Τρίτη 15 Ιουλίου 2014

Η δημοκρατία στα επαναστατικά κόμματα της εργατικής τάξης




του Δημήτρη Καλτσώνη* από εδώ



Οι θεμελιωτές του μαρξισμού έθεταν ως πολιτικό στόχο της εργατικής τάξης την κοινωνική της απελευθέρωση και, μαζί, την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από κάθε είδους εκμετάλλευση και καταπίεση. Τα βασικά συστατικά στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο στόχο αυτό και που έπρεπε να είναι καρπός μιας κοινωνικής επανάστασης είναι δύο, διαλεκτικά δεμένα μεταξύ τους: η κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής, έτσι ώστε να πάψει να λειτουργεί ο μηχανισμός εκμετάλλευσης και ιδιοποίησης της υπεραξίας, και μια νέου τύπου δημοκρατία.

Η νέου τύπου δημοκρατία θα έπρεπε να είναι πολύ πιο βαθιά και ουσιαστική από την τυπική αστική δημοκρατία ώστε να δίνει τη δυνατότητα στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα να διαχειρίζονται τις οικονομικές, πολιτικές και άλλες υποθέσεις τους. Το «πρότυπο» αυτής της νέου τύπου, εργατικής δημοκρατίας ο Μαρξ, ο Ένγκελς και ο Λένιν θεώρησαν ότι προέκυψε μέσα από την ίδια την ιστορική εμπειρία: ήταν η Παρισινή Κομμούνα και αργότερα τα σοβιέτ (συμβούλια).

Αυτό που χαρακτήριζε την Παρισινή Κομμούνα ήταν ότι έδινε τη δυνατότητα στην εργατική τάξη και το λαό να εκλέγει, ανακαλεί οποτεδήποτε, να ελέγχει ανά πάσα στιγμή, να εναλλάσσει τους αντιπροσώπους της και να μην τους δίνει περιθώρια αυτονόμησης καταργώντας κάθε προνόμιο και παρέχοντας μισθούς του ίδιου επιπέδου με ένα συνηθισμένο εργατικό μισθό[1].

 Όπως είναι γνωστό, οι θεμελιωτές του μαρξισμού θεωρούσαν ότι η απελευθέρωση της εργατικής τάξης θα είναι έργο της ίδιας. Για το σκοπό αυτό απαιτείται επίσης η συγκρότηση επαναστατικών εργατικών κομμάτων που θα συσπειρώνουν το πιο μαχητικό, συνειδητοποιημένο τμήμα της.

Η ιστορική εμπειρία έδειξε ότι τα επαναστατικά – δημοκρατικά οργανωτικά χαρακτηριστικά των πρώτων εργατικών επαναστάσεων έτειναν να αποτελέσουν, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε η οργάνωση των επαναστατικών κομμάτων της εργατικής τάξης[2]. Δεν υπάρχει βέβαια στον Μαρξ μια συνολική θεωρητική ανάλυση για το επαναστατικό κόμμα. Ο Λένιν αντιμετώπισε λίγο αργότερα στην πράξη πιο διεξοδικά το ζήτημα[3].

Γιατί δημοκρατικά οργανωμένα;

Γιατί τα επαναστατικά κόμματα έπρεπε να είναι δημοκρατικά οργανωμένα; Γιατί δεν αρκούσε η υποστήριξη μιας αποφασισμένης, πρωτοπόρας ηγεσίας; Πρώτο, γιατί κατά την αντίληψη των μαρξιστών η απελευθέρωση της εργατικής τάξης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αν είναι έργο της ίδιας και όχι κάποιων πεφωτισμένων ηγετών. Η σοσιαλιστική επανάσταση πρέπει να εκφράζει τη βούληση του υφιστάμενου την εκμετάλλευση και καταπίεση λαού να απελευθερωθεί. Το ίδιο και το επαναστατικό κόμμα πρέπει να εκφράζει τη βούληση των μελών του και την εθελοντική τους στράτευση στην υπόθεση της απελευθέρωσης της ανθρωπότητας. Άρα απαιτείται ουσιαστική δημοκρατία.

Δεύτερο, η χάραξη πολιτικής απαιτεί την επιστημονική ανάλυση της πραγματικότητας. Η επιστημονική ανάλυση (τόσο στις φυσικές όσο και στις κοινωνικές επιστήμες) είναι ατομική και συλλογική υπόθεση συνάμα. Για να είναι όσο το δυνατό πιο αποτελεσματική, απαιτεί τη συζήτηση, τη διασταύρωση των γνώσεων, των γνωμών, των εμπειριών[4]. Άρα είναι αναγκαία η πιο ουσιαστική δημοκρατική συμμετοχή των μελών του επαναστατικού κόμματος στη χάραξη πολιτικής. Το ίδιο χρειάζεται και για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων της εφαρμογής της πολιτικής. Θεωρητική ανάλυση και κοινωνική - πολιτική πράξη βρίσκονται σε αδιάρρηκτη, στενή διαλεκτική σχέση.

Ο μεγάλος πονοκέφαλος από τις βιομηχανικές ανανεώσιμες πηγές

Απ' άκρου εις άκρον της χώρας, οι αντιδράσεις ενάντια στις ΒΑΠΕ ξεκινούν από αρνητικές γνωμοδοτήσεις, συνεχίζουν με κινητοποιήσεις και προσφυγές στο ΣτΕ, ενώ 57 κυβερνητικοί βουλευτές και συνάδελφοί τους από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ «βομβαρδίζουν» τον υπουργό ΥΠΕΚΑ με ερωτήματα που εμπεριέχουν σχόλια και καταγγελίες
Τα αιολικά πάρκα κατηγορούνται ότι δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην ενέργεια, ενώ συνήθως επιδοτούνται εις βάρος των πολλών, υποβαθμίζοντας το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά Τα αιολικά πάρκα κατηγορούνται ότι δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην ενέργεια, ενώ συνήθως επιδοτούνται εις βάρος των πολλών, υποβαθμίζοντας το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά «Καταζητούνται» σχεδόν σε όλη την χερσαία και νησιωτική Ελλάδα με την κατηγορία ότι δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα ενεργειακά αποτελέσματα, οφελούν τους λίγους ισχυρούς που συνήθως επιδοτούνται σε βάρος των πολλών και υποβαθμίζουν περιβάλλον, πολιτιστική κληρονομιά και τοπικές κοινωνίες.
Το προφίλ των ΒΑΠΕ (βιομηχανικών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας) φιγουράρει πλέον σε... προκηρύξεις με κατηγορώ και αρνητικές γνωμοδοτήσεις δημοτικών συμβουλίων, περιφερειών και τοπικών κοινωνιών «ερήμην των οποίων αποφασίζεται η εγκατάσταση φαραωνικών αιολικών πάρκων». Παράλληλα πληθαίνουν οι προσφυγές κινήσεων και πρωτοβουλιών πολιτών στο Συμβούλιο Επικρατείας (ΣτΕ).
Συντονιστικές επιτροπές αγώνα στρέφονται κατά των ΒΑΠΕ και αντιπαρατίθενται απ' άκρου εις άκρου της χώρας: Ευρυτανία, Φθιώτιδα, Τήνος, Πάρος, Νάξος, Ανδρος, Κρήτη, Ροδόπη, Εβρος, Ρόδος, Αχαΐα, Κορινθία, Λακωνία, Εύβοια, Γυάρος, Μακρόνησος, Σκύρος, Σύρος, Μύκονος, Κεφαλονιά, Χίος, Λήμνος, Ικαρία, Μυτιλήνη και αλλού.
Η επιχειρηματολογία κοινή: «Με βάση την εμπειρία που έχει αποκτηθεί από την λειτουργία των μεγάλων αιολικών πάρκων σε πακόσμια κλίμακα, καθώς και τις νεότερες σύγχρονες επιστημονικές μελέτες, αυξάνεται συνεχώς, η αμφισβήτηση για τα ενεργειακά οφέλη από τις ΒΑΠΕ.
Ταυτόχρονα εκφράζονται έντονες ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές και οικονομικές επιπτώσεις από την λειτουργία τους, που αρχικώς είχαν υποτιμηθεί (σ.σ.: ποιος θα μπορούσε να κατηγορήσει τον άνεμο. Την Τεχνολογία όμως και την δυναμική τους;) Οι παίκτες μεγάλοι, ντόπιοι και ξένοι, που είτε χώρια είτε σε κοινοπραξίες ή συμπράξεις διεκδικούν τις... αιολικές μερίδες:
Κοπελούζος, ΤΕΡΝΑ - Ενεργειακή, Ελλάκτωρ, Energon, Μυτιληναίος, Ρόκας Iberdrola, Acciona, ΗΠΕΚΤΩΡ και Gamesa οι γαλλικές EDF και Veolia, η ALLIANZ SE, η ιταλική Enel, οι γερμανικές WPD και WRE κ.α.
Ερωτήματα βουλευτών

