Στα χέρια funds έχουν περάσει 700.000 ακίνητα αξίας 45 δισ.

Στα χέρια funds έχουν περάσει 700.000 ακίνητα αξίας 45 δισ.

Μέσω των κόκκινων δανείων που έχουν αγοράσει από τις τράπεζες

Ο τεράστιος όγκος των ακινήτων που έχει μεταφερθεί σε funds είναι η αιτία που όλα τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια τα οποία έχουν τοποθετηθεί στην ελληνική αγορά έχουν συστήσει και εταιρείες real estate, οι οποίες έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους μέσω πωλήσεων που προωθούν από ειδικές πλατφόρμες που έχουν αναπτύξει. Φωτ. INTIME

Ευγενία Τζώρτζη

02.09.2022 • 07:14

Περί τα 700.000 ακίνητα αξίας 40-45 δισ. ευρώ βρίσκονται στα χέρια των funds που έχουν αγοράσει τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών τα τελευταία χρόνια, καθιστώντας τα επενδυτικά κεφάλαια κάτοχο σημαντικής περιουσίας των Ελλήνων. Πρόκειται για ακίνητα όλων των κατηγοριών –κατοικίες, καταστήματα, βιομηχανικά κτίρια, οικόπεδα κ.ά.–, που βρίσκονται ως εξασφαλίσεις πίσω από το χρέος των 90 δισ. ευρώ που έχει αλλάξει χέρια τα τελευταία χρόνια μέσα από πωλήσεις και τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων.

Βγαίνουν στο σφυρί

Το γεγονός ότι σημαντικό μέρος αυτών των ακινήτων έχει μεταβιβαστεί στο πλαίσιο των τιτλοποιήσεων, λαμβάνοντας την κρατική εγγύηση του «Ηρακλή» που προβλέπει συγκεκριμένους στόχους για τις εισπράξεις από αυτά τα δάνεια, αυξάνει την πίεση για ενίσχυση των εισπράξεων μέσω πλειστηριασμών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ποσοστό της τάξης του 25%-30% αυτών των ακινήτων θα οδηγηθεί σε ρευστοποίηση τα επόμενα 2-3 χρόνια, δηλαδή περί τα 200.000 ακίνητα θα διατεθούν μέσω πλειστηριασμών, που θα αποτελέσουν βασικό εργαλείο για την επίτευξη των στόχων που προβλέπονται στα επιχειρησιακά σχέδια των funds και των εταιρειών διαχείρισης που έχουν αναλάβει την υλοποίησή τους.

Ηδη το πρώτο εξάμηνο του έτους αναρτήθηκαν στην πλατφόρμα e-auction 23.360 πλειστηριασμοί και άλλοι 17.000 είναι οι προγραμματισμένοι από το δεύτερο εξάμηνο έως και τον Φεβρουάριο του 2023, με τη λίστα να αυξάνεται καθημερινά.

Από τους αναρτημένους 23.360 πλειστηριασμούς του πρώτου εξαμήνου πραγματοποιήθηκαν τελικώς οι 17.620, δηλαδή ποσοστό 75%. Γόνιμοι, δηλαδή με υπερθεματιστή –είτε αυτός ήταν το fund, οι τράπεζες (που διατηρούν ακόμη ένα μικρό απόθεμα κόκκινων δανείων) ή τρίτος– ήταν οι 4.190, δηλαδή το 24% περίπου, ενώ άλλοι 13.430 πλειστηριασμοί κρίθηκαν άγονοι, χωρίς να εκδηλωθεί ενδιαφέρον στην τιμή βάσει του οποίου πλειστηριαζόταν το ακίνητο.

Τα επόμενα 2-3 χρόνια δρομολογούνται πλειστηριασμοί 200.000 ακινήτων.

Η επανεκκίνηση των πλειστηριασμών έπειτα από δύο χρόνια που είχαν ατονήσει λόγω της πανδημίας, επιβεβαιώνει ότι επιστρέφουν σταδιακά στα προ κρίσης επίπεδα του 2008 και 2009, όταν οι πλειστηριασμοί που προγραμματίζονταν κάθε χρόνο κυμαίνονταν μεταξύ 40.000-50.000.

Ο τεράστιος όγκος των ακινήτων που έχει μεταφερθεί σε funds είναι και η αιτία που όλα τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια που έχουν τοποθετηθεί στην ελληνική αγορά, όπως η doValue, η Intrum και η Davidson Kempner, εκτός από τις εταιρείες διαχείρισης, έχουν συστήσει και εταιρείες real estate, οι οποίες έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους μέσω πωλήσεων που προωθούν από ειδικές πλατφόρμες που έχουν αναπτύξει. Σε αρκετές περιπτώσεις οι εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων, που λειτουργούν είτε ως εντολοδόχοι των funds είτε των τραπεζών για όσα προβληματικά δάνεια παραμένουν στα τραπεζικά χαρτοφυλάκια, προωθούν σε αρκετές περιπτώσεις και τη συναινετική πώληση ακινήτων σε συνεννόηση με τους οφειλέτες, οι οποίοι επιλέγουν να παραδώσουν το ακίνητό τους προκειμένου να μειώσουν το χρέος τους. Η μέθοδος του short sale, όπως ονομάζεται, αποτελεί μια νέα πρακτική στην αγορά των κόκκινων δανείων που έχει εισαχθεί από τους μεγάλους διαχειριστές και αναμένεται να ενισχυθεί τα προσεχή χρόνια, καθώς διευρύνουν τη δραστηριότητά τους και στην αγορά της διαχείρισης ακινήτων.

Εντονη είναι η παρουσία του ιταλικού ομίλου doValue, που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα μέσω της ομώνυμης εταιρείας διαχείρισης, αλλά και της doValue Real Estate, που διαχειρίζεται τα ακίνητα που περιέρχονται στην κυριότητά της μέσω πλειστηριασμών. Ο ιταλικός όμιλος έχει αναπτύξει την πλατφόρμα Altamira για τη διάθεση των ακινήτων που η doValue έχει πλέον στην κυριότητά της, αλλά και αυτών που βγαίνουν σε πλειστηριασμό μέσω του e-auction.

Αντίστοιχη δραστηριότητα έχει αναπτύξει ο σουηδικός όμιλος Intrum, που δραστηριοποιείται τόσο στην αγορά όσο και τη διαχείριση κόκκινων δανείων, ενώ για τη διαχείριση των ακινήτων από τα δάνεια που έχουν ρευστοποιηθεί, έχει συστήσει την Intrum REO Solutions, που αποτελεί επίσης πλατφόρμα προβολής ακινήτων που περιέρχονται στην κατοχή του Ομίλου.

Η Davidson Kempner, τέλος, δραστηριοποιείται στη διαχείριση δανείων μέσω της Cepal και για τη διαχείριση ακινήτων προχώρησε μέσα στο καλοκαίρι σε στρατηγική συνεργασία με τον όμιλο Resolute Asset Management για τη σύσταση κοινής εταιρείας με την επωνυμία Resolute Kaican Greece, που θα εστιάσει στη διαχείριση και αξιοποίηση χαρτοφυλακίων ακινήτων από ανακτήσεις και πλειστηριασμούς και τη δημιουργία αξίας για μεγάλα εμπορικά ακίνητα.

Οι εταιρείες real estate των μεγάλων επενδυτικών κεφαλαίων αναλαμβάνουν την τακτοποίηση των νομικών και τεχνικών εκκρεμοτήτων των ακινήτων που αποκτώνται από τα funds, κυρίως μέσω των πλειστηριασμών, σε κάποιες περιπτώσεις την ανακατασκευή τους εφόσον μπορεί να αυξήσει την εμπορική τους τιμή και την προβολή τους σε συνεργασία και με μεσιτικά γραφεία, που βλέπουν πίσω από τη νέα οργάνωση της αγοράς του real estate σημαντικές ευκαιρίες για την ανάπτυξη εργασιών.

Ενα σημαντικό τμήμα των ακινήτων που θα περιέλθουν στην κυριότητα των funds τα προσεχή χρόνια θα επιδιωχθεί να πωληθεί μέσω πακέτων, μια πρακτική που μέχρι σήμερα ανέπτυσσαν οι τράπεζες. Η σχετική αγορά έχει αρχίσει ήδη να αναπτύσσεται, μαζί με τη δευτερογενή αγορά κόκκινων δανείων, δηλαδή την πώληση κόκκινων δανείων από funds σε άλλα funds.

Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ: Για πρώτη φορά, στα τελευταία πενήντα χρόνια, παραβιάστηκε η ακαδημαϊκή αυτοδιοίκηση, η διαφάνεια, η δημοκρατική διαδικασία επιλογής των διοικήσεων

School of Architecture, National Technical University of Athens

Η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχ από την 1η Σεπτεμβρίου, για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της διοικείται από κοσμήτορα ο οποίος δεν εξελέγη από τους καθηγητές της, αλλά διορίστηκε από το Πρυτανικό Συμβούλιο κατ’ εφαρμογή του νέου Νόμου Πλαίσιου ο οποίος ψηφίστηκε το καλοκαίρι.

Η Γενική Συνέλευση Μελών ΔΕΠ εξέδωσε ομόφωνο ψήφισμα της το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η νέα αυτή κατάσταση διαταράσσει την ομαλή πανεπιστημιακή δημοκρατική λειτουργία. Για πρώτη φορά, στα τελευταία πενήντα χρόνια, παραβιάστηκε η ακαδημαϊκή αυτοδιοίκηση, η διαφάνεια, η δημοκρατική διαδικασία επιλογής των διοικήσεων. Κυρίως όμως εγκαταλείφθηκε η ιστορική παράδοση της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχ, αυτή της συναίνεσης και του διαλόγου των μελών της ακόμη και στις πιο κρίσιμες στιγμές…Κατά συνέπεια, με ομόφωνη απόφαση της ΓΣ της 30ης Αυγούστου 2022, η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ προκρίνει ως μόνη λύση την εφαρμογή της πάγιας δημοκρατικής συλλογικής διαδικασίας, με την άμεση ταχύτατη προκήρυξη εκλογής για ανάδειξη Κοσμήτορα.»

ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΜΕΛΩΝ ΔΕΠ

ΣΧΟΛΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΠ

Εν μέσω θέρους η εφαρμογή του νέου Νόμου για την Παιδεία σε συνδυασμό με τη συγκυρία αφυπηρέτησης του Κοσμήτορα και του αναπληρωτή Κοσμήτορα της μονοτμηματικής Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στις 31 Αυγούστου 2022 οδήγησε στον ορισμό νέου Κοσμήτορα από το Πρυτανικό Συμβούλιο για μεγάλο χρονικό διάστημα και με άγνωστα κριτήρια, σε αντίθεση με τις άλλες μονοτμηματικές σχολές των ΑΕΙ, όπου θα προκηρυχθούν εκλογές Κοσμητόρων από τους Πρυτάνεις το αργότερο ως τις 15 Σεπτεμβρίου 2022. Η διαδικασία όπως και η τελική απόφαση ελήφθη εν αγνοία του ανώτατου θεσμικού οργάνου διοίκησης της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχ ΕΜΠ, της Γενικής Συνέλευσης Μελών ΔΕΠ.

Η νέα αυτή κατάσταση διαταράσσει την ομαλή πανεπιστημιακή δημοκρατική λειτουργία, που στηρίζεται στη συλλογική διάθεση και ανάδειξη των διοικητικών οργάνων με εκλογή. Για πρώτη φορά, στα τελευταία πενήντα χρόνια, παραβιάστηκε η ακαδημαϊκή αυτοδιοίκηση, η διαφάνεια, η δημοκρατική διαδικασία επιλογής των διοικήσεων. Κυρίως όμως εγκαταλείφθηκε η ιστορική παράδοση της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχ, αυτή της συναίνεσης και του διαλόγου των μελών της ακόμη και στις πιο κρίσιμες στιγμές.

Δηλώνουμε ότι η εξέλιξη αυτή είναι μη αποδεκτή, προκαλώντας μία εντελώς αδικαιολόγητη και εν δυνάμει επικίνδυνη κρίση. Επιθυμούμε να επανέλθει μια συνθήκη συν-διαμόρφωσης και συνομιλίας μεταξύ μας, να ξεφύγουμε από την πόλωση και τον διχασμό, με μία επανεκκίνηση η οποία θα επουλώσει το τραύμα που προέκυψε από τον διορισμό της διοίκησης εν αγνοία μας.

Κατά συνέπεια, με ομόφωνη απόφαση της ΓΣ της 30ης Αυγούστου 2022, η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ προκρίνει ως μόνη λύση την άμεση εφαρμογή της πάγιας δημοκρατικής συλλογικής διαδικασίας, με την άμεση ταχύτατη προκήρυξη εκλογής για ανάδειξη Κοσμήτορα.

Συντάξεις: Άνθρακες η παραγραφή στη δεκαετία των οφειλών στον ΕΦΚΑ

Συντάξεις: Άνθρακες η παραγραφή στη δεκαετία των οφειλών στον ΕΦΚΑ

31-08-2022 - Πηγή: ieidiseis.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ

Γράφει ο Χρήστος Μέγας

Άνθρακες ο… θησαυρός περί χορήγησης σύνταξης σε οφειλέτες σε περίπτωση εκκρεμούσας οφειλής άνω των 20.000 ευρώ πέραν της δεκαετίας.

Με βάσει το σχέδιο νόμου που ετοίμασε το υπουργείο Εργασίας, ναι μεν θα υπάρχει παραγραφή των αξιώσεων του ΕΦΚΑ έναντι του οφειλέτη (επιχείρησης ή, κυρίως, ελευθέρου επαγγελματία του δεν απέδωσε εισφορές στον πρώην ΟΑΕΕ ή το ΕΤΑΑ των επιστημόνων), ωστόσο τίθεται ως προϋπόθεση τυχόν ανακοπή. Δηλαδή η δεκαετής περίοδος παραγραφής διακόπτεται στην περίπτωση που ο ΕΦΚΑ στείλει ενημερωτικό σημείωμα…

Άρα, η δεκαετής παραγραφή ισχύει, αρκεί ο ΕΦΚΑ να μην ενημερώσει τον οφειλέτη. Αν στείλει «σημείωμα» η παραγραφή παύει και αρχίζει εκ νέου να μετράει ο χρόνος της δεκαετίας από την ημερομηνία αποστολής του «σημειώματος» της οφειλής.

Κατά συνέπεια, το μόνο το οποίο ρυθμίζεται με την νέα διάταξη είναι ο απκλεισμός του ΕΦΚΑ να έρθει μετά την δεκαετία και να καταλογίσει οφειλές (χωρίς προηγουμένως να έχει ενημερώσει περί της εκκρεμότητας).

Κάτι αντίστοιχο, εξάλλου, ισχύει και με τις οφειλές στο Δημόσιο (εφορία).

Ωστόσο, υπάρχει πρόβλημα σε πολλές περιπτώσεις όπου ο ΕΦΚΑ είχε… επαναπαυτεί και δεν είχε στείλει «σημείωμα» εντός δεκαετίας, ποντάροντας στην εικοσαετή παραγραφή που ισχύει από το 2016 (ν.4387/16). Εάν δεν κινητοποιηθούν οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ ώστε το προσεχές διάστημα να σταλούν τα «σημειώματα» στους παλαιούς οφειλέτες ή εάν δε δοθεί μεταβατικό διάστημα προσαρμογής (του ΕΦΚΑ στην νομιμότητα) υπάρχει ο κίνδυνος να χαθούν εισφορές…

Σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας Κ. Χατζηδάκη «η ρύθμιση αυτή καλύπτει μόνο όσους δεν έχουν βεβαιωμένες οφειλές προς τον ΕΦΚΑ. Καλύπτει δηλαδή όσους δεν είχε ειδοποιήσει, πρακτικά, ο ΕΦΚΑ με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Δεν αφορά στο σύνολο όσων χρωστούν στον ΕΦΚΑ, διότι διαφορετικά θα παραγράφονταν οι οφειλές όλων μετά από μία δεκαετία και θα δημιουργείτο, όπως είναι αυτονόητο, πρόβλημα στο ασφαλιστικό σύστημα.

Πρόβλημα ευστάθειας. Και αντίστοιχα θα υπήρχε ηθικός κίνδυνος, δεν θα πλήρωνε δηλαδή κανένας, θα περίμενε να συμπληρωθεί η δεκαετία και κατόπιν θα αντιμετώπιζε μεν ο ίδιος με αυτόν τον τρόπο τις οφειλές του προς τον ΕΦΚΑ, αλλά ο ΕΦΚΑ και το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας θα είχαν ιδιαίτερα προβλήματα».

Κοντολογίς, εάν η απαίτηση του ΕΦΚΑ δεν βεβαιωθεί μέσα σε αυτό το διάστημα, οι οφειλές παραγράφονται. Με τη ρύθμιση αυτή επιτυγχάνεται η συμμόρφωση με την απόφαση του ΣτΕ που έκρινε ότι η 20ετία για την παραγραφή απαιτήσεων του ΕΦΚΑ («νόμος Κατρούγκαλου») ήταν υπερβολικά μεγάλο διάστημα και έθεσε την 10ετία ως εύλογο χρόνο παραγραφής.

Σημειώνεται ότι από 1 η Ιανουαρίου 2027, η παραγραφή των μη βεβαιωμένων οφειλών προς τον ΕΦΚΑ γίνεται πενταετής, με εναρμόνιση των χρονικών ορίων παραγραφής των ασφαλιστικών οφειλών με ό,τι ισχύει για τις φορολογικές οφειλές.

Όφελος Δημοσίων Υπαλλήλων

Με άλλες διατάξεις στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο:

-Καταργείται η ειδική εισφορά 1% των ασφαλισμένων του πρώην Ταμείου Πρόνοιας των Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ), η οποία θεσπίστηκε για τη στήριξη της βιωσιμότητας του εν λόγω Ταμείου.

-Επεκτείνεται σε όλους τους ενστόλους το δικαίωμα της «μάχιμης πενταετίας», δηλαδή της αναγνώρισης έως και πέντε επιπλέον ετών ασφάλισης, καταβάλλοντας τις αντίστοιχες εισφορές. Πλέον όσοι ένστολοι εξαιρούνταν (π.χ. ορισμένες κατηγορίες πυροσβεστών, λιμενικών, αστυνομικών και υπηρετούντων στην αεροπορία) από τη σχετική ρύθμιση αποκτούν πλέον το δικαίωμα αυτό, ανεξαρτήτως μονάδας υπηρεσίας, αν είναι παλαιοί ή νέοι ασφαλισμένοι (προ ή μετά το 2011) και ανεξαρτήτως της σχέσης εργασίας με την οποία υπηρετούν (μόνιμοι και μη).

-Θεσπίζεται πλαφόν σε προκλητικά υψηλές επικουρικές συντάξεις, ίσο με το 6/20 του πλαφόν κύριας σύνταξης (1.382,40€ /μήνα). Ειδικότερα, με βάση τη νομοθεσία του 2015-2016 οι επικουρικές συντάξεις υπολογίζονται, κατά ένα μέρος τους, με βάση τις εισφορές που είχαν καταβληθεί κατά το χρονικό διάστημα 2002-2014.

-Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΟΠΕΚΑ στο πλαίσιο ελέγχων εντόπισε -καθυστερημένα – πολλές περιπτώσεις πολιτών που λάμβαναν επιδόματα – κυρίως αναπηρικά, συνήθως μέσω Δήμων – χωρίς να τα δικαιούνται, στη συντριπτική τους πλειοψηφία καλόπιστα και διέκοψε την καταβολή τους, αναζητώντας αναδρομικά τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά, ενισχύεται η προστασία των ιδιαίτερα ευάλωτων ομάδων με την παύση αναζήτησης εκκρεμών οφειλών από τα ποσά που έλαβαν καλόπιστα.

Μπαίνουν ιδιώτες στη διαχείριση του Φιλοπάππου

Σε συνέχεια προηγούμενων αναρτήσεων αναρτήθηκε επισήμως η Προγραμματική Σϋμβαση Δήμου Αθηναίων, Περιφέρειας Αττικής και ΥΠΠΟΑ με την Ανώνυμη Εταιρία «Εθνικός Κήπος-Μητροπολιτικό Πράσινο Α.Ε.», με την οποία ανατίθεται στην ΑΕ (το Δημόσιο κυρίως πληρώνει) η "Ανάπλαση, Αποκατάσταση και Ανάδειξη Δυτικών Λόφων Ακρόπολης Αθηνών"

https://diavgeia.gov.gr/doc/9%CE%A1%CE%98%CE%A3%CE%A96%CE%9C-%CE%98%CE%95%CE%9E?inline=true

Στα νύχια ιδιωτών ο Εθνικός Κήπος και ο Λόφος του Φιλοπάππου

Ιδρύουν αιφνιδιαστικά Ανώνυμη Εταιρεία για τη διαχείριση του Εθνικού Κήπου και του Λόφου Φιλοπάππου!

