Το Ευρώ ως ταξικό όριο

Αναρτούμε άρθρο του Δ. Μπελαντή από το Ίσκρα

Στην συζήτηση σχετικά με το ευρώ, η οποία διεξάγεται στον ΣΥΡΙΖΑ και συνολικά στην Αριστερά, παρατηρείται μια εύλογη έμφαση στην λειτουργία του ως νομίσματος σε αντίθεση με το εθνικό νόμισμα. Η συζήτηση αυτή δεν είναι ουδέτερη ούτε τεχνική. Ορθά επισημαίνεται ότι το ευρώ αντανακλά και επικυρώνει τον κυρίαρχο ταξικό συσχετισμό δύναμης στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, όπως αυτό εκφράζεται από τις Συνθήκες από το Μάαστριχτ ως την Λισσαβώνα και από τις δομές της Ε.Ε. και της ευρωζώνης.

Επίσης, είναι ισχυρή η θέση ότι αυτός ο συσχετισμός γύρω από το ευρώ είναι δομικός και όχι συγκυριακός. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και στην περίπτωση όπου θα ενισχυόταν το εργατικό κίνημα και η Αριστερά σε περισσότερες χώρες της ευρωζώνης, πράγμα ιδιαίτερα επιθυμητό, αυτό δεν θα συνεπαγόταν την κοινωνική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. Οι ηγεμονικές ιμπεριαλιστικές χώρες και ιδίως το ιμπεριαλιστικό κέντρο γύρω από την Γερμανία θα προχωρούσαν είτε στην διάλυση της ευρωζώνης είτε στην αναδίπλωση σε μια στενότερη και πιο θωρακισμένη ευρωζώνη. Αυτό είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι δομές της ευρωζώνης αποτελούν έναν «σκληρυμένο» υπερκρατικό μηχανισμό. Ο μηχανισμός αυτός δεν αντιστοιχεί στην αντίληψη του Ν. Πουλαντζά για το (εθνικό) αστικό κράτος ως πεδίο συμπύκνωσης των ταξικών συσχετισμών (η οποία και αυτή είναι τότε μόνο ορθή, όταν συνοδεύεται από την ύπαρξη ενός δομικού ορίου, πέρα από το οποίο το αστικό κράτος δεν είναι μετασχηματίσιμο), καθώς είναι ένας «θωρακισμένος» μηχανισμός, εχθρικός προς την επενέργεια των δυνάμεων της εργασίας. Άρα, τίθεται ζήτημα ανατροπής των δομών της ευρωζώνης και της Ε.Ε., αν θέλουμε να κατευθυνθούμε προς την Ευρώπη των Εργαζομένων, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού. Δεν μπορούμε με τα ίδια εργαλεία, θεσμούς και δομικές αποκρυσταλλώσεις να οικοδομήσουμε δυο ριζικά διαφορετικά πράγματα.

Η ΕΟΚ και κατόπιν η Ευρωπαϊκή Ένωση οικοδομήθηκε ιστορικά ως μια καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική συμμαχία, η οποία αρκετά νωρίς -από τα μέσα του 1980- ηγεμονεύθηκε από την επιθετική νεοφιλελεύθερη στρατηγική. Τα όποια προνοιακά και κοινωνικά-συμβολαιακά στοιχεία υπήρχαν στην λειτουργία της ΕΟΚ σταδιακά καταργήθηκαν με βίαιο και έντονο τρόπο. Η ελληνική αστική τάξη εντάχθηκε με ενθουσιασμό αρχικά στην ΕΟΚ και στην συνέχεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη, ελπίζοντας ότι θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της - ιδίως στην στενότερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου - αλλά ακόμη και προσδοκώντας ότι θα χρησιμοποιήσει την ιδιαίτερη ισχύ της Ε.Ε. , πολιτική, ιδεολογική, οικονομική για να ενδυναμώσει εσωτερικά την δική της κυριαρχία και θρίαμβο πάνω στις δυνάμεις της εργασίας. Όπως είχε πει κάποιος υπουργός κάποτε, «αν δεν υπήρχε η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να την εφεύρουμε». Ακόμη και πριν από την κρίση, το επιχείρημα της «δύσκολης» ανταγωνιστικότητας εντός της Ε.Ε. και της ευρωζώνης λειτούργησε πάντοτε υπέρ των πολιτικών της λιτότητας και της διάλυσης του κοινωνικού κράτους. Με λίγα λόγια, η Ε.Ε. και το ευρώ λειτούργησαν ως η κύρια στρατηγική αλλά και αφήγηση της εθνικής αστικής μας τάξης. Λειτούργησαν ως η προβολή των προσδοκιών της στο μέλλον αλλά και ως η ασπίδα της απέναντι στην ταξική πάλη. Ως ένα κεντρικό σημείο ενότητας του αστικού συνασπισμού εξουσίας στην Ελλάδα, ως ένα εργαλείο κοινωνικής αντεπανάστασης. Άρα, το πρόβλημά μας δεν είναι μόνο ένα ζήτημα σχέσης μεταξύ χωρών ( αν και αυτή η διάσταση είναι σαφώς υπαρκτή), είναι σε μεγάλο βαθμό το ζήτημα μιας διακρατικής καπιταλιστικής συμμαχίας κατά της μισθωτής εργασίας στην Ελλάδα όπως και στις άλλες χώρες. Ιδίως, η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως κοινωνικό πειραματόζωο από την εθνική και την ευρωπαϊκή αστική τάξη για τα όρια συμπίεσης των μισθωτών και του λαού.

Εσωτερική υποτίμηση και συσσώρευση κεφαλαίου: Μια κριτική προσέγγιση

Αναδημοσίευση από εδώ

Σειρά:   Μελέτες
Αριθμός:    22
Εκδόθηκε:    Σεπτέμβριος 2012
Συγγραφείς:   Ιωακείμογλου Ηλίας
Περίληψη: Η σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας έχει καταστήσει επίκαιρη και αναγκαία την κριτική διερεύνηση του θεωρητικού σχήματος στο οποίο βασίζεται η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης. Στη μελέτη αυτή επιχειρείται μια τέτοια κριτική διερεύνηση, δείχνοντας ότι η εσωτερική υποτίμηση δεν έχει αναγκαστικά τις δυνατότητες να οδηγήσει την οικονομία σε ένα νέο επίπεδο ισορροπίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στη διάρκεια της ύφεσης αναπτύσσονται διαδοχικοί κύκλοι αποεπένδυσης, οι οποίοι είναι σε θέση να παρεμποδίζουν −οριστικά ή πρόσκαιρα− την προσαρμογή της οικονομίας για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν οι διορθωτικοί μηχανισμοί της αγοράς την επαναφέρουν σε ισορροπία, δηλαδή στο επίπεδο της παραγωγής που ορίζεται από το ποσοστό ανεργίας σταθερού πληθωρισμού (nairu). Οι διαδικασίες αυτές, οι οποίες απομακρύνουν την οικονομία από το nairu και έχουν γίνει γνωστές στη βιβλιογραφία με τον όρο της υστέρησης, μπορούν να παραγάγουν ασθενή ή ισχυρά αποτελέσματα ανάλογα με τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά της κάθε χώρας. 

