιταχυνθεί η διάλυση του ΠΑΣΟΚ, του επί 40 χρόνια ισχυρότερου πόλου του αστικού πολιτικού συστήματος.

Η υλική βάση αυτών των μετασχηματισμών της πολιτικής σκηνής πρέπει να αναζητηθεί στις πολιτικές που ακολούθησαν όλες οι αστικές δυνάμεις και οι διεθνείς ιμπεριαλιστές τα πέντε τελευταία πέντε χρόνια για την έξοδο από την κρίση. Οι πολιτικές αυτές οδήγησαν σε μία γενικευμένη κρίση κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης. Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, και της παραμονής με κάθε κόστος στην ΟΝΕ και την ΕΕ, οδήγησε σε μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές που έχει υπάρξει σε χώρα του αναπτυγμένου καπιταλισμού σε καιρό ειρήνης. Στην πραγματική μείωση του εισοδήματος των εργαζόμενων στρωμάτων πάνω από 30% και την επαναφορά των μισθών στα επίπεδα του 1996, στην εκτόξευση της ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα του 30%, στη διάλυση των δικαιωμάτων και κατακτήσεων των εργαζομένων, στην σωρευτική πτώση του ΑΕΠ κατά 25% και στις τεράστιες απώλειες παραγωγικής ικανότητας της οικονομίας, που είναι αμφίβολο αν μπορούν να αντιστραφούν.

Ταυτόχρονα, η κυβερνητική πολιτική απέτυχε να δείξει ότι μπορεί να υπάρξει μία διέξοδος η οποία να ανατάσσει τις οικονομικές απώλειες και πολύ περισσότερο να οδηγεί σε ένα νέο ξεκίνημα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αντίθετα, μετά τα PSI, που αποτέλεσαν μία από τις μεγαλύτερες περικοπές δημόσιου χρέους στην ιστορία, το χρέος υπερβαίνει το 175% του Α.Ε.Π., ενώ οι προβλέψεις των αστικών επιτελείων για την εξέλιξή του συνεχίζουν να διαψεύδονται τραγικά. Στην πραγματικότητα, ακόμα και με σχετικά ευνοϊκές παραδοχές, το 2022 το χρέος θα κυμαίνεται από 130 – 160% του Α.Ε.Π., θα παραμένει δηλαδή υψηλότερο από αυτό που ήταν κατά το χρόνο εισόδου της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης.

Όσο το ελληνικό χρέος παραμένει μη εξυπηρετήσιμο, θα συνεχίζεται η εφαρμογή πολιτικών βάρβαρης λιτότητας, η απώλεια τεράστιων πόρων για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων και ταυτόχρονα, η κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας με νέο δανεισμό που θα συνεπάγεται νέα μνημόνια και νέα μέτρα.

Αυτή η πραγματικότητα οριοθετεί την επίδραση της δοκιμασμένης στρατηγικής που ακολουθεί ξανά η συγκυβέρνηση και οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, ώστε να ενισχυθεί η εκλογική επιρροή της ΝΔ και να ασκηθούν οι μεγαλύτερες δυνατές πιέσεις στο ΣΥΡΙΖΑ για να αποδεχθεί τις κατευθύνσεις των μνημονίων: τη στρατηγική των τρομοκρατικών διλημμάτων για τα αποτελέσματα χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ που θα έχει η συγκρότηση κυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, η στρατηγική αυτή έχει κάποια αποτελέσματα σε δύο επίπεδα. Από τη μία πλευρά, η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά σήμερα το λιγότερο πιθανό ενδεχόμενο, και έτσι αναγκαστικά διαμορφώνονται ως πιθανές λύσεις είτε η κυβέρνηση ειδικού σκοπού, είτε η συγκυβέρνηση με κάποιο άλλο κόμμα. Από την άλλη, η προσπάθεια προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ σε μία διαδικασία συμβιβασμού όχι μόνο με τους δανειστές και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αλλά και με τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου επιταχύνεται, με ένα σύνολο δηλώσεων εκατέρωθεν αλλά και άτυπων διαβουλεύσεων του οικονομικού του επιτελείου που ήδη έχουν ξεκινήσει.

Απέναντι στη συναίνεση και την ενσωμάτωση …

Εισήγηση της Ελ. Πορτάλιου στην εκδήλωση με θέμα την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ

Δελτίο Τύπου

Πραγματοποιήθηκε σήμερα 19/1/2015, με μεγάλη συμμετοχή πολιτών, στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας, η Συνέντευξη Τύπου με θέμα : Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ. Οργανώθηκε από τους φορείς : Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης, Πρωτοβουλία Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ.

Κύριοι ομιλητές της εκδήλωσης Κασιμάτης Γεώργιος, συνταγματολόγος, ομ. καθηγητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Χριστοφορίδης Γιώργος, δικηγόρος, μέλος ΔΣ του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, Πορτάλιου Ελένη, Πρωτοβουλία Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, Φωτεινάκης Κώστας, Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης.

Στη συνέντευξη πήραν τον λόγο εκ μέρους των κινημάτων και των νομικών που έλαβαν μέρος στον αγώνα κατά της υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας από το ΤΑΙΠΕΔ οι παρακάτω ομιλητές : Μπελαντής Δημήτρης (νομικός, συνταγματολόγος), Καρδαράς Γιάννης (νομικός, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά), Βρέλλος Γιάννης (νομικός, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά), Ντούσικος Λάμπρος (εκ μέρους του αντι-ΤΑΙΠΕΔ κινήματος των περιφερειακών αεροδρομίων και των επιτροπών κατά της εκποίησης δημόσιας περιουσίας στην Κέρκυρα), Κορτζίδης Χρήστος (Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού), Γιαννίρης Ηλίας (κίνημα για την Υπεράσπιση των Ελεύθερων Χώρων), Παπασαράντης Άκης (κίνημα για την Υπεράσπιση των Ελεύθερων Χώρων, επιτροπή κατοίκων Φιλοπάππου), Σχίζας Γιάννης (οικολόγος, συγγραφέας), Κωνσταντίνου Πέτρος (δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθηναίων), Κουτσούμπα Δέσποινα (περιφερειακή σύμβουλος Αττικής), Κολοκούρης Ορέστης (Οικολόγοι-Πράσινοι), Πολιτόπουλος Παναγιώτης (Άμεση Δημοκρατία).

Κοινή θέση όλων των συμμετεχόντων αποτελεί το αίτημα της κατάργησης του ΤΑΙΠΕΔ και της Επιστροφής στο Κράτος των ήδη μεταβιβασθέντων σε αυτό Δημόσιων Περιουσιακών Στοιχείων πάσης φύσεως. Το ΤΑΙΠΕΔ δημιουργήθηκε με τον μνημονιακό νόμο 3986/2011, σε εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015, και η κατάργησή του με νόμο πρέπει ν’ αποτελεί την πρώτιστη απόφαση στη διαδικασία κατάργησης των μνημονιακών νόμων μετά τις εκλογές.

Η Πρωτοβουλία Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ συγκροτείται ήδη πανελλαδικά για την επίτευξη, μέσα από κοινωνική κινητοποίηση και νομική στήριξη, του παραπάνω αιτήματος.

Το σύνολο της εκδήλωσης έχει βιντεοσκοπηθεί και θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα ΕΟΣ http://enosy.blogspot.gr/2015/01/blog-post_20.html

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ 19/1/2015

ΘΕΜΑ : ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ : Ελένη Πορτάλιου (Πρωτοβουλία Πολιτών για την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ)

Στη σημερινή συνέντευξη παρευρίσκονται αντιπρόσωποι κινημάτων που αντιστάθηκαν στην υφαρπαγή της δημόσιας περιουσίας από το ΤΑΙΠΕΔ και επιστήμονες που υλοποιούν την, κατά Μπουρντιέ, έννοια του «συλλογικού διανοούμενου», παίρνοντας μέρος στη νομική «αντεπίθεση πυρών» όπως, πάλι ο Πιέρ Μπουρντιέ, θα χαρακτήριζε τον αγώνα μας.

