14 Αεροδρόμια «και μη παρέκει»!

Του ΑΡΤΕΜΗ ΨΑΡΟΜΗΛΙΓΚΟΥ*

Οι Γερμανοί θέλουν να αρπάξουν 14 ελληνικά αεροδρόμια. «Βάζουν μπούτι» το Eurogroup και εκβιάζουν την Ελλάδα να τα «ιδιωτικοποιήσει». Μαϊμού ιδιωτικοποίηση. Για καραμπινάτη κρατικοποίηση πρόκειται! Δηλαδή για υφαρπαγή τους από το γερμανικό κράτος το οποίο ελέγχει την Fraport.

Η κοινοπραξία Fraport- Slentel που πλειοδότησε με 1,4 δισ. ευρώ απειλεί και βιάζεται για την «ολοκλήρωση της συμφωνίας με την (απελθούσα) ελληνική κυβέρνηση, με σαφές χρονοδιάγραμμα».

Η (...επελθούσα) κυβέρνηση δείχνει να αντιστέκεται. Έχει κάθε δικαίωμα και πάσα υποχρέωση να το κάνει. Και πολλές δυνατότητες. Για τον πρόσθετο λόγο πως ούτε οι Γάλλοι, ούτε οι Ιταλοί «καίγονται» να δουν τους Γερμανούς να παίρνουν τα «κλειδιά» της Ελλάδας.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει απείρως περισσότερους λόγους – ακόμη και καθαρά τεχνοκρατικούς – να «κόψει τον βήχα» των Γερμανών:

Ο τουρισμός αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας. Από αυτήν προσδοκά. Όμως ήδη υπάρχουν θύλακες πλήρως αφελληνισμένοι οικονομικώς. Δηλαδή δεν προσφέρουν κανένα οικονομικό αποτέλεσμα στη χώρα.

Το πολυσυζητημένο All Inclusive αποκόπτει τον τουρίστα από το ελληνικό οικονομικό περιβάλλον με αποτέλεσμα να μην αφήνει ούτε ευρώ. Καταναλώνει τα εισαγόμενα τρόφιμα που θα έτρωγε και στο Ρότερνταμ π.χ. και από την Ελλάδα καταναλώνει μόνον ήλιο. Δωρεάν.

Ο «εσταβλισμένος τουρισμός» (κατά την προσφυή έκφραση τουριστικού παράγοντα) σημαίνει μηδενισμό της ελληνικής προστιθέμενης αξίας στο δικό μας τουριστικό προϊόν.

Σε αυτό προσθέστε τις – φοροκλεπτικές – ενδοομιλικές συναλλαγές και την απασχόληση «μαθητευόμενων» από Πολωνία, Βαλτικές με ασήμαντη επίδραση στην αντιμετώπιση της ανεργίας.

Τώρα, παραχωρώντας τα κλειδιά της από αέρος εισόδου θα δημιουργηθεί εντός της χώρας ένας αδιατάρακτος τουριστικός δίαυλος, «μη ελληνικός», με την οικονομική έννοια: Ξένη αεροπορική εταιρία – ξένο αεροδρόμιο – All Inclusive. Μηδέν στο πηλίκον. Ή και χασούρα αν θυμηθούμε την κλοπή του ΦΠΑ από το «Ελ. Βενιζέλος».

Η κυβέρνηση πρέπει να το σκεφτεί δυο, τρείς και χίλιες δεκατρείς φορές πριν αποδεχτεί τον γερμανικό εκβιασμό.

* Πηγή: www.imerodromos.gr

Ασάφειας και διγλωσσίας συνέχεια

Της Βασιλικής Σιούτη από εδώ. Μετά και το χθεσινό Eurogroup διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά πως άλλα μας πληροφορεί η ελληνική πλευρά ότι συζητήθηκαν κι αποφασίστηκαν και άλλα οι ευρωπαίοι εταίροι. Ή αλλιώς, αυτά που η πλευρά των Ευρωπαίων παρουσιάζει ως δεδομένα, η ελληνική πλευρά είτε τα διαψεύδει, είτε να παρουσιάζει με τη γνωστή πλέον «ασάφεια»

Ήταν γνωστό τις τελευταίες μέρες ότι  οι δανειστές πίεζαν  για την άφιξη στην Αθήνα των τεχνικών κλιμακίων της άλλοτε αποκαλούμενης τρόικας και νυν αποκαλούμενων θεσμών, προκειμένου να ελέγξουν ιδίοις όμμασι  την κατάσταση  στην οποία βρίσκεται η χώρα και ειδικά τα ταμεία της.

Η κυβέρνηση όμως δεν το ήθελε. Μέχρι και  την έναρξη του χθεσινού Eurogroup διαβεβαίωνε ότι αυτό δεν θα συμβεί.  Κατά την έξοδο του από το Μέγαρο Μαξίμου, κι ενώ το  Eurogroup συνεχιζόταν, ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος , έσπευσε να κάνει δηλώσεις στις κάμερες, ανακοινώνοντας ότι έχει πολύ ευχάριστα νέα, ότι λύνεται το πρόβλημα χρηματοδότησης της χώρας και ότι αυτό συνιστά πολύ μεγάλη επιτυχία.

Οι δανειστές ωστόσο  έχουν δηλώσει δεκάδες φορές τον τελευταίο μήνα ότι η Ελλάδα θα πάρει χρήματα, μόνο αν κλείσει την αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος (δηλαδή την τελευταία αξιολόγηση του μνημονίου που παραμένει ανοιχτή από την προηγούμενη κυβέρνηση).

Θα μπορούσαν να εκταμιεύσουν κάποια υποδόση, όπως είπαν, αν έβλεπαν ότι η σημερινή κυβέρνηση αποδέχεται και προωθεί αυτά που εκείνοι θεωρούν μεταρρυθμίσεις και οι οποίες αποτελούν τους μνημονιακούς όρους της  δανειακής σύμβασης.

Επίσης, όπως έχουν ξεκαθαρίσει, δέχονται και ισοδύναμα μέτρα,  αρκεί να αποφέρουν  τα ίδια έσοδα. 

Άρα τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εχθές για να δικαιολογεί τις δηλώσεις Καμμένου; Μήπως απέσυραν τους όρους τους οι δανειστές για συμφωνία πριν δώσουν χρήματα;  Ή δέχθηκε  η κυβέρνηση τους όρους των δανειστών-  αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν θα ήταν «μεγάλη νίκη»,  αλλά υποχώρηση.

Οι ασάφειες του Βαρουφάκη συνεχίζονται

Ο Γ.Βαρουφάκης στη συνέντευξη τύπου που έδωσε,  δήλωσε: «Σήμερα κάναμε ένα αποφασιστικό βήμα για την εφαρμογή της συμφωνίας». 

Παραδέχθηκε δηλαδή ότι  αποδέχθηκε  τη συμφωνία που ζητάνε οι δανειστές. Για την τρόικα δεν ήταν ξεκάθαρος:  «Η τρόικα ήταν μία ομάδα τεχνοκρατών, η οποία έμπαινε στα υπουργεία με αποικιοκρατικό ύφος. Αυτή η πρακτική έχει τελειώσει. Οι θεσμοί δεν θα μπαινοβγαίνουν στα υπουργεία» είπε,  αλλά ταυτόχρονα δήλωσε ότι θα έχουν πλήρη πρόσβαση στις πληροφορίες που θέλουν.

(Όταν του επισήμαναν οι δημοσιογράφοι ότι πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συνεχίζουν να την αποκαλούν τρόικα, επιχείρησε να απαντήσει με –μια μάλλον απόπειρα- χιούμορ, λέγοντας :«κάποιοι Ευρωπαίοι επιμένουν στη λέξη τρόικα. Αν τους αρέσει τόσο πολύ, ας τους τη στείλουμε»)..

Πέμπτη 12/3: Κάλεσμα αλληλεγγύης για τη δίκη της Μ. Μαυρή ύστερα από τη μήνυση Κασιδιάρη

Την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2015, ώρα 9.00 π.μ , στα δικαστήρια  (πρώην Ευελπίδων),  στο κτήριο 12 και στην αίθουσα 1,  δικάζεται η  πανεπιστημιακός  Μαίρη Βαβαγιάννη-Μαυρή, ύστερα από μήνυση που υπέβαλε εναντίον της ο Ηλίας Κασιδιάρης για «συκοφαντική δυσφήμιση και ψευδορκία».

Υπενθυμίζουμε ότι η «κατηγορούμενη» είχε συνδράμει στην αποκάλυψη της ταυτότητας των δραστών χρυσαυγιτών, που επιτέθηκαν στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου σε φοιτητή του πανεπιστημίου, τον οποίο και κακοποίησαν βάναυσα. Για την πράξη της αυτή η Μ. Βαβαγιάννη έχει υποστεί,  μετά από ταλαιπωρίες χρόνων, έναν απίθανο εξευτελισμό της προσωπικότητάς της, καθώς ο Η. Κασιδιάρης, ο δικηγόρος του Ι. Ηρειώτης αλλά και το δικαστήριο που τον αθώωσε, δέχτηκαν στην ουσία ότι  είναι αναξιόπιστη μάρτυρας και η μαρτυρία της αποδόθηκε σε σκευωρία της αριστεράς, στην οποία  χρησιμοποιήθηκε η Μ.Β,  για να θιγεί η «τιμή και η υπόληψη» του Η.Κ.