Αρχείο Pdf

Κείμενο των συλληφθέντων της Villa Amalias

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ VILLA AMALIAS ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΔΑ

Η Κατάληψη Villa Amalias εδώ και 23 χρόνια αποτελεί έναν ανοιχτό πολιτικό πολιτιστικό και κοινωνικό χώρο, καθώς και στεγαστική κολεκτίβα. Όλα αυτά τα χρόνια σε αυτή δραστηριοποιούνται πολλές ομάδες όπως: θεατρική ομάδα, συναυλιακή ομάδα, studio, ομάδα βιτρώ, παιδικό στέκι, ομάδα χορού, γυμναστικής, ξένων γλωσσών, Η/Υ, τυπογραφική κολλεκτίβα, ομάδα προβολών,δανειστική βιβλιοθήκη, ανταλακτήριο δισκων και cd και επίσης έχουν φιλοξενηθεί πολιτικές και πολίτιστικές εκδηλώσεις άλλων ομάδων. Επιπλέον, η Κατάληψη Villa Amalias, πέραν των εσωτερικών δραστηριοτήτων έχει συμβάλει στην επίλυση προβλημάτων της γειτονιάς, συμμετεχοντας τόσο στη συνέλευση κατοίκων πλατείας Βικτωρίας, όσο και πραγματοποιωντας ανοιχτές και εξωστρεφείς δράσεις στην περιοχή, όπως μικροφωνικές παρεμβάσεις, χαριστικά παζάρια, συλλογικές κουζίνες και παιδικές εκδηλώσεις στην πλατεία.
Όλα αυτα τα 23 χρόνια, η Καταληψη Villa Amalias, μέσα από την πολύμορφη σύνθεση των υποκειμένων και των ομάδων που την απαρτίζουν έχει διαμορφώσει πολιτικά χαρακτηριστικά εξίσου πολύπλευρα, που πηγάζουν απο το ευρύτερο κίνημα των καταλήψεων, απο τον Αναρχικό και Αντιεξουσιαστικό χώρο και απο το κίνημα του ταξικού και εργατικού ανταγωνισμού. Χαρακτηριστικα τα οποία εχουν αποκτήσει υλική υποσταση μέσα απο τη συνδιοργάνωση και συμμετοχή σε πορείες, παρέμβασεις και κινητοποιησεις, που αφορούν σε εργατικούς, αντιφασιστικους-αντιρατσιστικούς αγωνες, αλληλεγγύη σε διωκόμενες καταλήψεις, στους μεταναστες΄και  σε διοκωμενους συντρόφους, σε φοιτητικούς και μαθητικους αγώνες καθως και για την επανοικιοποιηση ανοιχτών δημοσιων χώρων.
Το κτίριο της Κατάληψης ήταν εγκαταλελλειμενο απο το 1973 και σε άθλια κατάσταση. Απο το '90 που καταλήφθηκε, ζει και συντηρειται απο την οικονομική συνεισφορά και την προσωπική εργασία τόσο των ίδιων των καταληψιών όσο και όλων των αλληλέγγυων συντρόφων.
Ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης του κτιρίου, δήμος αθηναίων, ο οποίος είναι κάτοχος τεράστιας ακίνητης περιουσίας, καθώς και ο οργανισμός σχολικών κτηρίων ειναι γνωστοί για υποθέσεις απαλλοτριώσεων ιδιωτικής περιουσίας και παράνομων αποχαρακτηρισμών, με αποκορύφωμα την περίπτωση του μεγαθηριου κτιρίου Χαραγκιώνη στη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Ιουλιανού, που εν μια νυκτί, απο οικόπεδο με σκοπο την ανέγερση σχολικού κτηρίου μετατράπηκε σε εμπορικό κέντρο.
Σε αντιθεση με αυτούς, που βλέπουν κτήρια και χώρους ως ενα ακόμη τρόπο κερδοσκοπίας, η Κατάληψη Villa Amalias και η δράση της είναι ένα έμπρακτο παράδειγμα του προτάγματός της για τη δημιουργία ελεύθερων κοινωνικών χώρων, αντιθετικών προς κάθε ειδους οικονομική εκμεταλευση, βασιζομενοι σε αντιεραρχικές, αυτοοργανωμένες, αλληλέγγυες και οριζόντιες δομές, σεβόμενοι τον άνθρωπο και στηρίζοντας πάντα τους απο κατω της ταξικής πυραμίδας, των οποίων κομματι αποτελούμε και εμείς.

Κάτω τα χέρια από τη Βίλα Αμαλίας και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους!

Χθες το πρωί τα ΜΑΤ της φασίζουσας μνημονιακής κυβέρνησης εισέβαλαν στην κατάληψη της Βίλας Αμαλίας, που λειτουργεί σαν ελεύθερος, αυτοδιαχειριζόμενος χώρος, με προσαγωγές ακόμη κι αυτών που πήγαν στο δημαρχείο για να διαμαρτυρηθούν. Η Βίλα Αμαλίας εδώ και 22 χρόνια αναπτύσσει κοινωνική, πολιτική, αντιφασιστική και αντιρατσιστική δράση σε μία ευαίσθητη περιοχή και για αυτό ενοχλεί το κατασταλτικό κράτος. Σε μια περιοχή που το τελευταίο διάστημα επιχειρείται να μετατραπεί σε ένα απέραντο πεδίο έκφρασης μίσους και ρατσισμού από τη Χρυσή Αυγή προϋπόθεση για την προώθηση της σκληρής αυτής ατζέντας αποτελεί η εκκαθάριση των οποιοδήποτε ενοχλητικών χώρων που προωθούν ένα εναλλακτικό αλληλέγγυο τρόπο κοινωνικής συμβίωσης. Να αναλογιστούμε όλοι πως σε κάθε γειτονιά της Αθήνας απέναντι στο σχέδιο εξάπλωσης του «μοντέλου του Άγιου Παντελεήμονα» απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ζωντανών χώρων που αναδεικνύουν την αντιφασιστική πάλη παράλληλα με ένα υπόδειγμα αλληλέγγυας κοινωνικής συμβίωσης προσφύγων-μεταναστών και ντόπιων εργαζομένων.

Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της αστυνομίας λοιπόν ενάντια σε κατειλημμένους χώρους και στέκια, συμπληρώνουν τις επιδρομές των φασιστικών συμμοριών και ευνοούν τα σχέδιά τους, ιδιαίτερα στην περιοχή που εκκολάφθηκε το ναζιστικό φίδι. Η ΕΛ.ΑΣ. και το υπουργείο "Προστασίας του Πολίτη" φαίνεται ότι ασπάζονται ευλαβικά τα σχέδια του Μιχαλολιάκου και της συμμορίας του, που στοχεύουν στο "ξεκαθάρισμα" της περιοχής από συλλογικότητες που μάχονται το ρατσισμό και την ξενοφοβία και υπερασπίζονται την ελευθερία και την αυτοοργάνωση.

Θεωρούμε την υπεράσπιση της Bίλας Αμαλίας υπόθεση όλων των συλλογικοτήτων που παρεμβαίνουν σε κοινωνικούς χώρους. Όχι μόνο γιατί υπερασπιζόμαστε την κοινωνική επανοικειοποίηση των εγκαταλελειμμένων χώρων, όχι μόνο γιατί στόχος είμαστε όλοι και όλες, αλλά και γιατί εδώ και 20 χρόνια η Βίλα ως χώρος πολιτιστικής έκφρασης είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής στην πόλη μας.

Στον κοινωνικό χώρο του Πολυτεχνείου έχουμε χρέος να είμαστε σε επαγρύπνιση, ώστε να υπερασπιστούμε την ελεύθερη παρουσία των συλλογικοτήτων αλλά και των δράσεων που αναλαμβάνουν το φοιτητικό κίνημα και οι κοινωνικοί αγώνες των εργαζομένων ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης. Ειδικά σε μια περίοδο που, μέσω του νέου τρόπου λειτουργίας των πανεπιστημίων, προωθείται ένα αυταρχικό μοντέλο διοίκησης που στοχεύει στην ποινικοποίηση της συλλογικής έκφρασης και των αγώνων.
Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Μεταπτυχιακών - Ε.Μ.Π.