Μπαίνουν ιδιώτες στη διαχείριση του Φιλοπάππου

Πόλυ Κρημνιώτη ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πράσινο φως από το ΚΑΣ στην είσοδο Α.Ε. στην ανάπλαση, αποκατάσταση και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου

Και με τη βούλα του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, που στη συνεδρίαση της Τρίτης ενέκρινε ομόφωνα το πλαίσιο των εργασιών για την ανάπλαση, την αποκατάσταση και την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου των Δυτικών Λόφων της Ακρόπολης, δρομολογείται η είσοδος της Ανώνυμης Εταιρείας "Εθνικός Κήπος - Μητροπολιτικό Πάρκο" στην Πνύκα και του Φιλοπάππου. Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, "προωθείται η Προγραμματική Σύμβαση Πολιτισμικής Ανάπτυξης μεταξύ του ΥΠΠΟΑ, του Δήμου Αθηναίων και της εταιρείας ΟΤΑ 'Εθνικός Κήπος - Μητροπολιτικό Πάρκο Α.Ε.', με αντικείμενο την 'Ανάπλαση, αποκατάσταση και ανάδειξη των Δυτικών Λόφων Ακρόπολης'".

Το θέμα απασχολεί τη δημόσια σφαίρα από τον Μάρτιο του 2020, όταν αιφνιδιαστικά η κυβέρνηση κατέθεσε προς ψήφιση πλέον στον νόμο 4674/2020 τροπολογία με την οποία συστάθηκε η ανώνυμη εταιρεία ΟΤΑ με την επωνυμία «Εθνικός Κήπος - Μητροπολιτικό Πράσινο Α.Ε.» και σκοπό καταρχάς τη διαχείριση του Εθνικού Κήπου και του Λόφου Φιλοπάππου επ' αμοιβή κατόπιν σύμβασης με τον Δήμο Αθηναίων. Παρά τις έντονες αντιδράσεις, τότε, και από την αξιωματική αντιπολίτευση και από κινήσεις πολιτών και άλλους φορείς, η τροπολογία ψηφίστηκε στη Βουλή και σήμερα, έναν χρόνο μετά, το υπουργείο Πολιτισμού εκχωρεί ουσιαστικά σε ιδιώτες τη διαχείριση του Φιλοπάππου, ενός κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου και τοπόσημου του ευρύτερου αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης.

Ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, τον Μάιο του 2020, είχε καταθέσει επίκαιρη ερώτηση στον τότε υπουργό Εσωτερικών Τάκη Θεοδωρικάκο, επισημαίνοντας την ανομία της ρύθμισης που ενσωμάτωσε η κυβέρνηση στον νόμο 4674/2020. Μπροστά στη σημερινή εξέλιξη, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κάνει λόγο για "χυδαία ιδιωτικοποίηση".

Εξάρχεια: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας ανάπλασης

ΕΞΑΡΧΕΙΑ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ

O Δημήτρης Ιωάννου γράφει στο Docville για τα Εξάρχεια: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας ανάπλασης

DOCVILLE

Δημήτρης Ιωάννου

Στην πλατεία Εξαρχείων η νεοφιλελεύθερη Δεξιά της εργολαβίας και του πλιάτσικου συγκρούεται με τις ανοιχτές αντιλήψεις για τον δημόσιο χώρο (© Τατιάνα Μπόλαρη/Eurokinissi)

Η περίφραξη της πλατείας Εξαρχείων µες στις διακοπές του Αυγούστου µε τη συνοδεία και υπό την προστασία δεκάδων διµοιριών ΜΑΤ για την κατασκευή του νέου, αµφιλεγόµενου ως προς τη χωροθέτησή του σταθµού µετρό ήρθε σε συνέχεια της σιωπηρής άρνησης της κυβέρνησης να λάβει υπόψη οποιαδήποτε εναλλακτική λύση από όσες είχαν προταθεί και εξετάζονταν πριν από το 2019 (και ακόµη υποστηρίζονται από συλλογικότητες κατοίκων και δηµοτικές παρατάξεις).

Πέρα από τους όποιους τεχνικούς λόγους που σταθερά επικαλείται η Αττικό Μετρό, µέρος αυτής της άρνησης ασφαλώς σχετίζεται µε το γεγονός ότι στον συγκεκριµένο σταθµό η κυβέρνηση είδε την ευκαιρία να «τελειώνει µε τα Εξάρχεια», ικανοποιώντας το εκλογικό της ακροατήριο.

Το αίτηµα για ένα διαφορετικό σχεδιασµό στα Εξάρχεια δεν είναι σύµπτωµα κάποιου φετιχιτιστικού εξαιρετισµού, αλλά έχει πολεοδοµική και χωροκοινωνική βάση καθώς και ιστορικό βάθος. Σε ό,τι αφορά το τελευταίο, ίσως το πιο κοµβικό επεισόδιο να είναι η ανάπλαση των Εξαρχείων που δροµολογήθηκε αλλά τελικά αναστάλθηκε το 1986, σηµατοδοτώντας το τέλος µιας περιόδου περίπου δύο ετών η οποία όχι µόνο υπήρξε ίσως η πιο ταραχώδης στη µεταπολιτευτική ιστορία της συνοικίας, αλλά και εκείνη που παγίωσε τα χωροκοινωνικά χαρακτηριστικά και τα λογοθετικά στοιχεία που έκτοτε τη συνοδεύουν.

Ποιους κινδύνους κρύβει ο «ατομικός κουμπαράς» για τις επικουρικές συντάξεις

Ποιους κινδύνους κρύβει ο «ατομικός κουμπαράς» για τις επικουρικές συντάξεις

Γιατί το νέο κεφαλαιοποιητικό σύστημα δεν αναμένεται να μειώσει τη «μαύρη» εργασία. Πού πάσχει το επιχείρημα ότι οι μελλοντικές επικουρικές συντάξεις θα είναι υψηλότερες. Γράφουν οι Σάββας Γ. Ρομπόλης, ομότιμος καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου, και ο Βασίλειος Γ. Μπέτσης, δρ Παντείου Πανεπιστημίου| Πηγή: euro2day.gr

Σε πρόσφατη εκδήλωση για το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ), επαναλήφθηκε για μία ακόμη φορά η γνωστή επιχειρηματολογία η οποία απέχει τόσο από την θεωρία, όσο και από την αναφορά των δυσμενών αποτελεσμάτων της εμπειρίας της κεφαλαιοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης σε άλλες χώρες σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Πιο συγκεκριμένα, διατυπώθηκε η άποψη ότι ο ατομικός κουμπαράς δημιουργεί αντικίνητρο για την ανασφάλιστη εργασία, με την λανθασμένη αντίληψη ότι ο νέος θα απαιτεί να μην εργάζεται σε συνθήκες μαύρης εργασίας.

Όμως στην πραγματικότητα ο ατομικός κουμπαράς δεν θα μειώσει την ανασφάλιστη εργασία δεδομένου ότι με τις ασφαλιστικές εισφορές (6%) για την επικουρική κεφαλαιοποιητική ασφάλιση, να θεωρούνται από τους εργοδότες ως μισθολογικό κόστος, δεν θα αποκλείεται ενίοτε στην πράξη, σε μία αγορά ευέλικτων μορφών εργασίας, η επιλογή της ολικής ή της μερικής ανασφάλιστης εργασίας.

Φυτεύουν Α/Γ στο δάσος της Δαδιάς

Το κείμενο που ακολουθεί και αφορά στον Βιότοπο του Δάσους της Δαδιάς αντλήθηκε από την έκδοση

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

ΣΥΓΡΟΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΠΙΑ

η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο έρευνας που ολοκληρώθηκε το 2010 στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, Εργαστήριο Εφαρμοσμένης και Ανθρώπινης Γεωγραφίας

Συντονιστής και Επιστημονικός Υπεύθυνος: Κωστής Χατζημιχάλης, καθηγητής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.

Η έκδοση έγινε από τον εκδοτικό οίκο ΜΕΛΙΣΣΑ

Ο ΒΙΟΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΗΣ ΔΑΔΙΑΣ

Συγγραφέας: Γιώργος Στάμου

Το μωσαϊκό των βιοτόπων της Δαδιάς είναι αποτέλεσμα της φυσικής εξέλιξης του δάσους και της μακρόχρονης παρουσίας του ανθρώπου στην περιοχή. Η καλλιέργεια της γης, η βόσκηση, η ξύλευση του πευκοδάσους και η εξέλιξη των οικισμών έχουν διαμορφώσει ιδιαίτερα τοπία. Τα μεγάλα ξέφωτα που διακρίνονται, δημιουργούν ιδανικές συνθήκες διαβίωσης των σημαντικών αρπακτικών πουλιών που ζουν στον βιότοπο.

Το Δάσος Δαδιάς, σήμερα σημαντικό εθνικό πάρκο, βρίσκεται στο μέσο του νομού Έβρου, κοντά στα κύρια μεταναστευτικά μονοπάτια των πουλιών. Η γεωγραφική του θέση, στη ζώνη μετάβασης από το μεσογειακό στο ηπειρωτικό κλίμα και η ποικιλομορφία των γεωλογικών σχηματισμών δημιούργησαν το πολυποίκιλο ανάγλυφο της περιοχής. Δασικές εκτάσεις (κατά το μεγαλύτερο μέρος πευκοδάση) εναλλάσσονται με πετροπλαγιές, λιβάδια, ρεματική βλάστηση και αγροτικές καλλιέργειες.

Η ποικιλία των βιοτόπων ευθύνεται για την υψηλή για την υψηλή ποικιλότητα ειδών πανίδας. Στο Δάσος Δαδιάς έχουν καταγραφεί πάνω από 200 είδη πουλιών. Στην ευρύτερη περιοχή έχουν παρατηρηθεί 36 από τα 38 ευρωπαϊκά είδη ημερόβιων αρπακτικών πουλιών. Από αυτά, μερικά ξεχειμωνιάζουν στη Δαδιά, άλλα περνούν κατά τη διάρκεια των μεταναστευτικών τους ταξιδιών, ενώ 23 είδη φωλιάζουν μόνιμα στην περιοχή. Στο Δάσος Δαδιάς συνυπάρχουν τρεις από τους τέσσερις ευρωπαϊκούς γύπες: ο μαυρογύπας, το όρνιο και ο ασπροπάρης. Η Δαδιά και η Εξτραμαδούρα στην κεντρική Ισπανία φιλοξενούν τους τελευταίους πληθυσμούς του μαυρογύπα σε ολόκληρη της Ευρώπη.

