Η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου και άλλες πολεοδομικές φαντασιώσεις για το κέντρο της πόλης

Αναδημοσίευση από την Αυγή, του Κωστη Χατζημιχαλη

Η πρόθεση της κυβέρνησης να προκηρύξει διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για τη πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου και η ευρύτατη δημοσιότητα του θέματος, με εκπομπές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση και με δημοσιεύσεις στις εφημερίδες, έχει καλλιεργήσει υπερβολικές προσδοκίες, ακόμη και μύθους. Ακούμε και διαβάζουμε για τη «δημιουργία μια νέας συλλογικής ταυτότητας της πόλης μας», ότι η πολεοδομική παρέμβαση στην Πανεπιστημίου θα «δώσει νέα πνοή επαναφέροντας τους κατοίκους στο κέντρο», ακόμη και για «επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων» του κέντρου.

Δεν θα συζητήσω την προτεραιότητα του εγχειρήματος στη σημερινή δεινή οικονομική συγκυρία, σε μια πόλη που δεν έχει λύσει ακόμη το πρόβλημα των σκουπιδιών της. Δεν θα συζητήσω επίσης το κόστος των ερευνών που στηρίζουν την πρόταση και το κόστος του διεθνούς διαγωνισμού, με πιθανό αποδέκτη το αρχείο του ΥΠΕΚΑ, όπως συνέβη με τον αντίστοιχο για το αεροδρόμιο του Ελληνικού πριν εφτά χρόνια. Θέλω όμως να φωνάξω δυνατά ότι η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου είναι ένα μεγάλο πολεοδομικό λάθος, δεν απαντά σε κανένα ουσιαστικό πρόβλημα του κέντρου, ενώ αντιθέτως θα ανατρέψει την ιστορική του ταυτότητα και θα δημιουργήσει σοβαρά κυκλοφοριακά και κοινωνικά προβλήματα στις γειτονικές περιοχές και στη περίμετρο του δακτυλίου. Εξηγούμαι.

Ένα μεγάλο πολεοδομικό λάθος

1. Η Πανεπιστημίου είναι σχεδιασμένη από το 19ο αιώνα ως ένα βασικό βουλεβάρτο-λεωφόρος της πόλης, ένας βασικός αστικός συντελεστής με ιστορικά χαρακτηριστικά διαμπερούς διέλευσης. Η μετατροπή του σε πεζόδρομο ανατρέπει τις ιστορικές καταβολές της λειτουργίας και του συμβολισμού της ως λεωφόρου και θα αναπαράγει το λάθος του πρόσφατου σχεδιασμού της Ομόνοιας που, από κυκλοφοριακός κόμβος-αναφορά της πόλης, έχει μετατραπεί σε μια αμήχανη, σκοτεινή διέλευση πεζών.

2. Είναι ο πιο φαρδύς δρόμος του κέντρου με επαρκέστατα πεζοδρόμια. Αντί της συνολικής πεζοδρόμησης θα μπορούσαν τα τελευταία να διευρυνθούν και να φυτευτούν, να δημιουργηθεί ποδηλατόδρομος και να επεκταθεί η γραμμή του τραμ, χωρίς να χάσει τη λειτουργία της λεωφόρου. Η παρέμβαση γίνεται εντελώς αποσπασματικά σε ένα μικρό τμήμα της πόλης, χωρίς συνολικότερο σχεδιασμό και με άγνωστες συνδέσεις με το υπό μελέτη νέο ρυθμιστικό της.

3. Ο ιστορικός σχεδιασμός της λεωφόρου έχει συνοδευτεί από χρήσεις δημόσιων κτιρίων και τραπεζών στα 2/3 του μήκους, με ελάχιστη κατοικία και εμπορικές χρήσεις. Αυτό σημαίνει ότι μετά το μεσημέρι αυτός ο φαρδύς δρόμος θα είναι έρημος. Φυσικά, η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την επέλαση τραπεζοκαθισμάτων. Αλλά αξίζει αυτή τη χρήση η πλέον λαμπρή λεωφόρος της πόλης;

4. Τα κυκλοφορικά προβλήματα στους γειτονικούς δρόμους θα είναι πολύ σοβαρά, γιατί η κάθοδος από την Ακαδημίας θα μεταφέρει κινήσεις ανόδου και διεξόδου προς Λ. Βας. Σοφίας σε άλλους μικρότερους δρόμους. Προβλήματα θα έχουν και τα δημόσια μέσα μεταφοράς (διελεύσεις και αφετηρίες). Εκτός από τις περιγραφές της πρότασης δεν έχω δει κάποια μελέτη περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων (όπως επιβάλλεται από το νόμο) που να στηρίζει τις προτάσεις.

Υπάρχουν όμως και γενικότερα, εξίσου σοβαρά θέματα, που εγείρουν οι προτάσεις του Υπουργείου. Η πρόταση για την πεζοδρόμηση και ορισμένες από τις άλλες ιδέες για το κέντρο που έχουν δει τα φώτα της δημοσιότητας, εντάσσονται σε μια συνολικότερη αλλαγή υποδείγματος στην πολεοδομική πρακτική αλλά και στις σπουδές των αρχιτεκτόνων. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια υποβαθμίζεται σταθερά το κοινωνικό και μεταρρυθμιστικό περιεχόμενο της πολεοδομίας και υπερτονίζεται η αρχιτεκτονική και αισθητική διάσταση. Η έμφαση δίνεται στην «ωραιοποίηση» της πόλης, αφήνοντας εκτός προβληματισμού τα κοινωνικά και καθημερινά λειτουργικά προβλήματα. Αντί για σχέδια μακρόπνοης συλλογικής χρησιμότητας τα σχέδια σήμερα μοιάζουν περισσότερο με πρότζεκτ-σημαίες ευκαιρίας, που στοχεύουν στην αξιοποίηση των κοινών για χρήσεις λάιφ στάιλ.

Σίτυ Μπιούτιφουλ;

«Mπάζει» η επένδυση Τοπλού

Αναδημοσίευση από ΕφΣυν, της Αντας Ψαρρά

Απάντηση έδωσε το υπουργείο Ανάπτυξης στην ερώτηση του Κρίτωνα Αρσένη προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με αφορμή το δημοσίευμα στην «Εφ.Συν.» (12.3.2013) για τη «μασκαρεμένη» επένδυση στο Τοπλού και την αχαρακτήριστη επέμβαση της Γραμματείας Στρατηγικών Επενδύσεων στην Εισαγγελία που ανακάλεσε προηγούμενη εντολή της για πλήρη διαφάνεια. Φυσικά ούτε ο βουλευτής ούτε και κανείς άλλος δεν φαίνεται να πείστηκε από τις αδύναμες αιτιάσεις του υπουργείου.

Αναλυτικά: Το υπουργείο απαντάει στα περί διαπλοκής λέγοντας ότι στην αρμόδια υπηρεσία ένταξης στο Fast Track δεν εξετάζονται οι περιβαλλοντικές μελέτες που χρειάζονται για την αδειοδότηση και αυτό θα εξεταστεί στα αρμόδια αδειοδοτικά όργανα! Αρα, σύμφωνα με το υπουργείο, οι υπηρεσίες δεν υποχρεώνονται να δώσουν τις πληροφορίες που ζητούν οι προσφεύγοντες κάτοικοι με βάση τις οδηγίες της Ε.Ε. Επιπλέον το υπουργείο ισχυρίζεται ότι η περιβαλλοντική πληροφόρηση δεν είναι υπεράνω των εμπιστευτικών επιχειρηματικών πληροφοριών που προστατεύονται, ούτε είναι απόλυτο το δικαίωμα των πολιτών στα στοιχεία.

Τέλος, αναφέρει το υπουργείο ότι ο διπλός ρόλος του κ. Συμβούλου τον οδήγησε να παραιτηθεί από τη συμμετοχή του στη λήψη της απόφασης για την έγκριση της επένδυσης. Παρά την παραίτησή του όμως από τη λήψη της απόφασης, φαίνεται ότι οι υπόλοιποι δεν του χάλασαν το χατίρι! Στο τέλος της απάντησης εγκαλείται -ως συνήθως- ο ερωτών για το ότι με τις ερωτήσεις του πλήττει το κύρος της χώρας!

Ποιος όμως πλήττει αληθινά το κύρος της χώρας όταν ένα μέλος ενός τόσο αμφιλεγόμενου επενδυτικού και περιβαλλοντικά καταστροφικού σχεδίου προσλαμβάνεται στο Δ.Σ. της εταιρείας που στο όνομα και της διαφάνειας επιλέγει στρατηγικές επενδύσεις; Αυτό μόνο το υπουργείο και η διυπουργική μπορούν να το διευκρινίσουν.

Τι επιβάλλει ο νόμος;

Υπενθυμίζουμε λοιπόν στη Διυπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων (ΔΕΣΕ) με την ασθενή μνήμη ότι ο Ν.3894/2010 για την «Επιτάχυνση και διαφάνεια υλοποίησης στρατηγικών επενδύσεων» απαιτεί τη διασφάλιση της φερεγγυότητας του επενδυτή και τη βιωσιμότητα της επένδυσης. Αυτά όμως και τα δύο αμφισβητούνται βάσιμα εδώ και πέντε χρόνια, με τεκμηριωμένες μελέτες και στοιχεία που άλλωστε οδήγησαν στην πρώτη απόρριψη της επένδυσης από το ΣτΕ το 2010. Πώς λοιπόν τώρα αποφάσισε η ΔΕΣΕ για τη φερεγγυότητα και τη βιωσιμότητα;

Πέραν των άλλων τρανταχτών στοιχείων που έχουν δημοσιευτεί από το 2009 έως σήμερα, χαρακτηριστικό στοιχείο της «φερεγγυότητας» της συγκεκριμένης εταιρείας αποτελεί το ότι, έξι μήνες μετά την ένταξη της επένδυσης στο Fast Track, η εταιρεία δεν έχει καταθέσει την αμοιβή που προβλέπει ο νόμος για την προώθηση της διαδικασίας αλλά ούτε και την εγγύηση που απαιτεί ο νόμος.

Νομοσχέδιο για την παραβατικότητα στην Κοινωνική Ασφάλιση

Αναδημοσίευση από TVXS. Προς συζήτηση εισάγεται στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής το σχέδιο νόμου για την «οριστική αντιμετώπιση της παραβατικότητας στην Κοινωνική Ασφάλιση».

Το νομοσχέδιο μεταξύ άλλων προβλέπει:

• Αναβαθμίζεται η ΗΔΙΚΑ σε κεντρικό φορέα ηλεκτρονικής διασταύρωσης και ελέγχου του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας.
• Αυστηροποιείται η αντιμετώπιση των παραβατικών συμπεριφορών υπαλλήλων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα που στρέφονται κατά του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας και συντέμνεται ο χρόνος απόδοσης δικαιοσύνης.
• Ενισχύεται η ελεγκτική αποτελεσματικότητα του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας και των άλλων ελεγκτικών οργάνων του υπουργείου Εργασίας, ιδίως ως προς την καταπολέμηση της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας με τη συνδρομή της Οικονομικής Αστυνομίας.
• Για την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής, την αύξηση των εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία και την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, καθιερώνεται το ασφαλιστικό πιστοποιητικό για τις μεγάλες επιχειρήσεις.
• Το ασφαλιστικό πιστοποιητικό συνδέεται με το ήδη θεσπισμένο φορολογικό πιστοποιητικό και στην έκδοσή του υποχρεούνται νόμιμοι ελεγκτές, οι οποίοι το χορηγούν με παρατηρήσεις ή επιφυλάξεις αν διαπιστώσουν παραβάσεις.

Στάση εργασίας ΕΜΔΥΔΑΣ Πελοπ/σου ενάντια στην αργία συναδέλφων

Στάση Εργασίας ΕΜΔΥΔΑΣ

12 + 1 SOS στη φορολογική δήλωση

Αναδημοσίευση από Ημερησία

Ελεύθεροι επαγγελματίες και επιτηδευματίες κατά τη συμπλήρωση των φετινών φορολογικών δηλώσεων θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους τα εξής:

1. Τα τεκμήρια διαβίωσης απειλούν τους επιτηδευματίες που δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα ή και ζημιές αφού θα κληθούν να πληρώσουν φόρο για το τεκμαρτό και όχι το δηλωθέν εισόδημά τους.

2. Η ηλεκτρονική υποβολή της δήλωσης, μέσω Taxinet είναι υποχρεωτική για όλα τα φυσικά πρόσωπα που κατά τη διάρκεια του 2012 ασκούσαν επιχείρηση ή ελευθέριο επάγγελμα.

3. Φέτος οι προθεσμίες υποβολής των δηλώσεων όλων ανεξαιρέτως των φυσικών προσώπων λήγουν στις 30 Ιουνίου, ανεξαρτήτως του τρόπου υποβολής και του τελευταίου ψηφίου του ΑΦΜ τους.

4. Εκτός από το βασικό έντυπο Ε1 της φορολογικής δήλωσης οι επιτηδευματίες συμπληρώνουν και συνυποβάλλουν το έντυπο Ε3 με βάση το οποίο προσδιορίζονται τα καθαρά κέρδη.

5. Οι σύζυγοι συμπληρώνουν ξεχωριστά έντυπα Ε3 αν και οι δύο είναι υπόχρεοι στην υποβολή του, λόγω επαγγέλματος.

6. Τα καθαρά κέρδη των ατομικών εμπορικών επιχειρήσεων που τηρούν βιβλία Β κατηγορίας του ΚΒΣ υπολογίζονται μόνο λογιστικά, δηλαδή με βάση τα πραγματικά έσοδα και έξοδά τους.

7. Μόνο τη λογιστική μέθοδο θα χρησιμοποιήσουν και οι ελεύθεροι επαγγελματίες για να προσδιορίσουν τα καθαρά κέρδη που απέκτησαν το 2012.

8. Οι επιτηδευματίες θα έχουν και φέτος τη δυνατότητα να ακολουθήσουν τη διαδικασία της «αυτοπεραίωσης» ή αυτοελέγχου, δηλαδή να κλείσουν χωρίς έλεγχο την χρήση του 2012. Όσοι περαιώνουν με τη διαδικασία του αυτοελέγχου υφίσταται υποχρέωση υπογραφής των δηλώσεών τους από λογιστή φοροτεχνικό, ανεξάρτητα από το ύψος των ακαθάριστων εσόδων τους.

9. Δαπάνες του φορολογούμενου για ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις, για ασφαλιστικές εισφορές (προς τον ΟΑΕΕ ή άλλα ταμεία αυτοαπασχολουμένων) για τόκους στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας, για ενοίκιο κύριας κατοικίας και παιδιών που σπουδάζουν σε άλλη πόλη, δίδακτρα σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα, ασφάλιστρα ζωής, διατροφή, δωρεές εκπίπτουν σε ποσοστό 10% από τον φόρο που αναλογεί στο εισόδημα.

10. Για τους φορολογούμενους με αναπηρία 67% και άνω το συνολικό ποσό των δαπανών που αναγνωρίζεται ανέρχεται στα 2.000 ευρώ και προσαυξάνει το αφορολόγητο όριο.

11. Εξαιρούνται από τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων και τον έλεγχο του «πόθεν έσχες» οι δαπάνες που πραγματοποίησαν οι φορολογούμενοι το 2012 για να αγοράσουν ακίνητα, να ανεγείρουν οικοδομές ή να κατασκευάσουν πισίνες. Ωστόσο, οι φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώσουν στον πίνακα 6 τα ποσά που διέθεσαν πέρυσι για την αγορά ακινήτων ή την ανέγερση οικοδομών.

12. Η δήλωση στοιχείων ακινήτων θα υποβληθεί μέχρι τις 30 Ιουνίου 2013.

13. Όλα τα δικαιολογητικά φυλάσσονται στο σπίτι και προσκομίζονται στην εφορία σε περίπτωση που γίνεται έλεγχος.

http://www.imerisia.gr/

«ΑΥΤΟΠΕΡΑΙΩΣΗ» ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ

Όλοι σήμερα στο ΕΤΑΑ, Μάρνη 22, στις 3 μ.μ.

Χτες στην ΔΕ του ΤΕΕ μετά και από τη πίεση που ασκήσαμε, αλλά και την εξέλιξη των πραγμάτων που είναι οριακή, πάρθηκε μια απόφαση που ανατρέπει τα ως τώρα δεδομένα. apofasi de_tee_20_3_2012

Με βάση την απόφαση αυτή οι εναπομείναντες εκπρόσωποι των μηχανικών σε ΕΤΑΑ και ΤΣΜΕΔΕ κκ. Γαμβρίλης, Πουλάκης (έχει δηλώσει παραίτηση) θα πρέπει:

- να πάνε κόντρα στην απόφαση του Αυγούστου (στην οποία Γαμβρίλης, Βασιλείου και Στασινός είχαν υπερψηφίσει όλοι μαζί την αύξηση των εισφορών),

- να ζητήσουν να ακυρωθούν οι αυξήσεις και

- να σταλούν τα σημειώματα με τις παλιές εισφορές.

Βέβαια στο σημερινό ΔΣ του ΕΤΑΑ με θέμα την αποστολή των αυξημένων εισφορών δεν είναι καθόλου σίγουρο αν θα παραστεί ο Κ. Γαμβρίλης (για να ακυρώσει τον εαυτό του) ή ότι ο Κυβερνητικός Επίτροπος δεν θα θέσει βέτο.

ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΟΣΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ  ΣΤΙΣ 3μμ ΣΤΟ ΕΤΑΑ ΜΑΡΝΗ 22 ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΥΞΗΜΕΝΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ

ΕΠΙΣΗΣ

Η ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΙΣ 6.30 ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ

Βραβεία "Ξανασκέψου την Αθήνα" Τα μηνύματα της εξουσίας

Αναδημοσίευση από "το περιβάλλον συζητά με έναν αρχιτέκτονα"

Περιβάλλον : Είδες δόθηκαν τα βραβεία για τον διαγωνισμό «Ξανασκέψου την Αθήνα»  με   μεγαλοπρέπεια  στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών,  και ήταν όλοι εκεί.