Αυτή δε η αθωωτική απόφαση είναι και το κύριο επιχείρημα για τη σημερινή  δίωξή της.

 Η παρουσία όλων στα δικαστήρια είναι επιβεβλημένη όχι μόνο για να μη δικάζουν ανενόχλητοι οι νεοναζί δημοκρατικούς πολίτες αλλά και γιατί πρέπει να δοθεί ένα μήνυμα ότι η υπόθεση της Χρυσής Αυγής, που το πόρισμα των εισαγγελέων χαρακτηρίζει εγκληματική οργάνωση, πρέπει επιτέλους να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη. 

Την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2015, ώρα 9.00 π.μ , στα δικαστήρια (πρώην Ευελπίδων), στο κτήριο 12 και στην αίθουσα 1, δικάζεται η πανεπιστημιακός Μαίρη Βαβαγιάννη-Μαυρή, ύστερα από μήνυση που υπέβαλε εναντίον της ο Ηλίας Κασιδιάρης για «συκοφαντική δυσφήμιση και ψευδορκία».

Η υπόθεση
Η Μαίρη Μαυρή ήταν μάρτυρας στη γνωστή υπόθεση της επίθεσης από ομάδα ροπαλοφόρων  που χτύπησαν και μαχαίρωσαν μεταπτυχιακό φοιτητή στο χώρο του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ.

Πλήρη και χωρίς προϋποθέσεις περίθαλψη όλων των συναδέλφων και άμεση λειτουργία του κλάδου ειδικών παροχών του Ν.3518/2006

Η ΔΕ του ΤΕΕ στη χθεσινή της συνεδρίαση, ενέκρινε ομόφωνα (απουσίαζε ο εκπρόσωπος της Πανεπιστημονικής Γ. Γρηγοριάδης) το κάτωθι αίτημα που υπέβαλλε ο εκπρόσωπος των συσπείρωση - ΑΕΠ - ΑΜΑΚ Γ. Πάνου, και όρισε τον πρόεδρο της Αντιπροσωπείας Γ. Κυριακόπουλο και τον ίδιο ως εκπροσώπους της ΔΕ του ΤΕΕ για να παρουσιάσουν, το παρακάτω αίτημα που θα υποβάλλουμε για να παραστούμε, στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής τις αμέσως επόμενες μέρες στη βάση της απόφασης της αντιπροσωπείας του ΤΕΕ.

Αυτές τις μέρες βρίσκεται για συζήτηση στη βουλή το Σχέδιο Νόμου:

"Ρυθμίσεις για τη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την οργάνωση της Κυβέρνησης και των Κυβερνητικών οργάνων και λοιπες διατάξεις"

http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/9164909.pdf

Στο Σχέδιο Νόμου αυτό,  και συγκεκριμμένα στο άρθρο 30 παράγραφος 2 που αφορά τους μηχανικούςκαι με τις προϋποθέσεις του Νόμου 4254/14, αναφέρεται πως "παρατείνεται η το δικαίωμα παροχών ασθενείας σε είδος μέχρι 29-2-2016"

Νόμος 4254 / 7 απριλίου 2014

"Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο εφαρμογής του ν. 4046/2012 και άλλες διατάξεις."

http://www.depa.gr/uploads/files/ethniko_el/N4254_7%204%2014_FEK85.pdf

Η παραπάνω διάταξη του Σχεδίου Νόμου "για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης" εξακολουθεί να αφήνει  έκθετους υγειονομικά χιλιάδες συναδέλφους μηχανικούς που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του Ν.4254/14.

(12.000 € μέσο ετήσιο οικογενειακό εισόδημα - ανασφάλιστοι μόνο των ετών 2011, 2012, 2013)

Παρακαλώ λόγω του επείγοντος, στην αποψινή μας συνεδρίαση η ΔΕ να εξουσιοδοτήσει εκπρόσωπό της να παραστεί στην αρμόδια επιτροπή της βουλής και να ζητήσει την απάλειψη της συγκεκριμένης ρύθμισης και αντικατάστασή της σύμφωνα με τις αποφάσεις της πρόσφατης αντιπροσωπείας του ΤΕΕ με την οποία ζητάμε την "πλήρη και χωρίς προϋποθέσεις περίθαλψη όλων των συναδέλφων και την άμεση λειτουργία του κλάδου ειδικών παροχών του Ν.3518/2006"

Υποστηρικτικά

Απόψεις και ερωτήματα σε ασπρόμαυρο φόντο

Από την Αυγή της Πόλυς Κρημνιώτη. Διαβάστε σχετικά και εδώ και εδώ και εδώ. Ο διαχειριστής πάντως εκτός από εντυπωσιασμένος από την οργανωτική υλοποίηση του project είναι πιο κοντά στην άποψη Σταυρίδη, εσείς?

Φωτιές άναψε το τεράστιο ασπρόμαυρο γκράφιτι που από την περασμένη εβδομάδα καλύπτει τις προσόψεις του Πολυτεχνείου στις οδούς Στουρνάρη και Πατησίων. Εκτός από τη διχογνωμία και τις αντεγκλήσεις που διατυπώνονται, αλλά και τα ερωτηματικά που εγείρονται σχετικά με το κατά πόσον νομιμοποιείται η επέμβαση δημιουργών, καλλιτεχνών ή μη, σε ένα ιστορικό δημόσιο κτήριο όπως αυτό του Καυταντζόγλου στην τριλογία της οδού Πατησίων, αλλά και για την προστασία του δημόσιου Πανεπιστημίου, το γκράφιτι προκάλεσε ήδη την επέμβαση της Δικαιοσύνης, καθώς η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας διέταξε χθες επείγουσα προκαταρκτική έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί αν έχει διαπραχθεί το αδίκημα της φθοράς.
Ο υπουργός Παιδείας και πανεπιστημιακός δάσκαλος στο ΕΜΠ Αριστείδης Μπαλτάς θεωρεί ότι "η παραπάνω πράξη υπερέβη τα όρια", ενώ ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο, έσπευσε αμέσως να διαβεβαιώσει ότι το υπουργείο Πολιτισμού "ασφαλώς θα διαθέσει στο ΕΜΠ την τεχνογνωσία των συντηρητών του για την αποκατάσταση των μαρμάρινων στοιχείων".
Γνωστοί πάντως αρχιτέκτονες εκφράζουν στην "Αυγή" την αντίθεσή τους στην "παρέμβαση" στο ιστορικό κτήριο, ωστόσο αποφεύγουν να τη δαιμονοποιήσουν.
Αναλυτικότερα το υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων στην ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι "οι εκφράσεις αυθόρμητης τέχνης της νέας γενιάς -όσο σεβαστές και αν είναι- απαιτούν όρια και μέτρο. Στην περίπτωση του Πολυτεχνείου, ενός ιστορικού κτηρίου της χώρας με ιδιαίτερο συμβολισμό και μάλιστα συνδεδεμένο με την πρόσφατη ιστορία και τους αγώνες της νέας γενιάς, αλλά και με αισθητική αξία, το υπουργείο θεωρεί ότι η παραπάνω πράξη υπερέβη τα όρια. Ως προς το σοβαρό ζήτημα της φύλαξης των ΑΕΙ, αυτό αποτελεί αντικείμενο διαλόγου του υπουργείου με την πανεπιστημιακή κοινότητα".
Ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης στη δήλωσή του επισημαίνει ότι "το γκράφιτι στο Πολυτεχνείο απεικόνισε την κρίση στη χώρα, στην πόλη, στην οδό Στουρνάρη. Η σκοτεινιά του αναδύεται από το ζοφερό μικροκλίμα της περιοχής. Ταυτοχρόνως το γκράφιτι κατέλαβε επιθετικά το ΕΜΠ και βανδάλισε το αρχιτεκτονικό μνημείο. Αλλοίωσε όχι μόνο τη μορφολογία του, αλλά και την ιστορική του φυσιογνωμία. Επιπλέον έφθειρε τα μάρμαρα, ελπίζουμε όχι ανεπανόρθωτα. Το υπουργείο Πολιτισμού, στενά συνδεδεμένο με την ευρύτερη περιοχή, μέσω του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του κεντρικού του κτιρίου, ανησυχεί για την κλιμακούμενη αποσάθρωση του αστικού ιστού και θα αναλάβει πρωτοβουλίες για αναβάθμιση μαζί με όλους τους θεσμικούς φορείς και τις κοινωνικές συλλογικότητες".

Πέντε σημεία για την προετοιμασία της επόμενης διαπραγμάτευσης

του Λάμπρου Χήτα* από εδώ

 

1. Η πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης της νέας κυβέρνησης δεν έλυσε κανένα από τα βαθιά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Αδιαμφισβήτητα η πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με την ΕΕ κατέληξε σε ένα αποτέλεσμα εξαιρετικά πιεστικό για την ελληνική κοινωνία. Η παράταση της δανειακής σύμβασης για τέσσερις ακόμη μήνες με αταλάντευτη την επιμονή των θεσμών (ΕΚΤ, ΕΕ, ΔΝΤ) στη στρατηγική της λιτότητας, αλλά και την ταυτόχρονη παράταση της ισχύος του μνημονιακού μέτρου: της αξιολόγησης του ρυθμού των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων ως προϋπόθεση της εκταμίευσης των δανειακών δόσεων, διαμορφώνει συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας για την ελληνική κοινωνία.