Σκούπα ιδιωτικοποίησης σε ΔΕΚΟ και Α.Ε. του Δημοσίου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

EUROKINISSI / ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 25.08.2022, 13:12

Σκούπα ιδιωτικοποίησης σε ΔΕΚΟ και Α.Ε. του Δημοσίου

Πάνος Κοσμάς

Με σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών επιβάλλονται κανόνες του ιδιωτικού τομέα για προσλήψεις, αμοιβές και εργασιακές σχέσεις, συμβάσεις και προμήθειες, δημόσια εποπτεία και έλεγχος, πιστοληπτική αξιολόγηση και χρηματοδότηση ● Η ιδιωτικοποίηση «αναγγέλλεται» με απόφαση υπουργού και χωρίς όριο μετοχικού ποσοστού ● Το νομοσχέδιο έχει όλα τα χαρακτηριστικά «διευθέτησης εκκρεμοτήτων» σε προεκλογικό χρόνο και προετοιμασίας του εδάφους για πιθανή ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ των μεταφορών εν ευθέτω χρόνω, η οποία προς το παρόν προαναγγέλλεται ως δικαιοδοσία του υπουργού Οικονομικών

Mε ένα νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, που έχει -κατά τα πρωθυπουργικά πρότυπα- «σαρωτικό» χαρακτήρα, η κυβέρνηση επιβάλλει κανόνες του ιδιωτικού τομέα στη λειτουργία των Ανώνυμων Εταιρειών (Α.Ε.) του Δημοσίου και στις πάλαι ποτέ ΔΕΚΟ, ιδιαίτερα του τομέα των μεταφορών, προαναγγέλλοντας εμμέσως πλην σαφώς την ιδιωτικοποίησή τους με απόφαση του υπουργείου Οικονομικών. Το νομοσχέδιο έχει όλα τα χαρακτηριστικά «διευθέτησης εκκρεμοτήτων» σε προεκλογικό χρόνο και προετοιμασίας του εδάφους για πιθανή ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ των μεταφορών εν ευθέτω χρόνω, η οποία προς το παρόν προαναγγέλλεται ως δικαιοδοσία του υπουργού Οικονομικών…

Το σάλπισμα ιδιωτικοποίησης άνευ φραγμών δίνεται στο κεφάλαιο Γ, Αρθρο 25, Αξιοποίηση Συμμετοχών του Δημοσίου σε ανώνυμες εταιρείες, απερίφραστα και με τα κατάλληλα λόγια:

«Ο υπουργός Οικονομικών μπορεί με απόφασή του να αξιοποιεί τις πάσης φύσεως κινητές αξίες που έχουν περιέλθει στο ελληνικό Δημόσιο […] δύναται να α) εκποιεί ελευθέρως, είτε κατόπιν εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τους λοιπούς μετόχους ή οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο, είτε κατόπιν προτάσεώς του, μετοχές που κατέχει σε ανώνυμες εταιρείες μη εισηγμένες σε χρηματιστήριο αξιών, β) εκποιεί μετοχές που κατέχει σε εταιρείες που είναι υπό εκκαθάριση, ανεξαρτήτως ποσοστού συμμετοχής».

Τα δύσοσμα μυστικά του Κηφισού

Τα δύσοσμα μυστικά του Κηφισού

Με τις πρώτες δυνατές βροχές κάποιοι πολίτες ρίχνουν απόβλητα στο ποτάμι, προκαλώντας έντονη δυσοσμία

Το «πανηγύρι» έρχεται από τις εγκαταστάσεις που βρίσκονται ψηλά στην κοίτη του Κηφισού. Οταν βρέχει ανοίγουν τις δεξαμενές τους, που έχουν μέσα από μαρμαρόσκονη μέχρι χημικά, και τις αδειάζουν στο ποτάμι. Φωτ. ΓΕΩΜΥΘΙΚΗ

Γιώργος Λιάλιος

25.08.2022 • 15:48

Το πρωί της Κυριακής 7 Αυγούστου, ο Δημήτρης Θεοδοσόπουλος και ο Γιώργος Καφαντάρης κατηφόρισαν με μεγάλη προσοχή μέσα στην κοίτη του Κηφισού, χαμηλά στην περιοχή του Ρέντη. Οι δύο άνδρες ανήκουν στη «Γεωμυθική», μια ερασιτεχνική ομάδα σπηλαιολόγων και μηχανικών με κοινό ενδιαφέρον την εξερεύνηση, που τα τελευταία χρόνια πραγματοποιεί, μεταξύ άλλων, αυτοψίες σε κλειστά και ανοιχτά ρέματα της Αττικής.

Η επίσκεψη δεν ήταν τυχαία. Η δυσοσμία στην περιοχή του Ρέντη και του Μοσχάτου, γύρω από την κοίτη του Κηφισού, ήταν για αρκετές ημέρες αφόρητη. «Μερικές ημέρες νωρίτερα περίοικοι επικοινώνησαν μαζί μας και ζήτησαν βοήθεια. Είμαστε και οι ίδιοι κάτοικοι της περιοχής και έτσι αποφασίσαμε να πάμε να δούμε τι γίνεται», λέει ο κ. Θεοδοσόπουλος. Δεν άργησαν πολύ: κάτω από το σημείο που η λεωφόρος Κηφισού καλύπτει και πάλι το ποτάμι, κάθετα στην κοίτη του, ανακάλυψαν έναν μεγάλο αγωγό. «Από μέσα του έτρεχαν λύματα στην κοίτη. Η δυσοσμία ήταν αφόρητη».

Αλλάζει χρώμα

Την προηγούμενη Δευτέρα η ισχυρή βροχόπτωση στην Αττική είχε ως αποτέλεσμα ο Κηφισός να «ζωντανέψει». Λίγες ώρες μετά στο σημείο εκβολής του, στον φαληρικό όρμο, η θάλασσα είχε πάρει διαφορετικό χρώμα. Δεν ήταν όμως μόνο το χώμα και η σκόνη, όπως φανέρωναν οι μεγάλες γυαλιστερές κηλίδες στη θάλασσα, αλλά και η έντονη δυσοσμία που κατέκλυσε και πάλι ολόκληρη την περιοχή. Το ίδιο συμβαίνει κάθε φορά που βρέχει, ιδίως στα πρωτοβρόχια του φθινοπώρου.

«Είναι κοινό μυστικό τι συμβαίνει», εξηγεί ο κ. Θεοδοσόπουλος. «Το “πανηγύρι” έρχεται από τις εγκαταστάσεις που βρίσκονται ψηλά στην κοίτη του Κηφισού. Οταν βρέχει ανοίγουν τις δεξαμενές τους, που έχουν μέσα από μαρμαρόσκονη μέχρι χημικά, και τις αδειάζουν στο ποτάμι. Ανάλογα με το τι ρίχνουν παίρνει διαφορετικό χρώμα ο Κηφισός. Στα χαμηλότερα τμήματα, τόσο στον Κηφισό όσο και σε άλλα κλειστά ποτάμια, υπάρχουν πολλές παράνομες συνδέσεις, μικροί σωλήνες από τους οποίους αδειάζουν από αποχετεύσεις μέχρι πετρελαιοειδή ή άλλα απόβλητα».

Δεν είναι όμως οι παράνομες συνδέσεις με την κοίτη του Κηφισού οι μόνες πηγές ρύπανσης του ποταμού. Καθώς στο μεγαλύτερο μέρος του –σε μήκος 14,1 χλμ.– ο Κηφισός έχει μετατραπεί σε αγωγό, κλειστό ή ανοιχτό, δέχεται και όμβρια ύδατα από αρκετές από τις περιοχές που διασχίζει. Επίσης έχουν εκτραπεί σε αυτόν διάφορα ρέματα, όπως ο Ποδονίφτης. Επομένως, οποιοσδήποτε θέλει να «ξεφορτωθεί» κάτι, από το περιεχόμενο ενός βόθρου έως οποιοδήποτε υγρό απόβλητο, μπορεί απλά να το «ρίξει» σε ένα φρεάτιο από αυτά που βρίσκονται στις πλευρές των δρόμων. Τις ημέρες που βρέχει θα γίνει δύσκολα αντιληπτός καθώς το νερό της βροχής θα απομακρύνει γρήγορα το δύσοσμο φορτίο.

Το παράδειγμα της Ενέργειας δείχνει με σαφήνεια που οδηγούν οι ιδιωτικοποιήσεις

https://www.emdydas.gr/images/stories/news/26.8.2022_energia_8848.pdf

Το παράδειγμα της Ενέργειας δείχνει με σαφήνεια που οδηγούν οι ιδιωτικοποιήσεις

Όλοι και όλες είμαστε μάρτυρες των ανεξέλεγκτων αυξήσεων εδώ και ένα χρόνο τουλάχιστον στο ενεργειακό κόστος. Αυξήσεις τόσο στην ηλεκτρική ενέργεια, όσο στα καύσιμα (πετρέλαιο, βενζίνη, φυσικό αέριο) που μεταφέρονται πολλαπλασιαστικά σε όλη την αλυσίδα της παραγωγής και της κατανάλωσης και εξανεμίζουν το εισόδημα των εργαζομένων, αλλά οδηγούν και σε ακραία φαινόμενα όπως αυτό της ενεργειακής φτώχειας.

Η εκκίνηση των ληστρικών αυτών αυξήσεων είναι αρκετά παλαιότερη και προφανώς έχει επιδεινωθεί από τη διεθνή συγκυρία. Όροι όπως «Χρηματιστήριο Ενέργειας», “Target Model” και «Ρήτρα Αναπροσαρμογής» έχουν νομοθετηθεί και τεθεί σε εφαρμογή πολύ πριν τον πόλεμο στην Ουκρανία. Τον Ιανουάριο του 2018, εφαρμόζοντας τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την ολοκλήρωση της ενιαίας και απελευθερωμένης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ιδρύθηκε το «Χρηματιστήριο Ενέργειας» με σκοπό του την «ενίσχυση του ανταγωνισμού για διασφάλιση καλύτερων τιμών για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις». Η επόμενη κυβέρνηση το 2020 ενεργοποίησε το Χρηματιστήριο Ενέργειας με αποτέλεσμα τα νοικοκυριά και οι επαγγελματίες να δουν κατακόρυφη αύξηση στους λογαριασμούς του ρεύματος. Αποκαλύφθηκε στην πράξη, ότι σκοπός αυτών των επιλογών, ήταν η εξασφάλιση της κερδοφορίας των εταιρειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με παραπέρα στράγγισμα του λαού και όξυνση της ενεργειακής φτώχειας. Ο δε Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας το 2020 δήλωνε «αποφασισμένος να σπάσει αυγά» και ότι «η λειτουργία του target model οδηγεί σε χαμηλότερες τιμές μέσω του ανταγωνισμού».