Η επίθεση εργοδοσίας και Κομισιόν στα εργατικά δικαιώματα-H “οικονομική διακυβέρνηση” στην πράξη

Αναρτούμε άρθρο του Γ. Βασάλου από το aristeroblog.gr
 

“Μόνο μία κρίση οδηγεί σε πραγματικές αλλαγές” έλεγε ο Μίλτον Φρίντμαν. Οι μαθητές του στην ΕΕ το ξέρουν πολύ καλά, και γι’αυτό τα τελευταία δύο χρόνια πέρασαν σειρά νομοθετημάτων, συμφώνων και συνθηκών με τα οποία η γραφειοκρατία των Βρυξελλών διευρύνει ριζικά τα δικαιώματα παρέμβασής της στη χάραξη των οικονομικών πολιτικών όλων των κρατών μελών.[1]

Το 2011 ήταν η πρώτη χρονιά που εφαρμόστηκε το “Ευρωπαϊκό εξάμηνο”. Με βάση αυτό οι κυβερνήσεις καταθέτουν κάθε χρόνο το οικονομικό τους πρόγραμμα στην ΕΕ για σχολιασμό και υποδείξεις. Με το πακέτο των έξι νομοθετημάτων της οικονομικής διακυβέρνησεις θεσπίστηκε επίσης, το 2012, η δυνατότητα να επιβάλονται κυρώσεις στις χώρες που, ενώ “πάσχουν” από διάφορες ανισσοροπίες, δε συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις. Αλλά ποιος γνωματεύει για την ύπαρξη ή όχι ανισορροπίων; Η ίδια η ΕΕ φυσικά, και για την ακρίβεια η Κομισιόν.

Η BusinessEurope (πανευρωπαϊκή συνομοσπονδία βιομηχάνων) δημοσιεύει ετησίως το δικό της “Βαρόμετρο Μεταρρυθμίσεων” στα τέλη Φλεβάρη – αρχές Μάρτη. Αφού δηλαδή δημοσιεύσει η Κομισιόν τις γενικές εκτιμήσεις και προτάσεις της για την ερχόμενη χρονιά, και πριν την ανοιξιάτικη Σύνοδο των επικεφαλών των κυβερνήσεων που είναι αφιερωμένη στην οικονομική πολιτική. Οι προτάσεις που έκανε η BusinessEurope στο “Βαρόμετρο” αυτό για το 2011 και 2012 είχαν ιδιαίτερη σημασία, καθώς πρόκειται για τις “πιλοτικές” χρονιές του νέου συστήματος.

 Στο άρθρο αυτό εξετάζουμε την καταπληκτική ομοιότητα των “προτάσεων” της BusinessEurope με τις υποδείξεις της Κομισιόν και πώς εφαρμόστηκαν σε ορισμένες χώρες. Η διαδικασία συγκέντρωσης όλων των οικονομικών αποφάσεων στις Βρυξέλλες δεν έχει ολοκληρωθεί. Πέρα από τους δύο κανονισμούς για την έγκριση των εθνικών προϋπολογισμών σε επίπεδο ΕΕ που θα εγκριθούν σύντομα,[2] η “Πρόταση των Τεσσάρων” (Μπαρόζο, Ντράγκι, Βαν Ρόμπαϊ, Γιούνκερ) προτείνει οι υποδείξεις οικονομικής πολιτικής να πάρουν το χαρακτήρα «συμβολαίου» που θα υπογράφει κάθε χώρα με την ΕΕ στα πλαίσια της «Δημοσιονομικής Ένωσης» (Fiscal Union).[3]
 

Ποια είναι η BusinessEurope ;

Πρόκειται για την ευρωπαϊκή συνομοσπονδία των εθνικών ενώσεων βιομηχάνων όπως ο ΣΕΒ στην Ελλάδα, το MEDEF στη Γαλλία, η CBI στη Βρετανία, η Confindustria στην Ιταλία κλπ.  Οι σύνδεσμοι αυτοί εκπροσωπούν θεωρητικά όλους τους εργοδότες ή όλους εκτός αυτών που έχουν οργανωθεί σε επίπεδο «μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων».  Είναι ωστόσο οι πολυεθνικές που τους έχουν υπό τον έλεγχό τους. Όσον αφορά την BusinessEurope αυτό αναγνωρίζεται επισήμως, αφού λέγεται ξεκάθαρα ότι τα 51 μέλη της «Συμβουλευτικής Ομάδας Υποστήριξης» της έχουν ένα ειδικό στάτους μέσα στην οργάνωση. Τα μέλη αυτά περιλαμβάνουν μεγαθήρια όπως οι Arcelor-Mittal, Siemens, Unilever, Enel, Telefonica, Total και GDF-Suez.[4] Συχνά οι πολυεθνικές υποστηρίζουν ότι από αυτές εξαρτάται η δημιουργία θέσεων εργασίας, ότι αυτές «δίνουν δουλειά», έτσι ώστε να παρουσιάσουν ως νομιμοποιημένη την τεράστια επιρροή που ασκούν. Δεν είναι καν αλήθεια σύμφωνα με την ίδια την Κομισιόν: πάνω από τα 2/3 των θέσεων εργασίας στην Ευρώπη παρέχονται από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και τον δημόσιο τομέα.[5]   Η δημιουργία θέσεων εργασίας δεν είναι κάτι που ενδιαφέρει τις πολυεθνικές. Ενδιαφέρονται όμως πολύ για τη ριζική μείωση του κόστους εργασίας τόσο για τις ίδιες όσο και για τους υπεργολάβους τους.

Το νέο σύστημα οικονομικής διακυβέρνησης είναι το πλέον κατάλληλο πλαίσιο για να πετύχει το στόχο αυτό το πολυεθνικό κεφάλαιο. Το Σύμφωνο για το Ευρώ που υπογράφηκε το Μάρτιο του 2011 ήταν -  όπως θα δούμε και παρακάτω - το πολιτικό μανιφέστο του νέου συστήματος λήψης αποφάσεων και το σάλπισμα της τελικής επίθεσης στις εργατικές κατακτήσεις του 20^ου αιώνα.  Η «οικονομική διακυβέρνηση» είναι το εργαλείο εφαρμογής του μανιφέστου αυτού.

Ικανοποίηση για «τους τελευταίους μήνες τους 2011»

Βιβλία του Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci) στα ελληνικά

Αναδημοσίευση από http://eranistis.net/wordpress/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF-%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%AC%CE%BC%CF%83%CE%B9-antonio-gramsci-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%BB/

Βιβλία του Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci) στα ελληνικά (11τεμ – pdf)

Μπορείτε να τα κατεβάσετε ελεύθερα από εδώ:

Αντόνιο Γκράμσι – Για τον Μακιαβέλι, Ηριδανός

Αντόνιο Γκράμσι – Η οργάνωση της κουλτούρας, Στοχαστής

Τζιουζέπε Φιόρε – Αντόνιο Γκράμσι, η ζωή ενός επαναστάτη, Οδυσσέας

Αντόνιο Γκράμσι – Ιστορικός υλισμός, Τετράδια της φυλακής, Οδυσσέας

Αντόνιο Γκράμσι – Πολιτικά κείμενα, Οδυσσέας

Αντόνιο Γκράμσι – Λογοτεχνία και εθνική ζωή, Στοχαστής

Αντόνιο Γκράμσι – Οι διανοούμενοι, Στοχαστής

Αντόνιο Γκράμσι – Οι θέσεις της Λυών, Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο

Αντόνιο Γκράμσι – Παρελθόν και παρόν, Στοχαστής

Αντόνιο Γκράμσι – Σοσιαλισμός και κουλτούρα, Στοχαστής

Αντόνιο Γκράμσι  – Τα εργοστασιακά συμβούλια, Στοχαστής

δείτε επίσης

1. Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci): Για την αλήθεια στην πολιτική
2. Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci): Βολονταρισμός και κοινωνικές μάζες
3. Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci): Αυτοί που κατασκευάζουν σοφίτες
4. Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci): Μακιαβέλι-Βολονταρισμός και γκαριμπαλντισμός
5. Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci): Τα βελανίδια και η βελανιδιά

Αφού τον εκτροχίασαν, τον δίνουν σε ιδιώτες

Της Χαράς Τζαναβάρα από ΕφΣυν

Εκτροχιάστε τις ιδιωτικοποιήσεις από infowar

«Είναι μύθος ότι ο ΟΣΕ είναι η πιο χρεωμένη δημόσια επιχείρηση σε όλη την Ευρώπη», τόνισαν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου και προανήγγειλαν ότι φέτος η ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα είναι κερδοφόρα, παρ” όλα αυτά προβλέπεται να δοθεί σε ιδιώτες.