Σπάει το άβατο του δάσους για τους ιδιώτες επενδυτές

Το τελικό νομοσχέδιο διατηρεί τη βασική λογική εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων και σπάει το άβατο του δημόσιου δάσους, προκειμένου να εξυπηρετηθούν επιχειρηματικές εκμεταλλεύσεις και άλλες «αναπτυξιακές» δραστηριότητες
Διαδικασίες fast track άρσης είτε ανάκλησης της αναδάσωσης εντός τριμήνου, με εισήγηση δασάρχη και απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, σύνθετες τουριστικές εγκαταστάσεις, μεγάλα έργα υποδομής και πλήθος επενδυτικών δραστηριοτήτων και εκμεταλλεύσεων μέσα στα δάση προβλέπει το τελικό κείμενο του δασικού νομοσχεδίου, που καταθέτει τις επόμενες ημέρες το υπουργείο Περιβάλλοντος για ψήφιση στη Βουλή. Παράλληλα, θα μπορούν τα σχέδια πόλης οικισμών να επεκτείνονται, όπως επίσης οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί, έπειτα από ανταλλαγή των εκτάσεών τους, να χτίζουν σε χορτολιβαδικές, βραχώδεις και πετρώδεις εκτάσεις.
Το δασικό νομοσχέδιο, η ψήφιση του οποίου αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση και περιλαμβάνεται στα προαπαιτούμενα για την είσπραξη της δόσης του Ιουλίου, όπως πληροφορούμαστε αρμοδίως έρχεται ξανά στο προσκήνιο, με πολλές και σημαντικές αλλαγές, ύστερα από «συμφωνία» μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος και των εκπροσώπων της τρόικας. Το τελικό νομοσχέδιο διατηρεί τη βασική λογική εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων και σπάει το άβατο του δημόσιου δάσους, προκειμένου να εξυπηρετηθούν επιχειρηματικές εκμεταλλεύσεις και άλλες «αναπτυξιακές» δραστηριότητες. Ταυτοχρόνως όμως εγκαταλείπονται ορισμένες από τις εμπρηστικές διατάξεις του αρχικού νομοσχέδιου, όπως είχε τεθεί τον περασμένο Σεπτέμβριο σε διαβούλευση, οι οποίες προέβλεπαν, κατά παράβαση του Συντάγματος, αλλαγή του ορισμού του δάσους και κατάργηση της δασικής προστασίας σε εκτάσεις δημόσιας γης, συνολικής επιφάνειας άνω των 18 εκατομμυρίων στρεμμάτων. Υπό την πίεση των μεγάλων αντιδράσεων της αντιπολίτευσης και πλήθους επιστημονικών, οικολογικών και κοινωνικών φορέων, που έχουν ξεσηκωθεί υπέρ της προστασίας των δασών, η κυβέρνηση και το υπουργείο Περιβάλλοντος υποχρεώνονται σε μερική αναδίπλωση, πείθοντας ταυτοχρόνως τους εκπροσώπους των δανειστών ότι ακραίες ρυθμίσεις, όπως η αλλαγή του ορισμού του δάσους, που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένος, θα καταπέσουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ότι είναι ρεαλιστικότερο από την πλευρά τους να αποφευχθούν αντί να οδηγήσουν σε ακύρωση ολόκληρο το νομοθέτημα.
Αρση αναδάσωσης
Χιλιάδες στρέμματα, κυρίως γεωργικής γης, που μαζί με δασικές εκτάσεις συνήθως έπειτα από μεγάλες πυρκαγιές έχουν τεθεί σε καθεστώς απόλυτης προστασίας, θα αποχαρακτηριστούν άμεσα, με τη νέα ρύθμιση του νομοσχεδίου, που προβλέπει διαδικασίες fast track άρσης είτε ανάκλησης της αναδάσωσης εντός τριμήνου, με εισήγηση δασάρχη και απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Καταργείται η ενδιάμεση εισήγηση πρωτοβάθμιας επιτροπής για την άρση της αναδάσωσης, ώστε να απλουστευτεί η σχετική διαδικασία. Αρμόδια πηγή του ΥΠΕΚΑ αναφέρει ότι πολλές χιλιάδες στρέμματα σε όλη τη χώρα έχουν χαρακτηριστεί αναδασωτέες εκτάσεις, όπως, π.χ., στην Ηλεία μετά τις μεγάλες φωτιές τέθηκαν σε καθεστώς προστασίας ένα εκατομμύριο στρέμματα, χωρίς να προηγηθεί αποτύπωση και εξαίρεση της γεωργικής γης. Πάντως, όπως παρατηρούν ανεξάρτητοι παράγοντες, λόγω της απουσίας δασικών χαρτών και αξιόπιστης αποτύπωσης του δασικού πλούτου της χώρας, οι γρήγορες διαδικασίες άρσης της αναδάσωσης δεν διασφαλίζεται ότι δεν θα αφορούν και καθαρές δασικές εκτάσεις. Παράλληλα, δεν αποκλείονται φαινόμενα πελατειακής εξυπηρέτησης και διαφθοράς, σε περιπτώσεις άρσης αναδασωτέων δασικών εκτάσεων, τα οποία λένε οι ίδιοι παράγοντες ότι είναι βαρύτατα ποινικά αδικήματα.
Οικισμοί - συνεταιρισμοί

