Στα ίχνη της Τρόικας

Το ντοκυμαντέρ των Harald Schumann και Árpád Bondy που εξέπεμψε στις 9/3/15 το 1ο κανάλι της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης ARD και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Μια πιο εκτεταμένη βερσιόν του είχε προβληθεί από το γαλλογερμανικό κανάλι ARTE στις 24/2/15(https://www.youtube.com/watch?v=xYUqp... στα γερμανικά και https://www.youtube.com/watch?v=nYGOW... στα γαλλικά)

Μεταξύ πολλών άλλων γίνεται αναφορά:
1. στη δράση της τρόικας σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία.
2. στον τρόπο με τον οποίο έγινε η μείωση του κατώτατου μισθού, καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και η εργατική νομοθεσία.
3. στην περίφημη "λίστα Λαγκάρντ" και τη μη αξιοποίησή της.
4. στην ιδιωτικοποίηση-παραχώρηση του Ελληνικού στην εταιρία του Λάτση.
5. τον τρόπο που δόθηκαν τα δάνεια από το ΔΝΤ στην Ελλάδα για να σωθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
6. στην υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Το ΤΑΙΠΕΔ πέθανε. Ζήτω το... ΤΑΙΠΕΔ!

Πηγή

Στις 20/3/2015 οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ υπερψήφισαν το δεύτερο νομοσχέδιο της κυβέρνησης με τον τίτλο «για την επανεκκίνηση της οικονομίας», του Υπουργείου Οικονομικών. Με το άρθρο 24 στην αρχική μορφή του νομοσχεδίου οι αρμοδιότητές του ΤΑΙΠΕΔ επεκτείνονταν, με την την απορρόφηση της ΕΤΑΔ Α.Ε. (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου), εταιρεία στην οποία έχουν περιέλθει τα ακίνητα του δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων και των ακινήτων της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου, αλλά και του ΕΟΤ και των Ολυμπιακών Ακινήτων Α.Ε. Επιπλέον, με το συγκεκριμένο άρθρο, η εταιρεία Παράκτιο Μέτωπο Α.Ε. που ως τώρα διαχειριζόταν όλο το παραλιακό μέτωπο της Αττικής καταργούνταν και το σύνολο των εκτάσεων, κτιρίων και εγκαταστάσεων αυτής επανερχόταν στον αρχικό φορέα που τα παραχώρησε, δηλαδή πίσω… στο ΤΑΙΠΕΔ.

Μετά την κατακραυγή και την κινητοποίηση των κινημάτων που αντιστέκονται στις αποκρατικοποιήσεις μέσω ΤΑΙΠΕΔ, τελικά το άρθρο 24 άλλαξε: στη νέα του μορφή προβλέπει ότι τα ακίνητα της Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ και της ΕΤΑΔ ΑΕ θα απορροφηθούν σε νέο «φορέα δημόσιας περιουσίας» και θα έχει ως σκοπό «την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας προς όφελος και με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Τα έσοδα που θα προκύπτουν θα αξιοποιούνται κυρίως για την χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής του κράτους και την στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης». Το τι είδους φορέας θα είναι αυτός, το πού θα κατευθύνονται τα χρήματα τελικά («κυρίως» δεν σημαίνει αποκλειστικά για την κοινωνική ασφάλιση) και τι είδους «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας εννοεί η κυβέρνηση, θα φανεί όταν έρθει το νομοσχέδιο που θα ιδρύει το νέο φορέα.

Στο μεταξύ όμως, ΤΟ ΤΑΙΠΕΔ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ, αντιθέτως απέκτησε «αριστερή διοίκηση» και οι αποκρατικοποιήσεις έχουν μπει «στις ράγες»...

Θυμίζουμε ότι το ΤΑΙΠΕΔ ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2011 ως ανεξάρτητη ΑΕ σύμφωνα με το νόμο 3986/11, ο οποίος στοχεύει στην απόδοση «επενδυτικής ταυτότητας» και στην «πολεοδομική ωρίμανση» των ακινήτων που ανήκουν στην ιδιωτική περιουσία του δημοσίου και τα οποία μεταβιβάζονται στο ΤΑΙΠΕΔ για να αξιοποιηθούν «αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας» (ν.3986/11 αρ.1 παρ.2). Σύμφωνα μάλιστα με την παράγραφο 7 του άρθρου 2, «ό,τι ιδιωτικοποιείται δε μπορεί να αναμεταβιβαστεί στο Ελληνικό Δημόσιο με οποιονδήποτε τρόπο». Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το ΤΑΙΠΕΔ δεν παίρνει «μεταρρυθμίσεις», αλλά πρέπει να καταργηθεί εντελώς προκειμένου να επιστρέψει η περιουσία στο δημόσιο. Ο ίδιος νόμος προέβλεπε τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημόσιων Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ), που αφορούν τα δημόσια ακίνητα, που προβλέπουν ειδικούς όρους δόμησης κατά παρέκκλιση όλων των διατάξεων, για τις εκτάσεις που ιδιωτικοποιούνται μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Εν συνεχεία, οι νόμοι Ν.4072/12 και 4146/13 ήρθαν να ολοκληρώσουν το νομικό οπλοστάσιο διευκόλυνσης των «στρατηγικών επενδύσεων» και προώθησης των ιδιωτικοποιήσεων, προωθώντας τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ).

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου;

Eλληνικό: Ο δημόσιος χώρος ως κοινό αγαθό

Το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού είναι ο μεγαλύτερος δημόσιος, ελεύθερος χώρος της πόλης. Ο κίνδυνος ιδιωτικοποίησής του είναι πλέον πολύ σοβαρός. Οι κοινωνικοί αγώνες των προηγούμενων ετών ανέδειξαν την ανάγκη για τη δημιουργία στο Ελληνικό ενός μητροπολιτικού πάρκου υψηλού πρασίνου, που θα ανήκει σε όλους τους πολίτες. Με γνώμονα την εμπειρία αυτή καλούμε άτομα και συλλογικότητες για την επεξεργασία και εφαρμογή συγκεκριμένης πρότασης για την δημιουργία στο Ελληνικό ενός πάρκου που δεν θα είναι ούτε κρατικό ούτε ιδιωτικό, για ένα πάρκο κοινοτικό.

Ανοιχτή Συνάντηση - Συζήτηση

Πέμπτη, 26/3, ώρα 20:00

Νοσότρος (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια)

- για ένα δημόσιο, κοινόχρηστο Μητροπολιτικό Πάρκο υψηλού πράσινου με πολιτιστικές, αθλητικές και κοινωφελείς δραστηριότητες.
- για οικειοποίηση και επανάχρηση του χώρου από αυτοοργανωμένες κοινότητες και κοινωνικούς συνεταιρισμούς με βάση την συνεργατική και αλληλέγγυα οικονομία και την ομότιμη παραγωγή.

Διοργάνωση : Ομάδα Πρωτοβουλίας για το Ελληνικό.