 Αποκάλυψαν ότι το επενδυτικό πρόγραμμα των σιδηροδρόμων βασίστηκε αποκλειστικά σε δανεισμό, όταν για τους αυτοκινητόδρομους εξασφαλίζονται σημαντικοί πόροι από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

«Τράπεζες, κατασκευαστές και προμηθευτές έκαναν ζημιογόνο τον ΟΣΕ», πρόσθεσαν και ανέφεραν ενδεικτικά ότι αγοράστηκε πριν από πέντε χρόνια μηχάνημα κόστους ενός εκατ. ευρώ, που δεν χρησιμοποιείται.

Οι ραγδαίες εξελίξεις, που περιλαμβάνουν τεμαχισμό και ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, έχουν κινητοποιήσει τους εργαζομένους, που επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους πως οι κυβερνήσεις «ιδιωτικοποιούν τα κέρδη και κρατικοποιούν τις ζημιές» και προβλέπουν ότι η πολιτική αυτή κάνει αναπόφευκτες νέες αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων κατά 25% την ερχόμενη άνοιξη, όπως άλλωστε επιβάλλει το Μνημόνιο.

Ενημέρωσαν ότι στην Ευρώπη το 90% των εταιρειών λειτουργίας και συντήρησης τρένων ανήκει στο Δημόσιο, ενώ αρνητική είναι η εμπειρία από την ιδιωτικοποίηση του σιδηρόδρομου στη Βρετανία. «Είναι καλοδεχούμενο οτιδήποτε φέρνει ανάπτυξη, αλλά δεν δεχόμαστε να χρησιμοποιηθεί περιουσία των σιδηροδρόμων ως προίκα για να πουληθεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ για ένα κομμάτι ψωμί», είπε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, Θανάσης Λεβέντης.

Αυτοδιαχειριζόμενος παιδικός σταθμός στο Χαλάνδρι

Αναδημοσίευση από τη ΕφΣυν

Πριν από τρία χρόνια το Χαλάνδρι, ένας δήμος με περισσότερους από 70.000 κατοίκους, είχε 9 δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Σήμερα έχουν μείνει μόλις τέσσερις. «Οι κλειστοί σταθμοί νίκησαν τους ανοιχτούς με σκορ 5-4.

Σκόραραν και οι τρεις κυβερνήσεις των μνημονίων και οι δύο διοικήσεις των δήμων, κλείνοντας αναλογικά από ένα σταθμό η κάθε μία», μας λέει με μαύρο χιούμορ ο Κώστας Γερολυμάτος, ένας από τους συνιδρυτές του Κοινωνικού Συνεταιρισμού Γονέων Χαλανδρίου, γονέας δύο παιδιών ο ίδιος, που «ευτυχώς τώρα πάνε στο νηπιαγωγείο».

Ευτυχώς γι” αυτόν, καθώς πλέον δεν υπάρχει ούτε ένας βρεφικός δημοτικός σταθμός για παιδιά μικρότερα των 2,5 ετών. «Αν το παιδί δεν έχει βγάλει την πάνα, η μόνη επιλογή για έναν γονέα που μένει στο Χαλάνδρι είναι οι σταθμοί της αγοράς, των οποίων οι τιμές κυμαίνονται από 4.500 μέχρι 5.500 ευρώ τον χρόνο, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Παρατηρητήριου Διδάκτρων», συνεχίζει ο Κώστας.

«Περνώντας μήνες κινητοποιήσεων μέσα στο 2011 ενάντια στο κλείσιμο των παιδικών σταθμών, οι γονείς που συμμετείχαμε στην επιτροπή αγώνα συνειδητοποιήσαμε ότι πρέπει να κάνουμε κάτι οι ίδιοι, γιατί άκρη δεν βγάλαμε. Ωρίμασε έτσι η σκέψη να ξεκινήσουμε ένα δικό μας, αυτοδιαχειριζόμενο παιδικό σταθμό».

Η αφορμή δόθηκε τον Νοέμβριο του 2011, όταν ψηφίστηκε ο νόμος για την Κοινωνική Οικονομία. Ιδρύθηκε ο Συνεταιρισμός Γονέων Χαλανδρίου, μια κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση, και καταγράφηκε στο Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας τον Μάρτιο του 2012, με αριθμό 16. Μέσα στους επόμενους δέκα μήνες, οι συνεταιρισμοί έφτασαν τους 84. Σήμερα ο συνεταιρισμός έχει 12 μέλη και λειτουργεί με επιτυχία την πρώτη συνεταιριστική δομή φύλαξης βρεφών.

Η προσωπική δουλειά και η εφευρετικότητα ήταν αναγκαίες, για να μεταμορφωθεί ένας αχρησιμοποίητος χώρος ιδιόκτητου σπιτιού σε ένα χαρούμενο βρεφικό δωμάτιο, 60 τετραγωνικών μέτρων, ικανό να φιλοξενήσει ώς και 12 παιδιά. Επτά οικογένειες φιλοξενούν 8 βρέφη, ώς 2,5 ετών, υπό την καθοδήγηση εκπαιδευτικού – βρεφονηπιαγωγού, ενώ το κόστος κυμαίνεται από 120 ώς 130 ευρώ.

Στόχος του συνεταιρισμού είναι να ιδρύσουν τον πρώτο συνεταιριστικό αυτοδιαχειριζόμενο παιδικό σταθμό και το πρώτο συνεταιριστικό φροντιστήριο. Οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί δεν έχουν σκοπό το κέρδος, καθώς υποχρεωτικά επί του συνόλου των κερδών το 35% μοιράζεται στους εργαζόμενους και το υπόλοιπο επανεπενδύεται σε νέες η παρόμοιες δράσεις, ενώ 5% μένει στο αποθεματικό του συνεταιρισμού.

Η μονάδα διοικείται από κοινού απ” όλους τους γονείς, όσο για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «αυτό είναι στην απόλυτη επίβλεψη της παιδαγωγού, η οποία πληρώνεται πολύ καλύτερα από τους όρους του Μνημονίου». Ποιο είναι το μεγαλύτερό τους πρόβλημα; «Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που πρακτικά αυξάνει τη φορολογία για τους συνεταιρισμούς στο 400%.

Ουσιαστικά μας αντιμετωπίζει ως κερδοσκοπική επιχείρηση. Εχουμε ήδη στείλει υπόμνημα στο υπουργείο Εργασίας, να πάρει θέση και να εμποδίσει την υλοποίηση αυτού του προγράμματος», καταλήγει ο Κώστας, επιβεβαιώνοντας το αυτονόητο: Σε έναν κόσμο που η λογική του κέρδους εξακολουθεί να είναι η κυρίαρχη, ο δρόμος για το συνεταιρίζεσθαι δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Τι κρύβεται πίσω από την "παραίτηση" Σγουρού;

Αναδημοσίευση από ΠΡΟΣΥΝΑΤ

 

 Ένα αδιαφανές παιχνίδι βρίσκεται σε εξέλιξη από την Τρίτη 18 Δεκέμβρη, μετά τη συνεδρίαση της ΕΕ του ΕΔΣΝΑ και του περιφερειακού συμβουλίου Αττικής. Στο επίκεντρο η παραίτηση του κ. Σγουρού, περιφερειάρχη Αττικής και προέδρου του ΕΔΣΝΑ, που, όπως γράφεται σε σχετικό δελτίο τύπου, υποβλήθηκε στον πρωθυπουργό.