Αρχιτέκτονας :  Δεν ήταν όλοι. Έλειπε ο λαός.

Περιβάλλον : Μα για τον λαό υπάρχει σχετική έκθεση όπου εκτίθενται όλες οι μελέτες. Μπορεί να πάει να τις δει. Θα εντυπωσιαστεί.

 Αρχιτέκτονας : Κοίτα ο λαός έχει τόσα προβλήματα, για τα οποία περιμένει λύσεις, και αυτοί ασχολούνται με προγράμματα «αναβάθμισης δήθεν της Αθήνας». Οι πόλεις αναβαθμίζονται όταν η ποιότητα ζωής του λαού που ζει στην πόλη είναι αναβαθμισμένη. Η άνοδος της  ποιότητας ζωής των ανθρώπων αναβαθμίζει τις πόλεις. Με υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων, αναβάθμιση της πόλης δεν γίνεται. Η πόλη υπάρχει γιατί ζουν άνθρωποι σ’ αυτήν, δεν ζουν οι άνθρωποι επειδή υπάρχει η πόλη. Όταν υποβαθμίζεται καθημερινά η ζωή των ανθρώπων που ζουν στην πόλη, όσο και να την στολίσεις την πόλη, υποβαθμισμένη μένει. Όσο και να στολίσεις έναν τάφο, τάφος μένει.

Περιβάλλον : Τι εννοείς με αυτό το τελευταίο;

Αρχιτέκτονας : Εννοώ ότι όσο και να στολίσεις την πόλη, όσο σ’ αυτήν υπάρχουν άστεγοι, άνεργοι, παιδιά που πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο, άνθρωποι που αυτοκτονούν γιατί δεν έχουν να ζήσουν και συνθλίβεται η αξιοπρέπειά τους, άνθρωποι που ψάχνουν τροφή στα σκουπίδια, νέοι χωρίς όνειρα, γέροι χωρίς γηρατειά, πολίτες φοβισμένοι, ………. Υποβαθμισμένη μένει.   

Περιβάλλον : Να σου πω τι είπανε στην εκδήλωση;

Αρχιτέκτονας : Να μου πεις;

 Περιβάλλον: Ότι με το έργο αυτό αναβαθμίζεται το κέντρο της Αθήνας, όπου όλοι οι Αθηναίοι θα μπορούν να απολαύσουν την Αθήνα, να περπατήσουν, να θυμηθούν τα παλιά. Και ο Πρωθυπουργός που παρέστη στην εκδήλωση δήλωσε ότι το έργο «δείχνει ότι υπάρχουν ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας που μέσα στον ζόφο της κρίσης οραματίζονται την Ελλάδα αλλιώς. Οραματίζονται την Αθήνα μας αλλιώς».

 Αρχιτέκτονας : Ποιοι Αθηναίοι; Ποιοι όλοι; Και τι να θυμηθούν; Θέλεις να σου απαντήσω και στο δεύτερο;

Περιβάλλον: Αν θες;

Αρχιτέκτονας : Κοίτα για αυτή την πόλη πάντα η τάξη που κυβερνούσε τον τόπο χρησιμοποιούσε βαρύγδουπα συνθήματα. Όταν η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα του Κράτους η  βασιλεία ανέθεσε τον σχεδιασμό τότε της πόλης  με το εντυπωσιακό  «το σχέδιον πρέπει να είναι εφάμιλλον της αρχαίας δόξης και  λαμπρότητος της πόλεως ταύτης, και άξιον του αιώνος εις τον οποίον ζώμεν». Και τελικά το σχέδιο έγινε εφάμιλλον της αντιδραστικής πολιτικής σε βάρος του λαού, της αποπροσανατολιστικής πολιτικής προπαγάνδας για να μην ξυπνήσει ο λαός, και η άρχουσα τάξη εξασφάλισε με λαμπρότητα να διατηρηθεί στην εξουσία, παραπλανώντας τον λαό καλλιεργώντας του ψεύτικα παραπλανητικά ιδανικά. Από τότε έβαλε τις ρίζες και μέχρι σήμερα αυτές εφαρμόζει. Το σύνθημα «ο Ελληνικός λαός θα τα καταφέρει, και άλλες φορές βρέθηκε στην ίδια κατάσταση και τα κατάφερε» το ακούμε και σήμερα, αλλά  στην ουσία θέλει να πει ότι  «Η αντιδραστική άρχουσα τάξη θα τα καταφέρει για άλλη μια φορά να συνεχίσει να κυβερνά εις βάρος του λαού, και άλλη φορά βρέθηκε στην ίδια θέση και τα κατάφερε» τότε πρωτοεμφανίστηκε. Αν διαβάσεις την ιστορία θα καταλάβεις, το σύνθημα το σημερινό. Θέλει να πει «ότι οι ζωντανές δυνάμεις της εξουσίας μέσα στον ζόφο της κρίσης που δημιούργησαν για να συνεχίσουν να κυβερνούν θέλουν την Ελλάδα αλλιώς, μια Ελλάδα  όπου οι ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας θα είναι ζωντανά υποταγμένες στην  εκμετάλλευση και νεκρές στη διεκδίκηση».

Όλοι την Πέμπτη 21/3 στις 3μμ στο ΕΤΑΑ να ακυρώσουμε τις ληστρικές αυξήσεις εισφορών

Σε συνέχεια της χθεσινής μας ανάρτησης για την εντολή από το νέο πρόεδρο του ΕΤΑΑ (Σελιανάκης) προς το ΤΣΜΕΔΕ για άμεση αποστολή των νέων σημειωμάτων με τις αυξημένες και αναδρομικές εισφορές και ως αποτέλεσμα κινητοποίησης στη ΔΕ του ΤΕΕ, υπάρχει κινητοποίηση για σήμερα Πέμπτη 21/3 στις 3μμ στο ΕΤΑΑ (Μάρνης 22), ώστε να επιβάλουμε να ακυρωθεί η απόφαση του Αυγούστου, να ακυρωθούν οι αυξήσεις και να στείλουν τα σημειώματα με τις παλιές εισφορές. Ακολουθεί η πρόταση μας προς τη σημερινή συνεδρίαση της ΔΕ του ΤΕΕ.

ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΕ/ΤΕΕ 20/3/2013

ΘΕΜΑ 2: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Η ΔΕ/τεε συνεκτιμώντας ότι,

1. Η εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών με τη συνέργεια των ελληνικών κυβερνήσεων – ΕΕ – ΔΝΤ, επιδιώκει να φορτώσει τις επιπτώσεις της κρίσης του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού υποδείγματος στους εργαζόμενους, καταστρέφοντας συντριπτικά και ανεπανόρθωτα τους όρους ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας και την πρόσβαση στα δημόσια αγαθά.

2. Οι εργαζόμενοι μηχανικοί, ως τμήμα της κοινωνία και αυτοί, δεν εξαιρούνται από την συντελούμενη παραγωγική και κοινωνική καταστροφή. Μεγάλο μέρος των συναδέλφων οδηγείται άμεσα στην εξαθλίωση και αναγκάζεται στην έξοδο από το επάγγελμα.

3. Η ανεργία, η υποαπασχόληση και η μείωση των αποδοχών αποτελούν την καθημερινότητα κάθε συναδέλφου. Χιλιάδες συνάδελφοι που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη, αιτούνται την διακοπή του επαγγέλματος, πολλοί άλλοι μεταναστεύουν.

4. Έχουν καταργηθεί οι ΣΣΕ για τους συναδέλφους στον ιδιωτικό τομέα, οι κατώτατες αμοιβές για τους αυτοαπασχολούμενους, οι αξιοπρεπείς μισθοί για τους δημόσιους υπαλλήλους, τα δημόσια αγαθά για ολόκληρη την κοινωνία. Οι χιλιάδες απολύσεις μηχανικών στον ιδιωτικό τομέα, τώρα επεκτείνονται και στο δημόσιο.

5. Το πτυχίου του μηχανικού εξισώνεται επαγγελματικά με τα πτυχία των κολλεγίων και απαξιώνεται με την τοποθέτηση φραγμών για την άσκηση του επαγγέλματος (σεμινάρια, εξετάσεις, πιστοποιήσεις). Οι μηχανικοί διασπώνται και κατακερματίζονται πολλαπλά σε ελέγχοντες «ειδικών προσόντων» και ελεγχόμενους.