Βρισκόμαστε εδώ για να θέσουμε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής ατζέντας το μείζον αίτημα Κατάργησης του ΤΑΙΠΕΔ και Επιστροφής στο Κράτος των ήδη μεταβιβασθέντων σε αυτό Δημόσιων Περιουσιακών Στοιχείων πάσης φύσεως. Οι παρεμβάσεις συμπυκνώνουν τον δημόσιο λόγο του αντί- ΤΑΙΠΕΔ αγώνα, ο οποίος δεν υπήρξε μάταιος. Γιατί χάρις στα κινητοποιήσεις και τα ένδικα μέσα κρατήσαμε καθυστέρηση στις εκποιήσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν πραγματοποιηθεί λίγες μεταβιβάσεις σε ιδιώτες - που και αυτές πρέπει να επανεξεταστούν και να επανέλθουν στο δημόσιο - και να εκκρεμούν δεκάδες υποθέσεις στα δικαστήρια, κυρίως στο ΣτΕ.

Η κατάργηση, λοιπόν, του ΤΑΙΠΕΔ θα βάλει τέλος στις πρωτοφανείς διαδικασίες εκποίησης της δημόσιας περιουσίας που διενεργείται μέσω της ανώνυμης αυτής εταιρείας, η οποία συχνά αποκαλείται από έγκριτα χείλη εγκληματική οργάνωση.

Η Κρίση Δημόσιου Χρέους δημιουργήθηκε με το κραχ του 2008 στις ΗΠΑ, όταν οι χρεωκοπημένες τράπεζες στηρίχθηκαν για να μην καταρρεύσουν με δημόσιο χρήμα και οι ζημίες τους πέρασαν στο κράτος για να δημιουργήσουν βουνά δημόσιου χρέους. Ανάλογες ήταν οι εξελίξεις στην Ευρώπη. Όπως σημειώνει ο Γιάννης Βαρουφάκης στον Παγκόσμιο Μινώταυρο, η κυρίαρχη αφήγηση αποδίδει την Κρίση στο ότι μερικές χώρες της περιφέρειας δανείζονταν και δαπανούσαν υπέρμετρα. Η ερμηνεία αυτή προσκρούει στην πραγματικότητα. Η Ελλάδα είχε όντως έλλειμμα - κι εδώ έχει σημασία να δούμε πως δημιουργήθηκε. Θυμίζω μόνο το επαχθές χρέος των Ολυμπιακών Αγώνων, το οποίο ο Ερίκ Τουσέν υπολογίζει σε 20 δις €. Όμως, η Ισπανία είχε πλεόνασμα στο ισοζύγιο των εμπορικών της συναλλαγών, η Πορτογαλία δεν βρισκόταν σε χειρότερη θέση από τη Γερμανία ως προς το έλλειμμα και το χρέος της, ενώ η Ιρλανδία ήταν υπόδειγμα δημοσιονομικής αρετής.

Στην Ευρώπη, όπως και στην Αμερική, η πραγματική εστία της Κρίσης βρίσκεται στον τραπεζικό τομέα και στο δημόσιο χρήμα που δαπανάται για ν’ αποφευχθεί η χρεοκοπία του, οδηγώντας χώρες, όπως η Ελλάδα, στη χρεοκοπία. Το δημόσιο χρέος δεν είναι, λοιπόν, χρέος των κοινωνιών αλλά του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος που κατέρρευσε λόγω της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπικής λειτουργίας του χρηματιστικού κεφαλαίου και υποστηρίχθηκε με δημόσιο χρήμα για να διατηρηθεί εν ζωή και να συνεχίσει να λειτουργεί σήμερα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που λειτουργούσε πριν την κατάρρευση.

Το χρέος και συγκεκριμένα η αποπληρωμή του αποτελεί τον βασικό μηχανισμό εφαρμογής του παγκόσμιου νεοφιλελεύθερου σχεδίου, που έχει δύο στόχους : α. την κατάργηση όλων των εργατικών κατακτήσεων και την απογύμνωση της εργασίας από κάθε προστασία, β. τη γενικευμένη ιδιωτικοποίηση των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών και της δημόσιας περιουσίας , την καταστροφή δηλαδή ενός πολιτισμού των δημόσιων και γι’ αυτό κοινών αγαθών, ο οποίος οικοδομήθηκε με μεγάλους αγώνες στην Ευρώπη μετά τον πόλεμο. Αυτή η υφαρπαγή ισοδυναμεί με απώλεια της κυριαρχίας του Κράτους, το οποίο δεν διαθέτει πλέον εργαλεία χάραξης πολιτικής για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την κοινωνική ευημερία μέσω και της αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου.

Ακριβώς αυτόν τον δεύτερο πυλώνα της παγκόσμιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής υλοποιεί η ίδρυση του ΤΑΙΠΕΔ (ν. 3986/2011) στο οποίο έχει μεταβιβαστεί προς εκποίηση μεγάλος όγκος της δημόσιας περιουσίας (αρ.1, παρ. 1) με στόχο την μεταφορά των εσόδων στη μαύρη τρύπα του φερόμενου ως δημόσιου χρέους. (αρ.1, παρ. 2). Απ’ αυτή την άποψη το δημόσιο χρέος αποτελεί την παγίδα υποταγής των κοινωνιών στο παγκόσμιο νεοφιλελεύθερο σχέδιο.

Καταθέτω την εξαντλητική καταγραφή των μεταβιβασθέντων στο ΤΑΙΠΕΔ ακινήτων του δικηγόρου LL. M. κ. Κωνσταντίνου Καζανά, επιστημονικού συνεργάτη του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, καταγραφή η οποία καλύπτει δέκα ολόκληρες σελίδες στη σχετική έκδοση του ΙΜΔΑ.

Συμπυκνώνω επιγραμματικά τις θεμελιώδεις αιτιάσεις κατά του ΤΑΙΠΕΔ που έχουν ήδη κατατεθεί στο δημόσιο διάλογο.

1. Σύμφωνα με το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου, η λειτουργία του ΤΑΙΠΕΔ προσβάλει τις διεθνείς συμβάσεις και τις συνταγματικές διατάξεις που προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι εκποιήσεις διενεργούνται κατά παράβαση της κείμενης εθνικής νομοθεσίας αλλά και η εκμετάλλευση των εκποιούμενων ακινήτων γίνεται με όρους ειδικών καθεστώτων εξαίρεσης.

Ανεξάρτητα από τη διαφωνία μας στις αποκρατικοποιήσεις επισημαίνουμε ότι σε άλλες χώρες αυτές δεν γίνονται μέσω φορέων όπως το ΤΑΙΠΕΔ. Στην Ιρλανδία, για παράδειγμα, απαιτείται θέσπιση ειδικού νόμου για την υλοποίηση κάθε αποκρατικοποίησης, ενώ στην Ιταλία για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση απαιτείται απόφαση της Βουλής.

2. Το τίμημα των ακινήτων στις εν εξελίξει εκποιήσεις από το ΤΑΙΠΕΔ ή αυτές που ήδη προχώρησαν είναι εξευτελιστικό. Θλιβερά παραδείγματα αποτελούν η εκποίηση των 28 ακινήτων του δημοσίου και του ΟΠΑΠ καθώς και η ελεγχόμενη από το δικαστήριο - για απιστία σε βαθμό κακουργήματος ως προς το τίμημα - διαδικασία εκποίησης του Ελληνικού.