Δικαστική απόφαση – κόλαφος για την Κυβέρνηση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κόλαφο αποτελεί για την Κυβέρνηση και τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, η δικαστική απόφαση για την απεργία – αποχή που κήρυξε η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. και αφορά στη μη συμμετοχή ή σύμπραξη των Δημοσίων Υπαλλήλων στις διαδικασίες αξιολόγησης.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (2395/2014 Μον. Πρωτ. Αθηνών Διαδικασίας Εργατικών Διαφορών) έκρινε νόμιμη τη συνέχιση της απεργιακής κινητοποίησης.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι το Δικαστήριο αιτιολογημένα απέρριψε ΟΛΑ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ:
1. Το αίτημα για την απαγόρευση συνέχισης της συγκεκριμένης κινητοποίησης με τη συγκεκριμένη μορφή, διάρκεια και αίτημα.
2. Το αίτημα για κήρυξη της Απόφασης ως προσωρινά εκτελεστής σχετικά με την ως άνω απαγόρευση.
3. Το αίτημα για την απαγόρευση κάθε μελλοντικής κινητοποίησης με το αυτό ή παρεμφερές αίτημα.
Η απόφαση είναι κόλαφος για το Ελληνικό Δημόσιο που επέλεξε με μεγάλη χρονική καθυστέρηση, την πρωτοφανή στα συνδικαλιστικά και δικαστικά χρονικά πρακτική της προσβολής απεργίας της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., δηλ. της Τριτοβάθμιας και Ανώτατης Συνδικαλιστικής Οργάνωσης των Δημοσίων Υπαλλήλων. Οι εκπρόσωποι του Δημοσίου μάλιστα κατά τη διεξαγωγή της δίκης, ομολόγησαν ότι η απεργία – αποχή δεν δημιουργεί κανένα λειτουργικό πρόβλημα στις Υπηρεσίες, αλλά επειδή έχει ανατρέψει τις διαδικασίες και τις προθεσμίες εφαρμογής του νομοθετικού πλαισίου της αξιολόγησης, ζητούν να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική.
Η δικαστική απόφαση αναγνωρίζει την έλλειψη νομιμότητας της συγκεκριμένης κινητοποίησης για τον τυπικό λόγο της μη λήψης απόφασης από το Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, ερμηνεία την οποία όχι μόνο δεν αποδεχόμαστε, αλλά θα προσβάλλουμε στο Εφετείο Αθηνών, καθώς θεωρούμε ότι αποτελεί μεθόδευση για την καθιέρωση των μνημονιακών απαγορεύσεων στο απεργιακό δικαίωμα.
Όμως το κρίσιμο διακύβευμα της απεργίας-αποχής, η οποία συνεχίζεται και νόμιμα και κανονικά και με την ίδια πάντα μαζική συμμετοχή, είναι ακριβώς ότι κόντρα σε όλες τις προθεσμίες που σαρώθηκαν από τη δικαιολογημένη αντίδραση και συμμετοχή των συναδέλφων σε κάθε Υπηρεσία, μέρα με την μέρα ερχόμαστε πιο κοντά στην κατάργηση του αντισυνταγματικού και αντιυπαλληλικού «εκτρώματος», που υπονομεύει τις Δημόσιες Υπηρεσίες της χώρας μας, καθώς και το εργασιακό παρόν και μέλλον των εργαζομένων του Δημοσίου.
Η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.:
Καλεί τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να συνεχίσουν και να εντείνουν τον αγώνα ενάντια στο νόμο – έκτρωμα.
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ.
ΔΕΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΦΥΛΛΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Καλεί τις Ομοσπονδίες και τα Πρωτοβάθμια Σωματεία να συνεχίσουν τη διαδικασία συγκέντρωσης των Φύλλων αξιολόγησης.
Καλεί τα Δ.Σ. των Ομοσπονδιών και Σωματείων του Δημοσίου σε σύσκεψη ενημέρωσης και προγραμματισμού της δράσης μας την Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014 και ώρα 2:00μμ. 
Αποφασίζει να διοργανώσει την ημέρα εκδίκασης της έφεσης της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., κινητοποίηση καταγγελίας της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και υπεράσπισης των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ :
(1) Η αγωγή εισάγεται παραδεκτά ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, για να συζητηθεί • κατά την προκείμενη ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 22 παρ. 4 εδ. α” του ν. 1264/1982, όπως ισχύει, 663 έως 676 ΚΠολΔ},και είναι εν μέρει νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 23 παρ. 1, 2 του Συντάγματος, 19, 20 παρ. 1, 2 και 21 του ν. 1264/1982, 281 ΑΚ;’68, 70, 125 παρ, 1 εδ. “α” και 176 ΚΠολΔ. Ωστόσο, το κύριο αίτημα -να υποχρεωθεί η εvαγομένη να διακόψει την εξαγγελθείσα απεργία πρέπει ν” απορριφθεί ως νόμω αβάσιμο, ενόψει του ότι το δίκαιο μας δεν αναγνωρίζει γενική αξίωση για πράξη. ή παράλειψη σ” αυτές τις περιπτώσεις, το δε δραστικό μέτρο διακοπής της απεργίας και παράλειψη της στο μέλλον θα έπρεπε να προβλέπεται ρητά, τέτοια, όμως, νομοθετική πρόβλεψη δεν υπάρχει (ΜονΠρΘεσ 2853/2011 αδημ, ΜονΠρΡοδ 45/2012 ΝΟΜΟΣ).
(2) Περαιτέρω, οι υπό κρίση πρόσθετες υπέρ της εvαγόμεvης παρεμβάσεις, αρμόδια και παραδεκτά ασκήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρ. 31 παρ. 1 του Κ.Πολ..Δικ) χωρίς τηv προηγούμενη τήρηση προδικασίας {άρθρ. 231 και 656 του Κ.Πολ.Δικ),είναι νόμιμες, στηριζόμενες στις διατάξεις των άρθρων 80, 669 παρ. 2 και 176 του Κ.Πολ.Δικ και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω για να κριθεί αν είναι βάσιμες και από ουσιαστική άποψη. Οι ως άνω αγωγή και πρόσθετες παρεμβάσεις, πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους πρόδηλης συνάφειας (άρθρ. 31παρ. 1 και 246 του Κ.Πολ.Δικ}.
(3) Ομοίως, το έτερο κύριο αγωγικό αίτημα να απαγορευθεί κάθε άλλη αντίστοιχη μελλοντική απεργιακή κινητοποίηση με το ίδιο ή παρόμοιο περιεχόμενο, πέραν της αοριστίας του, αφού δεν γίνεται επίκληση ότι έχει ήδη αποφασιστεί από τα αρμόδια όργανα του εναγομένου η πραγματοποίηση ανάλογων απεργιακών κινητοποιήσεων και, επομένως, επίκειται μετά βεβαιότητας η πραγματοποίηση τους, καθώς ότι εξ αυτών υφίσταται, με την επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών άμεσος κίνδυνος βλάβης του ενάγοντος, είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο, καθόσον δεν είναι δυνατόν να προβλεφθούν οι περιστάσεις και οι συνθήκες υπό τις οποίες θα τελεί ενδεχόμενη νέα απεργιακή κινητοποίηση, σε περίπτωση δε πραγματοποίησης τέτοιας στο μέλλον η ενάγουσα έχει δικαίωμα να την προσβάλει ως παράνομη ή καταχρηστική και να προστατεύσει έτσι τα τυχόν προσβαλλόμεvα δικαιώματα της (βλ. σχετικά ΜοvΠρΑΘ1134/2008, ΜοvΠρΑΘ764/2007, ΜονΠρΑΘ 1936/2006 αδημ., ΜοvΠρΘεσ 3470/2012, ΜονΠpΘεσ 8492/2013 ΝΟΜΟΣ). Μη νόμιμο και απορριπτέο τυγχάνει και το .παρεπόμενο αίτημα κήρυξης της παρούσας προσωρινά εκτελεστής, κατόπιν της απόρριψης των παραπάνω κύριων καταψηφιστικών αιτημάτων, με τα οποία συνέχεται, ως μη νόμιμων.

Ολα τα Ταμεία σε έναν... κουμπαρά

Από το Έθνος. Σχέδιο τεσσάρων πυλώνων για την ενοποίηση όλων των ασφαλιστικών ταμείων έχει έτοιμο το υπουργείο Εργασίας, με το εγχείρημα να ολοκληρώνεται εντός του έτους. Η ενοποίηση δεν θα περιορίζεται μόνο στα ταμεία κύριας ασφάλισης, αλλά θα επεκτείνεται και στους φορείς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας.

«Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας οικοδομήθηκε διαχρονικά στη βάση πελατειακών αντιλήψεων, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ένα μωσαϊκό εξαιρέσεων και ειδικών καθεστώτων», λέει ο υπουργός Εργασίας Γι
«Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας οικοδομήθηκε διαχρονικά στη βάση πελατειακών αντιλήψεων, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ένα μωσαϊκό εξαιρέσεων και ειδικών καθεστώτων», λέει ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης.
Ενδεικτικό του κατακερματισμού που επικρατεί στο ασφαλιστικό σύστημα είναι πως υπάρχουν περισσότεροι από 60 διαφορετικοί τομείς ασφάλισης. Στόχος των προωθούμενων αλλαγών είναι το οικονομικό «νοικοκύρεμα» του συστήματος, αλλά και η καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων.
Ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης έχει ήδη παραλάβει το μεγαλύτερο τμήμα της μελέτης του ΚΕΠΕ (η οποία ολοκληρώνεται στο τέλος του μήνα) και έχει καταλήξει στους βασικούς άξονες των αλλαγών. Σε δηλώσεις του έχει επανειλημμένα υπογραμμίσει πως «το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας οικοδομήθηκε διαχρονικά στη βάση πελατειακών αντιλήψεων, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ένα μωσαϊκό εξαιρέσεων και ειδικών καθεστώτων».
O μηχανισμός
Το «Εθνος της Κυριακής» παρουσιάζει σήμερα τους τέσσερις πυλώνες πάνω στους οποίους θα στηριχτεί -με βάση το σχέδιο του υπουργού Εργασίας- η ενοποίηση των ασφαλιστικών φορέων:
Το ΙΚΑ, που θα μετεξελιχθεί σε φορέα όλων των μισθωτών, θα έχει τρεις κλάδους: για την κύρια σύνταξη, για την επικουρική και για το εφάπαξ.
Το ΙΚΑ, που θα μετεξελιχθεί σε φορέα όλων των μισθωτών, θα έχει τρεις κλάδους: για την κύρια σύνταξη, για την επικουρική και για το εφάπαξ.
Ενιαίο σύστημα είσπραξης των ασφαλιστικών εισφορών. Ο «μηχανισμός» πλέον θα είναι κοινός και θα αφορά το σύνολο των ασφαλιστικών φορέων. Τον κρίσιμο αυτό ρόλο αναλαμβάνει το Κ.Ε.Α.Ο., που μέχρι τώρα έχει την ευθύνη για την είσπραξη των ανεξόφλητων οφειλών. Οι ρυθμίσεις θα έχουν μεταβατικό χαρακτήρα, καθώς από το 2017 θα υπάρχει ενιαίο σύστημα είσπραξης φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι πως μέσα στο 2015 αναμένεται να υπάρξει και νέα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
Σημειώνεται πως από 1ης Ιουλίου υπήρξε μείωση κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες των ασφαλιστικών εισφορών, ενώ είχε προηγηθεί μία περικοπή κατά 1,1 ποσοστιαία μονάδα πέρυσι.

Δευτέρα 14 Ιουλίου 2014

Rethink the Re-think.Για την ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας



Rethink the Re-think
για την ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας

«Η ανασυγκρότηση του κέντρου της πόλης είναι μια πρότασημε κέντρο τον πολίτη και τις ανάγκες του», διατυμπανίζουν οι βασικοί συντελεστές της επιχειρούμενης ανάπλασης στο κέντρο της Αθήνας. Μια δράκα οργανισμών (ίδρυμα Ωνάση, Αττικό Μετρό) που διαπλέκονται με συμφέροντα του –εφοπλιστικού και κατασκευαστικού κεφαλαίου, κυβερνητικοί αξιωματούχοι (Υ.Π.Ε.Κ.Α, Υπουργείο Ανάπτυξης), ο πανταχού παρών –σε ζητήματα κοινωνικής ισοπέδωσης– δήμαρχος Καμίνης, αρχιτέκτονες, «ειδικοί» και ακαδημαϊκοί της γνώσης της εξουσίας και ο βασικός χρηματοδότης-ανταποδότης, η ευρωπαϊκή ένωση (πρόγραμμα ΕΣΠΑ). Οι εφοπλιστές, οι εργολάβοι και το κράτος αφουγκράζονται, λοιπόν, τις ανάγκες μας! Γι’ αυτό, ως το 2016, θέλουν να πεζοδρομήσουν την Πανεπιστημίου και τμήμα της Ομόνοιας, να εγκαταστήσουν γραμμή του τραμ στον άξονα Αμαλίας-Πανεπιστημίου-Πατησίων (μέχρι Αλεξάνδρας σε πρώτη φάση και Άνω Πατήσια σε δεύτερη φάση). Εξυπηρετώντας κάποια από τα πολύ βασικά συμφέροντά τους: επέκταση του εμπορικού και οικονομικού κέντρου της Αθήνας, προσέλκυση επιπλέον τουριστών και καταστολή. Πολλή καταστολή, τόσο με υλικούς όσο και με ιδεολογικούς όρους, σε μια περιοχή που οι ταξικές αντιθέσεις διαπερνούν κάθε έκφανση της καθημερινότητας.