Η συγκεκριμένη κίνηση δημοσιοποιήθηκε μαζί με μια απόφαση που έλαβε η ΕΕ του ΕΔΣΝΑ να ζητηθεί από την ιδιωτική εταιρεία (συμφερόντων του ομίλου Μπόμπολα), που ασυμβασιοποίητα παρέχει υπηρεσίες, να απομακρυνθεί από το ΧΥΤΑ Φυλής, με τον ΕΔΣΝΑ να αναλαμβάνει το σύνολο των απαιτούμενων εργασιών. Το γεγονός αυτό αφήνει να σέρνεται η εντύπωση ότι ο Κ. Σγουρός συγκρούεται με τα μεγάλα εργολαβικά συμφέροντα. Η αλήθεια είναι ότι η (ασυμβατοποίητη) δραστηριότητα της εν λόγω ιδιωτικής εταιρείας γίνεται με την ανοχή του ΕΔΣΝΑ, ο οποίος αποφάσισε, απλά, να ζητηθεί η απομάκρυνση της εταιρείας. Μια προσπάθεια του ΕΔΣΝΑ να συνάψει σύμβαση με την εταιρεία, με απευθείας ανάθεση, δεν προχώρησε, αφού το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε μη σύννομη την απευθείας ανάθεση. Στο μεταξύ, έχει προκηρυχθεί διαγωνισμός για το συγκεκριμένο έργο, ώστε να ανατεθεί πάλι σε ιδιώτες, αυτήν τη φορά «νόμιμα». Με την απλή λογική, συμπεραίνουμε ότι λόγος γίνεται για το ποιος θα «θάβει» τα σκουπίδια στη (μικρή) περίοδο μέχρι να τελεσφορήσει ο διαγωνισμός. Πράγματι, είναι αξιοθαύμαστη η αντίσταση του κ. Σγουρού στους εργολάβους.  

Σε ότι αφορά στους λόγους που φέρεται να επικαλείται ο κ. Σγουρός, διαβάζουμε:

«Δήμοι, Περιφέρεια, Κεντρικό Κράτος οφείλουμε να συνεργαστούμε και να αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα και ευθύνη τα ζητήματα που αφορούν τη διαχείριση των απορριμμάτων και να δώσουμε λύσεις που θα διασφαλίζουν την ποιότητα ζωής των 5 εκ. πολιτών της Αττικής»

«Καλώ την Κυβέρνηση και προσωπικά τον Πρωθυπουργό να αναλάβει άμεση πρωτοβουλία για την επίλυση του προβλήματος των απορριμμάτων»

«Να σταματήσει η Κυβέρνηση να κρύβεται πίσω από τα προβλήματα, αλλά να βγει και να αναμετρηθεί μαζί τους και να τα λύσει»

«Αν η Κυβέρνηση στηρίζει τον ΠΕΣΔΑ, που είναι νόμος του κράτους, ας το αποδείξει έμπρακτα. Αν δεν τον στηρίζει, ας τον αλλάξει»

Τι θέλει να πει ο «ποιητής»; Τι παραπάνω ζητά από την κυβέρνηση ο κ. Σγουρός, όταν του έχουν «λύσει τα χέρια» για να κάνει ότι θέλει; Όταν του προσφέρουν απλόχερη υποστήριξη; Όταν του υπόσχονται και δικαστικό fast track, για να ξεπερνά τις όποιες δικαστικές εμπλοκές; Όταν βρίσκεται σε εξέλιξη ο διαγωνισμός για τα νέα εργοστάσια στην Αττική;

Να υποθέσουμε ότι ο κ. Σγουρός αντιλαμβάνεται το μέγεθος της σκανδαλώδους επιλογής, που έχει κληθεί να φέρει σε πέρας, και αναζητά συνενόχους στο έγκλημα; Ή, μήπως, καταλαβαίνει ότι οι ώμοι του είναι μικροί για να σηκώσουν το βάρος του πιθανού κύματος των αντιδράσεων που εγκυμονούν οι αποφάσεις του;

Να σημειώσουμε, τέλος, ότι πριν παίξει το «χαρτί» της παραίτησης, ο κ. Σγουρός είχε προλάβει να εκδώσει μια μακροσκελή απάντηση, σε ανοιχτή επιστολή της ΠΟΕ ΟΤΑ, που κι αυτή με καθυστέρηση είχε ασκήσει κριτική στις δημοπρατήσεις των έργων στην Αττική.

Π. Παπακωνσταντίνου - Επιστροφή στο μέλλον - Η κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού και η αριστερά

Π. Παπακωνσταντίνου - Επιστροφή στο μέλλον - Η κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού και η αριστερά

Πολυχώρος κοινωνικής αλληλεγγύης και πολιτισμού

Αναροτύμε ανακοίνωση που λάβαμε από συναδέλφους, μέλη της συσπείρωσης

ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΠΟΛΥΧΩΡΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/12 ΑΠΟ 6.00 Μ.Μ. – 12.00Μ.Μ.

Μέγαρο Ερμής - Πανεπιστημίου 56, Εμμ. Μπενάκη 9 και Γαμβέτα 1, είσοδος στον 1^ο όροφο

Ο Πολυχώρος oργανώνεται σε δύο τομείς

ΤΟΜΕΑΣ 1 : ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

(Μέγαρο Ερμής - Πανεπιστημίου 56, Εμμ. Μπενάκη 9 και Γαμβέτα 1, είσοδος στον 1^ο όροφο)

• Λειτουργεί καθημερινά από 10 π.μ.–12 μ.μ.
• Αποτελεί στέκι με καφέ-μπαρ
• Διατίθεται για κοινωνικές και άλλες εκδηλώσεις, συναντήσεις, συνεδριάσεις συλλογικοτήτων
• Είναι χώρος συγκέντρωσης ειδών πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, ρουχισμός, κ.λπ.)
• Διαθέτει βιβλιοθήκη. Συγκεντρώνει βιβλία για τη δημιουργία της
• Προσφέρει συμβουλευτικές υπηρεσίες για υπερχρεωμένα νοικοκυριά και δανειολήπτες
• Συντονίζει κινητοποιήσεις που αφορούν στα χαράτσια, τη φορολογία και γενικά δράσεις ανυποκοής
• Στεγάζει εκθέσεις καλλιτεχνών
• Έχει σταθερά πρόγραμμα στους τομείς γραμμάτων και τεχνών (συζητήσεις, προβολές, θεατρικές, μουσικές και άλλες παραστάσεις)

ΤΟΜΕΑΣ 2 : ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ – ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ

(Κάνιγγος 33 και Στουρνάρη, 1^ος όροφος )

Οργανώνεται από ομάδα γιατρών, νοσηλευτών και συνεργατών για την υποστήριξη των ιατρικών υπηρεσιών. Συγκεντρώνει και διαθέτει φάρμακα. Συνδέεται με το δημόσιο σύστημα υγείας.