Ο πρώτος ενάμισι μήνας διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να μεταβάλει σε τίποτα προς το καλύτερο το γενικότερο οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να βιώνει μια φθίνουσα πορεία κοινωνικού, οικονομικού και εθνικού αδιεξόδου. Η διαπραγμάτευση με τους «εταίρους» της ΕΕ και του ΔΝΤ αποδεικνύει πως όσο η ελληνική κοινωνία θα βρίσκεται αλυσοδεμένη  στις μνημονιακές συμβάσεις εξόφλησης ενός αδίκου παράνομου και κυρίως «μη βιώσιμου» δημόσιου χρέους καμία θετική διέξοδος για τα λαϊκά στρώματα και την εργατική τάξη δεν μπορεί να υπάρξει και καμία αριστερή κυβέρνηση δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί.

Επίσης, είναι πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με τους πιστωτές κατάργησε και τις τελευταίες αυταπάτες όλων των αριστερών αλλά και των δεξιών ευρώφιλων πολιτικών ρευμάτων, ότι μπορεί να υπάρξει ισότιμη θεσμικά διαπραγμάτευση των κρατών και των εθνικών κυβερνήσεων εντός της ζώνης του ευρώ, κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της ΕΚΤ. Η Ευρωζώνη καταφανώς αποτελεί την νεοφιλελεύθερη οικονομικο-κοινωνική έκφραση της κυριαρχίας του χρήματος πάνω στις κοινωνίες. Κυριαρχία του χρήματος έναντι της δημοκρατίας, των λαϊκών αναγκών, της ισονομίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ΕΚΤ αποτελεί τη θεσμική κατοχύρωση και έκφραση αυτή της κυριαρχίας του χρήματος, η οποία ελέγχει τις εθνικές κεντρικές τράπεζες όλων των χωρών και επιτελεί απροκάλυπτα τον ρόλο του εκβιαστή των λαών από τους επικυρίαρχους της ΕΕ.

2. Η συμφωνία του eurogroup τακτική υποχώρηση ή στρατηγική ήττα για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι πρώτες ημέρες μιας κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και ο συμβιβασμός με τον άθλιο εκβιασμό των πιστωτών που οδήγησαν στην συμφωνία της 20/2 στο eurogroup για 4μηνη παράταση της δανειακή σύμβασης, εξήγαγαν ή προεξόφλησαν το αποτέλεσμα μιας τελεσίδικης κυβερνητικής ήττας και αναδίπλωσης. Μέχρι τα σήμερα η ΕΕ δεν έχει ακόμη καταφέρει να αφοπλίσει τον ΣΥΡΙΖΑ με μια παραδειγματική συντριβή της κυβέρνησης του ή με μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση που να τον οδηγεί σε διάρρηξη του πολιτικοκοινωνικού συνασπισμού που εκπροσωπεί. Ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε σε σημαντικές μετατοπίσεις εντός του μνημονιακού πλαισίου (πρωτογενή πλεονάσματα, αποδοχή της πληρωμής του χρέους κ.λπ.).

Οι δηλώσεις Βαρουφάκη, οι Βρετανικοί σιδηρόδρομοι και ο ΟΣΕ

Από εδώ

Σοβαρά Συμβάντα στους Βρετανικούς Σιδηρόδρομους (Μια Ιστορική Αναδρομή)

Θα ξεκινήσουμε με μια επίκαιρη παρουσίαση που αφορά τα σοβαρότερα σιδηροδρομικά συμβάντα στους Βρετανικούς σιδηροδρόμους τις τελευταίες δεκαετίες, του σπουδαστή κου Γιαννικάκη Εμμανουήλ από το ΤΕΙ Λάρισας Τμ. Ηλεκτρολογίας, που εκπονήθηκε στα πλαίσια της πρακτικής του άσκησης στο Μηχανοστάσιο Λάρισας: 

παρουσίαση

Διευκρινίζουμε α) ότι δεν αναφέρεται στην Ινδία αλλά στην Αγγλία,
β) την Αγγλία που ο κος Βαρουφάκης άφησε προχθες να εννοηθεί ότι η ιδιωτικοποίηση των σιδηρόδρομων ήταν επιτυχημένη...


απόσπασμα βίντεο
λέει λοιπόν ο κύριος Βαρουφάκης ότι:
"αν με ρωτήσεις τι θέλουμε να κάνουμε με τους σιδηρόδρομους θα σου απαντήσω ευθαρσώς ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα ως ελληνικό κράτος να κάνουμε επενδύσεις που είναι απαραίτητες, οπότε η είσοδος ιδιωτών στον ΟΣΕ είναι απολύτως απαραίτητη για να μπορέσει η Ελλάδα να πάει από το 19ο στον 21 ο αιώνα. Γιατί αυτή τη στιγμή είμαστε πιο κοντά στο 19ο παρά στον 20ο, έτσι; Αν με ρωτήσεις για τη ΔΕΗ θα σου πω σε καμία περίπτωση. Όπου έχει επιχειρηθεί η ιδιωτικοποίηση του συστήματος παροχής και η αντίστοιχη ΔΕ, η αποτυχία ήταν δεδομένη, στην Αμερική με την Enron στη Βρετανία αν δεις ας πούμε την ιδιωτικοποίηση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη Βρετανία ήταν παταγώδης αποτυχία."
Δεν μπορούμε λέει ως ελληνικό κράτος να κάνουμε επενδύσεις που είναι απαραίτητες.
Μέχρι στιγμής το χρέος του ΟΣΕ είναι περίπου 12 δις ευρώ, δηλαδή
12.000.000.000 € και το μεγαλύτερο μέρος του οφείλεται στα έργα και στους τόκους για τα δάνεια των έργων για την αναβάθμιση του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας:
- κατασκευής διπλής ηλεκτροδοτούμενης γραμμής Αθήνας Θεσσαλονίκης με νέα χάραξη με μια σειρά από τούνελ και γέφυρες  που όταν ολοκληρωθεί (2017) θα συντομέψει τη διαδρομή σε 3,5 ώρες,
- κατασκευή κανονικής γραμμής με νέα χάραξη Αθήνα Πάτρα
- κατασκευή προαστιακού δικτύου Αθηνών-Αεροδρομίου με διπλή ηλεκτροδοτούμενη γραμμή
- ανακαίνιση και εγκατάσταση υποδομής ηλεκτροκίνησης της περιφερειακής γραμμής Λάρισας Βόλου (υπό κατασκευή) και Λάρισας- Καλαμπάκας (υπό μελέτη)
- ανακαίνιση των περιφερειακών γραμμών Θεσσαλονίκης Φλώρινας και Θεσσαλονίκης Αλεξανδρούπολης.
- ολοκλήρωση της σιδηροδρομικής σύνδεσης του εμπορικού λιμανιού του Πειραιά
- και ολοκλήρωση της σιδηροδρομικής σύνδεσης του εμπορικού λιμανιού της Αλεξανδρούπολης.

Προχωρά το έργο αποδιάρθρωσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων?

4ο Θέμα : Ενημέρωση από Θ. Παπαδόπουλο, αναπληρωτή Εκπρόσωπο του ΤΕΕ στην Επιτροπή Ανταγωνισμού όπου συντάσσει το ΠΔ των επαγγελματικών δικαιωμάτων Πολιτικών μηχανικών, Αρχιτεκτόνων και Τοπογράφων.

Το ζήτημα είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον των επαγγελματικών δικαιωμάτων.

Σαν συσπείρωση είχαμε απαιτήσει από το ΤΕΕ να μην συμμετέχει και να μην αναγνωρίσει τη λειτουργία της επιτροπής υπό την προεδρεία του Κυριτσάκη, προέδρου της επιτροπής ανταγωνισμού, η οποία έχει σαν στόχο την επαναδιατύπωση και εκ νέου ανάθεση επαγγελματικών δικαιωμάτων στους τρεις κλάδους, κατ' εφαρμογή του μνημονιακού νόμου 4254/2014 ο οποίος κατάργησε σχετικά άρθρα του νόμου του '30.

Ωστόσο η επιτροπή με εκπρόσωπο τον πρόεδρο του ΤΕΕ Χ. Σπίρτζη και βασικό συμμετέχοντα τον αναπληρωτή του Θ. Παπαδόπουλο (αντιπροέδρου του Συλλόγου Η/Μ) συνέχισε τη λειτουργία της εν κρυπτώ χωρίς καμία ενημέρωση προς το ΤΕΕ ή τους επιστημονικούς - επαγγελματικούς συλλόγους τους οποίους αφορά το υπό διαμόρφωση ΠΔ.

Το σχέδιο ΠΔ βρίσκεται ήδη στο τελικό στάδιο διαμόρφωσης χωρίς προς το παρόν να το έχει δεί κανείς εκτός της επιτροπής.