Ανάπλαση πάνω στα συντρίμμια της ζωής των αποκλεισμένων

Η ανάδειξη του κέντρου της Αθήνας ως «πρόβλημα» είναι μια διαδικασία, που εξελίσσεται εδώ και χρόνια από το σύνολο των μηχανισμών του συστήματος. «Πρόβλημα» που απαιτεί «ειδική» μεταχείριση, «πρόβλημα» κατεξοχήν δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Η πολεμική διαχείριση των μεταναστών και μεταναστριών, από τις χιλιάδες συλλήψεις της επιχείρησης «Ξένιος Ζευς» και τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, μέχρι τα μαχαιρώματα των φασιστών, το αποδεικνύουν περίτρανα. Όπως και η κοινή επιχείρηση μπάτσων-ΚΕΕΛΠΝΟ με αποτέλεσμα τη φυλάκιση και τη διαπόμπευση γυναικών ως οροθετικών, το ξήλωμα στα παγκάκια της πλατείας Κλαυθμώνος για να μην κοιμούνται άστεγοι και η επιχείρηση Θέτις με την προσαγωγή άστεγων και τοξικοεξαρτημένων και την υποχρεωτική τους υποβολή σε ιατρικές εξετάσεις στην Αμυγδαλέζα. Ο κυρίαρχος ρατσιστικός λόγος διαμορφώνει, άλλωστε, το κατάλληλο έδαφος για να συμβούν όλα αυτά. Υποβάθμιση, εγκατάλειψη, γκετοποίηση, παραεμπόριο, υγειονομική απειλή, εγκληματικότητα. Η γλώσσα της εξουσίας που καθαγιάζει την περιθωριοποίηση, τον αποκλεισμό και την καθημερινή βία σε όσους κι όσες βρίσκονται στον πάτο της κοινωνικής ιεραρχίας. Όλων εκείνων των ανθρώπων που η θέση στην οποία βρίσκονται οφείλεται στις σχέσεις εκμετάλλευσης και καταπίεσης, που η ίδια κοινωνία γεννά και αναπαράγει. Και ο Λόγος περί ανάπλασης του κέντρου επαναδιατυπώνει την ίδια ακριβώς πολεμική διαχείριση με έναν πιο εκλεπτυσμένο ρατσισμό. «Στις γκρίζες ζώνες της Αθήνας συγκλίνουν άτυπες και ανεπίσημες κοινωνικές ομάδες… ανεπίσημες δραστηριότητες» δηλώνουν οι ιθύνοντες του Rethink Athens. Έμμεσα, υπόσχονται ότι το «παράνομο» κεφάλαιο και οι μαφίες του θα εξοστρακιστούν από τη συγκεκριμένη περιοχή, στοχοποιώντας –κατά κύριο λόγο– όλους τους μετανάστες, ενώ μόνο κάποιοι από αυτούς εμπλέκονται και αποτελούν τον τελευταίο τροχό της αμάξης σε αυτή τη διαδικασία. Να υπενθυμίσουμε, σε όσους κάνουν ότι δε θυμούνται, πως το «παράνομο» κεφάλαιο, οι μπράβοι, οι νταβατζήδες και οι μαφίες του έχουν εγκαθιδρυθεί στο κέντρο και παράγουν κέρδος εδώ και δεκαετίες, μάλιστα πολύ πριν έρθουν οι μετανάστες. Ότι η «παράπλευρη» οικονομία των ναρκωτικών, του τζόγου, των όπλων, του trafficking και του ξεπλύματος χρήματος είναι αναπόσπαστο κομμάτι του καπιταλισμού και θα συνεχίσει να αναπτύσσεται υπό τον άμεσο έλεγχο και την εποπτεία της αστυνομίας. Αυτό που, ουσιαστικά, θέλουν να συμβεί με την ανάπλαση είναι μια αναδιάταξη και «ομαλότερη» συνύπαρξη «νόμιμου» και «παράνομου» κεφαλαίου στο χώρο.

Το σχέδιο για τις συντάξεις μηχανικών, γιατρών, δικηγόρων

Από εδώ
Σχέδιο μερικής αποκατάστασης των κύριων και επικουρικών συντάξεων, μετά την καθίζηση που υπέστησαν λόγω του PSI το 2012, για τους 81.849 μη ενεργούς ασφαλισμένους του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (δικηγόρους, γιατρούς, μηχανικούς κ.λπ.), μέσω της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του, προωθεί το υπουργείο Εργασίας, σύμφωνα με έγκυρες πηγές του "K" (το Κεφάλαιο) από την οδό Σταδίου.
Μια τέτοια "αποκατάσταση" θα μπορούσε, σε ετήσια βάση, σύμφωνα με κορυφαίο υπηρεσιακό στέλεχος του υπ. Εργασίας, να οδηγήσει σε αύξηση έως 10% στα ετήσια έσοδα του ΕΤΑΑ, αποτρέποντας, αν μη τι άλλο, νέες μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις ή νέες αυξήσεις στις εισφορές το 2015, που θα είναι το έτος της "μεγάλης δομικής αλλαγής" στο ασφαλιστικό σύστημα. "Δεν αποκλείεται ακόμα και κάποια αύξηση στις συντάξεις των συγκεκριμένων επαγγελματιών", λένε από το υπ. Εργασίας.
Η "καυτή πατάτα" της αποφυγής ενός νέου "τσεκουριού" στις αποδοχές των ασφαλισμένων του ΕΤΑΑ τον επόμενο χρόνο βρίσκεται πλέον στα χέρια του νέου υπουργού Οικονομικών, κ. Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος προΐσταται ουσιαστικά του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) και καλείται από τον υπ. Εργασίας, κ. Γιάννη Βρούτση, να «τρέξει» την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ταμείων.
Οι ελπίδες που έχει εκφράσει η Τράπεζα της Ελλάδας για την ανάκαμψη της αγοράς των επαγγελματικών ακινήτων ήδη από φέτος έχουν αναπτερώσει και τις προσδοκίες της διοίκησης του ΕΤΑΑ. "Αυτό είναι το οικονομικό καταφύγιο για τα Ταμεία, καθώς συνεχίζεται η οικονομική στασιμότητα, οι τρέχουσες εισφορές σέρνονται και οι ρυθμίσεις παλαιότερων οφειλών έχουν αρχίσει να μην αποδίδουν", λένε με εμφανή αγωνία αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη στην οδό Νίκης. Γι΄ αυτό η εφαρμογή αυτού του μέτρου θεωρείται στο υπ. Εργασίας «πιλοτική» για τα υπόλοιπα Ταμεία, που στενάζουν από τη χρηματοδοτική ασφυξία.
Αυτό αναφέρουν από το υπουργείο Εργασίας, σημειώνοντας πως οι αρμόδιες υπηρεσίες στην οδό Νίκης, κατά τους τελευταίους μήνες, έχουν στείλει τρεις επιστολές προς το ΥΠΟΙΚ. Το υπ. Εργασίας «πατά» στο άρθρο 4 του προτελευταίου Μνημονίου, λένε οι ίδιες πηγές, για να εγείρει αυτές τις αξιώσεις.
Με αυτές τις επιστολές από την οδό Σταδίου προς την οδό Νίκης, οι υπηρεσιακοί συνεργάτες του κ. Βρούτση ζητούν κατεπειγόντως την άμεση αξιοποίηση των ακινήτων του ΕΤΑΑ, τα οποία έχουν ενταχθεί στο χαρτοφυλάκιο του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ). Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως οι στόχοι αυτής της αξιοποίησης είναι δύο:
1. Η αποκατάσταση των υπέρογκων ζημιών τις οποίες υπέστησαν τα αποθεματικά του ETAA από το "κούρεμα" που έφερε το PSI (Μάρτιος 2012) στους κατόχους των ελληνικών κρατικών ομολόγων, μαζί και στους κλάδους ασφάλισης γιατρών, δικηγόρων και μηχανικών.
2. Η αποφυγή νέων μειώσεων συντάξεων των μη ενεργών ασφαλισμένων (σ.σ.: συνταξιούχοι) ή αυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές των ενεργών ασφαλισμένων, δηλαδή των εργαζομένων (π.χ., στο ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ).
Από το ΥΠΟΙΚ και ευρύτερα το νέο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, σύμφωνα με πληροφορίες του "Κ", δείχνουν να συμμερίζονται απολύτως την αγωνία της διοίκησης του ΕΤΑΑ και της πολιτικής ηγεσίας του υπ. Εργασίας, καθώς ειδικά αυτήν την περίοδο αναζητούνται όσο το δυνατό "δημοσιονομικά ουδέτεροι" τρόποι ελάφρυνσης των μισθωτών και των συνταξιούχων, μετά το μπαράζ μειώσεων που υπέστησαν οι αποδοχές τους την περίοδο 2010-2013. Εξάλλου, στην κυβέρνηση υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφαλιστική-συνταξιοδοτική τύχη αυτών των επαγγελμάτων, λόγω του γεγονότος ότι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πολιτικού κόσμου ασκούσε τις ίδιες οικονομικές δραστηριότητες.
Η ελάφρυνση αυτή, μάλιστα, πρέπει να επιτευχθεί, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία ενοποίησης όλων των κλάδων ασφάλισης σε ένα Εθνικό Ασφαλιστικό Ταμείο (ΕΑΤ). Το ΕΑΤ πρέπει να έχει τεθεί σε λειτουργία έως τα τέλη του 2015, σύμφωνα με όσα προβλέπει το Μνημόνιο, και αναμένεται να προκαλέσει ορισμένες απώλειες-όπως ήδη φάνηκε από τη μείωση συντάξεων του ΕΤΕΑ από την 1η Ιουλίου-για τους ασφαλισμένους, ενεργούς και μη.