Απόφαση Συντονιστικού Γεν. Συνελεύσεων & Καταλήψεων 14/3/2013

Απόφαση Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων 14/3/2013

Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών - Παρέμβαση στη ΔΕ του ΤΕΕ 13.3.2013

Video (1) - Παρέμβαση Μαούνη

Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών _ στη Δ.Ε. του ΤΕΕ (1) 13.3.2013

Παρέμβαση της Ανοιχτής Συνέλευσης Μηχανικών στη Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ στις 13. 3. 2013 για το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ των ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ. Ο εκπρόσωπος της Ανοιχτής Συνέλευσης Μηχανικών παρουσιάζει τις θέσεις της Ανοιχτής Συνέλευσης.

 http://youtu.be/C9mz_dn7WeM

Video (2) - Παρέμβαση Συνταξιούχου

Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών _ στη Δ.Ε. του ΤΕΕ (2) 13.3.2013

Παρέμβαση Συνταξιούχου, Μέλους της Ανοιχτής Συνέλευσης Μηχανικών, στη Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ στις 13. 3. 2013 για το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ των ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ. 

http://youtu.be/0Wj-vRbi5ak

Η λεηλασία της ΔΕΗ

Αναδημοσίευση από το Πριν, της Φλώρα Παπαδέδε,  Γενική Γραμματέας Συλλόγου Επιστημόνων ΔΕΗ – ΚΗΕ

Η άθλια τρικομματική κυβέρνηση σε συνεργασία με την τρόικα προωθεί το ξεπούλημα της λεγόμενης «Μικρής ΔΕΗ», που απαρτίζεται από πολλές μονάδες αλλά και 1,5 εκατομμύριο Έλληνες καταναλωτές! Το τελικό αποτέλεσμα της παράδοσης της ενέργειας στις πολυεθνικές θα είναι πανάκριβο ρεύμα για το λαό. Μέσα στον ενιαίο αγώνα διεκδικούμε την εθνικοποίηση ολόκληρου του ενεργειακού τομέα της χώρας προς όφελος του λαού.

Θέλουν «ΝΕΑ ΔΕΗ»: Ούτε δημόσια, ούτε επιχείρηση

«Υπήρχε κάποτε μια χώρα, η Γιουγκοσλαβία…». Έτσι ξεκινούσε, για όποιον θυμάται, η ταινία Underground του Κουστουρίτσα. Με τα ίδια λόγια μπορούμε να περιγράψουμε το κατάντημα της στρατηγικότερης υποδομής της χώρας μας, της μοναδικής της βαριάς βιομηχανίας: Υπήρχε κάποτε μια Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού…
Από τον Οκτώβριο του 2003, η ΔΕΗ έπαψε να είναι δημόσια! Όχι μόνο γιατί εκποιήθηκε σε ιδιώτες το 49% του μετοχικού της κεφαλαίου. Αλλά κυρίως γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εγχώριές της κυβερνήσεις «απελευθέρωσαν» την ηλεκτρική ενέργεια από κάθε έννοια δημόσιου συμφέροντος και κοινωνικού αγαθού. Η ΔΕΗ ιδρύθηκε «σκοπόν έχουσα τον εξηλεκτρισμόν καθ’ άπασαν την χώραν» και με βασική της υποχρέωση να «παρέχει την παραγόμενην ηλεκτρικήν ενέργειαν προς τους αγροτικούς και αστικούς πληθυσμούς εις την ευθηνοτέραν δυνατήν τιμήν». Στον αντίποδα ακόμα και του Β.Ν.Δ. 1468/1950, η «ελεύθερη αγορά» την υποβάθμισε σε μια επιχείρηση με σκοπό να ξεζουμίζει τη λαϊκή κατανάλωση με συνεχείς αυξήσεις, προκειμένου να διευκολύνει την είσοδο των ιδιωτών στην αγορά της, να τους επιδοτεί πλουσιοπάροχα από το ταμείο της και «να προσφέρει αξία στους μετόχους της» – όπως δήλωνε το 2008 ο Π. Αθανασόπουλος, τέως CEO της ΔΕΗ και ως πριν μερικές μέρες Πρόεδρος του Ταμείου Εκποίησής της (ΤΑΙΠΕΔ). Οι μνημονιακές χούντες την έχρισαν ακόμα και εκβιαστή – φοροεισπρακτικό μηχανισμό για τα χαράτσια σε βάρος «των αγροτικών και αστικών πληθυσμών».
Από τον Μάιο του 2012, η ΔΕΗ έπαψε να είναι επιχείρηση! Η «απελευθέρωση» απαίτησε τη διάσπαση της ενιαίας και καθετοποιημένης δομής της ΔΕΗ που της επέτρεπε οικονομίες κλίμακας και συντονισμένη λειτουργία κι άφησε στη θέση της τρεις –για την ώρα– εταιρείες: ΔΕΗ Παραγωγή – Εμπορία (ορυχεία-σταθμοί παραγωγής, πωλήσεις), ΑΔΜΗΕ (διασυνδεδεμένο σύστημα μεταφοράς υψηλής τάσης) και ΔΕΔΔΗΕ (δίκτυο διανομής μέσης και χαμηλής τάσης). Καθεμιά με αυξανόμενα κόστη λειτουργίας, επενδύσεων, δανεισμού κ.λπ. λόγω της συρρίκνωσης του μεγέθους και με συμβόλαια πώλησης στη θέση της προηγούμενης λειτουργικής συνεργασίας. Καθεμιά να προσθέτει για τις δραστηριότητές της το δικό της 13% ΦΠΑ και 6%-8% «εύλογο κέρδος» στο λογαριασμό του ρεύματος. Και οι τρεις μαζί με «προβλήματα ρευστότητας» λόγω επιδότησης των «ανταγωνιστών» (μόνο τα φέσια των ιδιωτών «παρόχων» Ενέργκα και Ελλάς Πάουερ ξεπερνούν τα 300 εκατομμύρια ευρώ και οι απλήρωτοι λογαριασμοί του Μυτιληναίου τα 140 εκατ. ευρώ). Και οι τρεις οδεύουν για ξεπούλημα… Τα κοράκια της αγοράς ήδη διαγκωνίζονται: Να πωληθεί πρώτα η «μικρή ΔΕΗ», το 17% του Ομίλου ή ο ΑΔΜΗΕ;

Το ξεπούλημα της  «μικρής ΔΕΗ»

Τάσος Μπίρης: Όσοι προκάλεσαν την κρίση παριστάνουν τα ευαισθητοποιημένα θύματά της

Αναδημοσίευση από το Δρόμο συνέντευξης στον Σταμάτη Μαυροειδή. Τα σημάδια προαναγγέλλουν ένα ρημαγμένο μέλλον, οι πτυχές του, ωστόσο, παραμένουν άδηλες, ανεκδήλωτες ακόμη ως προς το βάθος και την έκτασή τους.

Πρέπει, λοιπόν, να φανταστούμε την κοινωνία που μας προετοιμάζουν, να ξεχάσουμε το «οικοδομημένο» παρελθόν, να αναλύσουμε την απατηλή συνθήκη που το εξέθρεψε, να αποτρέψουμε την αιματηρή του συνέχεια: «Ν’ αντιτάξουμε τη γνώση, τη συσπείρωση, την επικοινωνία και την αλληλεγγύη στην αντιμετώπιση των κοινών μας προβλημάτων, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στη συνέντευξη που ακολουθεί και ο αρχιτέκτονας Τάσος Μπίρης, ομότιμος καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Ας τον ακούσουμε…

Όλοι πλέον κάνουν λόγο για κάποιο τέλος. Κάποιοι το ονομάζουν τέλος της μεταπολίτευσης, άλλοι τέλος νοήματος, ακραία κρίση του πολιτικού συστήματος, ή (και) δομική κρίση του καπιταλισμού. Θα ήθελα τη γνώμη σας.
Κάθε «τέλος» ακολουθείται αναπόφευκτα από την «αρχή» μιας νέας κατάστασης. Για την έλευση του «τέλους» που σήμερα μας απασχολεί, πράγματι φαίνεται να συμφωνούν όλοι. Σε ποιά όμως «νέα κατάσταση» προσβλέπουν άραγε οι -τάχα- «συμφωνούντες», μετά την έλευση αυτού του «τέλους»;
Γιατί διαφέρουν πολύ όσοι προσβλέπουν σε μια ανανεωμένη, καλύτερη ατομική και -κυρίως- συλλογική ζωή, σε συνθήκες δημοκρατίας και αλληλεγγύης, από όσους προσβλέπουν (φανερά ή κρυφά) στην αναβίωση -αλλά με «νέο» πρόσωπο- των «αρπαχτών» που μας έφεραν εδώ.
Ευτυχώς ή δυστυχώς λοιπόν η έμπρακτη στάση απέναντι στην εναλλαγή κάθε «τέλους» με κάθε «νέα αρχή» δεν είναι καθολική. Ας μην αυταπατώμεθα.

