Το μπλόκο της Καλογρέζας

Του Μενέλαου Χαραλαμπίδη

Την Τρίτη 14 Μαρτίου 1944 ο Υπουργός Εσωτερικών Ταβουλάρης κάλεσε σε σύσκεψη την ηγεσία των Σωμάτων Ασφαλείας, στην οποία αποφασίστηκε η διενέργεια ερευνών και συλλήψεων «εν τω Συνοικισμώ Καλογραίζης και των πέριξ αυτού μικροσυνοικισμών την επομένην ημέραν».[1]

Στις 9:00 το βράδυ της ίδιας ημέρας συγκεντρώθηκαν όλες οι δυνάμεις της Χωροφυλακής και των Ταγμάτων Ασφαλείας στο Υπουργείο, επιχείρηση που ολοκληρώθηκε στη 1:00 μετά τα μεσάνυχτα. Η δύναμη αυτή μεταφέρθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες με λεωφορεία στην Καλογρέζα. Οι άνδρες αποβιβάστηκαν και περικύκλωσαν την Καλογρέζα και τις γύρω συνοικίες. Το μπλόκο άρχισε «Ευθύς άμα τη ανατολή του ηλίου ήρξαντο ομοβροντιών δι όπλων και χειροβομβίδων προς τρομοκράτησιν των κατοίκων εν ω ταυτοχρόνως εξ όλων των σημείων εισήρχοντο εις τα πρώτα οικήματα προς ενέργειαν ερευνών και συλλήψεων ολοκλήρου του άρρενος πληθυσμού άνω των 14 ετών ους και μετέφερον εις τι εκεί πλησίον περιμανδρωμένον οικόπεδον».[2]

Μετά από λίγες ώρες και αφού είχε δημιουργηθεί μια εικόνα πλήρους τρομοκρατίας με αδιάκριτους ξυλοδαρμούς και πλιάτσικο στα σπίτια της συνοικίας, ολοκληρώθηκαν οι συλλήψεις που ανήλθαν σε 285 άτομα. Ακολούθησε η εκτέλεση 22 ατόμων με την κατηγορία ότι ανήκαν στο ΕΑΜ, από εκτελεστικό απόσπασμα ανδρών της Ειδικής Ασφάλειας, η παράδοση 50 ατόμων στους Γερμανούς, η κράτηση και μεταφορά 150 ατόμων από την Ειδική Ασφάλεια στις φυλακές Χατζηκώστα και η απόλυση των υπολοίπων.[3]

Φυλακές Χατζηκώστα 1946

Σύμφωνα με την κατάθεση του Γεράσιμου Κ. στη μεταπολεμική δίκη οργάνων της Ειδικής Ασφάλειας για το μπλόκο της Καλογρέζας, την προηγούμενη ημέρα μια επιτροπή εργαζομένων (ανθρακωρύχων) κατέθεσε στον εργοδότη αιτήματα των εργατών. Την επομένη δυνάμεις των Σωμάτων Ασφαλείας με επικεφαλής τον Λάμπου και ολιγάριθμους Γερμανούς που επόπτευαν την επιχείρηση, βάσει μιας κατάστασης 60 ονομάτων εργατών, συνέλαβαν τους 22 τους οποίους εκτέλεσαν.[4]

"Κανείς δεν πέθανε, κανενός η υγεία δεν καταστράφηκε" - το μεγάλο ψέμα της Φουκουσίμα

Fukushima graffiti. Photo: Abode of Chaos via Flickr.com.

Η πυρηνική βιομηχανία και οι μαζορέτες της στα μέσα ενημέρωσης έχουν ενεργοποιήσει μια χορωδία παραπληροφόρησης πάνω στο ζήτημα της Φουκουσίμα, γράφει ο Karl Grossman. Αλλά οι προσπάθειές τους να καταστείλουν την αλήθεια είναι τελικά καταδικασμένες σε αποτυχία.

του Karl Grossman* από τον the ecologist, 8 Μαρ 2014

Ενώ φτάνουμε στην τρίτη επέτειο από την πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα Daiichi την επόμενη εβδομάδα, η  επιχείρηση Το Μεγάλο Ψέμα σχετικά με την καταστροφή συνεχίζεται - μια καταστολή των πληροφοριών, μια απόπειρα ανειλικρίνειας ιστορικών διαστάσεων.

Περιλαμβάνει διεθνείς φορείς, ιδίως του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, εθνικά κυβερνητικά όργανα - με επικεφαλής στην Ιαπωνία και τον νυν πρωθυπουργό της, την ισχυρή πυρηνική βιομηχανία και ένα παγκόσμιο «πυρηνικό χωριό» επιστημόνων και άλλων με έννομο συμφέρον στην ατομική ενέργεια.

Η εξαπάτηση ήταν αναπόσπαστα δεμένη με την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας από την αρχή. Πράγματι, άνοιξα το πρώτο μου βιβλίο για την πυρηνική τεχνολογία, με τίτλο: "Τι δεν υποτίθεται ότι ξέρετε για την πυρηνική ενέργεια", με το εξώφυλλο να γράφει:

"Δεν έχετε ενημερωθεί για την πυρηνική ενέργεια. Δεν σας έχουν πει. Και αυτό έχει γίνει επί σκοπώ. Το να κρατηθεί το κοινό στο σκοτάδι κρίθηκε αναγκαίο από τους υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας για να επιτύχουν τον σκοπό τους."

"Εκείνοι στην κυβέρνηση, στην επιστήμη και στον ιδιωτικό τομέα που είχαν πιέσει για την πυρηνική ενέργεια, είχαν συνειδητοποιήσει ότι αν οι άνθρωποι γνώριζαν τα γεγονότα, αν γνώριζαν τις συνέπειες της πυρηνικής ενέργειας, δεν θα την αποδεχόντουσαν."

Πυρηνική άρνηση

Δημοσιευμένο το 1980, το βιβλίο αυτό με οδήγησε στο να κάνω πολλές παρουσιάσεις για την πυρηνική ενέργεια στις οποίες έχω ακούσει πολλές φορές το σχόλιο ότι μόνο όταν συμβούν καταστροφικά πυρηνικά ατυχήματα οι άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν πλήρως την ημερομηνία λήξης της ατομικής ενέργειας.

ΣΜΤ: Κάλεσμα σε κινητοποίηση ενάντια στις εξοντωτικές εισφορές, Τρίτη 14/3

Ο νόμος για το ασφαλιστικό που ψήφισε πριν λίγους μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μπήκε σε εφαρμογή από 1/1/2017. Τα ταμεία κύριας σύνταξης καταργήθηκαν και ξεκίνησε η λειτουργία του νέου υπερταμείου, του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), με έλλειμμα 1,049 δισ. ευρώ!