Ξανακάνουν χαβούζα τη Δραπετσώνα

Από εδώ. Σε περιβαλλοντική ωρολογιακή βόμβα μετατρέπεται για άλλη μια φορά η λιμενική και βιομηχανική ζώνη της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου, ακυρώνοντας όνειρα ετών των κατοίκων που ήλπιζαν να τη δουν να αναγεννιέται ως χώρος πρασίνου, άθλησης και πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

Ξανακάνουν χαβούζα τη Δραπετσώνα
Ηδη από το τέλος του 2013 άρχισε να λειτουργεί ξανά η πρώην εγκατάσταση της BP, η οποία είχε αγοραστεί έναν χρόνο νωρίτερα από την εταιρεία «Oil One» προκαλώντας τεράστια ανησυχία στους φορείς και τους κατοίκους. Και αυτό, γιατί με αποφάσεις που πάρθηκαν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα δίνεται η δυνατότητα στην εταιρεία να αναπτύξει καταστροφική για το περιβάλλον δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, τον περασμένο Αύγουστο με απόφαση των αρμόδιων φορέων τροποποιήθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι που ίσχυαν μέχρι τότε δίνοντας στην «Oil One» τη δυνατότητα αποθήκευσης 20.000 κυβικών μέτρων υγρών καυσίμων και 3.500 κυβικών μέτρων ορυκτελαίων. Εν τω μεταξύ, η εταιρεία πήρε άδεια ώστε να κατασκευάσει μονάδα επεξεργασίας υγρών πετρελαιοειδών αποβλήτων, για την οποία όλοι φοβούνται ότι θα μετατρέψει την περιοχή σε χαβούζα. Επιπλέον, πριν από δύο μήνες η κυβέρνηση κατέθεσε το νομοσχέδιο για το ρυθμιστικό της Αθήνας, όπου αναφέρεται ρητά ότι στη βιομηχανική ζώνη του Κερατσινίου μπορεί να υπάρχει βιομηχανική χρήση. Η εξέλιξη αυτή βάζει τέλος στα σχέδια που γίνονταν τα τελευταία χρόνια για την ανάπλαση της περιοχής και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το κοινό αίσθημα των πολιτών που ζουν στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα.
Το ιστορικό
Το 2004, με το κλείσιμο της εγκατάστασης της BP, διακόπηκε οριστικά η βιομηχανική δραστηριότητα στα 640 στρέμματα της ζώνης που διήρκεσε σχεδόν έναν αιώνα και επιβάρυνε σημαντικά το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων. Η Βιομηχανία Λιπασμάτων, η ΑΓΕΤ Ηρακλής και η Mobil είχαν αποτελέσει παρελθόν αρκετά χρόνια νωρίτερα. Την τελευταία εξαετία εκπονήθηκαν αρκετά φιλόδοξα σχέδια, λιγότερο ή περισσότερο πραγματοποιήσιμα, για την ανάπλαση της περιοχής τα οποία περιελάμβαναν από τη δημιουργία ναυτιλιακού κέντρου μέχρι την κατασκευή πίστας Formula 1. Σε καμία περίπτωση δεν αναφερόταν, ωστόσο, νέα βιομηχανική δραστηριότητα που εικάζεται ότι θα οδηγήσει περιβαλλοντικά την περιοχή δεκαετίες πίσω.
Το όνειρο των κατοίκων του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας ήταν να μετατραπεί η έκταση των 640 στρεμμάτων σε μητροπολιτικό πάρκο, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής τους. Η λειτουργία των εγκαταστά
Το όνειρο των κατοίκων του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας ήταν να μετατραπεί η έκταση των 640 στρεμμάτων σε μητροπολιτικό πάρκο, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής τους. Η λειτουργία των εγκαταστάσεων της Oil One βάζει τέλος στις προσδοκίες και προκαλεί έντονη ανησυχία για μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Μια βόλτα στη βιομηχανική ζώνη επιβεβαιώνει τον χαρακτηρισμό «αστική έρημος» που χρησιμοποιούν πολλοί κάτοικοι. Τα κουφάρια των παλιών εργοστασίων, τα εγκαταλειμμένα μηχανήματα και οι τσιμεντένιοι όγκοι δημιουργούν βαριά ατμόσφαιρα που δεν μετριάζεται από τη θέα στον Σαρωνικό. Ολοι, όμως, αναγνωρίζουν ότι αυτή είναι η ιστορία του τόπου τους.

Η Αποχή – Απεργία από την αξιολόγηση συνεχίζεται…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Δικαστήριο εξέδωσε σήμερα, Δευτέρα 14 Ιουλίου 2014, απόφαση, όπου έκρινε την απεργία – αποχή, από κάθε ενέργεια σχετική με την αξιολόγηση, παράνομη για τυπικούς λόγους, όχι όμως προσωρινά εκτελεστή.
Θα ακολουθήσει έφεση εντός τριών ημερών από την Α.Δ.Ε.Δ.Υ. κατά της απόφασης και μέχρι να εκδικαστεί, η απεργία συνεχίζεται κανονικά και νόμιμα.
Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί όλους τους συναδέλφους να συνεχίσουν την αποχή – απεργία από κάθε αξιολογική διαδικασία.
Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. θα συνεδριάσει σήμερα, Δευτέρα 14 Ιουλίου 2014 και ώρα 13:00 για να καθορίσει τις παραπέρα κινήσεις μας. Μετά τη λήξη της συνεδρίασης θα υπάρξει αναλυτική ενημέρωση των συναδέλφων.

ΜΕΤΑ: Η απεργία - αποχή της ΑΔΕΔΥ για την αξιολόγηση συνεχίζεται και με δικαστική "βούλα"

Δημοσιεύτηκε σήμερα το πρωί η απόφαση του πρωτοδικείου Αθηνών, τμήμα εργατικών διαφορών, σχετικά με την προσφυγή του ελληνικού δημοσίου, που συζητήθηκε στις 9 Ιούνη 2014, απέναντι στην απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ για την αξιολόγηση.
Το δικαστήριο κρίνει ότι η απεργία είναι παράνομη, γιατί κατά το σκεπτικό του, δεν αποφασίστηκε από αρμόδιο όργανο, από το συνέδριο της ΑΔΕΔΥ!!!, αλλά από το Γενικό Συμβούλιο και την Ε/Ε και ότι δεν έγινε εξώδικη γνωστοποίηση των αιτημάτων στον εργοδότη με δικαστικό επιμελητή.
Το δικαστήριο όμως απέρριψε ως αβάσιμο το [...]...αίτημα να υποχρεωθεί η εναγόμενη, η ΑΔΕΔΥ δηλ., να διακόψει την εξαγγελθείσα απεργία...[...] και ότι [...]...το δραστικό μέτρο διακοπής της απεργίας και παράλειψή της στο μέλλον θα έπρεπε να προβλέπεται ρητά, τέτοια όμως νομοθετική πρόβλεψηδεν υπάρχει...[...] και παρακάτω [...]Ομοίως, το έτερο κύριο αγωγικό αίτημα να απαγορευτεί κάθε άλλη αντίστοιχη μελλοντική απεργιακή κινητοποίηση με το ίδιο ή παρόμοιο περιεχόμενο...[...] [...]...είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο...[...]., καθώς επίσης το δικαστήριο θεωρεί [...]Μη νόμιμο και απορριπτέο τυγχάνει και το παρεπόμενο αίτημα κύρηξης της παρούσας προσωρινά εκτελεστής...[...].
Κατά συνέπεια και σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου η απεργία δεν κρίνεται ως καταχρηστική και ότι η απόφαση δεν είνα άμεσα εκτελεστή.
Με βάσει τα παραπάνω δίνεται η δυνατότητα στην ΑΔΕΔΥ να κάνει προσφυγή, εντός τριημέρου, απέναντι στην απόφαση, η οποία θα πρέπει να συζητηθεί εντός 48 ωρών από την ημέρα υποβολής της.
Με βάσει λοιπόν και την απόφαση του δικαστηρίου η απεργία-αποχή απ' την αξιολόγηση συνεχίζεται.
Δεν καταθέτουμε τα ατομικά φύλλα αξιολόγησης και τα συγκεντρώνουμε στα σωματεία, δεν γίνεται επιμερισμός ποσοστών ούτε συντάσσονται εκθέσεις αξιολόγησης απ' τους προϊσταμένους.
Οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν τον αγώνα για την κατάργηση του ν.4250/2014 για την αξιολόγηση. Τη νίκη θα τη φερει ο μαζικός αγώνας των εργαζομένων.
Κανένας δεν αξιολογεί - κανένας δεν αξιολογείται! Συνένοχοι στο έγκλημα δεν θα γίνουμε!