Καθολική όχι, στην πλειοψηφία όμως ωριμάζει μια «καινούργια» συνείδηση και οι «αρπαχτές» που λέτε, αυτή την καινούργια κατάσταση βολιδοσκοπούν, απέναντί της αναδιατάσσονται. Κάτι ανάλογο δεν παρατηρείτε και στον δικό σας χώρο;
Παρατηρώ, διεθνείς και εντόπιους πρωταγωνιστές (αλλά και απλούς συνοδοιπόρους) της θεωρίας και των πρακτικών που προκάλεσαν την κρίση σε όλες τις κοινωνικές δράσεις, να παριστάνουν τώρα τα κοινωνικά ευαισθητοποιημένα θύματά της! Ακόμη και να μας κουνούν το δάκτυλο «από έδρας». Και τούτο συμβαίνει ενώ υποδορίως προετοιμάζουν τη «νέα κατάσταση» ώστε να είναι και πάλι στα μέτρα τους, με στόχο να διατηρήσουν στο ακέραιο τον τρόπο σκέψης και δράσης τους. Χωρίς να έχουν διδαχθεί από τα πεπραγμένα τους. Χωρίς να νοιάζονται για τίποτα.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην αρχιτεκτονική, που είναι επίσης μέρος και συχνά συνδιαμορφωτής της κοινωνικής πραγματικότητας.
Πιστεύω ότι η τάση για ανεξέλεγκτη, αναίτια και πανάκριβη μορφοπλασία που χαρακτήρισε την διεθνή και εντόπια αρχιτεκτονική, τόσο στη διδασκαλία, όσο και στην εφαρμογή της, κυρίως τα τελευταία 15 - 20 χρόνια, ήταν ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που προανήγγειλαν αλλά και οδήγησαν ενεργά στην τραγωδία που σήμερα βιώνουμε.
Μεταλαμπαδεύτηκε, μάλιστα, σε εμάς (που ασμένως την ασπαστήκαμε) από τους πανίσχυρους μηχανισμούς του «υλιστικού εκσυγχρονισμού της παγκοσμιοποίησης», μέσα σε ένα πνεύμα υπεραισιόδοξης «νεοτερικότητας», όπου κυριάρχησε απόλυτα το «γιατί όχι» έναντι του «γιατί».
Στη διάδοση αυτού του πνεύματος συνέβαλαν πρωτίστως, οι κυβερνητικές πολιτικές αυτής της περιόδου, σύσσωμοι οι περί την αρχιτεκτονική σχολιαστές -διαμορφωτές της κοινής γνώμης- πολλοί αρχιτέκτονες εφαρμογής, τα ΜΜΕ, «έγκριτα» αρχιτεκτονικά περιοδικά, αλλά και αρχιτέκτονες-πανεπιστημιακοί δάσκαλοι.
Και αυτή η νοοτροπία -παρά την κρίση- εξακολουθεί, δυστυχώς, να λειτουργεί σε ειδικούς χώρους της αρχιτεκτονικής εφαρμογής και διδασκαλίας.

Αυτό που περιγράφετε δεν αφορά ελπίζω την πλειονότητα του σώματος των αρχιτεκτόνων, δεν είναι έτσι;

Ο νέος πρόεδρος του ΕΤΑΑ έδωσε εντολή προς το ΤΣΜΕΔΕ για την άμεση αποστολή των νέων σημειωμάτων με τις αυξημένες και αναδρομικές εισφορές

Όπως πληροφορηθήκαμε από τη ΔΕ του ΤΕΕ ο νέος πρόεδρος του ΕΤΑΑ (Σελιανάκης), έδωσε εντολή προς το ΤΣΜΕΔΕ για την άμεση αποστολή των νέων σημειωμάτων με τις αυξημένες και αναδρομικές εισφορές.

Με θέμα την "αντίδραση" του ΤΕΕ και τον ορισμό 2 εκπροσώπων θα συνεδριάσει η ΔΕ αύριο στις 6 μμ.

Δείτε τι μας περιμένει...

Οι νέες ληστρικές εισφορές του ΤΣΜΕΔΕ

Οι νέες εισφορές με βάση το Νόμο 3986/2011 (Φ.Ε.Κ. 152/1-7-2011) διαμορφώνονται ως εξής: (θα ισχύσουν αναδρομικά από την 1.7.2011 σύμφων...

Δείτε τι χρωστάμε αναδρομικά στο ΤΣΜΕΔΕ...

Το ΤΣΜΕΔΕ άρχισε να υλοποιεί τις ληστρικές αυξήσεις εισφορών

Αναρτούμε το Γραμμάτιο Είσπραξης που εξέδωσε το ΤΣΜΕΔΕ σε συνάδελφο που πλήρωσε τις εισφορές του στις 7/1/2013 . Από την 1 /1 /12013 με ...

Το παράκτιο μέτωπο έχει ιστορία αγώνων

Αναδημοσίευση από τα Ενθέματα

 Παράκτιο μέτωπο Αττικής: πωλείται όπως είναι επιπλωμένο-1

 της Ελένης Πορτάλιου

Πειραιάς 1906. Φωτογραφία του Φρεντ Μπουασσονά

Τη δεκαετία του 1950 η αξιοποίηση/τουριστική εκμετάλλευση των ακτών του Σαρωνικού είχε τεθεί στην ημερήσια διάταξη, αρχικά από την κυβέρνηση Συναγερμού και τον υπουργό Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος λίγο αργότερα, ως πρωθυπουργός, θα προχωρήσει στην υλοποίηση του «οράματος». Προϋπόθεση της ανάπτυξης, η διάνοιξη της παραλιακής λεωφόρου, η οποία φέρει σήμερα το όνομα του «εθνάρχη». Στην εφημερίδα Εμπρός (Ιούλιος 1953), το «όραμα» σκιαγραφείται με τη μορφή ενός «θαυμάσιου αυτοκινητόδρομου», που «οδηγεί σε τουριστικά και λαϊκά κέντρα αφρικάνικου τύπου με μπαρ, αναψυκτήρια, αίθουσες χορού και αμμώδη παραλία, καθώς και σε πολυτελές ξενοδοχείο στον Άγιο Κοσμά».

Οι πρώτες περιοχές που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα τουριστικής ανάπτυξης ήταν η Γλυφάδα και η Βούλα ενώ το Ελληνικό, στο πλαίσιο της Ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας, θα παραμείνει αεροδρόμιο. Η ανάπτυξη θα συνεχιστεί στο Καβούρι και τη Βουλιαγμένη. Για τους παραπάνω σκοπούς αξιοποιούνται εκατοντάδες στρέμματα δημόσιας γης, ενώ στο παιχνίδι μπαίνει και ο Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας, καθώς η Εκκλησία (με το 90-95% των εκτάσεων σε Καβούρι-Βουλιαγμένη) είναι ο μεγάλος «τσιφλικάς» της περιοχής. Με τη δημοσίευση της σχετικής χωροταξικής μελέτης, Τα Νέα πανηγυρίζουν: «Με ευρείας κλίμακας εξωραϊστικά έργα, η Βουλιαγμένη θα μεταμορφωθεί σε χρυσωρυχείο της εθνικής μας οικονομίας».

Τα έργα συνδέονται με μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα. Για τα έργα της Γλυφάδας, η σκανδαλώδης σύμβαση, που χαρακτηρίστηκε «αρπαγή της δημοτικής περιουσίας», υπογράφτηκε μεταξύ του Δημοσίου και της Εταιρείας Αστήρ ΑΕ, ιδρυτής της οποίας ήταν ο διοικητής της ΕΤΕ Ηλιάσκος.

Όλη αυτή την περίοδο η ΕΔΑ και η Αυγή αντιπαρατίθενται κατά μέτωπο στα προωθούμενα σχέδια. Άρθρα και σχόλια της σύνταξης, αλλά και του Κώστα Βάρναλη, αναδεικνύουν τις αντιλαϊκές κοινωνικές διαστάσεις και τα οικονομικά συμφέροντα που εξυπηρετούνται, καθώς τα έργα προϋποθέτουν επιχειρήσεις εξευγενισμού, εκδίωξη του λαϊκού κόσμου που κατοικεί σε φτωχικά οικήματα και παράγκες. «Έχεις τη γαλάζια δαντέλα σου που φιλοδοξείς να τη διαμορφώσεις σε Κυανή Ακτή και σου την κάνουν συρματόπλεγμα, παράπηγμα, τσαντίρι», γράφει στο Βήμα ο Παύλος Παλαιολόγος. Επίσης, προϋποθέτουν καθορισμό παραθαλάσσιων περιοχών απροσπέλαστων από τους κατοίκους και, βέβαια, εκποίηση δημόσιας γης υπέρ μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων.

Η ελευθερία και η δημοκρατία στην εποχή μας

 Την Τετάρτη 20 Μαρτίου στην ΕΣΗΕΑ η ιδρυτική συνέλευση
 

Α. Η ελευθερία και η δημοκρατία στην εποχή μας

«Και τώρα τι πρέπει να γίνει σ’ αυτό το νεκροταφείο των ονομάτων σ’ αυτό το νεκροταφείο των λέξεων;

Πώς θα ξαναβαφτίσουμε τις πυρκαγιές…;»

Μιχάλης Κατσαρός, «Στο νεκρό δάσος»

Δεν υπάρχει άλλη εποχή στην ιστορία των ανθρώπινων κοινωνιών, που να διαδόθηκαν τόσο πολύ οι λέξεις «ελευθερία» και «δημοκρατία», όσο στην εποχή μας. Και δεν υπάρχει, ίσως, άλλη εποχή που του νόημα αυτών των δυο λέξεων να διαστρεβλώνεται και, κυρίως, να διχάζεται τόσο πολύ, όσο στην εποχή μας.