Στα εγκαίνια και κάθε μέρα δεχόμαστε βιβλία όλων των ειδών για τη δανειστική μας βιβλιοθήκη

Ήμουν κι εγώ εκεί… Κείμενο αλληλεγγύης στους κατηγορούμενους αγωνιστές ενάντια στα διόδια

Υπογράψτε εδώ http://www.gopetition.com/petitions/%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CF%8D%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CF%89%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82.html

Ήμουν κι εγώ εκεί και σήκωσα την μπάρα ενάντια σε αυτούς που βάζουν αντίτιμο στο δικαίωμα μου να μετακινούμαι ελεύθερα. Ενάντια σε αυτούς που ξεπουλάνε τους δημόσιους δρόμους σε Έλληνες και ξένους μεγαλοεργολάβους.
Ήμουν κι εγώ εκεί και σήκωσα όλες τις μπάρες για να δείξω στους συμπολίτες μου πως ενωμένοι και αποφασισμένοι μπορούμε να έχουμε μικρές νίκες απέναντι στις κατασκευαστικές των αυτοκινητόδρομων και στις κυβερνήσεις που διαπλέκονται μαζί τους.
Ήμουν κι εγώ εκεί και καλούσα στους συμπολίτες μου να ανοίξουμε τους σταθμούς διοδίων. Να δυναμώσουμε το πολιτικό κίνημα ενάντια στα διόδια. Να καταγγείλουμε και να συμβάλλουμε στην ακύρωση αυτών των αποικιακού τύπου συμβάσεων παραχώρησης.
Θα είμαι κι εγώ εκεί, μάρτυρας υπεράσπισης αυτών που κατηγορούνται για αυτουργία. Στο πλευρό αυτών που στοχοποιούνται από έναν μετεμφυλιακό νόμο του 1951. Απέναντι σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα που ποινικοποιεί τους μαζικούς αγώνες, που προσπαθεί να χτυπήσει το αγωνιστικό φρόνημα όσων αντιστέκονται. Όσων αντιστέκονται στα διόδια, στα χαράτσια, στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και στη διάλυση της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Θα είμαι πάλι εκεί γιατί «σηκώνοντας την μπάρα», ανοίγουμε το δρόμο του αγώνα, της αντίστασης, της αλληλεγγύης.

Ενεργειακά πιστοποιητικά και στα μικρά διαμερίσματα με νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ

Αναδημοσιεύουμε από in.gr. Το σχέδιο νόμου μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Έκδοση ενεργειακών πιστοποιητικών και στα διαμερίσματα κάτω των 50 τετραγωνικών, καθώς και αυστηρότερες προδιαγραφές για τα κτήρια που θα κατασκευάζονται την επόμενη δεκαετία, προβλέπει μεταξύ άλλων το Σχέδιο Νόμου για την Ενεργειακή Απόδοση Κτηρίων, το οποίο κατατέθηκε στη Βουλή από το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

Από την 1η Ιανουαρίου 2016, τα Πιστοποιητικά Ενεργειακής Απόδοσης (ΠΕΑ) επεκτείνονται από και στα μικρά διαμερίσματα, κάτω των 50 τμ., τα οποία ως τώρα εξαιρούνται.
Από την 1η Ιανουαρίου 2014, για την έκδοση ΠΕΑ θα πρέπει να προηγηθεί επιθεώρηση των συστημάτων θέρμανσης ή κλιματισμού, εφόσον αυτά ξεπερνούν σε ισχύ τα 20 και 12 κιλοβάτ αντίστοιχα.
Από το 2021 και μετά, όλα τα νέα κτήρια θα πρέπει να έχουν σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας, ενώ για τα νέα κτίρια που στεγάζουν υπηρεσίες του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα η υποχρέωση αυτή τίθεται σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2019.
Το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης καθορισμό ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης, διαφορετικών για νέα και υφιστάμενα κτίρια. Τα νέα κτήρια θα πρέπει να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ενώ τα υφιστάμενα θα πρέπει να προσαρμόζονται σε αυτές όταν υφίστανται ριζική ανακαίνιση. Ακόμα:
Το ΠΕΑ είναι υποχρεωτικό στα νέα κτήρια προκειμένου να εκδίδεται Πιστοποιητικό Ελέγχου Κατασκευής (ΠΕΚ).
Γίνεται υποχρεωτική η δήλωση της ενεργειακής κατηγορίας στις εμπορικές αγγελίες και διαφημίσεις για την πώληση ή τη μίσθωση ενός κτηρίου, εφόσον έχει ήδη εκδοθεί ΠΕΑ.
Προβλέπονται πρόστιμα για την περίπτωση μη έκδοσης ΠΕΑ ή εκθέσεων επιθεώρησης συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού, καθώς επίσης και για την παρακώλυση των ελέγχων της ΕΥΕΠΕΝ.
Τα ΠΕΑ και οι Εκθέσεις Επιθεώρησης στις οποίες διαπιστώνεται παράβαση ακυρώνονται αυτοδίκαια, ενώ ο αρμόδιος ενεργειακός επιθεωρητής υφίσταται κυρώσεις. Οι ιδιοκτήτες υποχρεούται σε αντικατάστασή των ΠΕΑ ενώ δύναται να λάβουν και αποζημίωση.

Εισβολή της αστυνομίας στη Βίλλα Αμαλίας

Από http://www.left.gr/article.php?id=18027. Μετά την εισβολή στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης το καλοκαίρι, ακολουθεί σήμερα η καταστολή της ιστορικής κατάληψης της Villa Amalia. Κάτω τα χέρια σας από τους ελεύθερους και αυτοοργανωμένους χώρους.
 

H Βίλλα Αμαλίας είναι μια από τις ιστορικότερες καταλήψεις της πόλης, με συνεχή πολύπλευρη δραστηριότητα από το 1990. Βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την ευαίσθητη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, στην οποία έχει βρει πρόσφορο έδαφος η ακροδεξιά βία και η αστυνομική αυθαιρεσία, και η παρουσία της αποτελεί ανάχωμα στη ναζιστική εξάπλωση. Η κατάληψη συνυπάρχει αρμονικά με τη γειτονιά χωρίς ποτέ να έχει προκύψει ζήτημα για την παρουσία αυτού του ζωντανού κυτάρρου δράσης στην περιοχή. Τα άτομα της κατάληψης έχουν επανειλημμένα γίνει στόχος αστυνομικών διώξεων, τουλάχιστον 4 με 5, που κατέληξαν σε φιάσκο, με κατηγορίες που κατέπεφταν στα δικαστήρια.


Το ίδιο το κτίριο, που πιθανότατα θα είχε πολύ άσχημη τύχη χωρίς την παρουσία της κατάληψης, γινόταν προσπάθεια να ανακαινιστεί από τον ίδιο τον κόσμο της κατάληψης με ίδια μέσα - είναι εμφανής και στη φωτογραφία η αποκατάσταση του αριστερού τμήματος. Το κτίριο ανήκει στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων, που όμως καταργείται και έτσι υπάρχει ασάφεια ως προς το αν υπάρχει όντως δικαιοδοσία του δήμου. 
Ο κόσμος που ήταν μέσα στην κατάληψη έχει μεταφερθεί στην Ασφάλεια. Συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το κτίριο.

9.05 π.μ.: Επιβεβαιώνεται  η προσαγωγή ατόμων από τη Βίλλα, τα οποία έχουν μεταφερθεί στην Ασφάλεια. Ερευνα από εισαγγελέα τώρα στην ιστορική Κατάληψη, παρουσία ενός ατόμου από την κατάληψη. Η εισβολή έγινε μετά από καταγγελία.

8.45 π.μ.: Σύμφωνα με το αθηναϊκό Indymedia, ΜΑΤ με συνοδεία εισαγγελέα εισέβαλαν νωρίς το πρωί στην κατάληψη της Βίλλας Αμαλίας (Αχαρνών και Χέυδεν) και προσήγαγαν τον κόσμο που ήταν μέσα.  Υπάρχει, σύμφωνα με την ίδια πηγή, συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το κτίριο.

φωτό από παλιότερη κινητοποίησηση

Στα όρια οι αντοχές του ηλεκτρικού συστήματος και του φυσικού αερίου

Αναδημοσίευση από kathimerini.gr. Μετά το νέφος από τα τζάκια, άλλη μια μεγάλη επιτυχία της συγκυβέρνησης. Με τα τιμολόγια της ΔΕΗ αυξημένα από 1/1/2013 να δούμε πως θα ζεσταθούμε φέτος. Το φυσικό αέριο πως τους ξέφυγε?

Aπρόβλεπτες επιπτώσεις στην ομαλή τροφοδοσία της χώρας με φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια έχει επιφέρει το μέτρο της εξίσωσης των ειδικών φόρων πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης. Tα νοικοκυριά έκλεισαν τους καυστήρες πετρελαίου προκειμένου να αποφύγουν το υψηλό κόστος για θέρμανση και στράφηκαν στα κλιματιστικά και κάθε είδους ηλεκτρικές συσκευές, εκτοξεύοντας τη ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια και φυσικό αέριο σε επίπεδα ρεκόρ.