Το ΤΕΕ Ανατολ. Στερεάς για τις εξετάσεις ενεργειακών επιθεωρητών

Και το ΤΕΕ Ανατολ. Στερεάς ενάντια στις εξετάσεις ενεργειακών επιθεωρητών.

678 14 Exetaseis Energeiakon Epitheoriton

Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

Κίτρινο ξημέρωμα

Από εδώ

Θα σου πω μια ιστορία απ' τα σπλάχνα της ΔΕΗ. Να μάθεις πως είναι.



Κωνσταντίνος Γ. Παπαπρίλης Πανάτσας

«Έχεις ακούσει για το κίτρινο ξημέρωμα; Για το πώς σε τρώει η τέφρα από μέσα; Πώς σουλατσάρει στα σωθικά σου, πως μπογιατίζει τα πνευμόνια σου; Έχεις ακούσει για τις σκιές που τρέχουν, μέρα μεσημέρι στα λιγνιτωρυχεία; 

 
… 

«Φόρα τη μάσκα σου.» 

Θυμάμαι να του το φωνάζω σαν τρελλός. Πρώτη μέρα που τον είδα με την χακί φόρμα. Μία, δύο, δέκα. Τον κυνήγησα είκοσι μέτρα, μ’ άφησε να τον προφτάσω, του ‘ριξα ένα σκαμπίλι στο σβέρκο, την έβαλε. 
Δεν είναι δυνατόν να τον έχω μεγαλώσει τόσο στραβά. Δεν είναι. Αλλά θα μου πεις, όλα του τα ‘δωσα, μισθός ΔΕΗτζή, πώς να μην του τα δώσω; 


Και το ‘λεγαν. Βράζει το χώμα εκεί. Ο τόπος όλος χτίζεται στην κόλαση επάνω. Ο λιγνίτης είναι ό,τι μένει απ’ τα καζάνια της.  

Ευχή και κατάρα λοιπόν. 

Ελεύθερη Ελλάδα: Ένα βιβλίο χρήσιμο, όχι μόνο για ιστορικούς

Από το Antapocrisis. Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

«Να χτίσουμε ένα νέο ΕΑΜ». Πόσες φορές δεν ακούστηκε αυτή η προτροπή τα τελευταία χρόνια, από τότε που ξεκίνησε η καταστροφική πορεία στη χώρα μας; Νέο ΕΑΜ είτε με την έννοια της ευρύτητας του μετώπου, είτε με την έννοια του εθνικοαπελευθερωτικού χαρακτήρα του, είτε με πλευρές των πρακτικών του, όπως πχ η αλληλεγγύη, τα συσσίτια κοκ.
Το βιβλίο του Γ. Σκαλιδάκη «Ελεύθερη Ελλάδα-η εξουσία του ΕΑΜ στα χρόνια της Κατοχής (1943-1944)» ξεκίνησε να γράφεται, όπως μας πληροφορεί ο συγγραφέας, πριν την είσοδο στην κρίση και στα μνημόνια της Τρόικα και αποτελεί συντομευμένη εκδοχή της διδακτορικής του διατριβής. Και όπως ξεκαθαρίζει και ο ίδιος στο εισαγωγικό σημείωμα, αναγνωρίζοντας το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την περίοδο εκείνη με βάση τη σημερινή κρίση και επιτροπεία από ΕΕ και ΔΝΤ, η βουτιά στην ιστορία και στο παρελθόν αποτελεί αναγκαιότητα, χωρίς όμως να αποτελεί ουσιαστική συνεισφορά ως «ανανέωση των παλιών σκαριών». Με έναν τρόπο το βιβλίο συνεισφέρει και σε απαντήσεις γιατί δεν έχει χτιστεί αυτό το «νέο ΕΑΜ».
Για τη συγκεκριμένη περίοδο έχουν γραφτεί πάρα πολλά. Από τιμητές και «τιμητές». Από φίλους και εχθρούς. Την τελευταία δεκαετία είχε αναζωπυρωθεί το ιστορικό, επιστημονικό αλλά και πολιτικό ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη περίοδο. Νέοι επιστήμονες, όπως ο συγγραφέας, ασχολήθηκαν με τη συγκεκριμένη περίοδο, αλλά και παλαιότεροι επιστρατεύτηκαν από την Ελλάδα ή το εξωτερικό (πχ κ. Καλύβας). Δεν είμαι ιστορικός, αλλά όσο παρακολούθησα αυτή τη συζήτηση, κατάλαβα ότι τα κίνητρα των «αναθεωρητών» δεν ήταν κάποια επιστημονική εμβάθυνση. Ήταν ο πολιτικός ενταφιασμός της έννοιας και της σκέψης για αντίσταση. Τότε και τώρα.
Ένα βασικό «επιστημονικοφανές» σχήμα το οποίο χρησιμοποίησαν ήταν χοντρικά το εξής: Η κυρίαρχη (αριστερή) ιστορική σκέψη προσπαθεί να εξάγει ιστορικά συμπεράσματα με βάση αυθαίρετες αντιθέσεις στο αφηρημένο και ιδεολογικοποιημένο πεδίο του πολιτικού. Κάνει πολιτική ιστορία ή μάλλον πολιτική αφήγηση, δεν κάνει ιστορία. Χωρίζει τα στρατόπεδα ανάμεσα στο καλό (κομμουνισμός) και στο κακό (φασισμός) και έτσι προσπαθεί να ερμηνεύσει τα φαινόμενα στον 20ο αιώνα. Ενώ στην ουσία χρειάζεται να απορρίψουμε όλους τους –ισμούς ως ολοκληρωτισμούς και να εξετάσουμε την ιστορία των ανθρώπων, την οικονομική καθημερινότητα, τις μεταξύ τους σχέσεις για να αποτινάξουμε τον ολοκληρωτισμό των –ισμών από την επιστημονική έρευνα και να ξαναγράψουμε την ιστορία ως τέτοια.
Απέναντι σε αυτήν τη μεταμοντέρνα θεώρηση η οποία έχει τοποθετήσει σαν αντίπαλο της μία καρικατούρα της «αριστερής επιστημονικής σκέψης», το βιβλίο του Γ. Σκαλιδάκη αποτελεί μια πολύ καλή απάντηση. Βασικός στόχος – και πλεονέκτημα – του βιβλίου σε σχέση με άλλα της περιόδου, είναι ότι προσπαθεί να συνδέσει τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις με τις εξελίξεις στην οικονομία, την κοινωνία, την καθημερινότητα. Πως το ειδικό της επίλυσης των επισιτιστικών προβλημάτων των αγροτικών περιοχών, ή του ίδιου του ΕΛΑΣ επηρέαζε τις γενικές πολιτικές αποφάσεις για το αν θα προωθείται κάθε φορά το μέτωπο από τα πάνω ή από τα κάτω ή και πως θα προωθούνται νέες θεσμικές μορφές. Ότι η ίδια η ΠΕΕΑ σαν μια κυβερνητική-διοικητική μορφή στην τότε Ελεύθερη Ελλάδα δεν ήταν ένα σχέδιο που προϋπήρχε κάπου σε κάποια κεφάλια της ηγεσίας αλλά μια διαρκής συνάντηση της πολιτικής κατεύθυνσης για αντίσταση στον κατακτητή και για λαοκρατούμενη Ελλάδα με την καθημερινή επίλυση των προβλημάτων του λαού που προέκυπταν οξυμένα συνεχώς μέσα στην Ελλάδα της κατοχής.