Όπως προβλέπει ο νόμος, οι νέες συντάξεις θα υποστούν ακόμα μεγαλύτερες περικοπές, ενώ θα απαρτίζονται από δύο μέρη: Την ανταποδοτική σύνταξη, που προέρχεται από τις εισφορές, και τη λεγόμενη «εθνική σύνταξη», η οποία κυμαίνεται από 345 ευρώ (στη 15ετία) έως 384 ευρώ (στην 20ετία). Στην περίπτωση των ασφαλισμένων του ΕΤΑΑ – ΤΣΜΕΔΕ και του ΟΑΕΕ οι μειώσεις των συντάξεων κυμαίνονται από 30 έως 50%. Το κράτος παύει να είναι εγγυητής του συνόλου των συντάξεων και θα εγγυάται μόνο την εθνική σύνταξη.

Κυβερνητικές ρυθμίσεις για μπλοκάκια:
«νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη»

Τα ειδοποιητήρια που αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του ΕΦΚΑ για τους ελεύθερους επαγγελματίες με τις εισφορές, για τους 2 πρώτους μήνες του 2017 (Γενάρη – Φλεβάρη) περιλαμβάνουν μόνο την κύρια σύνταξη, την υγεία και την εισφορά υπέρ ΟΑΕΔ, ενώ δεν υπάρχει καμία χρέωση για επικουρικό και εφάπαξ. Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι στους ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ, για να καταπιούν την αντεργατική μεταρρύθμιση και τα νέα χαράτσια της τάξης του 38%. Το επικουρικό και το εφάπαξ, θα σταλούν τον Μάρτη και θα ισχύσουν αναδρομικά από 1/1/2017, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι θα έρθουν και τα αναδρομικά του ΤΣΜΕΔΕ τα οποία εκκρεμούν.

Οι κυβερνητικές ρυθμίσεις για τα «μπλοκάκια» παραδίδουν τους εργαζόμενους ως «πρόβατα επί σφαγή» στους εργοδότες, ενώ πετάνε την ευθύνη στον εργαζόμενο, προκειμένου να αποδείξει την εξαρτημένη σχέση εργασίας του. Σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζουν την επιθετικότητα όσων εργοδοτών δεν θέλουν να καταβάλλουν το κόστος της ασφάλισης που τους αναλογεί.

Σωματείο ΚτΥΠ: Αλληλεγγύη στους διωκόμενους συνδικαλιστές ΕΜΔΥΔΑΣ-ΤΕΕ

Το Σωματείο μας καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την ποινική δίωξη που ασκείται εις βάρος μελών της Αντιπροσωπίας και της Διοικούσας του ΤΕΕ (μεταξύ αυτών και του νυν Γεν. Γραμματέα της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ Δ. Πετρόπουλου) που συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις στο ΕΤΑΑ το 2013-2014, ενάντια στην επονείδιστη μνημονιακή πολιτική εις βάρος των μηχανικών.

Αυτή η δίωξη έρχεται σε συνέχεια δεκάδων αντίστοιχων ενεργειών που πολλαπλασιάζονται το τελευταίο διάστημα και ισοδυναμούν με κήρυξη πολέμου στις συνδικαλιστικές ελευθερίες και στους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στην αντεργατική θύελλα επιχειρηματικών ομίλων-θεσμών- κυβέρνησης.

Πρόκειται για εκδικητική, επιλεκτική και παντελώς ανυπόστατη στοχοποίηση μελών του ΤΕΕ που διά της παρουσίας τους στο ΕΤΑΑ εφάρμοζαν συλλογικές αποφάσεις συνδικαλιστικών φορέων (του ίδιου του ΤΕΕ, της ΕΜΔΥΔΑΣ, του ΣΑΔΑΣ κ.ά.).

Καταγγέλλουμε την πολιτική παρεμπόδισης και ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής – κοινωνικής – πολιτικής δράσης.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση -με συγκεκριμένα μέτρα και αποφάσεις- να σταματήσει την ποινικοποίηση των αγώνων και από την εισαγγελία Πρωτοδικών να αποσύρει τις ανυπόστατες κατηγορίες και να βάλει την υπόθεση στο αρχείο.

Καλούμε τους συναδέλφους να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους διωκόμενους συναδέλφους μηχανικούς με μαζική κινητοποίηση στις 28/3/2017 ημέρα της δίκης.

Ανακοίνωση Συλλογικοτήτων και Δήλωση οπαδών της ΑΕΚ σχετικά με τα τελευταία γεγονότα στην Νέα Φιλαδέλφεια

Η τρομοκρατία, ο φόβος και η καταστολή δεν πρόκειται να περάσουν στη Ν. Φιλαδέλφεια

Τις τελευταίες ημέρες η ευρύτερη περιοχή της Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας δέχεται επίθεση από ιδιωτικά συμφέροντα, με αποκλεισμούς και βανδαλισμούς σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους ελεύθερης έκφρασης και το Δημαρχείο της Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, αλλά και με απειλές και βιαιοπραγίες σε υπαλλήλους, αιρετούς του Δήμου αλλά και απλούς πολίτες ή ανθρώπους του κινήματος, οι οποίοι τολμούν να έχουν διαφορετική άποψη ή πρόταση για τα ζητήματα της πόλης.

Καλούμε όλους τους φορείς και τις συλλογικότητες τη Δευτέρα 20 Μαρτίου 2017 σε συντονισμένη αγωνιστική συσπείρωση, με συγκεκριμένο σχέδιο ενημέρωσης και δράσης του λαού της Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, σαν τη μοναδική διέξοδο από την εδώ και δυο εβδομάδες κατάσταση ομηρίας της πόλης από τους όποιους “αγανακτισμένους οπαδούς” της ΑΕ του Μελισσανίδη που ουδεμία σχέση έχουν με τους φιλάθλους της ΑΕΚ καπηλευόμενοι το όνομα και την ιστορία της ομάδας.

Ζητάμε την ενεργή σας πολιτική παρουσία και παρέμβαση για την προστασία των συνταγματικά κατοχυρωμένων δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών όλων εκείνων που σήμερα βάλλονται από τα ιδιωτικά συμφέροντα και τους εντεταλμένους τους.

Ζητάμε την παρέμβαση και την συνδρομή σας στη προσπάθεια ενημέρωσης του λαού, την συμβολή σας στην υπεράσπιση των συμφερόντων της Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, του άλσους της, των ελεύθερων χώρων, των δικαιωμάτων, των ελευθεριών. Ο αποχαρακτηρισμός της περιοχής και η υπονόμευση του χαρακτήρα και της ποιότητας ζωής της πόλης είναι υπόθεση όλων.

Τα επιχειρηματικά συμφέροντα επιβάλλουν στη Ν. Φιλαδέλφεια – Ν. Χαλκηδόνα καθεστώς απαγόρευσης έκφρασης οποιασδήποτε διαφορετικής άποψης των δημοτών και των φορέων τους, εμποδίζουν την λειτουργία τους κάτω από καθεστώς τρομοκρατικής παρουσίας επιχειρώντας για μια ακόμη φορά την επιβολής τους στην περιοχή.

Επιθεωρητές Περιβάλλοντος: Ούτε πόροι, ούτε άνθρωποι, ούτε έλεγχοι

Του Γιώργου Λιάλιου από την Καθημερινή. 