Ο στρατός δεν είναι το Έθνος, πολύ περισσότερο ο Λαός

της Ελένης Πορτάλιου από εδώ  
Η διαχρονική παρουσία του ελληνικού στρατού, με εξαίρεση λίγες περιπτώσεις όπως αυτή του Αλβανικού μετώπου, δεν έχει τίποτε ηρωϊκό - το αντίθετο. Συνδέεται με τις πιο αρνητικές πλευρές της ιστορίας μας, με πραξικοπήματα, δικτατορίες και φιλοπόλεμους ακροδεξιούς ή/και φασιστικούς θύλακες. Ο στρατός, παρά τα λεγόμενά του, δεν είναι μάχιμος υπερασπιστής της εθνικής ακεραιότητας και της λαϊκής κυριαρχίας. Είναι αυτοαναπαραγόμενος κατασταλτικός μηχανισμός με δική του λογική και ίδια συμφέροντα, πολύ περισσότερο που οι τεράστιου ύψους αμυντικές δαπάνες αποτελούν εκτροφείο σκανδάλων και διαπλοκής.
Το πώς έχουμε επιτρέψει οι δύο μεγάλες ιστορικές επέτειοι : της Ελληνικής Επανάστασης και του Αντιφασιστικού Αγώνα κατά της Γερμανικής Κατοχής, να σημασιοδοτούνται με στρατιωτικές παρελάσεις και με - κατ’ αναλογίαν των στρατιωτικών - μαθητικές, μπορεί να ερμηνευτεί μόνο ως μέγιστη δημοκρατική ολιγωρία. Βέβαια, στο παρελθόν υπήρξαν προτάσεις υπέρ της κατάργησης των μαθητικών παρελάσεων - θυμάμαι την ανατρεπτική τοποθέτηση του νυν αν. Υπουργού Παιδείας Τ. Κουράκη - αλλά ο στρατός έμενε σχετικά στο απυρόβλητο.
Την πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου που παρακολούθησα στρατιωτική παρέλαση ήταν με το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ στη διάρκεια του πολέμου των συμμαχικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων κατά του Ιράκ, όπου συγκεντρωθήκαμε με σημαίες, πανώ και λοιπά εφόδια κατάλληλα για αναπαραστάσεις της πολεμικής βίας, μπροστά στη μεγάλη Βρεταννία, για να πορευτούμε κι εμείς διακόπτοντας την τελετή (πράγμα που δεν καταφέραμε ακριβώς) και να διαδηλώσουμε την αντίθεσή μας στον πόλεμο. Η παρέλαση αυτή της 25ης Μαρτίου είχε τανκς, αεροπλάνα και ταλαιπωρημένους φαντάρους αλλά απολύτως καμία σχέση με τους λαϊκούς ήρωες κατσαπλιάδες και τα λιανοντούφεκα της Ελληνικής Επανάστασης. Θυμάμαι πάντα το εξαιρετικό αφήγημα του Μιχαήλ Μητσάκη για τη μάχη στο Μανιάκι και τον ηρωισμό του Παπαφλέσσα και των άλλων μαχητών - εις το Μανιάκι επί της κορυφής του λόφου δεν απέμεινεν ούτε εις ζωντανός. Ελπίζω να διαβάζεται ακόμα στα σχολεία.
Εξάλλου, η αντίσταση στο ναζισμό και τη Γερμανική Κατοχή υπήρξε σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν υπόθεση του ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), ο οποίος - όπως και ο ύμνος του δηλώνει - σε τίποτα δεν θυμίζει την αντίληψη για τον στρατό όπως παρουσιάζεται στην εθνική/εθνικιστική αφήγηση και παρωδείται στις παρελάσεις (Δίχως τανκς αεροπλάνα μόνο μ’ όλμους πολυβόλα και ψυχή σαν του λαϊκού στρατού…).
Θέλω να θυμίσω τις παρελάσεις κατά το σωτήριο μνημονιακό έτος 2012 (αλλά και επόμενα έτη) όταν, πρωτοστατούντων των μαθητών/μαθητριών, εκφράστηκε με διάφορους αντισυμβατικούς τρόπους το λαϊκό πλήθος. Ήταν μια αυτοσχέδια, με ανατρεπτικό περιεχόμενο και συμβολισμούς, πρωτοβουλία του κόσμου για να αποδώσει τη δική του εκδοχή της κοινωνικής μνήμης και της ιστορίας σε σύνδεση με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Η Δημοκρατία του "Έτσι γουστάρω"

Του συναδέλφου δημοτικού συμβούλου, Κώστα Γαργάλα από εδώ

---

Μοντέλο αυτοδιοίκησης Μπέου με ΜΑΤ, σεκιουριτάδες, <<φουσκωτούς>> και ιδωτικοποιήσεις στον Βόλο.

Είναι κοινή πολιτική διαπίστωση ότι χρόνια τώρα βιώνουμε στη χώρα μας τ’ αποτελέσματα μιας πολιτικής που στηρίζεται ,πέραν όλων των άλλων οικονομικών και λοιπών παραμέτρων , στην αρχή του << υλοποιούμε ότι μας επιβάλλεται>>. Και βέβαια αυτό που υλοποιείται επιβάλλεται μ’ έναν ευθύ , άμεσο και ξεκάθαρο τρόπο εις βάρος του Λαού και προς όφελος των μεγάλων οικονομικών ομίλων και συμφερόντων. Όμως η εφαρμογή αυτής της πολιτικής απαιτεί <<γόνιμο>> γι’ αυτή θεσμικό πλαίσιο όπως επίσης και αντίστοιχο πολιτικό προσωπικό που θα την υλοποιήσει και θα τη μεταφέρει σε κάθε βαθμίδα οργάνωσης του Κράτους .

Ακραίο παράδειγμα αυτής της υποτακτικής στάσης πολιτικών προσώπων στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί το πολιτικό <<φαινόμενο Μπέου>> στο Βόλο. Αν κάποιος προσπαθήσει να ερμηνεύσει μόνο με όρους ψυχολογίας το φαινόμενο αυτό μάλλον θα οδηγηθεί σε πολύ λανθασμένα συμπεράσματα. Είναι βέβαια αλήθεια ότι το συγκεκριμένο πολιτικό πρόσωπο ξεφεύγει συχνά από τα συνήθως επιτρεπτά όρια και προφανώς η εκτροπή αυτή έχει σχέση με τα βιώματα στο χώρο ενασχόλησής του πριν την εμπλοκή του με τα κοινά. Είναι σε όλους γνωστές , μέσα από τα δίκτυα ενημέρωσης , οι ακραίες και πολλές φορές χυδαίες εκφράσεις του, οι σεξιστικές του προσβολές , οι υποτιμητικές προς όλους αναφορές του, οι οπαδικού ύφους εκρήξεις του και οι ιδιαίτερες <<σχέσεις>> που ανέπτυξε με τη Δικαιοσύνη . Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να είναι χαρακτηριστικά πρωταγωνιστή σε κωμική ταινία του Γούντυ Άλεν που πιθανώς να προκαλούσε γέλιο (έστω και πικρό ) αν ο κ. Μπέος δεν ήταν Δήμαρχος και άρα δημόσιο πρόσωπο.

Άρωμα Χρυσής Αυγής
Είναι δυστυχώς Δήμαρχος σε μια πόλη με μεγάλη δημοκρατική παράδοση , με πολύ ισχυρά αποτυπώματα στο πέρασμα της ιστορίας και με τεράστια πολιτιστική κληρονομιά. Στη πόλη λοιπόν του Βόλου χαράζει και υλοποιεί πολιτικές που σίγουρα δεν είναι ούτε αχρωμάτιστες ούτε ακομμάτιστες. Όποιος έχει παρακολουθήσει ή ενημερωθεί για τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου θα παρατηρήσει με μεγάλη ευκολία τη συνεχή προσπάθεια του Δημάρχου και του εκλεκτού του Προέδρου (γέννημα θρέμμα της Ν.Δ) να υποτιμήσουν , να υποβαθμίσουν και ν’ απαξιώσουν το ρόλο και το κύρος του Δημοτικού Συμβουλίου , ως θεσμού. Θυμίζει , με όχι μεγάλη δυσκολία παραλληλισμού ,τις τοποθετήσεις της Χρυσής Αυγής στη Βουλή.

Η Περιφέρεια Αττικής παρανομεί σε βάρος του περιβάλλοντος και της αρχιτεκτονικής

ΑΣΤΕΡΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

Η Περιφέρεια Αττικής παρανομεί σε βάρος του περιβάλλοντος και της αρχιτεκτονικής

Όλοι και όλες που αγωνιζόμαστε δεκαετίες ολόκληρες, μέσα από τοπικά περιβαλλοντικά κινήματα, για τη διάσωση του παράκτιου μετώπου, καταφέραμε να σταματήσουμε τα φαραωνικά σχέδια νέων οικοδομών στα «Αστέρια Γλυφάδας» πριν από περίπου 15 χρόνια, με τη βοήθεια των τότε βουλευτών του ΣΥΝ Στέλλας Αλφιέρη και Παναγιώτη Λαφαζάνη. Πρόσφατα, με αγανάκτηση και οργή είδαμε την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να επαναφέρει παρόμοια σχέδια, πιο ήπια μεν, αλλά διαπνεόμενα από την ίδια φιλοσοφία : την καταστροφή του φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος, χάριν αυθαίρετων και ακαλαίσθητων κατασκευών. Παλαιότερα η «ΕΣΤΡΕΛΙΑ Α.Ε.» ήθελε να ισοπεδώσει όλη τη δασική έκταση και να τη μετατρέψει σε μοντέρνο ξενοδοχείο και άλλες εμπορικές χρήσεις. Τώρα η «ΝΑΥΣΙΚΑ Α.Ε.» θέλει να νομιμοποιήσει σε όλο το μήκος της παραλίας γιγάντιες ακαλαίσθητες κατασκευές, προοριζόμενες για εμπορικές χρήσεις, με το πρόσχημα της ανακαίνισης του ξενοδοχείου. Η μόνη διαφορά μεταξύ των σχεδίων της ΕΣΤΡΕΛΙΑ και της ΝΑΥΣΙΚΑ είναι ότι η δεύτερη δεν επεμβαίνει στο λόφο νότια της έκτασης. Πως θα μπορούσε, άλλωστε, να βάλει χέρι κι εκεί αφού, χάρις στον αγώνα που δόθηκε, ο λόφος έχει χαρακτηριστεί δάσος και αρχαιολογικός χώρος, στον οποίο πρόσφατα ανακαλύφθηκε πρωτοελλαδικό νεκροταφείο.