Μετά από απαίτησή μας στη ΔΕ του ΤΕΕ και την απόφαση που τελικά πάρθηκε την προηγούμενη Τρίτη για παράσταση της ΔΕ του ΤΕΕ στη συνεδρίαση της επιτροπής ανταγωνισμού την προηγούμενη Πέμπτη ώστε να ενημερωθούμε για την πορεία των εργασιών της,  η επιτροπή ματαίωσε αιφνιδιαστικά τη συνεδρίασή της και στη συνέχεια ο Προεδρεύων του ΤΕΕ Θ. Σεραφίδης Ά Αντιπρόεδρος του ΤΕΕ προσκάλεσε τον Θ. Παπαδόπουλο να ενημερώσει την ΔΕ του ΤΕΕ στη σημερινή συνεδρίαση της ΔΕ του ΤΕΕ.

Δείτε σχετικά:

1. Η ανήθικη ηθική της Επιτροπής Ανταγωνισμού - συσπείρωση αριστερών αρχιτεκτόνων
2. Πρόταση για τα επαγγελματικά δικαιώματα των μηχανικών 
3. Εισήγηση για τα επαγγελματικά δικαιώματα 
4. Ο εποικοδομητικός ρόλος του ΤΕΕ στη διάλυση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των μηχανικών

Ενημέρωση από την παράσταση-παρέμβαση της Ανοιχτής Συνέλευσης Μηχανικών στο Υπουργείο Εργασίας στις 5/3

Όπως είχαμε προγραμματίσει, έγινε την Πέμπτη 5/3 συνάντηση της Ανοικτής Συνέλευσης Μηχανικών με τον Ειδικό Σύμβουλο του Υπ. Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Τεμπονέρα.
Στη συνάντηση που κράτησε πάνω από 1,5 ώρα θέσαμε αρκετά αναλυτικά όλα τα θέματα και τις διεκδικήσεις μας που περιελάμβανε το πλαίσιο μας το οποίο και του καταθέσαμε. Δώσαμε συγκεριμένα στοιχεία για το ύψος των ληστρικών αυξήσεων εισφορών καθώς και για τα οικονομικά δεδομένα του ταμείου (πάνω από 60% το πλήθος ανεξόφλητων ειδοποιητηρίων στους αυτοαπασχολούμενους, 3000 διαγραφές μηχανικών από το ΤΕΕ κλπ)
Μια γενική διαπίστωση είναι πως α) κανείς άλλος φορέας μηχανικών δεν έχει ενημερώσει το Υπ. Ασφάλισης για τις διεκδικήσεις των μηχανικών και τις ιδιαιτερότητες της ασφάλισης μας β) όπως είναι εν μέρει λογικό, η νέα κυβέρνηση δεν έχει ενημερωθεί επαρκώς (δε γνώριζαν ότι έχουν ήδη υλοποιηθεί οι αυξήσεις εισφορών, ότι το ταμείο μας είναι πλεονασματικό, ότι υπάρχει υποχρέωση ασφαλιστικής ενημερότητας για να εργαστείς κλπ) γ) προς το παρόν δε θα υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις για το ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ αλλά γενικές για το ασφαλιστικό.
Οι απαντήσεις που μας έδωσε ανά θέμα:
– για την υγεία εκτός της επέκτασης της περσινής ρύθμισης επεξεργάζονται ένα σχέδιο καθολικής ασφάλισης για ανασφάλιστους με την μορφή ΚΥΑ, το οποίο να παρέχει ένα μίνιμουμ παροχών υγείας (πχ νοσοκομεία). Ζητήσαμε έστω να υπάρχει η δυνατότητα κάθε Ταμείο να κρίνει ανάλογα για τα μέλη του με μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας καθώς και να υπάρχει σχετική ρύθμιση στο Νομοσχέδιο που κατατέθηκε αυτές τις ημέρες για την “ανθρωπιστική κρίση”. Εξετάζεται επίσης η αποσύνδεση των εισφορών υγείας από αυτές της ασφάλισης, αλλά αυτό θα εξεταστεί και από δημοσιονομικής άποψης καθώς σε ορισμένα ταμεία η εισφορά αποτελεί κίνητρο ασφάλισης και πιθανόν να μην γίνει πλήρη αποσύνδεση.
- για το ΚΕΑΟ δε σκοπεύουν να το καταργήσουν μια και θεωρούν ότι αποτελεί “εργαλείο” πίεσης για την είσπραξη οφειλών, ενημέρωσαν όμως ότι έχουν δώσει οδηγία για “κοινωνική ευαισθησία”, δηλαδή δε θα αγγίζει -για την ώρα- την κλίμακα οφειλών 15.000 έως 60.000 ευρώ αλλά οφειλές από 60.000 ευρώ και πάνω.
- για τις αυξήσεις στις εισφορές επεξεργάζονται σχέδιο επιλογής 1 ή 2 κατώτερων ασφαλιστικών κατηγοριών (όχι κατάργηση των επίμαχων άρθρων όπως εμείς ζητάμε, ή ελεύθερη επιλογή ασφαλιστικής κατηγορίας), θέσαμε να είναι αναδρομική η όποια ρύθμιση και να αφορά και τους προ 93 ασφαλισμένους
- το θέμα της ασφαλιστικής ενημερότητας που αποκλείει από την άσκηση επαγγέλματος την πλειοψηφία των συναδέλφων (όσων χρωστάνε), δεν τη γνώριζε οπότε δε μπορέσαμε να τη συζητήσουμε
- για την ανεργία δε γνώριζε ότι δε δικαιούμαστε επιδόματος αν και καταβάλουμε σχετικές εισφορές, τον ενημερώσαμε ότι ποτέ δεν εκδόθηκε η σχετική Υπουργική Απόφαση που να ρυθμίζει το θέμα, παραδέχθηκε πως είναι δίκαιο και θα το δούνε
– για το ύψος εισφορών και τη μη υποχρέωση καταβολής εισφορών από όσους δεν έχουν εισόδημα, είπε θα εξεταστεί αργότερα (την αναστολή την εξετάζουν για την περίοδο της κρίσης πιθανά). Για τη διαγραφή οφειλών ότι θέλει μεγαλύτερη συζήτηση, θα υπάρχει μόνο διαγραφή προσαυξήσεων στη ρύθμιση για τις 100 δόσεις
- υπάρχουν γενικά πολλοί μεγαλοοφειλέτες σε όλα τα Ταμεία και κινούν υποθέσεις προς τον εισαγγελέα
- υπάρχει ήδη ανακατανομή πόρων μεταξύ ταμείων (πλεονάσματα κάποιων όπως το δικό μας, καλύπτουν τρύπες άλλων)
- οι “κοινωνικοί πόροι” που καταργήθηκαν ενδεχομένως θα αντικατασταθούν από κάποια εισφορά στα δημόσια έργα ή στα τυχερά παιχνίδια για το σύνολο του ασφαλιστικού συστήματος όμως και όχι μόνο για το ΤΣΜΕΔΕ. Δε μπορούν να επανέλθουν με την παλιά μορφή, γιατί υπάρχει Ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία πίεσε για την κατάργηση τους
- θα υπάρξει αναστολή του Ν.38632010 και του Ν3865/2010 που άλλαζαν τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων καθιερώνοντας τα 360€ βασική σύνταξη και θα επαναφέρουν τον υπολογισμό της με τις προηγούμενες διατάξεις (το 70% της καλύτερης 5ετίας)
- θα καταργήσουν το νόμο που προβλέπει μεγάλες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις (εμάς το ΤΣΜΕΔΕ δε δίνει ακόμα γιατί φτιάχτηκε το 1993) αλλά θα υπάρξουν μειώσεις της τάξης του 15%
- θα καταργήσουν ή τροποποιήσουν τον Ν4093/2012 που αύξησε κατά μια διετία τα όρια ηλικίας
- δεν ήταν θετικός για το ζήτημα της πρόωρης συνταξιοδότησης των μηχανικών μητέρων ανηλίκων αλλά πιθανά θα εξετάσουν κάποιες παροχές για ειδικές κατηγορίες όπως τρίτεκνες.
Η Ανοικτή Συνέλευση Μηχανικών :
- θεωρεί θετικό το διάλογο με το Υπουργείο, αλλά διαπιστώνει απόσταση μεταξύ των διεκδικήσεων μας και των προθέσεων της κυβέρνησης
- εκτιμά ότι η νέα κυβέρνηση οφείλει να δει τα ζητήματα επιβίωσης του κλάδου των μηχανικών με πιο δραστικό τρόπο μια και αυτά δεν παίρνουν άλλες αναβολές και καθυστερήσεις
- θα συνεχίσει να διεκδικεί με κάθε τρόπο τα δίκαια αιτήματα μας στο σύνολο τους
- καλεί τους συναδέλφους να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να συμμετέχουν, να συμβάλλουν στις διεκδικήσεις αυτές, μια και μόνο η ενεργός συμμετοχή τους μπορεί να φέρει ουσιαστικές λύσεις και ανατροπές

Ανοικτή Συνέλευση Μηχανικών

7/3/2015

Το χρέος, μεταξύ ρεαλισμού και οράματος

Γιάννης Κιμπουρόπουλος από εδώ

Ας αρχίσουμε από το βασικό: 324 δισ. και κάτι ψιλά. Τόσο είναι το δημόσιο χρέος. Αντιστοιχεί στο 176% του ΑΕΠ. Αν δεν υπάρξουν θεαματικές αλλαγές (ανάπτυξη- έκπληξη, άνω του 2%), κι αν προστεθούν τα υπόλοιπα του δανεισμού από τον μηχανισμό στήριξης- τα 8,5 δισ. του ΔΝΤ (για το 2015) και τα 1,8 δισ. του EFSF-, συν τα 15 δισ. βραχυπρόθεσμου δανεισμού (έντοκα) που ζητάει η κυβέρνηση, το δημόσιο χρέος εντός του έτους θα αυξηθεί περίπου στα 334 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι, εφόσον εξοφληθούν οι δανειακές υποχρεώσεις ως έχουν σήμερα, στο τέλος του έτους το χρέος θα εκτοξευθεί στο 185% του ΑΕΠ.