Τα υψηλότερα πρόστιμα που επέβαλαν το 2015 οι Επιθεωρητές ήταν στην Ελληνικός Χρυσός.

Κατά το ήμισυ μειώθηκαν μόλις σε τέσσερα χρόνια οι έλεγχοι που πραγματοποιούν οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος. Αιτία δεν είναι άλλη από την τραγική πλέον υποστελέχωση της υπηρεσίας και τους πολύ περιορισμένους πόρους της, συνθήκες που αφήνουν έναν κρίσιμο τομέα να επαφίεται στον «πατριωτισμό» λιγοστών υπαλλήλων – όσων δεν έχουν ακόμα επιδιώξει να μετακινηθούν σε άλλη υπηρεσία. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2015, με μόλις 15 άτομα προσωπικό για όλη τη χώρα, οι επιθεωρητές εισηγήθηκαν πρόστιμα ύψους 4,2 εκατ. ευρώ.

Από το 2004 –οπότε ξεκίνησαν το έργο τους οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος– ο αριθμός των ελέγχων αυξανόταν αργά αλλά σταθερά. Χρονιά ρεκόρ της υπηρεσίας ήταν το 2008, οπότε και πραγματοποιήθηκαν 313 έλεγχοι. Μετά μια απότομη κάμψη το 2009, η υπηρεσία επανήλθε σε ανοδική πορεία μέχρι το 2011 (249 έλεγχοι). Εκτοτε το έργο της υπηρεσίας βαίνει μειούμενο: 235 έλεγχοι το 2012, 164 έλεγχοι το 2013, 145 το 2014, 136 το 2015 (δηλαδή 45% λιγότεροι από το 2011!).

Η γενική διευθύντρια

Χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί σήμερα σε ένα από τα γνωστότερα όργανα ελέγχου της πολιτείας είναι το σχόλιο της Γεωργίας Κοτίνη, γενικής διευθύντριας του Σώματος Επιθεώρησης Περιβάλλοντος, Δόμησης Ενέργειας και Μεταλλείων (της υπηρεσίας στην οποία υπάγονται οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος) από τον απολογισμό του 2015. «Ο αριθμός των επιθεωρητών μειώθηκε δραματικά τα τελευταία χρόνια, λόγω συνταξιοδοτήσεων και υπηρεσιακών μετακινήσεων. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι ο αριθμός των επιθεωρητών Περιβάλλοντος μειώθηκε από 35 σε 18 από το 2011 μέχρι τα τέλη του 2015 (σ.σ.: σήμερα είναι 15)».

Επίσης, οι λειτουργικές δαπάνες του σώματος δεν καλύπτονται πλέον από κοινοτικούς πόρους αλλά από τον προϋπολογισμό του ΥΠΕΝ «που με δυσκολία καλύπτει τις εξειδικευμένες απαιτήσεις του ελεγκτικού έργου». Χαρακτηριστικό είναι ότι ο νόμος του 2015 (ν.4336) για τις δαπάνες των μετακινούμενων δημοσίων υπαλλήλων «δικαιολογεί μόνο τη χρήση του φθηνότερου συγκοινωνιακού μέσου και αποτρέπει τη χρήση Ι.Χ. οχημάτων, με αποτέλεσμα να μη λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα του σώματος για την ανάγκη άμεσων μετακινήσεων σε εγκαταστάσεις και δραστηριότητες (μεταλλεία, λατομεία, βιομηχανίες) που βρίσκονται στο σύνολό τους σε δύσβατες περιοχές μακριά από τα κέντρα των πόλεων και δεν εξυπηρετούνται από τα δημόσια μέσα συγκοινωνίας». Με άλλα λόγια οι επιθεωρητές καλούνται να καλύψουν μόνοι τους τα έξοδα μετακίνησης… ή να πάρουν το λεωφορείο.

Κίνδυνος για το ΙΓΜΕ από την αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ & ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ  ΙΓΜΕ ΣΠ. ΛΟΥΗ  1,  Γ΄ ΕΙΣΟΔΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ -  ΑΧΑΡΝΕΣ,  Τ.Κ. 13677 ΤΗΛ.:  213.133.7439  | Κιν. 6944246687  | FAX: 213.133.7466  |   email: syndikatoigme@gmail.com

Αχαρνές, 11-3-2017

Α.Π. 38/6.2

ΔΕΛΤΙΟ    ΤΥΠΟΥ 

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΓΜΕ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ

Ο εμπαιγμός για την ύπαρξη του ΙΓΜΕ συνεχίζεται από την Πολιτική Ηγεσία του ΥΠΕΝ  και γενικότερα της Κυβέρνησης. Αν και υπόσχονται για την ανάπτυξη της χώρας ενίσχυση του ΙΓΜΕ, στην πράξη το αφήνουν να μαραζώνει, με την πλέον επικίνδυνη γραφειοκρατική διαχείριση της λειτουργίας του, συστηματικά όμως με μια απαξιωτική πολιτική , αφού:

1. Δεν έχει γίνει ούτε μία πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για την ενίσχυση και ανανέωση προσωπικού που είναι πλέον στα όριά του, με τον μικρότερο αριθμό εργαζομένων (203) των τελευταίων 40 ετών, με μέσο όρο ηλικίας των εργαζομένων που ήδη ξεπέρασε τα 61 έτη!
2. Καθυστερεί ή έναρξη των έργα του ΕΣΠΑ, τα οποία θα έπρεπε να είχαν ξεκινήσει εντός του 2016.
3. Καθυστερούν οι προσλήψεις έκτακτου προσωπικού σε ΣΕΟΧ που είναι απαραίτητοι για τα έργα αυτά για τα επόμενα 3-7 χρόνια.
4. Καθυστερεί επικίνδυνα η εκταμίευση του Τακτικού Προϋπολογισμού για το 2017, ενώ δεν εκταμιεύεται ούτε καν η έκτακτη χρηματοδότηση του 1 εκ €, την οποία από το 2016 είχε δεσμευθεί το ΥΠ. Οικ. για οφειλές σε δικαιούχους από δικαστικές αποφάσεις.
5. Δεν δίνεται λύση για τις αποζημιώσεις αποχώρησης λόγω της κατάργησης του ασφαλιστηρίου συμβολαίου της ΕΘΝΙΚΗΣ, μέσω εξωδικαστικής διαπραγμάτευσης που πρότειναν οι εργαζόμενοι και αποδέχτηκε στα λόγια το ΥΠΕΝ.  
6. Δεν δίνεται λύση σε κανένα εργασιακό ζήτημα που είναι συνδεδεμένα με την σωστή λειτουργία του Ινστιτούτου (εκτός έδρας, συμβόλαιο ασφάλισης κινδύνων & υγείας, ή την αποκατάσταση της παράνομης στέρησης του ανθυγιεινού επιδόματος κ.α.) ούτε καν στη νομικά διαπιστωμένη πρόσθετη παρακράτηση 25% από τους μισθούς των εργαζόμενων, συρρικνώνοντας έτσι τους ήδη πετσοκομμένους τους μισθούς.