«Ελευθερία!» ζητούν οι ιδιοκτήτες, οι πρόεδροι ή οι διευθύνοντες σύμβουλοι των επιχειρηματικών ομίλων και εννοούν την ελευθερία να σε απολύουν όποτε θέλουν, να σε προσλαμβάνουν όποτε θέλουν, να σε βάζουν να δουλεύεις όποτε θέλουν και να σε πληρώνουν όσο και όταν θέλουν, στο όνομα της «ελεύθερης αγοράς εργασίας». Εννοούν να κλείνουν ή να παίρνουν την επιχείρησή τους στο εξωτερικό όποτε θέλουν, στο όνομα της «παγκοσμιοποίησης».

«Ελευθερία!» απαιτούν και οι επενδυτές και εννοούν την ελευθερία να καταστρέφουν το περιβάλλον, εννοούν την ελευθερία από κάθε πολεοδομικό κανονισμό, από κάθε φορολόγηση και από κάθε κοινωνικό έλεγχο που τον ονομάζουν «κρατική γραφειοκρατία», στο όνομα της ανάπτυξης των κερδών τους.

«Ελευθερία!» κηρύσσουν μεγαλόστομα χρηματιστές και τραπεζίτες και εννοούν την ελευθερία τους να απομυζούν με φόρους τους λαούς για τη διπλή και τριπλή αποπληρωμή των χρεών που οι ίδιοι δημιούργησαν. Εννοούν την ελευθερία τους να παίζουν στα χρηματιστήρια ή στον τζόγο των παραγώγων είδη ζωτικής ανάγκης για δισεκατομμύρια ανθρώπους, όπως το σιτάρι και το ρύζι.

«Ελευθερία!» κραυγάζουν οι  ιδιοκτήτες των πολυεθνικών και εννοούν την ελευθερία τους να κατοχυρώνουν με πατέντες τα κοινωνικά επιτεύγματα της επιστήμης και να περιφράσσουν με ψηφιακά συρματοπλέγματα την πνευματική δημιουργία στο ίντερνετ.

«Ελευθερία!» φωνάζουν ακόμα πιο δυνατά οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και εννοούν την ελευθερία κίνησης των κεφαλαίων όπου υπάρχει φθηνότερο εργατικό δυναμικό και μικρότερη φορολόγηση. Εννοούν την ελευθερία διακίνησης των προϊόντων των δυνατότερων επιχειρήσεων και κρατών προς τις πιο αδύναμες, δημιουργώντας εμπορικά πλεονάσματα υπέρ τους. Εννοούν την ελευθερία μετακίνησης των άνεργων ειδικευμένων εργαζόμενων και επιστημόνων των χρεοκοπημένων χωρών του Νότου προς τις πολυεθνικές του Βορρά, ενώ στήνουν φράχτες και στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες από τις ζώνες πολέμων και φτώχειας στην Αφρική και την Ασία.

«Ελευθερία!» επιβάλλει το ΝΑΤΟ και ο ευρωστρατός με τα όπλα και εννοούν την ελευθερία των αφεντικών τους να κρατούν ανοιχτούς τους δρόμους αγωγών, εμπορίου, εκμετάλλευσης και σίγουρες τις τοποθετήσεις των επενδύσεών τους στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στο Μάλι ή όπου αλλού κρίνουν ότι κινδυνεύουν.

Αλήθεια, πόσο μοιάζει η «ελευθερία» τους με τη σκλαβιά! Η «ελευθερία» τους είναι τόσο κοντά με την ανελευθερία, ώστε η κυρίαρχη ιδεολογία τους, ο νεοφιλελευθερισμός, να την κόβει κομματάκια και να την καταργεί τμηματικά, στρέφοντας την «ελευθερία» του ενός ενάντια στην «ελευθερία» του άλλου. Δεν διστάζουν να θυσιάζουν τις ελευθερίες στο βωμό του νέου ύψιστου δόγματος, της «ασφάλειας».

Πόσο διαφορετικά ηχεί, όμως, η λέξη «ελευθερία» για τους εργαζόμενους και τους λαούς, για την κοινωνική πλειοψηφία, για όλους εμάς!

Το Δημόσιο χάνει 400 εκατ. από τις στημένες εργολαβίες

Έγγραφο-Καταγγελία του Κ. Κούτλα πρός την Ε.Ε, που κατανομάζει εργοληπτικές για εναρμονισμένες πρακτικές στις δημοπρατήσεις έργων 1,2 δις. Αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία.

ΑΝΩ των 400 εκατ. ευρώ υπολογίζεται η ζημία του ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που συγχρηματοδοτεί τα έργα, και αντίστοιχα το όφελος μεγάλων ελληνικών τεχνικών εταιρειών από τις αναθέσεις «με ομοιόμορφες χαμηλές εκπτώσεις» και «εναλλασσόμενες συνθέσεις αναδόχων», που προδίδουν συνεννοήσεις και εναρμονισμένες πρακτικές στις δημοπρατήσεις έργων ύψους 1,2 δισ. ευρώ, που έγιναν τους τελευταίους 18 μήνες.

Ο υπολογισμός της βαρύτατης αυτής ζημίας, εν μέσω της πιο βαθιάς κρίσης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, αναφέρεται σε «καταγγελία-αναφορά» η οποία διατυπώνεται επωνύμως μέσα από τους κόλπους του ελληνικού εργοληπτικού κλάδου. Η συγκεκριμένη καταγγελία, που βγάζει εκτός συνόρων την πολύκροτη υπόθεση της διαχείρισης των ελληνικών έργων, απευθύνεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού, προκειμένου να ενεργοποιηθεί ευρωπαϊκός έλεγχος παράλληλα με την Εθνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, η οποία ήδη διερευνά για στημένες εργολαβικές αναθέσεις, με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσε ύστερα από εφόδους στα γραφεία των μεγάλων τεχνικών εταιρειών και των συνδέσμων τους στην Αθήνα.

Η «Κ.Ε.» φέρνει στο φως το έγγραφο-ντοκουμέντο της «καταγγελίας-αναφοράς», που κατατέθηκε από τον Κωνσταντίνο Αθ. Κούτλα, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εργοληπτικής επιχείρησης Προοδευτική ΑΤΕ στη Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με ημερομηνία 20 Φεβρουαρίου 2013. Η ίδια καταγγελία βρίσκεται στα χέρια του οικονομικού εισαγγελέα Γρ. Πεπόνη, ο οποίος έχει ζητήσει την άσκηση έρευνας, ενώ έχει κοινοποιηθεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στο γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λ. Ρακιντζή. Ο Κ. Κούτλας είναι γνωστός εργολήπτης, με οικογενειακή παράδοση στο χώρο των κατασκευών. Οι δραστηριότητές του αντιμετωπίζουν εδώ και αρκετό καιρό οικονομικά προβλήματα και ο ίδιος έχει καταγγείλει και στο παρελθόν μεθοδεύσεις από συναδέλφους του. Είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Στην επώνυμη «καταγγελία-αναφορά», κατονομάζει έξι συγκεκριμένες εργοληπτικές επιχειρήσεις (ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ Α.Ε., J&Ρ ΑΒΑΞ Α.Ε., ΑΕΓΕΚ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ Α.Ε., ΜΟΧΛΟΣ Α.Ε., ΙΝΤΡΑΚΑΤ Α.Ε.), τις ίδιες εταιρείες στα γραφεία των οποίων έκανε έφοδο η Εθνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, κατάσχοντας έντυπο και ηλεκτρονικό υλικό για την έρευνά της.

«Μάζεψαν» οι εκπτώσεις

Παραθέτοντας αναλυτικούς πίνακες και στοιχεία για τις αναθέσεις των έργων, ο καταγγέλλων σημειώνει ότι:

«Οι αναθέσεις όλων των σημαντικών έργων που έγιναν κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011 ανατέθηκαν με εκπτώσεις οι οποίες υπερέβαιναν το ποσοστό 40% (πλην δύο, με ποσοστά 32,14% και 36,23%), ακόμα και για έργα στους διαγωνισμούς των οποίων μετείχαν και οι συγκεκριμένες εταιρείες». Αυτή η εικόνα των εκπτώσεων αναφέρεται ότι «άλλαξε άρδην από τον Ιούνιο του 2011 και εντεύθεν για τους διαγωνισμούς σημαντικών έργων στους οποίους μετείχαν οι ίδιες εργοληπτικές επιχειρήσεις με διάφορα εναλλασσόμενα κοινοπρακτικά σχήματα. Οι προσφερθείσες από αυτές εκπτώσεις στα δημοπρατηθέντα έργα από τον Ιούνιο του 2011 και εντεύθεν κυμαίνονται από 5,5% έως 17%, ενώ τα λοιπά έργα, στους διαγωνισμούς των οποίων δεν μετέχουν οι συγκεκριμένες εργοληπτικές επιχειρήσεις, ανατέθηκαν στις περισσότερες περιπτώσεις με εκπτώσεις από 30% έως και 55%».