 

Tην περασμένη μάλιστα Παρασκευή δοκιμάστηκαν οι αντοχές του ηλεκτρικού συστήματος και φυσικού αερίου και οι αρμόδιες αρχές υποχρεώθηκαν να λάβουν έκτακτα μέτρα για να καλύψουν τη ζήτηση. H κατάσταση αποδείχτηκε διαχειρίσιμη, το ανησυχητικό ωστόσο είναι η διαπίστωση ότι η κατάσταση που διαμορφώνεται καθιστά την αξιοπιστία του ηλεκτρικού συστήματος ευάλωτη για όλη τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου.

Για όλο τον χειμώνα

Aρμόδιες πηγές, περιγράφοντας το πρόβλημα στην «K», τόνιζαν ότι το σύστημα ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου θα βρίσκεται καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα στα όριά του, που σημαίνει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, φαινόμενο που μέχρι σήμερα εμφανιζόταν μόνο σε ώρες αιχμής και υπό ειδικές συνθήκες, όπως για παράδειγμα πέρυσι τον Φεβρουάριο με το έλλειμμα φυσικού αερίου λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών στη Δυτική Eυρώπη, τα Bαλκάνια και την Tουρκία.

Tο πρόβλημα προέκυψε την περασμένη Παρασκευή όταν σημειώθηκε ρεκόρ κατανάλωσης φυσικού αερίου και κατακόρυφη αύξηση της ζήτησης σε ηλεκτρική ενέργεια λόγω της γενικευμένης χρήσης κλιματιστικών και άλλων ηλεκτρικών συσκευών για θέρμανση.

H κατανάλωση αερίου έσπασε κάθε ρεκόρ και έφτασε στα 190.000 κυβικά μέτρα (16 εκατομμύρια κιλοβατώρες) έναντι ρεκόρ 170.000 κυβικών μέτρων πέρυσι τον Φεβρουάριο. Tην ίδια ημέρα η ζήτηση σε ηλεκτρική ενέργεια ξεπέρασε τα 8.000 μεγαβάτ, ισχύ ασυνήθιστα υψηλή για τον Δεκέμβριο και μάλιστα σε περίοδο οικονομικής ύφεσης. H αυξημένη ζήτηση σε ηλεκτρική ενέργεια αποδίδεται από τη ΔEH αποκλειστικά στη χρήση της για θέρμανση, αφού τον Nοέμβριο η ζήτηση σε ηλεκτρισμό ήταν μειωμένη σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2011 κατά 11%.

 H κατάσταση σήμανε συναγερμό στα επιτελεία της ΔEΠA και της ΔEH. Για τη διαχείριση του προβλήματος χρειάστηκε οι ιδιωτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου να περιορίσουν την απόδοσή τους έτσι ώστε να εξοικονομηθεί καύσιμο για να μην ξεμείνουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις που το χρησιμοποιούν.

H ΔEH υποχρεώθηκε επίσης να περιορίσει τη λειτουργία των μονάδων φυσικού αερίου και να κάνει εκτεταμένη χρήση των υδροηλεκτρικών «ρίχνοντας» στο σύστημα υδροηλεκτρική ισχύ 1.500 MW έναντι προγραμματισμού για 750 MW. H απρόβλεπτη εξέλιξη της ζήτησης σε φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια υποχρεώνει τη ΔEΠA και τη ΔEH να αναπροσαρμόσουν τους σχεδιασμούς τους. H ΔEΠA έχει ήδη ζητήσει από την Aλγερία, που αποτελεί βασικό προμηθευτή της σε LNG (υγροποιημένο φυσικό αέριο) να αυξήσει την ποσότητα αερίου από τα 70 χιλ. κυβικά που ανέμενε για τις 26 Δεκεμβρίου στα 145 χιλ. κυβικά μέτρα και να επισπεύσει την παράδοσή του στη Pεβυθούσα στις 19 του μηνός.

Εκτακτα φορτία

Αντιμετώπιση της ανεργίας και της αναδουλειάς στον κλάδο των κατασκευών - Η πρότασή μας για την ανάπτυξη του κλάδου

Παρέμβαση του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ στην ημερίδα που διοργάνωσαν η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ και το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΑΘΗΝΑΣ, την Κυριακή 18 Νοέμβρη, με θέμα : «Αντιμετώπιση της ανεργίας και της αναδουλειάς στον κλάδο των κατασκευών - Η πρότασή μας για την ανάπτυξη του κλάδου».

Συνάδελφοι, συναγωνιστές,

η απόγνωση στην οποία βρίσκονται εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι του κλάδου κάνει αναγκαία τη σημερινή συζήτηση με στόχο την αναζήτηση της αποτελεσματικής απάντησης του εργατικού κινήματος στην επίθεση του κεφαλαίου που βιώνουμε στην καταστροφική εποχή των μνημονίων που φτάνει και στα όρια του αγώνα για επιβίωση. Από αυτή την άποψη χαιρετίζουμε τη σημερινή σας πρωτοβουλία.

 

Από την προσωπική μας εμπειρία αλλά και από τα στατιστικά στοιχεία που υπάρχουν και έχουν επεξεργασθεί από πολλούς ενδιαφερόμενους, μπορούμε να πούμε πως βιώνουμε μια από τις χειρότερες περιόδους στον κλάδο των κατασκευών. Όποιον δείκτη και να εξετάσουμε, με την όποια αξιοπιστία διαθέτει στην απεικόνιση της πραγματικής κατάστασης, βλέπουμε να έχει μια διαρκή πτωτική τάση. Ακολουθώντας τον κανόνα θα αναφέρουμε κάποιους από αυτούς. Ο δείκτης παραγωγής στις κατασκευές (στο σύνολο) συρρικνώνεται επί 12 συνεχόμενα τρίμηνα. Η συνολική απασχόληση στον κλάδο συρρικνώνεται επί 13 συνεχόμενα τρίμηνα. Η συμμετοχή του κλάδου στην δημιουργία του ΑΕΠ συρρικνώνεται επί εννέα συνεχόμενα τρίμηνα. Οι συνολικές ακαθάριστες επενδύσεις σε κατασκευές μειώνονται επί 11 συνεχόμενα τρίμηνα. Οι τιμές αυτές αφορούν μέχρι το τρίτο τρίμηνο του 2011, οπότε στους παραπάνω αριθμούς μπορούμε να προσθέσουμε και τα νέα τρίμηνα που πέρασαν από τότε και να λάβουμε υπόψη ότι, δυστυχώς, όλες οι εκτιμήσεις καταδείχνουν τη συνέχιση της ύφεσης για τουλάχιστον μια πενταετία.

 

Εξετάζοντας αναλυτικότερα τους παραπάνω δείκτες διακρίνουμε ότι η καλύτερη περίοδος, τουλάχιστον για τους δείκτες, είναι το 2007. Ιδιαίτερα οι δείκτες που αναφέρονται στη συμμέτοχη των τεχνικών έργων στην απασχόληση, στις επενδύσεις, στο ΑΕΠ. Αν και ο δείκτης παραγωγής έργων άρχισε την πτωτική του πορεία με σκαμπανεβάσματα από το 2005. Τρία χρόνια μετά τους ολυμπιακούς αγώνες και τα ολυμπιακά έργα, ο ενθουσιασμός και η συσσώρευση του κεφαλαίου της προ-ολυμπιακής και προγενέστερης περιόδου είχε δώσει καύσιμα και ορμή για τρία χρόνια συνεχούς αύξησης των δεικτών. Το 2007 όμως αξίζει να αναφέρουμε ότι εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια της καπιταλιστικής κρίσης, που φυσικά είχαν αντίκτυπο και στον κλάδο των κατασκευών με πρώτη επίπτωση στον τομέα της κατοικίας λόγω μη δυνατότητας αποπληρωμής των δανείων κλπ.