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Αριστερή Κίνηση Μηχανικών Ηπείρου ΚΑΙ Αριστερή Συνεργασία Μηχανικών Ηπείρου-Λευκάδας

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Αριστερή Κίνηση Μηχανικών Ηπείρου ΚΑΙ Αριστερή Συνεργασία Μηχανικών Ηπείρου-Λευκάδας

Για τις διαδικασίες συγκρότησης και ανάδειξης οργάνων της Αντιπροσωπείας και της Διοικούσας του Τμήματος Ηπείρου-Λευκάδας του ΤΕΕ

Η αποψινή διαδικασία εκλογής οργάνων της Αντιπροσωπείας του Περιφερειακού Τμήματος Ηπείρου του ΤΕΕ, ανέδειξε με τον πιο ωμό και αντιδημοκρατικό τρόπο το πώς αντιμετωπίζει η κυβερνητική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ το ΤΕΕή το τι θέλει να κάνει στο χώρο των μηχανικών.

Σε πλήρη σύμπλευση με την παράταξη του ΠΑΣΟΚ και τα απομεινάρια της ΔΗΜΑΡ, συγκρότησαν ένα μπλοκ και με προκλητικό και χυδαίο τρόπο έκαναν «κατάληψη» σε όλες τις θέσεις για τα όργανα της αντιπροσωπείας.

Σε μια θεατρικού τύπου συνεδρίαση και φαρσοκωμωδία από τις 5μμ μέχρι τη 1.00 μετά τα μεσάνυχτα γινόταν μόνιμα ψηφοφορίες με το αποτέλεσμα γνωστό από τα πριν.

Βλέπουμε τώρα πια μπροστά μας την επόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και αποκαλύπτεται και ο ρόλος της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ που ακολουθεί ένα συνολικό πολιτικό σχέδιο και όχι ένα σχέδιο που έχει να κάνει με τον βαθιά πληττόμενο χώρο των Μηχανικών. Ένα πολιτικό σχέδιο που ανασταίνει το βαθύ ΠΑΣΟΚ.

Μετά και την αποχώρηση τριών παρατάξεων (ΔΚΜ, ΔΙΑΔΡΑΣΗ. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ) δεν θα νομιμοποιήσουμε αυτή τη διαδικασία και αποχωρούμε και εμείς απ’ την διαδικασία-παρωδία.

Γιάννενα 9-3-2017 , 

Οι παρατάξεις ΑΚΜΗ και ΑΣΜΗ

Τα ξεχασμένα τανκς

Μπολόνια, 13 Μαρτίου 1977. Αρμα μάχης των καραμπινιέρων μπροστά στο ανακατειλημμένο πανεπιστήμιο

12.03.2017, 09:54 | Ετικέτες:  Ιταλία, πολιτική, δολοφονίες, επεισόδια, Αριστερά, φοιτητές

Συντάκτης: 

Τάσος Κωστόπουλος

«Κινδυνεύουμε να κάψουμε τους κομμουνιστές, προτού μας δοθεί ευκαιρία να τους χρησιμοποιήσουμε»

Τζιάνι Ανιέλι, πρόεδρος της FIAT, προς τον Αμερικανό πρόξενο στο Μιλάνο (15/3/1977)

Σαράντα ακριβώς χρόνια έχουν περάσει από τότε.

Το μεσημέρι της 11ης Μαρτίου 1977, μια μικροσυμπλοκή στο κατειλημμένο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια μεταξύ αριστερών φοιτητών και φιλοκυβερνητικών ακροδεξιών της οργάνωσης «Θεία Κοινωνία και Απελευθέρωση» (Communione e Liberazione) μετατράπηκε σε τραγωδία μετά την επέμβαση της αστυνομίας στο πλευρό των δεύτερων.

Στα επεισόδια που ακολούθησαν στους γύρω δρόμους, ένας καραμπινιέρος πυροβόλησε και σκότωσε τον 25χρονο Φραντσέσκο Λορούσο, φοιτητή της Ιατρικής και μέλος της αριστερής οργάνωσης «Διαρκής Πάλη» (Lotta Continua).

Ακολούθησε ένα θυελλώδες τριήμερο, που από τις ελληνικές εφημερίδες των ημερών τιτλοφορήθηκε πρωτοσέλιδα «φοιτητική επανάσταση» (“Τα Νέα”) και «εικόνα εμφυλίου» (“Ελευθεροτυπία”).

Με τα ιταλικά ΑΕΙ κατειλημμένα ήδη από τις αρχές Φεβρουαρίου ως απάντηση σ’ ένα νομοσχέδιο που επιχειρούσε να ανατρέψει τις θεσμικές κατακτήσεις του 1968, και την ιταλική κοινωνία σε σημείο βρασμού μετά την επιβολή από τη δεξιά κυβέρνηση Αντρεότι ενός προγράμματος αντιλαϊκών μέτρων «λιτότητας» υπαγορευμένων από το ΔΝΤ με τη συμπαράσταση του Ιταλικού Κ.Κ., δεκάδες χιλιάδες νέοι βγήκαν στους δρόμους ως η μόνη έκφραση κοινωνικής αντιπολίτευσης.

Οι μαζικές διαδηλώσεις τους συνοδεύτηκαν από άγριες συγκρούσεις με την αστυνομία· στη Ρώμη, εκτός από πέτρες και μολότοφ, διαδηλωτές της «Οργανωμένης Αυτονομίας» χρησιμοποίησαν ακόμη και πιστόλια.

Στην Μπολόνια, τον «κόκκινο δήμο»-πρότυπο του ΙΚΚ, η κατάληψη του πανεπιστημίου τερματίστηκε με επέμβαση των τανκς.

Δεν ήταν παρά η ξαφνική κορύφωση ενός αυθεντικού νεανικού ξεσπάσματος που κράτησε μήνες, η τελευταία πράξη μιας δεκαετίας αλλεπάλληλων εξεγέρσεων που έμειναν στην Ιστορία ως «ο έρπων ιταλικός Μάης» (1968-1977).

Μια δεκαετία νικηφόρων αγώνων που καθιστούσε αδιανόητη για χιλιάδες ανθρώπους τη συνθηκολόγηση απέναντι στην αντεπίθεση κράτους κι εργοδοσίας.

Σαράντα χρόνια μετά, το ιταλικό ’77 παραμένει ιστοριογραφικά φτωχός συγγενής του γαλλικού και πανευρωπαϊκού ’68.

Ενδεχομένως αυτό οφείλεται στο πολιτικό μήνυμά του: εξίσου ουτοπικό αλλά λιγότερο αισιόδοξο από το ’68, δίχως θεσμικές κατακτήσεις και, κυρίως, δίχως την κατοπινή αναγόρευση του γαλλικού Μάη σε πολιτισμικό γεγονός.

Ισως πάλι οφείλεται στην τελική συντριβή του στη μέγκενη της ανελέητης κρατικής καταστολής, από τη μια, και της διαρροής μιας πτέρυγάς του στο «διάχυτο αντάρτικο» των ένοπλων οργανώσεων, από την άλλη.