Το ξενοδοχειακό συγκρότημα που αποτελείται από bungalows μέσα σε πυκνό πράσινο, έργο σημαντικών ελλήνων αρχιτεκτόνων (Π. Βασιλειάδη, Μ. Βουρέκα, Π. Σακελλάριου, Α. Γεωργιάδη και Κ. Δεκαβάλλα), είναι χαρακτηριστικό δείγμα των τουριστικών εγκαταστάσεων της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου - ανάλογο των «Ξενία» - και ως τέτοιο έπρεπε να κριθεί διατηρητέο μνημείο της νεότερης αρχιτεκτονικής και να προστατευτεί. Αντίθετα, αφού πρώτα ισοπέδωσαν το δάσος (υπάρχουν φωτογραφίες δένδρων δεμένων με σχοινιά που σύρονται για να πέσουν δήθεν εξαιτίας της θεομηνίας), γέμισαν τον χώρο με ακαλαίσθητα αυθαίρετα μέσα στο δάσος και τον αιγιαλό. Τα αυθαίρετα αυτά «νομιμοποιήθηκαν» είτε με της αμφίβολης νομιμότητας διαπιστωτικές πράξεις του ΕΟΤ είτε με τον μνημονιακό ν.4178/2013.

Αντί να γκρεμιστούν τα αυθαίρετα, να αποκατασταθεί το δάσος και να τιμωρηθούν όσοι το κατέστρεψαν, την οικολογική και αισθητική αυτή κακοποίηση έρχεται να νομιμοποιήσει ΜΠΕ (Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων), η οποία τέθηκε για γνωμοδότηση στον Δήμο Γλυφάδας και στην Περιφέρεια Αττικής. Η παράταξη που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ «Ανατροπή στη Γλυφάδα» καταψήφισε τα βάρβαρα αυτά σχέδια. Προς μεγάλη μας έκπληξη είδαμε την παράταξη «Δύναμη Ζωής» με 10 τιμητικές εξαιρέσεις να ψηφίζει υπέρ των σχεδίων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Και σαν να μην έφτανε αυτό σε σχετικό άρθρο της Αυγής (22/3/2015) οι Χρήστος Καπάταης και Χρήστος Καραμάνος όχι μόνο υπεραμύνονται των σχεδίων αλλά και βάλλουν κατά των διαφωνούντων. Όσον αφορά τον κ. Καπάταη, τα φιλοπεριβαλλοντικά του αισθήματα είναι γνωστά καθώς προωθεί εκ μέρους της Περιφέρειας τα σχεδιασμένα από τον κ. Σγουρό έργα για τη διευθέτηση με σαρτζανέτια και μπετόν του ρέματος της Πικροδάφνης, έργο που έχει ξεσηκώσει τα οικολογικά κινήματα της περιοχής. Για τον Χρήστο Καραμάνο, με τον οποίο υπήρξαμε συναγωνιστές σε κοινούς αγώνες, προσωπικά λυπάμαι πολύ.

Και οι δύο, όμως, αγνοούν κάτι σημαντικό. Ότι τα έργα που προωθούν εκτός από δασοκτόνα και ακαλαίσθητα είναι και παράνομα. Γιατί προσφεύγοντας τρείς φορές στα δασικά δικαστήρια και άλλες τόσες στο ΣτΕ, καταφέραμε να χαρακτηριστεί η περιοχή, στην οποία νομιμοποιούν τα αυθαίρετα νυκτερινά κέντρα, τεχνητή δασική φυτεία (δηλ. δάσος που φυτεύτηκε και δεν φύτρωσε μόνο του) με την υπ. αριθμ. 13/2003 απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων Πειραιώς. Στη συνέχεια προσβάλλαμε την παραπάνω απόφαση στο ΣτΕ, επειδή συνοδευόταν από υπουργική εγκύκλιο που έλεγε ότι οι τεχνητές δασικές φυτείες δεν προστατεύονται από τον νόμο. Το ΣτΕ, με την υπ. αρ. 3859/2009 απόφασή του, απεφάνθη ότι οι τεχνητές δασικές φυτείες απολαμβάνουν συνταγματικής προστασίας παρόλο που στο νόμο 3208/2003 δεν υπάρχει ρητή αναφορά γι αυτές, όπως υπήρχε αρχικά στον ν.998/79. Επομένως, είναι παράνομες οι νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων στο δάσος και τον αιγιαλό.

Προσωπικά, αλλά και στο όνομα όσων διασώσαμε με επίπονους αγώνες τα Αστέρια, απευθύνω έκκληση προς τους αρμόδιους υπουργούς Παναγιώτη Λαφαζάνη και Γιάννη Τσιρώνη να μην εγκρίνουν την παράνομη ΜΠΕ, η οποία θεωρείται βέβαιο ότι θα ακυρωθεί από το ΣτΕ.

Μαριλένα Ιατρίδου,

μέλος της Επιτροπής για τη Διάσωση της Παραλίας του Σαρωνικού

Ασφαλιστικό σοκ για χιλιάδες μηχανικούς

Την απόφαση του ΣτΕ, την αναρτήσαμε πριν μια βδομάδα εδώ ενώ είχαμε ενημερώσει σχετικά εδώ από τις 14/2 όταν μαθεύτηκε. Επιπρόσθετα θα έπρεπε να υπενθυμίσουμε στον "Ελεύθερο Τύπο", ότι οι αυξήσεις πρωτομπήκαν το Α Εξάμηνο του 2013, αναστάλλησαν προσωρινά λόγω των κινητοποιήσεων μας (για τις οποίες και διωκόμαστε) και επανήλθαν οριστικά από την 2/5/2014. Το Δεκέμβρη του 2014 μάλιστα μπήκαν και τα αναδρομικά στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του ΤΣΜΕΔΕ και πήγαν και στις εφορίες. Τα αναδρομικά αφορούν σε 5 εξάμηνα (Β2011 - Β2013) και υπολογισμό τους μπορείτε να δείτε εδώ, ενώ από 1/1/2015 οι εισφορές ανεβαίνουν πάλι. Η κυβέρνηση ας ξεχάσει τις ρυμίσεις 100 δόσεων που νομιμοποιούν τις ληστρικές αυξήσεις και ας νομοθετήσει άμεσα την κατάργηση τους (και αναδρομικά από το 2011), αλλιώς έχουμε πόλεμο.

Από εδώ. Επιπλέον εισφορές για πάνω από 120.000 μηχανικούς που είναι ασφαλισμένοι στο ΕΤΑΑ - ΤΣΜΕΔΕ καθώς θα κληθούν να πληρώσουν αναδρομικά από τον Ιούλιο του 2011 αυξημένες εισφορές στο Ταμείο τους

Η απόφαση - βόμβα από το Συμβούλιο της Επικρατείας ήρθε στο φως από τον Ελεύθερο Τύπο και όπως αναφέρεται δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί επισήμως από το ΣτΕ αλλά ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, την έχει στα χέρια του το ΤΕΕ και έχει ανάψει φωτιά σε όλο τον κλάδο των μηχανικών γιατί ουσιαστικά τους υποχρεώνει να καταβάλουν αναδρομικά τις αυξημένες εισφορές που θεσπίστηκαν με το νόμο 3986/2011 καθώς το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι είναι συνταγματικές, απορρίπτοντας την προσφυγή του ΤΕΕ που ζητούσε να μην ισχύουν οι νέες εισφορές λόγω αντισυνταγματικότητας!