3. Όσον αφορά την περιβαλλοντική διάσταση, σύμφωνα με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία το ΤΑΙΠΕΔ αποτελεί «κινητήρια επενδυτική δύναμη περιβαλλοντικής καταστροφής»

4. Σύμφωνα με την εξαιρετική εισήγηση της προέδρου του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας κας Καραμανώφ (έκδοση ΙΜΔΑ για το ΤΑΙΠΕΔ) τρεις κατηγορίες δημοσίων ακινήτων περιέχονται στο ΤΑΙΠΕΔ. Η πρώτη περιλαμβάνει δημόσια ακίνητα που είναι καθ’ εαυτά άρρηκτα συνδεδεμένα με τους θεμελιώδεις δημόσιους σκοπούς της εθνικής κυριαρχίας και της βιώσιμης ανάπτυξης (άμυνα, ασφάλεια, ουσιώδη στοιχεία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, βασικές ενεργειακές και συγκοινωνιακές υποδομές, κ.λπ.). Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει ακίνητα που εξυπηρετούν δημόσιους σκοπούς, οι οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του σύγχρονου κοινωνικού κράτους και την αναγκαία υποδομή για την παροχή αντίστοιχων δημόσιων υπηρεσιών (νοσοκομεία, σχολεία, δημόσια κτίρια, στρατόπεδα, κ.λπ). Η τρίτη κατηγορία περιλαμβάνει τα δημόσια ακίνητα τα οποία αποτελούν την καθαρώς ιδιωτική περιουσία του δημοσίου.

Η απογραφή αυτή της δημόσιας περιουσίας ή της «εθνικής κοινοκτησίας» από την κα Καραμανώφ με βοηθά να ολοκληρώσω την τοποθέτησή μου, εμμένοντας στην προηγούμενη διατύπωση για την παγίδα χρέους και τη λειτουργία του λεγόμενου δημόσιου χρέους ως μοχλού υφαρπαγής του εθνικού δημόσιου πλούτου της χώρας, δηλαδή των βασικών εργαλείων χάραξης εθνικής δημόσιας πολιτικής υπέρ της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας. Το μείζον για τους δανειστές / λειτουργούς του παγκόσμιου νεοφιλελεύθερου σχεδίου δεν είναι το χρέος καθεαυτό όσο το χρέος ως μηχανισμός επιβολής της ανέλεγκτης κυριαρχίας του κεφαλαίου και των πολυεθνικών, οι οποίες ευθέως σήμερα αμφισβητούν την κυριαρχία των κρατών και επομένως τη λαϊκή κυριαρχία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους θεωρούμε ότι πρέπει να τεθεί ως πρώτιστο θέμα στην πολιτική ατζέντα η Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και η Επιστροφή στο Κράτος των ήδη μεταβιβασθέντων σε αυτό Δημόσιων Περιουσιακών Στοιχείων πάσης φύσεως. Το ΤΑΙΠΕΔ δημιουργήθηκε με τον μνημονιακό νόμο 3986/2011 σε εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015, και η κατάργησή του πρέπει ν’ αποτελεί πρώτιστη επιλογή στη διαδικασία κατάργησης των μνημονιακών νόμων.

Διαπιστώσεις και ερωτήματα μπροστά στις εκλογές

Του Νίκου Γαλάνη, υποψήφιου στην Α’ Αθήνας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΜΑΡΣ, από εδώ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΧΥΠΟΨΙΑΣ

Οι επικείμενες εκλογές έχουν μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2012.

Δείχνει να συγκροτείται ένα μεγάλο εκλογικό ρεύμα αλλαγής, που είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην αυτοδυναμία. Μεγάλο ρεύμα με εκλογική δυναμική αλλά και με μπόλικες επιφυλάξεις, με πολλές ταλαντεύσεις και ερωτηματικά, με προσδοκίες με αρκετή αμφιβολία. Το μεγάλο εκλογικό ρεύμα δεν έχει στοιχεία συνειδητού πολιτικού ρεύματος που γνωρίζει το με τι έχει να παλέψει και τι έχει να δημιουργήσει. Στις εκλογές του 2012 επικράτησε ο φόβος, η απαγόρευση της λογικής και της σκέψης ότι υπάρχει και άλλος δρόμος και μπορεί να αναζητηθεί έξω από το ευρώ. Στις προηγούμενες εκλογές κυριάρχησε η ευρωπαϊκή «μεγάλη ιδέα» και η τιμωρία βασικά του «μεταπολιτευτικού θαύματος» του ΠΑΣΟΚ.
Σήμερα ο φόβος έχει αντικατασταθεί από το «άει σιχτίρ». Αυτή η διαφορά στο χαρακτήρα των εκλογών οφείλεται στο γεγονός ότι την τελευταία 5ετία εξελίχθηκε ένας σκληρός κοινωνικός-ταξικός πόλεμος στη βάση σχεδίου και προγράμματος, που είχε σαν χαρακτηριστικά του: 1) την καταστροφή εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων δεκαετιών, 2) τη συνολική υποτίμηση (οικονομική, πολιτική, πολιτιστική) του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, 3) την ανάπτυξη και σκληρή θεσμοποίηση του κρατικού αυταρχισμού και ενός νέου αντιδραστικότατου κράτους, χωρίς λαϊκή κυριαρχία και 4) τη συνολική υποβάθμιση της χώρας και την ολοκληρωτική της υποταγή σε Βερολίνο και Βρυξέλλες.
Αυτό το πρόγραμμα εξόδου από την κρίση που χρησιμοποίησε σαν εργαλείο το χρέος, είχε και έχει ταυτότητα που αφορά τα συμφέροντα του Βερολίνου, του ευρωπαϊκού πολυεθνικού κεφαλαίου και των ντόπιων πλουτοκρατών. Το μνημονιακό σχέδιο που υπηρετήθηκε από τη δεξιά ευρωπαϊκή παράταξη στο σύνολό της (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ κλπ) αλλά και με τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ, διαμόρφωσε μια εντελώς νέα κοινωνική πραγματικότητα, νέα κοινωνία, νέες σχέσεις παραγωγής, νέο κράτος. Χτίστηκε μια νέα Ελλάδα (που μοιάζει με την Ελλάδα του ’50), που μια από τις συνέπειές της είναι η δημιουργία μιας μεγάλης κοινωνικής πόλωσης που σήμερα προβάλλει στον πολιτικό συσχετισμό. Η πόλωση που έχει αφετηρία τα διαφορετικά ταξικά συμφέροντα, μορφοποιείται δικαίως στην αντίθεση αριστερά-δεξιά (αναφέρθηκε και ο Σαμαράς στη συνέντευξη-παρωδία στη ΝΕΡΙΤ) και σήμερα αναδεικνύεται εκλογικά με την αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ.

Βίντεο από την εκδήλωση των Μηχανικών ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ στις 14/1/2015

Δείτε βίντεο από την εκδήλωση των Μηχανικών ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ στις 14/1/2015
Παρέμβαση Γιάννου Γιαννόπουλου από την αρχή μέχρι το σημείο 10.43
Ομιλία Γιάννη Δραγασάκη από σημείο 14.00 έως 1.05.25
Παρέμβαση άλλων υποψηφίων από 1.05.25  έως 1.10.05
Ερωτήσεις και απαντήσεις από το σημείο 1.10.05 έως το τέλος

Διαβάστε επίσης

Η ομιλία του Γιάννη Δραγασάκη στην συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ

Τα αύρια θα διώξουν τα σήμερα, του Γιάννου Γιαννόπουλου 

Συνηθιζόταν στην πολιτική συνθηματολογία των δύο κυρίαρχων μεταπολιτευτικών κομμάτων να χρησιμοποιούν συμβολισμούς κενούς νοήματος, να μην έχουν ουσιαστικές πολιτικές αιχμές και πρόγραμμα, ώστε να τους έχουν όλους ευχαριστημένους στην προεκλογική περίοδο. Η φράση «με το αύριο και το μπροστά, ενάντια στο χθες και το πίσω» έχει ακουστεί σε ουκ ολίγες περιστάσεις και συνδυασμούς. Μόνο που αυτή τη φορά, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, σε όλες τις σημερινές εκδοχές του, δεν μπορούν να πουλήσουν ούτε ελπίδα ούτε εκδουλεύσεις, τουλάχιστον σε βαθμό που να μπορούν να επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Έτσι άλλαξαν εμπόρευμα, εμπορεύονται το φόβο.