Περιστατικό στη Στουρνάρη

Κάντε κλικ για να δείτε ολόκληρο το έργο | ΤΑΣΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

10.03.2017, 20:01 | Ετικέτες:  αρχιτεκτονική, πολιτισμός, τέχνες, φοιτητές

Συντάκτης: 

Τάσης Παπαϊωάννου*

Πριν από λίγες μέρες κατηφόριζα στη Στουρνάρη για να πάω στο Πολυτεχνείο. Περπατούσα στο πεζοδρόμιο, όταν διασταυρώθηκα με μια παρέα νέων παιδιών. Δύο κορίτσια και λίγο πιο πίσω δύο αγόρια, το πολύ 15 με 16 χρόνων. Καθώς πέρασαν από δίπλα μου άκουσα το ένα να λέει στο άλλο: «Ρε, βαρέθηκα, βαρέθηκα τα πάντα».

Πάγωσα! Αυτή η κουβέντα σφηνώθηκε και στριφογυρνούσε διαρκώς στο μυαλό μου. Σαν αυτό το άγνωστο παιδί να συνόψιζε με αυτές τις δύο λέξεις όλο αυτό που η νέα γενιά αντιμετωπίζει στις μέρες μας. Αφόρητη πλήξη απέναντι σε ένα αύριο που μοιάζει προδιαγεγραμμένο, στεγνό, ανούσιο, αδιάφορο. Μια παραίτηση τόσο πρόωρη, τόσο άδοξη και επικίνδυνη.

Πώς είναι δυνατόν ένα παιδί σ’ αυτή την ηλικία να λέει ότι βαρέθηκε τα πάντα πριν καλά καλά ξεκινήσει τη ζωή του; Τι δεν κάναμε καλά, συλλογιζόμουν, και φτάσαμε σ’ αυτό το τραγικό σημείο; Να μην έχει ενδιαφέρον η ζωή για έναν έφηβο!

Σε τι περιβάλλον ζουν όμως σήμερα τα παιδιά μας; Στριμωγμένα μέσα σε διαμερίσματα-κουτιά, σε μια γκρίζα και έρημη πόλη όπου ο δημόσιος χώρος (αλλά και κάθε τι δημόσιο) είναι εχθρικός, προσπαθούν να αναπνεύσουν ελεύθερα, αλλά πνίγονται μέσα στην ασφυκτική και τυραννική καθημερινότητα. Πασχίζουν να ανακαλύψουν το οικείο και αντ’ αυτού βυθίζονται ακόμη πιο βαθιά στο ανοίκειο και θλιβερό της σώμα.

Η πόλη έπαψε προ πολλού να είναι φιλική. Αποξενώνει και δεν συνδέει. Χωρίζει σε μικρές επικράτειες, ορθώνοντας τείχη που τεμαχίζουν, απομονώνουν και κονιορτοποιούν τον κοινωνικό ιστό. Ο χώρος της πόλης δεν ευνοεί τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Αυτή την πόλη δεν τη θεωρούν δική τους και γι’ αυτό τελικά, τη μισούν.

Σχετικά με τις πρόσφατες επιθέσεις στη Ν. Φιλαδέλφεια

Αναρτούμε σειρά άρθρων για τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στη Ν. Φιλαδέλφεια...Θα επανέλθουμε γιατί είναι θέμα δημοκρατίας και οι προκλήσεις δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες...

Ακούστε την συνέντευξη τύπου του Βασιλόπουλου. Απαντάει σε όλα. Σκοπίμως δεν βγαίνει τίποτα στα ΜΜΕ. 

Συνέντευξη Τύπου: Ενημέρωση για τις εξελίξεις και τις θέσεις του Δήμου γύρω από το γήπεδο της Α.Ε.Κ.

Ενας δήμαρχος που τον άφησαν μόνο…

Ο Γιώργος Χελάκης γράφει για το γήπεδο της ΑΕΚ κόντρα στο σιωπητήριο των ΜΜΕ θυμίζοντας ιστορίες και υποσχέσεις που κάποιοι θα ήθελαν να ξεχάσουμε

Πιθανά να μην έχει ξανασυμβεί: Οσο και να ψάξεις δεν θα βρεις ούτε έναν υποστηρικτή του δημάρχου Ν, Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας στο γνωστό θέμα με το γήπεδο της ΑΕΚ. Ακρα του γηπέδου σιωπή. Ο Δήμαρχος Αρης Βασιλόπουλος περιφέρεται στις σελίδες του Τύπου και στις ιστοσελίδες ως ένας περίπου παράφρονας που σκοπό του έχει να αποτρέψει την δημιουργία του γηπέδου της ΑΕΚ. Ισως αυτή η κατάσταση είναι χειρότερη και από τις απειλές σε βάρος του από θερμοκέφαλους οπαδούς. Είναι τόσο πολύς ο μιντιακός θόρυβος ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία πως οι δημότες στη Νέα Φιλαδέλφεια και τη Νέα Χαλκηδόνα ψήφισαν για δήμαρχο έναν …ημιπαράφρονα που δεν θέλει το καλό της πόλης και της ΑΕΚ.

Η αλήθεια αν νοιάζεται κανείς γι αυτήν, είναι πως ο δήμαρχος λέει για το γήπεδο αυτά που έλεγε και προεκλογικά. Αυτά που ήξεραν οι δημότες όταν τον ψήφιζαν. Σημασία έχει πως όσοι τον στήριζαν τότε σταμάτησαν να λένε μετεκλογικά αυτά που έλεγαν προεκλογικά. Τότε έλεγαν στην Βουλή και στους δρόμους ότι θα καταργήσουν τον φωτογραφικό νόμο 4277 του 2014 με τον οποίο όλες οι απαιτήσεις της ΠΑΕ ΑΕΚ για το γήπεδο γινόντουσαν δεκτές και ντυνόντουσαν με την ισχύ νόμου. Να τα θυμόμαστε αυτά. Το πολιτικό σύστημα όπως είχε κάνει με το γήπεδο «Γ. Καρασκάκης» που το παραχώρησε στον Σωκράτη Κόκκαλη έτσι έκανε και το 2014 με τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Οι έλληνες βουλευτές σήκωσαν τα χέρια τους και ψήφισαν αυτό που επιθυμούσαν οι έλληνες επιχειρηματίες…

Συνδικαλιστική δίωξη Γεν. Γραμματέα ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ

Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ

τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr

Αθήνα, 17-2-2017

Αρ. Πρωτ.: 7057

Προς: 1. Πρόεδρο και Δ.Ε. του Τ.Ε.Ε.

2. Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ.

Κοιν: Α΄ βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ.

Θέμα : Συνδικαλιστική δίωξη Γεν. Γραμματέα ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ.