Σημειώνεται ότι μέχρι να τελεσιδικήσει η προσφυγή το Ταμείο των μηχανικών (ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ) πήρε απόφαση να παγώσει την εφαρμογή του νόμου από τον Απρίλιο του 2013. Το βασικό επιχείρημα ήταν ότι ο κλάδος των μηχανικών αδυνατούσε να επωμιστεί την αύξηση των εισφορών εξαιτίας της κρίσης που είχε προκαλέσει στον κατασκευαστικό τομέα η οικονομική ύφεση.

Το ΣτΕ έκρινε ότι δεν υπάρχει θέμα αντισυνταγματικότητας στην αύξηση των εισφορών, απορρίπτοντας την προσφυγή του ΤΕΕ.

Οι 120.000 μηχανικοί είναι πλέον αντιμέτωποι με την εφαρμογή ενός νόμου που «τους υποχρεώνει» να καταβάλουν αυξημένες τις ασφαλιστικές εισφορές 8 εξαμήνων, δεδομένου ότι οι πληρωμές στο Ταμείο τους είναι εξαμηνιαίες.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά μέσο όρο η μηνιαία εισφορά είναι 350 ευρώ, προκύπτει ότι το συνολικό ποσό που θα κληθούν να καταβάλουν οι ασφαλισμένοι του ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ αγγίζει τα 336 εκατ. ευρώ, δηλαδή το κατά κεφαλήν κόστος από τις οφειλές των απλήρωτων εισφορών της περασμένης τετραετίας είναι 2.800 ευρώ στον κάθε ασφαλισμένο!

Σύμφωνα με τον «Ελεύθερο Τύπο» το θέμα είναι ήδη γνωστό στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και μάλιστα έχουν βολιδοσκοπηθεί πιθανές λύσεις, όπως η ένταξη των οφειλών από τη μη πληρωμή των αυξημένων εισφορών στη ρύθμιση των 100 δόσεων.

Καταγγελία της ποινικής δίωξης για συνδικαλιστική δράση μελών του ΤΕΕ και της ΕΜΔΥΔΑΣ

Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ

τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr

Αθήνα, 23-3-2015

Αρ. Πρωτ. :6818

Προς : 1. Πρόεδρο και Δ.Ε. ΤΕΕ

2. Πρόεδρο και ΔΕ ΕΤΑΑ/ΤΣΜΕΔΕ

Κοιν.: 1. Αναπλ. Υπουργό Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Δ. Στρατούλη.

2. Α ΄βαθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ

Θέμα : Καταγγελία της ποινικής δίωξης για συνδικαλιστική δράση μελών του ΤΕΕ και της ΕΜΔΥΔΑΣ

Η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ εκφράζει την αγανάκτηση της για την απαράδεκτη πρακτική του προέδρου του ΕΤΑΑ και “συναδέλφου” κου Σελλιανάκη να στοχοποιήσει 8 μέλη της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ και γνωστούς συναδέλφους, για τις πολύμηνες κινητοποιήσεις της Άνοιξης του 2013 και 2014. Μεταξύ αυτών και δύο συναδέλφους, τον πρώην Πρόεδρο της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ Θ. Μπούμη και το νυν μέλος ΔΣ της ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής Πετρόπουλο Δημήτρη.

Οι κινητοποιήσεις αυτές, στις οποίες καλούσε το ΤΕΕ, η ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής αλλά και πλήθος άλλων φορέων, συλλόγων και σωματείων μηχανικών, είχαν ως στόχο την αποκατάσταση της λειτουργίας του ασφαλιστικού μας φορέα, προς όφελος των ασφαλισμένων του, όπως είναι ο σκοπός λειτουργίας του. Προέκυψαν ως αποτέλεσμα των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών που πιστά υπηρέτησε ο εν λόγω “συνάδελφος” και οι κυβερνήσεις της περιόδου. Πολιτικών που οδήγησαν το -κάποτε εύρωστο ταμείο μας - προς την κατάρρευση και τους ασφαλισμένους του στην απόγνωση.

Ήδη πριν την υλοποίηση των ληστρικών αυξήσεων εισφορών του Μεσοπρόθεσμου (Ν.3986/2011), μεγάλο μέρος των συναδέλφων (περί το 30%) αδυνατούσε να εκπληρώσει τις ασφαλιστικές του υποχρεώσεις, λόγω της ανεργίας και της συντριπτικής ύφεσης στο επάγγελμα. Με τις αυξήσεις αυτές το ποσοστό εκτινάχθηκε στο 68% των αυτοαπασχολούμενων συναδέλφων (46.000) με αποτέλεσμα όλοι αυτοί να απολέσουν την ιατροφαρμακευτική τους κάλυψη και τη δυνατότητα να ασκήσουν το επάγγελμα. Ήδη 3.000 συνάδελφοι έχουν διαγραφεί από το Επιμελητήριο, ενώ εκκρεμούν εκατοντάδες ακόμα αιτήσεις, οι νέοι συνάδελφοι μεταναστεύουν και αποφεύγουν να γραφτούν για να μη φορτωθούν με ένα υπέρογκο ασφαλιστικό χρέος. Τα αποθεματικά μας δέχθηκαν μεγάλη απώλεια εν μια νυκτί από το PSI και το ΕΤΑΑ ακόμα συζητάει για το αν θα προσφύγει ενάντια στην ΤτΕ για το έγκλημα που εκτέλεσε στα αποθεματικά μας. Οι άνεργοι συνάδελφοι είναι οι μοναδικοί που δε δικαιούνται απολύτως καμίας παροχής, αλλά αντιθέτως εξακολουθούν να φορτώνονται με οφειλές, ενώ την ίδια στιγμή ο κατασχετικός μηχανισμός του ΚΕΑΟ, απειλή να κατάσχει όποια περιουσιακά στοιχεία τους έχουν απομείνει. Αυτή είναι η μόνη και απόλυτη βία που έχει ασκηθεί, όχι βέβαια προς το ΕΤΑΑ και τον πρόεδρο του, αλλά σ΄ έναν μεγάλο αριθμό ασφαλισμένων Μηχανικών που πλήττονται βάρβαρα από την μνημονιακή λαίλαπα.

Η διαμαρτυρία των ασφαλισμένων και η διεκδίκησή τους για σωτηρία του Ταμείου και επίλυση των δίκαιων αιτημάτων τους, αποτελούσε και αποτελεί μονόδρομο, αναφαίρετο δικαίωμα και υποχρέωση απέναντι σε αυτούς που επιχείρησαν την καταστροφή τους. Η παρουσία μας στις συνεδριάσεις του ΕΤΑΑ (αλλά και στο ΤΣΜΕΔΕ, στο ΚΕΑΟ, στο Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων) είχε ως στόχο να αναδείξει την ανθρωπιστική κρίση που δημιούργησαν οι πολιτικές αυτές, να διεκδικήσει τα αυτονόητα αιτήματα των εργαζόμενων μηχανικών και των φορέων τους για την υγεία, την ασφάλιση, τα δικαιώματα μας, να επαναφέρει τη νομιμότητα στη λειτουργία που τόσο βάναυσα καταπάτησε ο διορισμένος πρόεδρος του.

Ο Μάναλης έφυγε, ο Σελλιανάκης?

Ο ΜΑΝΑΛΗΣ έφυγε, οι υπόλοιποι στις θέσεις τους:

• 
  

Δημοσιεύτηκε στις 16 Μαρτίου 2015

Σε εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 2, παρ. 2, εδάφιο (ε) της απόφασης 3/347/12.07.2005 του Δ.Σ. της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η Attica Bank  Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία ανακοινώνει ότι το Διοικητικό της Συμβούλιο σε σημερινή του συνεδρίαση έκανε δεκτή την παραίτηση του μη εκτελεστικού μέλους του, κ. Γκίκα Μάναλη.