Πάρκο Τρίτση: Κινητοποιούνται οι κάτοικοι για την υπεράσπισή του

Από εδώ. Συγκέντρωση ενάντια στην εμπορευματοποίηση του πάρκου
Mετά τις κινητοποιήσεις για τις ακτές, το άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας, το «Παλαί» στο Γαλάτσι, στο μέτωπο υπεράσπισης των ελευθέρων χώρων και του περιβάλλοντος, προστίθεται και το πάρκο Τρίτση στο Ίλιον.
πάρκο Τρίτση πάρκο Τρίτση Οι κάτοικοι διεκδικούν άμεση κρατική χρηματοδότηση και πρόσληψη προσωπικού, ελεύθερη πρόσβαση για όλους τους πολίτες, εκδίωξη των καταπατητών και οικονομικό έλεγχο - απολογισμό των διοικήσεων του πάρκου.
Η συγκέντρωση της Τρίτης 15 Ιουλίου θα γίνεισ τις 8μμ στο συντριβάνι του πάρκου και θα ακολουθήσει διαδήλωση από την "ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην εμπορευματοποίηση του πάρκου Τρίτση".
Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι: "Είναι σε όλους μας γνωστό, ότι το Πάρκο Τρίτση υποβαθμίζεται σκόπιμα, με στόχο να αποδεχτούμε κάποια στιγμή, όταν η κατάσταση φθάσει στο απροχώρητο, τη «λύση» που θα προσφέρουν κάποιοι ιδιώτες για τη «σωτηρία του». Η λύση του δεν θα είναι άλλη από την «αξιοποίησή» του προς όφελος κάποιων ιδιωτικών συμφερόντων, που θα εξυπηρετηθούν μέσα από κάθε είδους εμπορικών δραστηριοτήτων στο χώρο του Πάρκου.
Αυτές τις μέρες εξελίσσεται μία τέτοια προσπάθεια από τον Οργανισμό Διαχείρισης του Πάρκου για εμπορευματοποίηση κομματιών του Πάρκου, με παραχώρηση σε ιδιώτες. Μετά από δυναμική και μαζική παρέμβαση κατοίκων της περιοχής και φίλων και επισκεπτών του Πάρκου, αποτράπηκε ο διαγωνισμός. Στη συνέχεια η διοίκηση του οργανισμού προσπαθεί με αδιαφανείς διαδικασίες, να κάνει περαιτέρω διαγωνισμούς.
Εμείς οι κάτοικοι που πήραμε τις πρωτοβουλίες αντίδρασης, μαζευτήκαμε στις 15/6/14 και στις 24/6/14 δηλώσαμε την απόφασή μας, να μην επιτρέψουμε την εμπορευματοποίησή του και να διεκδικήσουμε την κρατική χρηματοδότησή του. Αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος για τη σωτηρία του Πάρκου, προκειμένου να διατηρήσει τον δημόσιο χαρακτήρα του και να είναι προσβάσιμο για όλο το λαό".

Σάββατο 12 Ιουλίου 2014

Η διακριτική μελαγχολία της φωτογραφίας (μέρος 1ο)



Σημειώσεις πάνω στις καλλιτεχνικές δυνατότητες του μέσου


Στρατιώτες με μάσκες,2012
Γράφει: Γιάννης Καρπούζης - Εικαστικά + Άλλα, ΤΕΧΝΕΣ - 04/07/2014

Σε όλους αρέσουν οι φωτογραφίες, ακόμη και σε αυτούς που δεν τους αρέσει να φωτογραφίζουν. Σήμερα περισσότερο από ποτέ βρίσκονται παντού, στους τοίχους, στα έντυπα, στο διαδίκτυο, λειτουργώντας ως εκπομπές ενώ άλλοτε μαζεύονται σε πάκους στα συρτάρια των σπιτιών, κλειδωμένες μακριά από το φως, προσπαθώντας να απομαγεύσουν περασμένες ενότητες χρόνου. Γιατί η φωτογραφική αναπαράσταση όσο είναι η ψευδαίσθηση μιας περιγραφής της πραγματικότητας άλλο τόσο είναι αναπαράσταση της ψευδαίσθησης της μνήμης μας. Και τα χαρακτηριστικά αυτά είναι με δομικό τρόπο αγκαλιασμένα  με τις δυνατότητες του μέσου. Το Περιοδικό σε ένα αφιέρωμα για τη φωτογραφία και τους τρόπους που έχουμε και δεν έχουμε συνηθίσει να την προσεγγίζουμε…
Παρέα φοιτητών αρχιτεκτονικής, Σερβία, 2009
 Παρέα φοιτητών αρχιτεκτονικής, Σερβία, 2009

Ας πάρουμε λίγο όμως τα πράγματα από την αρχή ˙ η γενεσιουργός συνθήκη μίας τεχνολογίας, και ιδιαίτερα μίας εν μέρει πολιτισμικής τεχνολογίας, παρέχει δεδομένα για την ερμηνεία της. Η εφεύρεση και διάδοση της φωτογραφικής τεχνολογίας στα μισά του 19ου αιώνα, είναι ένα ακόμη αποτέλεσμα της αλλαγής των παραγωγικών σχέσεων με την οριστική επικράτηση της βιομηχανικής επανάστασης έναντι άλλων τρόπων παραγωγής και την ακόλουθη αλλαγή σκηνικού με τη συγκρότηση της μητρόπολης. Το πρωτοεμφανιζόμενο, ιστορικά, μητροπολιτικό πλήθος και η διαρκής κίνηση του είναι η μαγιά της ιστορικής ξυραφιάς του Μοντερνισμού.
Ο ποιητής Σαρλ Μπωντλαίρ αναφέρει για το Παρίσι γύρω στα 1850:
η άμαξα κουβαλάει γοργά σε μια αλέα με ραβδώσεις σκιάς και φωτός τις καλλονές που είναι ξαπλωμένες σα σε βάρκα απαθείς / έτσι συνεχίζονται, κομμένες από αναρίθμητες διακλαδώσεις αυτές οι μακριές πινακοθήκες του high life.
 Διακρίνουμε εδώ πως το νέο και διαρκώς εντεινόμενο χαρακτηριστικό της ζωής στις μεγαλουπόλεις είναι ο οξύς ρυθμός διάδοσης και ανάπτυξης οπτικοακουστικών ροών – πληροφοριών.  Η φωτογραφική μηχανή έρχεται να απαντήσει στη νέα αντίληψη του ανθρώπου για τον χρόνο, ανακαλύπτεται για να συλλάβει τον επιταχυνόμενο ρυθμό των ροών που χαρακτηρίζει τη ζωή στις καπιταλιστικές μητροπόλεις.

Δράση κατά της υδρόλυσης των χημικών όπλων στη Μεσόγειο


Ελεύθερη Μεσόγειος | Free MediterraneanΗ Μεσόγειος έχει αποτελέσει εδώ και αιώνες, γέφυρα σύνδεσης λαών και πολιτισμών. Οι άνθρωποι που ζουν στις ακτές της, ψαρεύουν στα νερά της και ταξιδεύουν απ’ άκρη σ’ άκρη της, τις περισσότερες φορές ενώνουν τις ζωές τους με ποικίλους τρόπους.

Οι οικονομικές και πολιτικές εξουσίες, με γνώμονα την εκμετάλλευση, σπάνε αυτή τη διαδικασία συνύπαρξης και δημιουργούν συγκρούσεις, αποκλεισμούς, περιβαλλοντικές καταστροφές.

Όπως, για παράδειγμα, αυτές τις ημέρες, που ένας στρατιωτικός οργανισμός, το ΝΑΤΟ υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ και με τη συμμετοχή ΕΕ, ΗΠΑ και άλλων, επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τη θάλασσα ως πεδίο πειραματισμού υψηλού ρίσκου, με την ανεύθυνη, πρωτοφανή επιχείρηση υδρόλυσης 800 τόνων χημικών όπλων από τη Συρία στη Μεσόγειο. Μια διαδικασία που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ εν πλω και που συνοδεύεται από ένα στόλο 20 πολεμικών σκαφών, στον οποίο συμβάλλει και η ελληνική κυβέρνηση με ένα υποβρύχιο και άλλες διευκολύνσεις.

Δεν επιθυμούμε η θάλασσά μας, η θάλασσα γύρω από την οποία ζούμε, η θάλασσα που αποτελεί άμεσο φυσικό περιβάλλον τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων να γίνει εργαστήριο πειραματισμών.

Τα χημικά όπλα της Συρίας μπορούν να καταστραφούν σε κατάλληλες εγκαταστάσεις με πολύ πιό ασφαλείς συνθήκες.

Θα μας βρουν μπροστά τους τόσο σ’ αυτήν την περίπτωση, όσο και σε κάθε μελλοντικό πειραματισμό και απόπειρα μετατροπής της Μεσογείου σε «βοηθητικό χώρο» πολεμικών ή άλλων δραστηριοτήτων.

Τους προειδοποιήσαμε πριν ξεκινήσουν, συμμετέχοντας, μαζί με χιλιάδες κόσμο που κινητοποιήθηκε άμεσα στο άκουσμα των σχεδίων τους, στις διαδηλώσεις και τις εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.

Αποφάσισαν, με την συγκάλυψη και την σιωπή των μεγάλων ΜΜΕ, να προχωρήσουν, αποφασίζουμε να τους συναντήσουμε. Ερχόμαστε!