Η ποινική δίωξη που ασκείται εις βάρος μελών της Αντιπροσωπείας και της Διοικούσας του ΤΕΕ (μεταξύ αυτών και του νυν Γεν. Γραμματέα της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ Δ. Πετρόπουλου και του πρώην Προέδρου Αθ. Μπούμη) που συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις στο ΕΤΑΑ το 2013-2014, ενάντια στην επονείδιστη μνημονιακή πολιτική εις βάρος των μηχανικών, ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου στις συνδικαλιστικές ελευθερίες και στην συλλογική κινητοποίηση και χειραφέτηση του Κλάδου.

Πρόκειται για εκδικητική, επιλεκτική και παντελώς ανυπόστατη στοχοποίηση μελών του ΤΕΕ που δια της παρουσίας τους στο ΕΤΑΑ εφάρμοζαν συλλογικές αποφάσεις συνδικαλιστικών φορέων (του ίδιου του ΤΕΕ, της ΕΜΔΥΔΑΣ, του ΣΑΔΑΣ κα).

Η παρατεταμένη κατάσταση απόγνωσης και εξαθλίωσης την οποία συνεχίζει να υφίσταται η πλειοψηφία των συναδέλφων μηχανικών, οφείλει να αποτελεί κύρια προτεραιότητα του ΤΕΕ. Οι χιλιάδες διαγραφές μηχανικών από το ΤΕΕ, η μη εγγραφή των νέων συναδέλφων, οι δεκάδες χιλιάδες συνάδελφοι που έχουν οφειλές στο Ταμείο, στερούνται υγειονομικής περίθαλψης, δυνατότητας εργασίας και συνιστούν όψεις μιας κοινωνικής καταστροφής.

Η κατάργηση των αυξήσεων των εισφορών του 3986/2011, η κατάργηση του ΚΕΑΟ, η κατάργηση των τοκογλυφικών προσαυξήσεων των οφειλομένων στο ΤΣΜΕΔΕ, η παροχή πλήρους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε όλους τους ασφαλισμένους και στα προστατευόμενα μέλη τους και η λειτουργία του κλάδου ειδικών παροχών, αποτελούν αίτημα, διεκδίκηση και κυρίως ανάγκη όλων των συναδέλφων και συνεχίζουν να παραμένουν ανεκπλήρωτα.

Γνωρίζουμε ότι η δικαίωση αυτών των αιτημάτων προϋποθέτει πρώτα και κύρια, την ενεργή συμμετοχή, διεκδίκηση και παρουσία των ίδιων των μηχανικών.

Αυτή ακριβώς η αυτοπρόσωπη παρουσία και διεκδίκηση των μηχανικών, όπως συντελέσθηκε την περίοδο 2013-2014 στο ΤΕΕ, το ΤΣΜΕΔΕ, στο ΚΕΑΟ, στο Υπουργείο και το ΕΤΑΑ, σήμερα βάλλεται, διώκεται και ποινικοποιείται.

Στο πρόσωπο των διωκόμενων για άσκηση “παράνομης βίας” κατά των ανεκδιήγητων, παράνομων και καταχρηστικών επιλογών διοίκησης του ΕΤΑΑ, ουσιαστικά διώκεται ο αγώνας των μηχανικών ενάντια στην καταστροφή τους.

Το Ψήφισμα για την Προστασία του Υμηττού

Προχθές πραγματοποιήθηκε με μεγάλο ενδιαφέρον η ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ που διοργάνωσε η Διαδημοτική Επιτροπή για την προστασία του Υμηττού: «Ο Υμηττός πάλι σε Κίνδυνο!».

Η δημόσια συζήτηση στην Ηλιούπολη διατήρησε, σε όλη τη διάρκειά της, ικανοποιητική συμμετοχή και ενδιαφέροντα διάλογο.

Ολοκληρώθηκε με την έγκριση του ψηφίσματος που ακολουθεί:

Με το ΠΔ 187/2011 -και παρά τις ελλείψεις του- βελτιώθηκε αισθητά το προϋπάρχον καθεστώς προστασίας του ορεινού όγκου του Υμηττού. Μόνο που αυτή η θετική εξέλιξη, συνοδεύτηκε από την παράλειψη εκπόνησης και έγκρισης της σχετικής Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ). Η παράλειψη αυτή απετέλεσε βασικό λόγο για την κατάθεση πληθώρας προσφυγών στο ΣτΕ, κατά του ΠΔ 187/2011, από πρόσωπα και φορείς που αντιτίθενται στο ισχύον καθεστώς προστασίας του Υμηττού.

Η σοβαρότητα της συγκεκριμένης παράλειψης επισημαίνεται και στην απάντηση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σε σχετικό προδικαστικό ερώτημα του ΣτΕ, το οποίο -μετά από αναβολές- εκδικάζει την υπόθεση στις 10 Μαρτίου 2017, χωρίς, στο μεταξύ, το αρμόδιο υπουργείο να έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία της ΣΜΠΕ, την οποία δρομολόγησε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Κατά συνέπεια, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να καταπέσει στο ΣτΕ το ΠΔ 187/2011, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία επικύρωσης ενός νέου ΠΔ.

Με αυτά τα δεδομένα, όσοι/ες πήραμε μέρος στη σημερινή δημόσια συζήτηση, ανταποκρινόμενοι/ες στο σχετικό κάλεσμα της Διαδημοτικής επιτροπής για την προστασία του Υμηττού:

1. Ζητάμε από το ΥΠΕΝ να ολοκληρώσει, το ταχύτερο δυνατόν, τη διαδικασία της έγκρισης της ΣΜΠΕ και της επικύρωσης ενός νέου ΠΔ, που θα στηρίζεται σε αυτήν.

2. Δηλώνουμε την αποφασιστικότητά μας να παρέμβουμε -δημόσια και με όλους τους τρόπους- στη διαδικασία κατάρτισης της νέας ΣΜΠΕ και του νέου ΠΔ, ώστε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το καθεστώς προστασίας του Υμηττού, βάζοντας φραγμό στις παντοειδείς πιέσεις που ασκούνται για την ανατροπή του.

3. Ζητάμε από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μην υπάρξει το παραμικρό κενό στο καθεστώς προστασίας του Υμηττού, στην περίπτωση που το ΣτΕ θα ακυρώσει το ΠΔ 187/2011, πριν από την επικύρωση του νέου ΠΔ.

Προγραμματισμένη βραχυβιότητα

Στην οροφή ενός πυροσβεστικού σταθμού, στο Λάιβερμορ της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ, ανάβει μια λάμπα συνεχώς από το 1901 μέχρι σήμερα

07.03.2017, 15:03 | Ετικέτες:  καταναλωτές, άνθρωποι, κοινωνία, απορρίμματα

Συντάκτης: 

Χάρης Ναξάκης*

Ενα προϊόν που αρνείται να πεθάνει είναι καταστροφή για την επιχειρηματική τάξη

Στο θαυμάσιο ντοκιμαντέρ «Οι πυραμίδες της σπατάλης», τρία παραδείγματα προγραμματισμένου θανάτου των προϊόντων προκαλούν εντύπωση. Ο εκτυπωτής του Μάρκου, ο λαμπτήρας του Λάιβερμορ και οι γυναικείες κάλτσες.