Μετά τα παραπάνω, η σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας έχει ως εξής:

1. Ιωάννης Γαμβρίλης, Πρόεδρος Δ.Σ., μη εκτελεστικό μέλος

2. Αντώνιος Σελλιανάκης, Αντιπρόεδρος Δ.Σ., μη εκτελεστικό μέλος

3. Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος, εκτελεστικό μέλος

4. Ιωάννης Ιωαννίδης,  Γενικός Διευθυντής Επιχειρηματικής και Λιανικής Τραπεζικής, εκτελεστικό μέλος

5. Αθανάσιος Πρέσβελος, μη εκτελεστικό μέλος

6. Αθανάσιος Σταθόπουλος, μη εκτελεστικό μέλος

7. Ηλίας Περτζινίδης, ανεξάρτητο, μη εκτελεστικό μέλος

8. Περικλής Καραΐσκος, μη εκτελεστικό μέλος

9. Δημήτριος Βογανάτσης, ανεξάρτητο, μη εκτελεστικό μέλος 

10. Γιάννος Γραμματίδης, μη εκτελεστικό μέλος

11. Νικόλαος Μπακατσέλος, ανεξάρτητο, μη εκτελεστικό μέλος

12. Γεώργιος Χορταρέας, πρόσθετο, μη εκτελεστικό μέλος και εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου δυνάμει των διατάξεων του ν.3723/2008.

ATTICA BANK
ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

http://www.atticabank.gr/el/group/news/1265-announcement-16-03-2015

Κατευθύνσεις ενός νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου στην Αθήνα

Κατευθύνσεις ενός νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου στην Αθήνα

Εισήγηση στην Δημόσια συζήτηση του «Περιβαλλοντικού Δικτύου Αθήνας», 15.3.2015

Πάνος Τότσικας, Αρχιτέκτονας-Πολεοδόμος

Μέλος της “Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό”

Εισαγωγή

Στις αρχές του 2010, έλαβα μια πρόσκληση από τον τότε πρόεδρο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας(ΟΡΣΑ) καθηγητή Γιάννη Πολύζο να συμμετάσχω σε μια άμισθη Ομάδα Εργασίας με θέμα «Περιβάλλον - Αγροτική γη», εν όψει της διαμόρφωσης ενός νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας. Αν και είχα κάποιες επιφυλάξεις για μια σειρά λόγους, τελικά δέχτηκα την πρόσκληση και συμμετείχα σ’ αυτή την Ομάδα Εργασίας.

Είχε προηγηθεί ένα χρόνο πριν, η κατάθεση ενός άλλου Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας από τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Γιώργο Σουφλιά, προς αντικατάσταση του θεσμοθετημένου Ρ.Σ.Α του 1985 του Αντώνη Τρίτση (Νόμος 1515). Η δημόσια και σφοδρή αντίθεσή μου στους νέους αυτοκινητόδρομους στην Ανατολική Αττική και ειδικότερα στον Υμηττό, που προέβλεπε το Ρ.Σ.Α του Γ. Σουφλιά, ίσως ήταν ο κύριος λόγος που ώθησε τον Γιάννη Πολύζο να με συμπεριλάβει σε μια Ομάδα Εργασίας για το νέο Ρ.Σ.Α.

Για την ιστορία σημειώνω, ότι ο κ. Σουφλιάς και η τότε κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, στις διακηρύξεις τους για το ΡΣΑ ισχυρίζονταν ότι: «Θέλουμε να φτιάξουμε μια οικολογικά συνειδητοποιημένη και βιώσιμη πόλη… μια δυναμική, ανταγωνιστική και εξωστρεφή Μητρόπολη… μια συνεκτική και φιλική προς την κοινωνία πόλη», κάνοντας «…στροφή προς ένα νέο πρότυπο βιώσιμης οικιστικής ανάπτυξης… σε αρμονία με τον διεθνή ρόλο της Αθήνας ως Μητροπολιτική περιοχή της Ευρώπης» (1).

Εν τέλει, το «νέο Αθηναϊκό όραμα», το ΡΣΑ του Γ. Σουφλιά, μπήκε στο ψυγείο από την επόμενη Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου και όσον αφορά τους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό, το τελικό χτύπημα δόθηκε από τις προσφυγές στο ΣτΕ που κατέθεσαν 4 Δημοτικές Αρχές της περιοχής και 4 Κινήσεις Πολιτών, αλλά και από την οικονομική δυσπραγία που εκδηλώθηκε μετά το 2009..

Ακόμη, θα ήθελα εισαγωγικά να επισημάνω, κάποιες Παρατηρήσεις μου, στα πλαίσια της προαναφερόμενης Ομάδας Εργασίας «Περιβάλλον-Αγροτική γη» για το νέο ΡΣΑ, στην οποία συμμετείχα.

Σχετικά με τους Ορεινούς όγκους και την δασική γη, έγραφα το 2010: «…Το Ρ.Σ.Α του1985 αποτέλεσε μια προσπάθεια αναχαίτισης παρεμβάσεων και εξελίξεων που επιφύλασσαν αρνητικό περιβαλλοντικό αντίκτυπο στην Αττική και έτυχε χαμηλού βαθμού εφαρμογής. Η θεσμοθέτηση καθεστώτος προστασίας για συγκεκριμένους ορεινούς όγκους (π.χ Πάρνηθα, Υμηττό, Πεντέλη),δεν απέτρεψε τις αυθαίρετες ή νομότυπες παρεμβάσεις εκ μέρους κάποιων ιδιωτών, κάποιων εκπροσώπων της εκκλησίας, κάποιων Ο.Τ.Α και κάποιων άλλων φορέων του Δημοσίου… Η μέχρι σήμερα έλλειψη Κτηματολογίου σε εκτεταμένες περιοχές της Αττικής, δίνει τη δυνατότητα σε ιδιώτες να καταπατούν ή να διακατέχουν μεγάλες ή μικρότερες δασικές εκτάσεις, οι οποίες αφού «χάσουν» τα δασικά τους χαρακτηριστικά, μετατρέπονται σε δήθεν «καλλιεργούμενες» και στην συνέχεια μεταπωλούνται και χτίζονται αυθαίρετα ή νομότυπα. Η ραγδαία εξαφάνιση της δασικής γης στην Αττική, ύστερα από τις επανειλημμένες μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων ετών, αποτελεί επίσης ένα πλήγμα στο φυσικό περιβάλλον εφ’ όσον συνδέονται με την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της δημόσιας γης…» . Αυτά γράφονταν το 2010, και βέβαια ισχύουν και σήμερα.

Σχετικά με κάποιους «ειδικούς στόχους» για το ΡΣΑ, είχα προτείνει το 2010 τα ακόλουθα, τα οποία επίσης ισχύουν και σήμερα:

Ρωμανιάς: Ο Βενιζέλος εξαπάτησε τους βουλευτές για το PSI

Την ώρα που το υπουργείο Εργασίας διαψεύδει κάθε σενάριο περικοπής των εφάπαξ, ο Γενικός Γραμματέας Κοινωνικής Ασφάλισης, κ. Γιώργος Ρωμανιάς, σε συνέντευξη του στα dikaiologitika.gr παραδέχεται ότι το χειρότερο σενάριο είναι να υπάρξει μια ελάχιστη μείωση, κάτω και από το 10%

news247

Στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στα «dikaiologitika.gr», ο κ. Ρωμανιάς ξεκαθαρίζει ότι το  θέμα με τον τρόπο υπολογισμού των εφάπαξ πρέπει να λήξει άμεσα και το μόνο βέβαιο είναι ότι ο μαθηματικός τύπος, που θέσπισε η προηγούμενη κυβέρνηση θα καταργηθεί. Από εκεί και μετά, η επιτροπή που έχει συσταθεί και στην οποία προεδρεύει ο ίδιος ψάχνει να βρει λύση στο πρόβλημα, με απώτερο στόχο να μην υπάρξει μείωση. Αν όμως υπάρξει, θα είναι η μικρότερη δυνατή.