Ας δούμε πως λειτουργεί το Χρηματιστήριο Ενέργειας. Ας υποθέσουμε ότι παράγεται ενέργεια 100 μονάδες από τρεις πηγές, που η πρώτη δίνει 70 μονάδες ενέργειας με προσφερόμενη στο χρηματιστήριο τιμή μονάδας 10 ευρώ, η δεύτερη 25 μονάδες με 100 ευρώ, και η τρίτη 5 μονάδες με 250 ευρώ. Τότε, όλη η παραγόμενη ενέργεια και από τις τρεις πηγές, τιμολογείται με την ακριβότερη σε κόστος μονάδα δηλαδή 250 ευρώ! Δηλαδή, οι καταναλωτές θα κληθούν να πληρώσουν 100Χ250 = 25.000 ευρώ, αντί για 70Χ10+25Χ100+5Χ250 = 4.450 ευρώ. Η νόμιμη αυτή ληστεία, εμφανίζεται στη «ρήτρα αναπροσαρμογής», που είναι από τριπλάσια μέχρι και πενταπλάσια από το ποσό, που αντιστοιχεί στην ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώσαμε. Φυσικά ακόμη και μετά την «κατάργηση της Ρήτρας Αναπροσαρμογής» οι ιδιωτικές εταιρίες ενέργειας συνεχίζουν να τιμολογούν με τον ίδιο τρόπο ενσωματώνοντας την στην τιμή του επόμενου μήνα (που έφτασε ήδη τα 0,8 € την Kwh από 0,11 € πριν).

Επικαιρότητα με χιούμορ

 

Μια Ελλάδα δίχως καλοκαίρι;

Όταν και συντηρητικές εφημερίδες αναγκάζονται να γράψουν τα παρακάτω, τότε σημαίνει ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει...

Μια Ελλάδα δίχως καλοκαίρι;

Πώς η κατακόρυφη αύξηση του τουριστικού ρεύματος απειλεί και τον θερινό βίο, ως στοιχείο της ελληνικής κουλτούρας

Η μοναξιά πριν από τη βουτιά. Η ησυχία και η πολυτέλεια της απομόνωσης γίνονται ολοένα και περισσότερο δυσεύρετες στους τόπους του ελληνικού καλοκαιριού. Όπως επισημαίνει ο Στάθης Καλύβας, «ακόμα και το απλό μπάνιο στη θάλασσα έχει εξελιχθεί σε ένα ακριβό καταναλωτικό προϊόν με τη δραματική επέκτασης της κουλτούρας της ξαπλώστρας, που μετατρέπει σταδιακά αλλά μοιραία την ακτογραμμή της χώρας σε ένα ακριβό (και συχνά κακόγουστο) εστιατόριο - κλαμπ». Φωτ. Αργύρης Δρόλαπας

Στάθης Ν. Καλύβας*

Αρκεί µια επίσκεψη στις Κυκλάδες για να διαπιστώσει κανείς την εντυπωσιακή αύξηση του τουριστικού ρεύματος. Aλλωστε και η Αθήνα «βουλιάζει», με την Ακρόπολη να δέχεται πάνω από 16.000 επισκέπτες καθημερινά. Ποτέ στο παρελθόν δεν γίνονταν τόσες απευθείας πτήσεις από τις ΗΠΑ, ενώ δεν έχουν τέλος οι διάσημοι του κόσμου που εκθειάζουν την επίσκεψή τους στην Ελλάδα. Μετά δύο χρόνια πανδημίας, το ρεκόρ αφίξεων του 2019 φαίνεται να σπάει: οι προβλέψεις για τον Αύγουστο κάνουν λόγο για πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες την εβδομάδα και οι πανηγυρισμοί ξεκίνησαν, λες και η επιτυχία οφείλεται στις ενέργειές μας. Oλα καλά λοιπόν;

Oχι απαραίτητα. Oπως διαπίστωνε πρόσφατα ο Αλέξης Παπαχελάς, το «πάρτι που ξανάρχισε» συνοδεύεται από σοβαρά προβλήματα: από την ασυγκράτητη ανοικοδόμηση και την αφόρητη κίνηση έως τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, τη συσσώρευση των σκουπιδιών και την απελπιστική ανεπάρκεια των υποδομών. Παθολογίες, με λίγα λόγια, που σχετίζονται με το φαινόμενο του «υπερτουρισμού». Δεν είναι μόνο η επιβάρυνση των τουριστικών προορισμών, είναι και η αλλοίωση και ενδεχόμενη απαξίωση του τουριστικού προϊόντος και επομένως του brand name της χώρας. Eχουμε να κάνουμε με μια κλασική περίπτωση της «τραγωδίας των κοινών», όπως αποκαλείται η μυωπική υπερεκμετάλλευση των πόρων, που οδηγεί με ακρίβεια στην εξάντλησή τους και την τελική καταστροφή όσων βιοπορίζονται από αυτούς.

Το πρόβλημα δεν είναι βέβαια εγχώριο. Αφορά τους παγκόσμια δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Οι τοπικές αντιδράσεις γιγαντώνονται και έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται περιοριστικά μέτρα, όπως πχ στην Βαρκελώνη και τη Βενετία. Παράλληλα αλλάζει και ο τρόπος διαχείρισης των υποδομών. Ισχύει εδώ ότι και με τα αυτοκίνητα, πως δηλαδή η δίχως όρια ανάπτυξη των υποδομών είναι τελικά αδιέξοδη γιατί οδηγεί στην συνεχή αύξηση της χρήσης τους. Η κατασκευή πχ ενός σύγχρονου αεροδρομίου σε ένα νησί των Κυκλάδων μπορεί να διευκολύνει την μετάβαση σ’ αυτό αλλά πολλαπλασιάζει τους επισκέπτες, επιβαρύνοντας έτσι όλες τις υπόλοιπες υποδομές. Το αναπόφευκτο συμπέρασμα είναι πως η λογική της μεγιστοποίησης των αφίξεων που κυριάρχησε ως τώρα έχει ξεπεραστεί. Οι θριαμβολογίες για τα υψηλά νούμερα των αφίξεων σύντομα θα αποκτήσουν αρνητικό πρόσημο. Περνάμε σε μια διαφορετική λογική που βασίζεται στη διαχείριση και τον ενδεχόμενο περιορισμό του τουριστικού ρεύματος.

Δουλειά με μισθούς πείνας και επέκταση της ελαστικής απασχόλησης

Δουλειά με μισθούς πείνας και επέκταση της ελαστικής απασχόλησης

Διευρύνεται το ποσοστό των εργαζομένων που δουλεύουν «χαμάληδες» για λίγα ευρώ, εξαναγκάζονται σε διαρκή κινητικότητα και βιώνουν στο πετσί τους την ευελιξία

Η δραματική μείωση των μισθών και η γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας - ιδιαίτερα της μερικής και της προσωρινής απασχόλησης - χαρακτηρίζουν τη ζούγκλα της αγοράς εργασίας, ειδικά τα τελευταία δέκα χρόνια, επιδεινώνοντας περαιτέρω τις συνθήκες εργασίας και ζωής των εργαζομένων και των οικογενειών τους.

Στην Ελλάδα το παραπάνω συμπέρασμα επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία πλήθους φορέων και ιδιαίτερα ΕΦΚΑ. Ο «Ριζοσπάστης» επεξεργάστηκε τα «Μηνιαία Στοιχεία Απασχόλησης» του Οργανισμού τον μήνα Ιούνη, για τα έτη 2011, 2016 και 2021.

Το 2011 είναι το τελευταίο έτος πριν εφαρμοστεί η απόφαση της τότε κυβέρνησης της ΝΔ που μείωσε τον κατώτατο μισθό κατά 32% (για εργαζόμενους κάτω των 25 ετών) και 22% (για εργαζόμενους άνω των 25 ετών).

Το 2016 βρίσκεται στα μέσα της περιόδου αυτής, όταν κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που διατήρησε και εμπλούτισε όλο το αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο, μεταξύ αυτών και την απόφαση για μείωση των μισθών.

Το 2021 είναι το τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν δημοσιοποιημένα στοιχεία που ενσωματώνουν την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 10% το 2019 (ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε ονομαστικά άλλες δυο φορές επί ΝΔ, 2% από 1/1/22 και 7% από 1/5/22).

Τι προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων

1.Μεγάλη αύξηση της μερικής απασχόλησης και αντίστοιχη μεγάλη μείωση της πλήρους απασχόλησης.

Γιατί χρειαζόμαστε τη νησιωτικοποίηση;

Κριτικό πνεύμα: Γιατί χρειαζόμαστε τη νησιωτικοποίηση;

Ίρις Λυκουριώτη | ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο

21 Αυγούστου 2022

Είναι ένα περίεργο καλοκαίρι το φετινό. Οι κοινωνικοί και χωρικοί μετασχηματισμοί που προκαλεί η απορρυθμισμένη τουριστικοποίηση της ελληνικής οικονομίας έγιναν ιδιαίτερα αισθητοί μιας και άγγιξαν την καρδιά και την ουσία του ιερού μας ‘ελληνικού καλοκαιριού’, αυτό το τελετουργικό της ανάπαυσης και της απόλαυσης που δίνει νόημα στη ζωή μας και αμβλύνει τα ένστικτα αυτοσυντηρήσεως μας, ένστικτα που ίσως αγρίευαν επικίνδυνα από την εξάντληση της εντατικής εργασίας ολόκληρης της χρονιάς που προηγήθηκε.

Μια νέα γραμμή χαράχτηκε τόσο στις κοινωνικές σχέσεις όσο και στους φυσικοπολιτισμικούς χώρους των καλοκαιριών μας, όπως ακριβώς την περιγράφει ο αγαπημένος μου κοινωνιολόγος Boaventura de Sousa Santos, η ‘αβυσσαλέα γραμμή’ (abyssal line) που μας διαχωρίζει σε αυτούς που μπορούν και θα μπορούν να κάνουν διακοπές στην Ελλάδα και σε αυτούς που δεν θα μπορούν να απολαμβάνουν τα καλοκαίρια στους τόπους που μεγάλωσαν ή αγάπησαν. Η εξωφρενική άνοδος των εισιτηρίων, των διοδίων, των καυσίμων και του κόστους των βασικών αγαθών απέκλεισαν ή έκαναν ιδιαίτερα δυσβάσταχτη την έξοδο πολλών (μέχρι πρότινος) μεσοαστών προς -ακόμη και- την κατοικία των διακοπών τους, η συντήρηση της οποίας αναδεικνύεται, για δεύτερη φορά μέσα σε δέκα χρόνια, σε αβάσταχτη οικονομική αιμορραγία, αμβλύνοντας τις αντιστάσεις τους σε λιγότερο ή περισσότερο πιεστικές προσφορές να πουλήσουν γη για τη δημιουργία γειτονικής, μελλοντικής, μεγάλης ξενοδοχειακής μονάδας.

Οι χώροι και οι τόποι των καλοκαιριών μας, οι προσωρινές, αισθησιακά ρουτινιάρικες μικρο-ουτοπίες της υπαίθρου στις οποίες μεγαλώσαμε φάνηκε, φέτος για πρώτη φορά, να αλλάζουν ριζικά με την επέλαση ενός συνταρακτικά επιθετικού κτηματομεσιτικού και κατασκευαστικού αμόκ που κυριολεκτικά ισοπεδώνει την τοπογραφία και τους πολιτισμούς της αγροτικής υπαίθρου των ελληνικών νησιών, εισβάλει σε προστατευόμενους βιότοπους, διεκδικεί φυσικούς πόρους, δημόσια χρήματα και ακόμη περισσότερες απορρυθμίσεις της νομοθεσίας που λειτουργεί προστατευτικά για την ιδιοκτησία και τη χρήση της γης, τις επαγγελματικές δραστηριότητες, τα εργασιακά δικαιώματα, τη λειτουργία των δικτύων κοινής ωφέλειας, των δημόσιων υποδομών και των μεταφορών, τη συγκράτηση των τιμών, τη ροή και των έλεγχο των δημόσιων κονδυλίων και πολλά άλλα. Οι κοινωνίες των αγαπημένων μας τόπων καταρρέουν γιατί δάσκαλοι και γιατροί δε βρίσκουν πια σπίτι για να μείνουν.

Αν η δημόσια σφαίρα ήταν μεγάλη, συμπεριληπτική και δημοκρατική (εκπαίδευση, ενημέρωση και ΜΜΕ, επαγγελματικοί φορείς, συμμετοχή στην πολιτική) ώστε να είχαμε πρόσβαση σε πλήθος ιδεών και επιχειρημάτων που καθορίζουν τις κοσμοαντιλήψεις μας και τον υλικό πολιτισμό μας θα είχαμε καταλάβει ότι αυτά δεν είναι παρά φαινόμενα που συνοδεύουν τις μεταβάσεις και τις τοπικές εκφράσεις της παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής ανάπτυξης στη μεγάλη διάρκεια και θα ήμασταν εξασκημένες/οι ώστε να τα κατανοήσουμε εγκαίρως και να μπορούμε να δράσουμε. Η εμπορευματοποίηση του ελεύθερου χρόνου μας (για όσες και όσους τον έχουν πληρωμένο εφόσον εδώ και μια δεκαετία στην Ελλάδα έχουν περικοπεί τα επιδόματα αδείας χωρίς να διαμαρτύρεται κανείς και καμία), η όλο και πιο εξειδικευμένη κατανάλωση τόπων και εξωτικοποιημένων πολιτισμών του μαζικού τουρισμού που έχει μακρά ιστορία (από τα μέσα του 19ου αιώνα) και δεχθήκαμε να γίνουμε πολλαπλασιαστές της χωρίς να ρωτήσουμε καν εκείνες/ους που το είδαν τους τόπους και τις οικονομίες τους να μετασχηματίζονται νωρίτερα από εμάς (νότια Ευρώπη, παγκόσμιος Νότος).

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Παρέμβαση της ΕΑΑΔΥΣΥ για τις Απευθείας Αναθέσεις

 

Θέμα : Παρέμβαση της ΕΑΑΔΥΣΥ για τις Απευθείας Αναθέσεις

 

Συναδέλφισσες/οι

Κοινοποιούμε για ενημέρωση μας, το έγγραφο της ΕΑΑΔΗΣΥ προς όλες τις αναθέτουσες αρχές «Υπόμνηση υποχρεώσεων αναθετουσών αρχών/αναθετόντων φορέων που σχετίζονται με την προσφυγή στην εξαιρετική διαδικασία της διαπραγμάτευσης (κατ’ άρθρο 26, 32 & 269 ν. 4412/2016)». Επισημαίνουμε ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΑΔΗΣΥ), από το σύνολο των δημοσίων συμβάσεων της περιόδου 1.1.2020-31.10.2021, 3,66 δισ. ευρώ αφορούν κλειστούς διαγωνισμούς (17,5%) και 2,9 δισ. ευρώ απευθείας αναθέσεις (13,9%), ενώ ο ποσό των απευθείας αναθέσεων και κλειστών διαγωνισμών έχει πλέον ξεπεράσει τα 7,5  δισεκατομμύρια ευρώ (από την 1η Νοεμβρίου του 2020 μέχρι και τις 28 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους).

Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό η ΕΑΑΔΗΣΥ «υπενθυμίζει» στις αναθέτουσες αρχές ότι η διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού έχει εξαιρετικό χαρακτήρα και επιτρέπεται να εφαρμόζεται μόνο στις περιοριστικώς απαριθμούμενες στα άρθρα 26 και 32 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ περιπτώσεις, όπως ενσωματώθηκαν με τα άρθρα 26 και 32 του ν. 4412/2016. Εν συντομία, βάσει του θεσμικού πλαισίου, η σύναψη δημοσίων συμβάσεων με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση διαγωνισμού, επιτρέπεται στο μέτρο που είναι απολύτως αναγκαίο, εάν λόγω κατεπείγουσας ανάγκης οφειλόμενης σε γεγονότα τα οποία η αναθέτουσα αρχή δεν θα μπορούσε να προβλέψει, δεν είναι δυνατή η τήρηση των προθεσμιών που προβλέπονται για τις ανοικτές, κλειστές ή ανταγωνιστικές διαδικασίες με διαπραγμάτευση, υπό την προϋπόθεση πάντα ότι οι περιστάσεις τις οποίες επικαλούνται οι αναθέτουσες αρχές για τη δικαιολόγηση της κατεπείγουσας ανάγκης σε καμία περίπτωση δεν απορρέουν από δική τους ευθύνη.

Όπως αναφέρει η ΕΑΑΔΗΣΥ, προκειμένου οι Οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις να μην απολέσουν την πρακτική αποτελεσματικότητά τους, τα κράτη μέλη και οι αναθέτουσες αρχές τους δεν επιτρέπεται να προβλέπουν περιπτώσεις προσφυγής στη διαδικασία με διαπραγμάτευση που δεν προβλέπονται από τις εν λόγω Οδηγίες ή να συνοδεύουν τις ρητώς προβλεπόμενες από τις Οδηγίες αυτές περιπτώσεις με νέους όρους, που έχουν ως αποτέλεσμα να καθιστούν ευκολότερη την προσφυγή στην εν λόγω διαδικασία.

Πάντως, σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, γίνεται δεκτό ότι η αναθέτουσα αρχή έχει μεν ευχέρεια, κατ’ απόκλιση από το γενικό κανόνα διενέργειας ανοικτού ή κλειστού διαγωνισμού, να συνάπτει δημόσια σύμβαση με προσφυγή στην εξαιρετική διαδικασία της διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση της σχετικής προκήρυξης, μόνον όμως εφόσον συντρέχουν οι προς τούτο νόμιμες προϋποθέσεις. Η σχετική απόφαση της αναθέτουσας αρχής πρέπει να φέρει πλήρη και ειδική αιτιολογία, αναφερόμενη στους λόγους για τους οποίους αποφασίζεται η προσφυγή στην εν λόγω εξαιρετική διαδικασία.

Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν δεν πληρούται μία από τις σωρευτικά απαιτούμενες προϋποθέσεις, που παρατίθενται στις Οδηγίες, δεν δικαιολογείται η προσφυγή στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης.

Σε κάθε περίπτωση, δεν επιτρέπεται σε συμβάσεις άνω των ορίων η απευθείας ανάθεση σε προεπιλεγμένο οικονομικό φορέα, εκτός αν μόνο ένας τέτοιος φορέας είναι σε θέση να εκτελέσει τη σύμβαση εντός των τεχνικών και χρονικών περιορισμών που επιβάλλονται από τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης.

 

«Οι λαμαρίνες της ντροπής» στην πλατεία Εξαρχείων

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 23.08.2022, 15:20

«Οι λαμαρίνες της ντροπής» στην πλατεία Εξαρχείων

Τάσης Παπαϊωάννου*, Σταύρος Σταυρίδης**

Αυτού του είδους οι επεμβάσεις έχουν ένα απολύτως ενιαίο πλαίσιο αξιών, την υπόσχεση της τάξης και της ασφάλειας σε αστικούς πληθυσμούς που βομβαρδίζονται από ρεπορτάζ τα οποία παρουσιάζουν το κέντρο ως κοιτίδα κάθε είδους ανομίας ● Και απολύτως ίδιο σκοπό: να εξασφαλίσουν νέες περιοχές κερδοφορίας για κεφάλαια που επενδύονται στον αστικό εξευγενισμό και την ιδιωτική εκμετάλλευση των δημόσιων αστικών αγαθών.

Ξημερώματα, μόλις που χάραζε, κατέφθασαν τα καμιόνια της καταστολής γεμάτα πάνοπλους αστυνομικούς. Ασπρα κράνη, ασπίδες, όπλα ξεχύθηκαν παντού και έζωσαν την πλατεία απ’ όλες τις πλευρές. Στα μουλωχτά, σαν κλέφτες, οι πραιτοριανοί της κυβέρνησης πήραν θέσεις, ακροβολίστηκαν και παραφύλαγαν ετοιμοπόλεμοι. Κι από κοντά τα συνεργεία του εργολάβου ξεφόρτωναν τις λαμαρίνες, τις βάσεις μπετόν και τα εργαλεία της καταστροφής.

Αρχισαν ασθμαίνοντες να περιφράσσουν στα γρήγορα την πλατεία με το μεταλλικό οχυρωματικό τους «τείχος», να κλείνουν κάθε πρόσβαση σ’ αυτήν, έναν αδιαπέραστο κλοιό που την πνίγει σαν άλλη θηλιά στον λαιμό της. Ετσι δημιουργήθηκε και στα Εξάρχεια ένα απροσπέλαστο «Μέσα» και ένα «Εξω», δηλώνοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο το απόγειο της καθεστωτικής νοοτροπίας και αλαζονείας τους, ότι ο δημόσιος χώρος της πόλης τούς ανήκει και τον κλείνουν σαν να ήταν ιδιοκτησία τους, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

Αυτή η πολιτική των επεμβάσεων στα Εξάρχεια έχει από καιρό διαμορφωθεί στις μητροπόλεις της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης: οι ριζοσπάστες κοινωνιολόγοι την απέδωσαν στην ανάδυση του «τιμωρητικού κράτους» (L. Wacquant) που αντικατέστησε το κράτος πρόνοιας και τη διαμόρφωση της πόλης της «μετα-δικαιοσύνης» (D. Mitchell) ή της «εκδικητικής πόλης» (N. Smith). Αυτού του είδους οι επεμβάσεις έχουν ένα απολύτως ενιαίο πλαίσιο αξιών, την υπόσχεση της τάξης και της ασφάλειας σε αστικούς πληθυσμούς που βομβαρδίζονται από ρεπορτάζ τα οποία παρουσιάζουν το κέντρο ως κοιτίδα κάθε είδους ανομίας. Και απολύτως ίδιο σκοπό: να εξασφαλίσουν νέες περιοχές κερδοφορίας για κεφάλαια που επενδύονται στον αστικό εξευγενισμό και την ιδιωτική εκμετάλλευση των δημόσιων αστικών αγαθών.

Από αυτή την άποψη ο σταθμός του μετρό στην καρδιά των Εξαρχείων δεν αποτελεί μια τεχνική επιλογή, ούτε έχει στόχο να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των πολλών. Αποτελεί ένα καίριο μέσο για την ενσωμάτωση μιας γειτονιάς του κέντρου στη στρατηγική ενός νεοφιλελεύθερου σχεδιασμού για την πόλη της Αθήνας. Λίγοι κάτοικοι θα ωφεληθούν από την προσθήκη ενός σταθμού σε μια περιοχή πού ήδη εξυπηρετείται από σταθμούς οι οποίοι είναι ήδη σε μικρή απόσταση (Ομόνοια, Βικτώρια και Πανεπιστήμιο), αλλά και από δύο νέους που προστίθενται με τη γραμμή 4 (Μουστοξύδη και Ακαδημίας), καθώς και από γραμμές λεωφορείων (πολύ περισσότερες ευκαιρίες μετακίνησης από εκείνες που παρέχονται σε πολλές αντίστοιχες γειτονιές). Τα Εξάρχεια με έναν σταθμό φυτεμένο στο κέντρο τους (αν ποτέ υλοποιηθεί) θα είναι μετά από χρόνια ακόμη ένας κρίκος στην τουριστικοποίηση της πόλης.

Η Αθήνα στο έλεος του τουρισμού

Τάσης Παπαϊωάννου - «Πόλη», ακριλικό σε μουσαμά ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 19.08.2022, 16:02

Η Αθήνα στο έλεος του τουρισμού

Τάσης Παπαϊωάννου*

Οι πολυ­διαφημισμένες αστικές αναπλάσεις, που συντελούνται τα τελευταία χρόνια μετατρέποντας το κέντρο σε ένα απέραντο σκονισμένο εργοτάξιο, δεν απευθύνονται ως θα όφειλαν στους κατοίκους της Αθήνας, αλλά κυρίως στους τουρίστες. Στολίζουμε και εξωραΐζουμε τη βιτρίνα απ’ όπου θα περάσουν τα διώροφα πούλμαν των ξένων επισκεπτών και αγνοούμε επιδεικτικά το κυρίως σώμα της πόλης, των αμέτρητων γειτονιών που ασφυκτιούν και αγωνίζονται μάταια να αναπνεύσουν.

Η Αθήνα, αλλά και τόσα άλλα μέρη της νησιωτικής και ηπειρωτικής χώρας, έμειναν διαχρονικά απροστάτευτα μπροστά στην επέλαση του τουρισμού. Ενός παγκόσμιου τουρισμού, μαζικού, άναρχου, επιθετικού που αντιμετωπίζει το φυσικό περιβάλλον, τους οικισμούς, τις πόλεις ως κατακτητής και με μοναδικό στόχο την αύξηση του οικονομικού κέρδους, αδιαφορώντας προκλητικά για τους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτές. Η πρωτεύουσα είναι πια τόπος προορισμού και όχι ενδιάμεσος σταθμός, όπως άλλοτε, για τα νησιά του Αιγαίου. Καθημερινά συρρέουν ορδές τουριστών που κατακλύζουν κάθε γειτονιά της. Μια λαίλαπα, απειλητική, απλώνεται παντού, καταλαμβάνοντας τη μια περιοχή μετά την άλλη, πλημμυρίζοντας το λεκανοπέδιο απ’ άκρου σ’ άκρο.

Με την επίκληση της γνωστής φράσης «ο τουρισμός αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας» όλοι υποτάσσονται στους όρους, τις επιδιώξεις και τις βουλιμικές ορέξεις των μεγάλων τουριστικών εταιρειών που επιβάλλουν ανεξέλεγκτα τη δική τους στρατηγική, αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα. Κανένας φραγμός, κανένας κανόνας, καμιά μέριμνα από την Πολιτεία που να λαμβάνει υπόψη της την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Η πόλη, η χώρα ολόκληρη θα ’λεγε κανείς, θυσιάζεται κάθε χρόνο στον βωμό της ασύδοτης τουριστικής υπερεκμετάλλευσης, αφού έχει προ πολλού μεταλλαχθεί σ’ ένα τεράστιο ξενοδοχείο. Κι εμείς όλοι θαρρείς ότι έχουμε μετατραπεί σε πειθήνια και άβουλα γκαρσόνια που υπηρετούν αδιαμαρτύρητα τους ξένους επισκέπτες μας. Η πατροπαράδοτη φιλοξενία έγινε διαφημιστικό σλόγκαν και χάθηκε για πάντα ανάμεσα στα κακόγουστα «rooms to let» και στα Greek souvenirs.

Ηδη τα αποτελέσματα αυτής της μακροχρόνιας μετάλλαξης τα νιώθουμε έντονα στην καθημερινότητά μας. Εκποίηση κάθε εναπομείναντα δημόσιου χώρου, πλατειών, πάρκων, λόφων, ακόμη και αρχαιολογικών χώρων. Πρωτοφανής εκτίναξη των τιμών των ακινήτων, αλλά και των ενοικίων, με αποτέλεσμα την πλήρη αδυναμία εξεύρεσης στέγης για τα περισσότερα κοινωνικά στρώματα. Τα σπίτια, τα διαμερίσματα, ολόκληρες πολυκατοικίες σε διάφορες περιοχές της πόλης, μετατρέπονται σε τουριστικά καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης, οι κάτοικοι των οποίων εκδιώκονται στην κυριολεξία από τις εστίες τους, με αποτέλεσμα τη σταδιακή ερήμωσή τους. Ο Ελληνας ενοικιαστής βρίσκεται σε απόγνωση· γίνεται ένας ξεριζωμένος στον ίδιο του τον τόπο!

Το αστικό τοπίο, σε γενικές γραμμές, παραμένει εξωτερικά αμετάβλητο, αλλάζουν όμως δραστικά ο κοινωνικός του χαρακτήρας και η ταξική του διαστρωμάτωση. Ο ζωντανός ιστός διαρρηγνύεται και διαλύεται δημιουργώντας μεγάλα κενά, ρήγματα, ασυνέχειες και χάσματα με σοβαρότατες επιπτώσεις για τη συνοχή και την ομοιογένεια της πόλης. Το σώμα της τεμαχίζεται, διαχωρίζεται, αλλοιώνεται. Οι Αθηναίοι σταδιακά συνειδητοποιούν ότι χάνουν τις γειτονιές τους και λίγοι-λίγοι αναγκάζονται να τις εγκαταλείψουν, μην μπορώντας να ζήσουν στις νέες συνθήκες που δημιουργούνται. Ωρες-ώρες αισθάνονται ξένοι μέσα στη γειτονιά στην οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν. Κουκάκι, Πετράλωνα, Παγκράτι, Εξάρχεια είναι απλησίαστα για τη μέση οικογένεια, τους εργαζόμενους, πόσο μάλλον για τους φοιτητές. Η κατοικία και το δικαίωμα στη στέγη, από κοινωνικό αγαθό έχει προ πολλού μετατραπεί σε εμπορευματοποιημένο καταναλωτικό προϊόν.

Οι πολυδιαφημισμένες αστικές αναπλάσεις, που συντελούνται τα τελευταία χρόνια μετατρέποντας το κέντρο σε ένα απέραντο σκονισμένο εργοτάξιο, δεν απευθύνονται ως θα όφειλαν στους κατοίκους της Αθήνας, αλλά κυρίως στους τουρίστες. Στολίζουμε και εξωραΐζουμε τη βιτρίνα απ’ όπου θα περάσουν τα διώροφα πούλμαν των ξένων επισκεπτών και αγνοούμε επιδεικτικά το κυρίως σώμα της πόλης, των αμέτρητων γειτονιών που ασφυκτιούν και αγωνίζονται μάταια να αναπνεύσουν.

Ολα υποτάσσονται στην υπηρεσία των μεγάλων tour operators. Αυτοί καθορίζουν τις οικονομικές συμφωνίες, αυτοί επιβάλουν τις πολιτικές αποφάσεις που αφορούν τους σχεδιασμούς, αυτοί μετατρέπουν τις κεντρικές περιοχές της πόλης σε φανταχτερό τουριστικό προϊόν προς κατανάλωση. Παράλληλα αεροδρόμια, λιμάνια, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες έχουν (ξε)πουληθεί και ελέγχονται αποκλειστικά από ξένες εταιρείες.

Τόνοι μπετόν στρώθηκαν στην Ακρόπολη για να περπατάνε ανεμπόδιστα τα στίφη των τουριστών, προεκτείνονται οι προβλήτες στο λιμάνι του Πειραιά για να δένουν τα τερατώδη κρουαζιερόπλοια, προετοιμάζεται η κατασκευή καζίνο και μιας ιδιωτικής πόλης στο Ελληνικό, πολλαπλασιάζονται οι μαρίνες για τον ελλιμενισμό υπερπολυτελών θαλαμηγών και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Νέα νομοσχέδια ψηφίζονται νύχτα, ανοίγοντας τον δρόμο για το χτίσιμο μέσα σε περιοχές Natura, πάνω σε παραλίες, σε τοπία μοναδικού φυσικού κάλλους. Η Ελλάδα, όμως, κάθε καλοκαίρι προσδοκά με αγωνία την αύξηση των αφίξεων, αφού έχει απολέσει κάθε άλλο παραγωγικό τομέα, παραμένοντας σχεδόν ολοκληρωτικά εξαρτημένη από την εισροή τουριστικού συναλλάγματος.

Απέναντι σ’ αυτή την ανεξέλεγκτη επέλαση του ιδιωτικού και στο πρωτοφανές ξεπούλημα κάθε σπιθαμής δημόσιου χώρου, μόνο τα ακηδεμόνευτα κινήματα πολιτών μπορούν να σταθούν ανάχωμα στην κτηματομεσιτική κερδοσκοπία. Μόνο οι ίδιοι οι κάτοικοι (κι όλοι μαζί) μπορούν να προασπίσουν τη γειτονιά τους, να κρατήσουν ζωντανή τη φυσιογνωμία και τον ιστορικό χαρακτήρα της, να εμποδίσουν την εγκατάλειψη και τη μαζική απομάκρυνση των συμπολιτών τους. Αν χαθεί η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα από την πόλη ως κοινότητας αυτοδιοικούμενων πολιτών, τότε χάνεται και η ουσιαστική κοινωνική της λειτουργία, ο λόγος ύπαρξής της.

Ο υπαίθριος δημόσιος χώρος (αλσύλλια, πάρκα, λόφοι, πλατείες, πεζόδρομοι) παραμένει σε δημόσια χρήση και ζωογονείται από την καθημερινή παρουσία και τις δράσεις των πολιτών, ειδάλλως υποβαθμίζεται, ερημώνει, γίνεται ανοίκειος. Η συνειδητή (;) πολλές φορές εγκατάλειψη των χώρων αυτών από τη δημοτική αρχή ανοίγει διάπλατα τον δρόμο στην ιδιωτική εκμετάλλευση που επεμβαίνει με πρόσχημα την αναβάθμιση και τον εξευγενισμό τους.

Η πόλη ιδιωτικοποιείται μόνον αν εμείς οι ίδιοι σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε γι’ αυτήν, σταματήσουμε να διεκδικούμε ποιοτικότερες συνθήκες ζωής. Σταματήσουμε, δηλαδή, να παλεύουμε για την ουσιαστική αναβάθμιση της καθημερινότητάς μας, για το αναφαίρετο δικαίωμά μας να ονειρευόμαστε έναν καλύτερο και δικαιότερο κόσμο και όχι εκείνον που κάποιοι άλλοι επιχειρούν πονηρά να μας επιβάλουν.

* Αρχιτέκτων-ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Απάντηση του Υ.ΠΑΙ.Θ. για τα Integrated Master

 Αθήνα, 22-8-2022 

Αρ. Πρωτ.: 8844 

Θέμα : Απάντηση του Υ.ΠΑΙ.Θ. για τα Integrated Master. 

Αναρτούμε την απάντηση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων σε έγγραφό μας σχετικό με τα Integrated Master. Σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργείου : 

« Επισημαίνουμε ότι με τις μεταβατικές διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 454 του προαναφερθέντος νέου νόμου, γίνεται σαφές ότι οι μέχρι σήμερα εκδοθείσες σχετικές αποφάσεις συνεχίζουν να ισχύουν και να παράγουν όλα τα έννομα αποτελέσματά τους. 

Τέλος, σε ότι αφορά τη συμπερίληψη των ισότιμων και αντίστοιχων Διπλωμάτων της αλλοδαπής, στο ΜΕΡΟΣ Β’ «ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΙΤΛΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ» και ειδικότερα με βάση τις διατάξεις του άρθρου 311 του ως άνω νόμου, το ζήτημα αποτελεί αρμοδιότητα του Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π..»

Απάντηση του Υ.ΠΑΙ.Θ. για τα Integrated Master .pdf

Υ.ΠΑΙ.Θ. : Μισθολογική αναγνώριση Integrated Master - συμπερίληψη των ισότιμων και αντίστοιχων Διπλωμάτων της αλλοδαπής .pdf

Το «δίκαιο των υποκλοπών» να μη νομιμοποιήσει την υπερκλοπή του Δικαίου

ΑΠΟΨΕΙΣ

20.08.2022, 14:54

Το «δίκαιο των υποκλοπών» να μη νομιμοποιήσει την υπερκλοπή του Δικαίου

Κώστας Παπαδάκης*

Το σκάνδαλο των νομίμων επισυνδέσεων (νομιμοφανής ορολογία των τηλεφωνικών υποκλοπών) που αναδείχθηκε με τις παρακολουθήσεις Κουκάκη και Ανδρουλάκη έφερε στην επιφάνεια μια σωρεία νομικών και πολιτικών πτυχών του ζητήματος που αξίζει τον κόπο να τις καταγράψουμε για να αποτυπώσουμε την πολλαπλή δυνατότητα νόμιμης καταγραφής τηλεφωνικών συνομιλιών και τις ιδιαιτερότητές της, τον ρόλο των εισαγγελέων, τη στάση του πολιτικού κόσμου και, αφετέρου να προσεγγίσουμε τις απαιτήσεις του προοδευτικού νομικού κόσμου και του κινήματος για τα δημοκρατικά δικαιώματα απέναντι στις υποκλοπές.

Ι. ΟΙ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΩΝ ΥΠΟΚΛΟΠΩΝ

Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η πληθώρα των νομικών διατάξεων οι οποίες νομιμοποιούν την δυνατότητα καταγραφής της δραστηριότητας με ειδικά τεχνικά μέσα και ιδίως με συσκευές εικόνας η ήχου. Διευκρινίζουμε κατ' αρχήν την ορολογία αυτή, δεδομένου ότι η (με τη στενή έννοια) άρση απορρήτου του περιεχομένου των επικοινωνιών, με την οποία συνήθως οι περισσότεροι εννοούν τις τηλεφωνικές υποκλοπές, δεν αποτελεί μέσο παρακολούθησης των τηλεφωνικών συνομιλιών, παρά μόνο καταγραφής των εξωτερικών στοιχείων της συνομιλίας (καλών και καλούμενος αριθμός, χρόνος και διάρκεια συνομιλίας, γεωγραφική θέση), τα οποία οι πάροχοι υπηρεσιών τηλεπικοινωνίας είναι υποχρεωμένοι να τα διατηρούν για ένα χρόνο τουλάχιστον και να τα θέτουν υπόψη των υποκειμένων των συνομιλιών και των αρμοδίων αρχών (ν. 3917/2011 και Οδηγία 2006/24/ΕΚ).

Σε αντίθεση με την άρση απορρήτου της οποίας τα εξωτερικά στοιχεία καταγράφονται ανεξαρτήτως από το αν θα ζητηθεί από οποιονδήποτε ή όχι, η καταγραφή των τηλεφωνικών συνομιλιών γίνεται μόνο από τη στιγμή που θα διαταχθεί και για τον μετέπειτα από την σχετική διάταξη χρόνο, χωρίς να επιτρέπεται με οποιοδήποτε τρόπο, νόμιμα τουλάχιστον, η εκ των προτέρων καταγραφή της συνομιλίας και δημιουργία σχετικών αρχείων προκειμένου αυτά, όταν ζητηθεί, να χρησιμοποιηθούν αποδεικτικά

Εστω και με την απαγόρευση αναδρομικότητας όμως, πληθώρα διατάξεων νομιμοποιεί την καταγραφή της δραστηριότητας τηλεφωνικών συνομιλιών (και πολλών άλλων μορφών επικοινωνίας), όπως όλως ενδεικτικά :

1) Το άρθρο 254 ΚΠοινΔ («Ειδικές ανακριτικές πράξεις ορισμένων εγκλημάτων»), που επιτρέπει την “καταγραφή δραστηριότητας” όταν πρόκειται για διερεύνηση των δεκάδων αδικημάτων που αναφέρονται σε αυτό.

2) Το άρθρο 255 ΚΠοινΔ («Ειδικές ανακριτικές πράξεις επί εγκλημάτων διαφθοράς») επίσης προβλέπει την καταγραφή τηλεφωνικής δραστηριότητας ως μέσο για την εξιχνίαση των εκεί αναφερομένων εγκλημάτων.

3) Τα άρθρα 3 και 4 του ν. 2225/1994, τα οποία προβλέπουν αντίστοιχα, για λόγους εθνικής ασφάλειας το πρώτο και για την διερεύνηση σωρείας αδικημάτων το άρθρο 4 του ίδιου νόμου το δεύτερο, την δυνατότητα νόμιμης καταγραφής τηλεφωνικών συνομιλιών.

4) Το άρθρο 1 ν. 2713/1999 (Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων ΕΛ.ΑΣ. για εγκλήματα αστυνομικών και ενστόλων, αλλά και για άλλα εγκλήματα, τελούμενα από οποιονδήποτε, τα οποία περιγράφονται στο άρθρο 1.

Ευτυχώς που η αγορά τα ρυθμίζει όλα...

 

Τιμές κιλοβατώρας ανά πάροχο:

ΔΕΗ: 0,788 ευρώ ανά κιλοβατώρα για κατανάλωση έως 500 κιλοβατώρες το μήνα και 0,8 ευρώ για πάνω από 500 κιλοβατώρες. Η χρέωση για το νυχτερινό τιμολόγιο είναι 0,747 ευρώ. Πάγιο 3,5 ευρώ το μήνα.

Protergia: 0,78213 ευρώ ανά κιλοβατώρα και 0,77855 ευρώ για το νυχτερινό τιμολόγιο. Πάγιο 5 ευρώ το μήνα.

Ήρων: 0,750 ευρώ ανά κιλοβατώρα και 0,6 με έκπτωση συνέπειας 20 %. Πάγιο 3 ευρώ το μήνα.

Elpedison: τα τιμολόγια ανάλογα με το πρόγραμμα κυμαίνονται από 1,0864 έως 1,1367 ευρώ ανά κιλοβατώρα ενώ προβλέπεται επιστροφή (loyalty pass) τον επόμενο μήνα η οποία για τον Αύγουστο καθορίστηκε σε 0,4 ευρώ ανά κιλοβατώρα.

NRG: 0,748-0,768 ευρώ ανά κιλοβατώρα. Πάγιο 1,8-5 ευρώ το μήνα.

Zenith: 0,687 – 0,697 ευρώ ανά κιλοβατώρα. Πάγιο 4-4,5 ευρώ ανά κιλοβατώρα.