Οι αριθμοί αυτοί ήταν γνωστοί και πριν τις εκλογές. Και στη βάση αυτών ο ΣΥΡΙΖΑ διατύπωνε την πρότασή του για αναδιάρθρωση του χρέους ως εξής:
- Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής του αξίας με τεχνική που δεν θα ζημιώνει τους λαούς της Ευρώπης, αλλά μέσω των συλλογικών ευρωπαϊκών μηχανισμών.
- Ρήτρα ανάπτυξης  στην αποπληρωμή του υπόλοιπου χρέους, έτσι ώστε να εξυπηρετείται από την ανάπτυξη και όχι από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού.
- «Μoratorium» στην εξυπηρέτησή του, για την άμεση εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη και την επανεκκίνηση της οικονομίας.
Οι «τεχνικές λύσεις» 
Συμπληρωματικά προς αυτό το προεκλογικό τρίπτυχο λειτούργησε η πρόταση για «ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος», στα πρότυπα αυτού που έγινε το 1953 για τη Γερμανία, αλλά και η πρόταση των Μηλιού-Σωτηρόπουλου-Λαπατσιώρα για «μορατόριουμ πληρωμών για πέντε χρόνια και θάψιμο της λιτότητας για πάντα». Πυρήνας της πρότασης είναι η αγορά από την ΕΚΤ όλου το χρέους των χωρών της Ευρωζώνης που βρίσκεται άνω του 50% του ΑΕΠ και η επαναγορά του στο μέλλον από τα κράτη, όταν το χρέος πέσει στα επίπεδα του 20% του ΑΕΠ. Από χώρα σε χώρα αυτό το «μέλλον» ποικίλλει από μηδέν μέχρι 90 χρόνια. Η πρόταση συμπληρώθηκε από την παραλλαγή του moratorium, με την ανάληψη από την ΕΚΤ των τόκων και χρεολυσίων όλων των χωρών του ευρώ την περίοδο 2016-2020.
Αυτή η «τεχνική λύση» για το χρέος της Ευρωζώνης ορίστηκε ως προϋπόθεση για την οριστική απαλλαγή της από τη λιτότητα, παρότι μια παρόμοια «τεχνική λύση» νομισματοποίησης του χρέους, η μελέτη των Paris και Wyplosz (μια «Πολιτικά Αποδεκτή Αναδιάρθρωση Χρέους στην Ευρωζώνη - PADRE) συνδεόταν με διαιώνιση της λιτότητας και απόλυτη δέσμευση των κρατών στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο.
Παρά τις αντιρρήσεις που διατυπώθηκαν (κυρίως εξ αριστερών) γι’ αυτή την -προεκλογική- τροποποίηση της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ της διαγραφής του χρέους, οφείλει κανείς να αναγνωρίσει ότι η προτεινόμενη «τεχνική λύση» κινείται στην κατεύθυνση της απαλλαγής από το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, ειδικά του ελληνικού και γενικά των χωρών της Ευρωζώνης.
Μετεκλογικά, ο όρος διαγραφή έχει χαθεί και έχει αντικατασταθεί από τη «δημιουργικά ασαφή» έννοια «απομείωση». Η λέξη σημαίνει απλώς «μείωση κατά απροσδιόριστο ποσό», αλλά χρησιμοποιείται σαφώς σε διάκριση από τη διαγραφή («οι εταίροι θεωρούν βρόμικη λέξη το κούρεμα», είπε πρόσφατα ο Γ. Βαρουφάκης), μια και οι προτεινόμενες «τεχνικές λύσεις» δηλώνουν σαφώς ότι δεν χρειάζεται μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους. Αλλά και επί των «τεχνικών λύσεων» υπάρχει μετατόπιση. Η πρόταση Μηλιού-Σωτηρόπουλου-Λαπατσιώρα δεν αναφέρεται. Στη θέση της ακούγονται οι «τεχνικές λύσεις» του Γ. Βαρουφάκη, ο οποίος αναδιατυπώνει διαρκώς στρατηγικά στοιχεία των προεκλογικών θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ.
Το «διηνεκές χρέος» 

Για ποιόν εργάζεται ο χρόνος;

Του Στ. Κουβελάκη από εδώ. Οταν άρχισε να υποχωρεί κάπως το επικοινωνιακό μπαράζ που επιχείρησε να παρουσιάσει την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη μεταξύ κυβέρνησης και Eurogroup (και την «λίστα μεταρρυθμίσεων» που τη συμπληρώνει) ως περίπου νίκη, το βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της είναι ότι «αγόρασε χρόνο».

Για να το επιτύχει, σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, χρειάστηκε βέβαια να προβεί σε υποχωρήσεις, οι οποίες όμως έγιναν στα πλαίσια όμως ενός «προωθητικού συμβιβασμού» για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία του Γιάννη Δραγασάκη[1] . Το επιχείρημα εδώ είναι ότι για αυτούς τους τέσσερις μήνες δεν θα παρθούν νέα μέτρα λιτότητας τύπου μέηλ Χαρδούβελη, ενώ λύνεται το πρόβλημα της ρευστότητας που είχε φέρει το τραπεζικό σύστημα στα πρόθυρα της κατάρρευσης πριν συναφθεί η συμφωνία και δίνεται ένα περιθώριο ώστε η κυβέρνηση να προετοιμαστεί για τον νέο γύρο διαπραγματεύσεων του Ιούνη χωρίς να εγκαταλείπει τους στρατηγικούς της στόχους. Δεν πρόκειται λοιπόν περί ήττας αλλά περί τακτικής υποχώρησης και ανακωχής που λειτουργεί προς όφελος της ελληνικής πλευράς.

Χωρίς να μπούμε εδώ σε μια λεπτομερή ανάλυση των δεσμεύσεων που ανέλαβε η κυβέρνηση υπογράφοντας τη συμφωνία[2] , τα βασικά σημεία του προηγούμενου επιχειρήματος δεν άργησαν να διαψευστούν από την πραγματικότητα.
 
Μέσα στο «σιδερένιο κλουβί»

Εγινε κατ’αρχήν εμφανές ότι η κυβέρνηση έχει στην ουσία τα χέρια της δεμένα. Δεν θέλει μεν να εφαρμόσει τα περιοριστικά μέτρα για τα οποία πιέζουν οι Ευρωπαίοι, και όντως κατάφερε ως τώρα να τα αποτρέψει, αδυνατεί ωστόσο να εφαρμόσει το πρόγραμμα για το οποίο εκλέχτηκε. Πράγματι, ο πυρήνας αυτών των μέτρων, όπως σύντομα φάνηκε, ενέχει δημοσιονομικό κόστος και για οποιοδήποτε τέτοιο μέτρο – και όχι μόνο – απαιτείται η έγκριση της τρόϊκας (ας σταματήσουμε εδώ μια και καλή με τα φύλλα συκής περί «θεσμών» και «Brussels Group»). Αυτό αφορά ειδικότερα τα μέτρα για τη ρύθμιση των χρεών, την επαναφορά του αφορολόγητου στα 12 χιλιάδες ευρώ και την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Αλλά και η επαναφορά του κατώτατου στα 751 μετατίθεται σε ορίζοντα διετίας, με ασάφεια στις προθεσμίες, και οι διαβεβαιώσεις για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας προσκρούουν σε αντιρρήσεις ουσίας, ενώ η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για συνέχιση της ιδιωτικοποίησης.

Το αποτέλεσμα είναι ότι τον πρώτο μήνα της αριστερής διακυβέρνησης επικράτησε μια πρωτοφανής για τα κοινοβουλευτικά δεδομένα νομοθετική απραξία, γλαφυρή απεικόνιση του (εδώ και καιρό προετοιμασμένου) «σιδερένιου κλουβιού» στο οποίο η ΕΕ έσπευσε να κλείσει τους απείθαρχους Ελληνες. Μια απραξία που ισοδυναμούσε με ντε φάκτο ακύρωση των πρώτων αναγγελιών της νέας κυβέρνησης, που είχαν δημιουργήσει κλίμα ανάτασης στην κοινωνία αλλά και διεθνώς στις σύμμαχες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Επί της ουσίας αυτό σημαίνει ότι τα μέτρα αναδιανομής που θα έδιναν μια πραγματική ανάσα στις εργατικές και λαϊκές τάξεις, και που θα επέτρεπαν στον Σύριζα να σταθεροποιήσει τις κοινωνικές του συμμαχίες, αναβάλλονται για ένα απροσδιόριστο μέλλον.