 

Όμως πως φτάσαμε στην κορυφή και την πτώση;

Δικαστικές αποφάσεις και κινητοποιήσεις ακυρώνουν τη διαθεσιμότητα

 Ανααδημοσίευση από alfavita.gr

 

Μια απόφαση δικαστηρίου στην Πάτρα και μια ακόμη στην Κοζάνη δικαίωσαν 49 συνολικά υπαλλήλους που θα πρέπει τώρα να επιστρέψουν κανονικά στην δουλειά τους.

 

Πρόκειται σε όλες τις περιπτώσεις για δημοτικούς υπαλλήλους που βρέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας από τη μια μέρα στην άλλη.

 

Οι αποφάσεις αυτές ήρθαν να προστεθούν σε άλλες τρεις σε Αθήνα, Πάτρα και Ξάνθη και έτσι όλα πλέον, όπως και στην περίπτωση του χαρατσιού της ΔΕΗ, είναι ανοιχτά (το Στε βέβαια πριν από λίγο δικαίωσε την κυβέρνηση).

 

Αν και πρόκειται για προσωρινές διαταγές, ωστόσο τα δικαστήρια επί της ουσίας έκριναν τη συνταγματικότητα της διαθεσιμότητας και αποφάσισαν ότι το κράτος δεν είχε το δικαίωμα επέμβασης στις εργασιακές σχέσεις των υπαλλήλων των ΟΤΑ από τη στιγμή που κάθε Δήμος αποτελεί αυτοδιοικούμενο νομικό πρόσωπο.

 

Οι αποφάσεις αυτές σε συνδυασμό με τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων αποτελούν το βασικό εμπόδιο για την εφαρμογή του μέτρου της διαθεσιμότητας που οσο περνάει ο καιρός φαίνεται να απονομιμοποιείται.

Η μάχη για τις απολύσεις όπως και το χαράτσι της ΔΕΗ θα κρίνουν την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης το επόμενο διάστημα καθώς θα ξετυλίγεται το κουβάρι των μεταρρυθμίσεων και των αλλαγών σε όλους τους τομείς του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα.

Διαδήλωση Ανέργων στις 20 Δεκεμβρίου

Πέμπτη 20 Δεκέμβρη 2012 18:00 Προπύλαια

Διανύουμε μια εποχή όπου τα εργασιακά δικαιώματα, που προέκυψαν μετά από σκληρούς κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες ενός και πλέον αιώνα, δείχνουν να γκρεμίζονται ολοκληρωτικά. Το αυτονόητο δικαίωμα στην εργασία έχει καταλήξει να είναι ημιαπασχόληση, εκ περιτροπής εργασία, εποχιακή απασχόληση και τελικά κοινωφελής εργασία. Ειδικά το τελευταίο φαίνεται να είναι η νέα ανακάλυψη του κεφαλαίου στον εργασιακό χάρτη. Κράτος και αφεντικά, σε αγαστή συνεργασία με τη ΓΣΕΕ, τις ΜΚΟ(Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) και την τοπική αυτοδιοίκηση προωθούν την κυκλική παροδική εκμετάλλευση των ανέργων. Στόχος τους είναι να εφαρμόσουν κάθε νέο μνημονιακό συμφωνηθέν πατώντας στην ανάγκη των ανέργων για δουλειά, ενώ το ανώτερο συνδικαλιστικό όργανο των εργατών μετατρέπεται και αυτό σε γραφείο ενοικίασης εργαζομένων. Οι συμβάσεις που υπογράφουν οι εργαζόμενοι σε αυτά τα προγράμματα, τα οποία εκφράζουν στο ακέραιο τις διαθέσεις των αφεντικών, διέπονται από ένα θολό τοπίο όσον αφορά τις εργασιακές συνθήκες. Από πλήρης ασάφεια στις άδειες των εργαζομένων και στο αν τα ένσημα θα είναι συντάξιμα, εώς και την προσπάθεια κάποιων ΜΚΟ να αποποιηθούν των ευθυνών τους σε περίπτωση μη πληρωμής των εργαζομένων!

Ένα άλλο εργασιακό μοντέλο που τείνει να γίνει κι αυτό βασική συναλλαγή μεταξύ εργοδότη-εργαζόμενου είναι αυτό των αυτοαπασχολούμενων με μπλοκάκια. Και ενώ το κράτος προωθεί επικοινωνιακά αυτό το εργασιακό μοντέλο σαν σχέση μεταξύ δύο επιχειρηματιών, οι όροι εργασίας για τους εργαζόμενους είναι ληστρικοί, με χαμηλούς μισθούς, υψηλή φορολογία, αυτασφάλιση, αδυναμία απεργίας και χωρίς κανένα δικαίωμα σε περίπτωση απόλυσης που μετονομάζεται σε διακοπή συνεργασίας.

Τέλος, όσοι «τυχεροί» καταφέρνουν να βρουν δουλειά, μετατρέπονται αυτόματα-και χωρίς να θεωρείται πια αυτό υπερβολικό-σε σύγχρονοι σκλάβοι του 21ου αιώνα. Τα συνεχόμενα μνημόνια και τα εργασιακά νομοσχέδια προβλέπουν συνεχείς μειώσεις μισθών, κατάργηση δώρων και επιδομάτων, ελαστικά ωράρια, απολύσεις και την καταστρατήγηση όλων των δικαιωμάτων, σε τέτοιο βαθμό που ακόμα και αν κάποιος δουλεύει, αισθάνεται περισσότερο άνεργος παρά εργαζόμενος.

Απέναντι λοιπόν σε όλα αυτά που προδιαγράφουν ένα μέλλον ζοφερό, μέσα σε μια κοινωνία φόβου, εξατομίκευσης και διάχυτου κοινωνικού κανιβαλισμού ήρθε η στιγμή να κάνουμε κι εμείς κάτι για την αξιοπρέπεια και τη ζωή μας. Ήρθε η στιγμή να οργανωθούμε σαν εργατική τάξη μέσα και έξω από χώρους δουλειάς. Η στιγμή να πολλαπλασιαστούν οι οριζόντιες δομές μέσα από συνελεύσεις σε κάθε γειτονιά, προκειμένου η κοινωνική αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια να αντικαταστήσουν την εξατομίκευση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.

Η οργάνωση μας σε σωματεία βάσης και εργατικές συλλογικότητες στους χώρους δουλειάς μπορεί να δημιουργήσει τη σπίθα της ταξικής συνείδησης και να γίνει φλόγα ταξικής αλληλεγγύης, προκειμένου να σταματήσουμε την όρεξη του κεφαλαίου για μεγαλύτερη κερδοφορία. Μέσα από γενική απεργία διαρκείας να καταστρέψουμε τα σχέδια των κρατών, που επιδιώκουν την εδραίωση καθεστώτων έκτακτης ανάγκης και ειδικών οικονομικών ζωνών. 

Με άμεσες και συνεχείς δράσεις στο δρόμο, με διαδηλώσεις, συγκρούσεις, καταλήψεις, να σταματήσουμε την επερχόμενη υποταγή της εργατικής τάξης. Για να σταματήσουμε πια οι άνεργοι να είμαστε μια δεξαμενή δούλων για τα αφεντικά. Για να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας προκειμένου η εργασία να είναι δημιουργικότητα και προσφορά στην κοινωνία και όχι μισθωτή σκλαβιά. Για μια κοινωνία στην οποία δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΝΕΡΓΩΝ

ΚΑΙ ΕΠΙΣΦΑΛΩΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Πέμπτη 20 Δεκέμβρη 2012 18:00 Προπύλαια

ΣΩματείο Βάσης Ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων(ΣΩ.Β.Α.)