Πρωτοβουλία Ελεύθερη Μεσόγειος

60 υποθέσεις «δένουν» τη Χρυσή Αυγή

Δημοσιεύουμε εξήντα από τις πολύ περισσότερες (πάνω από εκατό) υποθέσεις που εξετάζει αυτή τη στιγμή η Δικαιοσύνη και σχετίζονται με τη Χρυσή Αυγή - Ο κατάλογος αυτός είναι πράγματι εντυπωσιακός, όχι μόνο επειδή αφορά κάθε πτυχή της εγκληματικής δραστηριότητας της οργάνωσης, αλλά και επειδή καταγράφει υποθέσεις από όλη την Ελλάδα. Του Δημήτρη Ψαρρά από ΕφΣυν

Κάθε λίγο και λιγάκι επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση για τη Χρυσή Αυγή το ερώτημα αν είναι «δεμένη» η υπόθεση. Η προσχηματική επιχειρηματολογία των υποστηρικτών της θεωρίας Μπαλτάκου έχει δηλητηριάσει ακόμα και καλόπιστους πολίτες, οι οποίοι απλώς έχουν συνηθίσει να είναι δύσπιστοι απέναντι στους κατασταλτικούς και τους δικαστικούς μηχανισμούς.

Δημοσιεύουμε σήμερα τη συντριπτική απάντηση. Επιλέξαμε και παρουσιάζουμε εξήντα από τις πολύ περισσότερες (πάνω από εκατό) υποθέσεις που εξετάζει αυτή τη στιγμή η Δικαιοσύνη και σχετίζονται με τη Χρυσή Αυγή. Ο κατάλογος αυτός είναι πράγματι εντυπωσιακός.

Οχι μόνο επειδή αφορά κάθε πτυχή της εγκληματικής δραστηριότητας της οργάνωσης, αλλά και επειδή καταγράφει υποθέσεις από όλη την Ελλάδα και αναφέρεται σε πολλών ειδών αδικήματα. Πολλές απ' αυτές τις υποθέσεις συσχετίστηκαν τώρα τελευταία με τη Χρυσή Αυγή, εφόσον όταν διαπράχθηκαν τα συγκεκριμένα αδικήματα δεν είχε ξεκινήσει η έρευνα για την εγκληματική οργάνωση.

30/06/2008: Επίθεση στο Στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα. Πράξεις: Απόπειρα ανθρωποκτονίας. Κατηγορούμενοι: Σιατούνης Βασίλειος, Στράτος Αθανάσιος Εξέλιξη υπόθεσης: Και οι δύο κατηγορούμενοι είναι μέλη της Χ.Α. Η υπόθεση θα δικαστεί στο ΜΟΔ Αθήνας στις 19/09/2014.

18/04/2010: Επεισόδια σε συγκέντρωση της Χ.Α. στη Λάρισα. Πράξεις: Στάση, διακεκριμένη στάση, οπλοφορία. Κατηγορούμενοι: Σαρρής Γεώργιος, Παναγιώταρος Ηλίας, Χάμος Αστέριος, Ρήγας Νικόλαος, Κολτσίδας Δημήτριος Εξέλιξη υπόθεσης: Τα μέλη της Χ.Α. χρησιμοποίησαν, καθοδηγούμενα από τα κατηγορούμενα στελέχη της Χ.Α., σκυλιά πιτ-μπουλ εναντίον των ανδρών της ΕΛ.ΑΣ. Τελευταία αναβολή: 12/06/2013, λόγω ασυλίας Παναγιώταρου.

Παρασκευή 11 Ιουλίου 2014

Ανοιχτή επιστολή των μελών που αποχώρησαν από το συντονιστικό Αττικής της Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας Μηχανικών

Αναδημοσίευση από εδώ




Συναγωνίστριες, συναγωνιστές,

Η Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Μηχανικών (ΡΠΜ) ιδρύθηκε προκειμένου να απαντήσει στην ανάγκη για μια νέα ενωτική φωνή τόσο της Αριστεράς, όσο και ενός ευρύτερου προοδευτικού κόσμου στο ΤΕΕ και είχε δύο πρωταρχικούς στόχους: α) να εκφράσει και να κινητοποιήσει τους μηχανικούς που δίνουν πραγματικό αγώνα για την επαγγελματική τους επιβίωση και για τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα, και β) να συγκρουστεί με το κατεστημένο και τους μηχανισμούς μέσα στο Επιμελητήριο, επιδιώκοντας να του δώσει μια νέα πνοή και να το ανοίξει  προς όλους τους πληττόμενους από την κρίση συναδέλφους. Η ΡΠΜ ήταν μια παράταξη που θα λειτουργούσε συλλογικά-δημοκρατικά και θα δημιουργούσε μια νέα μορφή πολιτικής εμπιστοσύνης, αποδεικνύοντας έμπρακτα οτι δεν έχει καμία σχέση με τις πρακτικές των κυβερνητικών - μνημονιακών πλέον - δυνάμεων.

Δυστυχώς, ένα μέρος της παράταξης επέλεξε να κινηθεί εκτός αυτού του πλαισίου και να ορίσει ένα διαφορετικό “δρόμο” για την πορεία μας, υλοποιώντας τον τόσο κατά την εκλογή οργάνων στην Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ, όσο και κατά τη διαχείριση της σύγκρουσης που επακολούθησε εντός της ΡΠΜ. Οι συνυπογράφοντες αυτό το κείμενο, θέλουμε να αναδείξουμε το μεγάλο πολιτικό αδιέξοδο που ανέκυψε και να εκφράσουμε τη δική μας ανοικτή διαφοροποίηση. 

Πρώτα απ’ όλα, η πρόταση υποψηφιότητας Μοροπούλου για πρόεδρο της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ από την ΡΠΜ, την οποία στήριξε και η Δεξιά, έδειξε ότι η παράταξη αντιμετωπίζει την εκλογή οργάνων, όχι ως μια συνέχεια των μαχών των μηχανικών, αλλά ως μια αυτόνομη διαδικασία. Θέλοντας και μη, η παράταξη με την κίνηση αυτή υπέπεσε σε δύο αλληλένδετα λάθη. Αφενός, έπεσε στην παγίδα να θεωρήσει ότι η ανάληψη θέσεων είναι ικανή να οδηγήσει σε μια «μόνο από τα πάνω» αλλαγή της κατάστασης, κάτι σαν stratego χωρίς στρατό. Αφετέρου, δεν συνειδητοποίησε ότι στην επικρατούσα αντίληψη ενός «απαξιωμένου ΤΕΕ» ο κόσμος που στήριξε τη ΡΠΜ δεν ήθελε - και δεν θέλει - δόσεις πρόσθετης αναξιοπιστίας, αλλά μια ριζική ανατροπή. Και η ριζική ανατροπή προφανώς δεν επιτυγχάνεται από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά με την κάθε μικρή ή μεγάλη τακτική μας επιλογή.

Σχετικά με τις Πρυτανικές εκλογές στο ΕΜΠ και τα Συμβούλια Ιδρύματος


Αναρτούμε τα πρακτικά της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ιδρύματος του ΕΜΠ καθώς το περιεχόμενό τους ξεκαθαρίζει το ρόλο που έρχονται τα συμβούλια να παίξουν και τον τύπο του πανεπιστημίου που έρχονται να εγκαθιδρύσουν (κάτι που στην περίπτωση των πολυτεχνείων βρίσκεται σε συνάρτηση με την επιχειρούμενη ανατροπή των πάντων στο επίπεδο των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων).
Στην πραγματικότητα λοιπόν, τα Σ.Ι. αποτελούν το θύλακα εφαρμογής του νόμου 4009, ενός νόμου που όπως έχουμε αναφέρει καταλύει το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων, τη δημοκρατική λειτουργία τους και το δημοκρατικό έλεγχο των οργάνων διοίκησης, επιχειρηματοποιεί το πανεπιστήμιο, διαλύει τα πτυχία μετατρέποντάς τα σε βεβαιώσεις σπουδών συλλογής πιστωτικών μονάδων, μετατρέπει το περιεχόμενο των σπουδών σε μία απόλυτη σούπα που δεν προσφέρει ούτε προάγει τη γνώση. Στο πλαίσιο αυτό και αναφορικά με τις εκλογές των πρυτάνεων όλα τα συμβούλια σε όλα τα ιδρύματα υπακούοντας στην ωμή κυβερνητική παρέμβαση απέκλεισαν κάθε υποψήφιο ο οποίος είχε πάρει θέσει ενάντια στον 4009, είχε ταχθεί ενάντια στις διαθεσιμότητες και γενικά είχε αντιπαρατεθεί στην κυβερνητική πολιτική στα πανεπιστήμια ανεξάρτητα από την πολιτική αφετηρία του κάθε ενός. Να σημειωθεί ότι η δημοσιοποίηση των πρακτικών του Σ.Ι. του ΕΜΠ που ακολουθεί έγινε αποκλειστικά και μόνο για να μην κριθεί παράνομη η όλη διαδικασία, έπειτα και από την ένσταση που έγινε εκ μέρους της Μοροπούλου.