Την ίδια στιγμή ο κ. Ρωμανιάς έχει να λύσει και το πρόβλημα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ). Οι κυβερνητικές επιλογές της τελευταίας τριετίας, οδήγησαν το Ταμείο στα όρια της κατάρρευσης και τώρα κινδυνεύουν τα μερίσματα που λαμβάνουν περίπου 230 χιλιάδες δικαιούχοι. Ο κ. Ρωμανιάς παραδέχεται ότι και εκεί είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο να γίνουν περικοπές, έως 10% στα μερίσματα. «Εάν μείνουμε στην κατάσταση τη σημερινή, η περικοπή κινδυνεύει να είναι πάρα πολύ μεγάλη. Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να κάνουν περικοπές 30 - 35%. Εάν χρειαστεί να γίνει περικοπή, αυτή θα είναι χαμηλή, μπορεί λιγότερο και από 10%», τονίζει ο κ. Ρωμανιάς. Ο ΓΓΚΑ τοποθετεί στο επίκεντρο της κριτικής που ασκεί στα πεπραγμένα της προηγούμενης κυβέρνησης τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, τον οποίο θεωρεί βασικό υπεύθυνο για τη σημερινή κατάσταση των Ασφαλιστικών Ταμείων.
Δηλώνει μάλιστα ότι ο Βενιζέλος «εξαπάτησε τους βουλευτές τον Φεβρουάριο του 2012», όταν ήθελε να τους πείσει να υπερψηφίσουν το PSI.  «Ειδικά για τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων», τονίζει ο κ. Ρωμανιάς ότι ο κ. Βενιζέλος είπε πως «θα συστήσει ειδικό μηχανισμό αποκατάστασης αυτών των απωλειών. Από τότε μέχρι σήμερα, έχουν περάσει τρία χρόνια και, ουδέποτε συστάθηκε αυτή η εταιρία και όπως είναι επόμενο, ούτε ένα ευρώ δεν δόθηκε για το Ασφαλιστικό Σύστημα. Εδώ λοιπόν συλλαμβάνεται ο Βενιζέλος να παραπλανεί ή να εξαπατάει τη Βουλή για το PSI».

Πιο αναλυτικά η συνέντευξη Ρωμανιά στα dikaiologitika.gr έχει ως εξής:
- Κε Ρωμανιά, ποια είναι η κατάσταση των Ασφαλιστικών Ταμείων και πού αποδίδονται οι ευθύνες για το «κούρεμα» των αποθεματικών τους;

Οι διώξεις και η Πανεπιστημονική

Χθες ενημερώσαμε σχετικά με την απόφαση της Α/ΤΕΕ την οποία υποβάλαμε ως συσπείρωση και έγινε αποδεκτή με μεγάλη πλειοψηφία, ώστε να εκφραστεί ομόθυμα η αλληλεγγύη στους 8 διωκόμενους συναδέλφους (μεταξύ αυτών και 4 μελών της συσπείρωσης). Αλγεινή εντύπωση μας έκανε η τοποθέτηση της Πανεπιστημονικής, η οποία αρνήθηκε να ψηφίσει την απόφαση αυτή, ώστε να εκφραστεί ομόφωνα η αλληλεγγύη, αλλά επέμεινε μέχρι τέλους στο κείμενο που ακολουθεί. Στο κείμενο της ξεχνά (;) να αναφέρει (ούτε μια λέξη) τον πρόεδρο του ΕΤΑΑ (και μοναδικό καταγγέλοντα) "συνάδελφο" κο Σελλιανάκη, την κυβέρνηση που τον τοποθέτησε, το θεσμικό (μνημονιακό) πλαίσιο που υπηρέτησε, τον πολιτικό χαρακτήρα των διώξεων (και όχι απλά "ανωμοτί καταθέσεων"). Αποτελεί ένα κατεξοχήν γενικόλογο κείμενο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε κάθε περίπτωση συνδικαλιστικής δίωξης (πιθανά να είναι κιόλας, παρμένο από τον αυτόματο παραγωγό ψηφισμάτων του χώρου αυτού).

Η υπενθύμιση βέβαια των τοποθετήσεων της Πανεπιστημονικής την περίοδο 2013-2014, απέναντι στις κινητοποιήσεις της Ανοικτής Συνέλευσης Μηχανικών, της ΕΜΔΥΔΑΣ, του ΣΜΤ και του ΤΕΕ θα φωτίσει περισσότερο τη στάση αυτή. 

Αντιγράφουμε από τότε:

Ερωτηματικά για την απόφαση της Περιφέρειας για τα «Αστέρια» Γλυφάδας

Παρά τη σωρεία αντιδράσεων, ακόμα και στο εσωτερικό της πλειοψηφούσας παράταξης του συνδυασμού της κυρίας Δούρου, η «επένδυση» εγκρίθηκε από την Περιφέρεια Αττικής. Από εδώ

Η έγκριση της «επένδυσης» πέρασε με τη σύμπραξη της παράταξης Δούρου, με τις παρατάξεις Σγουρού και Κουμουτσάκου, καθώς από τους συμβούλους της Δύναμης Ζωής της Ρένας Δούρου 5 καταψήφισαν, 4 ψήφισαν λευκό και 1 δήλωσε «απών»..

Η απόφαση που πήρε χθες η διοικούσα παράταξη "Δύναμη Ζωής" της Ρένας Δούρου, να υπερψηφίσει την ΜΠΕ παρά τις αντιδράσεις που σημειώθηκαν στο εσωτερικό της 

Την ΜΠΕ για τ' "ΑΣΤΕΡΙΑ" δεν ψήφισαν 10 περιφερειακοί σύμβουλοι της παράταξης της Ρένας Δούρου, ενώ υπερψηφίστηκε και από τις παρατάξεις του Γιάννη Σγουρού και του Γιώργου Κουμουτσάκου.   

Καταψήφισαν οι: ‘Αννα Βασιλάκη, Γιάννης Πρωτονοτάριος, Φλωρεντία Νικολιδάκη, Ζωή Ράϊκου και Μαρίνα Κούκα, οι Παναγιώτης Πατσαβός, Ασημάκης Μαντάς, Παρασκευή Τουτουντζή και Απόστολος Γούλας ψήφισαν λευκό, ενώ απείχε ο Κώστας Βλάχος.

Όπως σημείωσε ο αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών Χρίστος Καραμάνος, η σημερινή ΜΠΕ απέχει παρασάγγας από τη μελέτη περιβαλλοντικών όρων που ακυρώθηκε το 2003 από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Την αίτηση ακυρώσεως για τη μελέτη εκείνη είχαν προσυπογράψει μεταξύ άλλων, η πρώην βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Στέλλα Αλιφιέρη, η βουλευτής ΚΚΕ Λιάνα Κανέλη, ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο πρώην δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης κ.α..

Όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Καραμάνος, «ο χώρος μας είναι ο βασικός κορμός όλων των κινητοποιήσεων για την προστασία του Περιβάλλοντος. Είμαστε καρφωμένοι στις ίδιες αρχές, την υπεράσπιση του Περιβάλλοντος και του δημοσίου συμφέροντος».

Σχέδιο επιτροπής «Κυριτσάκη» για τα επαγγελματικά δικαιώματa

Σε συνέχεια προηγούμενων αναρτήσεων μας (εδώ και εδώ) αναρτούμε το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την άσκηση του επαγγέλματος του Πολιτικού, Αρχιτέκτονα και Τοπογράφου Μηχανικού.

ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ
«ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ, ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΥ και συναφών επαγγελμάτων σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπαραγράφου ΙΓ.12 της παραγράφου ΙΓ του άρθρου 1 του ν. 4254/2014»

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη τις διατάξεις:
1........
2.
3.
4. Την από ......εισήγηση της Επιτροπής της υποπαραγράφου ΙΓ.12 της παραγράφου ΙΓ του άρθρου 1 του ν. 4254/2014.
5.........                                     :

Άρθρο 1
Ορισμοί
Για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος, ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί:

«Γνωστικό αντικείμενο»: το πεδίο γνώσεων κάθε ειδικότητας διπλωματούχου μηχανικού, όπως αυτό προσδιορίζεται από το οικείο νομοθετικό πλαίσιο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων ή/και το κανονιστικό πλαίσιο της αντίστοιχης σχολής ή τμήματος Πανεπιστημιακού Ιδρύματος Ανώτατης Εκπαίδευσης της ημεδαπής. Για την περίπτωση ισότιμης σχολής της αλλοδαπής, ως γνωστικό αντικείμενο ορίζεται το πεδίο γνώσεων κάθε ειδικότητας διπλωματούχου μηχανικού, όπως αυτό προκύπτει από το πρόγραμμα σπουδών της.
«Βασικός κύκλος σπουδών»: ο κύκλος σπουδών ο οποίος οδηγεί στην απόκτηση τίτλου σπουδών διπλωματούχου Πολιτικού Μηχανικού, διπλωματούχου Αρχιτέκτονα Μηχανικού και διπλωματούχου Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού.
«Γενικές γνώσεις»: τα μαθήματα γενικής τεχνικής, επιστημονικής και μαθηματικής γνώσης, τα οποία περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα σπουδών της κάθε σχολής ή τμήματος Πανεπιστημιακού Ιδρύματος Ανώτατης Εκπαίδευσης της ημεδαπής ή ισότιμης σχολής της αλλοδαπής και σχετίζονται με την ειδικότητα του διπλωματούχου μηχανικού.
«Ειδικές γνώσεις»: τα προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά μαθήματα που υποστηρίζουν μία συγκεκριμένη δραστηριότητα, η οποία ασκείται από τον Πολιτικό Μηχανικό ή τον Αρχιτέκτονα Μηχανικό ή τον Αγρονόμο Τοπογράφο Μηχανικό.
«Μερική πρόσβαση»: η πρόσβαση σε εύρος δραστηριοτήτων ή/και πτυχές συγκεκριμένης δραστηριότητας βάσει του γνωστικού αντικειμένου και των γενικών και ειδικών γνώσεων του διπλωματούχου μηχανικού.
«Επάρκεια»: η κατοχή επαγγελματικών προσόντων που απαιτούνται για την απόκτηση πρόσβασης σε μία ή περισσότερες δραστηριότητες κάθε ειδικότητας διπλωματούχου μηχανικού.
«Ομοειδής ή συγγενής ειδικότητα»: ειδικότητα σε παρόμοιο ή συναφές γνωστικό αντικείμενο.
«Επίπεδα επαγγελματικής δραστηριότητας: η διαβάθμιση επαγγελματικής δραστηριότητας, η οποία γίνεται σύμφωνα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ή προδιαγραφές.
«Ειδικό τεχνικό έργο»: το έργο του οποίου η μελέτη και κατασκευή απαιτεί, για λόγους δημοσίου συμφέροντος και δημόσιας ασφάλειας, ιδιαίτερη επιστημονική και τεχνική κατάρτιση, γνώση και εμπειρία.


Άρθρο 2
Η ενάσκηση του επαγγέλματος του Πολιτικού Μηχανικού γίνεται με βάση το γνωστικό αντικείμενο στις εξής επαγγελματικές δραστηριότητες ιδιωτικών και δημοσίων έργων:

Από τον Φουτζιμόρι στον ΣΥΡΙΖΑ -η περίπτωση της κ. Παναρίτη

Τάκης Μαστρογιαννόπουλος, Δημήτρης Μπελαντής | 20.03.2015

Δεν υπάρχει τεχνική γνώση χωρίς πολιτική ιδεολογία, δεν υπάρχει πολιτική πρακτική χωρίς ταξικά χαρακτηριστικά, δεν υπάρχουν αποφάσεις χωρίς ηθικές συνέπειες και εμπλοκή.

Ένα σημαντικό πρόβλημα που χαρακτηρίζει την σύγχρονη Αριστερά στην Ελλάδα και διεθνώς είναι η απώλεια της ιστορικής μνήμης. Στα πλαίσια του μετανεοτερικού κόσμου, όπου όλοι αναγκαστικά διαβιούμε, όλες οι παρελθούσες πραγματικότητες, όλες οι σκαιές πράξεις, όλες οι παραβιάσεις της ανθρώπινης αξιοπρέπειας φαίνεται να χάνουν την οξύτητά τους. Αναπτύσσεται ένα διαρκές και υπνωτιστικό ηθικά «ναι μεν αλλά». «Ναι μεν αυτός ή αυτή έκανε ό,τι έκανε  τότε (και που ξέρουμε ότι όντως το έκανε ;) ,αλλά είναι ικανός/ή, μπορεί να μας βοηθήσει, έχει σημαντικές διεθνείς διασυνδέσεις, τους ξέρει από μέσα, διαθέτει τεχνογνωσία κλπ». Αυτή η απολογητική τοποθέτηση λειτουργεί ως ένα σφουγγάρι που σβήνει κάθε παράπτωμα του παρελθόντος και σιγά-σιγά οδηγεί στο να ξεχάσουμε το ίδιο το παρελθόν. Εδώ, όμως, έγκειται η μεγάλη ιστορική ευθύνη των αριστερών και ιδίως των λεγόμενων διανοουμένων της Αριστεράς : να κρατήσουν την μνήμη ανεξίτηλη, να μιλήσουν με παρρησία για τους ανθρώπους που αδικήθηκαν ή και χάθηκαν άδικα  και για τους ανθρώπους που αδίκησαν άμεσα ή έμμεσα.

1. Στο πλευρό του Αλμπέρτο Φουτζιμόρι  

Είναι παγκοίνως αποδεκτό ότι η κ.  Παναρίτη εργάσθηκε ως σύμβουλος της κυβέρνησης Φουτζιμόρι στο Περού κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990 για λογαριασμό της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στο προσωπικό site της κ.Παναρίτη υπάρχουν πολλές θετικές αναφορές και βίντεο για την περίοδο αυτήν, όπου υποστηρίζεται ότι μέσω των ιδιωτικοποιήσεων και των στόχων της Παγκόσμιας Τράπεζας επιτεύχθηκε τότε στο Περού ένα είδος σημαντικού success story. O μη γνωρίζων τα πραχθέντα μπορεί και να πιστέψει ότι στο Περού αναπτύχθηκε ένα πείραμα άμεσης δημοκρατίας και επέκτασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η κ.Παναρίτη έχει γράψει και ένα βιβλίο όπου χαρακτηρίζει τις «μεταρρυθμίσεις» Φουτζιμόρι» ως «κυβερνητική μεταρρύθμιση δια της άμεσης δημοκρατίας». Ποιά άμεση δημοκρατία, όμως, εφάρμοσε ο Φουτζιμόρι στο Περού κατά την περίοδο 1990-2000 , όπου και διακυβέρνησε στο Περού ; Κάτι λίγο ηπιότερο από την «άμεση δημοκρατία» του στρατηγού Πινοσέτ στην Χιλή. Ας θυμηθούμε εδώ ότι ο Αλμπέρτο Φουτζιμόρι εφάρμοσε την «θεραπεία του σοκ», δηλαδή των ΔΝΤ και Παγκόσμιας Τράπεζας στο Περού των αρχών του 1990. Δηλαδή , σκληρή λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών κλπ. Όταν αυτή η πολιτική δημιούργησε κοινωνικές αντιδράσεις, ο αρχικά νόμιμα εκλεγμένος Φουτζιμόρι ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα, κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο και κυβέρνησε ως δικτάτωρ του Περού για λογαριασμό του διεθνούς κεφαλαίου και των ΗΠΑ. Διαμόρφωσε ένα ακόμη εργαστήριο του στρατιωτικού νεοφιλελευθερισμού όπως η Χιλή.

Μήπως, όμως, αυτή η δικτατορία ήταν πεφωτισμένη και δεν πείραξε τις ζωές και τα δικαιώματα των πολιτών του Περού ; Μήπως ήταν μια , κατά τα διεθνώς λεγόμενα, «εκπαιδευτική δικτατορία», ένας «αναγκαίος γύψος» , όπως θα έλεγε και ο αλήστου μνήμης Γεώργιος Παπαδόπουλος για την Ελλάδα ; Δεν είναι καθόλου έτσι. Ο Φουτζιμόρι με αφορμή την συχνά καταστροφική πολιτική της αριστερής ένοπλης οργάνωσης «Φωτεινό Μονοπάτι» ανέπτυξε μια στρατηγική αφανισμού των ινδιάνικων χωριών ως της βάσης της «τρομοκρατίας».Τα Τάγματα Θανάτου που δημιούργησε σκότωσαν χιλιάδες ανθρώπους και έβαψαν το Περού στο κόκκινο χρώμα της βάναυσης και φασιστικής κρατικής τρομοκρατίας. Για τα εγκλήματα αυτά, ο Φουτζιμόρι καταδικάσθηκε το 2009 από δικαστήριο του Περού για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Δεν γνωρίζουμε αν πήγε φυλακή, αλλά γνωρίζουμε ότι άκουσε την αναγγελία της καταδικαστικής κάθειρξης με απάθεια και σαν να μην έτρεχε τίποτε, με μια χαρακτηριστική ψυχρότητα που θυμίζει την Νυρεμβέργη του 1946.

