Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Τι ισχύει σχετικά με την αναδρομικότητα των Νόμων (για την ακύρωση των αυξήσεων εισφορών)

Τι ισχύει σχετικά με την αναδρομικότητα των Νόμων, μια που στη χθεσινή συνάντηση επικαλέστηκαν ότι η ακύρωση των αυξήσεων δε μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ.
Απαγορεύεται λόγω συντάγματος μόνο όταν επιφέρει πρόσθετα οικονομικά βάρη, όχι όταν τα ελαφρύνει όπως στην περίπτωση μας.
Συνεπώς οφείλουμε να επιμείνουμε ότι οι ρυθμίσεις πρέπει να έχουν ισχύ από 1/7/2011 και όχι από 1/1/2015 (ούτως ή άλλως αναδρομική ισχύ)

Αναδρομική ισχύς του νόμου

Το άρθρο 2 του Αστικού Κώδικα εκφράζει τη γενικότερη αρχή του δικαίου περί μη αναδρομικότητας των νόμων, που αποβλέπει στην κατά το δυνατό βεβαιότητα των δικαιωμάτων, ασφάλεια των συναλλαγών και σταθερότητα δικαίου, η οποία (αρχή) όμως δεν κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα και έτσι η διάταξη αυτή (ΑΚ 2) δεν έχει αυξημένη τυπική ισχύ. Επομένως, ο νομοθέτης δεν εμποδίζεται κατ’ αρχήν να προσδώσει στο νόμο αναδρομική δύναμη, με μόνο περιορισμό τη μη προσβολή συνταγματικώς προστατευμένων δικαιωμάτων.
Στο νόμο μπορεί να δοθεί αναδρομική δύναμη ρητώς ή σιωπηρώς (έμμεσα), όταν δηλαδή από την έννοια και τον σκοπό του συνάγεται νομοθετική βούληση περί αναδρομικής ισχύος του, ώστε να ρυθμιστούν και περασμένα γεγονότα ή σχέσεις του παρελθόντος. Εξαιρέσεις από το επιτρεπτό της αναδρομικής ισχύος του νόμου προβλέπονται στο Σύνταγμα   (Σ 7 §1, 78 §2).
Άρθρο 7 παρ. 1 του Συντάγματος:
Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.
Άρθρο 78 παρ. 2 του Συντάγματος:
Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.
Από την απόλυτη απαγόρευση στο Σύνταγμα της αναδρομικότητας αυτών των κατηγοριών νόμων συνάγεται, ότι σε άλλες περιπτώσεις η αναδρομική ισχύς είναι μεν επιτρεπτή, δεν μπορεί όμως να υπερβεί τα όρια που θέτουν τα άρθρα 4 και 17 του Συντάγματος (ισότητα και προστασία της ιδιοκτησίας) καθώς και οι υπερνομοθετικής ισχύος  (αρθρ.28§1 του Σ) διατάξεις των άρθρων  6 §1 της ΕΣΔΑ και 1 του Πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Οι διατάξεις των τελευταίων επιβάλλουν τον σεβασμό της περιουσίας στην οποία περιλαμβάνονται και περιουσιακά (ενοχικά) δικαιώματα. Δηλαδή μέσω της αναδρομικής ισχύος νόμου είναι δυνατόν να επέρχεται απόσβεση ή κατάργηση δικαιωμάτων που έχουν απονεμηθεί μη προγενέστερο νόμο, μόνον εφόσον η κατάργηση ή απόσβεση επιβάλλεται για λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος (ΟλΑΠ 1067/1979).

Διαβάστε και εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου