Η
μάχη των 33 ημερών στην Αθήνα, τον Δεκέμβρη του ’44, ανάμεσα στον ΕΛΑΣ
από την μία πλευρά και στα Αγγλικά στρατεύματα κατοχής και τους ντόπιους
συνεργάτες τους από την άλλη έμεινε στην ιστορία με διάφορες ονομασίες.
Οι όροι «Μάχη της Αθήνας» και «Ο Μεγάλος Δεκέμβρης» χρησιμοποιήθηκαν
από την ΕΑΜική πλευρά για να υποδηλώσουν τη σπουδαιότητα αλλά και την
ολοκλήρωση της πρώτης φάσης - όπως αποδείχτηκε ιστορικά- του αγώνα ενός
μεγαλειώδους κινήματος που γεννήθηκε με την έναρξη της τριπλής
φασιστικής κατοχής και γιγαντώθηκε στα χρόνια της Αντίστασης στον
κατακτητή δημιουργώντας όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις της
κοινωνικής αλλαγής στην Ελλάδα.
Ο
όρος «Δεκεμβριανά» ανήκει στους αντιπάλους του ΕΑΜ και είχε ως στόχο να
καλλιεργήσει την εντύπωση πως επρόκειτο για ένα κίνημα σαν εκείνα τα
στρατιωτικά κινήματα- πραξικοπήματα που είχαν στόχο την αρπαγή της
εξουσίας από τους νόμιμα κατέχοντες αυτήν και που πολλές φορές μέχρι
τότε είχε γνωρίσει στην ιστορία της η Ελλάδα. Επρόκειτο για μια σαφή
προσπάθεια διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας που πήρε αποκρουστικές
διαστάσεις στη συνέχεια καθώς συνδέθηκε με τον απηνή διωγμό μέχρις
φυσικής εξοντώσεως των αγωνιστών της αντίστασης, των κομμουνιστών,
αριστερών και δημοκρατικών πολιτών.
Σήμερα,
απ’ αυτούς που χρησιμοποιούν τον όρο «Δεκεμβριανά» μόνο ελάχιστοι είναι
αυτοί που εννοούν τα ίδια με τους τότε αντιπάλους του ΕΑΜ και του ΚΚΕ.
Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν τον όρο αποϊδεολογικοποιημένα και
περιγραφικά ώστε με μία λέξη να γίνεται αντιληπτή η αναφορά στο ιστορικό
γεγονός ανεξαρτήτως πως το προσεγγίζει και πως το αποτιμά ο καθένας.
Παρόλα
αυτά ο Δεκέμβρης του 1944 ήταν για τον ελληνικό λαό «ο Μεγάλος
Δεκέμβρης». Η κορύφωση και η ολοκλήρωση- όπως προαναφέραμε της πρώτης
φάσης, της εξ αντικειμένου πάλης για την εξουσία του κινήματος της
ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Το χαρακτήρα εκείνης της μάχης των 33 ημερών
τον είχαν δώσει οι ίδιοι οι αντίπαλοι του ΕΑΜικού κινήματος δηλαδή οι
Εγγλέζοι και οι ντόπια αστική τάξη που αργότερα μίλησαν για πόλεμο
αποτροπής της κυριαρχίας του κομμουνισμού στην Ελλάδα. Πράγμα που
σημαίνει πως μια νίκη του ΕΛΑΣ στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του ’44 θα ήταν
μια νίκη στο νευρικό κέντρο ισχύος του λεγόμενου δυτικού κόσμου, μια
διεθνούς σημασίας αντιιμπεριαλιστική νίκη που θα άνοιγε το δρόμο για την
κοινωνική αλλαγή στη χώρα.
Ο
Εργατικός Αγώνας ανοίγει σήμερα μια σειρά ιστορικών δημοσιευμάτων στο
Μεγάλο Δεκέμβρη με αφορμή την συμπλήρωση των 70 χρόνων από τότε. Στόχος
μας είναι να δώσουμε όσο το δυνατό ολοκληρωμένα το ιστορικό γεγονός αλλά
και να απαντήσουμε σε μια σειρά διαστρεβλώσεις της ιστορίας του
εργατικού - λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος που δεν εμφανίστηκαν
μόνο στο παρελθόν αλλά με διάφορους τρόπους επανέρχονται και σήμερα.
Η Ματωμένη Κυριακή
«…Και
ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!… Όποιος έζησε στις 3 του
Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει. Ο προορισμός του ανθρώπου, που
είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο εκπληρώνεται. Γιατί ο
λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο
ίδιο του το μεγαλείο»
Μενέλαος Λουντέμης[1]