Ο Μάρκος από τη Βαρκελώνη, που δεν έχει πολύ καιρό από τότε που αγόρασε τον εκτυπωτή του και αυτός χάλασε, απευθυνόμενος στο κατάστημα από τον οποίο τον αγόρασε παίρνει την απάντηση ότι δεν υπάρχουν ανταλλακτικά, η δε επιδιόρθωσή του θα κοστίσει 120 ευρώ, όταν ένας καινούργιος κάνει μόλις 39 ευρώ.

Ο Μάρκος, ξεφυλλίζοντας το εγχειρίδιο του εκτυπωτή, παρατηρεί έκπληκτος ότι η διάρκεια ζωής του είναι για 18.000 αντίτυπα, μόλις 5 χρόνια, ενώ στη συνέχεια, αποσυναρμολογώντας τον, διαπιστώνει ότι διαθέτει ένα τσιπάκι που μετρά τον αριθμό των σελίδων και δίνει εντολή για μπλοκάρισμα του εκτυπωτή όταν αυτές υπερβούν τις 18.000.

Στην οροφή ενός πυροσβεστικού σταθμού, στο Λάιβερμορ της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ, ανάβει μια λάμπα συνεχώς από το 1901 μέχρι σήμερα. Γιατί αυτή η λάμπα δεν παρήχθη ποτέ μαζικά;

Το καρτέλ των εταιρειών παραγωγής λαμπτήρων, θορυβημένο από την παρουσία της ενοχλητικής λάμπας, σε μυστική συνάντηση στη Γενεύη το 1924, αποφάσισε ότι ο λαμπτήρας αυτός ήταν ένα επιστημονικό ατύχημα και γι’ αυτό καθόρισε και επέβαλε στις εταιρείες παραγωγής λαμπτήρων ότι η μέση διάρκειά τους δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1.000 ώρες.

Οι επιστήμονες της χημικής βιομηχανίας Dupont ανακαλύπτουν στο εργαστήριο μια άφθαρτη κλωστή, μια συνθετική ίνα νάιλον και με αυτή κατασκευάζουν ένα νάιλον καλσόν με μεγάλη διάρκεια ζωής.

Η καινοτομία αυτή ποτέ δεν θα πάρει τον δρόμο της μαζικής παραγωγής ανθεκτικών καλτσών. Η διοίκηση της εταιρείας έδωσε την εντολή της απόκρυψής της και της αντικατάστασής της με μια συνθετική ίνα λιγότερο ανθεκτική, με προγραμματισμένη την ημερομηνία θανάτου της.

Στον αντίποδα των παραπάνω παραδειγμάτων οι επιχειρηματικές ελίτ επενδύουν σήμερα τεράστια ποσά για να φιλοτεχνήσουν μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση της αποστολής των επιχειρηματικών τους ενεργειών. Η επιχείρηση εξανθρωπισμού της απληστίας των αγορών ονομάζεται εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Παραχώρηση Παύλου Μελά: Δικαίωση του ανυποχώρητου κινήματος με πολλά ερωτηματικά και αμφίβολη συνέχεια

Πηγή

H Πρωτοβουλία για τη διάσωση του Στρατοπέδου Παύλου Μελά, αναφέρει πως η παραχώρηση του πρώην στρατοπέδου αποτελεί έναν θετικό βήμα που έγινε έπειτα από τις κινητοποιήσεις των πολιτών μέχρι και την τελευταία στιγμή, δεν πρέπει να παραβλέπεται ωστόσο, ότι αυτή η παραχώρηση έγινε στη βάση της απαράδεκτης αντίληψης ότι κριτήριο διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας δεν είναι το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον αλλά τα ιδιοτελή ψηφοθηρικά συμφέροντα της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ υπέρ συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας.

Αναλυτικά:

«Η παραχώρηση του πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά αποτελεί ένα θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της αύξησης του πράσινου στη Θεσσαλονίκη και ιδιαίτερα στη δυτική πλευρά της πόλης. Ένα βήμα, που έγινε μετά από τις κινητοποιήσεις των πολιτών μέχρι και την τελευταία στιγμή εναντίον της προωθούμενης από την κυβέρνηση και τον Δήμο Παύλου Μελά, σύμβασης του πρώην Δήμαρχου Δ. Παπαδόπουλου μόλις τρεις μήνες πριν.

Δεν πρέπει να παραβλέπεται ωστόσο, ότι αυτή η παραχώρηση έγινε στη βάση της απαράδεκτης αντίληψης ότι κριτήριο διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας δεν είναι το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον αλλά τα ιδιοτελή ψηφοθηρικά συμφέροντα της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ υπέρ συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας. Η εμμονή σε αυτή και η αποδοχή της από την κυβέρνηση δεν προμηνύει τίποτα καλό και για τα υπόλοιπα στρατόπεδα, τόσο της Θεσσαλονίκης, όσο και άλλων πόλεων της χώρας.

Τα 83 διαμερίσματα που περήφανα «κατέκτησε» το ΥΠΕΘΑ θα έπρεπε να είχαν ήδη διατεθεί σε χειμαζόμενους συμπολίτες μας ή σε οικογένειες προσφύγων και όχι να μένουν κενά όπως παραδέχτηκε ο Δήμαρχος Παύλου Μελά.

Αν η παραχώρηση του πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά χωρίς άλλη δόμηση είναι μια συμβολική νίκη, ο αγώνας για την απολύτως αναγκαία αύξηση του κοινόχρηστου υψηλού πράσινου στην Θεσσαλονίκη δεν τελείωσε. Το γειτονικό πρώην Στρατόπεδο Καρατάσσιου, για το οποίο το Γ.Π.Σ. Πολίχνης που βρίσκεται για υπογραφή στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προβλέπει αθλητικούς χώρους υπερτοπικής σημασίας (γήπεδα), πανεπιστήμια, ξενοδοχεία, τα στρατόπεδα Μεγάλου Αλεξάνδρου και Παπακυριαζή που βρίσκονται ακόμα στο χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ και το Στρατόπεδο Κόδρα πρέπει επίσης να αποδοθούν στους δήμους ως κοινόχρηστοι χώροι υψηλού πρασίνου, χωρίς βέβαια τα απαράδεκτα και πρωτάκουστα ανταλλάγματα που εισήγαγε ο Ν. 4407/16 εμπνεύσεως Καμμένου που στην πραγματικότητα δημιούργησε ένα στρατιωτικό ΤΑΙΠΕΔ στον απόλυτο έλεγχο του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Ενημερωτική Ανακοίνωση για δικαστική προσφυγή διεκδίκησης επιστροφής των ασφαλιστικών εισφορών της Ειδικής Προσαύξησης

Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ

τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr

Αθήνα, 8/3/2017

Αρ. Πρωτ.: 7067 Προς : Α΄βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ

Ενημερωτική Ανακοίνωση

για δικαστική προσφυγή διεκδίκησης επιστροφής των ασφαλιστικών εισφορών

της Ειδικής Προσαύξησης.