Ζημιά μέσα στην κρίση

Ο Κ. Κούτλας συνεχίζει στην καταγγελία του, υποστηρίζοντας ως συμπέρασμα ότι «οι συγκεκριμένες εταιρείες από τον Ιούνιο του 2011 και εντεύθεν αποφάσισαν να "συνεννοηθούν" και να "συνεργαστούν", προφανώς και με την ανοχή των αναθετουσών αρχών», υπογραμμίζοντας ότι «δεδομένου πως ο συνολικός προϋπολογισμός των δημοπρατηθέντων έργων υπερβαίνει το ποσό του 1,2 δισ. ευρώ, η ζημιά του ελληνικού Δημοσίου υπερβαίνει τα 400 εκατ. ευρώ και εντεύθεν της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που συγχρηματοδοτεί τα έργα. Και μάλιστα αυτή η ζημιά σημειώνεται σε μια περίοδο απόλυτης οικονομικής κρίσης για την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι το εργατικό κόστος για την εκτέλεση των έργων έχει μειωθεί αυτή την περίοδο κατά ποσοστό τουλάχιστον 30%, γεγονός που επιτρέπει την αύξηση του καθαρού κέρδους των συγκεκριμένων εργοληπτικών επιχειρήσεων κατά ποσοστό τουλάχιστον 8% έως 10%».

Να απορριφθεί η πρόταση του Eurogroup που ισοδυναμεί με οικονομική λεηλασία και καταστροφή της Κύπρου

Αναδημοσίευση από ΕΛΕ

Καταστροφική για το μέλλον της Κύπρου και αντιλαϊκή για το σήμερα χιλιάδων Κυπρίων είναι η απόφαση του Eurogroup να προχωρήσει σε κατάσχεση των καταθέσεων στην Κύπρο ύψους 6,75% για ποσά έως και 100.000 και 9,99% για ποσά άνω των 100.000 ευρώ. Είναι μια απόφαση που:

•    πλήττει τους μικροκαταθέτες,
•    αποσκοπεί να σβήσει την Κύπρο από τον παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό χάρτη, προς όφελος της Γερμανίας και των κρατών δορυφόρων της (Λουξεμβούργο, κ.α.) που εποφθαλμιούν τις ξένες καταθέσεις στις κυπριακές τράπεζες,
•    εξυπηρετεί τις τράπεζες, που αντί να τιμωρηθούν, αποζημιώνονται για τις κακές τους επενδύσεις,
•    παραβιάζει την δέσμευση εγγύησης των καταθέσεων για ποσά έως 100.000 ευρώ, δημιουργώντας κακό προηγούμενο, που μπορεί αύριο να χρησιμοποιηθεί ξανά στην Ισπανία, την Ιταλία, την Ελλάδα, κ.α. και
•    μετατρέπει με το νέο δανεισμό ύψους 10 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ και την ευρωζώνη σε μη βιώσιμο το δημόσιο χρέος της Κύπρου που το 2012 ήταν 89,7% του ΑΕΠ, δηλαδή 3 μονάδες χαμηλότερα από το μέσο όρο του δημ. χρέους της ευρωζώνης (92,9%).

Η δε κυβέρνηση Ν. Αναστασιάδη, που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες δεσμευόταν πως δεν θα θιγούν οι τραπεζικές καταθέσεις, δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να υπογράψει αυτή την επαίσχυντη συμφωνία που ανοίγει τον δρόμο για την διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άνευ νομιμοποίησης, δηλωτικές όμως του αυθαίρετου και αδιαφανούς τρόπου που λειτουργεί η ΕΚΤ ήταν κι οι εκβιασμοί της ΕΚΤ προς την Κυπριακή Δημοκρατία ότι θα τερματίσει την παροχή ρευστότητας προς τις τράπεζες, αν δεν γίνει δεκτό το σχέδιο συλλογικής τιμωρίας των καταθετών.

Για όλους αυτούς τους λόγους η Κυπριακή Βουλή δεν πρέπει να επικυρώσει την συμφωνία του Eurogroup. Οφείλει να πει ένα μεγάλο «Όχι» στους πιστωτές της διαφυλάσσοντας την κοινωνική συνοχή και την εθνική της ανεξαρτησία. Σε κάθε περίπτωση αρμόδιος να αποφασίσει είναι ο κυπριακός λαός. Η κυβέρνηση επομένως, αν επιμένει στην ευρω-ληστεία των καταθετών, ας προσφύγει σε δημοψήφισμα.

Για την επόμενη μέρα στο παράκτιο μέτωπο της Αττικής

Αναδημοσίευση από τα ενθέματα της Αυγής

 Παράκτιο μέτωπο Αττικής: πωλείται όπως είναι επιπλωμένο-1

του Νίκου Μπελαβίλα

Με διαδικασίες fast track, η  κυβέρνηση  προχωράει στην εκποίηση της παραλιακής ζώνης της Αττικής, απειλώντας την ελεύθερη πρόσβαση εκατομμυρίων πολιτών στη θάλασσα. Μεταξύ άλλων, παρακάμπτεται πλήρως η περιβαλλοντική προστασία και ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, ενώ θεσπίζονται υψηλοί συντελεστές δόμησης, με τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μην έχουν κανένα λόγο. Από την «αξιοποίηση» δεν ξεφεύγουν ούτε αρχαιολογικοί χώροι, όπως ο Ναός του Απόλλωνα Ζωστήρα κοντά στον Αστέρα Βουλιαγμένης ούτε και τα ακατοίκητα νησιά Φλέφες και Φλεβοπούλα, ανοιχτά της Βουλιαγμένης, και η νησίδα Πάτροκλος, κοντά στο Σούνιο. Δημοσιεύουμε για το ζήτημα άρθρα του Νίκου Μπελαβίλα και της Ελένης Πορτάλιου, και δηλώσεις των δημάρχων Ελληνικού-Αργυρούπολης Χρήστου Κορτζίδη και Σαρωνικού Πέτρου Φιλίππου.

ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Xέρμπετ Λιστ, «Σκιές του ναού του Ποσειδώνα», Σούνιο 1937

Όταν φυσήξει ο άνεμος και διώξει τη σκοτεινιά πάνω από τον τόπο μας, όταν οι λαφυραγωγοί εκδιωχθούν, θα ’ρθει η ώρα να  δούμε τι θα κάνουμε και με τη θάλασσα της Αττικής. Εκκρεμεί μια πλήρης πρόταση για την επόμενη μέρα, για τις ακτές του Σαρωνικού, από τον Πειραιά ως το Σούνιο.

Οι αιγιαλοί και οι παραλίες, οι βραχονησίδες, τα ρέματα, οι αμμοθίνες και οι αλυκές, τα μεσογειακά πευκοδάση, οι αρχαιολογικοί χώροι ανήκουν στη χώρα και το λαό μας. Τους χώρους αυτούς τους διαχειρίζονται φορείς του δημοσίου και της αυτοδιοίκησης, είναι δημόσιοι, ανοικτοί προσβάσιμοι για όλους. Τα αυτονόητα, που είναι γραμμένα στο Σύνταγμα μας· αλλά αν χρειαστεί ας ξαναγραφτούν.

Η αξία του παράκτιου αττικού τοπίου με όλο τον αρχαιολογικό, πολιτιστικό και περιβαλλοντικό του πλούτο είναι ανυπολόγιστη. Αποτελεί τμήμα όχι μόνο της εθνικής μας αλλά της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Αυτό το θαυμάσιο τοπίο συνοδεύει τα μνημεία της αθηναϊκής Ακρόπολης και των πειραϊκών τειχών, τα αρχαία ιερά του Σουνίου και της Αφαίας.

Το αθηναϊκό τουριστικό «προϊόν» είναι αμιγώς πολιτιστικό και περιβαλλοντικό. Δεν είναι ούτε επιχειρηματικό όπως του Ντουμπάι, ούτε αναψυχής τζόγου όπως του Λας Βέγκας. Έχει την ίδια ταυτότητα με εκείνο της Ρώμης και του Παρισιού — δύο από τους κύριους αστικούς τουριστικούς προορισμούς του κόσμου. Μέσα στην πανίσχυρη, διεθνώς αναγνωρίσιμη πολιτιστική ταυτότητα που διαθέτουν η Ακρόπολη, η Αθήνα και η θάλασσα της Αττικής, ενυπάρχει η τοπιακή διάσταση που ορίζεται από τις ακρογιαλιές, στις λοφοσειρές, τα ακρωτήρια και το αιγαιοπελαγίτικο αρχιπέλαγος που εισβάλει με τις ακραίες νησίδες του στον Σαρωνικό. Για αυτό έρχονται οι τουρίστες, όχι για καζίνο! Αξίζουν μάλλον τον χλευασμό όσοι επέλεξαν το τοπωνύμιο «Ριβιέρα», ως τουριστικό brand name,  για αυτό το αρχαίο σύμπλεγμα τόπων.