Το "ελληνικό χρέος" είναι μια απάτη

Από εδώ

Ο Lyndon LaRouche είναι Αμερικανός πολιτικός ακτιβιστής και ιδρυτής του κινήματος LaRouche, ο οποίος μέσα στο άρθρο του αναπτύσσει την άποψη ότι το χρέος της Ελλάδας είναι πλασματικό.

"Το ελληνικό χρέος δεν είναι ως επί το πλείστον ελληνικό χρέος. Το χρέος το οποίο η Γερμανία και άλλες χώρες απαιτούν να πληρώνεται αφορούν χρήματα που οι Έλληνες δεν πήραν! Έτσι, οι Έλληνες δεν οφείλουν αυτά τα χρήματα. Πρόκειται για απάτη, γιατί οι Έλληνες δεν επιβαρύνονται με το χρέος".

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν οι Αμερικανοί για την Ελλάδα και "το χρέος της" είναι πως η νέα ελληνική κυβέρνηση ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να σταματήσει να τη διοικεί μέσω Wall Street-Λονδίνου και να κάνει δυνατή την οικονομική ανάπτυξη και πάλι στην Ευρώπη. Αν αυτό δεν συμβεί, η επιδείνωση και τελικά η πτώχευση του συνόλου του υπερατλαντικού τραπεζικού συστήματος θα συνεχιστεί, όπως και οι αντιπαραθέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις της Ρωσίας και της Κίνας… Και η απειλή του Παγκοσμίου Πολέμου θα γίνει πραγματικότητα…

Η υπόλοιπη Ευρώπη, μέχρι στιγμής, αρνείται να κλείσει η αισχροκερδής Wall Street αισχροκέρδειας και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Jack Lew υποστηρίζει την άρνηση, μεταξύ άλλων και με απειλητικά τηλεφωνήματα προς τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη.

Τι απαιτούν Ομπάμα, Μέρκελ και λοιποί εξουσιαστές να κάνει η Ελλάδα, αντί για τερματισμό αυτής της πανευρωπαϊκής απάτης από τις τράπεζες; Θέλουν να… τρέξει ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα ύψους 4,5% της ετήσιας οικονομίας της, αποκλειστικά και μόνο για να πληρώσει το "ελληνικό χρέος".

Γνωρίζετε τι θα σήμαινε αυτό αν προωθούνταν ως λύση για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Να… τρέξουν ένα φορολογικό πλεόνασμα 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο, προκειμένουν η κυβέρνηση να πληρώσει το χρέος της. Δεν θα ακούσετε τον Ομπάμα ή τον υποτακτικό του, Lew να μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία… Γιατί; ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΊ…

Το "ελληνικό χρέος" είναι μια απάτη ίδια με τη διάσωση TARP εδώ στις ΗΠΑ. Γίνεται εκτύπωση των $ 4 τρισεκατομμυρίων σε νέα κεφάλαια για να καλύψουν τα χρέη της Wall Street. Και δράστες είναι οι ίδιες οι συστημικές τράπεζες.

Η αλήθεια για το Ελληνικό

Το θέμα του Ελληνικού στο Vmedia (www.vmedia.gr). Καλεσμένος την Τετάρτη 04/03 στις 20.30 στην εκπομπή «Περπατάμε Μαζί» που παρουσιάζουν οι Σταμάτης Στεφανάκος και Μωυσής Λίτσης, ο Πάνος Τότσικας, μέλος της Επιτροπής Αγώνα Ελληνικού, με τον οποίο θα συζητήσουν για τα νέα σχέδια «αξιοποίησης» και την αντίδραση των κινημάτων. 
- Captured Live on Ustream at http://www.ustream.tv/channel/xorisfm

To ETAA κλείνει το... μάτι στον ΟΔΔΗΧ

Από τη Σκύλλα της Άττικα, στη Χάρυβδη των ρέπος. Πηγή: http://www.capital.g....asp?id=2248879

Καταφατική αναμένεται να είναι η απάντηση του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητων Επαγγελματιών (ΕΤΑΑ) στην πρόταση του ΟΔΔΗΧ και του Υπουργείου Εργασίας να καταθέσει ένα μέρος ή όλα τα ρευστά αποθεματικά του σε ειδικό λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδας στην προοπτική της επένδυσής τους σε κρατικά ρέπος.
Καλά πληροφορημένες πηγές του Capital.gr στο ΕΤΑΑ αναφέρουν πως ο κλάδος των μηχανικών (ΤΣΜΕΔΕ) εξετάζει στα σοβαρά να επενδύσει από 50 μέχρι… 200 εκατ. ευρώ από τα συνολικά ρευστά αποθεματικά του ύψους 230 εκατ. ευρώ.

Το ίδιο εξετάζει να κάνει και ο κλάδος των ιατρών (ΤΣΑΥ), επενδύοντας 50 έως 100 εκατ. ευρώ με τον ίδιο τρόπο, ενώ για τον κλάδο των νομικών (ΤΑΝ) ουσιαστικά δεν τίθεται θέμα, μιας και ελάχιστα ρευστά διαθέσιμα.

Συνεπώς, το ΕΤΑΑ θα μπορούσε να επενδύσει από 100 έως 300 εκατ. ευρώ σε κρατικά ρέπος, αναφέρουν οι ίδιες πηγές.

Το βασικό πρόβλημα για το ΕΤΑΑ, πέρα από οποιοδήποτε ρίσκο μιας τέτοιας επένδυσης είναι πως τα ρευστά διαθέσιμα αυτά ύψους 300 εκατ. ευρώ προορίζονταν να στηρίξουν την Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου (ΑΜΚ) της Attica Bank, η οποία εκκρεμεί.

Συνεπώς, εάν τα ρευστά διαθέσιμα του ΕΤΑΑ επενδυθούν σε κρατικά ρέπος, δεν θα μπορούν να στηρίξουν την ΑΜΚ της Attica Bank.

Η λύση που εξετάζεται από το ΕΤΑΑ, σ’ αυτήν την περίπτωση, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είναι να χρησιμοποιηθούν για την εν λόγω ΑΜΚ τα κεφάλαια του ΕΤΑΑ τα οποία βρίσκονται σήμερα σε προθεσμιακή κατάθεση στην Attica Bank (περίπου 200 εκατ. ευρώ). Η προθεσμιακή αυτή κατάθεση λήγει, σύμφωνα με πληροφορίες του Capital.gr, το Μάιο του 2015. Συνεπώς τότε θα μπορούσε να στηρίξουν την ΑΜΚ της Attica Bank.

Έτσι το ΕΤΑΑ θα στήριζε άμεσα την κίνηση του ΟΔΔΗΧ και της ΤτΕ –από την επιτυχία της οποίας εξαρτάται σε ένα βαθμό και αποφυγή ενός «πιστωτικού γεγονότος» σε βάρος της Ελλάδας- και, σε δεύτερο χρόνο θα στήριζε την Attica Bank.

Πληροφορίες, επίσης, αναφέρουν, πως ο ΟΔΔΗΧ έχει προσφέρει ατύπως στο ΕΤΑΑ αλλά και σε όλους τους ασφαλιστικούς φορείς ένα επιτόκιο μεγαλύτερο από εκείνο που προσέφερε επισήμως στις 17 Φεβρουαρίου. Συγκεκριμένα, ο ΟΔΔΗΧ προσφέρει στις διοικήσεις των ασφαλιστικών φορέων ατύπως ετήσιο επιτόκιο 2,4% αντί του 2,2% που πρόσφερε στην επίσημη πρόταση του πριν σχεδόν είκοσι μέρες, σημειώνοντας πως τα κρατικά ρέπος θα ήταν χρήσιμο να συνάπτονται ανά δεκαπέντε ημέρες για τους επόμενους έξι μήνες, δηλαδή μέχρι το Σεπτέμβριο του 2015.

Η διοικούσα επιτροπή του ΤΣΜΕΔΕ έχει ήδη συνεδριάσει μία φορά με θέμα την πρόταση του ΟΔΔΗΧ. Οι διοικούσες του ΤΑΝ και του ΤΣΑΥ αναμένεται να συνεδριάσουν την επόμενη εβδομάδα, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΤΑΑ, εκτιμάται από στελέχη του, ότι θα συνεδριάσει νωρίτερα από την 20η Μαρτίου.

Τα αποθεματικά – διαθέσιμα του ΤΣΜΕΔΕ είναι για τους ασφαλισμένους και όχι για το τοκογλυφικό χρέος

Δεν είναι η πρώτη φορά που τα αποθεματικά – διαθέσιμα του ΤΣΜΕΔΕ μπαίνουν στο μάτι εκμετάλλευσης από τις κυβερνήσεις ή από συμφέροντα. Μόλις τρία χρόνια πριν εξαφανίστηκαν τα μισά αποθεματικά του (περίπου 2 δις €) από το ληστρικό PSI (που τελικά “κούρεψε” μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία και όχι το χρέος), συνολικά 430 εκατ € έχουν δώσει οι διοικήσεις του στη “μαύρη τρύπα” της Άττικα (ενώ εκκρεμούν και άλλα), άγνωστο ακόμα πόσα σε άλλες επισφαλείς τοποθετήσεις. Κάθε φορά που γινόταν αφαίμαξη των αποθεματικών του ΤΣΜΕΔΕ για σκοπούς διαφορετικούς από αυτούς για τους οποίους προορίζονται, οι συνέπειες για τους μηχανικούς ήταν καταστροφικές. Οι συνεχείς αυξήσεις των εισφορών, οι μειώσεις των συντάξεων και οι περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων, ήταν το άμεσο αντίκτυπο της αφαίμαξης των αποθεματικών για να κλείσουν άλλες τρύπες.