Την ίδια στιγμή όμως, μια διαδικασία εκκίνησης καινοφανών ανατροπών είναι προ των πυλών, με τις εκλογές να αποτελούν τον πρώτο σταθμό. Πλέον, και το «αύριο» και το «σήμερα», συμβολίζουν πολύ συγκεκριμένα και εντελώς αντίθετα μεταξύ τους προτάγματα. Η περιγραφή της σημερινής οικονομικής κατάστασης είναι στην ουσία αχρείαστη. Η ανεργία, η φτώχεια και η εξαθλίωση είναι οξυμένες σε τέτοιο βαθμό που δε χρειάζονται επισήμανση για να διαπιστωθούν. Υπάρχουν όμως και μια σειρά άλλων πτυχών που έχει αξία να αναδειχθούν, γιατί σκιαγραφούν το μέλλον που προοιωνίζονται οι σημερινές πολιτικές του αστισμού στην Ελλάδα, κυρίως σε ό,τι αφορά τη νέα γενιά.

Η εργασία δεν είναι πλέον δικαίωμα

Ο χωρικός σχεδιασμός ως πεδίο προστασίας, ανασυγκρότησης, δημοκρατίας και δικαιοσύνης

Στο κατώφλι μιας σημαίνουσας πολιτικής αλλαγής, αλλά και στον απόηχο της «μνημονιακής» εμπειρίας των τελευταίων χρόνων, θελήσαμε να σχολιάσουμε το παρελθόν, το παρόν και, κυρίως, το αριστερό μέλλον από τη σκοπιά ενός κρίσιμου τομέα πολιτικής για την κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου: του χωρικού σχεδιασμού. Τον χωρικό σχεδιασμό ως ορίζουσα της κοινωνικής και περιβαλλοντικής προστασίας και ανάπτυξης, αλλά και ως διαδικασία δημοκρατίας και δικαιοσύνης. 

της Μαρίας Καλαντζοπούλου από τα Ενθέματα

Εικονογράφηση του François Schuiten για το έργο του Ιουλίου Βερν «Το Παρίσι τον 20ό αιώνα»

Βρισκόμαστε εν όψει εκλογών, στις 25 Ιανουαρίου, που μπορεί να αποτελέσουν τομή όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη. Πέρα όμως τις προσδοκίες ή φόβους που γεννούν, οι εκλογές αυτές, συνιστούν ταυτόχρονα και μια στιγμή απολογισμού, μια αφορμή αναστοχασμού και συγκρότησης οραμάτων για ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

Προσεγγίζοντας τον απολογισμό απ’ τη σκοπιά του δίπολου σχεδιασμός-προστασία για το δημόσιο συμφέρον, η περίοδος της κρίσης όπως με πάμπολλες δραματικές ευκαιρίες έχει επισημανθεί, σηματοδότησε μια αλλαγή «παραδείγματος». Η αλλαγή αυτή ήταν ασφαλώς αισθητή και πριν την εισδοχή της χώρας υπό την κηδεμονία του Μνημονίου, κατά περιόδους πιο φανερά και τολμηρά (βλ. περίοδο Ολυμπιακής προετοιμασίας). Ωστόσο, οι βάσεις του νέου «παραδείγματος» τέθηκαν συντεταγμένα από το 2010, κι ακόμα περισσότερο από το 2011 και τη μετουσίωση του Μνημονίου σε Εφαρμοστικό Νόμο.

Στο όνομα της κρίσης ή του χρέους, με πρόσχημα το Μνημόνιο και υπό τον ευφημισμό των «μεταρρυθμίσεων» επιχειρήθηκε σε πρωτοφανή κλίμακα ένα πολλαπλό ξεθεμελίωμα του δημοσίου ως φορέα εγγύησης του δημόσιου συμφέροντος, του κοινού καλού (όπως επιτάσσει και το Σύνταγμα) τόσο σε επίπεδο «οπλοστασίου», (νομοθετικών εργαλείων) και περιεχομένου, (δημόσιων αγαθών και δημόσιας περιουσίας), όσο και καθαυτό υπαρξιακά (με δεδομένη την ποσοτική και ποιοτική αποδιάρθρωση των υπηρεσιών).

Οι επενδύσεις, δηλαδή προγράμματα εκμετάλλευσης της γης, έγιναν συνώνυμο της αδιαφανούς διαπραγμάτευσης προτάσεων ιδιωτών από το βαθύ κεντρικό κράτος, αλλά και υπέρτατο δόγμα. Με βάση αυτό το δόγμα, τη νεοφιλελεύθερη επενδυτική θεολογία, το «πιστό» κράτος έπρεπε να άρει οποιοδήποτε εμπόδιο στις επιθυμίες των «αγίων» επενδυτών. Και αυτό έκανε, με αξιοθαύμαστο ζήλο και συνέπεια. Όπου στα υπόψη εμπόδια συμπεριελήφθησαν και σαρώθηκαν υπάλληλοι, στελέχη, υπηρεσίες, αρμοδιότητες, νομοθετικό πλαίσιο, περιβαλλοντικοί όροι, εγκεκριμένα σχέδια χρήσεων γης και όρων δόμησης, ακόμα και συνταγματικές επιταγές, όλο κοντολογίς το consensus της προ Μνημονίου θεσμικής μας οργάνωσης.

Η ΔΕ του ΤΕΕ Μαγνησίας για τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2015 2ας Νοεμβρίου & Ξενοφώντος Αρ. Πρωτ.: 94

(Στοά Ηλία Καραπατή) Βόλος Τ.Κ. 38333

Τηλ. 24210-26173, 26574 Fax: 24210-21944

email: tee_vol@tee.gr-Website:www.teemag.gr

ΠΡΟΣ: Πρόεδρο ΤΕΕ

κ. Χρήστο Σπίρτζη

ΚΟΙΝ.: Περιφερειακά Τμήματα ΤΕΕ

Κύριε Πρόεδρε,

Η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ Μαγνησίας, έχει εκφράσει την αντίθεσή της εδώ και αρκετό καιρό με τα όσα εξελίσσονται στο ΕΤΑΑ από τον πρόεδρο κ. Αντ. Σελλιανάκη, σε βάρος των διπλωματούχων μηχανικών.

Με επιστολές μας, είχαμε εκφράσει την έντονη διαμαρτυρία μας με την αποστολή των στοιχείων οφειλετών μηχανικών, στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών για άμεση κατάσχεση περιουσιακών τους στοιχείων, για αναδρομικές οφειλές τους από την 1 Ιουλίου 2011, ενώ σας είχαμε ζητήσει να ενταθούν όλες οι ενέργειες για την ακύρωση του νόμου 4172/2013, περί αναγκαστικών μέτρων είσπραξης και να μην γίνουν αποστολές ειδοποιητηρίων – κατασχετηρίων από το ΕΤΑΑ στους ασφαλισμένους.

Ωστόσο όπως έχουμε όλοι μας πληροφορηθεί ο διορισμένος πρόεδρος του ΕΤΑΑ κ. Σελλιανάκης, με δικές του αποφάσεις οδηγεί σε αφανισμό και αφαίμαξη τους μηχανικούς που αντιμετωπίζουν πλέον ουσιαστικό πρόβλημα επιβίωσης.

Κύριε Πρόεδρε,

Μπορεί να βρισκόμαστε μεσούσης μιας προεκλογικής περιόδου, ωστόσο τα προβλήματα των μηχανικών δεν σταματούν, αντίθετα πολλαπλασιάζονται.

Το ΤΕΕ έχει υποχρέωση απέναντι στα μέλη του από κοινού με τους Επιστημονικούς Συλλόγους και τις Συλλογικότητες των μηχανικών, να προχωρήσει σε δυναμικές κινητοποιήσεις, σε πανελλαδική κλίμακα και σε όλα τα μέτωπα επαγγελματικής και επιστημονικής δραστηριότητας των μηχανικών, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με όποιες συνέπειες αυτό συνεπάγεται.