Η Αθήνα δεν έχει κανέναν λόγο να ανταγωνιστεί δευτερεύοντες ή τριτεύοντες προορισμούς –αρκετούς μάλιστα εφήμερους–, στα όρια του κορεσμού και του κινδύνου. Ας περάσουμε στην επόμενη μέρα, αναβαθμίζοντας τους δύο κύριους πυλώνες αυτού του προορισμού (ακόμη και με τους όρους «ζήτησης» και «ανταγωνισμού»): πολιτισμό και τοπίο.

 Η καταστροφή του αττικού τοπίου δεν είναι επένδυση. Επένδυση στο μέλλον είναι η ανασυγκρότηση και αναβίωση του υπάρχοντος κτιριακού αποθέματος διατηρώντας την κλίμακα, την ποιότητα και την ιστορικότητα. Δεν χρειαζόμαστε άλλον έναν Αστέρα, άλλο ένα Lagonissi Resort σε κάθε παρθένο ακρωτήριο· χρειαζόμαστε υποδομές μικρού και μεσαίου μεγέθους δίπλα σε ήρεμες δασωμένες ακτές με καθαρές θάλασσες. Επένδυση είναι η επανάχρηση των εγκαταλειμμένων ή γερασμένων τουριστικών εγκαταστάσεων, οι ποιοτικοί ξενώνες  στις ιστορικές συνοικίες της Αθήνας και στους μικρούς οικισμούς στα νότια της Αττικής. Η εξυγίανση και αναβίωση των κατεστραμμένων ακτών και των ρημαγμένων δασών, των ευαίσθητων παράκτιων οικοσυστημάτων. Η αποκατάσταση,  εύρυθμη λειτουργία και ενίσχυση των πολιτιστικών υποδομών στις περιοχές με τα αρχαία και τα νεότερα ίχνη της Ιστορίας.

Κάλεσμα για ανακήρυξη του Απρίλη σε μήνα λαϊκης στάσης πληρωμών

Προς Κάθε εργατική ομοσπονδία, σωματείο, επιτροπή, πρωτοβουλία, συνέλευση που αντιτίθεται στα χαράτσια και στην αντιλαϊκή φοροληστεία

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΣΕ ΜΗΝΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 31/3/2013

Τα χαράτσια και οι φόροι που επιβάλλονται από την κυβέρνηση και την τρόικα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, σε συνδυασμό με την ανεργία, την περικοπή μισθών και συντάξεων, τις αυξήσεις στις τιμές των κοινωνικών αγαθών, έχουν οδηγήσει μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας όχι μόνο να μη μπορούν να πληρώσουν τους φόρους, αλλά να μην έχουν ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωση.

Αυτή η κατάσταση χρειάζεται να πάρει τέλος, πριν οδηγηθούμε σε ολοκληρωτική πείνα και εξαθλίωση. Προϋπόθεση είναι όλοι οι φορείς που αντιτίθενται σε αυτή την πολιτική να συντονίσουμε τις κινητοποιήσεις μας, για να έχουμε πιο άμεσα ανατροπή αυτής της πολιτικής, για να διώξουμε αυτούς που μας έφτασαν ως εδώ,  κυβερνήσεις, τρόικα και όλους όσους μας εκμεταλλεύονται.

Για αυτό σας προτείνουμε να στηρίξετε με απόφαση του φορέα σας, αλλά και με ενημέρωση, κινητοποίηση και με στήριξη των μελών σας, την ανακήρυξη του Απρίλη 2013 σε μήνα λαϊκής στάσης πληρωμών. Με αυτή την πρωτοβουλία να εκφραστεί η αντίθεση, η διαμαρτυρία, η διάθεση του λαού να μπει φρένο στα αντιλαϊκά μέτρα. Ο μήνας Μάρτης να είναι μήνας καμπάνιας και κινητοποιήσεων για τη στήριξη της πρωτοβουλίας.

Σας καλούμε την Κυριακή 31/3/2013, στις 6 μμ στο αμφιθέατρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, Στουρνάρη 73-75, σε ανοικτή συνάντηση ανακήρυξης του Απρίλη σε μήνα Λαϊκής Στάσης Πληρωμών.

Για περισσότερους πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε το ιστολόγιο laikistasipliromon.wordpress.com και για ενημέρωση μας σε σχέση με την απόφαση παρακαλούμε ενημερώστε μας στο laikistasipliromon@gmail.com.

Συντονισμός συλλογικοτήτων

Η εργασία, η ενέργεια, η κρίση και το τέλος του κόσμου

George Caffentzis – Η ΕΡΓΑΣΙΑ, Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ, Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – Σκέψεις για την εργασία, την τεχνολογία και την καπιταλιστική κρίση (1980 – 2000)/ Αρχείο 71, Ιούλης 2012. Κυκλοφορεί σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία καθώς και σε αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους σε Αθήνα και επαρχία. Κεντρική διάθεση: ΑΡΧΕΙΟ 71, Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων, Εξάρχεια. Για ταχυδρομική αποστολή επικοινωνήστε στο arxeio71@yahoo.com.

Για να διαβάσετε την εισαγωγή πατήστε εδώ

Για να δείτε τα περιεχόμενα πατήστε εδώ

Ο George Caffentzis είναι πολιτικός φιλόσοφος και αυτόνομος μαρξιστής. Ίδρυσε την Midnight Notes Collective και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής για την Ακαδημαϊκή Ελευθερία στην Αφρική (Committee for Academic Freedom in Africa).

Ο Caffentzis γεννήθηκε στις Η.Π.Α, ήταν παιδί μεταναστών από τη Λακωνία, μέλος της νεοϋρκέζικης αντικουλτούρας στις αρχές της δεκαετίας του ’60, φοιτητής της φιλοσοφίας της επιστήμης στο τέλος της, μέλος του αντιπολεμικού και του φοιτητικού κινήματος των δεκαετιών του ’60 και του ’70, κομμάτι του αντιπυρηνικού κινήματος στα τέλη της δεκαετίας του ’70, καθηγητής πανεπιστημίου από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Ο Caffentzis ήρθε σε επαφή και επηρεάστηκε βαθιά από τις ιδέες του εργατισμού, της αυτονομίας και του γυναικείου κινήματος που αναπτύχθηκαν στην Ιταλία λίγο πριν και λίγο μετά από το 1970, όντας ο ίδιος φορέας μιας πολύ διαφορετικής κοινωνικής εμπειρίας και ζώντας σε μια ιστορική περίοδο πολύ κοντινή, αλλά ταυτόχρονα θεαματικά διαφορετική. Οι ιδέες που τον επηρέασαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 είχαν λάμψει κατά τη διάρκεια μιας τεράστιας έκρηξης δημιουργικότητας. Η συντριπτική πλειοψηφία των κειμένων του έχει δημοσιευθεί σε πολιτικά περιοδικά και όλα τους υπήρξαν κομμάτι των αυτόνομων ιδεών, όπως αναπτύχθηκαν στη δεκαετία του ’70 και εκφράστηκαν στη δεκαετία του ’80 στις ΗΠΑ. Ο ίδιος ο Caffentzis είναι ο πρώτος που παραδέχεται ότι οι ιδέες που εκφράζει δεν είναι αποκλειστικά ατομικό προϊόν. Τα θέματα με τα οποία έχει καταπιαστεί είναι η αναδιάρθρωση της παραγωγικής διαδικασίας, η επέλαση της ρομποτικής και των υπολογιστών, η εμφάνιση της πληροφορίας ως έννοιας και ως αντίληψης για τα πράγματα, η επέκταση της καπιταλιστικής αξιοποίησης σε νέα πεδία, η γέννηση ενός νέου προλεταριάτου, η άμισθη εργασία. Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκαν οι ιδέες περί «τέλους της εργασίας» και «αποϋλοποιημένου καπιταλισμού».

Αρκετά κείμενα του έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Κάποια έχουν εκδοθεί από κινηματικά εκδοτικά εγχειρήματα και ομάδες, ενώ άλλα είναι προσβάσιμα στο ίντερνετ. Παραθέτουμε έναν –ελπίζουμε όχι τραγικά ελλιπή- κατάλογο.

 Γιατί οι Μηχανές δεν Μπορούν να Δημιουργήσουν Αξία, α’ έκδοση 1998, εκδόσεις Αντισχολείο, Αθήνα / β’ έκδοση 2011, εκδόσεις Λέσχη Κατασκόπων του 21ου Αιώνα, Αθήνα

Τέλος της Εργασίας ή η αναγέννηση της σκλαβιάς; Μια κριτική στον Rifkin και τον Negri, 2003, εκδόσεις Εργάτες του Αρνητικού, Θεσσαλονίκη. Όλο το άρθρο εδώ

Η εργασία, η ενέργεια, η κρίση και το τέλος του κόσμου, 2012, εκδόσεις Αρχείο 71, Αθήνα