Σύμφωνα με τους Νόμους 2216/94 και 2469/97, τα διαθέσιμα, πλην ταμειακής διαχείρισης, κεφάλαια των δημόσιων οργανισμών και ασφαλιστικών ταμείων, τα μη επενδυόμενα μεταφέρονται υποχρεωτικά στην Τράπεζα της Ελλάδος (μια ιδιωτική Τράπεζα υπό τον άμεσο έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας), εκεί όπου βρίσκεται και η πλειοψηφία των αποθεματικών του Ταμείου μας (όπως και όλων των Ταμείων) σε μια διαχείριση που κανείς δεν την ελέγχει. Ένα μικρό μέρος τους -για να καλύπτονται οι τρέχουσες υποχρεώσεις των Ταμείων, όπως οι συντάξεις- βρίσκονται σε καταθετικούς λογαριασμούς (διαθέσιμα). Οι Νόμοι αυτοί πρέπει να καταργηθούν.
Μας ανησυχεί πολύ η πρόθεση της νέας Κυβέρνησης -δια των αρμοδίων υπουργών της- να μετατρέψουν τα διαθέσιμα αυτά σε ρέπος. Τα αποθεματικά αυτά προήλθαν από την πληρωμή, με μεγάλη δυσκολία από τους μηχανικούς, των εξοντωτικών ασφαλιστικών εισφορών, προκειμένου να συνεχίσουν να έχουν έστω και αυτή την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κάποια σύνταξη. Πολύ περισσότερο όταν υπάρχει η αρνητική πείρα που περιγράψαμε παραπάνω και όταν η πλειοψηφία των συναδέλφων αδυνατεί να πληρώσει τις εισφορές της και δεν τυγχάνει καμίας παροχής από το Ταμείο (απαλλαγή από εισφορές, ταμείο ανεργίας κλπ).
Καταγγέλουμε κάθε απόπειρα οικονομικού στραγγαλισμού της νέας κυβέρνησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλλά την καλούμε α) να μην αποδεχτεί ένα ληστρικό χρέος που δημιουργήθηκε σε βάρος μας και β) να φορολογήσει επιτέλους αυτούς που ζουν σε βάρος της κοινωνίας και όχι να εξοντώσει τους εργαζόμενους και τα Ταμεία – όπως έκαναν οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις.
Τα Δ.Σ. του ΕΤΑΑ – ΤΣΜΕΔΕ και τη Δ.Ε. του ΤΣΜΕΔΕ οφείλουν να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για να διαφυλάξουν την όποια περιουσία μας έχει απομείνει και να αρνηθούν την αφαίμαξη των αποθεματικών μας.

Καλούμε την Δ.Ε του ΤΕΕ να αρνηθεί την μετατροπή διαθέσιμων πόρων του ΤΣΜΕΔΕ με τα οποία πληρώνονται οι συνάξεις των ασφαλισμένων σε ρέπος ή ότι άλλο ενέχει ρίσκο απώλειας  πόρων υπό τις παρούσες συνθήκες, και με την τοποθέτησή της αυτή να δείξει στους Μηχανικούς ότι το ΤΕΕ θα ξαναρχίσει να παίζει το ρόλο που πρέπει, δηλαδή δίπλα στους Μηχανικούς και όχι απέναντί τους.
Κυρίως όμως καλούμε όλους τους συναδέλφους Μηχανικούς να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να υπερασπιστούν αυτά που με τόσο κόπο καταβάλουμε για την ασφάλισή μας και να διεκδικήσουμε επιτέλους τα αυτονόητα δικαιώματα μας.

Ανοικτή Συνέλευση Μηχανικών
7/3/2015

Η Ε. Πορτάλιου και ο Κ. Χατζημιχάλης συζητούν για την κρίση χρέους και υφαρπαγή δημόσιας περιουσίας

Συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του Κωστή Χατζημιχάλη

"Κρίση Χρέους και Υφαρπαγή γης" (εκδόσεις ΚΨΜ)

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015, 7.00-9.00 μ.μ
Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κτήριο Προπυλαίων - Αμφιθέατρο «Α. Αργυριάδη»

Με την ευκαιρία ακούστε από το Κόκκινο

Κρίση χρέους και υφαρπαγή δημόσιας περιουσίας

Συζητούν:

Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής Σχολής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

Κωστής Χατζημιχάλης, ομότιμος καθηγητής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

Τη συζήτηση συντονίζει ο ο Σωτήρης Κοσκολέτος, ερευνητικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς

Αντόνιο Γκράμσι

Του Παν. Γαβάνα από εδώ

Με το κείμενο που ακολουθεί (το οποίο είχε δημοσιευτεί σε δυό μέρη, εδώ όμως το παρουσιάζουμε στο σύνολό του) συνεχίζουμε τη παρουσίαση σημαντικών εργασιών γύρω από τη ζωή και το έργο του Αντόνιο Γκράμσι. Όπως είχαμε σημειώσει και παλιότερα, στόχος μας είναι να γίνει ακόμη πιο προσβάσιμο στο ευρύτερο ελληνικό αναγνωστικό κοινό -πέρα από αυτά που έχουν δημοσιευτεί μέχρι σήμερα στην ελληνική γλώσσα- το έργο αυτού του μεγάλου επαναστάτη. 

του LucianoCanfora

 Μέρος Ι

Η Ιστορία του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΙΚΚ) και αυτή της ζωής του Αντόνιο Γκράμσι και στη συνέχεια η «αποδοχή» του postmortem[μετά θάνατον], είναι με τέτοιο τρόπο συνυφασμένες, που μπορεί να ειπωθεί, ότι πραγματικά συμπίπτουν και εννοιολογικά. Η Ιστορία του ΙΚΚ περιστρέφεται γύρω από τη σχέση με τον Γκράμσι: ιδεολογικά, πολιτικά, προσωπικά. Από την ίδρυση του Κόμματος μέχρι το συνέδριο του Κόμματος της Λυών τον Ιανουάριο του 1926, λαμβάνει χώρα η άνοδος του Γκράμσι σε ηγέτη του νέου Κόμματος. Ο Γκράμσι κερδίζει την ηγετική ομάδα για την υποστήριξη των θέσεών του. Η ηγεσία του όμως διαρκεί λιγότερο από ένα έτος, επειδή, ήδη στις 8 Νοεμβρίου του 1926 ο Γκράμσι συνελήφθη: Εξορίζεται στην Ούστικα. Από τον Ιανουάριο του 1927 μέχρι τη δίκη του στη Ρώμη (στις 4 Ιουνίου 1928) βρίσκεται προφυλακισμένος στο Μιλάνο. Στη συνέχεια φυλακίζεται. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης φυλάκισής του επικρατεί «έξω» η σταλινοποίηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος: εδώ, κεντρικά γεγονότα είναι η «στροφή» του 6^ου Συνεδρίου της Κομιντέρν (η γραμμή του «σοσιαλφασισμού») και η –κατ΄ αρχήν πολιτική- εκκαθάριση της μπολσεβίκικης αντιπολίτευσης, αλλά επίσης (και σ΄ αυτή την απόφαση το ιταλικό Κόμμα παίζει έναν σημαντικό ρόλο) η αποφασιστική αλλαγή πορείας του 7^ου Συνεδρίου [της Κομμουνιστικής Διεθνούς]. Ο Γκράμσι δεν συμφωνούσε με τη «στροφή» του 1929. Αυτό ήταν γνωστό στην ηγεσία του Κόμματος, κυρίως στον Παλμίρο Τολιάτι, ο οποίος βρισκόταν μπροστά στο δύσκολο καθήκον, να εναρμονίσει την πειθαρχία απέναντι στη Κομιντέρν με τη φροντίδα τής –πάντα δύσκολης- σχέσης προς τον μεγάλο φυλακισμένο.