Πως η τρόικα κυβερνούσε με mail

Από το http://tvxs.gr/

Τις "ειδικές σχέσεις τρίτου τύπου" ανάμεσα στην απερχόμενη κυβέρνηση και την τρόικα καταδεικνύουν mail μεταξύ του πρωθυπουργικού και των υπουργικών γραφείων με την τρόικα. Οι εκπρόσωποι της διατυπώνουν τις απαιτήσεις τους με mail, ενώ κύριο μέλημα της κυβέρνησης είναι τα μέτρα τα οποία παίρνονται να μην μπαίνουν υπό την έγκριση του Κοινοβουλίου και να πλασσάρονται καταλλήλως στην κοινή γνώμη.

Πρωταγωνίστρια στα mail , που έφερε στη δημοσιότητα το περιοδικό Hot Doc,  είναι η γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη, η οποία, παραγκωνίζοντας τον ίδιο τον υπουργό Γιάννη Βρούτση, γίνεται προνομιακός συνομιλητής του Αντώνη Σαμαρά. 
Για τις ομαδικές απολύσεις
Στην ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ Στρατινάκη και Σαμαρά το μεγαλύτερο μέρος αφορά στις ομαδικές απολύσεις. Η Στρατινάκη προτείνει στον Σαμαρά χειρισμούς για να βγάλουν την κυβέρνηση από το αδιέξοδο των ομαδικών απολύσεων, που ζητάει η τρόικα. Δηλαδή, προτείνει κινήσεις, ώστε το θέμα να μην κριθεί στο Κοινοβούλιο, αλλά το τελευταίο να παρακαμφθεί. Προτείνει, μάλιστα, στον πρωθυπουργό το "αφήγημα" που θα χρησιμοποιηθεί ώστε να παραπλανηθεί η κοινή γνώμη. Για το θέμα των απολύσεων υπάρχει και σχετικό mail του Ματίας Μορς, του επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην τρόικα, στις 12 Δεκεμβρίου 2013, ο οποίος δίνει οδηγίες για τον τρόπο που θα ρυθμιστεί το θέμα.
Νωρίτερα στις 27 Νοεμβρίου του 2013, σύμφωνα πάντα με το Hot Doc, η Άννα Στρατινάκη στέλνει στο πρωθυπουργικό γραφείο ένα έγγραφο «ΑΚΡΩΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΙΝΑΚΗ». Παραλήπτες στο γραφείο του πρωθυπουργού είναι η γραμματέας του πρωθυπουργού, Κατερίνα Σινάνογλου, και ο σύμβουλός του, Σταύρος Παπασταύρου. Στο κείμενο, που επισυνάπτεται στο mail, η Στρατινάκη προτείνει, μετά από συνάντηση με την τρόικα, τρόπο για να περάσουν οι ομαδικές απολύσεις χωρίς να εμφανιστούν ως τέτοιες. Στόχος της πρότασης είναι να μην μπει το θέμα ως νόμος στο Κοινοβούλιο, αλλά να κρυφτεί, ώστε απ’ ό,τι φαίνεται να ικανοποιηθεί η τρόικα. Γράφει συγκεκριμένα: «Δεν θα ήταν συνεπές να προκληθεί κοινοβουλευτική ανωμαλία, όταν μπορούμε να προτείνουμε και να εφαρμόσουμε λύσεις που μας δίνουν το επιδιωκόμενο. Η έκδοση εγκυκλίου, που μπορεί να γίνει άμεσα ερμηνεύοντας το άρθρο 3 του νόμου 1387/1983, όπως ισχύει, μας κλείνει το κενό που υπάρχει».
Λίγο παρακάτω στο κείμενο, σημειώνει η γενική γραμματέας πώς μπορεί να παρακαμφθεί το δικαίωμα αρνησικυρίας που έχει ο υπουργός, δηλαδή το δικαίωμά του να μην υπογράφει τις ομαδικές απολύσεις. «Σύμφωνα με το νόμο, “ο εργοδότης μπορεί να πραγματοποιήσει ομαδικές απολύσεις στην έκταση που καθορίζει η απόφαση του Νομάρχη ή του Υπουργού Εργασίας”. Σε κάθε περίπτωση, αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία του νόμου για έκδοση Υπουργικής Απόφασης, τότε ενεργοποιείται το επόμενο εδάφιο της διάταξης σύμφωνα με το οποίο “εάν δεν εκδοθεί τέτοια απόφαση μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες, οι ομαδικές απολύσεις πραγματοποιούνται στην έκταση που δέχθηκε ο εργοδότης κατά τις διαβουλεύσεις”, δηλαδή με ό,τι αυτός είχε προτείνει εξ αρχής. Συνεπώς, ένα θέμα που μπορεί άμεσα να επιλυθεί, γιατί να του δώσουμε άλλη διάσταση;». Στη συνέχεια, η Στρατινάκη προτείνει να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός εξεταζόμενων όρων για τις αιτήσεις ομαδικών απολύσεων, ένα νέο δηλαδή Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας, η σύνθεση του οποίου δημιουργεί συσχετισμούς των απολύσεων.

Μετριοπαθής, Ριζοσπαστική ή Αντικαπιταλιστική πρόταση από την Αριστερά

του συναδέλφου Πάνου Γκαργκάνα από εδώ

ΔΕΘ, 6 Σεπτέμβρη 2014

O Πάνος Γκαργκάνας εξετάζει τις επιλογές της Αριστεράς για να σταματήσει την κρίση, τη φτώχεια, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή.
Όσο πλησιάζουμε προς την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας που μπορεί να ανοίξει το δρόμο προς τις κάλπες, τόσο φουντώνει η συζήτηση μέσα στην Αριστερά για την εναλλακτική που έχει να προσφέρει.

Με το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις να διευρύνεται και τον Σαμαρά με τον Βενιζέλο να αγκομαχούν για να περισώσουν ό,τι απέμεινε από το σχέδιο «εξόδου στις αγορές», η συζήτηση αυτή είναι καθοριστική για το μέλλον της Αριστεράς. Η ώρα της δοκιμασίας των προτάσεων στην πράξη πλησιάζει μέσα σε ένα τοπίο όπου οι οικονομικές εξελίξεις διαψεύδουν τις διακηρύξεις για το «τέλος της κρίσης». Η μνημονιακή λιτότητα απέτυχε να δώσει διέξοδο, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά συνολικότερα στην Ευρωζώνη, ακόμη και στις πέρα όχθες του Ατλαντικού και του Ειρηνικού. Με ποιο σχέδιο μπορεί η Αριστερά να ανοίξει δρόμο;

Οι ηγεσίες της κοινοβουλευτικής αριστεράς ακολουθούν μια τακτική διολίσθησης προς «ρεαλιστικές θέσεις», μετατοπίζοντας το επίκεντρο της συζήτησης προς τα δεξιά. Πρωταγωνιστής αυτής της διαδικασίας είναι αναμφισβήτητα ο Αλέξης Τσίπρας.