Αύξηση φόρων 337% στους φτωχούς Έλληνες, 9% στους πλούσιους

Από το tvxs

Την παράλογη ανισότητα της εφαρμογής των μέτρων προς αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα καταδεικνύει έρευνα του Ιδρύματος Hans Böckler. Οι αριθμοί δείχνουν ότι το χάσμα είναι αγεφύρωτο, με τους φτωχότερους Έλληνες να έχουν επιβαρυνθεί φορολογικά στα χρόνια της κρίσης κατά 337% ενώ οι εύποροι κατά 9%.

Αν και θεωρητικά οι φορολογικές επιβαρύνσεις στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα ήταν σε απόλυτα νούμερα μερικών εκατοντάδων ευρώ, το ποσοστό αυτό προκύπτει από το λόγο σε σχέση με τις μειώσεις σε μισθούς αλλά και την αύξηση της ανεργίας.
Όπως επίσης προκύπτει, το ονομαστικό ακαθάριστο προϊόν των μέσων ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε συνολικά μεταξύ 2008 και 2012 έως 25%, ενώ οι μεγάλες αυτές μειώσεις οφείλονται κατά το ήμισυ στις περικοπές μισθών.
Συγκεκριμένα ως προς τους μισθούς, η μελέτη σημειώνει ότι οι μειώσεις ήταν πολύ πιο επίπονες στον ιδιωτικό τομέα σε σχέση με τον δημόσιο.
Η έρευνα αναφέρει επίσης ότι το 2012 ένα στα τρία ελληνικά νοικοκυριά έπρεπε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις με ετήσιο εισόδημα περί τα 7.000 ευρώ. Εντύπωση, τέλος, προκαλεί το γεγονός ότι τα μη προνομιούχα νοικοκυριά έχασαν μέσα στην κρίση το 86% του συνολικού τους εισοδήματος, ενώ οι πιο εύπορες οικογένειες μόλις το 16% με 20%.
Στην έρευνα για λογαριασμό του Ιδρύματος Hans Böckler αναλύθηκαν στοιχεία που αφορούσαν 260.000 ελληνικά νοικοκυριά. «Ελλάδα. Αλληλεγγύη και προσαρμογή στα χρόνια της κρίσης» είναι ο τίτλος της έρευνας που εκπόνησαν ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης μαζί με τον αναπληρωτή καθηγητή Αγροτικής Οικονομίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Σταύρο Ζωγραφάκη.

Εργολαβικές εταιρείες: πώς απομυζούν Δημόσιο και εργαζόμενους

Δύο μέλη της Παναττικής Ενωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού παραθέτουν στοιχεία για το στήσιμο των διαγωνισμών και για την εργασιακή γαλέρα.

Πηγή

 

Υπάρχουν κάποιοι εργαζόμενοι που έζησαν ένα Μνημόνιο πριν καν αυτό εγκαθιδρυθεί από την τρόικα. Αυτοί οι εργαζόμενοι, στις υπηρεσίες φύλαξης, καθαριότητας και σίτισης, αλλοδαποί και Ελληνες, ζουν τα τελευταία 5 χρόνια, σχεδόν αδιαμαρτύρητα, ένα δεύτερο, πιο επώδυνο καθεστώς απόλυτης εργασιακής εκμετάλλευσης.

Θύματα ενός πάρτι εργολαβικών εταιρειών, που μετατρέπονται σε μικρούς ιδιωτικούς ΟΑΕΔ, βιώνουν καθημερινά την απόφαση του κράτους να παραχωρήσει στους ιδιώτες σημαντικούς τομείς, στερώντας τα δημόσια κτίρια από μόνιμους ή συμβασιούχους εργαζόμενους. Με τη σκέψη σε αυτούς, η «Εφ.Συν.» ανοίγει σήμερα τον φάκελο των εργολαβικών εταιρειών καθαρισμού και σίτισης σε δημόσιους οργανισμούς.

Συζητήσαμε με εργαζόμενους σε διάφορες εταιρείες, διαβάσαμε νόμους και περάσαμε ώρες στο χάος της «Διαύγειας» αντλώντας στοιχεία που χαρτογραφούν ένα τοπίο άκρως κοστοβόρο και όχι απλώς σκοτεινό, αλλά βαθύ μαύρο.

Εργολάβοι που δεν διστάζουν, όταν καλούνται να μειώσουν τα υπερκέρδη τους, να χρησιμοποιούν εικονικές συμβάσεις, ψεύτικες βεβαιώσεις, «κλωνοποίηση» εργαζομένων, απειλές και όχι σπάνια σωματική βία. Αδιαφανείς διαδικασίες στις προκηρύξεις και στις αναθέσεις μέχρι που λίγο διάστημα μετά αποκαλύπτεται συνήθως κάποιος βολικός κυβερνητικός παράγοντας, μια ειδική τροπολογία, ένα έγκυρο ΜΜΕ και πρόθυμα διοικητικά συμβούλια που βοήθησαν στην ανάληψη ακριβοπληρωμένων έργων. Εργαζόμενοι θυμωμένοι αλλά φοβισμένοι, απλήρωτοι και ανασφάλιστοι.

Τα καρτέλ των εργολάβων ξεφύτρωσαν μεν στο μεταπολεμικό τοπίο, αλλά οι πρώτοι μεγάλοι εργολάβοι στον καθαρισμό και τη σίτιση πρωτομπήκαν στις ΔΕΚΟ τη δεκαετία του '80. Eξαπλώθηκαν στο Δημόσιο την εποχή της πρώτης διακυβέρνησης Σημίτη, στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Ακόμα και κατά τη διάρκεια των τελευταίων υφεσιακών χρόνων οι εταιρείες καθαρισμού, σίτισης και φύλαξης συνέχισαν να κλείνουν δουλειές με το Δημόσιο, να διατηρούν εν μέσω κρίσης, ακόμα και να επεκτείνουν τον κύκλο εργασιών τους, αυξάνοντας πολλές φορές τα κέρδη τους. Διαγωνισμοί στημένοι με εταιρείες «λαγούς», διαγωνισμοί φωτογραφικοί και απευθείας αναθέσεις σφίγγουν τη στρόφιγγα για όποια επιχειρηματική στόχευση όσων δεν είναι στα κόλπα.

Το δουλεμπόριο, που απασχόλησε το σύνολο του γραπτού και ηλεκτρονικού Τύπου το 2009, μετά το βιτριόλι στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, έγινε πια ο κανόνας. Οι εταιρείες αυτές, οι οποίες παλαιότερα, με βάση έρευνες, προσέλκυαν σχεδόν αποκλειστικά ξένους εργάτες, αποτέλεσαν τα τελευταία χρόνια ένα από τα ύστατα καταφύγια πολλών ανέργων της κρίσης, Ελλήνων και αλλοδαπών. Το κράτος όχι μόνο δεν κυνήγησε αυτές τις εταιρείες, καθώς ήταν από τις λίγες που έδιναν υποτυπώδεις μισθούς, αλλά στην ουσία απονέκρωσε τους ήδη προβληματικούς μηχανισμούς ελέγχου.

Οι επώνυμες καταγγελίες μειώθηκαν, τα δημοσιεύματα αραίωσαν, ο φόβος αυξήθηκε, το φαινόμενο της απλήρωτης, ενίοτε μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας νομιμοποιήθηκε στη συνείδηση των εργαζομένων, την ώρα που οι εργολάβοι επικαλούνται τη μη ομαλή εκταμίευση ποσών από το κράτος. Ομως όπως όλα τα ταγκό, έτσι κι αυτό χρειάζεται δύο παρτενέρ: τον πελάτη και την εταιρεία. Μόνο που αυτός ο πελάτης είναι πολύ συχνά (και) το Δημόσιο!

Μιλούν οι ειδικοί