Επικαιρότητα του σοσιαλισμού

Μετά το θάνατο του Γκράμσι, μπορούν να διακριθούν δυό φάσεις. Στη πρώτη επρόκειτο για το ότι έπρεπε να τονιστεί η συμβατικότητα των διδασκαλιών του Γκράμσι με τον «Μαρξισμό-Λενινισμό». Αυτό αναγκαστικά προκαλούσε μια απρόσεκτη φιλολογική ασχολία με τα γράμματα και τα Τετράδια της Φυλακής του Γκράμσι. Ωστόσο, η δημοσίευση του Τετραδίου 11, στο επίκεντρο του οποίου βρισκόταν η ριζοσπαστική κριτική του Γκράμσι στον σχολαστικό σοβιετικό μαρξισμό («Εκλαϊκευτικό διδακτικό βιβλίο» του Μπουχάριν), ήταν ήδη και τότε ένα πολύ σημαντικό εγχείρημα. Ας μη ξεχνάμε τις κριτικές στο μαρξισμό του Γκράμσι, τις οποίες αποκρούει ο Τολιάτι στην επιστολή προς τον AmbrogioDonini, την οποία δημοσίευσε η AlbertinaVittoria το 1990. Στη δεύτερη φάση, αντιθέτως, τονιζόταν όλο και περισσότερο η ιδιαιτερότητα της διδασκαλίας του Γκράμσι (κάτι που ωφέλησε στην επανάκτηση των κειμένων στη φιλολογική τους ολότητα). Στο ΙΚΚ μπορεί επομένως να πιστοποιηθεί, ότι ακόμη και στις πιο άσχημες εποχές του, μπόρεσε να αποφύγει την απώλεια της σύνδεσής του με αυτή τη διδασκαλία. Κεντρική μορφή αυτού του συμβάντος είναι ο Παλμίρο Τολιάτι: Ο Τολιάτι ήξερε πάντα την ανεπανόρθωτη ζημιά, που θα είχε μια ρήξη με την Κομιντέρν και τον Στάλιν (στην Ιταλία και αλλού) για το απαγορευμένο και διωκόμενο από τον φασισμό Κόμμα, απ΄ την άλλη όμως ήξερε και την ανωτερότητα της γκραμσιανής ανάλυσης –ακόμη και τότε, πιστεύω, όταν αποδέχτηκε τη «στροφή» εξαιτίας της πειθαρχίας, και, σε καμιά περίπτωση εσωτερικά (innerlich).

Το πολιτιστικό όριο της ρωσικής επανάστασης, το οποίο αναπόφευκτα μετατράπηκε επίσης σε πρακτικό, βρισκόταν στο ότι καθοδηγήθηκε από ανθρώπους οι οποίοι ήταν σταθερά πεπεισμένοι, ότι η κοσμοϊστορική στροφή είχε ήδη λάβει χώρα [οδηγώντας] στο τέλος του καπιταλισμού. Όλες οι ενέργειές τους ερμηνεύονται και αναπτύσσονται στο φως αυτής της πεποίθησης. Σαν να μην ήταν η τραγική και αποφασιστική περίοδος του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου –το φθινόπωρο του 1917, όταν με εξαίρεση την Αμερική, αδιακρίτως όλα τα μεγάλα κράτη που συμμετείχαν στο πόλεμο, βρίσκονταν σε μια ακραία στρατιωτική, κοινωνική κρίση-, σαν να μην έλλειπαν οι, εκείνη την από πολλές απόψεις μοναδική στιγμή της ευρωπαϊκής Ιστορίας, συνθήκες, που μπορούσαν να οδηγήσουν σ΄ αυτή τη πεποίθηση. Από δω προέκυπτε η εκ νέου ένταση (η οποία παρέλαβε ξανά την αντιπαράθεση του 1914) μέσα στα εργατικά και σοσιαλιστικά κινήματα των κρατών που συμμετείχαν στο πόλεμο –και η διαμάχη ανάμεσα σ΄ αυτά, που, παρά του ότι ο ατέλειωτος πόλεμος κλόνισε την [υπάρχουσα] τάξη πραγμάτων αρκετά, δεν έβλεπαν την κρίση ως οριστική, και σ΄ εκείνα, που έβλεπαν ότι ήρθε η ώρα για ριζικές αλλαγές. Η αποφασιστική διαμάχη αφορούσε έτσι στο ζήτημα της επικαιρότητας του σοσιαλισμού στη Δύση και τον τρόπο, για το πώς θα μπορούσε να φθάσει κάποιος σ΄ αυτόν. Ο Γκράμσι ανήκε σ΄ εκείνους που είχαν πειστεί για αυτή την επικαιρότητα και την ορθότητα του δρόμου που επέλεξαν οι μπολσεβίκοι. Η ζωή του σφραγίστηκε μέχρι το τέλος από την αυξανόμενη επανεξέταση αυτής της διάγνωσης.

Δυό είδη τακτικής

Η ζωή είναι όμορφη αν είσαι λαμόγιο κάγκουρας: η περίπτωση του Βασιλη Μηλιώνη

Από εδώ

Η εξόχως διδακτική ιστορία των κ.κ. Αριστείδη Φλώρου και Βασίλη Μηλιώνη, δηλαδή των βασικών κατηγορούμενων για την υπόθεση Energa – Hellas Power, προκειμένου να δούμε τι σημαίνει «ελεύθερη αγορά ενέργειας» στη γαλανόλευκη μπανανία μας.

Οι δυο enterpreneurs κατηγορούνται οτι υπεξαίρεσαν περίπου 255 εκατομμύρια ευρώπουλα, μέσω των ιδιωτικών εταιρειών παροχής ρεύματος που είχαν στήσει (Φλώρος – Energa, Μηλιώνης – Hellas Power). Η κομπίνα είχε ως εξής: τα δυο τσακάλια δεν κατέβαλλαν ποτέ στο κράτος το «χαράτσι» και άλλα τέλη τα οποία βέβαια εισέπρατταν κανονικά απο τους περίπου 200.000 πελάτες τους.

Μέχρι σήμερα που ξεκίνησε η δίκη, δήλωναν καθαροί σαν το χιόνι, πιθανότατα επειδή όταν παίζουν τόσα φράγκα, μπορεί κανείς να προσλάβει δικηγοράρα με φωνή πεινασμένου γατούλη και δυνατές άκρες στη Νέα Δημοκρατία:

Όχι στη συμφωνία κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ

Όχι στη συμφωνία κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ - Ακύρωση και όχι παράταση του μνημονίου

Στην τελευταία μας ανακοίνωση γράφαμε ότι “η Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών, θα στηρίξει αταλάντευτα την υλοποίηση από την κυβέρνηση των διεκδικήσεων μας για τα ασφαλιστικά, επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα των μηχανικών αλλά και για την προστασία της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, όπως αυτές έχουν αναδειχτεί στα κινήματα που συμμετέχουμε. Στην ίδια κατεύθυνση, θα παραμείνουμε ανυποχώρητοι απέναντι σε επιλογές που θα σηματοδοτούν απλή διαχείριση και αναπαραγωγή της σημερινής ασφυκτικής πραγματικότητας. “

Στον πρώτο μήνα της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δυστυχώς δεν έχουμε να μετρήσουμε καμία πρακτική κίνηση που να κινείται θετικά στην κατεύθυνση υλοποίησης των διεκδικήσεων μας στα άμεσα ζητήματα του κλάδου (κατάργηση των αυξήσεων και δραστική μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, κατάργηση του ΚΕΑΟ, εξασφάλιση ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όλους, μέτρα αναχαίτισης της ανεργίας και αποτροπής της πλήρους διάλυσης του επαγγέλματος των μηχανικών, κα).

Έχουμε όμως από την άλλη μεριά, μετά από την εκβιαστική στάση των δανειστών, τον εξαναγκασμό της κυβέρνησης στην υπογραφή μιας προβληματικής συμφωνίας της Παρασκευής 20/2, που σηματοδοτεί μια ριζική υποχώρηση της κυβέρνησης τόσο από τις εξαγγελίες της (πρόγραμμα Θεσ/κης), όσο και από τις ανάγκες και επιδιώξεις των εργαζόμενων και της κοινωνίας. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση συμφώνησε:

(α) Σε αποδοχή της παράτασης της επιτήρησης και εκ νέου συνάρτηση της δανειοδότησης της χώρας με μέτρα και την αξιολόγησή τους από τους «θεσμούς» των δανειστών στη θέση της «τρόικας»

(β) Να μην προβεί σε «μονομερείς» ενέργειες, τη στιγμή που οι δανειστές ήδη προχωρούν σε μονομερείς ενέργειες, αλλά να θέτει κάθε μέτρο υλοποίησης του κυβερνητικού προγράμματος στην κρίση και την αξιολόγηση από τους «θεσμούς»

(γ)Την παραίτηση από την επανεξέταση των ιδιωτικοποιήσεων που πραγματοποιήθηκαν ή βρίσκονται σε εξέλιξη

(δ) Να υπόκειται σε διαρκή αξιολόγηση (τέλη Απρίλη, τέλη Ιουνίου) ώστε να πάρει στο τέλος της διαδικασίας τις νέες δόσεις των δανείων για να αποπληρώσει τοκοχρεωλύσια των ιδίων των “εταίρων” ΕΚΤ και ΔΝΤ - μα πάνω από όλα

(ε) Να υποχωρήσει στρατηγικά στο θέμα του χρέους, εγκαταλείποντας προσωρινά το αίτημα της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του και αναγνωρίζοντάς το στο σύνολό του, και προφανώς και το «αγγλικό δίκαιο» που το συνοδεύει, παρακάμπτοντας την διακηρυγμένη προεκλογικά θέση του ΣΥΡΙΖΑ για τη μη βιωσιμότητα του Χρέους

Επιπρόσθετα με συνοδευτικό mail Βαρουφάκη 23/2 που ενέκρινε το Eurogroup