Τα πιο πρόσφατα δείγματα αυτής της αντιμετώπισης είναι η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισε την πρόταση για δημόσιο έλεγχο των τραπεζών, αλλά και η επίσκεψη Τσίπρα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας όπου διαβεβαίωσε τον Αβραμόπουλο για τη «συνέχεια του κράτους» και τη δυνατότητα συνεννόησης και συναινέσεων.
Ας σταθούμε λίγο σε αυτό το δεύτερο παράδειγμα. Η επίσκεψη έγινε τις μέρες που ισραηλινά μαχητικά αεροπλάνα πραγματοποιούσαν ασκήσεις στα ανοιχτά της Πάφου, δυτικά της Κύπρου, και η συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ προβαλλόταν ως αντίβαρο στην «τουρκική επιθετικότητα» στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος συνεχίζουν μια πολιτική που κληρονόμησαν από τον Μητσοτάκη, τον Σημίτη και τον ΓΑΠ, δηλαδή την καλλιέργεια ενός άξονα με το Ισραήλ μαζί με την Κύπρο. Τελευταία έχει προστεθεί και η Αίγυπτος του Σίσι σε αυτή την «ασπίδα προστασίας» για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κύπρο και το Ισραήλ. Τι σημαίνει «συνέχεια του κράτους» και δυνατότητα συνεννόησης συγκεκριμένα σε αυτή την περίπτωση; Ότι μια κυβέρνηση Τσίπρα θα συνεχίσει την ίδια πολιτική;
Η αποτυχία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού να σταθεροποιήσει την ηγεμονία του στην περιοχή με τους πολέμους του Μπους την περασμένη δεκαετία και η προσπάθεια του Ομπάμα να καλύψει το κενό με μια νέα εκστρατεία «προθύμων», έχει πυροδοτήσει μια έξαρση των ανταγωνισμών ανάμεσα στους τοπικούς υποϊμπεριαλισμούς.
Το Ιράν φιλοδοξεί να αναδειχθεί ως προστάτης των Σιιτικών πληθυσμών από την Τεχεράνη μέχρι τη Βαγδάτη, τη Δαμασκό και τη Βηρυτό. Η Σαουδική Αραβία, παραδοσιακός ανταγωνιστής του Ιράν στον Περσικό Κόλπο, διεκδικεί τον ίδιο ρόλο για τους Σουνιτικούς πληθυσμούς. Η Τουρκία και το Ισραήλ δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια μπροστά στην προοπτική να μοιραστούν οι ζώνες επιρροής με πρωταγωνιστές τους ανταγωνιστές τους στην Τεχεράνη και στο Ριάντ. Η ελληνική εμπλοκή σε αυτή τη δίνη μόνο σε τραγωδίες μπορεί να οδηγήσει.
Μέχρι τώρα ξέραμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βάζει θέμα ΝΑΤΟ. Τώρα ο Τσίπρας προχωράει πιο πέρα. Η λογική αυτής της αντιμετώπισης είναι ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ανοίξει άλλα μέτωπα με τη Δύση, αφού θέλει να επικεντρωθεί στη διαπραγμάτευση για το χρέος και τα μνημόνια. Όμως στην ίδια τη ζωή, η κρίση του συστήματος δεν αφήνει περιθώρια για «παγωμένα» μέτωπα. Η αποδοχή του «ανήκομεν εις την Δύσιν» οδηγεί σε τυχοδιωκτισμούς και όχι σε «ήρεμες διαπραγματεύσεις» μέσα στο «ασφαλές λιμάνι» της ΕΕ.

Δ. Κοσκινάς - στις 25 Γενάρη στηριζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΜΑΡΣ, στηρίζουμε ανατροπή

Βαλλόμαστε καθημερινά από χιλιάδες νούμερα - κυριολεκτικά και μεταφορικά, από «ειδικούς», από ειδικούς σωτήρες, από ειδικούς «καλοπροαίρετους δημοσιογράφους» που νοιάζονται για το «καλό» μας, από «ρεαλιστές», από ιδιωτικά «success story» από φασίστες «της διπλανής πόρτας», από τηλε-αστυνόμους και τηλε-δικαστές. Όλος αυτός ο θίασος στήθηκε για να μας πείσουν ότι καλά πάθαμε-εμείς φταίμε.

Καλώς το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση - ζούσε με δανεικά. Καλώς 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν δουλειά - ούτως ή αλλιώς ήταν τεμπέληδες και απεργούσαν. Καλώς διαλύονται τα νοσοκομεία - κόστιζαν πολύ και προσέφεραν λίγα και καθόλου ανταποδοτικά. Καλώς διαλύονται τα πανεπιστήμια με τους Φορτσάκηδες - αφού ούτως ή αλλιώς δε διαβάζουν οι φοιτητές όλο καταλήψεις κάνουν. Καλώς μας εκβιάζουν οι δανειστές και οι τράπεζες - αλλιώς στο μέλλον δε θα μας ξαναδανείσουν. Καλώς πωλούνται κοψοχρονιά ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, υποδομές - κοστίζουν πολύ αποδίδουν λίγο. Καλώς τους κόβουμε το ρεύμα - αν δεν έχεις ας πρόσεχες, έπρεπε να έχεις λεφτά «στην άκρη». Καλώς σου κόψαν το μισθό - και τα 500 πολλά είναι στη Βουλγαρία κοστίζεις 300. Καλώς τους σφάζουν οι χρυσαυγίτες - είναι ξένοι και αναρχικοί. Καλώς σου παίρνουν το σπίτι, καλώς σε απέλυσαν, καλώς σε έδειραν τα ΜΑΤ, όλα καλώς...

Τώρα προετοιμάζουν το sequel. Ο «σκηνοθέτης» το θέλει πιο ήπιο αλλά δεν μπορεί. Η ΕΕ και το € είναι μονόδρομος, θέλουμε να διαπραγματευτούμε αλλά και το χρέος είναι χρέος. Δεν πρέπει να αμφισβητήσουμε τα όρια-θα έχουμε πρόβλημα, όχι όπως τώρα που βαίνουν «όλα καλώς». Νέοι σωτήρες, καινούργιοι ειδικοί, νεοπαγείς νέο-νομιμόφρονες. Παλιά πολιτική σε νέο περιτύλιγμα, νέοκεϋνσιανό. Η συνέχεια έχει επιστημονική φαντασία γιατί το κεφάλαιο δεν έχει διάθεση να σου παραχωρήσει ούτε μια ανάσα, έχει πιστέψει ότι μπορεί να στα πάρει όλα και τα διεκδικεί όλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ απλά κάνει μια ευχή. Εμείς, τι κάνουμε;

Για όσους σε αυτά τα χρόνια δεν πάθαμε το σύνδρομο της Στοκχόλμης, είναι γνωστό ότι ο θίασος έχει τέλος. Ούτε τους εαυτούς τους δεν έπεισαν. Η κυβέρνηση έπεσε από την ασφυκτική πίεση της κοινωνίας και τις αντιφάσεις της πολιτικής της. Το ίδιο θα πάθει και επόμενη αν ακολουθήσει παρόμοιο δρόμο, και εμείς - η ΑΝΤΑΡΣΥΑ - υπάρχουμε για να το εγγυηθούμε. Όπως ρίξαμε αυτή τη κυβέρνηση θα ρίξουμε και την επόμενη και όποιον χρειαστεί μέχρι να νικήσει ο λαός και τα κοινωνικά αναγκαίο πρόγραμμα του. Αντίθετα με πολλούς, εμείς πιστεύουμε ότι σήμερα υπάρχει λύση - όχι σε κάποιο μέλλον που είναι γραμμένο στα ευαγγέλια, στη «δευτέρα παρουσία» της λαϊκής εξουσίας. Η λύση είναι ο δρόμος της αμφισβήτησης τώρα των αιτιών που οδηγούμαστε στη καταστροφή. Η σύγκρουση με όλα τα μέσα με την πολιτική που επέβαλαν οι κοινωνικές ελίτ, η ρήξη με την ΕΕ και το €, η πλήρης διαγραφή του χρέους, η εθνικοποίηση στρατηγικών επιχειρήσεων, ο εργατικός έλεγχος στην παραγωγή. Αυτό που περιγράφει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΜΑΡΣ είναι το μόνο εφικτό ενδεχόμενο φιλολαϊκής εξόδου από τη κρίση, δεν υπάρχει «ενδιάμεση» διαδρομή που να μπορεί να υπηρετήσει τα συμφέροντα των εργαζόμενων. Όποια άλλη διαδρομή και αν επιλέξει ο επόμενος διαχειριστής του συστήματος είναι καταδικασμένος λίγο - πολύ να ακολουθήσει την πολιτική των κυβερνήσεων των μνημονίων. Το μόνο πραγματικό δίπολο που υπάρχει είναι ή μνημόνια και καταστροφή ή ρήξη και ανατροπή.