Συνάδελφοι,

Ανταποκρινόμενοι, στα πολλαπλά αιτήματα συναδέλφων να διερευνήσει η Ομοσπονδία τις δυνατότητες, προϋποθέσεις και τα οικονομικά δεδομένα για μαζικές προσφυγές με διεκδικούμενο στόχο την έντοκη επιστροφή των καταβληθέντων εισφορών της Ειδικής Προσαύξησης, για την κατηγορία των μετά το 1993 ασφαλισμένων που υποχρεώθηκαν να ενταχθούν σ΄ αυτήν από 1-1-2007 (ν. 3518/2006) και η οποία καταργήθηκε από 1-1-2006 (ν.4387/2016), το Δ.Σ. μετά την διερεύνηση κατέληξε στην προσφορά του Δικηγορικού γραφείου Θεοδωρόπουλου ως συμφερότερη οικονομικά και επαρκώς τεκμηριωμένη, την οποία και αναρτούμε μαζί με τα αντίστοιχα έγγραφα που απαιτείται να συμπληρώσουν οι ενδιαφερόμενοι (οι οποίοι πρέπει στις επόμενες ημέρες να πάρουν από το πρώην ΤΣΜΕΔΕ βεβαιώσεις για το ποσό των εισφορών που έχουν καταβάλλει στον κλάδο της Ειδικής Προσαύξησης).

Για οποιαδήποτε πληροφορία πρόσθετη των όσων περιγράφονται στην προσφορά μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα του γραφείου : α) 210-3214385, β) 6977-285139.

Αυτονόητα δεν αναρτούμε την τεκμηρίωση βάσει της οποίας θα διεκδικηθεί η επιστροφή των ασφαλιστικών εισφορών την οποία μας περιγράφει το γραφείο, αφού αποτελεί πνευματική του ιδιοκτησία μη ανακοινώσιμη δημόσια.

Οι Α΄βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ παρακαλούνται να ενημερώσουν τα μέλη τους, για την περίπτωση που επιθυμούν να συμμετέχουν στην δικαστική διεκδίκηση και να βοηθήσουν στη συγκέντρωση των αιτήσεων.

Συνάδελφοι, επισημαίνουμε ότι η επιλογή δεν είναι δεσμευτική, ο κάθε συνάδελφος μπορεί να απευθυνθεί σ΄ όποιο δικηγορικό γραφείο επιλογής του επιθυμεί.  

Περισσότερα εδώ

Ενημερωτική Ανακοίνωση δικαστικής προσφυγής για επιστροφή εισφορών Ειδικής Προσαύξησης.7067.doc

Η πρόσβαση στην ιδιόκτητη κατοικία μέσω στεγαστικού δανεισμού μεταξύ1990–2013: Στεγαστική κινητικότητα των δανειοληπτών προς τα προάστια και ενδείξεις τραπεζικού αποκλεισμού στο κέντρο της Αθήνας

Ε Πατατούκα

Το κείμενο διερευνά τις μεταλλαγές του ελληνικού συστήματος στέγασης από τη δεκαετία του ’90 μέχρι την κρίση του 2008, δίνοντας έμφαση στη διασύνδεση της κατοικίας με το χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων [1]. Η βασική τεκμηρίωση στηρίζεται σε στοιχεία του Τμήματος Ανάλυσης Αγοράς Ακινήτων της Τράπεζας της Ελλάδος και σε ημιδομημένες συνεντεύξεις με τραπεζικούς υπαλλήλους και δανειολήπτες.

Στην ελληνική πόλη, η κατοικία λειτούργησε παραδοσιακά ως ανελκυστήρας κοινωνικής κινητικότητας, μετατρέποντας ευρείες λαϊκές μάζες σε μεσαία στρώματα (Burgel 2002). Η αντιπαροχή – κοινοπραξία μεταξύ οικοπεδούχου και εργολάβου που κατανέμουν το τελικό προϊόν μεταξύ τους ανάλογα με την αγοραία εκτίμηση της επένδυσης του κάθε συμβαλλόμενου – και η αυθαίρετη δόμηση αποτέλεσαν τα δύο κυρίαρχα και συμπληρωματικά συστήματα παραγωγής κατοικίας που λειτούργησαν μέσω οικογενειακών αποταμιεύσεων, παρακάμπτοντας σε μεγάλο βαθμό το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Παρά τη σταδιακή κυριαρχία μηχανισμών της αγοράς από το ’70, αυτά τα συστήματα στέγασης παρήγαγαν περιορισμένους στεγαστικούς διαχωρισμούς, δημιουργώντας ένα χωροκοινωνικό συνεχές στον αστικό χώρο χωρίς κοινωνικά ακραία φαινόμενα (Μαλούτας 2009). Μέχρι τη δεκαετία του ’90, η κατακερματισμένη ιδιοκτησία και ο διάχυτος έλεγχος στη γη και την οικοδομή εξασφάλισαν τη γεωγραφική και κοινωνική διάχυση της γαιοπροσόδου, την κατανομή, δηλαδή, του κέρδους άνισα μεν, αλλά χωρίς αποκλεισμούς, μεταξύ όλων των εμπλεκομένων στην οικοδόμηση – οικοπεδούχων, εργολάβων, αγοραστών / κατοίκων (Βαϊου, Μαντουβάλου, Μαυρίδου 2004). Έτσι, η κατοικία στο πλαίσιο της οικογενειακής οικονομίας κάλυψε πολλαπλές λειτουργίες, όπως οι στεγαστικές ανάγκες για τα μέλη της διευρυμένης οικογένειας, η εργασία για το πλήθος ανειδίκευτων εργατών, ενώ αποτέλεσε «ασφαλή» επενδυτική στρατηγική, συμπληρωματικό εισόδημα μέσω ενοικίων και πραγματική και συμβολική ένταξη/εγκατάσταση στον αστικό χώρο.

Μετά την ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ το 2001 και την πλήρη απελευθέρωση της καταναλωτικής πίστης το 2003, ο τραπεζικός δανεισμός αποτέλεσε τον κύριο τρόπο πρόσβασης των νοικοκυριών σε κατοικία, με θεαματικά υψηλή αύξηση, κυρίως την χρονική περίοδο 2002-2007 (Σαπουντζόγλου, Χατζηκωνσταντίνου, Μητράκος, Πεντότης 2010). Η ανάπτυξη του τραπεζικού δανεισμού εφοδίασε τους καταναλωτές με μια πρωτοφανή αγοραστική δύναμη, πολύ μεγαλύτερη από αυτή που είχαν παραδοσιακά μέσω των οικογενειακών αποταμιεύσεων, την οποία επένδυσαν στην κατοικία. Τελικά, αυτή η υψηλή προσφορά δανείων, τροφοδοτώντας την αγοραστική δύναμη, αύξησε «τεχνητά» τη ζήτηση για αγορά κατοικιών και προκάλεσε συνεχή άνοδο των τιμών, χωρίς παράλληλη αύξηση της ποιότητας της κατοικίας (Εμμανουήλ 2004).