Τα τελευταία πέντε χρόνια γίναμε μάρτυρες της πιο σκληρής επίθεσης απέναντι στα λαϊκά στρώματα. Αλλά πάνω σε αυτό δε χρειάζονται άλλες επεξηγήσεις και περιγραφές το ζούμε όλοι. Το σημερινό ερώτημα δεν είναι να απαριθμήσουμε (ξανά) τα δεινά που μας βρήκαν, αλλά πως θα τα ξεφορτωθούμε οριστικά. Σήμερα πρέπει να επιβάλουμε τη δική μας ζωή απέναντι στο κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκφραστές, σήμερα πρέπει να διεκδικήσουμε το δικό μας δρόμο.

ΣΤΙΣ 25 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΜΑΡΣ, ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Δημήτρης Κοσκινάς (υποψήφιος στην Β' Αθήνας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΜΑΡΣ)

16/1/2015

Δημοκρατία και κοινωνική συμμετοχή στον σχεδιασμό: ένα ακόμη στοίχημα για την Αριστερά

Ο χωρικός σχεδιασμός ως πεδίο προστασίας, ανασυγκρότησης, δημοκρατίας και δικαιοσύνης-1

της Σοφίας Αυγερινού-Κολώνια και της Ρένας Κλαμπατσέα από τα Ενθέματα

Ρόυ Λιτχενστάιν, «Νεκρή φύση»

Η αναγκαιότητα της συμμετοχής των πολιτών στην κατάρτιση σχεδίων καταγράφεται εδώ και τέσσερις δεκαετίες στο δημόσιο βίο. Δεν είναι, με άλλα λόγια, ένα νέο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας, ούτε μια νέα τάση, που εκπορεύεται από τους ειδικούς επιστήμονες του χώρου. Η μεταπολιτευτική νομοθεσία για τον πολεοδομικό και χωροταξικό σχεδιασμό πρότεινε στοιχεία κοινωνικής συμμετοχής, με διαβαθμισμένη ισχύ. Ωστόσο, ακόμη και εάν θεωρήσουμε ότι η κυρίαρχη πολιτική πρόθεση των δεκαετιών 1980 και 1990 βρισκόταν στην κατεύθυνση εμπλοκής της κοινωνίας στο χωρικό σχεδιασμό, με έμφαση στο Σύνταγμα του 1975 και τον Οικιστικό Νόμο 1337/83, οφείλουμε να σταθούμε σήμερα κριτικά στις διαδικασίες, αλλά και το αποτέλεσμα αυτής της συμμετοχής. Εγείρονται ζητήματα αναφορικά με το πόσο δημοκρατική ήταν η συμμετοχή, τόσο σε επίπεδο πρόβλεψης όσο και εφαρμογής. Επίσης, πόσο συμμετοχικός ήταν τελικά ο σχεδιασμός που προωθήθηκε από το επίπεδο μιας γειτονιάς ως το επίπεδο της χώρας — και επακόλουθα πόσο δημοκρατικός. Η εμπειρία απέδειξε ότι ήταν ελλειμματική η πληροφόρηση των πολιτών, των τοπικών κοινωνιών και ισχνή η συμβολή τους στο σχεδιασμό.  Κατέδειξε τη συνεχή παράφρασή της σε συμμετοχή, μέσω εκπροσώπων φορέων και τυπικής γνωμοδότησης οργάνων άμεσα ή έμμεσα σχετιζόμενων και συχνά εξαρτώμενων από την κεντρική εξουσία και τα συμφέροντα που εξυπηρέτησε.

Εάν για την περίοδο έως τη δημοσιονομική κρίση, η κριτική θεώρηση της συμμετοχής εστίαζε στα προαναφερόμενα, ο καταιγισμός των νομοθετημάτων της τελευταίας πενταετίας, που αφορούν  διαδικασίες χωρικού σχεδιασμού και ανάπτυξης, ανέδειξε ως μείζον θέμα τη νομιμοφανή παράκαμψη της ισχνής κοινωνικής συμμετοχής στον σχεδιασμό με όρους χωροκοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατίας και κοινωνικού ελέγχου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εκποίησης δημόσιας περιουσίας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Η περίφημη ηλεκτρονική διαβούλευση και διαφάνεια χρησιμοποιείται σήμερα ως άλλοθι ενός συστηματικού εκφυλισμού της κοινωνικής συμμετοχής σε τυπικό και ουδόλως καθοριστικό προαπαιτούμενο μελετών και σχεδίων, με όρους επιβολής και αυταρχισμού, μακράν της δημοκρατίας, της συμμετοχής και του ελέγχου από τις τοπικές κοινωνίες.

Η ανάκτηση της συμμετοχής στον σχεδιασμό, ως ουσιαστικό στοιχείο και ειδοποιός διαφορά στο πλαίσιο μιας ριζοσπαστικής διακυβέρνησης, αποτελεί ένα ακόμη στοίχημα για την Αριστερά. Πρέπει, πέρα από την αναγκαία νομοθεσία, να αναζητηθούν ουσιαστικοί τρόποι και όροι μιας ενεργού συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στο σχεδιασμό που τις αφορά. Βασική προϋπόθεση εγκαθίδρυσης ενός δημοκρατικού και δίκαιου συστήματος χωρικού σχεδιασμού είναι η οικοδόμηση μιας ισότιμης και διαδραστικής σχέσης μεταξύ πολιτών και όσων αποφασίζουν για τον σχεδιασμό του χώρου και των εμπλεκομένων ειδικών και αρμόδιων δημόσιων υπηρεσιών. Πρωταρχικοί όροι είναι η  ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όλων των ενδιαφερόμενων πολιτών, με στόχο την απόκτηση γνώσης ικανής για την παρακολούθηση της διαχρονικής εξέλιξης του σχεδιασμού του τόπου τους, ώστε να εξασφαλίζεται, πράγματι, η κοινωνική συμμετοχή. Στοίχημα αποτελεί η ενεργοποίηση των τοπικών κοινωνιών στην κατεύθυνση της συμβολής τους σε έναν όχι απλώς «από τα κάτω σχεδιασμό», αλλά και δημοκρατικό και δίκαιο, ως αποτέλεσμα διαλόγου και κοινής δράσης για το μέλλον κάθε τόπου. Εξίσου σημαντική είναι η ανάγκη για συνεχή και ανοικτή προς όλους παρακολούθηση της προώθησης και εφαρμογής του σχεδιασμού, στη βάση της αναγνώρισης του δικαιώματος κάθε μέλους μιας κοινωνίας για καθετί που σχεδιάζεται και υλοποιείται στον τόπο του, από τη γειτονιά ως την κλίμακα της  χώρας.

Στον αντίποδα της νεοφιλελεύθερης αντίληψης, που εκπορεύεται την τελευταία περίοδο από τις κυβερνητικές επιλογές στο όνομα της κρίσης, η Αριστερά οφείλει να αντιτάξει με ρεαλισμό και ανθρωπισμό, δημοκρατία και δικαιοσύνη, μια άλλη αντίληψη για την ανάπτυξη και τον σχεδιασμό στη χώρα. Να ζητήσει κατά προτεραιότητα την άμεση κατάργηση όλων των μνημονιακών νομοθετημάτων που άπτονται του πολεοδομικού και χωροταξικού σχεδιασμού. Η αυτονόητη αυτή δέσμευση απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη, και κυρίως την ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας. Απαιτεί τη συλλογή και επεξεργασία της πληροφορίας από τη βάση, τη συνεχή αλληλοτροφοδότηση, την επικαιροποίηση και κυρίως τη διαφάνεια. Μόνο τότε η πληροφορία θα είναι ικανή να ενσωματώνεται σε ένα δίκαιο σχεδιασμό. Μια ανοικτή τράπεζα πληροφορίας, ενημέρωσης, τεκμηρίωσης παρακολούθησης-ελέγχου απαιτείται για κάθε τόπο, κάθε δήμο, σε όλη τη χώρα. Οι νέοι όροι διαλόγου πρέπει να λειτουργήσουν και να εγκατασταθούν στο νέο, ριζοσπαστικό θεσμικό πλαίσιο μεταξύ κοινωνίας και ειδικών, συλλογικών φορέων/πρωτοβουλιών, τοπικών αυτοδιοικήσεων και κεντρικών υπηρεσιών. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να ανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς τον τρόπο λήψης αποφάσεων για τον σχεδιασμό. Αυτό είναι ένα ακόμη στοίχημα για την Αριστερά, μια πρόκληση για άλλου τύπου διακυβέρνηση της χώρας, μια θεμελιώδης αρχή για έναν δημοκρατικό και δίκαιο σχεδιασμό.

Η Σοφία Αυγερινού-Κολώνια και η Ρένα Κλαμπατσέα διδάσκουν στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Εκδήλωση ΤΕΕ Ανατολικής Μακεδονίας "Εκρηκτικό σήμερα...Αύριο τι?" - Τρίτη 20/1, 6:30μμ

Εκδήλωση ΤΕΕ Ανατολικής Μακεδονίας "Εκρηκτικό σήμερα...Αύριο τι?"

Τρίτη 20/1/2015, 18:30, αμφιθέατρο Διοικητηρίου Καβάλας

ομιλητής: Πετρόπουλος Δημήτρης, μέλος Α/ΤΕΕ

Συνάδελφοι,

Αντί το ασφαλιστικό μας σύστημα και ο ασφαλιστικός μας οργανισμός ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ να στέκεται αρωγός στη δραματική κατάσταση που έχουν περιέλθει οι διπλωματούχοι μηχανικοί και ο τεχνικός κόσμος, επιβαρύνει ακόμη περισσότερο, με τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές και τις περιπαιχτικές ρυθμίσεις, την απόγνωση των Μελών μας, οδηγώντας χιλιάδες Συναδέλφους εκτός επαγγέλματος και δίνοντας στην ήδη άθλια κατάσταση, χαρακτήρα ανθρωπιστικής κρίσης, τόσο για τους ασφαλισμένους Μηχανικούς όσο και για τα Μέλη των οικογενειών τους.

Στις επανειλημμένες οχλήσεις του ΤΕΕ, ο Υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων δεν έχει δεχθεί ούτε μία συνάντηση, ενώ διατηρεί στη θέση του τον, σε αποστολή αποδιοργάνωσης του ΕΤΑΑ και εξαθλίωσης των ασφαλισμένων, Πρόεδρο του ΔΣ του ΕΤΑΑ.

Η Κεντρική Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ έχει διαμορφώσει το πλαίσιο των διεκδικήσεων και για την αντιστροφή της κατάστασης είναι αναγκαία η αγωνιστική κινητοποίηση του κλάδου  μαζί με τους Επιστημονικούς Συλλόγους και τις Συλλογικότητες των μηχανικών, σε  πανελλαδική κλίμακα και σε όλα τα μέτωπα επαγγελματικής και επιστημονικής δραστηριότητας των διπλωματούχων μηχανικών, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Σας  καλούμε στην ενημερωτική εκδήλωση που διοργανώνει το ΤΕΕ-ΑΜ για το ασφαλιστικό των μηχανικών την Τρίτη 20-1-2015 και ώρα 18:30, στην Καβάλα, στο Αμφιθέατρο του Διοικητηρίου.

Για την Διοικούσα Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Δημήτρης Κυριαζίδης

Εκτός έδρας των Διπλωματούχων Μηχανικών.

Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ

τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr

Αθήνα, 13/1/2015

Αρ. Πρωτ. : 6784

Προς : Τον Πρόεδρο

Ι Τμήματος

του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Βουρνάζου 4 & Τσόχα Αθήνα

Κοιν.: 1. Πρόεδρο και Δ.Ε. του ΤΕΕ

2. Α΄ βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ

Θέμα: Εκτός έδρας των Διπλωματούχων Μηχανικών.

Απευθυνόμαστε σε εσάς με αφορμή την απόρριψη έγκρισης εντάλματος πληρωμή εξόδων μετακίνησης Διπλωματούχων Μηχανικών, μελών της Ομοσπονδίας μας και παραπομπής του θέματος στο Ελεγκτικό Συνέδριο Τμήμα Ι προκειμένου να αποφανθεί για το θέμα και με μοναδικό στόχο την συμβολή μας στην εξέταση του θέματος από μέρους σας επιχειρηματολογώντας σε πλευρές που θα συμβάλλουν εκτιμούμε θετικά στην απόφαση σας.

1. Παραθέτοντας εν συντομία το ιστορικό σε νομοθετικό επίπεδο έχουμε :

α. Συμπλήρωση και τροποποίηση των διατάξεων του ν. 2685/1999 με τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 2 του ν.3554/2007 για τους Διπλωματούχους Μηχανικούς με τις οποίες ο νομοθέτης αναγνωρίζοντας τις σημαντικές ιδιαιτερότητες του έργου των Διπλωματούχων Μηχανικών διαφοροποιεί το επίπεδο κάλυψης των εκτός έδρας δαπανών και παραπέμπει τον ακριβή προσδιορισμό του σε ΚΥΑ.

β. Ακολουθεί η ΚΥΑ αριθ. 2/52971/0022/31-8-2007.

γ. Στα πλαίσια της δημοσιονομικής πολιτικής με νέα Υπουργική Απόφαση Αρ. Φύλλου 1069/31 Μαΐου 2011 τροποποιούνται μειούμενα τα ποσά που προσδιορίζοντας με την προηγούμενη ΚΥΑ και συγκεκριμένα ορίζονται :

1. Η.Α. στο ποσό των πενήντα έξι (56) ευρώ.

                2. Η.Α. κατά την αυθημερόν μετακίνηση πενήντα έξι (56) ευρώ.

3. Κάλυψη δαπάνης διαμονής (ξενοδοχείο) εξήντα τέσσερα (64) ευρώ.

       4. Αποζημίωση ημέρας επιστροφής, 1/3 της Η.Α.

2. Η φύση του έργου των Διπλωματούχων Μηχανικών απαιτεί την αυτοπρόσωπη παρουσία τους, που επιβάλλεται όχι μόνο για την σωστή εκτέλεση του έργου τους και γιατί είναι ο μόνος Κλάδος εργαζομένων στο Δημόσιο με αυστηρότατες ποινικές ευθύνες για σφάλματα και παραλείψεις κατά την εκτέλεση του έργου τους. Ο απαιτούμενος χρόνος της επιτόπου παρουσίας τους ποικίλλει και δεν είναι δυνατόν να ενταχθεί σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια για όλο το φάσμα των αρμοδιοτήτων.

Υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις εργασιών (π.χ. σκυροδέτηση κλπ.), κατά τις οποίες η παρουσία Διπλωματούχων Μηχανικών επιβάλλεται μέχρι προχωρημένες απογευματινές ώρες, με αποτέλεσμα η επιστροφή να πραγματοποιείται αργά τη νύκτα προκειμένου να αποφευχθεί η διανυκτέρευση.

3. Η δραματική συρρίκνωση του στελεχιακού δυναμικού των Τεχνικών Υπηρεσιών τα τελευταία χρόνια, έχει προσθέτει στους Διπλωματούχους Μηχανικούς υπέρμετρο εργασιακό φόρτο ο οποίος προκειμένου να καλυφθεί επιβάλλει ιδιαίτερη χρονική συμπίεση εκτέλεσης του έργου που αυτονόητα οδηγεί στις περισσότερες περιπτώσεις στην αυθημερόν μετακίνηση. Ταυτόχρονα και ο δραματικός περιορισμός των σχετικών πιστώσεων επιβάλλει αντίστοιχη συμπίεση στις δαπάνες μετακίνησης και συνεπώς περικοπή διανυκτερεύσεων και μεγαλύτερης διάρκειας μετακίνησης.

Για όλους τους παραπάνω λόγους που συνοπτικά σας εκθέσαμε, πιστεύοντας ότι βοηθούσε το έργο σας και με δεδομένο ότι και στο πρόσφατο παρελθόν το Ι Τμήμα έχει επιληφθεί υποθέσεων με θετικές αποφάσεις, μας δίνει την βεβαιότητα και για την τωρινή ορθή σας απόφαση.

Σε κάθε περίπτωση είμαστε στην διάθεσή σας.